POESIS DRAMATICA, Pars I. Machine-readable text Avancini, Nicolai Nicolai Avancini XML version, markup prototype, December 1999 Ruediger Niehlmarkup Camena
http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ avan2 avancinidramatica1.html s001.html avancinidramatica1.xml avan2/jpg html Koeln: Joh. Wilhelm Friessem, 1679

Regeln fuer die Texterfassung 03/2001

not necessary

 July 2004 Ruediger Niehl markup new TEI header; typed text - structural tagging complete - no semantic tagging - Morpheus spell check PAX IMPERII ANNI DOMINI M. DC. L. SIVE IOSEPH A FRATRIBUS recognitus. AD LECTOREM. PRaemonitum te volo, Amice Lector, cum hoc Drama festinato in Scenam pararetur; nec unus (quippe Scholasticis distentus) operi sufficerem; plurium calamos meditationi meae collaborasse: qui tamen, quaerant modestia, et in Superiores observantia, sese meo sponte submisere. Plurima tunc in meum succum redegi. reliqua deinceps. ut non facile toto omnino Dramate vicenos forte versus sis reperturus, quos alieni sibi calami possint attribuere. Quare hoc non commodatum dices, sed meum. Non nego alienis laboribus meum superatum; sed non iudicabam inter meos alienum accersendum; ut sua sit singulis gloria si forte iubeantur in luce prodire. Vale. ARGUMENTUM.

PRessa quandoque, numquam oppressa est innocentia. Potuit fratrum invidia venumdari Ioseph innocens: sed non tantum pressit invidia, quantum elevavit divina pro videntia. A Pharaone post somnii interpretationem ad regni gubernacula secundus assumitur. Incumbit praevisa fames: Sollicitatur ab externis populis Ioseph, ut frumenta suppeditet. Adveniunt et Iosephi fratres, a patre missi, prostrati frumenta postulant, non agnoscunt fratrem, agnoscuntur tamen. Dissimulat Ioseph, et cupidus videndi universam domum, evincit ut sibi minimus fratrum Beniaminus (qui ei solus erat uterinus) promittatur, retento in vinculis Simeone obside, donec Beniamin sistatur. Referunt haec postulata ad parentem filii, qui diu luctatus, ablegat Beniaminum. Sistuntur iterum fratres Iosepho: gaudet ille viso Beniamino: adhuc dissimulat: ad convivium invitat. Reposito clam in saccum Beniamini scypho suo omnes dimittit. Mox iterum tamquam reos furti retrahit, increpat, et tandem prostratis deprecantibusque fratribus sese aperit Iosephum. et a fratribus recognoscitur. Genes. 41 42. 43. 44. 45

PERSONAE, Pharao Rex, Iacob. Ioseph, et rel. Iac filii. Sapientes. Baladat Procurator. Pastores. Pincerna. Operarii. Providentia Divina. Innocentia. Iustitia. Pietas. Genius Iosephi. Genius Chanaan. Chorus Nymphar. Pax. Mars. Ira. Furor. Nemesis. Ceres. Fames. ACTUS I. SCENA PRIMA. Tristatur a somno Pharao, nec consuetum citharae solacium admittit. Vidit Pharao somnium, et evigilans post quietem, etc. et facto mane pavore perterritus. Gen. 41. Pharao. SIlete Solis nuntii, et primi auspices Cantus diei: mentis afflictae dolor Vulnusque acerbum pectoris cantus vetat. O iura noctis! maesta fortunae meae Auguria! vidi, trepidus attonito stupet Animus rigore: quodque meminisse est grave, Oculis oberrat. Lude; trepidantem leva Dolore Regem. Vidi. maeror in verba involat, Prohibetque vocem Nempe cum summum tenet, Paria dolori verba non reperit dolor Citharoede vultus inspice, et nostro pares Meditare cantus luctui: afflictum tua Solare pectus arte. Quid lentus stupes, Plectrumque tentas? Lude. Bubonis velim Audire vocem potius, aut tristem lupi Famentis oden. Dissonum est, quidquid canis. Illisa capiti cithara resonaret magis In vota maesto pectori. O noctis dolor! Et somniorum triste tormentum! Polus Si quod Canopo fulmen iratus parat, In Regis ante vertice exstinguat. Nihil Boum illa pugna, lucta spicarum nihil Praesagit illa, nisi novercalem mihi Sortis furorem, Viximus tuto hactenus Regno quieti: sceptra iam turbo impetet, Meque in ruinam, et regna cum populis trahet. Sic auguramur. Vertat augurium polus! Si quem minantis conscium caeli Sophum Et somniorum Interpretem gymnas dedit; Huc advocate. Noctis o tetrae dolor. SCENA SECUNDA. Ioseph in carcere innocentia sua se consolatur. Erat Ioseph in carcere, ubi vincti Regis custodiebantur. Gen. 39. Ioseph. Innocentia cum Comitibus. Ioseph. Non tenuis est scientia, Tormenta scire ferre. Hic gloriose sustinet, Quem non ligat reatus. Non sunt acerba vulnera, Quae culpa non meretur: In immerentem vincula Si quae cadunt, hon estant. Perferre malim carcerem, Quam carcerem mereri, Potest sub antra conici, Et vinculis ligari; Sed nec per antra exstinguitur Lux mentis innocentis; Nec stringitur per vincula Mens liber innocentis. Virtutis istud foenus est, Semper habitare laxe; Et luce densas carceris Illum inare noctes. Innocent. En annulos. Vos compedes Putatis innocentis? Erratis: hic in auream It annulus catenam. En tela. iam non tela sunt: In sceptra commigrarunt. Inde innocenti gloria Venit, unde mors minatur Videte glandes: quas Furor Paravit, aut Erinys In innocentis funera: In gemmulas iubente Vertuntur innocentia Furoris instituta Desaeviat ferociat; Effulminetque livor: Tranquilla semper pectori Pax stabit innocenti. Ioseph. Ut carcer atra contegat Me nocte; non merebar: Sum sum innocens. at sum tamen Visus nocens nocenti. Iudicia sed mortalium Non me probant nocentem, Reus ille: conscientia Si quem reum probavit. SCENA TERTIA. Pharao Sapientibus Aegypti somnium enarrat. Misit ad omnes Coniectores Aegypti, cunctosque Sapientes, et accersitis somnium narravit. Gen. 41. Pharao. Sapientes. Pharao. O noctis atrae monstra! et umbrarum pavor! Quas saevientum siderum intentas minas! Sap. Potens Canopi domitor, ad cuius pedes Procumbit orbis, regia vanos metus Expunge mente. Fingit aliquando iocos Severiores Morpheus; sed sunt ioci. Phar. Et veritatem saepe per somnum docet. Sap. Fateor. ut atrae noctis est partus dies; Sic involuta rebus obscuris latet, Proditque tandem veritas. Quidquid sopor Dedit involutum, lucis in scenam dabo. Effare noctis monstra. Phar. vix animus sibi Satis ipse constat. Lene serpentis virens Littus promebam fluminis; quando ex aquis Cervice plena turgidae septem boves Subire visae marginis verni solum. Vix constitere littore; exsertum levant Septem aliae ab undis verticem, et sese gradu Pigro virentes amnis ad spondas ferunt Non his amoenus oculus, aut vitae color Sucusve melior: ossa vix lento trahunt Exsuca motu. moxque composito agmine In pinguiores involant, avida fame Penitus peremptas devorant. Vix haec meis Oculis remota scena, mox alia subit: Septena culmo spica dependens, sinu Opulentiore fertilem Cererem sami Dabat Canopi: rursus at vacua sinum, Sterilisque inanem verticem erexit polo Obtenta avena: vixque concessum diem Progenita vidit, iamque congesto gradu Cereri opulentae funus extremum tulit. Quid ista Regi monstra portendant mali, Ex Veritatis promite arcanis Patres. Suum reperta Veritas munus seret. Sap. Placuisse Regi munus augustum est satis. Pha. Agite vetusta oracula, e chartis date, Et veritatis conscios purae libros Consulite. nocti forsan hinc veniet dies. SCENA QUARTA. A Providentia Divina edocetur Ioseph somnii interpretationem, cui frustra student Sapientes. Fuit autem Dominus cum Ioseph, et omnia opera eius dirigebat. Genes. 39. Sapientes. Ioseph. Providentia. Prov. Divinioris consili arcanos sinus Mens illa penetrat sola, qua vitium exulat, Habitatque virtus. Sede non una bene Sedent, serena pectoris puri dies, Et nos scelestae mentis. Expellat nefas Animo, profundos quisquis in sensus poli Penetrare mente postulat. multus licet Oraculorum quaerat arcanum senex, Servatur uni scire Iosepho: hunc ego Per varia tractum sortis infaustae freta, Per aestuantes fluctuum ductum minas, Multis probatum casibus, semper tamen Constante Iuvenem pectore, polorum abditos Edoceo sensus. Accipe o Ioseph nova Mysteriorum senia Septenae boves Graves sagina; fertiles totidem gravi Frumento aristae, nocte quas Regi dedit Somnus videndas, fertiles septem notant Annos Canopo? at aridae spicae, et boves Cadaverosi corporis totidem notant Annos premendos arida terrae fame. Exurge Ioseph; carceris situm excute, Arcana Regi pande; mox viles super Undas iacentis plebis, elatum super Populos beatum fama Iosephum vehet. SCENA QUINTA. Aegypti Sapientes interpretationem somnii non inveniunt. Nec erat, qui interpretaretur. Gen. 41. Pharao. Sapientes. Pincerna. Pharao. Dubium soporem quisquis exsolvit libris Bene evolutis, reseret Augustam manum In larga patulam munera, et dextro mihi Lateri assidebit. Fare, suspensum tuo Loquentis ore pectus, atque aures dabo. Thales. Auguste Princeps, proximum Divis iubar. Caelo adserendam: magna pernicies tuo Capiti minatur. Densa septeno frement In te furore proelia, et totam eruet. Mavors Canopum: bella sed facili tamen Septena Marte sopies. Quae quae petet Procelli Regis verticem Augustum, minas Nil poterit ultra. quodque metuebas malum, Dabit triumphos. Annuit dictis DEUS Et veritatem stabilit. Aut istud notant. A deveratis ari dis bobus boves Opulentioris adipis, aut certe merus Ludentis inter somnia est Morphei iocus. Phar. Votis placere Regiae menti studes, Non veritati. Vera, non blanda occine. Placere nimium Principi quis quis studet, Magis ille saepe displicet. Quae te Solon Arcana caelum docuit? an nostri tenes Ambigua somni fata? Solon. Non tenue est malum, Quodcumque somnus nuntiat; nullum licet Malum Soloni pateat. Pha. Et nostro malum Quod ipse nescis vertici occentas? Solon. lego Aliquod sinistra sorte discrimen tuo Capiti parari: at unde, vel cuius manu, Cuiusve fraude, nescio. Phar. Certum volo Sensum loquentis Morphei: quid tu mihi Ambigua narras? Proh pudor! nemo mihi Interpretari somnium noctis potest? O cana menti barba, sed mentis parum! Diem labori dedimus, at nihil tamen Usquam repertum est. An sophos credam, quibus Defluit in humeros longa tempestas comae, Sed nil cerebri in capite? Quid frustra a libris Consilia mendicatis? o barda capita! Pin. Magnanime Princeps, si iubes, virum dabo, Qui somniorum enodet implexos dolos. Hebraeus ille, iussibus nuper tuis Datus sub atrum carceris caeci specum, Caeli implicata sensa non dubio dabit Sermone Regi. Non inexpertus loquor. Phar. Nec purpuratam solis ardentis facem, Nec nocti lucae Cynthiae spectat iubar, Et involutas somnii notas mei Ille intuetur? Pinc. Ludat in somnis dolus, Dubiamque mille fraudibus mentem implicet, Ille explicabit. Testor hoc capitis iubar. Tua sceptra testor: nuper umbrosi specus Cum me tenebrae clauderent, noctis sopor Illusit animo: prodidi noctis iocos, Imaginemque somnii: vix dum audiit, Iamque explicavit: quique metuebam tui Cadere sub ictum fulminis faustum, mihi Tuo spopondit tertium nutu diem Rursus futurum. Credidi: venit dies Promissus, et me carcere exemptum gravi, Ferroque vidi liberum. Pha. Hunc nostro iube Protinus adesse iussui. Et spero et metu Concussus intus trepido. Iam somni mihi Auguria fingo laeta; iam timidam subit Sinistrioris ominis mentem pavor. Sic ipse mecum pugno; nec video satis, Qua parte sistam. Parva spes mentem erigit, Graves timores deprimunt. Parvae spei Nec credo tutu certius quando est metus Omen futuri. Scilicet Regum hoc malum est, Quietem ubique quaerere, at nulla tamen Reperire parte. Pura si solem vehat Aurora. metuo vesperum: Vesper diem Si rursus abdat gemmeum, lucis metus Subit sequentis Laeta si frontem exerit Fortuna, tristem metuo. sic numquam satis Tutus quieti Regiae portus datur. SCENA SEXTA. Ioseph interpretatur somnium Pharaoni. Respondit Ioseph Pharaoni: somnium Regis unum est, etc. Placuit Pharaoni consilium, fecitque eum ascendere super currum suum. Gen: 46. Pharao. Ioseph. Pharao. Ades, relicta rebus ambiguis salus, Amice Ioseph Ios. Vernulam, o Princeps voca. Phar. Servite quisquis Regibus par est, potest Amicus esse. Ios. Prohibet hoc servi, et Ducis Conditio dispar. Phar. Impares fecit pares Amor. Ios Favere Regis est, prono genu Capere favorem, servuli est. Princeps iube; Habes paratum iussibus servum tuis Ad usque fata. Phar. Iubeo, Ludentis iocos Mille implicatos fraudibus somni explica. Qua fluctuante Nilus argento vehit Gazas Canopi, constiti ripas super, Septemque vidi corporis vasti boves. Totidemque macri; moxque tot spicas gravi Cerere tumentes; rursus et totidem levi Vacuas arista: macrior boum chorus Sed pinguiorem glutiit, spicas graves Levior voravit. pande quid visi notat Imago monstri. Ios. Magne terrarum arbiter. Terrorque magne gentium, caelo tibi Deus est locutus. Regia mente excipe, Quod implicatis loquitur in somnis DEUS Phar. In utramque sortem dubius, hinc canens metu, Hinc spe resurgens animus, ad sensus tuos Fidem paravit. Aspera canentem colam, Pariter canentem prospera. Effare. audio. Iose. Artubus opimae turgidis septem boves Septem per annos auream sortem notant. Septemque rursus corporis macri boves, Quis pingue tenui pabulo armentum fuit, Septem per annos ferream sortem notant, Sterilemque terram: pariter et pingui Ceres Septena culmo, fertiles septem docet, Sterilesque septem sterilis intentat Ceres Annos Canopo. Phar. Peius Aegypto sopor Nihil minatur. Iose. Conscio Ioseph nihil. Sapientis ergo more vicino malo Obtende clypeum: quaere sapientem virum, Rebus gerendis impigrum: fasces cui Maior secundos imperi credas tui. Princeps per omnes ille Regnorum plagas Intentus agris, messium partem tuis Septem per annos horreis condat, quibus Septem per annos incubam Aegypto famem Procul Canopo diffuget. Pharao. Sancta ingeris Consilia Regi; quaeque non dubiis dabo Probata iussis. Nemo qua Aegyptus patet, Lateque Nilus ambulat, nemo tui Par est calori pectoris; nemo pari Sagacis animi luce venturos videt Rerum meatus. Providae mentis decus In te resedit omne, consilium grave, Prudensque fervor, rebus in gravibus tenor Constantis animi, pectus erectum fides Inflexa, fortis spiritus, candor, modus, Pudorque et omnis gratiae in vultu color. Unus (mer eris omnia o Ioseph) meo Lateri assidebis: unus arcebis malum, Si quod minatur. Iose. Gratia excedis, meis Maiore meritis. Ista meliori precor Princeps, reserva. Pharao. Primus es Ioseph. tibi Aegyptus omnis prona lunabit genu: Volo, iubeoque: Rege me solo minor Niloticarum gentium Dominus, super Populos et urbes ibis augusto gradu. Properate digitis annulum, tergo stolam, Humerisque amictum Regium. Ut digitum annulus Incingit orbe, sic ego semper meum Ioseph amore amplectar. Ut candet stola, Talosque adusque deflua serpit nive, Sic innocentem gratia sequetur virum. Inscende solium gloriae, et solo minor Rege, populorum gradere inundantes super Nimbos, et unus iura moderator solo Dicta Canopi. Meruit id pridem tua. Virtus, et animi providi aethereus vigor. Instruite plausus ceteri, toto audiat Salvator orbe Ioseph, et Domina regat Virga potentes Mempheos nostrae plagas Proserte plausus Memphis, atque omnis colat Ioseph Canopus, quem iubet Pharao coli. CHORUS. A Divina Providentia in Chanaan emittitur Fames, in Aegyptum Ceres. Ecce septem anni veniunt fertilitatis magnae in universa terra Aegypti. Gen: 41. Crescebat autem quotidie fames in omni terra. Gen: 41. Providentia. Genius Chanaan. Genius Aegypti. Fames Ceres. Providen. Mens ego Divum provida: per me Omnia certa lege reguntur. Homines casus et fortunas Sibi configant. Fortuna nihil, Nihil est casus. Vel deliri Figmentum animi est. Omnia terso Cerno in speculo, claudo in nube Omnia; quae sunt, quaeque futura, Quaeque fuerunt. omnia nostro Veniunt nutu. Pandere nubes, Et quas gremio turgente tenes Emitte Deas. Cernitis istam? Quis retro timor reprimit gressum? Cernitis illam? Ceres est illa, Est ista Fames. Iussibus utraque Venit aethereis; utraque vicibus Scenam alternis occupat. Illa Mandante Deo recreat orbem; Ista affligit mandante Deo. Prov. Fam. Ger. Mandante Deo cruciant dura: Mandante Deo prospera recreant. Ge. Cha. Misera heu! Chanaan! Prov. Caeli imperio. Ge Aeg. Fausta Aegyptus! Prov. Caeli imperio. Ge. Cha Quae monstra tuor? Ge. Aeg. Quam cerno Deam? Ge. Cha Aspera vultu. Ge. Aeg Fronte serena. Ge Cha. Macie languet. Ge Aeg. Facie blanda est. Ge Cha. Oculi livent. Ge Aeg. Oculi vivunt. Ge Cha. Oraque pallent, Ge Aeg Oraque rident. Ge Cha Misera heu! Chanaan! Prov. Mandante Deo. Ge Aeg. Fausta Aegyptus. prov. Mandante Deo Huc curre Fames: huc curre Ceres. Ge. Cha. Heu maesta fami praeda relinquor! Pro. Ge. Cha. Caeli imperio cruciant dura. Ge. Cha. Mentem duris aptasse malis, Saepe tulisse est. Lentius urgent Fata paratum Prov. Sed non semper Ille iacebit, qui iacet hodie. Veniet somno praevisa dies, Quando manipulos opulenta Ceras Quan io maniplos opulenta Ceres Feret in Chanaan. Ge. Cha. Veniat! Prov. Veniet. Ge. Cha. Veniat! Prov. Veniet. Ge. Cha. Veniat! Prov. Veniet. Ge. Aeg. O fausta dies! Aurata Ceres Migrat in agros Aegypte tuos. Provid. Caeli imperio prospera recreant. Omnes. Omnia Divum placito currunt: Lege Tonantis prospera recreant. Lege Tonantis cruciant dura. Omnia Divum placito currunt. Omnem laetus sortem ille tulit; Quisquis Divum placito vivit. ACTUS II. SCENA PRIMA. Iacob queritur publicam famis calamitatem. Erat autem fames in terra Chanaan. Gen: 24. Iacob cum Filiis. Iacob O Fata Patris aspera! infelix Iacob! O chara soboles! tu Patrem miserum facis, Quae me beatum feceras Patrem prius. Si mihi negasset filios caelum, minus Miser fuissem, parte Deus illa premit, Qua me levavit Filii! o Patris dolor! Iidemque Patris gaudium! Quidquid premis Natos, parentes enecat. Sobolis fames Mors est Iacobo. Singulam affligit suus, Me singularum prolium exstinguit dolor. Tot unus obeo fata, quot fatis mei. Obire possunt filii. O Patris dolor! O chara soboles! video. sed video meum, Funus, Simeon. Labantem fulciant nati patrem. Iac. Nempe ut labantes opprimat natos pater. Sim. Vitam cadentum sustinent nati patrum. Iac. Cadente vita filii occumbit pater. Miserande genitor! funere haud uno satis Necande. prolis morte duodena cade. Iudas. Imo superstes genitor ut vivas, suis Decimas Parenti Filii ex annis dabunt. Iac. Mors est Parenti vivere, ubi proni cadunt In fata Nati. non inexpertus loquor. Iosephe mi! mi Nate! post funus tuum Vix umbra patris vivo. sed vivo tamen Ut saepe moriar. Nate quid feci pater? Tuos maniplos, Nate nunc offer Patri. Iam credo somnis, offer o Ioseph seni Cererem parenti. Rub. Vive non vacuus spei. Amande genitor, quas negat Chanaan opes. Memphis propinat. Venia si detur; Ceres Opulenta nostras gaudia in terras vehet, Iac. An vera loquere? an vera quae velles, tibi Mentitur animus? Rub. Vera narravi Pater Lev. Si venia eundi genitor, a Nilo Ceres Advecta domui patriae vitam dabit. Iac. O cara soboles, ibitis. Viae interim Parate cultus. Nescio quam animus mihi Felicitatem spondet a vestra via. SCENA SECUNDA. Iosephi iussu aedificantur horrea ad numeros Musicos. Aperuitque Ioseph universa horrea Gen: 41. Ioseph. Operarii. Ioseph. Hic est arena, qua strui molem decet Populi in salutem. Brachia labori date, Felicitati publicae hoc studium datur. Exstruite molem: primus est damni gradus, Diem evolantem languido passu sequi. Hora occupanda est. nulla, si fugit, redit. Oper. 1. Praecipe, vel ipse nutus imperium dabit. Oper. 2. Praecipe: labori stamus accinctae manus. Ios. Ergo labori fervido insudet calor. CHORUS. Operarum ad numeros horreum exstruentium. Oculus Regem providus ornat. Hac lege Deus ponit in alto Solio Reges; inde suorum Ut prospiciant utilitati. Unde suorum suspiciuntur Oculis; illuc ipsi aspiciant. Solium specula est. Inde videtur, Si qua forsan parte minetur Turbo malorum. Solium Pharos est. Illuc medio iactata freto Spes prora suas mittit, et ignes Avida expectat; cum decumano Forte tumultu matis et venti Avia rapitur. Solio Ioseph Eminet alto; ut quidquid acerba Fortuna mali coquit, Aegypto Procul avertat; dubiamque ratem Regat, et tandem post decumana Iurgia tutae sistat arenae. Nil cruda fames: nil sterile solum Minitare mali septem annorum Cerere exusta, quod non videat Providus oculus, quod non caveat Dextera sollers. videt, Aegypti Gratia, Ioseph videt et Pharao Summum Augusti caput Imperii; Retroque fugat tormenta famis, Sterilisque soli damna antevenit. Turpis egestas, inamoena fames, Postrema stygis filia, Averni Ultima soboles, cede Canopo: Excede fames. Multae struimus Horrea Cereri. Discede fames, Io! labores fervete mei: Populi vita hinc pendet, et amplae Status Aegypti. Surgite caelo Monumenta mei viva laboris. Huc pressa fame turba Canopi. Summoque gemens limine vitae Propera civis, propera; in istis Opulenta Ceres sedibus habitat. SCENA TERTIA. Iacobi filii maestum complorant, Patri valedicunt, in Aegypto frumentum quaesituri. Descendentes igitur fratres Ioseph decem, ut emerent frumenta in Aegypto. Gen: 42. Iacob cum filiis. Iacob. Descende maeste genitor umbrarum ad domum, Satur dierum: viximus terris satis, Satis dolori. Pandite infernos lares Habitata patbus regna, concessis mihi Implenda regna luctibus. Mites poli Eripite vitam; Stamen ignavum Deae Citate: mortis plena, quam vivo, est dies. Praestat sub umbras abripi infernas senem, Quam semper atram vivere in lacrimis diem, Et opprimentis ferre fortunae impetus. Dum tamen amantis iussa sic cogunt Dei, Prompte feramus. Quamlibet caelo manum Intendat armis, languido semper tonat Ardore Numen: dum ferit, lenit simul. At vos salutem, forte supremam, mihi Dum chara fertis capita; complexu mea Stringenda proles ultimum in pectus veni. Abire quando filios caelum iubet, Abite: vitam quaerite, et mihi, et meis. Parata cuncta? restat an quidquam super? Ruben. Felicitatis vota de caelo advoca, Amate genitor, quosque complexu tenes Iube secundo Numine Aegypti plagas Natos tenete. Iac. Voveo: comitetur Deus, Idemque socius ducat, et socius meos Iterum reducat filios. Rub. Imus, tamen Meliore tecum parte remanemus. Vale. Sim. Qui iungit animos, dividit natos amor A Patre, rursus ille sed iunget Patri, Iudas. Animam hic relinquo Patris in gremio: mori Si forte caelum iubeat, hoc condar sinu. Ben Et me supremo Genitor amplexu excipe. Iac. Non sic tenelle Beniamin; fesso patri Solamen unum! ah! una tu nostrae spei Anchora, superstes nate morituro seni. Ben. Dilecte Genitor, Iac. Nate. Ben. Mi Pater! vale. Iac. O nate! non sic. Ben. Sic Pater, Iac Patrem mori Cogis! Ben Valere filius patrem iubet, Iac Prius peremptum. Ben. Vivere ut valeas, Patri Vitam requiram fratribus iunctus. Vale. Iac. Abis? Ben. Parenti. Iac. A Patre? Ben. Pro patre. Iac. Beniamin, Ah Beniamin! Ben. Natus tuus. Iacob. Cordis mei Pars prima, care Beniamin. Ben Cordis mei Spiritus amate genitor! Iac. O fili mi! abis? Ben. Tibi mori paratus. Iac. Et mecum quoque Vivere. Ben Genitor o vive! abeo. Iacob. Nate ah! mane. Ioseph sat est petisse. Tu fili patri Solamen unus super es. ah Ioseph meus! SCENA QUARTA. Filii Iacob attingunt limites Aegypti. Ingressi sunt terram Aegypti. Gen: 42. Fratres Iosephi. Pastores. Ruben. Auditis? an me blandior ludit iocus Ridentis aurae? Sim, Melior hic facies poli, Fecundiorque scena melioris soli, Rub. Auditis? Pastores. O felix solum! Amabilis Canope! Clementiore siderum Luce irrigata terra. Fidele cui dant arbores De fructibus tributum, Segetasque pingues aureo Undant per arva fluctu. Regno propinqui limites Fame exedente languent. Nobis Tonantis munere Arista inundat arva. Chanaan adusti limites Torrente Sole languent: Vobis benignus siderum Aspectus arva replet. Past. Aestate in una pluribus Annona crescit annis. Frat. Olim beate viximus! Sed viximus! Felicitas, necessitas, Ut nox diesque currunt, Felicitatis occidit Dies, necessitatis Nox incubat. Nilotici Miseris favete Cives. Omn. O fausta regna Mempheos! Amabilis Canope! Cui larga caeli gratia Disseminat favores. Uberque terrae copia Flavescit in tributum, O fausta terra Mempheos! Amabilis Canope! Sim. Si vera cantat inter arboreos sinus Pastor quietus, summa votorum mihi Vobisque fulget. Imus, et qua sese agri Iactant Canopi, Cerere replemus Chanan. Ru. O magne olympi Rector, et terrae Arbiter! Dabisne Cererem divite Canopi solo Referre maesto Iacob! o dabis Pater! Qui liberali bestias cura foves, Non negligente filios curas manu. Sim. Quid video fratres? Iudas. Forte peregrinus suum Iam deflet aurum perditum. Rub. Vide, o Deus! Videte fratres! noscitis? Ioseph hic est, Quem vendidistis? Frater, ah! Iudas. Certe notat Iosephum imago. Rub. Totus in vultu micat, In ore totus, totus in fronte et genis, Habituque toto corporis Ioseph. DEUS Quantum minaris fratribus! Iud. Fratres vocat In ultionem frater, atque auri monet, Quod impiavit vendito Ioseph manus, Animosque nostros. Sim. Hoc habet timor, omnia Interpretatur semper in peius: scelus, Quod mordet intus consciam mentem, sibi Portenta fingit. Rub. Mente sed numquam excidet Vivace frater. Quod diu premimur fame, Hoc perpetratum crimen in fratrem facit. Sim. Vetusta cantas. saepe quae casus tulit, Portenta caeli dicimus, et aurum manu, Metumque mentis frater e sinu abice. Rub. Iustitia poscit, redde quod non est tuum, Quod terra manibus obtulit, melius suo Domino reponet. Sim. Ite non trepido gradu, Quo vos famentes Mempheos messis vocat. SCENA QUINTA. Iacobi de filiis sollicitudo. Beniamin Patrem solatur. Iacob. Beniamin. Iacob. Quis me labantis saeculi pressum malis Inauspicatus impetit caeli furor? O iusta semper Numinis nostri manus! Seu leniat, seu feriat, est semper Pater. Nuper parentis nomen, heu! misero Iacob! Abstulit acerbus sortis inimicae rigor. Una perempta prole concideram Pater: Peregrina reliquos filios tellus habet, Et fors in unum condit extinctos locum, Unus relictus Beniamin maesto patri es. Ben Meliora laeto concipe affectu Pater. Unus parenti serviam vice omnium. Iac. Unius apte damna compensas: tamen Utrumque mallem. Ben. Duplici me ergo fove Amore genitor. Iacob Num patrem dubitas tuum? Ben. Ioseph vocabas memet, ut Ioseph amo: Sum Beniamin, ut Beniamin Patrem colo. Hoc basium dat Ioseph, hoc dat Beniamin. Iac. Hoc Beniaminum stringit amplexu Pater. Ioseph suum isto amplectitur: quin si lubet. Utrumque stringit unico. O magnae domus Spes una Nate! sive sis Ioseph mihi, Seu Beniaminus, vita genitoris tui! Dum morte peior orbitas Patrem premit Fessumque reliqui deserunt Nati senem, Uno beatus Beniamin: erro! meo Ioseph beatus vivo; quia gemina traho A prole vitam. Mortuus non est meus Iosephus: in te vivit, o mi Beniamin! Sic una geminas gaudium soboles patri, Servasque vitae. Sic Deus quando feris, Lenimen aliquod semper impendis malo. Premente non vis opprimi quemquam malo. Cum fel propinas, melle dilutum admoves Ori bibentis. Nulla tempestas ratim Sic erudito navitae fractam eripit, Nulla ut supersit tabula supremo malo, In felle mel est Beniamin, tabula in mari. Ben. Mergar ego, dum te fluctui eripiam Pater. SCENA SEXTA. Advenientes amice excipit Iosephi Procurator, spem facit peritorum. Fratres Iosephi. Baladat Procurator. Ruben. En ille tandem Regiae limes domus, Niloticique Principis vasti lares. Sim. O si benignus Numinis magni favor Fraterna vota provehat. Iud Nemo perit, Quicumque sacram Numini addicit fidem. Sed ecce ab aula nobilem specto virum. Praeoccupemus. Rub. Domine, germani sumus, Haec dena fratrum turba, quos patrio fames Lare evocavit. Liceat afflictis diu Desideratam Regii affectus opem Sentire, et empta ferreum imperium fimis Cerere, a paterno pellere heu! maestis lare. Balad. Vos ergo limes dissitus nostro exules Admovit orbi? Sim. Dissitus limes tuis Admovit oris exulem errantum manum. Balad. Quae patria vobis? Rub. Chanaan. Bal. Vivit Pater? Rub. Vivit. Bal. Nec ullus reliquus e natis Patri? Rub. Superest tenellus unus: undeni sumus. Bal. Undena turba numerus est impar; parem Princeps amicus faciet. Hic nempe, ut suos Excipere fratres, hospites semper solet. Ruben. Liceat benignum (vota si quidquam valent) Coram videre Principis magni iubar. Qui Cereris emptae compotes, durae fami Subtrahat, et aegrum lucis instauret diem. Balad. Placent modestae supplicum fratrum preces. Venite in ipsos aedis augustae sinus; Vos profutura prodromus ducam via. CHORUS. Famentem mendicantemque Genium Chanaan Divina Providentia manipulis consolatur. Erat fames in terra Chanaan. Gen: 42. Putabam nos ligare manipulos. Gen: 42. Genius Chanaan. Providentia. Ge. Cha. Morior Chanan! eheu morior! Exesa fame viscera morti Fecere viam. Languor in ossa, In corda rigor iam penetravit. Nulla famenti superest ultra Spes mihi vitae. Morior Chanaan! Si cui pietas viscera tangit, Miserae Chanan frangite panem. Felix quondam rigui gleba. Meliore soli, nunc rogo modicum Panem Chanan. Agnosco tuum. Deus imperium. premis et recreas. Sorte alterna. Caeli prona Veneror nutum; cuius iussu Stamus, cadimus. Caeli imperio Prospera lactant, aspera mordent. Provid. Divum nutu cuncta geruntur. Ge. Cha. Quae bene quondam steteram, iaceo. Pravid. Coli quondam steteras iussu, Nunc quoque caelo mandante iaces. Genius, Tua sunt, tua sunt haec iussa Deus. Provid. Divum nutu cuncta geruntur. Veniet quondam, veniet melior In vota dies. Divum nutu Cuncta geruntur. Ubi res pereunt, spes ibi surgit. Divum nutu cuncta geruntur. Ge. Cha. Merui fateor, merui poenam; Vos tamen oro, Pietas tangat. Miserae Chanan porgite crustam. O duri homines! Sypilo corda Decisa iugo, vel marmoreis Durata fibris, quibus humanae Nulla miseriae pietas tenuem Movet affectum! mitior arbor Porrige crustam. Provid. Nihil aeternum Gravat in terris: currit in orbem Fortuna premens, Fortuna levans; Vice et alterna fugiunt sese, Seseque fugant. Tormenta famis Meliore Deus fine beabit. Divum nutu cuncta geruntur. Ge. Cha. O pia tellus! si radicem Viscere condis, pia radicem Da morienti. Provid. Quandoque Deus Ferit, et gaudet cernere luctus, Quos in risum, et gaudia vertat. Divum nutu cuncta geruntur. Genius. Non sic olim sapuit nectar, Non sic pinguis fercula mensae. Discite quotquot cernitis astra, Quotquot caeli ducitis auras, Nihil humanis fidere rebus. Orimur, morimur, stamus, cadimus, Surgimus iterum: Iocus astrorum Ludusque sumus. Discite, pectus Mala quando premunt, speranda bona Bona quando fluunt, metuenda mala. Provid. Divum nutu cuncta geruntur. Genius. Cum tota favet Fortuna, time, Favor et furor in una est dextra. Cum tota furit Fortuna, tace. Quae dedit iras, dabit exterso Gaudia vultu. Prov. Divum nutu Cuncta geruntur. Gemitus rident. Gaudia plangunt; excelsa cadunt. Diruta surgunt, florida marcent, Marcida florent. Genius Divum nutu Cuncta geruntur. Spiro et spero Divum in nutu. Prov. Vultum attolle. Cernis flavae munera Cereris? Hinc tibi Numen depluet escas. Haec, dum luges, tibi disponit Gaudia caelum. Dirum nutu Cuncta geruntur. Video? fallor? Video certe! date manipli Gaudia Chanan. o quam pius es Deus in miseros. Uterque. Discite, si quos Adversa premunt, tolerare Deum. Tristia laetis Deus immutat. Sint sera licet, venient tandem Sua constanti gaudia menti. Divum nutu cuncta geruntur. ACTUS III. SCENA PRIMA. Ioseph adorantes agnoscit fratres, dissimulat: ut exploratores carceri mancipat. Cumque adorassent eum fratres sui, et agnovisset eos, quasi ad alienos durius loquebatur, etc. Tradiditque illos custodiae. Gen: 42. Ioseph. Baladat. Fratres Iosephi. Ioseph. CItius moneri decuit adventus virum, Ut obviaret Regia in donis manus. Lenta Beneficia gratiam perdunt. bene Quicumque facere gestit, occurrat prior. Qui vult rogari, aut dubitat an velit dare, Et est neganti propior; aut negat diu. Balad. Aliunde veniunt. Ios. Numquid externis minus Putas favendum? nescit arctari solo Amor paterno: qua potest, liber volat Partes in omnes: nescit exciri; magis Amat obviare Fare, qua veniunt soli Regione, quave patria? Bal E Chanan sinu Venisse dicunt. Ios. Chanaan? o Chanaan! Dilecta tellus! quando te! Siste huc viros; De patre forsan aliquid, aut fratrum choro Ferent Iosepho. Bal. Poplitem incurva Duci. Meritumque magno Principi cultum exhibe. Ruben. Divine Princeps. Ioseph. Somnia, an vera intueor? Sim. Monarcha. Ios. Suntne? Levi. Pauperum spes, et pater. Ioseph. Quid anime dubitas? Zabulon. Alter Aegypti pater. Dan. Miserorum Asylum. Gad. Plebis afflictae salus. Ioseph. Erige iacentes. Nephtali. Proximum caelis caput. Issachar. Pupilla Regis. Ios. Premere tantisper decet Vires amoris. Rub Patere adorari genu. Aser. Salvator orbis supplices audi viros. Rub. Servare miseros Principis primum est decus. Ios. Quae lerna vobis patria est? quanam e specu In ista regna subdolum infertis gradum? In ore timido cordis arcanum patet. Timere nescit innocens. Semper scelus Trepidat, et omni parte se captum putat. Quod pectus imo condit arcanum sinu, Frons timida loquitur. Ruben. Si iubes Princeps, loquar. Nullius animum criminis pulsat metus. Tui ira vultus, ac supercilium grave Concussit animos. Principem iratum timent Etiam innocentes. Ios Quam piis verbis tegis Lernam malorum. fronte pietatem refert Qui volvit odia. Quae patria? quisve est pater? De stirpe noscam, mente quod volvas scelus. Rub. Ingens Canopi Columen, e Chanan tui Venere servi. Publica coegit fames. Ios. Dolosa capita, fraudibus natum genus, Perimere me voluistis? Rub. Avertat Deus. Ios. Perimere Regem? Rub. Supplices voces dare. Ios. Ob nota scelera. Rub. Vita quo detur simul Natis, patrique. Ios. Nempe promeritis mori. Rub. Fraterna si quid scelera meruerunt, Pater Non meruit ullo crimine, o Princeps, mori. Ios. Patrem innocentem saepe natorum scelus Fecit nocentem. Sim. Supplices tendo manus. Ios. Quis? Sim. Simeon. Ios. Cui? Sim, Principi. Ios. Non hic tibi Sum visus ante. Rub. Si dabis veniam, dabis Patrique, fratribusque. Ios. At in memet reis. Rub. Supplicibus. Ios At post scelera. Sim. Tunc veniae est locus. Ios. Fatere tandem. Post scelera veniae est locus? Si. Satis est nocens, qui Principi est visus nocens, Quamvis sit innocens. Ios. Video. Iudas Vides tuos Magne o Monarcha servulos. Ios. Servos meos? Omnesne? Rub. Bisseni patre ex uno sumus; Unus levamen triste genitori lares Tenet paternos. Ios. Ille frater est. Ubi Duodenus ergo? Sim. Praeda iam morti datus. Ios. Credamne? Iud. Parce mi Domine, non est super. Ios. Non credo solus nempe solamen patri Minimus nec ullus maior obsequio senis Relictus. Ecce fraudis inventae notas. Aeterna regni sceptra, Pharaonis caput, Dextramque iuro: nullus in patrios pedem. Referet Penates; donec et natu insimus De stirpe vestra subeat aspectus meos. Rub. Vitam parenti subtrahe. Ios. Omnes volo Fratres videre, ab omnibus coli volo, Rub. Omnes adorant Principem. Ios. Sero nimis Aliquando noluistis. Rub. At posthac. Ios. Diu Nec patiar istud. cedite e vultu meo. Claudantur umbra carceris, donec velint Fratrem minorem sistere. o quantum premis Luctantis animi viscera o potens amor! SCENA SECUNDA. Lamenta fratrum in carcere. Locuti sunt ad invicem. Merito haec patimur, quia peccavimus in fratrem nostrum. Gen. 42. Fratres Iosephi. Non innocui plectimur atris Carceris umbris, monet antiqui Sceleris morsus. Nos non fratrem Saepe innocua voce precantem Miserae praedam dedimus morti. Ille affusus genibus, fratres Parcite, dixit, misero fratri. Nos immites lacrimas pueri Non audiimus, saepe cruento Scrutaturi viscera ferro, Nisi nos fratris mitior animus Avertisset. Tamen immites Cisterna probat, pretiumque leve Quo vendidimus patris afflicti Dulce levamen, fratrem insontem. Quid peccavit puer innocuus, Quod levis illum lusit imago Somni? nos nos nocuos secit Culpa perempti fratris; merito Vindicta reos premit a tergo. Sit sera licet, seria tamen est, Quae nos plectit poena Tonantis. Nemo sceleris reus impunem Spectat olympum. Praemissa viam Planam Nemesi crimina sternunt. Hac illa gradus urget, culpa Qua prior ivit. Non hoc crede Minus altrices armare manus, Quod minus instat celeri poena, Est sua Nemesi iam dicta dies. Haec supremum mundo ubi lumen Dederit, nulla prece, vel pretio Placata manum tendet in iras. Ah parce Deus! parce precantum Sceleri fratrum. Nisi nos grandis Culpa ligaret, quid tu innocuis Parcere posses? quo nostra magis Crimina crescunt, magis hoc nomen Tu clementis Numen habebis. SCENA TERTIA. Luctatur inter affectus Ioseph. Educuntur de carcere fratres: increpantur. Petitur, et promittitur Beniamin. Obses datur Simeon. Eductis de carcere ait: Fratrem vestrum unum dimittite apud me, et abite: fratremque vestrum minimum ad me adducite. Gen. 42. Ioseph. Fratres Iosephi. Ios. Perage imperata; patre Chananaeo satos Siste e catenis vultui fratres meo. Ergone Sypilo corda, vel dura geris Decisa caute Ioseph? Es frater. Nisi Inambularit cordis insani fibras Crudele marmor lacrimae affectum pium Exsuscitabunt. Patrium noscis genus? Animoque veterem subdolo fratrem tegis? Agnosco. sed et sceleris antiqui nova. Sollicitat animum forma: polluti Dothan Campi recurrunt: arida, ac solum meis Cisterna lacrimis rigua, tam vili caput Pretio aestimatum. Nempe de sonte hoc mihi Fluxere deinde servitus, carcer, situs, Vincula, catenae, compedes, Regis furor, Sannaeque populi. Statue, qua poena exigat Scelus hoc piari. Iudicis sedem tenes Ut iura dicas, scelera vindictam invocant. Sed sanguis idem vindice a ferro iubet Manum abstinere. Iudicis partes iubent Spectare causam, non patrem aut patriam rei. Natura iuri pugnat. Ubi lege exigunt Summum rigorem iura; pietati locum Non denegarunt. Sanguis excaecat. Putas Pietatis esse parcere, et proprio studes Iudex iniquus sanguini. Non est pius, Quicumque parcit crimini, quando imperant Leges rigorem. Sed dolent factum: neque Lubet iterare. Scelera sic luunt satis. Resume fratrem frater, et veterem indue Iterum Iosephum. Culpa quae fecit reos, Te posuit eadem Principes inter viros, Virgamque regni dexterae, excelsae dedit Diadema fronti. Sortis hic melior favor Pensat, quod ira nocuit. Excelsum genus Est ultionis; facere cum possis male Nocere nolle, velle benefacere. Hoc age, Ostende fratrem fratribus. Vincti gemunt Nec te revelas? Ah amor! potens amor Erumpe tandem, et libero affectu rue. Sed ratio suadet aliud. Aliquando iuvat Celasse amorem. Prodita in ventos leves Flamma evaporat: perditur apertus calor, Qui bene latuerat. Crescit occultis Amor Alitus medullis, Carceri inclusi luunt, Culpamque fassi lacrimis tot fluunt. Age anime. Sed non expedit. Tamen! Vetor. Aliquid amori detur. Est violens nimis: Si vel parum concesseris, totum rapit. Si premitur ignis opprimi tandem solet. Sed Beniamino careo: nec carum Patrem Adhuc videre licuit. O dulcis Pater! O Beniamine! nulla mihi menti est quies, Dum Beniamino careo, dum careo patre. Sed nec carebo fratre, nec diu Patre. Adestis atro carcere, et ferri gravi Pondere soluti. Facinus in apertum date, Vel innocentis tesseram mentis mihi Sistite minorem Beniamin. Ruben Si vis Patrem Perimere. Ios. Fratres noscere, et Patrem simul Volo innocentes. Ruben. Nosce. Ioseph. Sed nondum dies Demonstrat istud, donec a vobis mihi Domi relictus Beniamin detur. Ruben. Iube Quod facere possint servuli, effectum dabo. Ios Iubeo, quod agere debeat, quisquis suam Tuetur innocentiam. Rub. Patrem iubes Necare. Ios. Si sis criminis purus, dabis Vitam parenti et fratribus. Simeon. Princeps, mihi Indue catenas: omnium poenas feram, Dum vita Patri detur? Ruben. Ego chalybem feram. Iud. Ego in catenas irruam Io. O potens amor! Simeon catenas induat primus: Ceres Allis petita detur, et relegant viam. Rub. Iterumne fratrem vendimus? Simeon. Veniet lucro Redempta patris vita. Rub. Sat multo stetit Unus parenti venditus: quantas dabit Pro Beniamino lacrimas maestus senex! SCENA QUARTA. Iacobi laetum de Iosepho et Filiis somnium. Iacob. Genius Iosephi. Morpheoli. Iac. Quousque maesti barbara Aegyptus tenet Sobolem Iacobi? nec sua afflicto seni Concessa reddit pignora, et amores suos! Ah lenta nimium volvitur caeli rota, Horaeque longae! Beniamin, quo me trahis! Memorare vetera sanguinis nostri iubes Deliquia. Nempe suspicax res est amor, Semperque metui proximus. Mentem fera Pessima fatigat; quaeque laniatu truci Discerpsit alti generis accrescens decus Meum Iosephum. Numen verte obsecro, Quidquid malorum pectori ingessit timor. Sat grande vulnus nuper infelix tuli Ioseph adempto; quod super misero patri est, Solamen unum Beniamin; illum mihi Nox inter umbras pingit, et fallax dies Obiectat animo. siquis innocuum tulit In ore florem Iuvenis, et culto decens Obviat amictu, Beniamin credo meum Videre: et error ipse delectat patrem. Mox Beniamino metuo, quod Ioseph tulit. Sic mente quoties Beniamin volvo, redit Animo Iosephi casus, et patris dolor. Ah mi Ioseph! dilecte fili, mi Ioseph! Ah! mite Numen eripe hanc animam Patri, Ut vel Iosepho mortuus iungar meo, Si nequeo vivus! Langueo quando meum Ioseph revolvo mente. mi Ioseph! Ioseph! Excipe cadentem brachiis Patrem Ioseph! CHORUS. Morpheolorum vineam repraesentantium, cui Genius Iosephi incumbit. Gen. Ios. Vinea patri suus est natus; Vinea felix: si velut uno Sanguine prodit, sic et amore Vivat in uno. Fratrum rarus Amor esse solet: quando parentum Non aequus amor semper ocello Istum dextro respicit, illum Vix dignatur cernere laevo. In natorum numero quisquis Solus amatur, non bene amatur. Reliquis unus cedit in odium, Quem male dispar gratia prensat, Sed tamen unus magis est saepe Dignus amati, quem naturae Gratia maior cum virtute Megis ornavit. Regula recti est: Iuxta meritum dilige quemque: Sed signa tamen cautus amoris Semper soboli paria impende. Loquor expertus fraterna odia Nuper Ioseph, sed venit hora Quae dissidiis animo pulsis Tandem fratres meliore liget Vinculo amoris. Iacob. Ubi sum? vigilne vera conspexi? an sopor Illusit oculis? ille qui denas super Vites sedebat, ille num est Ioseph meus? Est ipse certe Natus; aut saltem Ioseph Sincera imago, somnio illudor miser. Non est. sed est imago viventis Ioseph. O mi Ioseph! dilecte fili mi Ioseph! Quo vota mitto cassa, quo vacuas preces? Nempe hoc amantum est: somniant, quod diligunt, Et per quietem facta persuadent sibi, Quaecumque vellent facta, dum vigiles agunt. SCENA QUINTA. Ioseph pecuniam iubet in saccos fratrum reponi, dum illi Simeoni in terram Chanaan redituri valedicunt. Iussit ministris, ut implerent saccos eorum tritico, et reponerent pecunias singulorum. Gen 42. Baladat. Fratres Iosephi. Bal. En quam tulere Cereris in pretium datae Viri monetam. Moneo, quod dixi ocius Fac expeditum, pretia pro Cerere viris Tacitus repone. Se. Quod iubes, factum dabo. Rub. Iumenta Cereris pondere aggesto gemunt? Viamque carpunt. Bal. Nullus est usquam dolus Rub. Nullus nocentes arguet pretium dedi. Bal. Dedisse fateor: ne dolus subsit, cave, Fraus male parata saepe in auctorem redit. Iud. Fraus nulla sceleris consciam mentem arguit. Baladat. Cavete; moneo. Iudas, Cavit hic satis, cui Mens pura labis, innocens mentis sinus. Bal. Revisite ergo patriam Rub. Fratri tamen Prius relicto in vinculis maestum vale Dixisse liceat Bal. Carcere hoc vinctus latet. Ruben. Simeon! ubi es dilecte Simeon? Simeon. Quis sonus Pertentat aures? Ruben. Frater ah! Simeon ades? Sim. Adsum. Rub. Valere turba te fratrum iubet. Aegypto abimus, patrios rursum lares Repetere iussi: quid iubes Simeon tuo Per nos referri nomine afflicto patri? Sim. Salvete Patrem filius ferro gravis, Vinctus catenis care eri inclusus iubet. Si me premente liberum ferro cupit Cernere, minorem Beniamin mittat Pater, In quo salutis vertitur cardo meae. Poterit carere tempore exiguo senex Puero, coronam prolis ut servet suae. Omnes tenebit, Beniamin si non nimis Retineat unum. Deinde quam sortem Deus, Natis, patrique imposuit, hanc sensu ferat Vivace semper. nempe sic placuit Deo Natum in parente premere, et in nato patrem: Ut uterque proprio doleat afflictus malo; Alienum uterque sentiat. Rub. Simeon vale! Loqui volentem plura, non sinit dolor. Sim. Brevis hora fratres rursum in amplexum dabit. Quamvis acerbae sortis in morsu grave Solamen istud accidat; vivet tamen Spes firma fratrum in pectore. Dan. Amplexus tuis Quando negatur brachiis, animi intimis Te amplector ulnis frater, et mente osculor. Sim. Valete. Vosque fratris afflicti memor Sollicitet animus semper, ut celerem malo Opem feratis. Interim nostram Deus Benigniore dirigat viam manu. CHORUS. Iussu Divinae Providentiae triturantur manipuli a Marte. subducitur a Pace excussum frumentum, et in horrea Aegypti infertur: solacium impenditur Genio Chanaan. Providentia. Genius Chanaan, Mars. Ira. Furor. Nemesis. Pax. Ceres. Provid. Quid fles Chanaan! Ge Cha. Famis extremae Tormenta fleo. Pro. Deterge genas. Ego sum Mater. Mala quaecumque Te nunc cruciant, in bona vertam. Audi Nemesis, Mars, Furor, Ira, Decreta iubent Numinis, audi. Ma. Ir. Fu. Ne. Prompti imperiis parere tuis Adsumus omnes, Pr. Ecce Maniplos! Ad trituram iubeo prompta Bracchia stringi. Ma. Ir. Fu. Ne. Iussa paramus, Stringimus omnes. Provid. Chanaan audis? Hic tibi aristis opulenta Ceres Frumenta dabit. Ge. Cha. Hinc ego sperem? Nimis heu! cruda est Ira, Furorque: Nil ego spero. Nimis heu! crudus Mars, et Nemesis: nil ego spero. Provid. Ego sum mater: quaecumque mala Te nunc cruciant, in bona vertam. Cum nulla super spes affulget, Sperare licet. Bracchia promptis Ad trituram stringite flagris. Omnes. Ad trituram. Mars. Quis mihi clangor Furor. Quae pugna mihi saevit in aures! Arma arma viri, Comites arma. Ge. Cha. Non satis ergo premit esuries? Adicit etiam proelia nostrae Bellona fami. Pro. Mala quaecumque Te nunc cruciant, in bona vertam, Pa. Ce. Martis amarae redeuntne minae? Buccina crepuit; redeuntne metus Martis amari? Pr. Mala quaecumque Fugitiva times. in bona vertam, Sistite gressum. Pax Cer. Ferus a tergo Mars arma citat. Prov. Sistite gressum, Mala, quae torquent, in bona vertam. Pa. Cer. Cum fata premunt, vix bene sortis Satis est virtus. ut fata ferat. Prov. Agite in casus, dum saeva rotat Proelia Mavors, pinguis legite Dona manipli Mala, quae cruciant In bona vertam. saepe proce la Dubiam navim tulit in portum. Mala quae cruciant, in bona gaudet Vertere Numen. Pa. Cer. Iussa peregi. Pro. Gremium Aegypte Reclude tuum, tibi donatur Opulenta Ceres. Ge. Cha. Sed mihi miserae Nihil omnino? Prov. Mala quae cruciant, In bona vertam. Ge. Cha. Te rogo Mater! Prov. Mala, quae cruciant, in bona vertam; Agite Aegyptum ditate bonae Munere Cereris, Omnes. Chanaan! audis? Hic ubi pandit gremium Aegyptus Tibi larga Ceres semper aletur. Ma. Ir. Fu. Ne. Etiam dum pax regna gubernat. Bella timentur. sonuere minae; Non ultra: sed saepius etiam Tuta timentur. Mars. Age, trituram mecum repete. Sed quid video! mappa ablata est. Prov. Saepe arat unus, sed metit alter, Quique laborat, saepe laborum Caruit fructu. Deus arbitrio Dirigit orbem. Ma Ir. Fu. Ne. Sumus elusi. Prov. Hinc relliquias tolle laboris, Iubet hoc Numen, tollite stramen. Mars. Ira. Sumus elusi. Fur. Nem. Sumus elusi. Omnes. Deus arbitrio dirigit orbem. Quaecumque homines adversa premunt In bona gaudet vertere Numen. ACTUS IV. SCENA PRIMA. Reversi ad Patrem Filii reperiunt in saccis pecuniam. Referunt peti Beniaminum, remansisse obsidem Simeonem. Venerunt ad Iacob patrem suum in terra Chanaan, et narraverunt ei omnia quae accidissent sibi. Gen. 42. Iacob. Beniamin. Fratres. Servus. Rub. O Quam secundis astra fulserunt notis! Phariis ab usque laribus in domum patris Comitata nos felicitas prompta dedit Manu favores. Ante gemmatas opes Dilecta salve patria, et gremio accipe Favente natos. Adsumus missi tamen Minore numero. Fronte qua genitor feret, Qua mente, quando Simeon vinctum audiet? Ben. Quae turba iuvenum? fallor? an cerno meos Adesse fratres? Concolor meos notat Fratres amictus. Estis o fratres mei. Pater! beate vive! totumque explica Sinum favori siderum: en fratres mei. Iacob O astra quanta gaudia adfertis! meos Videone natos? tota in amplexus rue Soboles parentis. Ruben Favit, et terra, et polus. Reliquos favores unus hic superat, tuo Quod liceat iterum genitor amplexu frui. Ben. Salvete fratres, nobile levamen domus. Rub. Unus levare natus afflictum senem, Fratresque Care Beniamin salve, et Patri In vota cresce. Iac. Quanta de Phario solo Desideratae Cereris in nostra horrea Copia relata est? Rub. Pretia quae superat; fami Opem datura. Serv. Caelites sancti! fidem Vix impetrabo Iacob. Quid novi refers? Serv. Metus Referre prohibet. testor auratis diem Superbientem curribus, non sum nocens. Iac. Quisquamne sceleris damnat, aut reum facit Male imputato crimine? Se. Inventum bonum. Iac. Effare. Ser. Medio Cereris excussae sinu Aurum sepultum latuit. Iac. Hoc ipsum dedi Pro Cerere pretium. Iudas. Furta natorum pater Ne suspicare; pretia pro cerere data Haec ipsa testor. Iac. Ruben in fidem venis? Rub. Testor latentis conscium mentis Deum, Sumus innocentes. Iac Simeon fidem facis? Ubi relictus Simeon? Rub. Patris o dolor! Iac. Quos mihi dolores? prodite. Ruben. In tuum caput Ausa est furentes agere tempestas minas! Iac. Iterum feroci dente sub densa latens Leaena silva pectoris partem mei Discerpsit? aut quam Simeon Phario solo Rictibus hiantem praeda saturavit famem? Ruben. Vivit superstes. Iacob. Quo solo vel qua latet Regione? fare: verus amor odit moras. Ruben. Phariis sub umbris. Iacob. Aeger? Ruben. Affixus loco. Iac Morbo an catenis? Ruben. Vinculis. Iac. Quibus? Rub. Rei Quibus tenentur. Iac. Carceris? Ruben. Densa obsitus Umbrae incubantis nocte. Iac Quae fecit reum Patrata culpa? Rub. Nulla: sed pro te Pater, Suisque sponte est fratribus factus nocens. Iac. Pro me, meisque filiis? non est meus, Quicumque natus factus est pro me nocens. Iud Inter propinquae limites, vitae ac necis Carcer profundus obsidem fratrem tenet. Iac. Aliquodne forsan ausus incautus nefas? Rub. Quod crimen omnes afficit, id unus luit. Iac. Omnes parentis nomen, ac amplam domum Contaminastis crimine? Rub Afficto. Innocens Licet esset animus omnibus, fratres tamen Suspicio Regni proditi fecit reos Iac. Quod suspicari potuit ab inermi malum? Rub. Suspicio fingit scelus, ubi nullum est scelus. Iac. Et nulla tatio crimen abstersit. Rub Scelus Non delet ulia ratio, quod menti ingerit Suspicio fallax. Iac. Pectus iratum preces Fregere nullae? Rub. Pedibus affusus viri, Madidusque lacrimis genua complexu tenens, Miserere, dixi, magne terrarum arbiter, Miserere magnis casibus maest, Patris. Iac. Et dura corda lacrima non fregit? Rubenus. Stetit Sententiarum pertinax: nec se tomen Satiare passus. Iac. Forsan, et morti ultimae Dabit innocentem victimam. Ruben. Mores viri Meliora spondent. Ia Nomen o quoties Patris Amitto Superi! rictibus nuper ferae Obiectus alter, alter infami iacet Damnatus antro, forsan et letho datus. Redimendus ergo Simeon pretio. Rub, Et gravi. Iac Quonam? Ruben Minore Beniamin. Iacob Nato meo? Binis ut addam tertium funus? male, Male prohibetur scelere maiori scelus. Rub. Si dederis unum genitor, accipies duos. Iac. Si dederit unum genitor, occidet duos. Ru. Gementem in antro deseres Natum Pater? Iaco. Pater obsequentem filium in mortem dabo? Ruben. Tuam in salutem. Iacob. Filium nullum decet Propriam in salutem perdere. Rubon. Invenies duos. Iacob Non audiere. Ruben. Genitor aut omnes necas, Aut te carere pauculum ad tempus decet Rachele genito Beniamin. Iac. Ruben sile. Non audiere. Beniamin totos sinus Insume Patris. Ite: decretum est Patri Cum Beniamino vivere, et vitam dare. SCENA SECUNDA. Beniamin a Patre veniam petit in Aegyptum abeundi ad liber andum Simeonem. Iacob. Beniamin. Iac. In hoc beatum prole me Numen facis Ut unde tuleram gaudium. luctum feram Opulentiore messe, quam steterit seges. Duodena turba pignorum fecit patrem. Duodena natum turba me miserum facit. Natura quoties iure privaris tuo. Ben. Mi genitor. Iac. Ora lacrimis sicca. Beniamin. Dolor Periclitantis fratris ex oculis vocat Lacrimam frequentem. Moritur, et nullus manu Iuvat patrona. Genitor es: sanguis tuus Quaerit medelam vulneri. Sinon potes Corpore senili ferre subsidium; sine Me ferre genitor. hoc iubet pietas patri, Amorque fratri debitus. Ia. Numquam est satis Aetate in ista consili. Ben. At tamen fatis Pietatis esse poterit, ut fratrem iuvem Dimitte natum genitor, ut fratri obviam Feram salutem. Iac. Deseres fili patrem? Ben. Patri ut reducam filium. Iacob. Ut simul cadas Cum fratre frater; funere et eodem trahas Patrem in sepulcrum: si tuum pietas potest Tantum movere pectus in fratrem, patri Plus nate debes. Ben. Debeo, et fratri et patri, O misera pietas! ire si memet vetas Fratri es scelesta: si iubes; peccas patri. Iac. Recedis? huc minate, et infusum mihi Coniunge pectus: habeat incolumem pater Vel Beniaminum: caede satiari potest Una Tyrannus. Ben. Ibo mi dulcis pater, Ne pereat unus. Ia. Genitor ut maneas, volo, Iubeoque. Ben Iussa exosculor. Leges dare Soboli parentum iura sunt, nutus sequi Est filiorum debitum. At pietas tamen Sollicitat usque pectus, et fratrem ingerit; Qui me profundo carceris specu vocat. Audio vocantem: Beniamin nondum venis? Pietate nondum victus Aegyptum tenes, Oppessulatas carcerum ut pandas fores? Iac. Fili per istas lacrimas pater rogo! Ben. Pater per istas lacrimas natus rogo! Iac. Nescius in arma nate, et in mortem ruis. Ben. Rapiturque Simeon. Iacob Unus est poenae satis. Ben. Hunc liberabo. Iacob. Funus ut socium cadas? Ben. Libenter inter fratris amplexus cadam? Iac. Sine hunc praeire morte, qui vixit prior. Ben. O fata! frater est meus, natus tuus. Iac. Meusque sanguis. Ben. Dubito. Iac. Cur? Ben. Toleras malum. Iac. Invitus. Ben Etiam dubito. Iac. Deploro malum. Ben. Sed non mederis. Iac. Non valeo. Ben. Si non vetas, Ego medebor. Iac. Peius est medium malo. Ben. Redimere vitam fratris ambiguo malo Si valeo, redimamus anime. Iac. At metuo. Ben. Metus Saepe est inanis. Iac. Saepe fatidicus quoque. Ben. Prohibeor ergo facere, quod cunctis facit Natura licitum? Iac Nempe deserto patre Amare fratrem? Ben. Fratre servato Patrem Beare nato. Iac. Melius in nostro sinu Laetus beatos exiges vitae dies, Quam vinculorum strictus amplexu, Beniamin Nequit Amplexus esse dulcis in patris sinu, Quando retorto fratris arctantur manus Post terga ferro. Iac. Forte iam frater diem Clausit supremum. Ben. Funus adducam Patri, Reseramque cineres, urna quos patria tegat. SCENA TERTIA. Remittuntur a Patre filii in Aegyptum cum duplici pecunia. Dixit Iacob ad filios suos: Revertimini, et emite vobis paucillum escarum. Pecuniam quoque duplicem ferte vobiscum: sed et fratrem vestrum tollite, et ite ad virum. Gen. 43. Iacob. Beniamin, Fratres reliqui. Ruben. Ecquando tandem genitor exsolvam fide? Iac. Adamante mens est firmior: numquam meo Sinu migrabit Beniamin: si qua est super Via redimendi Simeon, illa licet Tentare Pharium Principem? Ruben. Frustra Pater Consilia torques: Beniamin Princeps cupit. Iac. Vultis seeundo scelere damnari? neque Satis nocentes vos facit primum scelus? Iud Pro scelere stabit (si quod admissum est tamen) Frater redemptus. Iac. Fratris id pretium fuit Quod attulistis venditum fratrem nega. Rub. Superi loquantur. filiis non est fides. Iac Quid agimus anime? distrahit geminus timor Amorque geminus pectus in partes duas. Be. Confide natum fratribus, fratres sequar. Hac nixus ibo dextera et vacuus metu Per Pharia ductus nemora me sistam Duci Fratris redemptor. Discet exemplo meo Quid possit animus quem pius stimulat amor. Iac. Incautus ecquis prodidit natum? nihil Silere posse, proprium est Iuvenum malum. Iud. Num praevidere licuit internos sinus, Quando parentes, sanguinem. et patriam domum Est sciscitatus: Beniamin quando audiit, Toties repetiit: Beniamin fratrem volo Natu minorem; Beniamin volo: neque Laxabit ante Simeon ferro manus, Quam patris illud dulce solamen meos Stet ante vultus. Publica haec mala exigunt; Fratres precantur, parvulus fletu rogat. Iac. Cor fluctuatur. pectus huc pietas rapit, Dolor huc reflectit. cede pietati dolor. I nate Iuda, quodque condebat Ceres Allata, pretium sume, quod Phario Duci Iubeo reponi. Nolo, ut alieno mea Contaminetur auro. et argento domus. Sit ista deinde cura non minor, Patri Servare natum. Perditur magno patri Thesaurus ingens, quando progenies bona Quocumque casu perditur. Vixi Iacob Prole hac beatus: illa si perit, perii. Iud. Corona fratrum tota, pro hoc uno dabit Vitamque sanguinemque et intento caput Venale ferro: Vivet hic felix puer, Auctusque magno foenore redibit Patri. Bene apprecare filio abeunti Pater. Iac. Dolor ille levis est, verba qui nondum eripit. Auferte genibus dexteram in patris sinum. Be. Brevi paternum brachium stringet duos. Iac. Vale supremum nate dimidium mei. Ben. Ah! dubius haeret animus; et patri retro Sese refundit. Ia. Cape supremum hoc basium, Fors non licebit amplius. Ben. Genitor vale Abeo. Ia. Vale mi Beniamin Ben. Vale. Ia semel Adhuc Iacobum respice, et Patrem voca. Forsan supremo lumine aspicies. Ben. Pater! Iac. Fili. Ben Redibo genitor. Iac. Ah utinam! Ben Pater! Iac. Abite cara turba iam non sum pater. O qui serenis temperas auras iocis! Zephyrisque ludis, et procellosum premis Boream sub antro montis ac pluvias vetas. Hyadas olympum nube densatum solo Eripere, caeli magne moderator Deus Meum tuere Beniamin! miser o Pater In prole vivis, pariter in prole et cades. SCENA QUARTA. Ioseph Simeonem audit in carcere lamentantem, agnoscentemque iustam poenam ex vendito Ioseph. Videntes angustias illius, dum deprecaretur nos, non audivimus: idcirco venit supra nos ista tribulatio. Gen. 42. Ioseph. Simeon. Ioseph. Quem praesidere rebus imperii Deus Iussit, quietis vetuit in gremio diem Agere otiosum. Semper in curis agat, Qui regna curat. Ista coniunxit DEUS; Regnum, atque curam. Simeon. Iustus es semper DEUS, Et cum potente dextera plectis nefas, Et cum paternum pectus indulges reo. Merui, fatebor, carceri includi, reus Fratris perempti. Ios Quis meas aures ferit Gemitu, et querelis? Sim Fateor, o Deus, meo Poenam minorem scelere. mi frater Ioseph! Ios. Deflet vetustum venditi Ioseph scelus. Sim. Mi frater! ego te vendidi pretio levi. Ios. Mi frater, ego te liberum ferro dabo. Sim. Incesto sacrum nomen; in fratrem nocens Heu nomen istud perdidi. Ios. Es tamen. Simeon Fides, Et vera pietas, non genus fratres facit. Ego te peremi. Ios. Sed tamen vivo super. Simeon Ego te peremi frater. Ioseph. Accurre o Ioseph! Ostende fratri temet, o frater! Sim. Nocens, Meritusque patior. Ios. Lacrima in vultu natans Facit innocentem. Sim. Sed leve est, quod sim nocens, Feci nocentes, in scelera feci viam Fratribus. At istud crimen ignotum est: Deus Sibi nota plectit crimina. Ios. Indulget quoque: Quemcumque sceleris paenitet, non est reus. Sim O quanta forsan innocens pateris Ioseph! Ios. Agnosce fratrem frater. Absiste. Sim O Ioseph! Ios. Captive frater. Sim. Scelera detestor mea. Ios Natura sese prodit, in amorem eliquor. Sim. Non gemo, quod unus plurium merita scelus Persolvo poena. Metuo suspectam fidem, Reditumque fratrum. Perfidi fiant mihi: Non est inausum facinus. hoc docui prior, Priorque crude perfidus fratri sui. Ios. Consilia prava vertit in melius Deus. Quid hic agendum? frater est, sanguis meus. Lamenta rumpunt pectus! Aliquando fuit In me scelestus. Fateor, aliquando fuit: Sed esse numquam desiit frater. scelus Praestat pati, quam facere. Iam patitur satis Caecae tenebras noctis, illuviem, et situm. Et iam peracta summa pars poenae diu est. Non patiar ultra: manibus eripiam meis Carceris ab umbra, compedis solvam moras, Et nota fratris brachia amplexu petam. SCENA QUINTA. Fratres ad Nili oram consident, umbra, undis, et cantu recreantur. Beniamin. Fratres. Ben. Iam media caeli spatia suspensus polo Aequali utrinque dividit vultu dies, Tempus quietis commonet.Viae est satis; Solitaeque vires pedibus officium negant. Rub. Lubet virentem fluminis spondam super Sedere memores patriae, et cantu graves Levate curas? Iud. Littus invitat; iocus Ludentis undae cogit: in cantum pater Fraterque veniant. Drama non aliud amor Venite patitur. Omnes. Cordium o magnes Amor! Tu scissa fratrum pectora, Patrumque concatenas. Si corda venas marmoris, Vel tigridis induere; Tu frangis, et tenerrimis Affectibus coerces. Si spatia terrae dividant A filiis parentem; Non dividunt sed pectora Animasque amore nexas. Habet Canopus filios, Chanaan habet parentem: Sed siliorum pectora In corde sunt parentis. Haec est amoris indoles, Sociare corda amantum. Iud. Sed ecce amoena turba Nympharum caput Extollit undis; seque concordi parat Animare cantu. Chorus Nympharum et Fratrum. Nile, qui vasto dominantis undae Lentus incedis fluvio, pigraque Littus allambis gravitate; Nile Rector aquarum: Parvus exortu es, modicoque ripas Limite ab iuncta; tacite volutis Vix aquis imples; tenuique totus Ponte teneris. Crescis affluxu fluviorum, et alto Intumes tergo, tibi dum tributa Rivuli pendunt: gracilemque currit Amnis in amnem. Parva res parvis cumulata crescit. Unio tantum valet! o beatum Pectus, adnatum cui copulatur Pectus amore. Ruben. Vivimus! et uno in pectore fratrum calent Undena corda: singulis fuerit licet Tenuis amoris ignis, ingentem facit Coniuncta flamma. Ben. Vivat hic vivat meis Aestus medullis, vita dum membris calet. Pergamus, antro Simeon clausus vocat. SCENA SEXTA. Iacobi de orbitate sua lamentatio. Absque liberis me esse fecistis. Ioseph non est super, Simeon retinetur in vinculis, et Beniamin auferetis. Gen: 43. Iacob solus. Quo me sinistra sidera afflictum Patrem Luctu enecatis? erro: iam non sum Pater. Fui, corona prolium circum latus Cum multa staret: perdidi nomen Patris, Ex quo levamen unicum fessi senis, Flos filiorum, pignorum ex magno grege Spes prima Patris, patriae fulcrum domus Ereptus es mihi Beniamin? Nuper domus Ridebat omnis, quando iucundum meus Vultum explicabat Beniamin Solem domus. Nunc solus, orbus liberis, dubius, domum Tacitam et inanem lugeo, et vacuam fleo. Vivisne Nate? Beniamin vivis? redi Mi Nate, siquae vita tibi superest, redi: Nisi nuda forsan ossa nunc sparsim iacent Inhumata campis, nota quae rursum fera Laniavit. Ibo, si vel in rictus ferar Desaevientis tigridis; et ima mea Viscera voracis belluae ex alvo eruam. Ibo, hoc levamen ultimum aerumnis dabo; Videre saltem, et nosse, quo letho cadat. Ibo, ut vel unum vulnus in mortem ferat Cum patre Natus; ossa vel totis legam Dispersa campis, vel necis praeda ultima Ad insepulta pignorum hoc addam Pater Funera cadaver. Beniamin! quo me rapis? Si forsan umbra es Beniamin umbris Patrum Mixta, et perempti frueris amplexu Ioseph. Ostende patri temet, et fessum trahe Simul sub umbras Sole sublato meo Quid sum, nisi umbra? Mergar umbrarum domo Dilecte tecum Beniamin; tu Sol mihi Dabis inter umbras luce perpetua frui. Audisne Nate? viduus atque orbus pater Ad fata properans te vocat. Felix Ioseph! Iam fratre frueris Beniamin! felix Rachel! Iam Beniamino frueris! o felix puer Sinu Rachelis frueris, et Ioseph sinu. Sed spes adhuc superstes afflictum erigit In vota Patrem: spero, nisi fallax amor Illudat animo, amplexui infusum meo Exosculabor Beniamin! Veniet diu Desideratae gemmeum lucis iubar, Qui te parenti reddat, et Patrem tibi O Nate! Nate Beniamin lumen meum! Dum spiro, Nate, spero: sperantem tamen Sollicita semper cura mordebit metu. SCENA SEPTIMA. Sistuntur Ioseph fratres: Laetatur is viso Beniamino: invitat ad convivium Steterunt coram Ioseph: quos cum vidisset, praecepit Dispensatori domus suae, dicens: Introduc viros domum, et instrue convivium. Gen: 43. Ioseph. Beniamin. Fratres omnes. Ios. Huc advocate carceris ab umbris virum; Qui nuper obses, sponte se vinctum dedit. Rediere tandem! Vix bene affectum rego Ratione. Video sceleris immunes viros, Fratrumque primam Beniamin gemmam tuor. Rub. O magne Princeps, parce. Ios. Sed non es reus. Rub. Potui videri Ios. Criminis? Rub. Sed non mei. Ios. Fratrum? Rub. Nec illos criminis facti reus Accusat animus Ios. Et scelus factum est tamen? Rub. Immane. Ios. Nam quis auctor? Rub Ignotus. Ios. Scelus Quid deprecaris innocens? Rub. Ne sim nocens. Ios. Nullum nocentem fecit Innocentia. Rub. Et saepe visus innocens nocens fuit. Ios. Sed non mihi. Rub. Experimur. Ios. At quis vos facit Fratres nocentes? Rub. Sceleris et nomen mihi Est exsecrandum. Ios. Dummodo et scelus. mihi Fuit ille semper innocens; quisquis nocens Timuit haberi. Rub. Timeo. Ios Iam non es reus. Effare quidquid pectori ingessit metum. Rub. Phariae salutis auctor, ad cuius sinum Largamque dextram respicit, quisquis miser Suis patronam quaerit aerumnis opem: Tuo favore nuper, o Princeps, seni Cererem parenti tulimus, attulimus simul; Pudet fateri, Ios. Quid quid et fratri potes Fidisse, nobis fide. Rub. Quam in Cereris tibi Dedimus monetam pretia, non cauti fatis. Et nescientes tulimus in patrios lares. Exarsit aere genitor inspecto, ratus. Nos vendidisse filium. Ios. Pronum fuit Hoc suspicari, vetera si nosset, patri. Rub. En innocentes pedibus affusam tuis Reponimus pecuniam. Ios. Cererem semel Datam moneta duplici exsolvi est nefas. Accipere prohibent iura quod non est tuum. Rub. Pariter vetant tenere. quod non est tuum. Ios. Quis influenti gratiae occludit sinum? Ruben. Qui scit nocere posse. Ioseph. Quam Numen dedit, Nulli nocebit. Nolo quod vobis Deus Ingessit insperantibus. Sed nunc mihi Sistite tenellum Beniamin, omnes volo Videre fratres, fratribus pariter volo Coram videri. Video, quo affectus rapis? Tune ille Patris gaudium? Ben. O magne incliti Princeps Canopi! Servulum memet tuis Cerne advolutum pedibus. Ios. An Sospes Pater? Ben. Vivit; tuisque gaudet obsequiis suum Praebere natum Beniamin. Ios. Quo te Pater Amore fovit? Ben. Lacrima in vultu frequens Stetit cum abirem, in ore singultus frequens Et me Iosephum saepe compellans suum, Satis est Ioseph perisse, dicebat; mihi Solamen unus superes, o alter Ioseph! Ioseph. Nosti Iosephum? Ben. Domine, non vidi. Ios. Fidem Vix haec merentur dicta Ben. Si fratrum fides Est vera, saevae tigridi in praedam est datus. Ioseph. Putant, Ben. Cruentam vidit: et laceram undique Pater ipse vestem. Ios. Forte deceptus fuit. Non alia Ioseph mortui Patri est nota Quam vestis illa? Ben. Nulla. Ios. Non satis probant. Fortassis illum pinguior sedes tenet. Sed quid puelle postulas? Ben. Fratrem meum. Ios. Nullum negavi: quem voles, tolle. Beniamin. Abditus. Qui gemit in antro. Ios. Simeon? Ben. Illum peto. Ios. En ille. Ben. Vivis Simeon? Sim. O Beniamin! Sine me referre gratias. Nilotici O magne Princeps Imperi, ingentes tibi Ad genua fusus Simeon gratus refert, Quod me profundo solveris ab antri situ. Ios. Fraterna pietas vicit: hunc debes tuae Colere salutis vindicem. Sim. O cari sinus, Animae fideles, exosculor vestram fidem. Ben. Dilecte frater! Ios. Quantus in amore est dolor! Sim. Dilecte frater! Ios. Ite. iam in noctem dies Fessus recedit: tempus ad cenam vocat, Mecum assidete. Rub. Nostra conditio hoc vetat. Ios. Fraterna pietas imperat. Rub. Quando iubes, Est obsequendum iussui: urbanus minus Tibi videri malo, quam minus obsequens. Ios. Cras ubi serenum lucis auratae iubar Intulerit orbi Phoebus, in patrios lares Redite laeti Cerere donati nova. Baladat, in aurem. Perfice. Bal. Exactum dabo. SCENA OCTAVA. Dispensator miratur sibi imperatum, ut in ore sacci Beniamini scyphum Domini sui reponat. Praecepit Ioseph Dispensatori domus suae, dicens: Scyphum meum argenteum, etc. Gen: 44. Baladat. Fratres. Ioseph. Bal. Molitur aliquid grande: sed tacitus tegit Arcana mentis. Nuper in Regem reos. Et proditores dixit, ac tetro specu Frustra precantes clausit; at rursum fibras Mollitus animi, vinculis solvi iubet, Patriosque rursus obside relicto lares Adire, quemque maestus, et senio gravis Curis levandis genitor e fratrum choro Servarat unum parvulum, adduci imperat. Nunc assidere regiae mensae genus Tam vile mandat. Fraudis hic aliquid latet. Epulatur una: quodque mirandum est magis, Etiam micantem gemmeo ornatu scyphum, Regale donum, parvuli in saccum iubet Tacite reponi. Fratribus ludum alterum Dolus hic parabit forte meliori exitu. Nam saepe visus ipse cum gemitu loqui, Ridere, rursum plangere, et variis agi Veluti procellis: qualibus solent agi Quibus amor urit pectus, et mentem cremat. Sed impetrata Cerere iam laeti viam Parant inire. Rub. Cerere iam turgent sinus. Iter paramus. Ultimum nobis fave, Ut imperantis liceat appressis labris Exosculari dexteram. Bal Votum dabo. Et imperati machinam doli exsequar. CHORUS. Molitur frumentum Marte et Furore molam trahentibus, impellente Pace et Cerere. Providentia. Pax. Ceres. Mars. Furor. Provid. Deus humanis amat in rebus Ludere. Nuper gemuit terra, Nunc respirat: quique fugabat Turbine belli pacis amoenos Mars aspectus, nunc deposita Fronte Furoris, paci obsequitur. Pax. Cer. Mars age, crimen mente revolve. Quo malesanis integra flammis Regna dedisti; vertisti urbes Diripuisti moenia, prolem Patre, parentes prole orbasti, Et germano sanguine campos Fere inundasti Decolor Isther Sanguine, et atro piger a tabo. Lycus ultrices te laniandum Vocat in poenas. Mars age tandem, Poenas sceleris lue commissi. Pax. Cer. Impelle molam. Mars. O labor infestus! Sed bene merui. Crimina tandem Sequitur vindex Dens a tergo. Pax. Cer. Non semper hiems caeli imperium Saeva tenebit. Ver aliquando Redit in terras. Provid. Dicite mecum: Deus humanis amat in rebus Ludere. Pax. Cer. Non si semelin nocte Cecidit Phoebus, non redivivus Iterum surget Prov Deus humanis Amat in rebus ludere. Pax. Cer. Campus Qui male sterili sente horrebat, Iam bene cultus divite falcem Invitat arista. Omn. Deus humanis Amat in rebus ludere Pax. Cer. Quaeque Ante silebat mola, giratu Agili pinguem Cererem frangit. Omnes. Deus humanis amat in rebus Ludere. Mars. Labor heu! nimis infectus. Tu quoque Chanaan sterilis damna Experta soli posthac niveae Tempore pacis Cererem tota Regione metes, vertesque molas. Deus humanis amat in rebus Ludere. ACTUS V. SCENA PRIMA. Ioseph causas repositi scyphi in saccum Beniamini memorat: iubet fratres comprehendi. Tunc Ioseph accersito Dispensatore domus, ait: Surge, et persequere viros. Ge: 44. Ioseph. Baladat. Ios. ABeunt, secundo patriam incessu petunt. Sed vix olympo media pendebit dies, Acerbus illo gaudio orietur dolor, Meruere pridem scelere non uno pares, Fratresque non tam sanguinis, quam criminis. A se patratum sentiant ipsi malum. Haec norma iuris.Quisquis audace intulit Mucrone vulnus; sentiat: grave ingerit Quicumque collo pondus alieno; ferat. Etiamne genitor Iacob? etiam Beniamin? O dulce nomen Patris! o mi Beniamin Non non meretur Beniamin, non est nocens. Pars magna Matris, Patris at non pars minor, Alterque Ioseph Beniamin, non est nocens, Sed saepe debet innocens poenas pati Meritas nocenti. Lacrima rigabit genas, Sed non dolenda. Iuro quae nostro calent In corde flammae, iuro Iosephi pium Amoris ignem, si qua de gemino tibi Voluta fronte lacrima distinguet genas, Vultu cadentem lacrimam Ioseph bibet, Baladat, adesto, persequi accelera viros; Cohorte nostri militis fultus vias Praeverte; quemque gemmea clarum die, Pridemque nostro nobilem augurio scyphum Condi minoris iusseram sacco, argue Raptum nefando crimine. negantes gravi Perstringe voce, fronte non verum indue Torva furorem, quaere per saccos: reum, Licet innocentem, sceleris impositi trahe Nostrum ad tribunal, surdus ad lacrimas, age Quod imperamus. Bal. Haec dies votum dabit. Ios. Ad nostra fusum genua spectabo chorum, Sic astra, sic manipuli evincent fidem: Discetque mundus esse qui mundum regat, Et quae rotari sortis adversae impetu Censemus, albae sortis eventus beet. SCENA SECUNDA. Laeti per colles proficiscuntur fratres. Iamque urbem exierant, et processerant paululum. Gen. 44. Fratres Iosephi. Fratres. Io favete sidera! In patriam redimus. Mutata sors est aspera Sereniore fronte, Fortuna semper vertitur, Quos pressit, elevabit. Si frontem acerbat, sustine; Enubilabit ora. Io favete sidera1 In patriam redimus. Sim. Grates rependat Principi in largas opes Effusus aether, cuius auxilio dies Tandem beatos trahimus, et terso asperae Furore sortis vivimus, fratres novae Favore vitae. Scilicet demum iuvat Tulisse dura. scelera sic caelum expiat Patrata quondam. Rub. Ludit alternis Deus. Premit, levatque. Sim Lusit alternis quoque Niliaca sceptro regna qui flectit, suo Regi secundus; sique non falso replet Sermone Nilum Fama, per varias vices Lusit et in illo Numen Rub Et frontem truci Contrahere ruga doctus, et miti pia Induere vultu sidera; et amorem, et metum Tolerare didicit. Rub. Mitius furit, asperam Quicumque sortem pertulit Sim. Si quam Pharos Fidem meretur; innocens, solo reus Odio furentis feminae, in tetro dies Transegit antro, donec irato Duci Detersit aestum pectus aeterni capax Numinis, et insons somnii sese augurem Regi probavit; quaeque per somnum DEUS Dedit involuta cernere, haud vana fide Evolvit. Inde iussus augusta caput Vestire mitra, et proximam Regis toro Tenere sedem, quaque se Nilus Pater Effundit arvis, iura per populos dare. Ruben. Qua stirpe natus? Sim. Magna maiestas viri Documenta prodit indolis magnae: tamen Occulta origo est generis: argento puer Emptus dedisse dicitur Phario iugo Servile collum. Levi. Nempe Fortunam suam Hinc ferre nescit. Sanguinis vilis genus Facile insole scit, blanda si magnos ferat Fortuna honores. Sim Sed quis irato huc citat Quadrupede cursum? Ben. Nostra flammato petit Mucrone capita. Simeon, fratrem tua Defende dextra. Sim. Mitte trepidantes puer Pectore timores; melior instantes metus Avertet aether. Innocens metuit nihil. SCENA TERTIA. Intercipiuntur a Dispensatore domus. Fecit ille ut iusserat, et apprehensis per ordinem locutus est. Gen. 44. Baladat. Fratres. Miles. Balad. Cohibete gressum. Sim. Nempe quae iussa imperas? Balad. Scelerata capita! placuit Aegypto nefas Tantum patrare? Ruben. Innoxio appingis scelus. Balad. Non una culpa noxios fecit. Semel Iterumque vobis Pharia conficta Ceres Quaesita fraude est. Sim. Fraudis accusas: datam Ostende fraudem. Bal. O fraudibus natum genus! Quod crimen ipse conscius prodit dies. Negas videri? Hac arte scelerati probant Sese innocentes Teste sed puro nefas Die patratum, non latuit unquam satis. Placuit rapaci dexterae argento gravis Auroque crater? cuius aspectu solet Auguria caeli legere, et arcanos poli Detegere sensus, ille qui indignis Pharo Etiam assidere Regiae mensae dedit. Rub In innocentes conicis tantum nefas. Testor Tonantis vindicem in reos manum. Balad. Quam tu mereris triplici armari face. Ruben Si me nocentem viderit furti dies, Siccis repostum tulimus argentum duplex; Et abstulisse Principis scyphum arguis? Baladat. Absiste verbis: prome sublatum scyphum. Sim. Quem tu recondis triplici abstrusum sera. Bal. Quem vos paratis munus effeto seni. Rub. Scrutare saccos; criminis si quem invenis Reum impurati, morte funesta iube Evomere vitam Bal Miles in saccos vola, Scrutare Cererem, verte completos sinus. Sim. Cassum laborem suscipis. Rub. Pater Ceres. Inquire: nullus pectus incussit pavor, Quod nulla culpa tangit. Bal. Animosa reus Sic nempe fronte velat occultum nefas. Miles. Hinc micat ab imo fulgor: hinc fraudes patent. Bal. Dolosa furum capita, quid timidi pedem Retro refertis? nobilem antiquis scyphum Signis videtis? Estne? quid trepidas? nega. Periure cernis? Sim. Beniamin fratrum pudor Rachele natus fure! sic fratres amas? Sic in senilem Beniamin Patrem es pius? Ben. Testor latentis pectoris clausi sinus. Non sum nocens fratres mei, non sum nocens. O terra! Pontus! Sidera! ah non sum nocens! Bal. Probat nocentem raptus emensa scyphus. Rape ad tribunal miles. Ben. O fratres mei. Fratres iuvate! ah Simeon, Ruben, Levi Iuvate. Rub. Parce Beniamin fletu, tua Fortuna, nostra est omnium. Nos a tuo Nemo revellet latere. si quam te trahet Furor arenam, nos simul tecum trahet. SCENA QUARTA. Minatur per somnium Iacobo Rigor: minas conatur favor evertere: Providentia Rigoris instrumenta confringit, eumque in Iustitiam; Favorem vero in Pietatem transmutat: promittunt. Iustum Piumque Ioseph regnaturum in domo Iacob in aeternum. Iacob. Iustitia. Pietas. Iacob. Vivo? vel umbris Manium immixtus? Iacob Solam fugati spiritus umbram traho? O qui superne cuncta prospectas DEUS! Aliquidne misero me magis miserum vides? Quodcumque carum pectori insedit meo, Semper tulisti. Beniamin, Ioseph, Rachel! O tria Iacobi nomina, et vitae, et necis! Nuper parenti tota bis senis stetit Natis propago: nullus est hodie super. Ioseph vorarunt bestiae, tumulus meam Hausit Rachelem, Beniamin forsan rotant Adversa fata. Beniamin Patri redi. O flos aviti stemmatis, tibi sit bene! O rosa paterni sanguinis, tibi sit bene! O gemma magni nominis tibi sit bene! Redi, redi mi Nate, si vis, redi. CHORUS. Iustitia. Pietas. Providentia. Iustitia. Iacob, animosa fervidum Da pectus inflagella. Quoscumque Numen diligit, Exercet ad dolores. Sic filios parens amat: Fraeno tamen coercet. Tormenta Iacob sustine: Tolerata dant coronas. Pietas. Toleravit: iram contine, Manum abstine flagello, Post asperam serenior Fortuna prodit orbi. Sat est: flagella proice: Sat est, reconde. Iust. Nolo. Pietas. Iubent favere sidera. Iustitia. Sed me iubent ferire. Pietas. Favere me. Iust. Ferire me. Ego feriam. Piet. Favebo. Iustitia. Fulmen rotabo. Piet. Dexteram Prius ligabo. Iust. Ferrum In destinata vulnera Torquebo. Piet. Sed furore Casso. Iust. Ferite. Piet. Sustine. Iustitia. Perrumpo scuta. Piet. Scutum Pietas inexpugnabile est. Iustitia. Permitte. Piet. Tela cede. Provid. Quae pugna? quae certamina? In pace quae duella? Iustitia virgas proice. Et vincula et catenas; Strictumque conde acinacem? Pax est; repone flammas. Nec, nisi reposcant crimina, Furoris arma stringe. Accede Pietas, et sinum Auri sonante nimbo Inebria, ac favoribus Roseis riga Iacobum, Omnes. Iacob triumphe! Beniamin Vitam trahit superstes. Suo superstes funera Vive Ioseph! Triumphe! Surge: osculum da filio, Et brachiis corona. Iustos, Piosque filios, Iusto, Pioque patri Iustus Piusque Caelitum Tandem favor reponet. Iacob. Errone? Ioseph! dubia num vultus nota Fallit parentem? Nate! num visum dolus Ludit senilem? quid pluvius auri nitor Sinu receptus? Natus ante oculos stetit. Vel umbra Nati? Est ille? Non. Fallor. meus, Meus ille Ioseph. Inter amplexum patris Ioseph parentem noscis? an patrem fugis? Ades, parentem stringe, sum genitor tuus Quocumque fugies insequar. Nate! o Ioseph! SCENA QUINTA. Retracti sistuntur Iosepho fratres. increpantur, deprecantur. Omnesque ante eum pariter in terram corruerunt: quibus ille ait: sic agere voluistis. Gen. 44. Ioseph. Ingrata furum capita, sceleratum genus, Post liberali dextera effusas opes, Post larga Cereris dona, et affectus pii Impensa post tot merita, sum visus dolo Facili implicandus? Regiam miseris domum Feci hospitalem; Regia afflictos fame Dape recreavi: Nempe vos istam datis Vicem favori? o subdola ingenia, et manus; Semper alienis incubae! Scyphus magis Placuit favore Principis? Fures vagi! Cernitis? an istud noxios aurum probat? Habent, tenentur. Iudas. Innocens quamvis sciam Mihi pectus esse, et sceleris immunes manus, Tamen paventis eripit menti dolor, Timorque verba. Ioseph. Proprium hoc menti est reae, Audere quidvis, quamdiu crimen later; Timere quidvis, quando iam crimen patet. Scyphus nocentes arguit, Iud. Sed non probat. Ioseph. Reus probatur criminis, quisquis nota Tali probatur. Iud. Signa sine quamvis palam; At nulla mentem culpa testatur ream. Ios. Per signa legitur animus. Est nimium nocens Ex lege iuris, quisquis est signis nocens. Iud. Si lege iuris signa pensentur, reos Probasti abunde; facta si spectes tamen, Sumus innocentes. Ioseph. Legibus causam exigo. Ruben. Pietate comite. Ioseph. Iura pietatem vetant. In hoc coruscum Principi ferrum datur, Ut scelera plectat. Iuro regalis iubar Innube mithrae, vindicem hanc iuro manum, Inusitatum crimen insolita rigor Poena expiabit. Rub. Vetera, non nova, o Deus Hac arte crimina expias. Iud. Si nos trahi In servitutem iusseris, nemo potest Arguere iussa. Ios. Si trahi cunctos velim. Lex improbabit. Iud. si nocens unus fuit, Sumus nocentes singuli, Ios. Nemo luit Crimen alienum. Culpa quem fecit reum, Illum tenebris claudite obscuri specus. Reliqui dolenti nuntium patri date. Iud. Si tota nondum pectora invasit calor Furore iusto, meque patienti vides Ad genua fusum lumine, in causam loqui Concede pauca. Ioseph. Loquere, sed propriis, cave Capiare verbis: qualis attacto levis Luctata visco volucris excussas magis Sibi ligat alas. Iud. Magne populorum timor Amorque Princeps; Genitor amisso Ioseph, Rachele matre mortua. hunc habuit sui Puerum medullam cordis; et magni unicam Luctus medelam. Quando nos dura fames Necessitate strinxit, et rursus Pharon Petere coegit; Beniamin dixit, meae Servate mentis gaudium, Ioseph meum. Ite, ite quo vos dura compellit fames, Amorque fratris obsidis, data et fides: Ac iam sepulta pectoris parte altera Cara in Rachele nuper, aut caro in Ioseph, Hac quoque residua parte spoliatum patrem Trahite in sepulchrum. Iam anima maerenti in labris Sedet parenti; filii erepti dolor Extrudet omnem. Parce, si Pietas moves Debita parenti a filiis, fite tua Innata pietas, tota quam Pharos cania, Quam non meremur filii, Princeps, Patri Concede veniam. Ios Probra qui mundo dedit? Iud. Miserere pueri. Ios. Furis? Iudas. Et Patris unici. Ios. Fur unus, ingens dedecus Patri facit Totique stirpi. Vincula in puerum expedi. Iud Me me catenis stringite. hic non est nocens. Absolvit aetas scelere, et innocuum probat. Ios. Quod ausus, unus crimen est, omnes probat: Voluisse, Scelera; nun voluntatem tamen Scelerum expiabo. Venia sit reliquis: puer Luat. Ite. Sim. Merito haec patimur in fratrem rei. Ioseph. Ah! Sim. Invenit ultor crimen occultum Deus. Ben Ignosce Princeps, non reo puero; meo Ignosce Patri. compedes istae senem Gravant parentem. lacrimae fratrum Patri Cient dolores. Cernis ut tendit manus, Pronusque; madido gratiam vultu rogat. Miserere Patris optimi! o Princeps tui Miserere servi! meque morituro Patri Remitte munus, genibus affusus precor. Ios. Sceleste nostros stringis incassum pedes Solium aequitatis Iudicem inflexum petit. Ben. Mollire Princeps lacrimis. Ioseph. Crimen vetat. Quemcumque flectunt lacrimae, haud equus fuit. Abscede. sed quem laeseris, disces brevi. Fateor, medullas Beniamin totas mihi Amor occupavit; occupat totas dolor. Alterque pugnat alteri. At vincat, fera Qui corda solitus vincere est, audax amor. Recede turba famula. SCENA SEXTA. Tandem inter varios affectus: luctatus Ioseph fratribus sese aperit. recognoscitur frater: datur plausus Elevavitque vocem cum fletu, quam audierunt Aegyptii, omnisque domus Pharaonis, et dixit fratribus suis: ego sum Ioseph. osculatusque est omnes fratres suos, et gavisus est Pharao et omnis familia eius. Gen. 45. Iidem. Iudas. - - - - Dominator reos Aspice benigno frontis obrutu; et suos In ora soles, in supercilia Iridem Reduc amatam. Ios. Ah! Rub. Nulla spes veniae est super. Ios Ego. Quis ora fletus immissus levat? Iud O magne Princeps, si pares pueri putas Iuga lacertos, nos quoque immitem trahe In servitutem. Ios Ah! Ego ego sum sine me o dolor Aperire mentem! Frater! o violens Amor, Concede verba! quin ruo in totos sinus. Ah! frater ego sum, sum Ioseph. Vivit meus Adhuc superstes genitor! O generis mei Columina fratres! Quid retro trepidi gradum Refertis? ego sum frater, ego vester Ioseph. Venite fratres, basium fratri date. Venite: ego sum frater. Sim. At nos non sumus, Ios. Quando esse desiistis? Sim. O Princeps pudet Meminisse acerbi temporis. Ios. Fratrem voca. Sim. Vetusta prohibent crimina. Ios. An furti? sim. Necis Male perpetratae. Ios. Cuius in vitam? Sim. Tuam. Ios Sed vivo. Sim. Caeli munere: at nostrum scelus Nihil inde minus est. Ios. Crimen infectum est. Sim. Nimis Tentasse multum est. Ios. Vertit in melius Deus. Sim. Non inde culpa est levior. Ios. O fratres mei! Iud. Hostes (meremur) nomina. Ios. Ego fratres voco. Rub. Fratris procellas. Ios. Gaudium fratris. Rub. Cain. De stirpe genitos. Ios. Patre Iacobo satos. Cessate: maestum tollite aspectum solo Meliore digni sorte. Iud. Parce. Ios. Quid? Iud. Scelus Fratrum. Ios. Peperci, surgite. Amplexum date Fratri expeditum: surgite. Sim. Ignosce. Ios. Est loco Iam causa tuto. Sichima et valles Dothan Animo exciderunt, fratribus frater volo Vocari amatis. Si quid affusi preces Valuere fratris, surgite. Ah parce loquor. Venite fratres optimi, et laeti meo Pendete collo. chara progenies Patris Mi Beniamine! Ben. Ioseph! Ios. O matris decus! Ben. Uterine frater. Ios. Alter et parve o Ioseph! Ben. Alterque Beniamine! Ios. Deciduas genis Absterge lacrimas. Sufficit: fratrem vides. Ben. In te parentis gaudium cerno. Ios. Simeon Damnate nuper carceris opaci specu. Sim. Utinam expiarit ille tentatum scelus. Ios Excute dolores, quando me salvum vides. Servator et tu sanguinis Ruben mei, Fraterque Iudas: Principi in servum dari Frustra rogabas. Frater es; fratrem in sinu Agnosce frater; Issachar, Dan, Gad, Levi, Aser, Zabulon, Nephtali, o fratres mei? Nep. O te patentem! Ios. Sum Ioseph frater, Ioseph Quem vendidistis nuper Aegypto: vetus Sed illa menti fabula excussa, et data est Oblivioni Iud, Somniis tandem fides Deo iubente constat. En genibus minor Affusa fratrum turba, te flexa Ioseph Cervice adorat; prona sub vultus tuos Curvantur astra, quando lunantur tuis Fraterna genua honoribus Felix Ioseph? Sum. Servire tanto Principi, fratri, tibi, Numquam pigebit, mente si deles graves Fratrum reatus. Rub. Si tui cursus sumus. Tibi famulari praemium Princeps erit. Ben. Agnosce fratres, frater o Ioseph, tuos! Ios. O frater! Ben. O mi frater! Ios. O frater! Ben. Ioseph! Ios. Vos stringo fratres, stringo et in vobis Patrem O chara Patris capita! non vestrum fuit Scelus, quod ista venditus degam plaga: Ut vivat orbis, ante vos Numen dedit In hasce terras memet. Abscedat genis Luctus serenis, quando me Regi parem Phario videtis, Principem terrae, Patris Fratrumque vitam, et patriae gentis decus, Laetumque mecum ducite, o fratres, diem. Postea daturi laetum nuntium Patri. Exigite festos fronte meliore iocos. SCENA SEPTIMA. Dimittit Fratres Ioseph ut Patrem adducant. Tollite inde Patrem vestrum, et cognationem, et venite ad me. Gen: 45. Iidem. Aula Pharaonis. Ios. O longa nulla gaudia, atque horas breves Felicitatis! Vix datum fratri sinu Excipere fratres, cogor abeuntes lari Reddere paterno. Vota nil remoror, Patrem Audire videor lacrima multa suos Natos vocantem. Pergite levamen seni, Dicite, revixit filius, quem tu diu Defles peremptum, vivit, et magna potens Dominatur aula, primus ad Regis latus Fruitur favore. Pergite o fratres mei, Meumque, quod nunc divido vobis, Patri Praebete cordis osculum. Quinos fames Durabit annos. Cereris ignarum solum Cum patre fratres fertilis Nili ubere Mutate gleba: ducite ad Natum Patrem, Ut in parentis brachiis aetus Ioseph, Genitorque nati in brachiis vivat Iacob. Alterque possit cadere in alterius sinu. FINIS.