Amphitheatrum Gratiarum:Libris XV Machine-readable text Caspar von Barth Barth, Caspar von XML version, markup prototype, December 1999 Susanne Mussmannmarkup Camena
http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ barth5 barthgratiarum.html barth002.jpg barthgratiarum.xml barth5/jpg html Hanau: Biermann, 1613.

Regeln fuer die Texterfassung 03/2001

not necessary

 14 October 2002 Susanne Mussmann markup typed-structural tagging complete-no semantic tagging-spell-check complete TARRAEI HEBI AMPHITHEATRI GRATIARUM LIBER I. I. AMare qui impotenter Invenit, ille primus Debet duas amare. Amare nec potiri, Pariter duas amare est. Nam qui duas amabit, Potietur utra, ab illa Procul movebit ignem; Nec quam tenet tenebit. Quid, dia Pasicompsa, Frustra te amare dicam. Potiar licet, nihilque Mihi restet ad perire Amore Pasicompsae, Tamen te amare amatam Nequeo, tenere tentam. Absentis hoc Neaerae Praesentia expatravit. II. EGo in tuis ocellis Oculis meis Amorem Vidi, nitens Neaera: Hoc pulpitum est Amoris, Ille inde dictat, et me Iubet notare dicta Papyrum in elegantem. Rosillus et Neaera, Neaera Cum Rosillo Duo sunt Amoris haedi, Duae Columbulae, ah me, Duo non sed una et unus. III. Volo Ulpianus esse, Aenigma iuris omne Volo solvere album ad unguem. Praetoris adsuperbi Edicta multa dicam. Et hoc et hoc et illud Ex legibus resolvam. Sed iura nostra rerum Nihil morantur; omnem in Persona et Actione Volo occupare legem. Amor mihi Imperator Solutus est suarum A sanctione Legum. Auctoritate magna Prudentium potitur Venus severa nobis. Pandectae habent Leporem Sibi Principem, atque Comum. Has explicant Choreae. Codex Rosilla nostra, ex Recensione prima est. Nolo hanc deinde poliri. Iustiniani habebo Amplexibus Novellas Auctoritatis altae. Neaera est mihi Leonis Grex osculationum, Has nemo servat ullus. Statuta sunt et illis Consuetudo quod dat Quodcunque poscit usus. Tribunal est torus, quo Ius omne dividundum est, Actoris et reorum. Edicta nulla plano Inscribo, cuncta moris Proponere est profundo. Si Controversiam quis Personam et Actionem Cernentem habes, venito. De rebus hic, nisi una Et in hanc data altera, non Dat Praetor Actionem. IV. TUi medulla cesti Est osculum, Cythere. Hoc ipse nactus, ipsam Te provocem ad duellum. Veni Diona sortis, Sed mollior redibis. Qui nescit osculari Indignus est vocari Humanitatis ore. Humanitatis ore Qui indignus est vocari Convivium ad Leporum; Dignissimus perire est. Dignissimus perire est Qui nescit osculari. Nos scimus osculari Perennitate digni. Nisi nossem ego osculari Decies puto, perissem, Sciens modo osculari Decies perenne vivo. V. Si fortis atque bellax, Si strenuus, Gradive, es. Thalamo quid in Diones Arma omnia exuisti? Ubi telo Amoris usust, Martis quiescat hasta. Cum venit ad duellum Dione Cum Gradivo, Ibi nuditate pugnant. VI. Quis fando cepit umquam Pueri tam acerba facta? Amor suum me in hortum Ducebat ad Dionam, Ibi grex erat Leporum, Ibi Osculationes Toto aethere involabant, Ridere cuncta cernens Risi quoque ipse, et illuc Ubi Risus est, trahebar. Subito furore matri Rapuit suae Cupido. Ridentem et osculantem. Terramque subter omnem Diducit, atque in altam Me proicit lacunam. Nunc huc venire perstat quotidie, atque sannis Dirumpit immerentem. Hoc hoc suo noverco Dat balneum Cupido. Hoc dicit avolatque. VII. POntanus inter astra Habitet perrenne sidus. Politiana Peitho Fiat Maro in Marone. Cum Baudio Heinsioque Taubmanus Ambidexter, Melissus, et Gruterus, Sint Caesaris Monarchae, Apollinisque Olores. Columba sum Cytheres, Huius traho quadrigam. Veneris cui quadrigam Non integrum est videre, Videat meos Leporeis: Hic divae imago viva est. Cecini pium Leandrum, Cecini Leandri amicam. Nisi me ipse cantitabo, Ut saeculum inficetum est, Quis amet meos Amores? Sperare si parem esset Felicitatem, in aevo hoc Ei, dedisse quam te Scias priorum Amori. Omnes ament Poetae. Sed scaeva sors, prosecto, Est dextra cogitanti, Si vulgus omne vellet Amare; quo Bilovi Fortuna peior esset Quam Tarrii et Melissi? Rhodomella si Capellae Det Blovio Neaeram, Pereant Amoris Artes VIII. CUtor iocose, dic mi, Nisi Victor ipsus esses Quem te esse porro velles? Nisi Victor essem, haberem Cur Tarrius vocarer. Nisi Tarrius vocarer Victor tamen negarem Perhiberier Poeta; Cur, delicate, quaeso? Epigrammatum Poetae, Nemo est Poeta, nisi Amator, atque felix. Felix ego sum amator, Epigrammatum Poeta Tamen esse nolo Victor. Victori ibi oppetendum est, Ubi maxime iocatur; IX. EGo sum osculum Dionae, Cum me dedit Gradivo Venus, stetere pugnae. Xenophon fuit disertus, Sophiae oppido peritus, Idemque Phtius alter Achilleiis Gradivo. Xenophonta qui Cytheres, Amantem, et expeditum Volt cernere ad duella, Videat Rosillum, ametque. Pugnamus atque amamus, Pugnare idem atque amare est, Amare quod duellis In acribus periclum est. Ego sum osculum Dionae, Viso hoc stupet Gradivus. Et praelium remittit. Victorem ita ipse vinco. X. CAstrensis ista lex est Antiquitatis altae: Si quis stupescit armis, Venam viro medentes Pertundite: stupesco Miles ferox Amoris. Ut sanitate prisca Potiar, nihil medente est Opus, hunc Neaera solvet Mihi perinde morbum Ut Phoebus ipse, docte. Pertunde, io Neaera, Venam mihi hanc, Neaera, Viden' ut tumet, nihilque Patitur quietis, ah me, Tenerum nimis puellum Resolvere in soporem! Pertusionem ad istam, Sed opus tibi, Neaera, Pertusione vestra est. Qui sanguis hinc abibit, Medicabitur dolori Cito utriusque nostrum. Adusque taedium, sed Cito taedium peribit. XI. HOc somnium Neaerae Volo expiare, Vesta. Visa est sibi, in sopore Fratrem meum osculari. Et inde purpuram omnem Amittere a labello. Narrabam ego; at sacerdos, Sic est locuta Vestae. Fratrem tuum Neaera Sua sorore primum Est nuper osculatae. Hinc purpura e labello Manavit eleganti. Dicit siletque vates. At, o perite Lector, Ego nescio quid istud Velit sibi Leporis. Lepidumne tu putabis, Dignum pio Poeta, Sic Virginem osculari, Ut purpura e labello Dimanet eleganti? Doce, perite Lector. XII. ANacreonta dium Hominem fuisse certum est. Non grandis ille vates Non Martius cluebat; Virtus, Homere, vestrae Sit caecitatis ista. Amabilem puellam, Laevi tenens lacerto est Prudenter osculatus. Ars artium haec supremae. Salve erudite vates, Apollinis magister. Te concinente Daphne Mansisset aut stetisset Hominis potita vultu. Apollo quod nequivit, Currensque cantitansque, Anacreon sine omni Queat ambitu osculando. XIII. PUella si fidelis Est una, tu putato Totum genus fidele. Totum genus fidele Nisi putabis hercle est Puella nulla prorsus In omnibus fidelis. Iurare, peierare, Odisse, amare, Honore Opprobrio sequi, omnes Didicere ad unicam omnes. Et ista cuncta causis Procul omnibus Nisi uno Quod nulla sit fidelis, Puella nulla certe est In omnibus fidelis. XIV. Exercitata multum Adversi Amoris igne, Hanc sacrat tibi, Cupido, Mens Tarrii tabellam. Super omnia exstat ipsae Adfectuum pericla, Uni hactenus fatetur Manum dedisse Amori. XV. O Delicata vita In Amore magno, et alta Felicitare macto. Quid, vita delicata Optem tibi hoc in oestro? Quoniam perennis esse Felicitas negatur Et deserenda, quamvis Invito Amoris Aura Spirans Amoenitates Coelestium bonorum. Et sint timenda porro, Tum maxime pericla, Cum maxima est Voluptas. In hac rosa, inque flore Viventi amabili isto, Inopina Mors sequatur Saltim hoc sibi relinquar Quae temporis, futura Ut credat anteactis. XVI. Fui nitens puellae, Fui puella quondam Nitens, velut Diona, Sed casta sed faceta, Tamen velut Diona. Nunc sum nitens puellus, Nunc sum puellus acer. Nitens velut Lyaeus, Sed sobrius, pudicus, Tamen velut Lyaeus. Hinc fit puella nobis, Quod nulla possit, istis Illudere, ut suerunt, Nitentibus puellis, Amabiles puellae. Hoc una suspicata Sentire me ut loquebar. Decepit, atque porro Mihi se dedit fruendam, Liventibus Choreis. Puella casta, pulchra, Cata, docta, ceu Diona. Didici hoc quoque a puellis Puella Cum fui ipse, Nulli fidelis esse. Si pulchra tu, istud, istud Hodie, pudica, sentis, Decepta ne querare. Cras sentient puellae Et istae, et istae, et illae. XVII. Fortuna, non Venustas In Amore regna servat. Vulcanus et Diona Hic Loripes, Dearum Pulcherrima ista, iuncti, Thalamo fruuntur uno. Pastor fuit Paris, quem Laudant ubi Poetae, Pastorum habere dicunt Palmam a calore formae. Hoc ergo confitentur Nihil supra bubulCum Paridem fuisse pulchrum. Exempla plura narrem; Sed opus quid est venustos His macerare Amantes? Fortuna, non Venustas In Amore regna servat. Sed hoc habete vobis, O comtuli puelli, Fortuna quum potiri Facit ardido Lepore, Simplex datur voluptas. Cum Gratia et Lepores Iunxere Amantium par, Triplex venit voluptas. Non corpora ipsa tam, quam Animae aucupant Amorem, Et Amore perfruuntur. Animae occupant Amorem Quem corpora aucupantur. Animus Leporis hostis Odio est in ipso Amore. Animus Lepore regnans Amatur ipse ab hoste. XVIII. Ah me! puella clamat Mediae in labore luctae: Quis credat elegantem? Dolet dolere certe, Finirier dolorem Hoc maxime dolori est. XIX. Vidi meam Neaeram Nudam, nihil tegentem. Ita me Dii, Deaeque, Omnesque singulique Omnesque singulaeque Boni bene adiuvassint. Ut prae Lepore nudo Ornatus omnis alga est. Stupeo, micare lingua Non eloqui potest, quod Nemesis negat profari! Nunc invidete cuncti: Felicitas perinde Ubi crevit, ut putando Nequeat venire maior. O Nobiles fenestrae, Quae nobili patore Mihi nobiles Amores Meos videre donant! Vos nobilis Poeta Dat nobileis in aevum. Nec visa Cum Neaera est, Me barbare repellit, Nec rustico rubore Confudit innocentem Conviciove rupit. Patulam sed ad fenestram Eburneo lacerto Suavissime reclinis, Ad osculum vocavit: Nolente me, ergo, dixit, Vidisse, mi Rosille, Putes meum Leporem. Hoc deinde cogitato Semper: mea una Vita; Nobis sat est, pudice Si credis, atque dicis Dignam Lepore vestro. Quod hic vides, quod illic Domina vides, Rosille, Nolente, id omne in aevum Servatur uni ab una Tibi, Rosille, soli. Si quid venusta forsan Mentita fama de me est, Hoc corrigam Pudore. Quid, o iocose Lector, Censes potesse fari? Potui nihil; sed unum hoc Lacrimis ab ore toto Manantibus putavi. Neaera vita, cuncta Sunt spem supra: hoc perimus, Perire quod negatum est, Dabit hora quod negavit Mihi hora: Plura voce Manuque muginantem Dulcissime repellit. Et osculatione Tenerrima valere Iusso Rosillo, abivit, Clausa prius fenestra. Ubi est Rosillus, ah me, Ego nescio, Legenteis? XX. Haec tibia illa vera est Per quam Leandri Amoreis Celebravi, Amor: Tibi illam Ego dedico sacroque. Tu praemium hoc Leandri Da Nobili Poetae, Amor pari Leandro Felicitate adorsus. Ut dispari Leandro Felicitate finem Queat indipisci amatum. XXI. Clamando, Amando Obibo, Bibo. Protenus, tenus, dic Echo mihi sonora? Ora: sat est rogatum. Ratum. Ergo dictitabis? Ita bis. Volo puellam. Ellam. Cubare mecum. Tecum. Voletne nostra? Os da. Dabit deinde? In te. Quis est mihi praes? Aes. at profundo crebrum. Cerebrum. peri Impudica, Pudica. Quando reddet? Rodet. peribit omne? Nae. cur taces? aces. Quin Solum me amare iurat. Urat. rogare plura Nolo malam: me alam: tu Tibi te rogata quaere, Ere. taceto. cedo.. XXII. Fugirugiam Iuventam, Cutiglabrem, et elegante, Frontexplicam Iuventam, Oculigneam Iuventam, Labripurpuram Iuventam, Eborigenam Iuventam, Rosimaliam Iuventam, Nigriciliam Iuventam, Argentidentem, Ab-auro- Scobicrinem amat Iuventam Multum Venus venusta. Venus venusta multum Amat auream Iuventam. Papillituberantem, Pavoni collam, et alte equi pectorem Iuventam. Rotundi ventris Hebe, Femori patens Iuventae. Angusti virginalis, Sed crispi feminalis Veneri iuventa grata est. Senes quis ad disertos Querulosque volt Magistros Damnabiles puellos? Odit Venus magistros, Ferulae fugit sonoreis. Schola bilis est Iuventae. XXIII. Lucerna, nictitare Quae causa te coegit? Cras hoc videbis, inquit, Lucerna: risi ad istud Et, cras videbo, dixi. Mane mihi exeunti Fit obviam puella, Et illa, dixit, illa Tibi cara Pasicompsa Quondam, dedit Coraebo. Dedit ergo Pasicompsa Meo sodali, id hercle Ego gaudeo, o puella. Here sed mihi Lucerna Venusta nictitavit. Si Pasicompsa nostro Ergo dedit sodali, Tu da, puella, nobis. Tua heri Lucerna si quid Venusta nictitavit, Hoc nescio puellae. At iam scies: profecto Rescivit illa, et illa Amata Pasicompsa Quondam, perire coepit. At tu mihi, Lucerna, Sic saepe nictitato. XXIV. Amo meos Amoreis; Et, Cum puella non volt, Ipso me Amore pasco. Velis, puella nolis; Mera cantilena nobis Es quantacunque, surgis. Noli meum Poema Lectorcule, osculari, Nisi meam osculari Simitu velis puellam. Mihi si meam puellam Lectorcule, osculo uno Temerabis, hoc luelae Tibi sanciet Cupido, Anacreontem amabis, Teque ipse non amabit. XXV. Volo, volo, puella, Cur ergo nunc nevis tu? Respondit illa; Cum me Vellet Cupido velle. Tu multa dictitabas Et hoc et hoc et illud, Obstaculum canebas. Nunc Cum Cupido velle Te volt, puella nolo. At nunc puella, nolo Nolo, puella, certe. Fugioque: at illa; nolle Iam me nevult Cupido, Si vis potesque, prodi. Nolo, puella, nolo. Fugioque, serioque Recuso: quid recusem? TrunCum super iacentem Media in via cadebam. Illic dein volebam. Prehensus a puella; Sic opto saepe cogi. XXVI. Si, posteri, meorum Bona cura vos Amorum Quandoque tanget; istuc Scitote de Leporum Amabili Poeta. E nobili ille gente Profectus, inter omnes Unam perit puellam, Et nobilem et venustam. Non ut perire vulgo Solent leves puellas Iuvenculi nitentes. Annos novem bis ille Natus, perit Neaeram Annos bis octo natam. Ut coniugali Amore Velit brevi potiri, Uterque Castus ille est, Casta est puella puti. Quod ludere haec et illa Anacreonta iussit Suavissimo Lepore Et elegante Risu, Mera verba, facta nulla Sunt innocis puelli. Puella docta nostra est, Et ipsa poem audet Erato favente, castum. Nos orbitam sacrorum Vatum sacri sequemur, Lasciviente versu Subinde velitemur. Respondet illa nobis. Mens delibuta multo Sophiae Lepore cultae Sic ridet. o Legenteis Ridete, si Cachinnis Operati adhuc fuistis. Haec, posteri, de Amore Scitote nostro. Haebere Qui plura nota poscet, Nostros legat libellos, Sophiam cate professos. Hi nobiles libelli, Lectore si carebunt, Legent suum ipsi Amorem, Ne supplicent Poetis. XXVII. Ergo tuus Berillus Iter institit, redire Quod nemo quivit umquam, Ergo institit Berillus Iter invium atque tetrum, Iter nigrum atque triste, Ergo tuus, Neaera Tener institit Berillus? Quae pausa lacrimandi, Quis sit modus dolendi? Ille ille nunc Berillus Iter ivit OrCum ad atrum? Berille candide, OrCum Atrum bitis Berille? Et ille delicatus Candor, nigrore mutat? Teneri perire lusus, Gannitiunculae omneis, Assultiunculae omnes, Una perire possunt? Periit nitens Catella, Catella delicata, Periit sagax Catella, Catella blandicella. Ut musculus vocantem Currebat ad puellam, Ut blandulus Columbus Gemebat ad puellam. Ut passer assilibat, Canebat ut Cicada. Ut cervulus minaci Se fronte protegebat. Aquilae nitens ocellus Remota conspicari, Et indicare doctus Amabili puellae. Sagacitate mira, Fidelitate dia Prior omnibus Catellis, Prior omnibus Puellis. Animo ferox Leonis, Lepusculique saltu, Cuniculi capillo Leviorque laeviorque. Tuus haedulus, Diona, Tuus agnulus, Thalia, Olorculusque, Apollo, Periere Cum Catello. Pedunculi rapaces, Lacertuli tenaces. Ocelluli minaces, Narisculae sagaces. Capilluli aurei illi, Aurillulae aureae illae, Caudillula aurea illa. Labellula aurea illa, Pectusculum superbum, Et Crusculum protervum, Frontiscula, et quod haud est Edicere, exiere! Iacet tener Berillus, Nec ludit, hoc Berillus Uno perit, Neaera, Non lusitat Berillus. O ludie elegantum Festivitate princeps, Longum quiescis ergo Amabilis Berille! Humanitate lusus, Urbanitate saltus, Convicii Lepore, Corpusculi Nitore. Corpusculi Nitore, Fidelitate corcli, Sagacitate mentis, Et indole et figura Semper Berillus heic est. Tumulo triumphet Orcus Amabilis Catelli, Humanitas Berilli Humana secla vivet. Sic ille sussilibat, Sic ille considebat, Baubabat, et canebat, Vocatus audiebat. Anacreonta iussit Tumuli sui Berilli Custodiam Neaera. Tumulum aurei Berilli Anacreon tuetur. Hunc flore purpuranti, Hunc vino inebrianti, Rosaque balsamoque Fragrantibus, Leporum Custodit Architectus. Cana hinc abite saecla Nil quod voretis hic est, Memor sui Berilli Semper mea est Neaera. XXVIII. IN littore, ad lapillos Leve considens sonanteis, Undam ista murmurantem Here inaudii, o Neaera. Perit unda victa ab unda, Perit hora victa ab hora, Salaciae et Galenae Succedit imber atrox. Amori, Honori, Odori, Lepori, atra imminet nox. XXIX. In umbra heri iacebam Myrti tuae, o Diona. Volucris pusilla, ramos. Supersedens, locuta est. Aeternitas Perennis, Perennis, Aeviterna, Sine fine, it hora in horam. Vigilate, vivite, ite, Mortalitas sine omni Sonitu supina transit. XXX. Breve tempus est meorum Perennitas, dierum. An audies vocantem Aeterna diva vatem Brevissimum dierum? Sonitu profecta nullo Perennem it hora in horam. Mei fuere patres, Ego sum, ast erunt Nepotes. Breve omnium est periclum, Cras qui sum, abibo, postin Fuisse dicar. Ergo Nihil mihi tibique est. Sed, diva, me precantem Unum audiisse quibis. Licet nec audias me. Cum carmina ista ego iam Non concinam, tu amatrix Audito non canentis Suavissimas Leporeis. Sonus, Umbra, Fumus, Aura, Fulgor, Loquela, Punctum, Humana vita tota est. Cum transiere Soles, Numquam fuere, quamquam Modo esse destitere. Quia iam esse destitere. Transit rapace curru Rota Temporis volucris, Offendit illa saepe Atque excutit, senileis Frustra supimum in annos. Dum cogitas fuisti. Vix mominis minuti Pars quarta it inter atram Mortem, brevemque vitam. Cunae fuere multis Pyra genitrix sepulcrum.