Amphitheatrum Gratiarum:Libris XV Machine-readable text Caspar von Barth Barth, Caspar von XML version, markup prototype, December 1999 Susanne Mussmannmarkup Camena
http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ barth5 barthgratiarum.html barth002.jpg barthgratiarum.xml barth5/jpg html Hanau: Biermann, 1613.

Regeln fuer die Texterfassung 03/2001

not necessary

 14 October 2002 Susanne Mussmann markup typed-structural tagging complete-no semantic tagging-spell-check complete TARRAEI HEBI AMPHITHEATRI GRATIARUM LIB. XII. I. Cur Spina te coronat Rosa, dic mihi, iocosa? Spina aspera atque saeva Mollem atque delicatam? Ne tu mihi iocosae Ioco, iocose, tollas Quod serio labore Reparare nemo possit. Si serio sere nos Cupis meos odoreis Liba mihi cruoris Pauxillulum et doloris, Hoc spina poscit omnis Custos Rosae severa. II. In silvula virenti Nuper mihi Cupido Tener imperat, sileto: Dicebat et silebat. Volo cuncta quae, Deorum Vis, maximus, Cupido: Silere nolo solum. Vel tu mihi ore linguam Ex intimo secato. Fiam cicada, lingua Ne captus obticescam. III. Flavas amoris alas Hac plumula Poeta Spoliavi, avi volente; Plagio tenebam Amorem, Hoc ille munus, ut se Dimitterem, vovebat. Quam plumulam canamus Qui scire nescit, ille Anacreontis almi Legit Poema num quam. IV. Quid nuptiale vellem Ad nuptias amici. Quo nemo amiciore Mihi iunctus obsequela, Etiam arcta quos ligavit Natura, sanguinisve Non hac remissior, Lex. Sed quei? Venusta Cypris Quantum libet severa est, Quantum libet iocosa est, Nihil mihi iocosum, Nihil mihi severum Lepidum ve, candidumve Dictare concupiscit. Sive omne quod severum, Et omne quod iocosum Pictum ve, Gratiis ve Faventibus politum, Amoenitate mira Et risibus pudicis, Reliquis dedit Poetis Faventiore dignos Quos osculo beavit. Seu nuptiale festum Sponsae profecta cultum Domi vocata non est, Vel, si domi vocata est, Mihi domi esse non vult, Ut aurem utramque nobis Indormiat profunde. Quid quod nec his minutis Pote versibus rogari Venus venusta digne, Nisi vatibus disertis? Una harum amara causa Terrere me tenellum Poter at perinde vatem, Ut iactitare plectra Malim, tumore viso Olim ut Minerva, longe Ab oculo indecoram Reiecit, atque rupit Male fistulam iocantem. Iunctim quid hae putandae? Amore sed calenti Ad nuptias amici Vel rustica est canendum. Politiae putabis Si esse orba nostra dicta, Amore fors, placebunt Ita candido, ut polita Solus det ille dicta. Quid ergo? quid relatu Et candidum et venustum Amor pudice cantem? Vin nuptiale par hoc Amantium novorum Quid rite nunc agendum Doceam, rotante versu? Ah nuptias misellas Doctore ni sine isto Sperata, iamque pacta, Sponsusque, mox - maritus, Memores sciant quid ista es Nox ex utroque poscat! Quid impedit tamen, me Clamore roboranti Inflare pectus altum? Generosus, alta palmae Quem Gloria excitavit. Licet, Caballus, acri Per se Cupidine instet Calcem tenere princeps, Gaudet tamen favore Spectantium allevari, Laudumque iam potiri Videtur, alta Famae Quos credidit Cupide. Ergo, novelle miles, Nova pugna iam parata est Tibi, tuaeque pupae, Animique corporisque Opus hic tibi putato Contentione summa. Assueta gens, Amoreis, Imbellium triumfis Iam myrteas catenas Parant, cave feroceis, Nisi vinciere, vinces. Sed tu, superbe, contra Caput oggeras procellas, In ipsa saeva belli Certamina est ruendum. Galea caput comanti Incingere, osculorum Quae fortiter protervo Queat obstitisse iactu, Fac, quantacunque summa CirCum undique insonabit Agas remissius nil, Procinctu at endo eodem Sta fortiter, maNeque Atque ubere e faretra Prome aliteis sagittas, Queis illicet duabus Unam, ut venit refutes. Ah quis tot, impari ictu, Proiecta citra et ultra Numero Poeta possit Includere, alba tela? Ah tela non ferenda In Aurium malarum Profana templa! Vultus Quot vulnerum piorum Notae notare possint Si singulis cicatrix Ab ictibus sequatur Fragrantium osculorum! Haec velitis novelli Exercitatio, nil Periculosa visa est. Palo velut, Capella Sub instruente, tiro Discit ferire; parma Ictus cavere, saltu Vitare se petentem, Instare contra, obire Quod militare cunque est. Nec sic tamen, periclo Carere visa, in alto Nil obtinet timendum Pugna osculationum. Videbis, hinc repulsus Qua commodum arte gressus Erratileis tenere Ne prorsus in ruinam Gravidum sequare pondus. Ut prima sentieris Velle arctius minari, Opposta dextra mento Iubebit abstinere Male tonsi aCumen oris Quid heic opus? videbis Ne primulis negatis. Instare dum vacillas Postrema iure perdas. Tu fortiter fer are Contra repulsionis Simulantioris ictus, Care nimis luenda Neglecta prima noris Ab exsul, ultimorum Cupientiore voto. Quare, institisse contra Doctrina principalis, Hanc semper obtineto. Quid? hincne missionem Sperare te? Hercules, seu Noles volesve, castris Quaerendus in profundis Postquam semel fugasti, Tibi hostis, et necandus. Vallo quid hunc latentem Scalis super docebo Veniendum, et occupandum? Quid abditum in latebras Tibi occinam eruendum? Hasta potenter acta In intimos recessus? Ah quam altus est hemonum Vitae insitus, cui amori Postponere omne promti Ius, fas, nefasque, vitam Mercantur ipsius, si Fieri pote, haud verenteis, Amissione vitae! Clamore, ad ultima, alto, Miserabili eiulatu, Laesam fidem, Deosque Necandus invocabit. Noli, beate, noli Clamore ab hoc moveri. Mortis ferunt in uno Initu latere, quicquid Amaram eam figurat. In caetero necem esse Vita suaviorem, Et luce dulciorem, Canunt pii Poetae: Nos credimus Poetis. In hocce constitutus Victoriae favore, Cave manum remittas, Sed vulnere huc et illuc Agilem potenter hastam In altiore versa. Non est ut uno ab ictu Miserandus occidat, qui Tantae labore luctae Superandus, hostis, ante est, Quam mente concupiscat Herbam dare impotente. Heic nobilis duelli Pugnator, ecce, finis. Tu vero ab hoc negato Quem in gratiam reduxti Tuam, hosti, (ut optet ille Vel horulis minutis In omnibus moriri) Dulcem, superbe, mortem. Ne, dum frequenter isti Placitum interire praestas, Obitu impotente tute Habeas necesse fungi. Haec pauca si, favore Ut sunt notata nostro Servare rite, numquam Sperner, fidem do; numquam Te paenitebit huius Pugnae, novelle miles. Quid vero, inepte mome, Supercili rigentis Me verberas flagello, Cato, severe Censor, Quod pauca nuptiali Notaverim lepore? Nescisne tu, o Magister, Aliter coli ista sacra Genialia haud valere? O simplicem inscium te! O duplicem simulantem! V. Munusculum hoc Cythere Mihi ipsa praestinavit Salax, superbum, amoenum, A Gratiis petitum, Quid est, Poeta noster? Tenerae rogant puellae. Sunt mala, sunt duo, uno Deducta caule rami. Lanugine eleganti Nuper superne picta, Cydonia arbitramur. Sed illa nolo vobis Ostendere, o Puellae, Timor est semel petulco Ne lumine illa visa Vobis, deinde porro Nequeam tenere salva. Ego illa nolo vobis Ostendere, o puellae. VI. Neaerilla nostra, vestras Papillulas rotundas, Sororiantioreis Lascivi ocello Amoris Lubet osculari: o illas Mihi sine, ne recondas! Ah me, recondit illa Neaerilla nostra mala. Sororiantioreis Lascivi ocello Amoris, Papillulas rotundas, Ah me, Neaera, redde. Haec corculum est meum, illa Oculus meus, Neaera est. Luscus perire et excors Merui piaculo quo? Papillulas rotundas, Lactentia illa mala, Fragrantia illa poma, Eburnea ova fragis Geminis decenter apta. Ad osculum suave, Oppressiunculamque Tenerrimam, Neaera, Ne clude, sed reclude. Geminos meos ocellos Et corculum unicum atrae Obambulat papillis Nox abditis Neaerae. Neaerilla nostra, vestras Papillulas rotundas Centum osculationum Et mille basiorum, Centumque suaviorum Et mille pressionum Lubet alloqui salute, Pande, o Neaera, pande. VII. Expostulare tecum Venus venusta, veni. Quid est, acerba, tandem Post tot tibi caloreis Refrigeri ? superbum Venus venusta vatem Sic rursus allocuta est Trementibus labellis, Fulgentibusque ocellis, Simul est Venus locuta. Frigere vis? Calemus. Calere vis? Rigemus. Sic fata nostra currunt. VIII. Cum cantitas, Neaera, Volo tunc ego esse quidda Stultissimum, ut recedam Sapientior Thalete, Scin' istud, o Neaera? Volo Midae auris esse Longissima, ut canore Fruar diu suavi. Seirena qualis olim Concordia explicavit, Vocis lepore doctam Rateis ligare Ponto, Et enecare cantu. IX. Lege, o puella, carmen, Roseumque limpidumque, Nitidumque, liquidumque, Hoc nobilis Poeta Tibi, Tarrius, propinat, Si quem hactenus peristi Da vivere, ipsa vives. Rosa, dum vides, reflexa est Undamque trusit unda, Oriens dies nitentem, Videt occidens cadentem, Rediens rosam iacentem Dies videre nescit, Una hora floris illi est. Tibi quattuor per annos Floret venusta forma. Si quintus additur, iam Canescis ad Dionam. Brevis est, puella, vestras Brevissima imo, vita est, Inclusa quinque in annos. Lude, o puella, lude. Brevis est tibi voluptas, Si tota vita vestra Nil sit nisi voluptas, Tamen est brevis voluptas Amabilis puellae. Generosus atque mollis Te carpere unguis ardet, Arde, o puella, carpi. Mox, ipsa Cum vocabis Praeterbitentem, et ultro Rosam ingeres hiantem, Abibit unguis, ipsa Marcebis, ante pulcra, Nullo lepore digna. Quo pulcrior puella Florescit, hoc minore Defloruit labore. Sentis tuos leporeis? Subrepit hisce Pallor, Puella, sentiendo. Lude, o puella, lude, Ludum dum amabit aetas. Aetatem amare Ludus Nequit nisi Iuventam. X. Puella delicata, Anserculi medulla Atque imula oricilla, Cuniculi capillo, Lepusculi capillo, Cupidinis capillo Papillula suapte, Leviorque, laeviorque, Puella, me rogavit Sibi illud, illud, illud, Nequam illud illud, ah me, Nequam sibi patrarem. Venus venusta risit, Sensi dolum esse divae, Cupidus Cupido risit, Sensi dolum esse divi. Ah nolo, nolo, nolo Puella delicata, Nolo istud, istud, istud Nequam tibi patrare. Nos ludimus Poetae, Non ista nos patramus. Vos luditis Poetae, Nos ludimus puellae, Ioca convenit iocorum Coniungier choreis. Tamen mihi istud, istud Nequam mihi patrabis, Nolens volens patrabis Coactilis puellis Gens est, pii Poetae. Dixit; coactus ipse: Sed quid iocabor ultra? Me somnium reliquit. XI. Sum nobilis Poeta, Non ergo gloriabor? Sum nubilis, puellae Me quindecim fatigant. Cupit esse nostra quaeque, Non ergo gloriabor? Lusci perite vates, Genus latens sub umbra, Solem impotens tueri, Ego solus ille felix Oculorum utroque cerno, Quia amor, diemque ocelle Aquila ut Iovis, refuto. Non ergo gloriabor? Honoris ergo nilum Faciove desinove; Non ergo gloriabor? Bibosus esse nolo, Gulosus esse nolo, Volo temperans manere, Non ergo gloriabor? Risit Cupido; quid, nos Oblitus es? profecto Oblitus, o Cupido. Nisi enim canam ipse, quis te Domuisse me sciet? non, Non ergo gloriabor? Servis mihi Cupido Quoties volo ipse: non, non, Non ergo gloriabor? Plaudam atque gloriabor. XII. Nuper viam vianti Datus obvia est Cupido, Puellus, atque pusus, Non pro Deo aestimandus. Venustus atque mollis, Sed eiulans, gemensque, Suspiriisque plenus, Quia sarcinas gerebat Gravissimas; humique Saepe ingeniculabat. Misertus ergo; dixi: Puer o venuste, quis te Tam saevus atque vecors Puerum, atque tam facetum, His sarcinis subegit, Hoc fasce subligavit? Nihil ille; sed quiritans Usque eiulari, et usque Ob pondus ire sessum, Humi ingeniculare, Morique se putare. Fateor, putare coepi Humanitatis istud Me regulam iubere. Coepi allevare pondus, Humero meo subire, Gravissimum profecto. Ast ille nil moratus Pedibus humum repellit, Ut fulgur alta tranat Spatia aetheris, mihique Ridens iocansque dicit: Cape sarcinas amoris, Affixus esto amoi, Ita nos Sophos severos Ulciscimur, deinde Pro Tarrio severo Eris tener Rosillus. Adhuc ego stupebam, Adhuc avem sequebar Celerem per astra visu. Per sarcinas arundo Mihi cor gravis penetrat, Ut ipse fixus, illae Inhaereantque fixae. Inde ergo ego eiulari Didici; ingeniculare, Et semper ire flexa Cervice, sarcinasque Ferre graves amoris. Nec sarcinas reclusi Nisi Cum gravis puella est. Tunc inde promo multae Et delicata verba. Quae ponderis Cupido Dat esse cuncta tanti, Flectant uti puellas Saevasque candidasque. XIII. Vulcanus et Pyracmon Incudibus laborant, Mavorte cum Gradivo Mavolt Venus iocari. Lepidi volant amores Et litteras minutas In Traciam usque portant: Venus suo Gradivo Salutem eam propinat, Quam odit suo in Marito, Scias valere Cyprin Si tu vales, Gradive. A fortibus profectus Avis Poeta quidam Facetus, in tuo illic Stipendio esse fertur. Mitti hunc iubemus ad nos. Visura quantum amemur, Venus suum Gradivum Ut se valere mandat: Et litteras suavi Signavit osculo istas. Epistolam ex Amorum Exercitu pusillus Hanc signifer Gradivo In Thraciam usque portat. Quaerebar ipse castra Per tota, nec videbar, Rescripsit ergo Mavors, Se neminem Poetam Totis habere castris. Amoris hac recepta Epistola puellus Redire signifer, qua Ventum, volebat: ergo Tu discidi ferere Tam grandis auctor? Ergo Adii ipse, me Grandivo Eum esse dico vatem, Quem posceret Dionae. Et es reapse, dixit, Secreta nostra nullo Cui interprete esse notae Amor canit futura. Epistolam mihi ergo Dat alteram Gradivus, Paphumque ferre mandat. Veneri suae Gradivus Salutis hoc propinat, Quod ipse sentit in se Cum diva ei benigna est. Erravimus; Poeta Sese ipsus indicavit, Mitto hunc tibi volenti Lubenter, atque tecum Esse ipsus opte Salve. Tantum fuit Gradivi Epistolae ferocis, A militante factae, Blandam esse quam putabat. Paphum tuli usque ego illam. Illic reperta Cypris Me iussit in cohorte Praetoria excubare: Sed frontem in ipsam acuta Mihi littera haec notavit. VENERIS PUELLIS ISTE, AMABILIS POETA EST, DONUM GRADIVI AMANTIS. XIV. Sine missione lucta Amoris est sequenda? Nolo me amare semper, Nolo me amare num quam. Nisi pausa danda amori est, Volo me amare numquam. Quid amor, superbus ales, Ad haec? amare mando: Amare te, resuto. Ah me, puelle saeve, Non sic ego loquebar, Volo missione nulla Semper meam me amare. Amabis ergo semper Dixit mihi Cupido. Amamus ergo semper, Ut semper ipsi amemur. XV. Venus est amica Marti Ut forte Cum Venuste Perinde copuletur. Mysterium hoc, Poetae Vobis sacrum propine. XVI. Amare non amarum est, Crudae perite Larvae, Sapientiam professo Humanitatis ardor Apex supremus iste est. Amare non amarum est. XVII. Non gema fulgur ipsu est, Sed aemulatur istud Splendore, non calore. Non ipse flamma, non est, Sed eam, Cupido, fingit. Splendore non calore. XVII. Amplexibus Cytherae Indormiisse iacto; Quod pignus est, Poeta? Zonam, Neaera, solvit. XIX. In lusibus protervis, In dulcibus susurris, In osculis superbis, In risibus petulcis, In lacrymis iocosis, In litteris severis, In visibus serenis, In nictibus dolosis, Suspiriisque fictis, In ore fulminanti, Oculoque fulguranti, Labioque consonanti, Pedibusque saltui aptis, Manibusque vocem adeptis, In saltu et in chorea, Amplexibusque iuxtae Verniliter iocosis, In morsicatione, Papilli pressione Corcli - revulsione, Animique - mistione, Mentam bulatione, Labelli tritione, Anhelitatione, Pars maxima est Ameris: Reliquum rude esse disce A maximis Poetis. XX. Meamne tu puellam Es, Victor, osculatus? Meamne tu? meamne? Non credo Victor: at si Verum est, tamen nega tu, Tu strenue usque, et usque Ad ravim id eierato. Ita me Venus venusta, Ita me lubens Lubido, Ita me placens Placedo, Ita me Iocus iocosus, Ita me Charis, Cupido, Leporque Cum Susurro, Pomona, Lusus, Aura, Florentia, et Iuventas, Saltusque, Basiumque, Salisubsulae Choreae, Amplexus, Osculumque Suavium suave, Lubentia et Voluptas, Petulantia, et Simultas, Volentia et Sales, et Dulcedo, Candor, Ardor, Mulcedo, Musa, Seiren, Nitor, Decor, Venustas, Formositas, honosque, Ament, superbe Tarri, Ut ego tuam puellam Nusquam scio osculatam. Satis est, Vigil, Deorum Satis et, Vigil, Dearum, Sed adde plura. Sic me Sic ipsa amet Neaera Ut ego sum eam osculatus. Hei me iocose Victor, Non addi ego hoc avebam. Tu despue, atque ab imo Mihi despue ista fundo Animique corporisque, Animaeque corculique Iam plura: sic puellam Ut tu meam osculatus, Tarri iocose, num quam es, Sic osculatus ipse Non sum tuam umquam amicam. Ah ista cuncta, Victor, Revoca intimum usque corclum. Iam plane ego perivi, Iam funditus sepultus Conclamor atque ducor. Sed te, iocose Victor, Quis tam bene et perite Docuit negare, tam apte Hoc eierare factum? Ab osculo Nearae Hoc eruditus es, non Non hanc ego remitto Tibi noxiam; puellam, Vigili, es meam osculatus! XXI. Silentio stupebam Quid istud esset atri Mihi ominis futurum, Neaera quod sinistro Nictante nos ocello Heri esset allocuta, Heri esse osculata, Venit ecce nunciatum Mihi Vigil, meorum Supremus ille amorum Modimperator; et, te Mea, nunciante memet, Salvere mandat, inquit, Venusta Pasicompsa. Amore de vetusto est Nova sacta mi cicatrix. XXII. Me Victor osculari Voluit suos Amoreis, Lepidissimus prosecto Hominum omnium piorum. Dolet sed in medullas Penitissimas mihi istuc, Bona quod mihi maligna Haec gratia est amanti Redhostienda amico. Nam bella Pasicompsa Semel med osculata Sequetur inde, victo Victore: namque nostris Hoc osculis venenum Insevit ipsa Cypris; Quamcunque ego osculabor Haec me sequetur unum, Amantibus relictis. Sint i vel ad Phaonem Pulcri, Midamque dites, Achilleumque fortes, Ulysseum sagaces, Et Nestorem diserti, Et Theseum fideles. XXIII. Nero sororicida Amet duas puellas. Ego unam, ego unam, ego unam, Lepidusque Candidusque, Purusque, Nobilisque Amator Elegansque. Venusta Pasicompsa, Tibi nuntium remittit Amator heic vetustus, Neaera sola, sola, Neaera sola nostra est. Venusta Pasicompsa, Sic ergo te relinquam? Sic ergo tot, tot illae Tenerrimae peribunt Mihi osculationes, Tibi osculationes? O bella Pasicompsa, O Pasicompsa bella, Amare te volo, at te Nolo potiri amata. Venusta, si me amare Sic impetrabis a te, Vetustus ille vester Amator esse iactat Ut ante, ita et deinceps. Sin, Pasicompsa bella, Hoc impetrare non est, Quaeras novos amoreis, Heic nuntium remittit Amator ante-vester, Tibi, tusique flammis. O bella Pasicompsa, Tibi res tuas habeto. XXIV. Ergo nisi Catullus Scivisset osculari, Nescirem ego osculari? Pereat Poeta qui volt Sua furta se doceri. Nil debeo Catulle, Nil debeo Tibullo, Nil debeo Secundo, Nil debeo Dousae, Nil debeo Melisso, Lepidissimis Poetis, Quot sunt fuere, eruntque, Genialis osculari Nisi se docet Poeta, Et actitando discit Specularier leporeis, Angerianus exit Fuerit licet Secundus. Licet Catullus, atque Tibullus, et Secundus, Natus paterque, Dousae, Secundus, et Melissus; Nescisset osculari Imo vel ipse si nec Anacreon Batyllam, Ego tamen Neaeram Scirem, ut modo, osculari: Pereat Poeta qui volt Sua furta se doceri. Nos erudimus ipsos. XXV. Amphrysio in roseto Cum pasceret olores Apollo amore victus, Ibi Iuppiter rogabat. Quis, o Cupido, Solem Fungetur, atque munde Dabit suos caloreis, Dum pascit hic olores? Respondit ille; qui tum Fulmen gerebat acre Cum tu bovem natares. XXVI. Seca, o seca Lycurge, None est merum iste, non est Latex merum iste, ni fors Tu sanguinem putabis. Seca, o seca, Lycurge, Hic sanguis est Cytherae, Seca, o seca, Lycurge, Hic succus est amoris, Seca, os seca, Lycurge, Semen furoris hoc est, Erroris hoc cerebrum est, Seca, o seca, Lycurge, Stuporis haec medulla est. XXVII. Coagulum leporum, Retinaculum iocorum, Servaculum nitorum, Repagulum dolorum, Obstaculum furorum, Tinnabulum canorum, Ientaculum decorum, Felix Lyaee, salve. Amiculum dionae. Verriculum timoris, Felix Lyaee, salve. Mortalitatis exlex, Aeternitatis auctor, Cum tu subis, dolose, Fit artifex iocandi Sine te Lapis Poeta, Veni, io Lyaee, mollis, Nostramque duc carinam Per aequor altum amoris, Sine te Cythera friget, Sine te Cupido languet, Sine te stupet Voluptas, Ipsa oscula, ipsa labra, Tibi purpuram, tibique Debent suavitateis, Veni, io, Lyaee, mollis, Cum tu subis paventeis, Cura omnis exsulexit. Tu pauperum triumfus, Miserorum ovatio alta es, Tu divitum potestas, Te fessa mens diurno Ad Hesperum labore Ardet, levamen aegri Sudoris, atque pugnae Cum Morte pervicaci Hominum quotidianae. Medicus doloris, atque Morborum amica pausa, Veni, io Lyaee, mollis, Subeunte te medullas Empusa, Thessalique Dedormiuntur ausus, Tu Deliae vagantis Pastore Latmio axem Sistis, Lyaee, fixum. Tibi Noctiluca saeva Hecateque Cum Megaera Sistit gravem furorem. Panacaea tu Deorum es Data munere, ut laborum Oblita saepe, dia Quiete mens recedat. Animi o Apollo dii Veni, io Lyaee, mollis, Tibi cornua in Poetam Hinc inde commoventi Furit Aeschili cothurnus. Sol vitae, io Lyaee, Illum ina volenti Radio meos leporeis. XXVIII. Hoc marmor in politum Me mortuo, suapte Manu Cupido carmen Scribet, notate vateis, Epithaphium hoc Rosilli est. Heic Tarrii sepulcrum est Teneri osculationes Bis quindecim, Poetae Mihi consecrate functo, Amabili Poetae, Amabili in puella. Heic basium Cytherae, Heic vellicatio, atque Tractati uncula, atque Compressi uncula, atque Vexati uncula errant. Quod si meo Poetae Vatum quis immolabit (Amor loquetur ista) Bis quindecim osculorum Sine livido veneno, Cum candido lepore, Gratissimos honoreis. Vexati uncularum, Compressiuncularum, Tractatiuncularum, Patientiuncularum, Poscentiuncularum, Contentiuncularum, Im - Petratiuncularum, Patratiuncularum, Et suaviationum, Et osculationum, Et basiationum, Ridentiuncularum, Placentiuncularum, Potientiuncularum, Retinentiuncularum, Ocelliverberorum, Labellitorquiorum, Commorsicationum, Pedpressiuncularum, Amplexiuncularum, Religatiuncularum, Recubatiuncularum, Requietiuncularum, Repetentiuncularum, Haerentiuncularum, Animambulationum, Et cordimistionum Bis quindecim, volente Cupidine, obtinebit Gratissimos honoreis. Quos ipse promet olli Penue sua Cupide. XXIX. Volo volo moriri Saltim ut meo sepulcro Suum Cupide carmen Meo innotet sepulero. Venerilla, Cum Iocillis, Charitilla, Cum Poeta Neaerillae, in hoc sepulcro Habitare confitentur. Venerillulae aurearum Iocilluli piarum, Charitillula enthearum Suaviationum, Et osculationum, Et basiationum, Suavissimae Camoenae. XXX. DAnae, imber hic ab auro est, Danae, sinum reclude, Hic imber auro ab illo est, Quod in hortulis Cytherae Duo poma semper auget. Atalanta Cum nitere Duo poma conspicata est Neptunii proci, cum Semel illa conspicata est, Sinum illico reclusit, Danae, sinum reclude, Liquidum sacramus aurum; Quod, ubi igne colliquescet Ramusculus Cytherae, Purissimum, perenni Vena eliquabit aurum, Unde illa vostra longum Scaptensula intumebit. Sic Iuppiter locutust. Sinum reclusit illa, At ille se in reclusum Eousque se illi quavit, Donec repleret auro. XXXI. Nicaea cum videret Somnum abstulisse, nullu Vigilare quod referret, Arcum manu et sagittam In alta sublevatos Monstrans fero Lyaeo, Praedoni Amoris illi Furibunda sic locuta est Ignem vomente ocello. Rapuisti, iners, iacenti Doloque, Bacche, victae Fontis mero ebriati. Quod nemo vel Deorum Mortalitimve possit Rapere, aut dolo involare Vigilanti et arcum habenti. Sed viscera ipsa vestro Temerata fonte pridem. Revomere cum nequibunt Male quod bibere, poclum, Rumpent tamen quod intro Sine se, male imbiberunt. Dixit: sagittam ab arcu In viscera ipsa perse, Cupida expulisse nervo. Restat Lyaeus: at me, Quae, Zona sic soluta est, Ligabit, Hercle, dixit, Nunc castiore nexu; Dicto simul pependit, Casta et pudore rapto.