Amphitheatrum Gratiarum:Libris XV Machine-readable text Caspar von Barth Barth, Caspar von XML version, markup prototype, December 1999 Susanne Mussmannmarkup Camena
http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ barth5 barthgratiarum.html barth002.jpg barthgratiarum.xml barth5/jpg html Hanau: Biermann, 1613.

Regeln fuer die Texterfassung 03/2001

not necessary

 14 October 2002 Susanne Mussmann markup typed-structural tagging complete-no semantic tagging-spell-check complete TARRAEI HEBI AMPHITHEATRI GRATIARUM LIB. XIII. I. Quid me, Faber polite, Tibi iusserit, Cupido Dare nuptialis orsi, Vacare si vacat iam Tua tibi officina, Paucis, mane, indicabo. Ut hactenus, Dearum Novensilum in viretis Alacriter vagatus, Tibi eruditione Politiaque morum, Magnum decus parasti, Sic deincipem in Dionae Curam teras rosetis, Et ipse conterare Attritione molli. Cupidinis sagittis Cor aureun: ustulatus, Ut ne invidere possit Sororibus Camoenis Decus tuum Cythera. Heic, o faber polite, Cedrus superba floret, Modo tu elegantiorem Florentis in nitelam Nervos velis fabrileis Intendere, atque possis, Ut artifex dolandi: Terebra et ascia, inde Caelo, et dolabra, et inde Clavo trabali, in ima Cedri imitusque agendo Et rursus extrahendo, Opus est, faber polite, Sane sat esse credo Tibi ingeni atque nervi. Cedrum ut dolare possis Vel hacce longiorem, Longeque crassiorem. Tu muneri videbis Quid imminere tanto Putes, tuo Lepore, Acumine, et labore, Ego hoc tibi, vetusto Amore ductus, addam, Quod me puer Dionae Qui te modo subegit Sub lege Anacreontis Praecepit expedire: Domum tibi exstruendam Venus locat venusta; I, conde, quantacunque Sollertia arte in omni est. Sine missione tantae Fungi labore divae Faber, otium putabis. Heic intus est Columna Tibi fortis applicanda, Heic sunt diem, fenestrae, Sparsurae in atrium omne. Conclavis hic locus, heic Cellae, cubiculique Sedes patescit alta. Heic est iuganda fornix, Heic iam iugata fornix, Sed intus est replenda; Faber, hanc reple intus omnem. Sic occupatum in aedeis Fabriliter struendas Vocabit architectum, Brevi virum Diona. Sic fiet ut domum te Struente tam superbam, Patrem vocent Columnae, Suum sibi architectum. Et atria in Nepotum Perpes reductus ordo Tibi debeat caCumen. Sic esse qui videris Modo unus et modo alter, Triplexque quadruplexque Te nominabis ipse. Hanc Mysticam fabris dat Suis, Diona, mercem. Sed sum semel potitus Titulum architecti habebis, Columna facta semper Causam dabit parandae Et, Victor, instruendo, Vinci voles deinde, Vincas ut ipse porro Aedem tuam architectus. Tantum tibi Cupido Dare nuptialis orsi Praeceptor imperavit. Tu quid sequare, quidve Hinc negligas, videbis. Ferrum tuum heic in igne est. II. Cicada, cantilenas Quis te elegantiores Docuit, furente Sole? Cane arva decoquente? Fui puella quondam O caendidi Poetae, Nitens velut Diona, Formosa, ceu Neaera, Fui puella quondam, O candidi Poetae, Cui nulla par canora Torquere voce verba, Sic cantitare docta Ut saepe nocte caeca Perire voce sola Coegerim iacenteis Ante ostium iuuencos. Ut mortivoca Seiren, Seiren canori morta. Sed oderam ipsa cunctos Quantum libet me amanteis Superbiaque magna Nisi me ipsa, nil amabam. Apollo forte fessus A Daphnidis fuga, istic In gramine excubabat, Meditans novam coronam. Veni gradu protervo Mecumque sola, cantu Superbiam fovebam. Sed, viso Apolline, illum Medio in sono premebam. Furebat ille flammis, Et vulneris recentis Recluditur cicatrix. Iussit relicta verba Iterare, cum secutis, Totamque cantilenam Retexere ordientem. Sentire vel iubentis A Gratia, Deum esse Debebam: ego abnegabam, Temnens Apollinem ipsum. Licet comanti eburnam Humero lyram moveret, Nostramque cantilenam Hac temperare vellet. De nocte nos solemus Taleis videre, dixi, Ante ostium iacenteis, Non ad lubidinem horum Diam locare vocem. Furebat ille pridem Solatio repulsus: De nocte, dixit, ergo Canis hactenus; deinde Meridiem teneto, Alia tamen figura. Puella eram; cicadam Nunc rustici vocant me, Noctes canore quondam Amantium innocentum Amabili necabam. Nunc Cum calore Phoebus Rumpit graveis colonos, Ego solor his laborem Allusione cantus. Anacreonta quondam Memini mihi favere, Sed nunc favet Rosillus, Par est uterque versu. III. Nuper duae puellae Hoc obviae angiportu Stetere; meque molli Sic carmine allocutae, Vibrans utraque flammam Florentibusque ocellis, Et hiantibus labellis. Sumus duae puellae Pulcerrime huius orae, Ut ipse iudicabis, Post paulo, si cavebis Veneri movere bilem Repulsione nostra. Utraque te canentem Audivimus, Rosille, Ad istud angiportum, Suavissimos leporeis, Nunc neutra sese amari Non credit, e duabus Volt neutra sese amari Peiusve, viliusve. Et. istiusve causa Certavimus placendi, Ad usque pugnam et ungues. Sedabis hos, ubi iam Dices, utram priorem Damnesve praeferasve. Te iudicem veremur, Submittimusque litem, Et nos, nisi renutas. Confixus ipse dictis Speculabar acriori Utramque lumine illam, Neutra ante visa nobis, Erat cupita neutra, Sed utraque digna flamma, Protervia decente Iocosa et hanc illam. O ambulae, canebam Columbulae meae, vos Ambas amo unicae instar, Amo unice unice ambas, Parili Cupidine ambas, Utrique heri canebam. Vix dixeram, superbis Simul involant ocellis, Et huc et huc et illuc Rapiunt trahuntque victum, Nec vincere expetentem. Ambas tenebam, et ambas Patiebar, hoc superbum est. Patiebar ut potirer, Potiebar; hoc superbum est. Hac cantitare Poena Da saepe mi Cupido. IV. Echo iocosa, quis me Dignum putat potitu? Tu. Quis me amare rite? Perite. Quoi iocaris? Charis. mihine amandum est? Nandum est. Mare ergo amare? Mare. Consili quid inde? In te. Iubes refutem? Putem. Amare sed facetum. Acetum. Acescet ergo? E)/rgw. Putas resignem? Ignem. Unda mi videtur. Detur. Lavabo in illam? Ini illam. Ohe impudica! Pudica falsa clamas. Amas. eamne? eamne. Redamare qui impetratur? Amare qui impetratur. Loquax ubi puella est? Ella est. Videbon' unquam? Numquam tamen videbo? Ridebo. pergam amando? Arando. Amare pulchrum. Sepulcrum. At est politum. Litum. Furis, morare, Mwrare stulta tu ipsa. Tua ipsa. At est venusta: Usta. Iacens supina, Spina. At rosis repleta. Odiis repleta. Vanum, Anum! elegans, egens. Vah! Ah! Plurimis cupita. Potita. non volo istud, Volo istud. At meretur, Retur. superba non est. Non est? rogas rogantem. Nugantem. Abi, Neaera est. Neaera est: potita nulli. Ita nulli? Ego tenebo. Ego flebo. At obtinebo. Timebo. mene ludis? Ou)dei/s. petulca multum. Inultum. abibit a me? Ah me! Ominare bellum. Bellum. Gradivi imago? Aio. Subibit? ibit. Sine me rogare recte. Tecte. Voletne mecum? Eccum. Patrare quiddam? Quidnam? Impudica non est. Est. censen' hanc potesse? Esse. hoc nimis iocatum est. Catum est. volo pudicam. Dicam. Quid ergo dices? Dis es scio esse; at hinc quid? Fit. Impudica, dices? Dis es. bis ergo idem istud? Dem istud. Mea ergo fiet? Fiet. Pudica quamvis? Quamvis. volo Neaeram. Eam. Voletne prodi? Odi. Quis ergo fassus? Assus. Cupidine ipse? Nae ipse: at hoc severum est, Verum est. Amo Neaeram, Arenam. At hanc amo nunc. Quo nunc? rogas? agas. Quid? Id. sum beatus ergo? Ut ego. Vocor Poeta. Theta. ad ducenta saepe. Sape: carmina una in hora, Psora: inficeta ludia es. Dies. probabit illa? Abit illa: quis moratur? Orator. Ast amemus? Amoenus. Ipse non sum? Si non sim: Abibon'? ibo. Feliciter Vale tu: Et tu. Valebo. Abibo. Satis es rogata. grata. V. Papillulae Neaerae, Vos ordiar canendo. Ocelluli Neaerae Vos desinam canendo. Papillulae Cytheres Ocelluli Dianae, Capillali Lyaei, Apollinis labella, Et Palladis lacerti, Pectusculumque Florae, Iunoniumque collum, Venterculus rotundus Rotundi ventris Hebes. Digiti, marita qualeis Tithonia expetescat, Thetyos pedes nitentis, Agiles velut Choreae. Concordiaeque corclum, Proserpinaeque Tergum, Peithus venusta Lingua, Cleius canora Labra, Decentiaeque Pompa, Placentiaeque Laudeis, Et quod super Deorum, Et quod super Dearum, Pulcerrimis tributum est Pulcerrimum ante vulgum. Servire vos iubemus Papillulis Neaerae, Ocellulis Neaerae, Capillulis Neaerae, Labellulis Neaerae, Lacertulis Neaerae, Pectusculo Neaerae, Cerviculae Neaerae, Venterculo Neaerae, Digiticulis Neaerae, Pedusculis Neaerae, Et corculo Neaerae, Et tergulo Neaerae, Et linguulae Neaerae, Et osculo Neaerae, Et pompulae Neaerae, Et laudibus Neaerae, Et quod super Neaerae Lepidumque candidumque Supraque vulgus omne est. Omneis opes Deorum, Omneis opes Dearum, Servire vos Neaerae Opibus simul iubemus. VI. Risere Gratiae treis, Et una, et unus horum, Harumque sic locuti. Vale Poeta docte. Si docta vis, peristi. Nemo eruditus horna De messe volt Poetas Doctosve lectitare, Vel explicare sanctos. Vulgum nihil moraris, Doctis placere temnis Si scriptitas severa. Salve iocose vates, Anacreon diserte, Hodie iocamur omnes; Sapientibus Poetae Horni iocamur omneis. Plato et Cato severi Adeste, tu puellae Femur ut sanis nitentis, Tu noctibus serenis Ut aleae vacabas. Nos aurei Poetae Canimus pias puellas, Procul hinc puella si quae Est dura vel severa, Orata nulla nobis Iocum negavit umquam. Quot ergo sunt puellae Tot erunt ioci canendi, Finemque cantilena Nullum umquam habebit isthaec. Amemus et iocemur, Iocemur atque amemur, Utrumque mutitanteis. VII. Unum Neaera nobis Rogata denegavit, Duo sed Neaera nobis Numquam rogata, numquam Orata, praestinavit. Casta est utroque utrimque Quod denegavit, et quod Ultro ipsa praestinavit. Vtrumque utroque sed ne Pereat perire vovit. Mihi dicite hoc amanteis, Et habebo vos disertos. VIII. Si quindecim Poetas Favere, Martialis, Favente veritate Sibi cecinit bibenti, Eis quindecim Poetae Nobis favere debent, Qui Martialis acrem Stomachum nihil moramur. Sed sobrii et parati Iocamur, atque cantu Musaeo inebriamur. IX. Mea Vita, mi Rosille, Prius atque amore vestro Latum recedam ad unguem, Optem mori, atque leto Sacerrimo interire. Mea Vita sic locuta est, Roseisque me lacertis Ad millia usque centum Suaviationum Ligavit implicatum Tenuitque nexuin, et in se Animam meam recepit, Et mutua vice in me Animam suam remisit. Mea Vita, mi Neaera, Prius atque Amore vestro Vel tantulum recedam, A me procul recedam, Nec vivere a me et a te Desertus, et repulsus, Amans, morive possim. Habebit omne finem, Habuit quod ordium umquam, Amore Cum fideli Nihil Neci negoci est. Sol interire, Luna Succedere audet olli. Veneris salubre sidus Hos ducit evocatque, Hos mergit eluitque, Repurgat, enovatque, Sequitur praeitque semper. Hebetat Sororis ingens Speculat Apollo frater, Apollinis vicissim Speculo nocet Diana. Venus aurea inter omnem Pugnam aurea est manetque Naturae, et alti Olympi, Telluris atque Ponti, Et Aeris sereni. Veneris salubre sidus Veneris fovet Poetas. Genium Venus libellis A tempore, atque summo Aeternitatis orbe, Amabilem impetravit. Anacreonta dicunt Quem candidi Poetae. X. Scazonta quid superbum Laceramus ambituque Magno tonamus atrae Atrum melisma sectae? Sine Porticu in supina Lapides iacere magnos. Nec Stoicum ulcus istis Digitis preme, o Poeta, Aurora glorietur Quibus, et Charis, sonoras Obambulet fides, nec Venus aurea erubescat. Quid alterius ingens Bacchamur in furoreis? Vacat hoc furore solum Quod vivimus lubenter, Lubentiae vacanteis. Choreae, Ioci, Susurri, Pede pressi uncularum, Digiti loquentiarum, Ocelli verberorum, Labellitorquiorum, Obhaesiunculaerum, Et morsiuncularum, Et suctiuncularum, Sali cordi verberorum, Animambulationum, Papilli pressionum Genus omne, Cum Leporum, Iocorum, Amorum, Odorum, Adspersiuncula acri Sunt illa, queis Poetae Platonas, et Catonas, Zenonas, et Theonas, Timonas, et Solonas, Phaedonas, et Critonas, Glauconas, et Simonas, Polemonas, et Bionas, Lyconas, et Stratonas, Pyrrhonas, et Dionas, Stilponas, et Dioclas, Et quicquid horridorum Est nominum, et sacrorum, Nullo labore vincunt. XI. Volo servus esse Amoris; Anacreonta dium Volo subsequi ad choream. Veni, io, Lyaee, mollis. Quate corculum, et penetra Animam, animam elegantem, Quate corculum venustum. Saltamus, et iocamur, Sic vita transit in se: Invita vita tristis, Vita est iocosa vera. Non longitudine illam Sapiens vir aestimabit, Sed gratia atque amore. Quae cum semel recessit, Nihilest, fuitque semper. XII. Amor in meo volabat Horto, et canebat, et me Subinde suscitabat Suave dormientem. Volans iocosa, dixi, Sine me in meo sopore: Neaera dormit in me. At ille me eiulantem Ridere, quin et ala Subinde verberare, Petulantibusque dictis Incessere, excitare. Viden' ut mihi labellum Discidit? hoc ferendum De tantula volucri? Avicipulam ergo feci, Et corculum columbae In arculam posivi. Quod ille Cum involaret, Ego arculam superne Funisculo patentem Clausi: intus at putabam Tenere me volucrem, Cupidinem; o Dii, Cum Ocellus est Neaerae Volucri ex amore factus! XIII. Obibo, obibo, obibo. Perire me voluptas Summa occupat, perire: Veni, veni, Neaera. Vates tuus perire Orditur, o Neaera; Quaeris; quid hocce morbi est Clamare, se perire, Cum salvus ista clames Tam fortiter? perire Cogeris hercle tanto Clamore, nitacebis Obibo, obibo, obibo. Veni, veni, Neaera. Apis modo ista, qua Cum Tam saepe lusitabam, Eine in meam Neaeram Volavit, et reliquit Aculeum in sinu eius. Obibo, obibo, obibo, Nisi iam venis, Neaera. XIV. Volo esse taurus atque Terram exarare ceu bos. Bos sum tuus, cupido, Vitulus fui Dionae, Vitulus fui Dionae, Bos sum tuus, Cupido. Vitulo mihi Dionae Servire Pasicompsa Volebat, impetrabat. Cupidinis bovem esse Cum sentiet Neaera Servire mi volet. Qui Vitulum tulit, bovem ille Feret; hoc vetustum et aptu est. Vitulus fui Dionae, Bos sum tuus, Cupido. Vitulum tulit Diona, Taurum feret Cupido. XV. Qui in hortulo meo isto Modo, taurus errat, illum Vitulum fuisse Cypris Meminit, scio ipse iuxta. Utrimque murus illum Includit, imo in horte Duo sunt aquae canaleis Niveae, Dionaeum ut lac, Sed ille Cum ferocit Non murus, haud canaleis Aquae tenere possunt. Insurgit altior se Murumque transit, undam Omnem ebibit, nec olli Requies datur, nisi undam Omnem evomat, bibit quam, Nisi lassitudine ipsa Murum in suum residat. Sed amabilis Neaerae Nimium hortulus iuvenco Vicinus est furenti, Saepe eiulavi ad illam, Taurum meum esse lassum, Saepe illa limo ocello Morientem eum excitavit. Tibi nunc. Neaera taurum Commendo, tu tibi illum Sine esse gratum; ut ille Sit gratus et Deinceps. Quod sic puto futurum Si lassum eum sopore Sines frui petito. Nimium cave furorem Letalis ille longum est. XVI. Speculum, Neaera vobis Cum matre dedicabis Vieto, Cupido, flore. At, o Cupido, vobis Cum matre si manendum Tam sit diu invenustis, Speculum usque donec istud Vieto, Neaera, flore Utrique dedicabit, Utrique in aeviternum Sua nescienda forma est. Vietae Neaerae imago Vestri est imago floris, Cupido Cum Diona. Nobis patere nostrum Pectus nequit, Cupido. Qua tu arte id introisti? Saepe ipse Cum furorem Speculor, meum, ipse nostrum Spectare pectus intus Magno emerim potesse. Doce artem eam, o Cupido. O Stulte, dixit ille An umquam, an umquam, ocellos Oblitus es Neaerae Vidisse? trans ocellos Amabilis Rosilli Pectusculum ipse fixi. Edisce eos, Poeta. XVII. Quid tum, tumente bile Vitrescat iste et ille, Nos nil minus iocamur Iocabimurque semper, Ut hactenus iocatum est. Bulla est homo: in Iuventae Bis bulla Cum senescit Ter bulla. Quis nitentem Vetat interire, si cui Semel interire fixum est? Date flosculos coronae, Unguenta Othonianis Rigate lauta conchis. Natabimus meris in Rosis; Rosa est homo ipse, Quicunque pulcer. Omnes Reliquos putamus esse Spinas, fugam Dionae Atque exsules amorum. Roseum melos Cythera est, Roseum Iocus Poema est, Rosea est amor voluptas. Rosa Ludus est Deorum, Rosa flos nitens Iuventae est, Quicquid placet Voluptas, Quicquid Cupido ridet, Rosa est mera, in Rosarum Cumulo Diona Martem Experta, Cumque Adoni Thalamo ex Rosis parato Cubat Diona saepe. Rosa ver decusque mundi est, Oculus Rosa est Thaliae, Rosa caelitum est Labellum, Quotquot favent Amori. Rosa osculum est Dianae, Rosa basium est Minervae, Rosa est papilla Suadae, Temerata nulli Ephebo. Pubes Rosa est Iuventae, Temerata nulli Ephebo. Rosa Gratiae est Libellus, In quem notata mille Exstant modi placendi. Lubentiae et Leporum Rosa littera et tabella est, Quod lacte tincta tellus Iunonis educavit, Rosa est, Corolla Phoebi. Lubentiae Lubido, Cupidinis Cupido, Charitum Charis, figurae Rosa est amoenitatis. Risum stupere dicas Roseo sine involucro. Charis inficeta pallet Nisi liliis in albis Calathi rosas, corollis Bicoloribus ministrent. Tumeant, tumere quorum Fatum est tumore plenum. Ridebimus, iocari queis fata praestinarunt. Omneis sophos supinos Vitae putamus huius Inamabileis Spadones. Abite io Spadones. XVIII. Hoc dicite, o diserti, Habentne quod receptis Orco imputare possint Inamabiles Amantes? Felicitate capti Centesimum usque in annum Fame et siti subacti Cruciantur, ut diem unum Vivant, vicissim amati? XIX. Pastor, severe Pastor, Procul tuos iuvencos Ab hortulo Neaerae Baculo move severo. Heic flosculi nitenteis, Hic uberat corollis Charitum rosa enecanda. Fortes abite tauri, Si quem deinde in horto Apprendero Neaerae, Sit ille centum, ut Argus, Oculis superbus, illi Oculos mea ista centum Harpe enecabit omnes. XX. Si denuo tibi istud Si fecero, Hypsitilla, Invitae et abnuenti, Poenam mihi ipse figo Sacerrimam atque magnam. Nec hostibus meis quam Optandam ego putarim. Quaeris, quid hocce poenae est Sacerrimae, atque magnae? Sacerrima, Hypsitilla, Poena est mihipte fixa, Meo ore, nec refixa. Si fecero Hypsitillae Istud deinde nostrae Invitae et abnuenti, Ut illa iure possit Queri meum furorem. Superi hoc sacrate testes, Sit poena sit mihi ista Sit fixa, nec refixa, Nudus, sine involucro, Aciem ad meae Dianae Statuat decem per horas, Et ut severa poena Se saevior quoque ipsa Fiat, Dii Sacranteis Hoc adsecrate Poenae, Sit nuda tum Diana. XXI. Decemne tu puellas Es, Victor, osculatus? Omnesne es osculatus Victor, decem puellas? Ah me, Hercules fuisti! Ego unam ubi osculatus Semel aut bis aut ter: ah me Mihi Theseus videbar! XXII. Nequam puella nequam Dormire denegabit; Post unam et unam et unam, Treis osculationes Dedormiantur, ut fas Et iusta iura mandant. At quae puella nequam Dormire denegabit, Huic dormienti, et inde Nil suave sentienti, Fiat, precamur, illud Unde est puella nequam. XXIII. Nolo, puella, nolo, Quid me, petulca, vexas? Nolo, puella, nolo. Debes, puelle, debes, Dixit salax puella, Tamen. At, quid ergo? Nolo Debere: nil salaci Tibi debeo. Ast oportet. Quid ergo factitandum Mihi dicitis fuisse, O candidi Poetae? Volui semel coactus, Sed illa Cum superbe Mihi plurima impetraret, Ut liberarer, actum Excogitare coepi. Nequeo, salax puella. XXIV. Haedillum ego, Cythera, Tibi offero pusillum, Haedillus est pusillus, Sed oppido petulcus. Cornu ille nuper unco Incursitavit isthanc Salicem, et perinde laesit Ut nunc tumore magno Media illa pene rumpat. Quare, Cythera, vobis Haedillum ego offero istum. Sum es, Cythera, Poenam, Ne viribus Iuventae Animisque postmodo auctus Myrtos deinde laedat Salices ut ante laesit, Cornu graviterebrans. XXV. Scutulabimus plagillum Ut quaeque nos puella Captabit, evolare Ne possit, ipsa capta. Venite nunc salaces, Transcurrite huc et illuc, Pedicas deinde nostras Ridete, Cum tenebunt Agillimas choreas. Pro serico atque lineo Filis, Anacreontas Meros quadrante texam Foramine, ut puella Penetrare quaeque malet, Laevi haereat catena. Adeste, adeste pupae, Negocii quid istis Agat Poeta vester Speculatum adeste, pusae, Ego vos tenebo, ego vos Ita nectam et impedibo, Ut nexae et impeditae Sic sentiatis, et de Me sic loquamini omneis, Fortis Poeta, certe est, Forte est mei Poetae Scutulatile plagillum. Haerebitis, puellae, Haerebitis salaceis, Hoc ante praedicabo Haerere uti deinde Optetis absque fine. XXVI. Miraris unde nobis Tot rideant puellae Uni unice unam amanti? Cum sit genus superbum Et invidum, et malignum? Unam unice uni amamus, Reliquas lepore magno Quia rumpimus, sequuntur. Magno lepore rumpi, Amabile est puellis, Hoc disce, Victor, ex me. XXVII. Collum meae puellae Amplexus, obsecrabam, Mea Vita, si me amares, Cur tantulum hoc negares, Ut te semel tenerem Qualem tenere vellem? Ridentem ego obsecrabam Ut ora nostra, fletu Liquidissimo rigata, Suspiria inter alta Gemitusque, colliquerent. Suspirium illa ab ima Mihi reddidit petitum Anima, et refusa collo Placide implicans plicantem, Bis terque suaviata Sic rursus allocuta est. Mea Vita, mi Rosille, Sic nos putas amare Sic nolumus quae amari? Pudoris esto prima Custodia, in puella Generosa amabilique. Ne perde, perdito quo Amoris interire Habeat necesse fructus. Si quid pudore salvo Tibi usui atque bello Cupidini est futurum, Nostrum, Neaera, nosti Tua quam sit, ut nec ipsa Sua tam sit, o Rosille, Diem omnia haec ferentem, Quae sunt acerba, plena Maturitate quondam, Spectare nos necesse est. Acerba si revelles Poma, arbori nocebis, Nullum feresque fructum. Sinimus cani ista per te Quae numquam ita impetrabis, Ut gloriari ab illis Favente veritate Possis, venuste Vates. Dixit, meumque collum Exosculata, plusquam Trecenties, reduxit Amabileis ocellos. O veri amoris unum In seculis repertum Specimen decem, Puella! Nunc nunc, Neaera, vobis Debere cuncta novi. Debere quod nihil nunc Possim, nisi Pudicum, Ambos decens amnteis. Et ille parricida est, Qui vir apit puellae Tali, quod ipse nec vi Precioque, restitutum Videre nescit illi. XXVIII. Feci mihi corollam De floribus Dionae, Quoties eam admovere Volo naribus, resultat. Ingrata quid corolla Toties retro resultas? Cur ergo sis corolla Nisi odore mi fruenda es? Concesserim te odore Frui Rosae, Rosille, Sed naribus tibi istis Video eminere densem. Vereor ne amore victus Fragrantiae suavis Hunc imprimas Rosae, quae Deinde convalere Semel inquinata, nescit. XXIX. Eia ergo ego Neaerae Nec crusculum videbo? Tunicam prehende, dixit, Negat haec videre. Verum est. Nec vi volo nec astu, Tamen tuum, Neaera, Ego crusculum videbo. Ratione qua? requiris? Non credo ego Neaeram Famae instar esse pulcram. Rubuit puellae dicto. Tunica ipsa sussilire Coepit: nec hactenus: sed Quid scitius videndum Mihi contigit, quod instat: Sedo Dii Deaeque, Sors laeta mussitanda est! XXX. eques, quid erudita Campum ungula fatigas? eques perite, si quid equitare doctus es cur Pedes is amoris orbem?