Amphitheatrum Gratiarum:Libris XV Machine-readable text Caspar von Barth Barth, Caspar von XML version, markup prototype, December 1999 Susanne Mussmannmarkup Camena
http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ barth5 barthgratiarum.html barth002.jpg barthgratiarum.xml barth5/jpg html Hanau: Biermann, 1613.

Regeln fuer die Texterfassung 03/2001

not necessary

 14 October 2002 Susanne Mussmann markup typed-structural tagging complete-no semantic tagging-spell-check complete TARRAEI HEBI AMPHIT HEATRI GRATIARUM LIB. V. I. Tamen es mea, o Neaera Nolis velisque, nostra es. Si denuis negasque; Memento te fuisse Toties, Neaera, nostram. II. Et hoc Amore dignum est Catullus et Secundus, Lernutius, Paterque Cum Filio, Doiisae, Et Caesar ipse, nostra Pares fuere flammae. Hoc invidos trucidet; Quod mi super facetum est, Delectet eleganteis. Nil invidos timemus. III. Ovilla delicata, Dominumne tu Rosillum, Dominamne tu Neaeram Agnoscis, atque sentis? Sentire te putamus, Vel certe eorum Amoreis Olfactitare pridem. Sic floribus facetis Dominae Hortulum decoras. IV. Salax capella, quis te His vitibus suasit Saevo nocere dente? Si denuo prehendam Ego te, inter ista vostra Lasciva cornua, istum Capulum tibi recondam. V. Animae Rosa eruditae, Flos Gratiae, Decorque Formositatis, et Lux Sacrae eruditionis, Mortalitatis ingens Triumphus, ingenique Suprema vis Deo orti, Veneris pudica Palma, Charitum nitens voluptas, Concentus omnium aptus Virtutum, in hoc sepulcro, Iacet, o perite Lector, Cui fata destinarunt Helenae ossa, quam Mariam Wakefelsiam vocabant. Tu Fausta comprecare, Et marmor osculare, Bene ut pote ambulare. VI. Helenae decus Mariae, Matthaee Wakkefelsi, Quale arbitremur olim Fuisse, sic docemus. Nil tale procreare Te posse denuo ipsum Matthaae Wakkefelsi, Simul arbitramur omnes. VII. Priapus ista dicta, e Plano legenda, cunctis Praefixit heic puellis. Horti abstinete nostri A prolibus, puellae, Hortos vel ipse vestros Mox prolibus replebo. VIII. Rides meam bipennem Priapus ad puellam Locutus est salacem: Ridebat hanc severa Modo Portia, atque abibat Veniente laetior se, Quid te putas futurum? IX. Nisi mihi ipse laetos Condam dies, quis olim Ob tristem et arrogantem Vitam mihi favebit, Vel gratias aget, quod Fuerim Catonis haeres Durissimo rigore? Me macerare si quis Auderet exterorum Inelegante victu, Quos non Deos cierem? Quae fata non moverem? Hominesve non docerem Tormenta quanta ferrem? Quid si mihipte fiam Modo carnifex, querelis Cuius patebit auris? Senes valete torvi, Quantumque combibonum est, Avete, nostra vobis Laetetur alba vita. Non quod placere possint Scytici pericla potus, Amystis aut supina, Rixaeque, praeliisque Indormiisse diris, Qui mos modo est bibonum. Scio quos colam sodaleis, Sanem citra est bibendum, Deinde quid iocorum Vernile proferendum Numeroque et ordine apto. Deinde cum Choreis Vetus eluenda noxa, Amabili puellae. Ultra osculum et papillam Licere nil volo mi. Cum nox iubet cubare, Laedenda per iocum una est Puellula, ut rogare Veniam queam, hacque techna Revocare cras Choream. Scio qui sient sodaleis Apti Lepore nostro. Spurcos ferosque Bacchi Nil transfugas moramur. Suillia ille curet Qui potat usque donec Vomitu inquinet Cheream, Casi iocemur, atque Venusta sorbeamus, Pulcri piique, pocla, Salute plena nostra Et virginum Pudore, Quocum valent puellae, Sine quo cadunt puellae. At mane, quae cuique Sunt factitanda, sensu Facere integro laboret. Reviviscit ille multa Sopitus ante nocte, Hilari excitante Ludo. Paedore cum sepulcri Sui ambulent Catones, Vanaque gloriarum Dudum ebrii et sepulti: Nebula, perire certent Severitate longa. Sensus cient sepulcro Negotiorum ab alto, Ludi, et Ioci, et Choreae, Et Oscula et Voluptas Sano scatens Lepore. X. Columba delicata, Anacreontis almi Leveis trahens quadrigas, Quibus sedere Douza, Catullus et Secundus, Et Caesar impetrarunt. In quo loco Rosillum Vis considere, mollem Iuvenculum atque doctum? Ad Caesaris cupiscit Hic considere magni Vestigia, atque dio Frui canentis ore. Generosa mellis illa Captare volt aperto Tener osculo Rosillus Diis fluenta grata Prae nectaris sapore. XI. Seiren canora, quid nunc Ordire dulcis odae? An Caesaris celebras Animum, Diis canendum? Rosille delicate, Mera in rosa educate, Leporibus probate, Venerique longum amate, Charitique collocate, Comoque consecrate, Non Caesaris celebro Scalae modo alta gesta, Semper licet celebrem Sed Getiteri, potantis In Musico amne pocla, Ducenti eo Poeta Sub vindice Orco ab atro Rediere lucem in albam. Cuncti Itali Poetae, Contentus ipse Apollo Hac gloria rediret. Sed addit ille Gallos Tot, Italis tot, omneis Nostro Lepore plenos: Ducenties duos nunc Illi vocamus annos, Ut gloria ista digno Praecone ne careret. XII. Amor profecto Amoris In amante causa sola est. Opes, amator, aurum Gemmasque, temnit omneis. Nec provocant Amorem Pecuniae, nec augent. Solum in suo se Amore, Sequitur praeit Amator Verus, nihil popello, Nihil dat ille doctis. Est aureae relicta Aetatis ille gutta: Et seculum istud illo Refert quoque, ipse nudus Amasiam suam volt Secum tenere nudam. XIII. Animantia omnia una Natura lege vestit. Iubas dedit Leoni Villos Lupis et ursis, Duram cutemque barris, Et Nasicornibus, nec Avibus deesse plumas, Sivitve gramen arvis, Frondesve porro silvis, A frigore omnia una Tutatur illa lege. Cur soli Amoris ergo Sine veste semper, illa Cutis glabella, ridet? Quo nudior Cupido est Minus alget, o Amanteis, Domi suae istud unus Quisque experitur in se. XIV. Dicunt mihi puellae, Rosille, quid magistros Moraris impotenteis? Noctu bonum est iocari. Nolo, o malae; Magistri Bene istud exputarunt. Nox obtegit tenebris Quodcunque turpe vostrum est. Ego basiare nolo Nisi quas videre possim. Ne post videre cogar, Ne post amare cogar, Ne post habere cogar, Quas basiare nolim. XV. Nisi valgulis labellis Obhaesero Neaerae, Obtruseroque quicquid Anima in mea suave est, Recepseroque quicquid Tota in mea Neaera Suave, dulce, molle, Lepidum, nitens, venustum, Amabile atque pulchrum est, Cur vivere expetam? Orce Cum valgulis labellis Recessero Neaerae, Nec osculum illud, illud Molle atque delicatum Assuxero osculo isto, Sit ut e duabus una Anima, osculum quoque unum, Medillico enecato. XVI. Pedusculos Neaerae Nive purpurantiores, Manusculas Neaerae Die rutilantioreis, Lacertulos Neaerae Ebore albicantiores, Papillulas Neaerae Pomis rotundiores, Pectusculum Neaerae, Et crusculum Neaerae, Et collulum Neaerae, Planumque plenulumque Plenumque planulumque, Rectumque regiumque. Femurculum Neaerae, Cubiticulum Neaerae, Digiticulum Neaerae, Umbliculum Neaerae, Venterculum Neaerae, Niveumque, purpureumque, Albumque lucidumque, Roseumque candidumque Labellulum Neaerae, Narillulas Neaerae, Linguillulam Neaerae, Malillulas Neaerae, Ocellulos Neaerae, Aurillulas Neaerae, Pupillulas Neaerae, Quodque est nimis pudicum, Quodque est nimis severum, Quodque est nimis superbum Edicere, eloquique, Laudare, iactitare, Celebrare, nominare, Possedi ego, idque nocte Possedi ego ipse tota. Nec ista cuncta tantum. Et corculum Neaerae, Animamque ego Neaerae Possedi eapte nocte. Possedi eapte nocte Et porro sum Neaerae Habiturus ista cuncta, Habere dum cupiscam. XVII. Sine me perire non quis Amabilis Neaera, Sine me perire possum Ego, Neaera, mecum. Nam quod meae in labore Vitae bonum atque dulce Fuitve vel suturum est Illud tibi omne summo Transcribere ipse iure Memini, die beata Cum primitus viderem Tuum, Neaera, vultum. Quid maius altiusve Pretiosiusve possum Tibi dicere, o beata, Nisi quod perire possum Sine me; perire tu non Sine me, Neaera, possis? XVIII. Epistolam tuam mi Bene reddidit Lycinna. Cum te valere legi, Tum me valere sensi. Bene res meae, Neaera, Currunt et expedite, Si tu me amare constas. Desideri nitentis Quid longa verba dictem? Tecum pari rependi Par autumo, inde disce. Mandata cuncta vostra Iam dum expedita cense. Valere uti Rosillum Cupis, vale Neaera. XIX. Anacreonta vellem Lepore transmarino Frequenter expolire. Sed, o Poeta docte, Dum fucus e Pelasgis Rodotheciis petitur, Rosa aruit venusta, Dum mel peto ex Hymetto Ut condiam, uva dudum Exspirat, atque passa est. XX. Ut nata sunt, rubentque De matre, nostra dicta, Capite, optimi nepotes. Quod curiosus haud sim, Vobisque cuncta credam, Merebitur favorem Fiducia ista vestrum: Si iudicare voltis Critica supina lanco Anacreontis orsa, Stulti estis, o nepotes, Leges putare nauci Lex est Amoris oestro. Non hunc Minerva vatem, Solus Cupide fecit. Ut ille fecit, iste Ita loquitur, nepotes, Ignoscite illum Amori. XXI. Tumulta dicta censes, Ego pauca nostra, Lector. Nam, nil amare praeter Et scriptitare qui volt, Ei ista multa censes? Ego censeo esse pauca: Numeres nisi a Lepore. XXII. In Gallias abire Parat tener Rosillus. Comites adeste Musae Comites adeste Amores, In Galliis Rosillus Faciet nihil ni amare Et scriptitare versus Anacreontis oestro. Viaticum Neaerae Amor illius futurum est, Nil sumptui paravit Aliud, quae amare iussit Eadem, Neaera, pascet. Amer omnia est Amanti, Fideliter me amare Novique gloriorque, Viaticum istud omne est. Nemo mihi dolosus Sodalis, aut latro acer Viaticum istud umquam Rapiet, scio atque iacto. Amo, abstinete cuncti, Hoc sufficit Rosillo A fraude, vi, tuendo. XXIII. Iterum mihi osculum unum Suffugit, o Neaera, Redde illico, aut meum si Negas mihi osculum, ipse Tuum illico involabo, Non osculo, sed illo, Nec osculum, sed illud Quod scimus ambo utrumque Magis osculo esse dulce. XXIV. Dies diem secuta Festinat, exit illuc Nulla unde quit reverti. Dies et hora nulla Non corpori nociva est Hominis, dies secuti. Cibus est ruentis horae, Hominis caduca vita, Cum quis semel recessit, Redire nescit umquam. Nox dormienda functo est Perennis in tenebris. Hoc cogitate, larvae, Bis vivit ille, qui se Sentit perire vivum, Moritur bis ille, qui se Vivum haud videt moriri. XXV. Quid tum, impotete rupat Fermento et hic, et ille, Mori sophi Catones, Et Socrates cicutam Gladiosque ament cruentos Roseae vicem corollae, Iuvat me inebriari, Saltare, basiari, Cum nobili puella Suavissime iocari. Quamvis et hic cicutae Sit poculum et cruenti Acies acuta ferri. Nam cum nevolt puella Amator altera volt Tanta perire flamma. Amoris Imperator Modus exulat, Cupido Sine lege regnat, illud In Amore pro veneno est, Cum maxime rogatur, Tum maxime negabit Puella docta, Amorem, Cum non putat te avere, Furit ipsa Amore magno. Orarier superba est Dignamque se tuetur. Ambire plura mandat Ut omnia impetres, nil Ambire denegabis. Finges tibi repulsas Saepissime, et rogabis Iram gravem reponat, Lucrabere impotentem. Quin ipsa saepe rumpit Livore se, et negantem Cogit te habere votum, Tum strenue negato. Furit illa maxime istic, Sed Cum negaris, illam Veniam pete impetrando. Est mobilis voluptas Amabilis puellae, Odit prius rogatum, Suamque culpam amici Vitio imputat; quod illune Orasse se decebat. Ergo istud ipse senti Cum maxime est serena Subi dolo atque vince Veluti putes severam. Tum maximi aestimabit Peccasse se tuo ausu, Nec scire te quid olli Queas bene imputare. Rigidam timore placa, Lenem capit querela, Spes attinet furentem, Audacia impotentem, Est Cum superba fastu Spernente dedomanda est. Ista omnia ipse possum Decere, doctus a me, Nulli institutus umquam. Lapidescere, atque magno Rigore congelari, Zeno et Cato docebunt. XXVI. Nemo est amare dignus Amarierque rursus, Enuntiare qui volt Sibi si boni quid olim Dat clanculum puella. Ego pernego puella Ipsa acrius, mihi cum Quid obvenit iocosum. Semel error est potiri Vel Casus: Ast amari Solus meretur ille, Eliminare qui nil Damno potest puellae. XXVII. Pereat perire famam Qui volt rudis puellae Decepta si qua lusit. In hoc virile maius Sapientiusque seclum Natura procreavit, Ut sint vagis puellis Pro regula, atque norma. Scelus est nefasque cunctis Nefastius, suavi Miseram Lepore pusam Sermonis impedire. Et Cum Pudor, Rosae ceu Folium, revulsus ungeue est, Famam involare castam. Superos remittere omne Crimen puto valere, Superos remittere istud Crimen puto nequire. Et Poena nulla picta est Vel ficta noxio umquam Mage quin gravem mereri Putem calumniantem, Sceleri caput cui ipse est. Noxae dari puellae Hunc arbitrer necesse, Iustumque, si quid umquam est Fuitve, vel futurum est. XXVIII. Heri mihi Cupido Rapuit meam lyram, atque Saxo in rigente fregit, Quod scripserim puellae In Gratiam pudicae Quaedam severa verba. Lyram, Cupido, redde Novam mihi, hanc vetustam Tute ipse dein ferito, Ut fracta disque rupta est. Lyram mihi Cupido Dat musteam; sed illam Fragrantem odore miro. Quem cum ebibi semel, nil Porro scio pudicum, Cano delicata cuncta. Proinde vos, puellae, Moneo fide ex vetusta, Fidem novae negate, Vel interistis omneis. Nil spiro iam fidele. Me fallite, aut meo ipsae Fallemini Lepore. XXIX. Mille interire mortes Meliusque sanctiusque Pacta in fide futurum est Tibi, Neaera, nobis: Quam fallere unica illam Vel cogitatione Sanctissimam atque castam. Quid ergo ludis, inquis, Et hanc et hanc et illam Tenuisse te fateris, Parcisque nec mihi ipsi? Fidelitatis istud Documentum habes supremae, Me posse tanta, nolle. XXX. Cum tu subis, Lyaee, Tunc cura pallet omnis Fugitque nigrum ad Indum. Plenus bono Lyaeo Oblitus est caducae Vitae, et colit perennem In flore et in Chorea. Amoris incitator, Leporis Imperator. Honoris excitator, Tibi quique Rex vel Iro Mage pauper, atque Codro est. O qui aureum reducis Seclum bibentibus te Iove nate, patre maior, Avo ave, Lyaee, maior. O Nyctileu, o Iache, O Bassereu, o Adoni, Dionyse, Bacche, et Evan, Eleleu, Bimater, Evoe, Myrionyme o Thyoneu, Nysae, quodque nomen Non est referre longum. Subi volens medullas Et inde grata dicta Mihi Carmina, atque Amori. Curae satis tributum est, Vigilatum et excubaetum Satis est Apollini, atque Sororibus novenis, Sine Libero omnis aetas Est serva, nulla in illo.