Amphitheatrum Gratiarum:Libris XV Machine-readable text Caspar von Barth Barth, Caspar von XML version, markup prototype, December 1999 Susanne Mussmannmarkup Camena
http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ barth5 barthgratiarum.html barth002.jpg barthgratiarum.xml barth5/jpg html Hanau: Biermann, 1613.

Regeln fuer die Texterfassung 03/2001

not necessary

 14 October 2002 Susanne Mussmann markup typed-structural tagging complete-no semantic tagging-spell-check complete TARRAEI HEBI AMPHITHEATRI GRATIARUM LIB. VI. I. Cupido cum sagittas Bacchi cruore tinxit, Diona Cum labellum Bacchi Lepore tinxit, Minerva Cum papyrum Bacchi liquore tinxit, Apollo Cum Poetam Bacchi Furore tinxit, Perfectus est Cupido, Perfecta abit Diona, Perfecta abit Minerva, Perfectus est Apollo, Hique, atque quisque pro se, Perfectum habent Poetam. Sum Bacchiego Poeta Cum sum Poeta Bacchi, Poeta sum Dionae, Cupidinis Poeta, Poeta sum Minervae Apollinis Poeta. II. Nectar tuum labellum Halare, vita, sensi. Mortalitatis exsors Videor mihi esse cunctae, Compos perennitatis, Cum te osculor, Neaera, Ab osculo hoc Lepore Anacreontis auctus, Omneis bonos Poetas Bene provoco atque vinco. III. Si rusticos Lepores Censes meos, Neaera, Urbana quam sies tu Vis ipsa nos docere, Nam forma vestra dictis Est rusticis agellus. IV. Niger Orce, quid tenebris Tuis, meaeque luci Negotii est? Abito Ad Curitor qui servos, Illic nigros habebis Homines, tui coloris. Respondit Orcus ater: Candoris in nigrore Sunt laeta regna nostro, In Elysi viretis Nova lux colenda restat Amantibus pudicis, Et candidis Poetis. Credo istud, ater Orce, Sed abnuo experiri. Nimis nimisque forma Timenda vostra nobis. Respondit Orcus: atqui Clausis venis ocellis In ista regna nostra. Ah Orce, te enecare Homines, nimis fuisset, Quod iure vis videri Nos enecare, durum est. V. Iterum dies abivit Igna ruri mihi una. Diemque sum modo unam, Propior quam heri, sepulcro. Quid feci in hac? amavi Et cantitavi, ad Auras Poeticas hiavi. Operaene, io Rosille, Pretium putabis istud, Quo vita consilescat? O delicate vates Tibi gratulare fatum Quod aptus es; quiete Datur frui tibi alta, Quam spernis ipse, votum est Mortalitatis almum. Spiras avi et Paterna Et Patrua ipse facta, Quorum omnium supremus Finis frui quiete est. Quis re vetat, labore Contempto, habere finem Laboris adsecutum? Nemo; nisi ipse fors te. Amare, cantitare, Et ociari utroque Opprobrium est laborum Mortalitatis omnium. Vita ipsa morbus ingens, Eam valere magnum est, Laetaris ipse semper, Hoc maximum putato. Superi augeant quietem, Nihil labore tangor. VI. Olim tuorum Amorum Capies, Rosille, fructus, Cum maximo impeditus Oncere offici superbi Dies sequeris illos Quos nunc relinquis ultro. Honoris ergo poclum Sitire te fateris? Veniet, Rosille, tempus, Cum poenitebit huius, Modo quam bitis, viae te. Multi fuere clari, Multi fuere magni, Opibus, statu potenteis, Omneis sene in senecta Cum cuncta iudicarunt, Dixere se beatos Sola in quiete vitae Fuisse delitentis. Tui memento pusi Anacreontis huius, Et hoc tibi ille dicit Loco ultimae atque summae Sententiae colendum. Ascendere arcem Honorum Licet arduum videtur, Descendere arce Honorum Tamen est magis superbum, Tu sume iudicem te Expertus olim utrumque. Nunc iudicare noli, Imberbis es puellus, Deceptus a nitore Et amplitudine illa Queis ambitus inescant. Quam suave tum futuru est Meminisse nostra dicta! In Insulis beatis Videberis fuisse, Cum tanta cantitasti Imberbibus sodalis Laetissimus piorum. O si meos Leporeis Exstare eousque fata Velint, Leporis omne Fatear tulisse punctum, Nil posteros moratus, Tum posterus mihi ipsus. At tu, iocose Versus, Memorem videbis huius Vatem tui Leporis, Quodcunque eo futurum est. VII. Quod fata praestinarunt, Quod vota destinarunt, Quod carmina impetrarunt, Nulli negatur umquam. Ergo, Neaera, nostra es. Quod si, Neaera, nostra es, Quodcunque me futurum est, Felix futurus omni Sum tempore, et periclo. VIII. Velut ad scopum Neaerae, Mea vita destinataest Ad amabileis Amores. Cum tanget illa, cui nunc Premit osculum sinistrum, Scopum, beata, divis Nil invidere quibit. Sed cum beatitatem Ad summa duxerit, tum Ultro volet abire, Ne quae serenitatem Nubecula hanc inumbret. IX. Una hora vita nostra est Nec illa certa tota, Perennitas amare est Unam potenter horam. X. Iovem canunt Poetae Pueras amasse saepe, Formositate victum. Stultosne tu putabis Sapientibus Prophetis Visos Deorum Amoreis? Voluere fabula ista Docere nil superbum Constare posse, quod non Quandoque seremittat. XI. Fons limpide atque pure, Blandusii liquoris Nepos, avique Victor. Fundo tuo lapillos Numeramus, atque in undis Vultus tuemur ipsos Speculo ut nitente pictos. Te Salmacis salacis Obscuriore fulgent Undae colore molles. Te prendere appetenteis Nebulas putamus ipsas Digit is tenere lusis. Fons limpide atque pure, Fons lucide atque mollis Crystallini liquoris Fons nobilis fluento. Tibi pateram Lyaeo Invergimus frementem, Argenteumque rivum Urnamque fusilem auro, Myrto libens coronem. Caput exsere, o sacer fons, Here in tuis fluentis Lavit Neaera, Floreis Unde hos adhuc odoreis Gremio geris liquente. Sis limpidus nitensque, Nec te canicula umquam Saevo calore frangat. Nec te bruma, Thraciique Animae gelu fatigent. Totum pari per annum Placeas liquore nostrae, Fons nobilis, puellae, Tua ripa sit rosarum Totum ferax per annum, Obambules Dionae Argenteo pede hortum. Saepe in tua Diana Stet nuda prorsus unda, Semperque pulcri amanteis Tuo laventur amne, Et dum lavantur illic Saepe osculentur, et se Ipso in liquore flamment. Tua Cupido limsa Tingat rudeis sagittas Adhuc calore nigras Vulcaniae Officinae. Imo quod esse cuncta Ego arbitror; Puella Saepe in liquore vestro Mea ludere expetescat. XII. Ad rusticum venustum. Venere cum Deae tres Paridem, illiusque formas, Sententiae dedere. Quam diceret duarum Victricem, ea esset unae. Iuno decora venit Fastu superba magno, Gradu severa lento, Gemmis et auro onusta, Splendensque fulguransque Magni ut Tonantis uxor. Stupuit Paris, Deaeque Miratus est honorem. Venit Minerva dextra Hastile saeva crispans Virile; dein libellis Onerata cassidamque et Calamum simul coruscans, Suras gravi coturno Evincta, flammeisque Torvum tuens ocellis: Timuit Paris, Deaeque Miratus est honorem. Venit Diona blando Pede, amabilique vultu Correpsit ad iacentem, Semebria, atque nuda, Ornata nil, nisi quo Natura eam expoliret. Nec multa machinata, Dat suavium; et papillas Ultro ingerit premendas, Quin et sinu patente Alludit ad supinum. Quid opes scientiaeque Possint? venuste Iudex, Pomum aureum dabis mi; Sed ista vostra poma Sunt charior a nobis, Haec da prius, deinde Si quis, Iovis puellis Da quam libet metallum. Formosa ave Cythera, Valete vos, Minerva Iunoque, Cum Iove ipse. Malum, Diona, vestrum est. XIII. Qui flammeis ocellis Vagabar huc et illuc, Et nil sacra in Deorum Non aede conspicabar. Ut lucidis ocellis Cuncta astra conspicantur Palantia alto Olympo In noctibus serenis. Nunc ignibus retusis Nil prorsus intueri Possum: quia ex ocellis Sol igneis Neaerae Radios meos refutat. XIV. Mei cum, Neaera, nobis Invergis osculando, Apis labella pungit. Cum verticem corolla Meum, Neaera, cingis. Me spina mordet, inter Rosas latens rubenteis. Cum tortileis capillos Tuos, Neaera, miror, Torquent mihi catenam. Cum linguam hiare cerno Et occupe, occupando Convicium reporto. Supercili nigrorem Miratus, ecce nostri Pars corculi notatur. Digitos videns rubenteis Aurora quos sibi optet, Animus mihi implicatur. Laeveis tuens papillas Vertigine ambulare Caput occipit rotunda. Pede Cum lavare nudo Offendi, is ipse nudus Pes colla nostra pressit. Cum flammeis ocellis Me verberas, Neaera, Sunt spicula illi Amoris, Queis vulneras iocando. Sic in Lepore cuncto Aculeum relinquit Amor aureae Neaerae, Cum mella destinasti Potare pura, Amator, Absynthii venenum Cum melle combibendum est. XV. Si quis me amavit umquam Vel quis me amabit umqua, Vel quis me amat modo, omneis Hoc unicum precabor. Me sata Cum sepulcro Succedere imperarint, Deque hoc Lepore nostro Nil sit super, nisi urnam Quod impleat pusillam. Ne carmina ista naso Rigido velint videre, Nec laedere, ut Poetam Mollem, ista muginatum. Vita est pudica nostra, Lasciva carmina ipse Amor hoc modo enotavit. Scelus est amare, si quis Scelus esse volt, amanda Amabili ore dici. Dum vixi, amavi; amando Ego neminem involavi, Laesive, nec ioco uno. Par flagito rependi Cum mortuus iacebo. Quod si caduca vulgi Traducet aura vatem, Spero pium Poetam Cineris mei misertum Aliquem inde nasciturum, Qui vindicare possit Et ausit innocentem. O saecla cana, si quem Feretis, hoc iocosi Narrate voce vatis Ab hac ei papyro. XVI. Terrere si queamus Lachesin feroci ocello, Me nemo torviore Vultu arrogans pererret Erroneum aequor istud Quod vita dictitatur. Sed ferreos sophistas Ferro necat sororum Ferrissima illa triga, Quae nil potest timere. Valeant severa vulta. Ego blandulis ocellis Vitam meam intuebor. Ubi es, caduca vita? Multa irriganda myrrha es, Multo abluenda vino es, Ut, quae nequis manere, Pede blandulo recedas. XVII. Opum satis, Neaera, Mihi parens reliquit. Non quod putem illa multa Quae pauca sentiam esse. Sed quod satis sient, quei Vivamus atque amemus, Sine labe puri honeste. Et quod nihil cupiscam Habere quod negatum est. Et quod satis putem, ambit Quod usus atque honestas. Proinde gaudeamus, Nil ad me habere multum, Nil ad te habere multum, Cui dextra sors Deorum Satis dedit, deditque Mentem, ut satis videri Quod est, queat; Beatum Hunc arbitror putandum. Proinde gaudeamus Lepideque eo fruamur Quod dextra dat Deorum. Si vita quid doloris Mortalitatis addit Lege, id seramus una, Nihil mali queramur. Deus omnia ista torquet. Quod est tamen dolori Emendet acri Amore Coniunctio marita. Ardere eos sinamus Opum Cupidine atra, Quos barbaros putamus, Et hospites bonorum Non et heros, vocamus. XVIII. Taubman, Dionae Ocelle, Heinsi, Minervae Ocelle, Baudi, Thaliae Ocelle, Cupidinisne Ocellum Salute vos Rosillum Mactare sustinetis? Cupidinis Rosillus Ocellus est venustus, Treis ille volt ocellos Salute mactitare Trium pareis Dearum. Salvete io Dearum Trium pareis ocelli, Trium Dearum ocelli Amabileis Poetae, Pareis gemelli, amati Pari Lepore Phaebo. Venus invenusta sit, ni Taubmane dictitari Velit suum te ocellum. Inerudita Pallas, Nisi suum te ocellum Dicat, putetur, Heinsi. Ingrata sit Thalia Nisi Baudium salutet Unum ex suis ocellis. Salvete treis Dearum Trium pareis ocelli; Taubmanne, Baudi, et Heinsi. Cupidinis salutat Vos alter ex ocellis. XIX. Anacreontis umbra Senis capillo, at oestro Cupidinis, puelli. Favere te Rosillus Sibi iocosus ambit. Veni pede eleganti Senex beate, nostros Lepore mactitatum Lususque Gratiasque. Tuo furore plenus Vacillat iste vates, Musas nihil moratur. Tua fata nos docere Voluere vita nostra sit Quam sit caduca, cum te Acine extulere victum. Tua dicta nos docere Voluere, quam Lepore Sit plena nostra vita, Nisi barbaro furore Eam inquinemus ipsi. Senex gravis Lyaeo Cantansque saltitansque; Saltansque cantitansque, Bibens, amans, rosisque Scatens, Magister unus Est optimus docendi Quam sit caduca vita. Cum vita sit caduca, Pietate salva amemus, Saltemus, et iocemur, Bibamus, et canamus, Rosis caput revincti, Hoc omnium magister Canit optimus, docetque Anacreon disertus. Anacreon diserte Fave tuo Rosillo, Cum candida Neaera, Amore volt favente Vitam ioco atque Lusu Decurrere impotentem Ioci potens Rosillus. Rosille vive, amaque, Nisi ames, fuisse cense Iubet hoc Anacreontis, Vel at furor Catonis. XX. Crudelis Orcus ergo Ius in me habebit illud Quod habet rude in popellum. At ego Charin, Dionam, Quivi videre nudas Nec interire! nescis Crudelis Orce, nescis Cum quam bono Poeta Tibi res sit! Orcus insit: Deas videre nudas Anacreontis nescis? At ille iam sepulcrum Quoque perdidit poeta, Messore me recisus. Deas videre nudas An Caesarem et Secundum Oblitus es, Rosille? Messore me recisi Abiere uterque mecum. Hoc tu tibi placeto Investis atque pusus Quod Anacreonta dudum Senem sequare versu. Ah Orce, ah Orce dure, Ob praemium interibo Puer senis Poetae? XXI. Non hoc mihi profecto Nihil est, Neaera dulcis, Praesente quod Coraebo Tibi crusculum Favon I Heri retexit aura. O Flora, ni maritum Tuum dein iubebis Tali abstinere lusu, Adulterum putasti, Sed ille leno siet. XXII. Unum Neaera naevum In corpore eleganti Et adfabre expolito Unum Neaera naevum Habet atque habere se scit. Unus, Neaera, naevus Potior nitente forma est Forma expolit a ad unguem. Unum, Neaera, naevum Nisi hunc habere posses, Nemo, Neaera, formam Tuam cici aestimaret. Tuum, Neaera, naevum Ego expolire malim, Quam Consul esse semper Romae, vigente divum Nata urbe, ut exoleta est. Quid hoc, Neaera, magni est? Naevum tuum mihi da Quoties lubet iocari, Formam alteri, Neaera, Servato fulgurantem, Mihi da, Neaera, naevum. Quid hoc, Neaera, magni est? XXIII. O Splendor et Venustas Amabilis Neaerae, Vobis canamus hymnum. O Gratiae et Lepores Amabilis Neaerae, Vobis sacramus hymnum. O Fulgor atque Flamma Amabilis Neaerae, Vobis sacramus hymnum. O Castitas, Pudorque Amabilis Neaerae, Vobis sacramus hymnum. O Suavitas Decorque Amabilis Neaerae, Vobis sacramus hymnum. O Puritas Nitorque Amabilis Neaerae, Vobis sacramus hymnum. Divina Virgo, Virgo Par aut prior Deabus Antiquitatis altae, Tibi hunc sacramus hymnum. Nisi dignus iste vobis, Sacer est tamen Poeta. XXIV. In Gratiarum ego ulnis Puer educabar, et me Veneres suas docebat Cum lacte Cypris ipso. Anni graves valete, Aetate nil agetur: Schola nobilem Cytherae Cum lacte habet Poetam. Cum lusitare pusus In Cypridos volebam Gremio; Puellus iste Vulcanus intonabat, Mars est, habe pudorem Coniux, habe pudorem, Mars est puellus iste. Vulcanus intonabat, Me Cypris educabat, Gremioque lusitantem Dormire cantitabat. Simulabam ego soporem, Sopita donec ipsa Simulare nil putaret. Ibi illam ego petebam Veneris rosam elegantem, Risuque sentientem Subinde vellicabam. Subinde vellicantem Ridebat alma Cypris. At Gratiae docebant, Hoc istud, illud, atque hoc Quod scire non volebam. Cypris venusta dormi Dormi venusta Cypris, Te dormiente, Cypris Rosa vigilat venusta. Rosa si cupit soporem, Rosam ipse vellicabo Donec neget soporem. Rosa iam negat soporem Mecumque lusitare Rosa iam cupit venusta, Dormi venusta Cypris. Dormire iam rosa insit, Vigila venusta Cypris. Saepe ipsa lusitantem Deprendit, atque iussit Digitum rosa abstinere. Digitum rosa abstinebo? Dormi venusta Cypris, Rosa ego abstinere nolo Digitum, venusta Cypris. Sic saepe lusitabam, Sic diva me educabat, Rosas modo eleganteis Vexare, nemo me uno Meliorve doctiorve est. XXV. Vieti senis puella Hirquo me heri ex ocello Miserabile atque pulchrum, Plenum spei, videbat. Vieti senis puella, Frustra, puella, frustra Amabile intueris. Sic lusitandum, et ista Vendenda pulchritudo Hac lege Anacreontiest, Ne quid Lepore tanto Mereatur invenustum, Quod mugilem vocabant Senes in urbe Romi. Quare, puella, frustra Frustra vides venustum Intrisse si tibi quod Voluisti, id exedendum est Sine damno Anacreontis. XXVI. Multum elegante penna Amoris ordior vim. Amor puella prima est Avia aeviternitatis, Caeli Aequorisque mater. Puer est Amor Cytheres, Pater est Amor Cytheres, Nepos Amor Iovisque Atavus, pater parentis Natusque filii, atque Uxor suae sororis Fortuna quae putatur. Frater sui nepotis, Fratrisque Amor parens est. Amor omnium parens est, Amor omniumque frater, Quia absque amore nemo Pater est, nihilque frater. Aenigmatis quid est is Meum implicas honorem? Sonuit pharetra, et arcus Sonuit suam ad pharetram. Amor est Poeta primus, Quod est Poeta, quicquid Pote fingere est Poeta, Amor est Poeta primus. Salve Poeta princeps: Sine fratre sed Lyaeo, Sine matre sed Diona, Vale, Poeta princeps. Plus est Anacreonta Amoris esse regno, Et Liberi ad Choream Matrem sequi Dionam. Multum elegante penna Amoris exsecror vim, Si quae caret potitu. Hoc munus est Dionae. Matri suae necesse est Servire mollem Ephebum. XXVII. Convivium absque flore, Est Delia absque sole, Est arbor absque rore. Unguenta cum corollis Faciunt bonos Poetas, Mordere laurum in ane est, Tripodem insidere vanum est. Si versibus Poetam Tentare vis probandis, Unguenta cum corollis Inebrient Poetans Modimperante Baccho. Nisi sic Poeta pleno In carmen ore surgit, Cerebrosus est sophista. XXVIII. Viden' meos coturnos? Ut ille et iste dextri Ut ille et iste laevi? His Terea, et necantem Natos tonare Prognen Volo, io fauete Musae, Sophoclaeum quid istic Certatur hircum ob istum. Sed hircus est Bloviscus, Si vicero, hirce, vae te, Vae te, Blovisce faetens! XXIX. Saltantem Amore ego hisce Oculis, Neaera, vidi. Saltantem Amorem ego hisce Pedibus secutus, hisce Manibus fere apprehendi. Sed ille saltitando Elusit appetentem, Et hinc et hinc et inde Fugitque et est reversus. In orbem ego sequebar, Mox ipse me premebat, Iam recta iter tenebat, Recta iam ego sequebar. Donec, Neaera, donec Te vidit ille, donec Tunicam sub ille vestram Correpsit; ah Neaera, Sine me inde, me sine inde, Sine me inde, vel sine istic Saltim, Neaera, saltim Rimari Amoris haedum. XXX. Non es pudica, non es, Non es pudica, Polla, Nec es venusta, Polla, Sis quamlibet pudica, Sis quamlibet venusta, Tota impudica, Polla es, Tota invenusta, Polla, es. Quia basium aure vendis, Idque haud tua, popelli.