Amphitheatrum Gratiarum:Libris XV Machine-readable text Caspar von Barth Barth, Caspar von XML version, markup prototype, December 1999 Susanne Mussmannmarkup Camena
http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ barth5 barthgratiarum.html barth002.jpg barthgratiarum.xml barth5/jpg html Hanau: Biermann, 1613.

Regeln fuer die Texterfassung 03/2001

not necessary

 14 October 2002 Susanne Mussmann markup typed-structural tagging complete-no semantic tagging-spell-check complete TARRAEI HEBI AMPHIT HEATRI GRATIARUM LIB. VII. I. Non nesciunt puellae, Me non nisi una amare. Quid ergo te fatigat? Edic Poeta verax. Dicam Poeta verax. Uni lupum relinquunt Ludo fruuntur omneis, Ludo fruuntur omneis, Uni lupum relinquunt? Vulpeculas sagaces! II. Cum Lipsio perisse Canunt Latina dicta, Cum Caesaris Monarchae Doctrina a filio una Perhibetur interisse. Vivunt tamen Poetae, Taubmanus, Heinsiusque. Gruterus, et Siberus Et instar omnium omni Unus futurus aevo Antiquitatis altae Prope, Baudius, Tetrarchas. Cum Lipsio Monarchae Quod Caesaris docebat Genio volente, natus, Taubmanus Heinsiusque, Gruterus, et Siberus, et Baudius vigebunt, Amabilem Rosillum, Anacreonte molli Suaevissime canentem, Fortunae iungat istis Cum forte lusitabit. Nam serio Poetam Adhuc negat Rosillus, Molitur ille quiddam. Sed magna mussitadum est, Digitum Angerona monstrat. III. Iambum, Iambum, Iambum Habemus, o puellae, Nisi Anaecreonte voltis Colludere elegante, Iambus, o puellae, Plorare vos volentes Iam ludere, haud valentes Plorare coget. Ah me, Sacer est Iambus ales! Cavete delicatae, Quantum potest, puellae Colludite eleganter, Ad Anacreontis oestrum: Cavete Iambum, Iambum Cavete, io puellae. IV. Hymen proterve lusu, Roseam facem coruscans, Ad nuptias sodalis Lenis mei venito. Hymen Deum voluptas, Qui tristibus puellas Custodiis resolvis, Et aureo puello Das auream puellam, Hymen, hominum voluptas. Te tibia incinente Fugit molesta cura, Arrepit ad puellam Audaculus puellus Et nuptias petito Utrique fine mactat. Sine te Diona muta est, Sine te Diona pallet, Ferina saecla vivunt Sine te rudeis amandi, Columbulae et columbi Columbuli et columbae. Veneris pudice limes, Cupidinis magister, O vinculum Leporum, Perenni vivo Amore Amata corcla nectens, Scindenda nec Iovi ipsi. Cum vita nocte caeca Hominum lateret, et Fors. Conubiis praeesset, Non regula ulla, lexve; Palaret hinc et inde Puella Cum puello. Hymen misertus isti Medicum dedit labori, Erratileisque taedas, Libidinemque foedam Compescuit, maritae Coniunctionis astu. Nunc pusio et puella Animis, Lepore, forma, Genere, indele, atque opum vi, Pares iugum sub unum Correpere expetunt, nec Resolvere istud umquam. Amata corcla Ephebi, Et aureae puellae Hymen pudice, necte. At tu vagos amores Pone, o ferox Ephebe, Alia est diei huic lex. Pudica virgo, quamvis Experta numquam amorem es, Tamen hunc ita ordiare, Ut gnara postea non Umquam potesse solvi Semel bene implicatum. Nunc lusitate pusi: Concessa nunc Cupido est, Nocteis diesque ludos Stipate lusibus, nec Subeat suavitati Saties amara tantae. Venusta Cypris hoc vos Coagulo illigavit, Sine morte deliganda Nec copula ista quoiquam est, Nec Amore porro quoiquam Temeranda dissonanti. Hymen proterve lusu, Iam iam recede; non iam Sunt sponsus atque sponsa; Iam coniuges vocamus, Modo coniuges, vocantur Nunc uxor et maritus. Modo uxor et maritus Sunt fratris et sororis Vocabulo notandi, Huc fervidi Cupido Tandem recedit aestus In fratrem et in sororem, Fraterculi maritus, Fraterculae marita, Sororculi maritus, Sororculae marita Nomen tenere gaudent, Fit Charitas Diona. Sic imus ad parenteis, Uno parente nati, Fratres meri, et sorores Merae vocemur omneis, Amor, Cupido, Lusis, Sunt Charitatis ignes. V. Varrone Cum erudito Aerilius Gemellus Scribant legantque multa, Miraculum omne supra. Ego interim osculabor Bis millies puellam, Bis millies puella Ego interim osculata Ter centiesque mille, Ter milliesque centum Dabo oscula et resumam. Quae vita longiori iam Varronis aut Rosilli Fiat putare nolo. Mea vita vita vera est, Varronis umbra vitae est. Antiquitatis altae Scrutetur ille regna, Et palleat legendo. Amoris ipse regna Semper nova expetendo Semper nova eruendo Senescere haud velim, sed Medio hinc abire flore. VI. Puella nulla fida est, Dic o iuventa tota, Puella nulla fida est. Credas ratem Noto albo, Pelagoque ridibundo, Animum cave puellae Concredere eleganti. Ludunt malis amantum, Et qui dolet dolorem Sacerrumum, hunc ocello Clementiore donant, Ut caeteri dolorem Miseri parem aucupentur. Non est amor profecto Caecus, sed ipsi amantes, Vecordia atque diro Stupore lucis orbi. Quicunque amare dextre Gaudebit, ore nullam Fateatur, aut colore. Similis sed abnuenti Spectet leves ocellos Se forte captitanteis. Ultro puella forti Contemta cedit, et se Sperni nevult Cupido, Sed gloriam placendi Redimit sereno Amore. Quid torvius Gradivo est? Formosius Lyaeo? Apollinisque crine Aptum magis Dionae? Apollo Cum comanti It vertice exsul; et Cum Forma Lyaeus acri, Solus placet Gradivus. Potitus ipso Amore Amara facta misce, Pendere se si ab una Puella sentit, exin Es tantalus, sitire Erit necesse longum, Plena patente mensa. Puella nulla fida est, Si quae puella fida est, Infida res profecto Miro est modo fidelis. VII. Fidelitate quod vos Deiecerim, o puellae, Nisi peieratis omneis, Soli mihi fideles Debetis esse cunctae. Cur istud, o Poeta? Eritis mihi fideles O nobileis puellae, Ubi maxime infideles Eritis mihi, puellae. Nisi sit fidelis, hercle Me nulla ludet umquam. VIII. Sapiens amore victus Bis stultus est, Neaera. Ad regulam ille vinctum Cupidinem alligabit, Cui regula omnis unae est Sine Regula urere omneis. Licet superbus ante Scazonte non iocoso, Cum ventito ad Neaeram, Anacreonte muto Truce porticum figura. Rigidu omne, et omne duru Mollissimum est amori, Ut fulmen alta frangit Humili nocere temnit. IX. Preme osculum, o Neaera, Et ferream seram obde, Et aeream catenam Meo osculo, Neaera, Obde, obde: quid, Neaera, Premere osculum Poetae Dubitas, nimis loquaci? Tamen osculo e ligato Ferro, aere, serpet ista Amata Cantilena: Tenui meam Neaeram. Centum ioci atque lusus Oculis meis renident; Adversus assidens, te Quoties, Neaera, cernam, Ocelluli isti utrimque Ut gestares, loquentur, Tacentibus susurris. Ut ferrea catena Dispansus illiger, non Tamen abstinere possim Memor tui Leporis Oculis ab osculandis, Qui verbere eleganti Mihi me occinunt iocantem. Et illud, illud, illud, Mihi oggerunt figura Picta Lepore Apellis. X. Moras nihil morare, Quod ille et iste dete Atrocia usque cantent, Cici aestima, o Rosille. Tecum bonum tibi omne est, In pulveris cloaca Sine commori Sophistas, Tecum bonum tibi omne est. Gremio tenens Rosillus Pulcherrimam Neaeram Iratus esse nescit, Mecum bonum mihi omne est. Conflagret ille bile, Rosillus ex amore Frigere saepe mavult, Secum cui bonum omne est. Hoc urit inficetos Amore quod perire Dulcissimum putemus, Mecum cui bonum omne est. Gremio tenens Rosillus Pulcherrimam Neaeram, Malum omne pello de me. Mecum mihi bonum omne est. O pestilens sophista Mentem tibi precamur Bonam, nisi hanc voles, te Cici aestimo Rosillus. Soles redire possunt, Mihi cum interit brevis lux Nox longa dormienda est, Pietas remittit istud. Suavissime iocemur Pietate sub magistra, Si ludimus Iuvenci Fecere id ante-sancti. Moros nihil moramur, Pereant sub sophistae Severitate cuncti, Ego amabo, lusitabo; Ego amabo, lusitabo, Amplectar, osculabor: Pulcherrimam puellam Gremio meo tenebo. Propino Cum salutem Pulcherrimae puellae, Aterrimo sophistae Crucem propino acutam. Horum alteri cadendum est Hirco seni, aut puellae Lepidissimae, perite. Quantum est olentium, hirci. XI. Cum suavior Neaeram Et spiritum, e profundis Penetralibus petitum, Meo osculo prehendo, Videor mihi beatus, Et, hercle, me hoc in orbe Nemo beatiorem Fieri pote aestimabit. Certe beatus ille est, Qui quae cupit tenet, quae Volo omnia in Neaera, Gremio meo prehendo. Avara quid Cupido, Mare frangit, et per altum Velo volat caduco? Avara quid Cupido Martem secuta, ob aurum Venale corpus offert Periculis cruentis? Mercator atque miles Amare si potissent, Quod vere amare dici Et esse nos putamus, Dudum sient beati, Sine Nereo et Gradivo. Contentus ille secum Suaque amasia est, qui Amare novit apte. Vagam sequi Dionam Euror est, amoris expers Simul duas amare Furor est, Amoris hostis. Ego osculum Neaerae Felicitatem, et illam Summam puto; quia istic Desiderare nil est. XII. Amore cum iocoso Ego alea experibar: Ibi tesseram ille iactans Matrem bonam precatust. Putabam ego Dionam, Amor iacit Neaeram. Quei mater ista vostra est, Amor iocose, numquam Reperit tamen Neaera? Peperit tamen Neaera: Sed obstetrice carmen Peperit bonum Rosillo. Amor ergo carmen, ergo Amor iocosus esse Carmen fatetur ipse. Salve parens, Neaera, Salve obstetrix, Rosille. XIII. Vieti senis puella Me basium poposcit, Vieti senis puella Me basium impetravit. Miserabile atque longum Dedit mihi puella Vieti senis, quod in me Haerebit osculum, in me Donec futura vita est. Tithonus incalescat Hoc basio, o puella; Sed, o puella, nuptam Danthonus ut te haberet Hoc basio caleret. Lapis est tuus profecto Senecio, o puella. Lapis tui Leporis Misererier negabit, Nec arbitror potesse Lapidem hoc, puella, durum, Vietus nisi senex sit. XIV. Tacito sonore tempus Praetervolans in aurem Mihi sibilabat unam Vocem, Peris. Perire Cur diceret? rogabam, Praetervolaret illud. XV. Cancrum canamus, alma Fave Diona cancro. In piscibus triumphat Cancer, nec omni eorum Genere exstai unus, aptus, Ut Cancer est, Amator. Cancer retro ambulabit, Retro Amator omnis ibit, Amor perit amando, Cancer perit amando. Crustatus est superne Cancer, cutes amantum Duras habent puelli. Est multipes; amator Multo pede omnis errat. Oculos habet superbos Magnosque; id est Amoris. Premit ille forfice unca, Premit iste forfice unca, Ad sanguinem usque uterque. Vivus niger, subactus Unda calente, mutat In purpuram nigrorem. Talis profecto amator Niger est, amorem adorsus, Et fallit ore vafro. Sed purpuram induit, Cum Calore fervit udo. Cancer deinde abundat Filis, Amator hisdem. In ventre gestat ille, In ventre gestat iste. Cancer deinde cauda Suavissimus probatur, Suavissimus probatur Amator esse eadem. Cancer comesus unus Satiare non potest, sic Satiare non potest hic Virgunculam comesus. Lubenter ille captat Foramina, atque in illa Se mergit, atque in illis Habitare semper optat. Eadem est amantis, unguem Ad extimum, Cupido. Ah ah tacete Musae, Columba nulla porro Dionaea est, tacete, Cancer placet Dionae Prae amabili columba, Ah ah tacete Musae. XVI. In ocellulis Neaerae Tabula est Amoris; illic Sunt scripta multa de me. Salisubsulae puellae In ocellulis Neaerae, Canuntque saltitantque, Saliuntque cantitantque Ignem sui Rosilli. Rosillus ille ocellis Quem gestitas, Neaera, Te corculo in suo ille Te gestitat Rosillus. Rosillus et Neaera Sunt corculum atque ocelli Amasiorum amantum. Rudis puella amandi, Rudis puellus oestri, Tabulam hanc, sua manu qua Cupido pinxit, unguem Ediscat adsubactum. Nasonis ars amandi Pro rusticis legatur; Tenerrimi puelli Melius perire discent Rosilluli e tabella, Tabellula e Rosilli. Hic osculationum, Ocelli pulsionum, Labelli morsionum, Linguelli torquiorum, Papilli pressionum Sunt tot iuges figurae, Ut amare sit necesse Vel Socratem legentem. Nedum leves puelles, Gentem perire natam Amabileis puellas. Quicunque pectus altum Inflare folle magno Iactationum habebit Spernens leveis sagittas Cupidinis: Tabellam In ocellulis Neaerae Spectet Lepore vivo Ridentem, et osculantem, Deinde magna iactet, Fortem virum putabo. XVII. AMice, saltitantem Quam cernis in Neaerae Factam, igneis ocellis, Non illa fulgor est, non, Non illa fulmen ipsum est, Mens est mea, ah Rosilli Mens illa, amore flagrans, Amore fulgurans est, Amore fulminans est. XVIII. Gremio meae Neaerae Suave dormit abam. Quid somniatus ergo Es, amabilis Rosille? Apis fui Matina, Suxi favum e labello, Florem extuli ex ocellis, Et purpuram ex genellis, Ut inde mel liquarem, Mel dulce, mel suave, Condiret unde carmen Anacreon venustum. Sed o dii Deaeque! Dum mella somniabam, Aculeum reliqui in Gremio meae Neaerae! Haec cuncta somniabam. XIX. Det vela Caeciae, alter Mare nec malum tremiscat, Sed impudente voto Spernat Deum furoreis. Non lintea ipse tendo, Nec sulco aquas rate ulla, Nisi lintea una lecto In aureo Neaerae, Stabilique, non fluente, Nisi paululum, idque subter, Periculo sine omni, Illa illa lintea ipse Plicoque replicoque, Ratis est mihi nec ulla, Nisi qua Venus venusta Prognata; Concham ego illam Puto dictitare vates. Hanc sulco, et hanc resulco Remulco amoris albi, Quoties beat Diona. XX. Fuge rursus, Hespere, atque Rursus late sub undis. O invide Hespere, illuc Redi tuas sub undas. Ah me: Neaera, lux quae Modo exsilit salo, nox Est; nox mihi illa lux est Quae te dedit fruendam. Brevis illa, sed tamen lux, Surgendo mi oppetendum est. XXI. Sum rusticus, Priape; Duo tibi ergo poma Heic pono; tu Cum opus dein Pomis erit duobus, Duo poma fac Priapi Aequare posse poma. XXII. Quis est asellus ille Here qui mihi ambulanti Lente obvius, rogabat Quoties meam Neaeram Habuisset Aufidiscus? Asellus iste quis sit Ego nescio, si ego illud Sciero, tibi vae, Aselle! Iuro, Neaera, per te Erit rudi vae assello. Non credo, non, Neaera: Nam si te haberet alter, Sentirem ego in Neaera Sine qua nihil, nihil me Sentire qua sine unum est Quod sentio Rosillus. XXIII. Pusa illa delicata, Columbula illa bella, Quam nuncupo Neaeram, Nulli omnium puello Habilis, nisi mihi uni est. Hoc iuro per Neaeram, Habilis Neaera nulli, Nulli omnium est Ephebo Habilis, nisi mihi uni Pusa illa delicata Quam nuncupo Neaeram. Hoc credite, o puelli, Iuranti et eieranti, Ita sit Neaera nostra. Si vultis illud, illud Si credere, o puelli, Bene optimeque factum est. Sed si recusat unus Ex omnibus Rosillo Accredere hoc sodali: Eum per omne charum, Per se, suosque lusus, Iocosque, Gratiasque, Et omne quod venustum est Charumque, et expetitum, Spe reque concupitum, Rogat, obsecrat precatur, Et supplicat Rosillus, Tentare nolit istuc. XXIV. Nil Nestor est, Homere, Sapientior Sybota. Heroum habent Coruni Menelaus et Paris. Nam Helenae iste bella magna in Gremio gerit, gerendis Cupit immori alter heros. Precium est utrique magnum Operae, puella secli Formositate princeps. Arma arma. Martia, arma Stolidi ferunt Achivi, Ut hic et ille possint Perhiberier beati: Victoriae duelli, Paris ante praemium aptus Fruitur: perit carendo Atrida fortis, et Cum Vi magna id obtinebit; Tamen fuit beatus Hoc praemio hostis ante. Dia osculetur arma, Vulcaniamque parmam Ferro ferox Achilles Ithacus furore rumpat Proceres; quiete magna Ludo frui Dionae, Victoria est duelli Paridi, aleam ante pugnae. XXV. Amabilis columba Hero tuo Anacreonti In Elysi vireta Porta meam salutem. Senex beate, Cygnus Apollinis, Dionae Columbulus iocosus, Quo victitare nunc te In Elysi rosetis Dii iusserint, Rosillo, Latina Anacreonti Rescribe, Achive vates, Lepusculum Leporum? Ave, valeque, Cygne Apollinis, Dione Amabilis columbe. Rescripsit ille quiddam Quod ob elegantiam haud est Edictitare versu. Se melle, quod iocosis Stipare cantilenis Heic quiverit Deorum Ibi provocare mensas. Iocemur ergo et ipsi, Dulcissimasque melle Rigare cantilenas Pergamus; o puellae. Cum vate quae iocari Heic elegante mavolt; Ibi Cum pio Poeta Mera mella caenitabit Longum famente Homero. XXVI. Venus suum puellum Amiserat; vagari Ergo hinc et inde, donec Reperiret: at Deorum Hominumque nemo quibat Venerem sui puelli Vestigium edocere. O blanda mater, alma Genitrix piorum Amorum, Ego ego edocere possum Vestigium puelli Tuite; o alma: si me Voti unius capacem Dare protenus diuque, Diuque protenusque Iuraveris, Diona. Damnamus, in quit illa, Voti reum Rosillum, Sit hoc meo Rosillo, Vestigium mei me Ubi filii edocebit. En en tibi, Diona, Eccum heic tibi puellum. In corculo meo illo Dudum domum paravit, Nec inde devolavit Per annum is integrum usqua: Votum tui Rosilli est Contrarium, Diona, Tibique, filioque. Sapiam simul, meamque Amem oculitus Neaeram. Dare velle dixit istud Non posse se, Diona. Dare nolle dixit istud Quamvis queat, Diona: Dea peieravit ergo, Si non potes, Diona, Votum hoc mihi dare, istud Des alterum: quod istud? Amem oculitus, tamenne Amare sentiam me. Dedit osculum Diona: et Perplexitas quid isthaec Sibi volt, ait; Poetae? Satis osculum hoc tibi sit Pro voto inexplicando. Periura es, o Diona. XXVII. Suspicione si quis Amavit imperante; Amet duas puellas. Duas simul perire, Demum est perire verum. Unam unice perire, Demum est salute plenum. XXVIII. Unum osculum Neaerae Nec millibus trecentis Mutabile aureorum est. Stupidus Midaeleganti Pecuniam puellae Praeponat, atque in auro Pecuinum amet iacere. Lepidam tenere pusam, Amplecti, et osculari, Et ducere uno amore Centum atque mille amores, Peream nisi trecentis Sit aureis, trecentis Vicibus mage expetendum. Heic Risus, heic Lepores, Ibi Pallor, atque Paedor, Heic ludus et Voluptas, Ibi Horror atque Torpor. Heic Pulcritudo pulcra, Ibi Turpitudo foeda. Heic Gratia omnium; illis Odium omnium coluntur. Nihil mihi tibique est Sitis impotens habendi, Potamus et iocamur, Saltamus, osculamur. Sic est bonum esse avarum. XXIX. Lacrymosa forma; tunc Homo, et puella pulcra, Fuisti? eone nunc es Durissimus lapis, quod Olim fuisti in omnium Mollissimis puellis? Imo reapse cautes Puella tunc fuisti, Cum prae tua Dianae Apollinisque formam Tuumque liberorum, Niobe, malam putasti. XXX. Florae alterum ex Ocellis, Lucretiae ex ocellis Misce alterum; ex ocellis Mistis, duos ocellos Deinde fingito; sunt Isti Neaerae ocelli. Florae, Neaera, ocello Me vincit; ast ocello Lucretiae Neaera Retinet deinde vinctum. Nisi duos ocellos, Lucretiae unum, et unum Florae, experire, amator, Tibi contigit, Neaerae Cave improbos ocellos.