Amphitheatrum Gratiarum:Libris XV Machine-readable text Caspar von Barth Barth, Caspar von XML version, markup prototype, December 1999 Susanne Mussmannmarkup Camena
http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ barth5 barthgratiarum.html barth002.jpg barthgratiarum.xml barth5/jpg html Hanau: Biermann, 1613.

Regeln fuer die Texterfassung 03/2001

not necessary

 14 October 2002 Susanne Mussmann markup typed-structural tagging complete-no semantic tagging-spell-check complete TARRAEI HEBI AMPHITHEATRI GRATIARUM LIB. VIII. I. Ocellus est pharetra Amoris; inde fulgor Icit, velut sagitta. Ocellus est Leporis Theca, inde ridet omnis Cum Gratia Venustas. Ocellus est Decoris Scaptensula; inde surgit Placentia atque Bisus. Ocellus est Iocorum Canalis; inde manant Aculei Poetis. Ocellus est Pudrois Fontisculus, rigatur Illo calens Voluptas. Ocellus est Nitorum Penus, inde promit omnem Charitum Charis vigorem. Ocelle dux Amoris, Leporis Imperator, Decoris Excitator, Pudoris Irrigator, Nitoris Expolitor, Vigoris Expeditor. Via flammae, et orbitae ignis Per quem calent Amanteis, Speculum Dionae, ocelle, Per quod bibunt furorem Dulcissmum Poetae. Mere flos merae Iuventae, Animae Rosa et voluptas, Sol Mentis, et Diana Ver Gaudii, et Choreae, Liberte magni Amoris, Patrone summi honoris, Dyoptra lucis almae. Vitae Vigor vigentis, Scintilla viva florens, Aeternita is almae. Pater Elegantiarum, Sobolesque Gratiarum, Arx lusitationum, Ars eruditionum. Spes, lex, cor, ardidorum Affectuum Triumphus. Vox osculationum, Praes appetitionum, Fax compotitionum, Rex cordipastionum, Lux mentimistionum. Felix ocelle; salve. Felix ocelle, nostro Arride Anacreonti. II. Amare qui duas me Hinc suspicare, quod sint Duae in iocante versu, Rosilla Cum Neaera, Errore maximo erras. Cum volt Neaera, nobis Est nobilis Rosilla, Cum denuit, Rosilla est. Lasciva cum Neaera est Pudica cum Rosilla est. Vestae Rosilla mysta, Veneris Neaera mysta. Una est tamen Sacerdos. Lascivus ut Rosillus, Et Tarrius severus, Sophiae Cupidinisque Est unicus Sacerdos. III. Quid interest, Rosillum Fuisse, posterorum? Sit ille quid, nihil sit, Eadem interest Neportum! Quare, Rosille noster, Tibi vive; vive vitam Tibi servientem, et uni Volupem tibi atque dulcem. Tibi posteri suorum Nihil dabunt dierum, Cur posteris tuorum Multos dabis dierum? Cum vita praeteribit, Nil pertinebit ad nos, Quid Rumor hic susurret, Oblivione captos. Dum vivimus sumusque Vivamus, o amici, Simusque, cum minutal Abit horulae, interimus. Satis Laboris in se, Suaque vita habebunt, Curarene, Nepotes, Habeant necesse nostram. IV. Octavius sagitta Occiderit puellam Triparricida, pulcram. Quamvis, Neaera, nobis Illuseris, tamen sum Placabilis, Rosillus. Cubiculum tuum ipse Telum gerens inibo, ut Octavius sagitta. Telum gerens inibo Cubiculum tuum; at non Ut te, Neaera, lethem. Quin mortuam Neaeram Telo meo potesse Resuscitare dicam, Dicet quoque hoc Neaera. V. Iniuste, barbare, ater, Et impudice, Minos, Scyllamne tu, parent is Potes coma resecta, Suaque tradita urbe Suspendere ad carinam? Scelus est coma illa ferro Fatalis exsecata, Scelus tamen profanum Magis est, magisque tetrum Suspensa virgo puppi. Decuit coma resecta Redire, nisum amicum Regnare perpeti; non Exscindere urbem; at ipsam Scyllam tenere nuptam. Crudelis atque saeve, Urbem eruis, patremque Occidis, et puellam, Per quam vocare Victor, Nec adspicis, ferentem Victoriam in capillo? Iniuste, barbare, ater, Si tale iudicabis Ius inferum ad Tribunal; Ego de tua hacce lege Volo provocare, vel si Opus sit, ad Megaeram. VI. Cythera cum viderer Adonin occidisse, Dextra suos oloreis Retorsit at sinistra Ocellulos fluenteis Lacrymis retersit altis, Deinde sic locuta est. Adoni, Adoni, Adoni, Ten' occidisse ocellis Meis videre possum! Ah occidisti Adoni Ego sum Dea, et sequi te Ad Aggeronta non est. Aper ille qui tuum te Femur aureum, meum me Corclum ille volneravit. Ah Adoni, Adoni, Adoni, Frustra meos monentis Sprevisti, Adoni, Amoreis. Nunc aurea illa forma Amabilis Dionae, Forma illa pallet eheu! Lugete quicquid usquam est Suaviorum Amorum, Veneris puer perivit. Ah delicate Amator, Formose, ten's habebit Orcus, decore rapto? Venerem Orcus idem habebit Qui te o Adoni; habebit Venerem Orcus idem habebit. Sic est locuta Cypris, Atque illico e quadriga Terram insilit; nec olli Cura est Comam tenere Per colla diffluentem, Nec lacrymas ocellis Ad oscula usque lapsas Abstergere a labellis, Strophium Deae papillas Nudavit uber anteis Roseo fragore, nulla est Strophium illigare cura. Sandalium a pede illic Humi iacere temnit. Ceston iacere temnit, Quin per vepreta acuta Pedibus ruens cruentis, Tenerum dedit cruorem Spinis bibisse duris. Spinae inde durae Amori, Rosam educant odoram Matris cruore tinctam. Cum venit ad iacentem; Tunicae salire nudo De corpore ultro, et illam Ceu prodita e salo olim est, Liquere conspicillo Nudam meram Dionam. At illa nec cadentem Vestem, nec esse nudam Sentire se vacabat. Quin corpus in puelli Rueret Diona nuda. Et osculum, per ipsum Quod spiritus puelli Modo fugerat, labello Tereret fragrante frustrae. Ah osculum, osculum unum Mane Dionam, Ocelle Mane Dionae Adoni. Ah osculum, osculum unum. At ille iam rigebat, Nec osculum Dionae Nec palpitantem et illud Suave captitantem Sentire quit Dionam. Hinc discite, o Poetae, Quaeres sit et quam amarae Amori solvae Mortae. Hoc Orcus ipse et ipsae Revixe debuisset Olim sepulta Mortae. Ob quod mori Deorum Vel maximi laborent. Considerate porro Diona palpitando Et osculumingerendo, Quae sit medela morti. VII. Annos bis octo natae In flosculo, puella, est. Amare, suaviari, Et lusitare, et extra Custodiam vagari Prohibet eam, parenteis. Horto appetitur alto Flos, in via iacens, vix Oculos Lepore tangit. Breve tempus est Leporis, Leve damnum obest Lepori, Haec virgo casta demum est, De qua quoque ipsa fama Mentirier veretur. Si flos tumore magno Unguem appetit puelli, Qui flosculi tumorem Primum appetit puellus, Primo Lepore dempto Folia ille iure habebit Venti fuga revulsae. Custodienda ocelli Instar venusta virgo est, Haec virgo casta demum est Quam nec Libido tangit Annos bis octo natam, Sic virgo nulla casta est. VIII. Ducenties favente Nugari Anacreonte Non est satis, Neaera. Nugari, Anacreonte Satis favente demum est, Cum ludere est puellae Satis osculatione, Et lusitatione, Et palpitatione, Et irrigatione Siticulosi agelli. Siticulosi agelli Ab irrigatione Satiata nulla, nulla Satia a adhuc puella est. IX. Bito ad meam Neaeram: Secedite, atque latam Viam facessite omneis. Quicunque iam Rosillo Erit obvius, recedat, Nec visus exeat quo Nequit videri amando. Si quis creatum habebit Vitio putare nostrum Aedilem, ita imperantem; Annum impotent is ille Uretur igne flammae, Potietur integro anno Semel, et satis maligne, Malente me puella. Superbia unde nobis Haec orta, quaeritatis? Accersit ipsa pusa. X. Date poculum, bibamus, Aeterna dormienda est Sitis, arido cinisclo. Genium mero irrigemus, Saltemus et canamus. Hoc ipsa mors iubet nos, Beatus audit illam Pede laneo ingruentem: Stolidi negant Sophistae Obaudiuntque carmen Letale iam propinquae. Lanugo prima longe Tenerrima est, suaque Novaculam sequetur Sponte, appetita numquam. Iuventa sic tenella Mortem suopte motu Sequitur, leve ingruentem. XI. Dionae ocellus almae, Papilla Gratiarum, Lactensque fulguransque, Anacreontis hymnust. Anacreon columbust Veneris trahens quadrigas, Anacreon Leporis Flabellum, et elegantis Ioci est Chorea mollis. Anacreonta versum Mavolt Diona vivum Adonide eleganti. Aper necat puellum Livor necat Poetam, Adonin' et Rosillum. Sed quid necare dixti? Vivit tamen Rosillus Hoc maxime, quod illum Livor cupit necatum. Adonin interisse Si nesciant Poetae, Vixisse quis teneret? Multis, nocere promtus, Fuit usui, hostis ater. Candor perire nescit Livore fumigante. Livor manere nescit Candore fulminante, Livore fumigante Constat salus Rosilli. Candore fulminante Floret salus Rosilli. XII. HAc obvia angiporto Nolens volensque vatem Suaviatione Mactabis elegante, O dulcis Hypsitilla. Sed scin quid ille iam nunc Ulcisci habere dicat? Irrisus ante, iam nunc Ridere te expatrabit, Alio osculo, Hypsitilla. Labium, Hypsitilla, pande, Diduc rubens labellum, Ego inseram suavi Suavius, venusto Venustius, superbo Suberbius, polito Politius, tibi istud Genus suaviorum, Quo dulcius, politum, Magis et magis venustum, Umquam neges fuisse Adhuc tibi potitum. Quid istud, Hypsitilla, Quaeris? tibi ipsa dicet Cupidae tibi puella Quae sola dormit una Tecum, tibi puella hoc Tua dicet, Hypsitilla, Quae te facit puellam. XIII. Hodie iocamur omnes, Ridete, ludite, omnes Quotquot fuistis apti Aptaeve, vel futuri Mysteriis amorum. Natalis hic Neaerae est Fuge cura, molliorum Adsit Iocum Voluptas Materque nataque una. Sacrariis amorum Quicquid latet sub altis, Hodie eruatur omne. Flos, Spiritus, Vigorque, Amationum, Amorum, Charitum atque Gratiarum, In - osculo - haesionum, Animambulationum, Per compotum labella, Ex intimo usque corclo, Amantium piorum, Ridete, iubilate, Paeana consonate, Natalis hic Neaerae est. Dextram tenens Adonis Saltet venustae Cypris, Dextram tenens Neaerae, Saltet tener Rosillus, Anacreonte pleno. Sua vita, vita non est Amabili Rosillo, Prae amabilis Neaerae Vita, atque amore vivo. Genio ista lux sacrata est Rosilluli et Neaerae, Neaerulae et Rosillo. Nemo niger diem istum Contra pote intueri, Candore, Cum Rosilli Ludit nitens Neaera, Et ille Cum Neaerae. Nemo invidorum habebit Audire delicatas Hinc inde cantiones. Inamabiles, supini, Et horridi, et ferini, Stupidique putridique, Durique, luridique, Aereique, ferreique, Procul perite porci. Hominu ista lux bonorum est, Saevi perite porci. XIV. Suntne oscula, oscula ullae Suntne inferos penes, quo Abire dictitamur In Elysi vireta? Convivium atque saltus Heroum ibi protervos Scripsisse Lucianum Memini, oscula ille nullae Descripsit - Elysi ergo Sancti valete campi. Nisi osculabor, unam Dieculam manere Vel in Elysi viretis Nequeo tener Poetae. Quid enim citra osculum ausim Vel in Elysi viretis? XV. Audi, iocose Victor, Novos iocos, salito Epigrammate explicandos. Treis novi ego sororeis, Patre mortuo, superstes Queis mater esset, ipsa Ioci arbitra elegantis Nulli negare quicquam. Ab omnibus rogare Saepe omnia eleganter, Et impetrare docta. Treis filias maritos Ea singulas petenteis, Sic allocuta nuper. Scio, filiae, mearum Mala rescularum, ut illae Tenuesque paupereisque Nec omnibus futurae Pro dote collocandis. Hoc ergo sitis aure Notate diligenti. Quaecunque se calorem Sentire maximum illo Docebit osculo, quo Estis puellae: ego illi Dabo cras suum maritum Iuvenem potentem, et aptum Calidissimae puellae. Spatium dedit diem unam Calore cogitandi De maxime calenti. Venit altera die illa Quae maxima esset annis Prima; evocante iure. Mater mea, illa dixit, Meum osculum caloris Calidissimi probabo. Nullum pilum reliquit Mihi flammae, abinde adurens, Viden', o iocosa mater, Nullum ut pilum reliquit? Stupefacta mater, hercle Calidum osculum, o puella! Sed quid secunda? dixit. Secunda, fomitem istine Licet uvidum potesse Accendier canebat, Id se probare posse Praesente re atque vera. Magis magisque mater Mirarier caloris Vehementiam in secunda: Sed quid tuae sorori Utrique, Tertia, obdis, Vincens utramque forma? Mea mater, infit illae, Quid iactitem calorem Peregrinum, et inficetum, Meo osculo nocivum? Meum osculum calore Hoc ardidum est. Puellus Here fortis atque magnus, Cornu mihi superbum Indebat, atque durum, Quod protenus liquarat Calor osculo mee ortus. Ille os deinde longum Indebat, atque crassum Rigidumque frigidumque, Sed id illico calebat, Exiret ut medulla Fluvio sat uberanti. Exclamat hoc loquente Mater venusta pusa. Facessite o sororeis, Meretur haec maritum. XVI. Nuper chorea vatem Saltare conspicata Sic est locuta docte. Salta, puelle, salta, Vita est puellulorum Saltare delicate. Nisi saltitet puellus, Podagram meretur, imo Podagram iam habet puellus Nisi saltitet, Chorea Haec elocuta, magnum In orbem obibat in se, Ego sequor Choream. XVII. Antiqua fabula ista est Moriemur, ut supina De plebe quisque; nec vis Poeticos cavillos Orci timere docta est. Metit una falx aristas Minimasque, maximasque Uno perire censu Mortalitas coacta est. Nisi ergo tot cavilli Possunt movere Parcam, Solatium hoc Poetis Est unicum, atque magnum, Sibi conscii interibunt. Eheu, venusta Musa, Nihilne nos docebis Nisi interire tortos! Torquendus est Amore Mortalitatis error. Bene qui et cate peribit Amabilem puellam, Suo in Nepote vivet. O posteri mei, mi Si qui esis exstituri, Talis fui, Poetam Qualem extuli hoc Lepore Devicta quo Neaera est. Fui artifex Amorum, Numquam puella quaequam Mihi quid suave quivit Lepidumque denegare. Miremini duellis Et litteris potentes, Potentior tamen sum Amabilis Poeta. Victorias puellae Rapiunt truci catervae. Inepti amare docti Sophi putantur, et sunt. Sapiens amore victus Bis stultus est, levisque. Ego praemium duelli, Ego litterarum Honoreis Super are doctus; ultra Fortesque et eruditos Laudabilis vocabor. XVIII. Quando ergo sic necesse Est omnibus creatis, Semel ut perire, fato Cogantur exigente, Et ego creatus esse, Fatearque sentiamque Nec tu minus, Neaera. Age, quod reliquit urna Utrique, nos amemus, Et cantilenam Amorum Mittamus ad Nepoteis Ut nos sciant amasse. Si finis instat isti Ardori; at eius opto Servare mentionem Secli orbitam perennis. Fugit Aura, transit hora, Lugere tempus est, Cum Gaudere nemo possit, Gaudere dum potes, quo Furore vis tuum cor Saevo comesse luctu? Si lacryma in perenni Nata verunt parentes, Tamen occidere, nec iam Meminere lacrymandi. O Vanitas laborum Vanissima omnium una, Dolere velle, Cum lux Iubeat nitere vitae! Cadaverosa lethi Facies in orbe regnat, Nemo proinde vivit Ut vivere autumat se, Nisi Cum canit, iocatur, Salitque et osculatur Amabilem puellam, Anacreonte toto. Vanissima orbe in omni, Est vanitas profecto. Cum laetus esse possis, Tum malle te dolere. Caperata frons Catonum, Hirci ebrii veneno Supercili rigentis, Torti perire debent, Pereuntque, dum perire Alios volunt docere, Furcam suam ferenteis. Nebula sub hac hemonum Gens omnis est sepulta. Sibi quisque fabricatus Necis arma, queis perire Pote caeteris mage aegre. XIX. Tibi nuptiale carmen Canerem Lepore multo: Sed Cum putare mecum Id ordior, tibi quod Dabit hac Cythera nocte, Et Cum putare mecum Id ordior, mihi quod Negat hac Cythera nocte. Elinguis obticesco. Felicitate tanta Praefiscini fruare. Ego sum miser sciendo Quod gnaruri negatur. XX. Charitum rotunde puse Rotundim ammularum, Veneris venuste pulle Venustilingulacae, Amoris et Leporis Amabilissime atque Lepidissime inquiline, Placentiae Cupido, Lupidinis Lubido, Columbulus Pudoris, Passerculus Choreae, Palumbulus Dionae, Festivitas Iocorum, Flos Lusiuncularum, Rosa Elegantarum, Fragrantia Osculorum, Veneris venuste pulle, Charitum rotunde puse, Venusti virginalis Rotundim ammularum. Tun' o Rosille comte, Tune hos moraris hircos Qui Cum nihil, nisi unum Foetore, rite norint, Sunt omnibus molesti Foetore pestilenti: Nihil morare turpeis, Amabilis Rosille. Natura turpis horum est Foetere, vestra contra Fragrare delicate. Infra tuam et tuorum Hirci putentur iram. Hirci horridi, inquinati, Hirci aridi, inficeti, Hirci impii et putenteis. XXI. Papillulas Neaerae Rotundigem micantes, Albovi fulgur anteis, Heri inaudii vocanteis. Date mi virum o parenteis, Viden' sororianteis Mea mater, et fragranteis, Manumque postulanteis, Matur ipomicanteis, Se mutuo osculanteis, Suave vitualteis Et dulce lactitanteis, Hinc inde saltitanteis, Dormire deneganteis Solas, repullulanteis Lepore et uberanteis, Lascivia, papillas? Viden' meas papillas Mea mater? haec locutae Siluere, me impetranteis Medicum suo labori. XXII. Tuus hortulus, Neaera, Volt flumine inrigari, Viden' ipse se ut suapte Sponte explicet, gravique Coma laboret, et vix Suum ferat calorem? Rosa duplici calore Arescere adminatur Nisi se riges liquore Fluviatili petentem. Hiat illa delicatum, Et osculum care pandit Calycemque purpurantem Suo cruore pingit. Brevi interibit illa Nisi tu brevi rigabis, Ego eam volo rigare Blandusiae liquore, Ut ipsa crescat ex se Tumeatque, quae sitit nunc. Hac irrigatione Iucundius, suave Magis, atque delicatum, Nec Iuppiter potest nec Charites docere possunt. Valete magna, lauta, Superba, grandia, alta, Palatia, Aulicaeque Domus, reapse caulae. In hortulo Neaerae Rigando et excolendo est Suavior voluptas. In purpurae tapete Reges reclinet auri Pondus, gravi corona. Ingenua mi Neaerae Pluris putantur arva Et hortulus colendus Suavitate summa. Ostrum et tapete calcat. XXIII. Ita me dii Deaeque Quantum est, bene adiuvassint, Ut ego tibi osculum istud Quod perdidisse plangis Non abstuli, Neaera. Sed abstulisse mallem Quam deierare tantum. Quid enim osculationes Nocent piae puellae Raptaeque redditeque? Tamen hoc, Neaera Tecum Licet innocens, paciscar. Reddam tibi osculum istud Rapuisse quod negavi, Pretium osculi vel eius Tibi quadruplum rependam. XXIV. Satyrisce, quid manu istic Frigente muginaris, Quin extrahis, petulce, Ah me, manum rigentem? Ego extraham, o Neaera, Sed pactione tali. Digitis decem rosam istic Scrutatus illatentem un- Decimo tuam prehendam. XXV. Ah ah proterve ne me Laedas cave, Iuvence, Tenerrima est rosa ista. Rosa si tua est tenella, Tener unguis est minus nil Amabilis Rosilli, O Amabilis Neaera. Pande hortulum ergo, pande: Ego ungue delicato Teneram rosam apprehendo. Est ne illa? ah illa, ah illa, Illa illa, ea ipsa, ah, ah me Ipsissima est, Rosille. Teneon' meam Rosillam, Ob quam tot ante passus Sum maximos laboreis? Rosilla delicata Cape unguem et explicato Calycem illum ah, ah fragrantem, Amabilis Neaerae Oculumque Gratiamque. Ah ah, cave, proterve, Reduce mobilem unguem. Non possum ego pati istum, Nimis ah nimis tenella est. Nunc ut reducam ego unguem? Non rectam ego tiaram Merebor ut reducam. Patieris hunc deinde Lubenter o Neaera. Sed carpere hic deinde Nolet tuam Rosillam. Sic pugna finem adepta est, At me sopor reliquit, Amor est sopor profecto. XXVI. Puella disputabat Mecum, satis venusta, Argutiis protervis. Lua ipsa quas nequiret Resolvere, Oedipusque, Quid victus actitarem? Nodum integrum reliqui. XXVII. Nisi verberonem ocellum Neaera a continebis, Ego tertio te ocello Mulctabo continenti. XXVIII. Amare, suaviari, Ridere, coniocari, Meum mihi sepulcrum est. Vivi queant moriri, Ego mortuus volo usque Hoc vivere in sepulcro. XXIX. Multi dies abibunt Ut pauci; ego perennem Quoniam imperare vitam Nequeo a Choris deorum, Cras interire Parca Metuo secante filum. Hodie ergo vivam; ubi cras Non interire cogar, Cras vivam, et inde porro Vivam omnibus diebus Quibus interire nolim. Accersam ego Necem? nen: Ipsa est satis superba, Properat cito sat ipsa. Lucrum est dies serenus. Infunde cymbium istuc, Haec est salus Rosilli, Potate eam Sodaleis. Cras interibit ille, Here vixit, et quod inter Cras atque heri sepultum est. Hodie Rosillus adsum Cras forsan hinc abibo. Mirabile est Rosillum Tristem esse posse quo quam, Hodie qui adesse sentit Sed cras timet abire. XXX. Ut Scylla et ut Charybdim Odi senes severos. Nam Scylla, ut et Charybdis, Paucas rateis resolvunt. Sed tetrici Catones Vitam integram resolvunt. Queruli senes valete, Quia vita vos refutat Vos exsecramini illam. Quia Vita me osculatur Rosea integrum iuventa, Exosculor meam ipse Vitam integram vicissim.