Amphitheatrum Gratiarum:Libris XV Machine-readable text Caspar von Barth Barth, Caspar von XML version, markup prototype, December 1999 Susanne Mussmannmarkup Camena
http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ barth5 barthgratiarum.html barth002.jpg barthgratiarum.xml barth5/jpg html Hanau: Biermann, 1613.

Regeln fuer die Texterfassung 03/2001

not necessary

 14 October 2002 Susanne Mussmann markup typed-structural tagging complete-no semantic tagging-spell-check complete TARRAEI HEBI AMPHITHEATRI GRATIARUM LIB. IX. I. Anus recocta vino Cave meam puellam Digito tagas supremo: Vel lumine illo hiulco, Stillante ceu lucerna, Hirqua intuare flamma. Opprobrium et piaclum Hominum, Luela vivum Empusa mortuorum. Forma ossea atque tetra Ut ipsa te Megaera Furiam timere possit. Si primulo puellam Digito attigisse nostram Te sensero, aut ocello Stridente verberasse. Ramabibus necem usque Te fustibus dolabo, Perque os malum, ominosum, Tetrumque, luridumque Tibi exigam columnam, Expansa ut ad furenteis Ventos, satis novorum Tandem audias sonorum. II. Grassatur hinc et inde Per aeris, venenum, Spatium omne; Nos paternas Reliquimus domos, nos Comitatur inde nemo, Non iuris involucra, Scientiaeve Librum Medentium, aut vetusta Membrana plena luce. Anacreonta solum Comitem huc habemus, ille Cum nobili Poeta Comes irremissus errat. Patrii valete campi Et villa, villa lauta, Ad Saxonum Salinas, Ubique tutus ille Tua gloria, est, Rosillus, Anacreonte solo. Per quem tua ista culta Silentio sepulta Et nocte adhuc profunda, Famae insilire bigas Modo ordiuntur, et re Celebrem dare ad Nepotes. Mors caeteros timore Inebriat rigenti, Nos spernimus vigentem Vitamque dein futuram Meditamur absque fine. Dum Parrhasis freto Ursa Metuet patente tingui, Anacreon Rosilli Metuet perire nostri. Dum spicum in aethere alto Virgo tenebit alma, Anacreon Neaeram Letho procul tenebit. Quid pestilentis ardor Potis aeris? Rosilli Populetur ille corpus, Tamen ingeni vigentis Manebit alma palma. Trans fata, trans secanteis Parcas caduca sila, Trans marmora, arcubusque Exscriptileis triumphos, Et Rostra, Cipicasque Fixas tholo corollas, Clupeosque, trans opima Feretrio Iovi apta, Trans signa, trans Sepulcra, Statuasque, trans Colossos, Trans tempus atque Lethen Carmen viget venustum. Diem auguror prope esse Quae mere solvat in se, Et pulverem ex decoro Det corpore in sepulcrum. Monumenta non loquentur, Nec aera, nec Colossus, Nec marmor, aut Coronae Mea vita quei sit acta. Exscripsi eam in Libellos Hilares, pios, venustos, Vivus vidensque quondam. Heic me videte, seri Si qui futuri, et olim Et nunc parem, Nepoteis. Non ambitu laboro, Proculest opum Cupide, Non sanguinante verba Cruenta volvo lingua. Nulli uspiam fuisse Iniurium scio me. Pudicus et iocosus Iter meum peregi. Cubile nullius sum Temerare nisus; ipse Tam castus atque purus Ut matre sum profectus. Quod hoc et illud autem Indulserim iocimi, Lusi, nihil patravi. Natalium nitorem Ornare litterato Volui otio puellus. Miranda saepe de me Praedixit ille et iste, Ego credere abnegavi. Sed credidere amici, Id viderint amici. Ego purus atque castus Dies meos peregi. Vigesima instat aestas Iuvenculo eleganti, Id ipse non negabo. Et Carmina ipsa deme Puto, fatentur istuc. Unam puellam amavi Sed candide et pudice, Eamque porro amabo Dum vita me attinebit. Procul a foro atque lite, Simplexque candidusque Stadium meum excucurri. Reposta mi corona est Perennitatis almae, Eam brevi tenebo. Nil Carminis vetusti Intactum eo reliqui Quod ingeni putarer Par omnibus futurus. Potuisse nil fatebor Voluisse cuncta iacto. Aliquod tamen tenebo Nomen, ferente Fama. Quod si nihil merebor, Tamen hoc puella nostra Meretur atque habebit, Venustior puellis Quotcunque vidi ego umquam. Opum fuit satis mi, Quid plura non cupivi. Iis lubenter usus Ad indigentium usum. Quare mihi rependit Centum vicem terunci Pater, unius, supremus. Heic pictus est Rosillus Servate eum Nepoteis, Quid interire non quit. III. Tuos, Neaera, mores, Sanctosque candidosque Superi meis ad unguem Pares dedere doctum. Iungamur ergo, nec quos Dii coniugare certant Mortalitas retractet. Scio nobileis puellos Tuae inmmere Zonae, Aliosque, quos Gradivus Et litterae extulerunt. Sed ego quoque ipse multis Late ambior puellis, Genere et Lepore pulcris Et ditioribus te. Sed dii Deaeque perdant Opum Cupidinem, qui Iunctos Amore rumpat. Tune ut meos ocellos Egon' ut tuos ocellos Et Spiritum suavi Reducem per oscula aestu Oblivione frangas Frangamque? Dii vetate hoc. Mors sola sidi Amoris Disiunctio sequenda est. Post fata si quid, obses Divinitatis, Aurae Sentire quiverit, nec Disiunget ipsa nos mors. Tumulum super Neaerae Animula tum Rosilli Pendebit, et necem albis Everberabit alis. Veniet rogo ex odoro Animula tum Neaerae, Et candidorum olorum More, ambeunte chari Iungemur involucro Avium volucripennes. Ibi complicatae Amantum Post fata saeva, vitae Suavissimo canore Se mutua salute Impertientur, et mox Deum Choros subibunt Integritate dia. IV. Amore iuncta rerum Sibi machina implicatur, Tellurem amans Olympus Foecunditatis imbre Quotannis irrigabit. Telluris est Olympi Nutrire semen, et mox Prolem parare vivam Vitamque mentientem. Telluris atque Olympi Pars est homo; ille amando Patrissat, hoc sciendum est. V. Amoris ergo semper Ego manebo servus? Quo liberum esse natum, Cera atria undiquaque Complere fulguranti? Et esse, quod putamur, Amabilem Poetam? Dum Spes amorem in alta Praepinxerit figura, Herilis Imperator Est et vocatur ille, Et Servus est amator. At cum iugo suavi Connectitur semel, dein Iugum insolubile, omnis Dominatus obstupescit Et servitus liquescit. Coalescit almo amore Iugum suave demum Et frater est maritus, Soror vocatur uxor. Furit ignis iste primus, Et flamma prima flagrat, Strepero liquore pugnax. Considit in favillas Placidissimas deinde Vulcanus ad Dionam. VI. Ego versibus disertis Nil cessero, Maroni Amantum, Anacreonti. Mea carmina ipse dextra Consignat eleganti In candidam papyrum. Veneris puer Cupido. Calamus levis sagitta est Sed spiculo revulso. Mel sepiae ille succum Abutitur, notatque Blaesas manu figuras. Tabella ei est ocellus In eo sua acta signat, Ut hunc et hunc et illum, Aliumque morit olim Arcum suum vereri. Heroas heic videres Numerarier severos, Hinc Thesea, Herculemque, Achilleum Hectoremque Ulysseumque dium. Et millia illa longa Quae Gallico Lepore Exscripsit ipsa mater Amadisii in libellos. Queis Gratia eleganti, Vernilitate picta, Par iactet esse nemo. Latios iocos Rosillo Hinc dictitat Thalia Anacreonte Graio Cum sueta lusitare, Ad usque virginalis Sanctissimi Poetae Spectaculum atque tactum. O Gratiae recentes Semper novo nitore, Saluto vos Rosillus, Vestrum osculum atque lusus, Amor Leporque voster, Anacreonte Graio Latios polite cantus. VII. Media, ut videtur est nox, Tenebrae silent profundae, Mecum mihi Rosillus Solo ergo lusitabo? Memoria vostra solum Lux nostra, non sinit me Media silere nocte. Media silente nocte Dies mihi Neaerae Memoria sola clara est. VIII. Vel maximo in calore Canicula imperante, Et fervido Leone Sata laeta decoquente, Lethale frigus omni Dormire solum, amanti est. Date virgini, o parenteis Iuvenculum maritum, Octodecim Cum ad annos Accedit illa, friget Hyeme periculosa. Duos decebat annos Vel tres iam eam in lacertis Dormisse chari Ephebi. Ephebus, o parentes, Octo et decem puellos Iam perdidit, decem bis Natus sine aurea annos Ipse aureus puella. Scelus est, nefasque magnum, Dormire solum Ephebum Natum decem bis annos, Scelus est et hocce maius, Nefastius negas est Dormire solam, ad annos Octodecim profectam Sine lusibus puellam. Sancti estis, o Parenteis, Sanctum educate germen, Operamini Dionae, Operarierque prolem Sinite auream Dionae. Cana instat bis senectus Praesens ut ista vostra est, Dum ludere expetenteis Iners vetabit aetas. Autumnitate prima, Matura poma captat Custos pudicus horti, Thracio furente vento Velit ille, iam recessit Apto calore Phoebus. IX. Connexi amore magno Gradivus et Diona In lectulo iacebant. Miser ah miser satis iam Vulcanus esse quibat, Parat ille rete, et illic Ligat aureos amanteis, Et porro, Solis astu, Superos docet Pudorem Thalami sui universos. Stolidissimum istud hercle Facinus, nimisque turpe est. O Loripes facete. Nemo Deum Gradivus Iam nolit esse vinctus, Nemo omnium Deorum Velit esse Mulciber iam, O vindicem facetum! X. Satis est puella, tandem, Satis ah puella luctae est Victum lubens fatebor, Herbamque adoreamque Tibi porrigam lubenter. Non est satis, Rosille, Usque usque plura plura Sudare te necesse est. Sic est sitis puellae Deplenda molli Ephebo. Scio iactitare deinde Vos multa; Fortioreis Ut omnibus puellis Sitis, tumore longo Praesertim ego Poetas Novi ista iactitare. Pugna ergo, nec Poetae Iactitantiam relinquo Potissimum in lacertis Pugnae, Rosille, nostrae. Pugnavi, et impetravi Concisus atque fractus Vix inde missionem. Tamen, o puella; iacto, Nisi enim nisi fuisses, Puella victa tute, Ego eo redire nollem Subactus unde cessi. Sed eo redire porro Et millies Cupido est. XI. Amori ludionum Nemo prior Rosillo est, Amori cautionum Nulla est prior Neaera. Neaera Cum Rosillo Est perpetis Choreae Vivens figura vere. Amare dum Rosillus Non desinet Neaeram, Amare dum Neaera Non desinet Rosillum Rosillus et Neaerae Futura sunt perenni Lepore Cantilena. Saltabit ille docte Cantabit illa belle, Cantabit ille docte Saltabit illa belle. Et mutuum canendo Et saltitando fessi, Ad osculationum Dulcissimae recurrent Recreationis oestrum. Unde integre refecti, In saecla saeculorum Longissima, usque vivent, Rosillus et Neaera Amabilis amantes. XII. Praefectus esse dicar Urbis tuae, Diona. Ut proximus Lepore Potentiaque lusuum Tuo, Diona, regno. In urbe sunt Cytherae Roseae domus, rosisque Turres ad astra surgunt. Nemo Notus vel Auster Boreasve Caciasve Audet nocere vestrae Diona, civitati. Zephyrus tepore verno Ibi suaviter ferocit, Lasciviaque dulci Perflat domos rosarum. Rident rosis plateae Sertisque semper halant Recentibus: Canali Unguenta plena in Urbem Ex aequore eleganti Palam fluunt Leporum, Haurire non cuivis Datur advenae inde rorem, Sed qui sub iudice Urbis- Praefecto habere nectar In ore cantionum Suavissimo, probatur. Semel probatus illi In saecla cuncta ridet Lubentiaque plenus Degit dies serenos. Ibi fontibus decoris Exuberat Voluptas, Semel receptus illuc Satiem usque potat illam. Ridet serena caeli Facies Lepore verno, Anni viget iuventas Ibi indolem perennem. Mulcent sacrae volucres Cantu aerem suavi, Et audientium aureis Mortalitate damnant. Passim virent plateae Platanis sacrisque myrtis, Et umbram alunt nemusque Amantibus ministrant. Choreas superbi amanteis Hinc inde ductitando Dies Lepore ducunt. Cum nox oborta caelo est Quam quisque amat, puellae Sine adultero, potitur. Regnant pii Poetae Atque eligunt puellas; Satiem unius professi Statim alter am tenebunt. Queis flos recisus, illae Ad ordines minores Satellitum recedunt, Dolor omnis exsul hinc est, Ioci et Cupido regnant, Quod quisque volt, volendo Paratum habet, nec hilum Amittit inde votum. Alas habent amanteis, Perque aether a hinc et inde Vagantur universum, Prope sidera ipsa sistunt Vestigium volucre, et Diis Dei propinquant. Possunt videre ab alto Erronum amara facta Ut hic et iste magno Supercili rigore Dies colant severos, Et interire certent Inutili labore, Stultissimi Catones, Rident Lepore multo Lapides deos professos, Scrutarierque diro Mortem iubent labore, Amantium Choreae Per aethera ingruenteis. Praefectus urbis huius Volente iam Diona est Amabilis Rosillus. Hoc credite, o Poetae, Sponsorem Anacreontem Fidei dabit Rosillus. XIII. Nolo sophisticari, Sed veritatis, ah me, Verissimae hoc puto esse. In morte nil venustas, Nil pulcritudo, morum Nil elegantia audet, Nil carminum Voluptas, Nil Gloria aurearum Superba cantionum, Nil Gratia aut Cupido. Ut bubsequa et subulcus Ut rusticus, peribit Suavissimus Poeta. Ah me, o supina Parca, Discriminis nihil-ne Sentire te inter istos Tam dispareis hemoneis! Ah me, sed, ah, quid istud Iuvat? perire fatum est. Quod si perire fatum est Ut bubsequae, Poetae. Hei me, quid ergo nosse Me scitulum attinet tam Severa, pusionem! Nescire mallem ego istae. Si nesciens obirem, Super are me putarem Beatitate Craesum. Nunc Cum scio exeundum est Vitae huius e theatro, Gaudebo, dum manebo Vitae huius in theatro, Hodie Rosillus heic sum Saltoque cantitoque, Cras forsan hinc abibo Deinde ero ut bubulcus, Gaudebo, saltitabo, Belle canam, osculabor, Haec vita me bubulci Aequalitate dura Bene vindicabit una. XIV. Mali malum esse corvi Ovum, vetusta versus Sententia est Pelasgi. Bonae bonum columbae Ovum, bonus Rosillus Meo abstinens lusu Blovium tenebrionem Bis, ter, quaterque, mando. Amaraco et sui nil Negotii est profecto. Quod ille ni abstinebit, Morboniam bitendum Sibi sentiet necesse. Conducam ego volucrem, Quae rumpat ova nigra, Et seminis veneno Sui necet BlovisCum Iniurium in columbas. XV. Puella delicata Me rursus adlocuta est, Sibi illud, illud, illud, Nequam illico patrarem. Per somnium negaram Vigilans vidensque, num, quid Agerem? illud, illud, illud, Nequam illico patrarem? Negare non licebat, Cogebat impetrare Puella delicata, Sic rursus est locuta. Nequam, illud, illud, illud, Nisi patrabis isthic, Numquam patrabis usquam, Voveoque deieroque. Puella delicata Nec peieres, timemus, Et illud, illud, illud, Numquam deinde patrem! Hoc Hercules cavendum est, Faciam ut cavere possim. Feci ut cavere possem, Puella sic tacebat. XVI. Lepusculum tenebam Mollissimo capillo, Aufugit ille velox Et in tuas papillas Confugit, o Neaera. Lepusculum meum isthinc Mihi redde, io Neaera, Mollissimo capillo Tuis cui in papillis Domus est reperta nuper. Lepusculum negabat Sibi Neaera visum, Scrutabar ipse, donec Lepusculum prehendi. Sed o Dii, o Deae, non In eburneis papillis Sed in profundiore. Sed o Dii Deaeque, Felicitas tacenda est. XVII. Quid, Aura, quid Capillos Laceras meae Neaerae, Hoc aureum istud, illud Filum aureum est, meam quod Animam attinet ligatam Ad Corpus hoc venustum. Homicida parce, parce Lacerare, Cum capillis Vitam, Auram, nostra Amicae. XVIII. Cum vestis icta flatu Favonii favente Nunc exilire gestit, Nunc confidere certat, Ut crusculum tenellum Tuum videre possim Neaera delicata, Mihi cor istud in me Modo sussilit, modo extra Tuos obambulare Sine se cupit Leporeis. Si vestis, o Neaera Hoc vestra quid Chorea Quid corpus esse censet Pote in animam meam istam. XIX. Amare Pasicomsam Beatitatis esse Finem putant Poetae. Ego amare Pasicompsam Beatior Beatis Nolo, Neaera, nolo. Beatitatis ergo Finis, quem habent Poetae, Mihi ordium, o Neaera, est Novae Beatitatis. XX. Iura, puelle, iura, Non eloqui quod istic; Iuro, Neaera, iuro: Sed omnis ista nostrae Iuratio absque iure est. Ut adsolent Amanteis Iurare iura divum. In vino, in imbre, in aura, In aequore, inque arena, Iurationis huius Scribas, Neaera, iura. XXI. Sit Asia ad fluenta Cygni, perire, cantu. Phoebi Poeta Cygnus Paphiis super fluentis Alas vibrans sonoras, In cantu et in Chorea Secum perenne vivit. XXII. Dulceis super susurros Quos hi cient cupressi Hoc carmen eleganti Scripsit Cupido penna. Sonus, Aura, Pulvis, Umbra, Locutio, Susurrus, Strepitus, Canor, Tumultus, Mortalitas putanda est. Folium mihi Favoni Aura inde mitis istuc Leve detulit susurrans, Ego istud eleganti O Posteri, Camoena Ad vos volare mando. XXIII. Quid amor? noces amaror: Amor licet veneni Nocentis est amaror Amatione dulci; Nilest tamen suave Magis atque delicatum. Radix amara gustu est Sed fructus est suavis. XXIV. Quid, iura, iura, iura, Tenebrio supine, Vendis procace cantu? Si iura iuris essent, Vel iura iuris esse Possent; quid ambidextris Opus esset huc et illuc Ducentibus lituris Per fas nefasque, mundum? Haec iura iura sunt, quae Iuris nihil vagantis Egere confitentur. Probitate sed iubente Ius nesciunt, et omne Negant in universum. XXV. Una hora nostra vita est, Vita una nostra sola est, Quam spe vovemus istic. Inter Rosas nitenteis Suave cantitanteis, Lepidumque saltitanteis Spes, quae sinistra, dextris Mutare docta, praesens Contemnit in futuro. XXVI. Oviculae beatae Ad rivuli strepentis Recumbite actam amoenam. Hic pastor ille vester Hic vester ille pastor Opus suum resignat. Oviculae Camoenae Sunt, elegantiaeque, His pastor et Rosillus. XVII. Si carminis politi Mortalitate cantus Nos vindicare novit: Iam vindicavit: at si Nequit, deinde numquam Ut spero, vindicabit, Quid ergo porro dulceis Calamos ciere pergam? XXVIII. Tace sonora fama, Placere me tibi, non Ambivi; an istiusce Cupis notam pericli? Mihipte me probavi. XXIX. Ex Gratiis venustis Me tertia ambulantem Ut vidit, allocuta est. Vive o beate, vive, Mors cruda saepe saltu Medias Rosas petivit. Ex Gratiae venustae Misi iussibus canendum est, Nam cantus est quod istic, Vixi, et deinde quod mi Addent severa fata Ad fila curta vitae. XXX. Nostrae, Neaera, flos est Animae, rigatus atque quottidie refotus Charitum manu, et Favoni. Animam meam, ut meo isto In corpore esse sentit, Laesam venire quemquam Ignoscere hac queamus. Flori meae nocere Animae cui libido est, Capitalis hostis ille est, Cave Caper petulce.