Amphitheatrum Seriorum Iocorum: Libris XXX Epigrammatum constructum. Machine-readable text Barth, Caspar von Barth, Caspar von XML version, markup prototype, December 1999 Ruediger Niehlmarkup Camena
http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ barth6 barthseriorum.html s001.html barthseriorum.xml barth6/jpg html Hannover: Biermann, 1613.

Regeln fuer die Texterfassung 03/2001

not necessary

 1 March 2006 Reinhard Gruhl markup text typed - structural tagging completed - no semantic tagging - no spell check except the preface and the dedication TARRAEI HEBI AMPHITHEATRI SERIORUM IOCORUM LIBER I. Epig. I. ad Lectorem. SEu mavis nova delicate Lector, En de matre rubet iocosus ordo Formosorum Epigrammatum, Scioppis Et Sangis uti cor dolere possit. Sive antiqua placent, placebit istic Si bis quindecies legetur abs te: Nam si quod vetus et bene est vetustum Nec tam saepe legis, recente mutas. II. Ad eundem. SI quid non satis approbatur istinc, Bonarsco face, Delrio, aut Scioppo, Sangaeve, Orbiliove, Cratserove, Raderove, vele cohorte magna Adscribas Loiolitico cuivis: Et ducta ratione sic putato: Tam crebros ubi cantites Scioppos, Qui sunt Improbitas, furensque Livor, Et pestis mala candidis libellis, Quei possit iocus omnis approbari? Conclusa Ratione dein fatere Si qua carmina duriora peccant Culpa est Orbiliive, Cratserive, Sangaeve, Oscipiive, Delriive, Si qua carmina lautius iocantur Laus est nobilis et pii Poetae. III. In Cratserum. CRassus et elumbis nec puri, Cratserus, oris, Dicturit in sacros pus scabiemque libros, Ignoscas, Asini, medicos de Vatibus esse Si cupis auctoreis, magno opus ingenio est. IV. Ad Sirmondum. QUod nequeam quoivis quovis, Sirmonde, paratus Intempestivos dicere versiculos. Iam, scio, cum sociis, nomen te carpere nostrum. Quis facili Phoebus, scilicet, ore favet. Nil reddam, nisi quod norim tibi grandius esse Lorum in aqua Scaphio stringere Petronii, Scribere putidulis quam fracta Emblemata rhythmis, Unde cupit vatum nomina vestr a cohors. V. In Loiolam. PAter supinus Impotentiae obscenae, Aquatili patrare cum nihil loro Potesse se putaret atque sentiret. Logola, nudus omnibus bonis rebus, Profudit ore Pestilentiae sacram Cohortem, in orbe quae modo alta magnatum Feroce sceptra cum libidine adfectat. O inquinata falsimoniis plebes, Originis memento deinde tam sanctae. Tuique patris in luto obsitas fauces Inania illa dicta congere et facta Quibus valere fascinare te mundum Rata hactenus. Modo in specus Avernaleis Ruina te reposcit oris Orcini. Viden' suprema dextera ut Dei fulmen Vibret coruscum, et ingerat tibi auctorem? VI. Ad Goldastum. PUro adeo ex auro Ramum Iovis esse fatetur Cum Stygio, Melior, te Ferus ore petit. Cratserus audendi sociis torpentibus auctor. Hunc contemne: sua se interimet scabie. VII. De Cratsero. CRatserus e morbis scabiem popularibus omnem In sua mendico scripta labore rapit. Unguibus armatus quia qui melioribus exster Omnividus nullum se didicisse putat. VIII. In Delrium. IN Magicis quaerit sapiendi Delrius ansam, Hoc vere est facere e Pallade Persephonem. IX. De Scoppio. NObilitas Scoppi magna est balatronis in illo Quod nescire suum se videt ipse genus. Qui satus in castris, conceptus ubique, per ipsa Milia, in exilio matre vagante, decem. Excidit e genetrice alieno, paupere, tecto Dein numquam certo nomine Patrem habuit. Quemque habuisse olim visus, per depsuit ipse, Confessus titulis matris adulterium. Aedepol argute, Stooque ab acumine, tendit Antiquum sibi de se fabricare genus. X. De eodem. SUccuba quem Mauro concepit sanguine mater Prodigium est vultu, Scoppe, referre Arabem. XI. In eundem. LUridus e patriis exscendens sordibus Ocnus, Ut sese scripto carmine nobilitet. Scaligerum Heroem titulis molitur avitis Excutere, et Veteres contemerare Deos. Proh scelus! at causam tanti si quaeritis ausus Omnem una exsorbet protenus Invidiam. Solus edendi avidam dolus hic ad fercula sistit Exciderat quis iam bellua, Madrucii. XII. In eundem. SImplicitas quanta est, Scoppi, latrare Catellune Scaligeros divos? tu tamen inde peris. XIII. AD Principem Mauricium. MAgnanimorum atavum soboles Mavortia, per quam Relligio et Pietas, et Libri et Arma, vigent. Hassiadae columen gentis: Si fortia tantum Lumina de magna flectere stirpepotes; Atque oculis, quis nilillustrius adspicit orbis, Sacrilegos Scoppi vis legere, alme, logos. Te quoque te diris adspersum vocibus illic, O scelus, o facinus, perfidiamque! leges. Et quamquam titulis maior sit Gloria Vestris Quam queat e trivio contemerare canis. Attamen indignum est, nec in una morte luendum, Audacis furiae prodigiale nefas. Surge, age, in ultriceis, Princeps sanctissime, Poenas, Hoc Patria, hoc Pietas te tua, Magne, iubent. Quidquid in humanis peccavit bellua libris, Vindicibus libris tollere cura potest. At genus egregium et sublimia nomina Regum, Scindere latratu turpia monstra fero, Vindicibus gladiis et ferro ultore luendum est, Hos decet in taleis ducta litura libros. XIV. Ad Regem Angliae. CHristicolae Vindex Sophiae, doctissime Regum, Quos vidit primo Phoebus ab intuitu. Quoi nec nostra decus par saecula conspexerunt, Nec poterunt ullis cernere Temporibus. Sacrilegas chartas et Christo adversa furentis Scoppiadae contra fasque pium que mele. Regali dignare oculo? nec pallidus anguis Iam dudum viro tabuit in proprio? Te, quem vindiciis secura Ecclesia vestris, Astrorum patriis inserit Ordinibus. E trivio foex foeda hominum, patre, Scorpio, lixa Apetat, et diro carmine devoveat? Scilicet his manibus, quis tanti sceptra gubernas Imperii, lixae scripta maligna, ter as? Quique rudi cena in scelus omne redemptus abivit, Rege decus libris nobile ab hoste fer at? Utere sorte tua, linguamque e fauce revulsam Sacrilegas voces conticuisse iube. Scilicet haec tantis sunt praemia digna lituris, In Sanctos Domini quis Patricida furit. XV. Ad Lectorem. CLaude oculos, lector, teque auribus exsere tantis Quot populo, Claro dicturiente, dolent. Heic pereunt curtae, vatum Ludibria, larvae, Ut Iocus in cladem vel gravia armapremat. Scilicet his numeris et simplicis Ore Camenae, In Satiros vecors fallitur Invidia. XVI. Ad Scoppium. INaniserve desidis Calumniae, Bonis perosus omnibus. Quid inquiete flagitaris otie Libros par are pallidos? Uti tuae paretur hinc egentiae Ineptiisque pallium? Videsne cuncta fata tepalam procul Honore pellere absonum? Et in tuis modo esse neminem super Cohortibus, cui queas Probare dicta foeda, factaturpiae Quibus scatere te vident? Genus parente testimoniis tuis Adulter a trahis, canis. Pater fuisse lixa gloriae vicem Tibi imputare dictus est. Cohortis inde ductor in gregario Fuisse notus agmine. Tui laboris una summa maxima est Fuisse nullius precI. Clependo nomen assecutus in libris Minutiis lates meris. Duella quando litterarum inertiae Menippus asseris novus. Deum nec esse credis, omnibus modis Abominabilis fer a. Iriparricida, sacra cum Deinegas, Salutis in vicem data. Et ore quicquid allubet dat ariis Sonare promptus egeris. Ubi obvium videre quempiam bonune Datur, repente Cerberi Sodalis, ora solvis absonis sonis, Inanimente carmine. Deinde magna construis voluminae Genusque iactitas tuum. Et omne nomen impiae superbiae Tibipte vindicas domum. Redemptus in scelus nefasque, qua lubet Iubere, qui cibum dabit. Male ominate bubo, qui rogos supra Volas, tibique prandium Ab igne quaeris: ossa qui cremat virum Tibi ille praestruit dapem. Et haec fuere. Namque te domesticis Nitere sub coloribus Id invidere nemo qui sapit, velit, Iis latere si queas. At in Beata te volare Nomina Deumque, principes, genus. Ferenda non mehercle, contumelia est, Cruore quam lues tuo. Viden'? parata iam tibi imminent Crueis Canis proterve, praemia! Sepulcra nam Parenspoliver at tuus. Cadaverosus ut latro In alta mentis evolans acumine Tibiipse fabrices Crucem. Quid inquiete muginaris otio, Librisque pabulum paras? Futura summa cum tuae scientiae Sit una sola: PENDEAS. XVII. In effigiem Schoppii. CUi color AEthiopis, hirsuti pelle Bisaltae Horridus in tota Scoppius est facie. Tartareae gentis simulamen corpore monstrat Criminibus mens cui ebria Tartareis. XVIII. In eundem. QUod tener incessus matris, quod pallidus ore De patre furtifero Scoppius ater habet. Quod lasciva sonat mastupr atore libello, Virtutis propriae Scoppius ater habet. Quod medio in populo iactat sua Gesta, sororis Vulgivagae Veneris Scoppius ater habet. Si proavos dicas, plus centum patribus ortus Innumerae Scoppus Nobilitatis homo est. Numina nulla put at, tonitru Lucretius olim Fortuita suasit forte venire pole. Ipse odium commune hominum est. Qui Numina quondam Patria proiecit, nunc peregrina fugit. Exsul ab humanis rebus, dum Stoica fingit Dogmata pro larvis proelia caeca movet. Hae tamen auctorem nec collaudasse feruntur, Doctrinae numquam credita turba suae. Sic quoque terricis ululatibus omnia perdit Pauperie, quorum est mater, amara fames. Nunc sedet in spebus, titulos quoque vendidit, et se Eripuit veteri, non sine laude, Equiti. It pedes in scelera, et furtiv a aenigmata iactat, Proh superi, e Davo quam facile Oedipodes. Nec Romana manus nec iam Germania, utrimque Expulsum gemino crimine, ferre potest. Omnia nugarum decollavere sedenti Subsidia; In chartis spes quoque lenta manet. Scilicet extremis Furiarum hinc inde fugatus Verberibus; fati sentit adesse minas. Ite procul quicumque homini socii ante fuistis Non cadet in parvum tant a ruina locum. Qui superos tempsit, propriae qui bella saluti Indixit, contra seque Deosque ferox. Qui Stygiae Veneri corpusque animamque dicavit, Qui sexus fregit mascula iura sui. Alterius molles faculis corrupit Amores, Venditus atque emptus per scelera, inque scelus. Lingua cui, caeli contemptrix garrula, sola est Quae paret obscenae fercula lenta fami. Qua modo terr arum Dominos incessere Reges Incipit, ob scure Seditionis amans. Quo super exscendat iam non habet: Ite sodales Ipse sibi Scoppus iam facit interitum. XIX. Admanes Iosefi Scaligeri. DIis orta magnis anima; Terrarum decus, Te Scoppianae saeva tela bestiae Gestis vigentem rebus atavorum, procul Incessere audent. Ipse frendenti fame Busto superstes, scelus, inambulat Tuo. Ut captet auram Nominis memorem tui Sibi unde dulce ferculum paret domi. Sunt tua Perenni scripta cara tempori, Quorum vigorem Fama trans saecli fugas Trans spatia, celeris aevitatis ardua Caelo reportat. Ipse divorum comes Moritura numquam Gloriae tenes tuae Te sceptra Rege. Pallidus Livor procul Nocere nescit. Tabidos volvens logos Logola vecors pascit imbelleis vago Furore denteis, seque devovet tibi. Viden' Scioppus ille, cuinullum scelus Negavit um quam lingua venalis cibo, Eiectus illinc, hinc repellitur, fugit Reditque, dubitat: nullibi tutum locum Per fas nefasque turpis invenit latro. Nec secta quaequam, nulla fugitivum domus Recipere possit. Hocne Poenarum putes Magnam esse summam? Quid quod infesto ferox Se dente comedit ipse, dum Sacrum fami Amara versat hinc et inde Egentia. Nunc magna Regum nomina extremis sonis Moribundus adflat; Spiritum lente trahens, Sic maceratus serpit ingrato gradu Ut mox futurus esca vulturi nigro. Cognata volucrismembra iam exspectat sibi, Superque patria regna desidens crucis Procul minatur. Hanc cohorruit videns Librosque iactat Pestilentiae Sophus, Et fata Poenis imminere ultricibus Timore monstrat. Ipsa iam nidum facit In capite diro volucris; exosum Deo Iam lumen uncis exterebr at ungubus Haec Poena Scelerum semper auctoreis manet. XX. Ad Isacium Casaubonum. ANtiquitatis Litterariae Vindex, Scriptoris anima, quisquis e situ migrat In ora lucis; et Scientiam priscis Libris fatetur: An Scioppii bilem Tantiaestimabis, ut stilum inprimas chartae, Ut scelus inane, verbicymbalum obscurum, Mereatur a te litteris refutari? Comtemne turpeis impotentis insultus, His ille technis proelium fami indicit. An tuba futurus huic, Casauboni, bello? XXI. Ad Erycium Puteanum. TU quoque Lipsiadum columen, Puteane, virorum, Candidus, et pur a de Pietate nitens, Ultor in obscuri venies balatronis acumen, Et dices divum non bona verba gregi? Parce tibi, divine, nihil te tale magister Eloquii Seiren, Lipsius, edocuit. Quem cum adversa Deo iussissent tendere tela, Ridicula illusit, fulmina, materie. Scilicet antiquis scribens Miracula nugis Qualia in ambusto Codice narr at anus. Siste pedem exemplo. Pereant, Puteane, magistri, Indignus tanto est crimine vester honos. XXII. In Delrium. QUi te tres docuit Sophus Capellas, Hispano puto pene dedolavit. XXIII. In Sincerum. ILlum dicere te Pulicianum Tastum Grammaticum, Nazariane? Qui peccare ubi syllabis duabus Uno nomine te videbit isto, Sincerum tibi detrahet Poetae. XXIV. In Cratserum. CRatseridem modo conspiciens, Poscippe, canentem, Cernere te corvum iurabis parturientem. XXV. Ad Lecorem. SInumer as surdis Epigrammata dulcia, Lector. Auriculis: Perge, hoc est aliis legere. XXVI. Ad Scioppum. QUei te possit amare Delrius; vis Uno versiculo, canis, doceri? Audi: cui Petosiris et Necepso Sunt patres, crocodilon hic adorat. XXVII. In eundem. NIgro qui corio Aethiops, Scioppe, es Memphis patria, suspicor, tibi atra est: Et quemvis pote nominare patrem. XXVIII. In eundem. IN populum Scoppus lapidem sine crimine nescit Mittere: Pompeiae legis, Amille, metu. XXIX. In effigiem Grotii. QUalem istum in tabula Grotium depinxit aena Pictor, in investi corpore talis homo est. Ingenium atque animum, cultos sophiae omnibus armis, Pingere si lubitum est. DIC. Deus hic habitat. XXX. De carminibus. FRonte placet prima cui sera Coronis hianti Theta iubet doctum figere carnificem. Credere carm inibus semel albis gloria nulla est, Hic sapit huc facileis qui vetat ire notas. Futile iudicium praeiudicium aestimo veri, Qui legit et laudat cum Ratione notas. XXXI. In Orbilium. TRes furias uno confundas, AEace, cinno, Non facient unum tres Furiae Orbilium. XXXII. Ad D. Heinsium. SCaligeri vindex, saecli divine Poeta, Cui fivit in versus nectaris Ambrosia. Ut facileis Elegos, cultique emblemata iambi, Quique pede Heroo fortis in arma venit, Invideant nostrae Romana Palatia Luci, Antiquos quae in te provocat Indigetes. Melle mero Eloquii stillantia siste fluenta, Et diis accepti carminis orsa preme. Pallidus e nebulis ad tantae pocula Famae Serpit, et in Solis Scoppius exit opes. Cui ius in tenebris inhonoram absolvere vitam. Ni trahat in lucem crux, patrium hospitium. XXXIII. Ad D. Baudium. A Ltera Scaligerae nec Gloria vilior illa Quam modo non aequo diximus ore, domus. Ius in amicitiae Vigilis te Gratia poscit, Gratia non uno carmine nota tibi. Ut Scoppi indocileis, et foedi Cratserus oris Cumque suo iaceant monstra Caneba choro. Attyos in morem prisci quae corpora iactant Mollia desectis scilicet Inguinibus. Ut pro fornicibus patriis, stabulisque, lupisque, In Regum possit sceptra, Libido, loqui. Exsangueis umbrae, motis gens pallida flagris, Communes mundi Christiadum Furiae. Quis etiam vestro slorens Academia cultu Tentata est Stygiae per scelus Invidiae. Nos facileis ver sus diris opponimus ausis, Ut pereant ludunt dum ioca, Ludicolae. XXXIIII. In Veientonem. OBtinuit iustam causam Veiento patronus: Nil Veiento umquam nequius obtinuit. XXXV. In Canebianum. NEmo turpior it Canebiano, Cornu frons cui trux notatur uno; Pro foeno laqueum gerit Sophista. XXXVI. In eundem. DIram oculorum aciem quoties Caniebus amicat, Colchum draconem cerne victum pharmaco. XXXVII. Ad Scaligerum de Sanga. INgenue natum Sangam, Iosephe, fateris Marrano quoties patre satum esse canis. XXXVIII. In Scoppium et Canebum. Femina si plorat, si mollis cantat Amator, Discipulus diri vapulat Orbilii. Occidit Medicus, venundat verba patronus, Theiologus rixas pro pietate serit, Cum Lectore suo vates si litigat haerens, Sanga cacat, frendet Delria, Deina vomit. Ebrius est Bavius, stertit Veiento, laborat Stoicus, expediunt quisque suum offieium. Adde unum de quo Saturi lolligine turgent. Scoppius et Canipus si valide esuriunt. XXXIV. In Sangam. QUod Veritatis somniet sibi soli Tutelam inanis inde Sanga, deberi. Eam ipse contra frivolos libros pedit. Proteion per hysteron solens agis, Sanga. XL. In Canebum. SI ut libros scribis, sic dormis, Cantaber Ocne, Mirum adeo genitor quei tibi Loiola est. XLI. In Grammaticos. REgula cui certa designat singulas Verba, quibus regnum mobil habet. Nil facis heic aliud, quam qui praesepibus unis Pascere sese omnes Scoppiadas cupiat. XLII. In Scoppum. NEscire quaedam si eruditio quaedam est, Antiquiorum ut exputat Sophus quidam. Aliquando quidam Varro, Scoppus, evadet. Nam quanta quaeso didicit ille nescire? XLIII. Ad Catonem. CAto impudice, quid tibirei mecum est. Putabam habere te integros dies tecum. At iste te invenire non potest illic Profectus unde, (nempe de bona mente) Mihi enotata das acuta praecepta. Prius tibi ergo sis, inepte, corrector, Dein venito in omnium unus examen: Tibi videris omnibus notis liber? O inficete, noli hiare tam latum. Sibi videtur esse nam Cato qui sque Cui Catonis illius nihil praesto est, Nisi unicum illud, hercle, Porcium agnomen. XLIV. Ad Tendonem. MItto tibi carmen, tu mittis, Tendo, papyrum, Non sinis ut cupiam parcere, Tendo, tibi. XLV. Ad Delrium. UNo deductum dicunt te, Delrio. filo. Nescio: ducendum duplo ego fune puto. XLVI. In Eunum. QUi perspicare nare cuncta nec facta Olfacere quondam poterat, Eunus infelix, Torum calere adultero maritalem Olfacere non quit. o supine, de naso Acumen istud in tuum latus verte. XLVII. In pugnantes Grammaticos. INsese atroci concu pete larvae Grammaticae, G, et Caper Orbilius. Hoc faciunt, navim, qua nec tuto ambo vehuntur Alter in alterius perfor at invidiam. XLVIII. Ad Sangam. STercoree Sanga, qui libro modo insano Aliena crimina facta ceu tua, excusas. Quid es lucratus mente parricidali, Quam Christianus adspuisse debebas Alibi repertam, tute nunc moves princeps. Nisi, licebat esse cui suum in tuto, Quod nunc latrinas ambulas per obscenas Natitergiumque poedagogulos nostros Rude obtinere non sinis, tuo libro. In quem cacatum est quo inquinare se nolint Sellae Patrocli, poedagoguli quod cum Praefatione Clunae despuant salso. XLIX. In eundem. PEniculum dicit penem cum dicere vellet Sanga, solens Taurum dicere puliculum. Hoc Sanga e Foriis spurios effodit Elenchos, Scaligerum quis non vult sinere esse probum. Ure Priapismum, Themison. Sed eum omnibus ure: Pro Socio patrat Loiolita nefas. L. In Bonarscum. SCribanum dicunt Carolum, qui nomine nuper Horribilis factus Lotolita notho est. Bestia proserpens, caper horride Clare Bonarsci Nominibus porro notus utroque sies. Sed maneas Carolus qui Clarus non queat esse, Scribanus qui Stridasinus Bonasus. LI. In Sangam. SCelerate Sanga, pectus oppletum probris, Tibi ista lingua bestiae queat semel Verum profari? Parce te ordini Deum Inserere, mule; nemo non videt nefas Asinina quando aurita tetra bestia Inter sacros oncare olores occipit. Tibilibellus, ater, obscurus, pigens, Trahit nefanda multa dicta, quaenequis Capere ipse latrans: Cauda cui eminet labris. Struem aggerare Pestilentiae libris, Prodigerefrontem; nil haberepro sacro Nisi ventre si quid hira hacchante imperat, Vestrarum eauna summa virtutum venit. LII. In Socios. UNo nomine proditum Pudorem, Amissum cupis eloqui Decorem, Humani nihil ut soni supersit. Sed sint omnia plena vi Furoris. Unum dic Socium, aut parem sodalem Sangae, Stridasinive Cannibive. LIII. In Canebum. NEmo Rhetora iam neget Canebum Huic est sinistra. LIV. In Scoppum. QUae patria et quis avus Scoppo sit, quaerere noli, Qui natus numquam est Scoppus utroque caret. LV. In Sangam ad Scaligerum. QUid turpem in Sanga miraris, Scaliger, Ocnum, Cui primor uditas significata libro est? Quippe ferox Iesu sociam mentita cohortem, In prima praestat pagina fronte lupam. Imbutus, Socios inter, Pietate nefanda, Insanas inibi litterulas didicit. Discipulus fraterque, latus quoque, Maldonati Culcita saepe fuit, Delrio sancte, tibi. Quid speres aliud de Sanga, Scaliger, in quo Doctor, Secta, Latus, Loiolam sapiunt? LVI. In Sangam. SAngulus ut teneros trahat ad spectacula pullos Peniculum penem nominat Herculeum. Scilicet hoc seripsit tam parvos fine libellos, Nulla cuis est alias maxima charta satis. Sed vafer e media sese strue saepe Priapus Exserit. hoc Schoppinempe docent Scholia. LVII. In eumdem et Socios. PRaefatione, Sanga, tam fatua spais, Monstrosa res est, digna sed tamen fide, Ubi Iesuitas dictitas convitia Doctos, probosque pagina unica viros. Manu altera das altera quod eripis. Verum ista secta de sua nulli satis Professione vel suum est sodalium. Clepere, harpagare, Gloriam, Ambitum, Opes, Et involare pessimis dictis bonos. Nil pensi habere, nulla numina credere, Nisi ventris arma quae docent, Luxus probat. Consilia dira parricidalimanu In capita Regum sacra moliri Deo. Evertere omnia quae libet, quovis modo, Horum est quottidiana Doctrina, in levem Sequi iuventam quam serunt sancti Patres. O magne Cancebe, Sanga, Clare, noctium Secreta non haec quisque vestrarum videt. Qui litterato cum vacatis otio Librisque vos adesse scribendis domi Praefertis, et curare uti vigeant Scholae. Furtim paratis noxium virus viris Ad alta quosguberna sustulit Deus Oleoque sancta capita quorum consecrat. Quid impudici, Sanguinis sitiebrii, Foedi, dolosi, fraudibusque perfidis In fas nefas que venditi Romae Deo In litteratorum insilitis nomina? Non iste campus Gloriae vestraepatet. Abite larvae, cumque periuris modis Nil pensi et aequi, nil putetis impii, Nil aestimetis praeter infandos vagae Thaidos amores, et iuventutis malum. Iactate technis regna magnatum vafris. Ingenia clara, nata meliori Deo Iam scelera vestra conspic antur, et retro Alitterarum vos Monarchia gravi Quatiunt flagello. Proximi ut malae cruci Inter Latebras tabeatis horridas Batavum cloacis quas in altis quaeritis. LVIII. In Sangam ex eius verbis. QUei sit dictio aperta, com minisci Nos non possumus; o aperte Sanga, Dic quei dictio aperta sit libelli, Quo nil horridaius, magisque caecum Ad sellas venit uspiam Patrocli? Sic sis omnibus his apertus unus Quis cum clauderis arrogante voto Nil tectum tamen impetras habere. Sed scis cetera, nec pudet fateri Cum sis discipulus furoris eius. Quo nen ille furentior Scioppos Qui primos facit esse Romulorum. LIX. Ex eiusdem verbis. EXiguum fidei monumentum exstare libellum Praecipitis mandat Cantaber Invidiae. Quod nihil est aliis minimum tibi, Sanga, videtur; Iure adeo: Nam ius quisque uti secum habitet. Sed tamen indulges aliquid tibi: nam monumentum Nulla fides parvum quomodo habere potest? LX. In Schoppium. SChoppius ante fuit qui deinde Scioppius audit; Vae tibi si audierit hoc pater opprobrium. Nam vespillo solens truncare cadavera longa, Semipedem nati demetet a capite. LXI. Clausula libri a Sanga facti. CLausula divini quaeris quam lauta libelli Sangam unam Orbiliis exserat ordinibus. Minus ibi in promptu est, est scena, hinc histrio saltat Samnite in tunica scamma frequens colitur. Fuscina retigero est, piscem Mirmillo fatigat, Amphitheatrali pompa parata Ioviest. Verba bonae menti superesse sonantia cerno, Esurit haec quoties somnia lixa videt. LXII. Ad Marcum. DIs esse nolo Marce: non Ero pauper; Mirum est pacere si meae queam sorti. Proinde meoum persto, me premo mecum. At tibi cavendum est cui placere Fortunae Spes una rerum est hinc et inde nutanti. Spes imbecille est, trupius timor monstrum; Sed tu exputato regulam que servato: Noli esse dives, Marce: numquam eris pauper. LXIII. De Libris suis. QUod magno tibi, Lector, aere constent Isti de Balathronibus libelli Miraris bene: carius libellos Et Sangis emis et decem Bonarscis. Qui denos facient quater Scioppos Octo si addideris Cabenianos. Atque unum modo Apostatam Stopirum. Et tres pro tribus Arcadas Capellis. Personam quater aridi Doliri. Binosque insuper in struem Bloviscos. Sic ne deficiant duo Catones, Et sit prolocus Orbilis quaternis, Bis, denis quoque Cratseris Sophistis Quis nemo leviorve turpiorve Omneis si redigas in unum acervum Et treis adicias tribus Veterris. LXIV. In Ufentem. PLura tenet nemo, vel Loiola, quam vagus Ufens, Et tamen est nemo hoc pauperior senica. Scilicet idcirco quia cuncta tenet, nihil Ufens Possidet, haec pereunt dum cupit, illa manent. LXV. In Scippum. CUm mendacia corrogat Scioppus Quae nusquam antidea fuere, condit. Sic magnus liber ambit umbilicos. Sed cur tam fatuam et malam cloacam Confutatio sancta, veritate Everrat duce? perperam laboras O Leydae decus, o Batava palma; Quae tractat semel iste falsitriba Sint verissima, veriora veris, Iure haec nihil minus optimo Scioppus Proclamat malum olere Vanitatis. LXVI. In Ofellum. UXorem damno locupletem duxit Ofellus In loculos oculos vendidit, uxor habet. LXVII. Ad Lectorem. QUod nulla puer eruditione Magnos versiculos patrem; rogatum Te, Lector bone, ventitant Camenae. Qui molli stom acho es, reversionem Ad turpes facias Bonarscianos. Nil aetas brevis, indoles virilis, Spebus credita Martiis avorum Audit nobilitas, nisi quod altum est. Multum pumicerasus exsoleto Heic Sangesperit et tremens Scioppus Ceventis duo Cannebi sodales, Qui nunc oum cibo eodem ubique pascant Priscam Salmacin haud sinunt negari. Sed foedo sibi complicati Amore Libros terribileis parire tendunt. LXVIII. De Scoppo. MUlta sibi Scoppus de se se credere iussit, Quantum hoc, o Heinsi, est debitum! at exseluit. LXIX. In eundem. AFfectare magistratum te, Scorpio, dicunt. Optime: eris verus nempe $$$ Medixtutichus. LXX. In eundem. DUm Syllogismos, Scoppe, nectis argutos, Sillos mereris ob cruceis logismurum. LXXI. De Amore. UTrum aliquid, Friderice, potentius exstet Amore Nescio: novi isthuc: nemo potenter amat. LXXII. In Criticos. INgenium in verbis Criticus qui iactat habere Res fugiens: habet hic ingenium in gemibus. LXXIII. De Fortuna. SIste aciem contra atque hastatas aggere turmas: Omnia quae vincit sors tamen est mulier. LXXIV. Ad Scribentem. SCribere si quidaves, scriptum lege: Namque hodie nil Qui scribas, legere: est Omnia negligere. LXXV. De Orbilio. CUm titulum nostri vidisset forte libelli Orbilius, naso despuit horribile. Euge caper cordate. te enim decet ire repulsum A frontispicio Librihominem hisapiunt. LXXVI. In Liberinum. QUodcumque loquitur stercus et Cloacaleis In ore gestat Liberina thesauros. Mirari inanest; quei loqui queat purum Qui vivit ideo Sangus, ut cacet, solum? LXXVII. in Orbilium. PUs quia te dixi dicunt fremere, Orbiliane; Plus est quam pus quipus negat, Orbilius. LXXVIII. In Capitonem. DUrum bercle est Cephalum Capitonem dicere nemo In duro prorsus cui capite Encephalus. LXXIX. In Orbilios. SIcum Certanteis cernis, Patiane, sagittis Orbilios, tutum vis, te agito ante scopum. LXXX. Ad Ponticum. SAepius ingenuos mutare et vellere crines Maturum praefert, Pontice, calvitium. Haec ratio lento quod vermicularis ab oestro Carminis. In forteis Impetus est numeros. LXXXI. De Scoppo. COnductus vates, turbavit ubi omnia, Scoppus, Vapulat ut taceat: Ingeniosa lyra est! LXXII. in eundem. NAta quid arboreo dat anas miracula Partu? Patre luto natos Roma alit alma Equites. LXXXIII. Ad Heinsium. LUna tua regnum Lunae submitteret, Heinsi, Qua putat exstinctos vivere Varro sales. Ni Lunae Imperium detrectes, Solis amator, Sic quoque quae fratris cogit amantem oculum. Tu Lunae in regno reperisti regia Solis Sceptra: dehinc doctis Luna et Apollo libris. LXXXIV. Ad Sangam. FOedo favorem qui ambit in libro Famae, Hic posteris ostendit, o nefas;cluneis. LXXXV. In Sophistas. NAsci et denasci sirerum est ordo, Sophistae, Cur non denasci natus is ordo potest? LXXXVI. De Scoppio. NE cogeretur esse generis incerti, Sibi Scioppus in patrem quem adoptavit. LXXVII. In eundem. CRebro cimicis usque ad umbilicum Arrosu male Poscius comesus: Cui pro corde pepo est, cerebro, inanis Succo spongia pro manu uncus, et pro Hirsuto pede pluminuda cornix. Hellespontiaci anseris Priapus Sed quem una vice pulicum duorum Non est sufficere helluationi. Ultro omneis; Lupe, provocat Poetas: Pro tam corpore bello et expedito Multum dicere Poscius videtur. LXXXVIII. De Lupo. CUm defit versui levis ungula; cum, Lupe, supples, Tibicen queinon sis, Lupe, versificum? LXXXIX. Ad Scoppum. QUod convitia provocationis Ut fama est, mediteris, o Scioppa, Fama est perlepida et satis faceta, Nobis excipienda Crassianis Ultro risibus, et Catone poto. Quamquam carmine te iocante laesum Necquidquam bene suspiceris, o Rex Aeternus parasiticae cohortis; Nam qui pro merito suo et suorum Quae dixit prior, audiit, nec ille Laesum se poterit probare primum, Nec laesum quoque, cum dupla mereri Notus sit vice, quod prior patravit. Quod si cetera cuncta diffiterer Quae nunc Iure mihi patrocinantur, Peccatum tamen esse nil faterer Contra te, Impia Cerberipropago, Quo nemo est magis impius malusque Ipso te tibi teste qui inveniri A Roma queat usque Cantabros; Sed Illic bestia nidulatur horrens: Verinam puto dicier figura Nota Loiolis, ubi, quod haud est, Verum dicitur aestimando falsum. Illa est turpior omnibus Chimaeris Nullo Bellerophonte dedomanda. Quae tecum tenet impii furoris Horrenda face crimiunum, lupanar. Ut quicquid facere est malum et cavere Vos dudum duo, maximi Catones, Expatraritis, unde regna vestros Agnoscant Stygio furore fasces. Quos sic, aedepol, optime tenetis Ut secludere tertium libido Nolit vestra nefas, cui Bonarsci Nomen terribile indidere larvae, Sic sitis bene tresviri, o Scioppe Sanga oputide, putide o Bonarsci. Ut nemo queat invidere vobis Ornatos ubi cernet ambulare Pro factis sibiquemque, ternionem. XC. In Serranum. QUadrifida trabe suspendit Serranus Amillune Quattuor informes cui dat habere libros. XCI. Ad Lectorem. PErsonam quoties non invenere Poetae In parteis toties, Lector amice, venis. Seu facileis igitur fervent in carmina Musae, Seu suspensa gravi verba labore cadunt. In mundo tibi Poena tua est. Placuisse necesse est, Seu facileis versus seu veniant streperi. Blandidico et lento, tu, si sapis, utere iuxta. Et persona tuis lusibus apta veni. XCII. In Claudianum C. $$$ I. CLaudiani puero facileis qui interprete chartas Adspicis exigui dona laboris ama. Lusit in his olim n='I iuvenantis acumen, Dum puer auctorum disserit omne genus. Si qua igitur varo dubia stat lestio talo Fida vel est pueri laesa labore pedem. Parcite, Censoreis, et vos ignoscite vobis, Hoc magni vivunt ordine Troiugenae. XCIII. In Ollum. STultivide Olle, quid egregios cupis esse Poetas Inter? oborino de grege, corve, fuge. Si medius raucis sedeas Scoppoque Biloque Deterior qui sit forsitan invenies. Nam mihi quo tu sis non est reputabile censu, Sed num te esse queat pessimus inferior. XCIV. In Canebum. PRimatum tibi dum convellere Cannibus audet, Anglia, regalis proditor Officii. Immiscet caelo terras, terrisque Profunda Aequoris; et nullo larva quieta loco est. Quaeris hic unde furor? quia non potis ignibus omnem Nititur infestis fluctibus obruere. At tu intestinae cave dira incendia flammae, Quae tibi non semel est ante minata malum. In facili fluctus, et venti fulmen inanis, Contemptuque ipso, Rex pie, reicies. XCV. In eundem. QBscoene Canebi, non satis tibi magnum Facinus videtur, ante quod dolo vestrae Cohortis igni Regna Magna Iacobi Tentata Sexti, decoris incliti Regum? Tu quoque calentis post periculum flammae Haec frigore urere et merentibus slammas Libris laboras? Stupide, non cadit verbis Quam ferro et armis impetiveris frustra. Stat Anglia Dei Principisque Divini Sapientia munita, qui Deum sedem Concutere veniet; ipse se obruet Ventus. XCVI. In effigiem C.n='I. Barthius hac iuvenis tibi, Lector, im agine vivit Totus dimidio qui minor esse nequit. Tu nitidam effigiem ceu formae, ita moribus eius Adsimila, si quae grata videre voles. Spe sequitur proavos: Ei adhuc sua messis in herba est, Iudicium ingenii dat tibi, Posteritas. XCVII. In Scioppum. SOla pro specie expedit Scioppus Quicquid suscipit. Est homo supinus Pro prima cor habens, Scioppe, fronte. XCVIII. In Bavium. BLando carmine te dolere fingis: Quam belle perit ille qui Lepore Matris carmina Funerae celebrat. XCIX. In Bibliothecam C.n='I. HAec tibi quam digito monstrat longaeva Vetustas Picta super primo limine, rufa cinis. Est iuvenis n='I, Critico spectabilis oestro, Ast oculis vulgi, Bibliotheca, rudis. Singula in arguto descripta Emblemate librum Nomina de Domini carmine nosse potes. Nil latet heic quod non prompte queat ille tenere Cum venit in mendas luxnova depositas. C. Ad Chr. Becmanum. ORiginum Poeta docte, Becmane, Originator esseni Cato possis, Tibi imminebit Porcium agmen immensum. Proinde caute, quicquid heic agis, patra. Originis supremus est parens finis. CI. Ad Lectorem. LOnga etiam facio, qui quondam curta solebam, Causam buius facti, tu, bone Lector, habes. Dete desperat qui curta Epigrammata fingit. Hinc quanti mihi sis, o bone; nosse potes. CII. De Vola. CUm se excusaret non quoivis tempore quovis Gratificari aliquod posse Epigramma, Vola. Apposite in simili rem totam edixit ad unguem, Non Canis ad quemvis mingere volt lapidem. CIII. Ad Amantium. QUod melaudaris tibi plurima debeo, Amanti, Imo ut solvendo protenus esse negem. CIV. Ad Scoppum. DEformis me, Scoppe, rogas te ut amare velim: sed Scoppe, te amat quisquis, se male is odit homo. CV. Ad eundem. POtes, Scorpio, cum duos Neronas, Tres totas Ciceronas, et ViteilI Concedat decies tuae gula, ut quam Dicat prodigam Apicii culina. Cum sis Patricius pater Merenum Nec pausam facias sacro palato Regaleis BiberI aemulatus haustus, Es pauper tamen, et rei pusillae: O saeclum insipidum et nimis Scioppum! CVI. In Orbilium. VIta cui in solo sua vivitur atramento Post mortem carbo non erit ille cinis. CVII. Adlibrum Epiphanii MS. SAlve invicte liber quem non Byzantis ab urbe Usque ad Germanos incolumem indigetes. AEquorave AEoliaeve in aquis domuere procellae, Nec mora tam longae fregit acerba viae. Quin VigilI manibus tamdem terereris amicis, Huic iuvet exhaustas dicere saepe vias. Te manus Arsenii scripsit, te masculus auctor Victorem Pelagi Victor amat Bavii. CVIII. In Scoppium. DItem esse nemo Scoppiumputet sane Vigilans vidensque: somniando quae parta est, Nisi somniando non videbitur Gaza. CIX. In Catonem. IOcosa quoties, o Cato, vides dicta Nocturna quid sit alea, exputa tecum, Cui vacabat ille avos vetus vester Zenona toto cum die trium fasset. CX. In Cratserum. CRatserus in libro scabiem quod quaeritat omni, Parce malis dictis, pastus is isti homini est. CXI. Ad Lectorem. Cetera si placuere, hoc factum est, Lector, haberi Pronullo: Claudens librum Epigramma luat. CXII. Ad eundem. UNum extra numerum addere impetrabo? Non vis? At voluisti, amice Lector. CXIII. Ad Catharmata. QUi sequitur paucis vos urit, et ille sequentem Qui sequitur raris, o scelera, Opprobriis. Non quod parcendo libri peccare nitenteis Vos iubeant, quorum sunt scelera officium. Sed quia tam longa laudem interiungere meta Quae vobis sola est scilicet apta, iuvat. Sed tamen in raris etiam bona Copia dictis Quae numerum redimunt simplicitate, latee. Urite vos flammae quae seditione rebelli Vertatis mundi in viscera vestra luem.