Amphitheatrum Seriorum Iocorum: Libris XXX Epigrammatum constructum. Machine-readable text Barth, Caspar von Barth, Caspar von XML version, markup prototype, December 1999 Ruediger Niehlmarkup Camena
http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ barth6 barthseriorum.html s001.html barthseriorum.xml barth6/jpg html Hannover: Biermann, 1613.

Regeln fuer die Texterfassung 03/2001

not necessary

 1 March 2006 Reinhard Gruhl markup text typed - structural tagging completed - no semantic tagging - no spell check except the preface and the dedication TARRAEI HEBI EPIGRAMMA TUM LIBER XV. EPIGR. I. Ad Lectorem. SIGN A liturarum dum spernis plurima, Lector, Praeteriit libri pars fatui melior. II. Ad eundem. QUod fatuum dixi, Lector, ne impinge libell, Hoc faciunt multo pro saele saepe Co?i. III. Ad eundem. SAlvo carmine disputare foedas Quem quam quisquilias Magistricantum, Scopis verrere Lector, aureis est Purgamenta Loiolum Cloacae. IV. Ad Orbilium. LEctis quattuor et decem libellis Quid tetrum spuis, Orbili, venenum? Non sunt quattuor et decem libelli Sed sunt quattuor et decem berilli, Non sunt quattuor et decem papyri; Sed sunt quattuor et decem saphyri. Chartas quattuor et decem putabis? Sagdas quattuor et decem putabunt, Non vos sed bene candidi legenteis. Hui, dicis, lapides perinde duros Ut sunt carmina cum suo Poeta! Verum mollicule et parum severe, Princeps Helluo, Beta Combibonum, Quois te visceribus prohabis esse Cui bilis, nisi maximos molares, Per nullos pote considere libros? Qui cum sint lapis atque petra puinex Vostris Spongia sunt tamen Magistris, Qua delentur imagines Notarum Scriptura horribili in Schola partratae, Quis vestrae seges aestimatur aulae, O saxicerebrum atque ferriventre, O durilaterum genus, Magistros! V. Ad Scaligerum, de Sanga. NIl modo de Sanga sper andum est, Scaliger, Ocne, Fune nisi ut roso pendeat ex epulis. VI. Ad Orbilium Inclinatorem. BArbarus esse negas et cluneis disseris uncos. Quid fueris si stent, Orbile, discipuli? VII. Ad Priorem. QUod Craesi, Licinique, Claudiique, Optasti cumulos tibi; minutum est, Quod Carthago tuum timere vernam Alpes Annibale obtinente, possit; Est perpaullum aliquid nimisque curtum, Si perpendere nostra vota malis, Optem tot tibi ego, Prior, Philippos, Cluneis Orbilius quot expolivit. VIII. De voce, INTRO, ultima brevia se posita. INTRO, ultima vidisse syllaba curta Ubi dicam, Aper, quaeris? cerebro in Orbillt. IX. De Bissovio ad Adamium. CArmina dictantem non mirer, Adame? legentem Bissovium mirer, spongia cui cerebrum est? X. Ad Scioppum. NIl, Scoppe, fingitam malum potest; peior Quin tu unus exstes! At quod est, (dolor): verum Qui dicet esse, mentiietur in Scoppum; Quod es, Scioppe, nequis id esse, GERMANUS. XI. De Vacerra. HEri Poeta cum foret salutatus Praesatione despuebat hoc longa: Hodie Vacerra laurea caput serta Venum propinat omnibus: modo quaris Quo fiat isthuc? Somnians Bilum vidit. XII. Ad Papilum. ANnulus amissus conviv antum est mihi furto, Dulce meae vitae, Papile, Mnemosynon. Te tacitis omneis designant vocibus, et sunt Pallentem primo qui facieant digito. Si reus es, fecisse nega. Iuraere voles: Non: Sic affirmabis: parte es utraque reus. XIII. In Sacrum. SEu vis seu non vis patre Sacrisico editus es tu, Vel solo matris nomine qui sacer es. XIV. In Amphitheatrum Iesuiticum. SPectaculum videre qui potest Clari, Spectare culum est Loioliticum dignus. XV. De Orbilio Philosopho. NIl Cynicorum olidae sordes; nil pullae Cratetis Diogenis nihil est horrida pauperies. Invenit sectam longe et late probiorem, Orbilius vates cui pater est; Onicam. XVI. De Se. MAgnanimis poteram Stiliconem inflare Coturnis Thebanosque alta frangere voce rogos. Nec rudis AEneas nostrum considat in orbem Si Vigilem, Teuto, Carmina magna iuvent. Sed teneri versus grandem duxere Poetam, Crescit in hos facilis pagina quoque die. Si iuvat AEneae vacuos descensus Avernos, Vel cinis, ingrato Caesare, Pharsalicus. Vel gemeinum ante rogum germana Cacumina flammae, Contra fata sacra iungere voce potes, Inter anus lauros proavo cum cimice pugna, Me comedi a lento saepe legente iuvat. XVII. De Scaligero. SCaligerum Arabico mirum est Sermone locutum, Qui loquitur nobis quottidie Arhanato? SVIII. De eodem. NIl aevo ereptum, quod non tu, Scaliger, aevo Reddideris, rapiat quid tibi, scire queo. XIX Ad I. Meursium. MEursi candide, quem suum Nepotem Quibat Scaligeri vocare proles: Ni tu Scaligeros tuos tueris Saeva pestilitat is a cohorte, Cuius signiser est Scioppus Ambro Sangisco faciente ei secundas; Famae te puto propriae nepotem. XX. Ad manes H. Putschii. PUtschiaci manes; n='I dolor; hoc ego vestris Tus invergo volens, hoc que merum, inferiis. Ut quod de vestra Parcis aetate recisum est, Addatur vitae n='iadae iuvenis. Sic lucretur uterque, nihil deperdat uterque, Unio ita hic duplex perpetuum fuerit. XXI. Ad tempus de Scaligero. OFuga perennis, orba, cum semel lapsa es, Reversionis, AEvitatis o Torrens Paullum morare, scandit hic senex currum; Sed iam audiisti, iam vola orbem in aeternum, In te redibis semper, hunc senem gestans, Atque ubi memoria longa debiles sensus Rapace vincet ut arduum rota sulmen, Semper orietur, atque conscius fati Vates vigebit, qui perire caelesteis Non posse libros occinet Deum genti: Quo vindicante Scala floreat semper, Et invidorum pereat ordo latronum. XXII. Ad Scaligerum de Heinsio. TAntum HeinsI libris debes, tua gesta canentis, Quaentum orbis debet, Scaliger, iste tibi. Maius utroque nihil possis laudare: Poeta Solus se est dignus Scaliger Heinsiaedes. XXIII. De Heinsii et Baudii versibus. DIvinae saecli volucres, Ultricia quorum Fulmina remigiis caelo descendere certaent. Ut stipulae exsangues captis urantur ab agris Heinsiadis grave Epos, BaudIque ultoris iambi, Vos facitis vivum, nulla Phoenica senilem Usturum casia nidum, cui Iuppiter ipse AEternum imperium in volucres concessit Olympi, Suavibus ut modulis Heroum Augustae canenteis Nomina, participes Scalae vigeatis amati. Ite viri Comites, fumosque excedite Terrae, Trans spatia alta plorum, intra Pallatia caeli, AEternum Ambrosiae florem gustate, nefasque Mortis ab ingenuo divum defendite nato. Stirps aequaeva Diis, dum laudibus ipse suis dat. Subtrabit a nebulis se Scaliger: Ite professi Divini laudeis longum Scriptoris in aevum. Interea Vigilis si quid pia carmina possunt Cum super aeternae Raemos Vigil aerboris ultriae Barbariae impurae, volucris longaeva, sedebit, Victoris vos dia aevo Mens tradet aperto, Exsorteis tumuli, vestro ut quoque victor honore, Ipse Deum in sedeis, contempta morte penetret. XXIV. Ex Euripide, etc. OGloriosa gloria, incassum tumeas, Quot vana saecla deicis mortalium! Nihili ut videri Maximi queant sibi. XXV. De Olla. QUinquaginta una complevit nocte puellas Uno cententas se, Amphitryoniades. Quinquagintae unam complere an noctibus Ollam, Quinquaginta ausint Amphitryoniadae Nescio, Sancta, Fides, itae me iuvet Endoperatrix, Atque ita atroce habeat me Olla petulca odio. XXVI. Ad Lectorem. AN venalem habeam librum, quid, amice, requiris? Emisti, gratis si capis, atque legis. XXVII. De Orbilio. ORbilio multum Lector debebit, amico Si quis forte meos inspicit ore iocos. Numquam eum ego video quin salsum Epigramma libellos Augeat, et nugis crescat amica seges. XXVIII. Ad Scoppium. IMmensa longi temporis vides, Scoppi, Quam sit ruina? perpetem hancce pendebis Nisi resipisces: optat hoc tibi Victor. XXIX. De Epigrammatis. PAuci salsum Epigrammas condideruns Inde a tempore Martialis ipso, Qui nullum ingenio parem Poetam Nutante stabili, vel occidente Rom a vidit: id omnibus fatendum est. Hos lux ingenu fovebat alba, Sed Lux deficiebat a loquela, Dicendi faciles perita rerum Saepe inventio debiles morata est. Luces iungere qui duas laborat Victori tenebras tuo refuta Claro carminemactitande Lector. XXX. De Eruco Orbo. SEsamo rigenteis, et papavere sparsas Mittit placentas Appianus Eruco, Cui dena decies messis exedit calvam, Ha sille glutit interim, atque signandis Humente tabulis semper imminet gemma, Res Clinicorum crescit, hic gulae aegrotat, Perit Appianus, ora lingit Erucus. XXXI. In Solum. NOn Comes Entelli, cur non conviva Bimalchiest, Cur pila nostra Solo est prodiga? ne faciat. Cur cavet angue Solus formosas cautior? et nec Lusca Cybela Solo est sat malae? ne faciat. Balnea cur, ther mas, Solus et fora vitat et umbras? Cur medio fervet frigore? ne faciat. Cur, cane cum resonant agri Iovis; unus in algu est? Friger et elanguet sidere? ne faciat. Ridiculum est, Sole, te facere omnia posse, patique Omnia cum facias, ne, Sole, quid facias. XXXII. De Tauro. VOrat Catullam Taeurus, et Lupum accusat Vulpis sororis, parricida revera est. XXXIII. Ad I. A. Thuanum. QUi gesta magna principis bonicondis, Caute, Thuane marmor horridum enabis; Periculosum est quippe facinus in paucis Laudare Regem, qui bonus siet, quemquam. XXXIV. Ad Pausipilam. QUid mentis mihi sit cum tu amplectenda? fuit quod Phoebo amplectenti Daphnida, Pausipila. XXXV. In Gallicum. OMnia quae dicis ipsam rem, Gallice, credi Vis, simulare aliquid non, ais, esse tuum: Credimus hoc merito, verissime ita omnia dicta Mentiris, prorsus, Gallice, ne simules. XXXVI. Ad Lectorem. DIsticha rara vides? nec enim est tibi Victor Ovvenus, Germanus properat Britto ubi praecipitat. Disticha crebra vides? nec enim Vigil est Blovianus, Incedit Victor, serpit ubi Blovius. XXXVII. In Orbilium et Ceteros. ORbilium salvere iubes qua fronte Magistrum? Qua vatem dicis, Pontice, Bissovium, Bissovium qua fronte potes laudare Poetam? Qua Criticum dicas fronte Scioppiadem. Fronte Scioppiaden Criticum qua dicere possis? Qua possis hominem dicere Stoicidam. Stoicidam possis hominem qua dicere fronte? Pontice durus homo es, qua nisi marmorea? XXXVIII. Ad Lectorem. CUr te carmine differam iocoso Lector quaeris amice? Iudicabis. XXXIX. De Scioppo. CUm sint peracti paginis mihi centum Hiant Scioppus, et Bonarscius fures. Lapidem cavabit gutta, spongiam implebit. XL. Ad Adamium. QUod te adeo lente quem gestem in pectore toto Alloquar, est, Adaemi, nosse operaepretium. Nondum omnis periit cum Stoa Sanga cohorte, Tu mihi nasceris pessum ubi Sangae ierint. XLI. De Sanga. LIxa fuit quondam, nunc est Thraso Sanga secutor, Quae coxit quondam Lixa, Thraso hoc modo edit. XLII. Ad Iovianum. ANtipodas spectare cupis si fors, Ioviane, Inversis, nostris sub pedibus, pedibus. Scandere te Orbilii nasum, Ioviane, iubebo, Adverso cernes podice ibi ir e nateis. XLIII. De Antisapo. QUicumque quicquid aut omittet aut dicet, Antisapus omni huic im minebit in puncto, Meliusque dicet scire, tale non esse: Unum ille nescit, cetera omnia ingenti Lurcatus oestro est, unum in omnibus perdit, Tam scita docte velle neminem scire. XLIV. Ad Lectorem. EXcetras pote quindecim domare Respirae bone Lector heic legendo: Restant Orbiliusque, Bluviusque. Sanga, et Scoppius, et Bonarscianus: Hui quot monstra, quot impii veneni Clamas, prostibula! Ab, taceto, Lector, Nemo horum caput umquaem habere dictus! Ne tu plura putes, nisi ipse nullum. XLV. Tumulus Ios. Scaligeri. SCaliger hic posuit deducta corpora mente: Relliquias caeli, terra habet hoc tumulo! XLVI. Epitaphium Scioppii Patris. HEic vespillo iacet, Lictorum heic regia nactus Sceptrae: nefas obiens quale paetrarit, habe! Omnia qui in vita Lictorum nomina norat, Natum esse audivit patricium, et periit. XLVII. Ad Bistovium. SCribendo dicunt, Bilo, te desistere: tantum Ingrato vati quid meruere Coci? Gens hominum generi toti bona iura ministrans, Fumoso vatum praecipue generi? XLVIII. Ad eundem. SCribe, Culina vocat, Crocus, et bona Tura Deorum. Et scombri, et tunicae prodiga gens Piperis. Totum hominum scriptis genus exambire valebis, Utsis perpetuus tector Aromaticus. XLIX. De eodem. UT sunt distincto doctoreis ordine noti; Quaerebant; qualis doctor hic est Bluvius? Hi medieum, hi sancto rixantem nomine dicunt, Solus ego dixi Iuridicum Bluvium! Carmina magna facit, facit omnia iure Poetae, Iura ut edat solum, Iuridicum, ergo puto. L. De Scioppo. NIl non esuriens facit Scioppus, Idem nil saturo facit palate, Sed sactum bene quod Scioppus isthic Unum vix satur est semel per annum. LI. Ad Antisapum. QUod saturum esse nequire hominem Criticumque meo isto Viderit in libro, corrigit Antisapus. O hominem excerebrum, fungino de genere unum, Antisape insipiens, quis satur esse potest? LII. Ad Lectorem. REstat pagina, Lector, una curtae Ut sit pensum hodie mihi aebsolutum, Tu poscis nihil, et sinis Poetam Pigro commori amabilem veterno, Dicet nostra tibi dicam Thalia Ad strictum ValerI gravis Tribunal. Heic parere negas, fugisque mollem Praetorem vadimonio vacante? O Lector, malus es, sapis Poetam. LIII. Ad eundem. IN curtis pedibusque syllabisque Peccantis studium cave, Poetae. Heic quae littera te suapte fallit Lector, sponte; nisi sapis cavesque Quam sit curta, brevisque, de legente Longam condere litteram impetrabit. LIV. Ad Scioppum. TEcum hominem certare odiis res plena pericli est, Nam te ipsum esse homines, Scoppe, putant Odium. LV. In eundem. SToicidas nisi tu postes ceu destina firmes, Dudum omnis lapidum machinae corruerit. Et dubitamus adhuc nigrum te dicere Atlantem? Scoppe, cui incumbat Regia Persephonae? LVI. Puellae dictum. BArbam adeo horribili cur fingeret histrice natae Caerm ina quaerenti reddidit ista pater. Cum turmae hostileis faciem videre comantem, Occupat exsangui pectora nube timor. Omnis ut extemplo fugiat cum principe turma, Seta mihi horribilis pro iaculo et gladio est. Filia contra isthaec: fallis, Pater optime, velte Decepit tali Carmine salsus homo. Nam tibi me exemplum statuo contr aria doctam, Investem nemo quam cupiit pueram. Barbatam cuncti sectantur sponte, fugamque Opposito quamvis histrice, nemo cupit. LVII. Mulieris dictum. IActanti decora alta suae sine compare quondame Respondit salse femina casta, viro. Feminei sexus maior reverentia barbae est, Quam cui tanta crepas carminae, saevus homo. Nam nostra instectit genua omnis turba virorum, Inunc bellicrepis utere, Barba, logis. LVIII. De quattuor infelicibus matribus. QUattuor in vita matres, sine crimine vitae Florenteis, gnaetas progenuere malas. Ut sua qualibet hac genetrix periisse putetur, Exsecrans casti pignora dira tori. Prima in Amicitia est Sors horrida, naemque ea cum sit Optima, contemptum pro Pietate parit. Altera Relligio est fato nimis usa sinistro, Quae cum feliceis divitias peperit. Filia tam felix matrem deglutit, et ex hac Vix superest tali mentio digna rogo. Tertia Alethia est, Odii non fausta creatrix, Per gnatam exstincta est Mater, et illa perit. Quartam adeo erecto gliscentem vertice cernens. Perfacile agnosco, sit Sacra Prosperitas. Haec ubi fatali iam proxima facta ruinae est, Altior incessu Numen habere cupit. Nascitur hinc matri fatale, SUPERBIA, monstrum, Ut pereant uno Nomine, Vota duo. LIX. Ad Lectorem. REcoquere quicquid Urintiusve, Cordusve, Sapuere quondam, Urintio nisi hic nostro Iniurio sum nominarier visum est, Stomachi, mehercle, Lector, haud mei est; ritu Plerumque libros quo Poeticae larvae Hodie parire gestiunt: Procul, si quid Olet prior is inficetias nasi. Tamen tria istic salsa dicta propino, Habuere quondam qui suos sibi auctores. Ignosce, Lector, Barthius dedit versus, Et indicare vetuit, hic te ego caelo. LX. Tum miser es, cum mereris. FRustra aciem oblimat Sors aspera mollis ocelli, Concutiunt fragilem navim ubi saevae animae. Non miser infelix; Fortunae flabra secutum Huc modo et huc constans quem rapuit levitas. Sed miser est, qui cum nigrescunt Tempora, mores Inficit. In summa, cum malus es. LXI. Placere sibi in malitia. TRanquillum pelagus, semper-florentibus undis, Nare volens, vitam hanc desere: fluctivagae est. Si rapuit te turbo semel, vince aequora nando; Non potes? Invitus, quod potes, hunc sequere. Error ubi invitum traxit male suadus, in huius Consentire nefas grande, puta Imperium! Disperiit, qui cum male se fecisse fatetur, Interno accusans se sibi teste placet. LXII. Abutor ut Utar. GRandia, quis, (dicis) qui carmina condis ineptae Non, Vigil, heic levi sis reus ingenii? Sunt, fateor, quaedam tanta gravitate canenda, Ut possint Stoo dicta placere seni. Verum ego nunc salibus cupidus, bone Lector, abutor, Discam uti versiculis uti, ubi fiet opus. LXIII. Nascimut et morimur. NAscimur et morimur, quod temporis inter utrum que est Mortuus et natus, nescit is, iste timet. LXIV. Vita via. VIta via est: quid in anfractu secedis ineptos? Hoc age, perge, vola, Nox venit, bora perst. LXV. Ad Se ipsum. SUpplicium Stoae debes Vigilistud, in eius Dogmata quod penetrat pagina salsa pedem. Hoc scio sed lepidi me Epigrammatis ultio taentum Delectat: scribam Stoicus et patiar. LXVI. Ad Legentem. SI praeterire carmen arduum mavis Vidisse te obliviscere: ipse censebo Id cogitase, non notasse me in librum. LXVII. De Licino. NIl fecit Licinus decem per annos Quam quod risit, et aridis cachinnis Insulsis salibus iocoque turpi Diduxit labra ad aurium pericla: Istos si Licinus aecem per annos Visisset, sapientior fuisset. LXVIII. Ad Oppianam. PLoret si sapit, Oppiana, ploret, Ploret sie decet, Oppiana, ploret, Hoc censent grave porticus magistri Ut sit casta, pudica, docta, culta, Ut sit candidae, pulchra, sit venusta, Ploret, si sait, Oppianae, ploret: Verum id lumine, si potest, utroque. LXIX. Ad Lectorem. CEssare, Lector, me iubes, vetant libri, Ter quinque: tantos qui, Poeta, patravit, Cessare non iam sine piaculo possit. Fieri legendum nil satis potest vobis. LXX. De Invido. NIl non Invidus exigit, periclum Usque ad per spicuum unguis excavati, Hunc malim mihi quam rudeis legenteis. Qui cum se misero imputant Poetae, Quam crassum semel exlegant libellum, Laudabunt potius: dolosa res est: Si quem non legis, approba; Poetae Fecisti satis, et vocare Lector. LXXI. De Bavio. NOn legi Baevium nisi id et semel, et male; dicis, Quem culpas ius est bis, Vigil, exlegere. Bis legam ego Bavium, visum male quem semel, usque Nauseo? laudabo, Lector, eum potius. LXXII. De Testili. CAstam Testilin essecredo in imo Non est in caepite illa; nam cerebre Scortatur Lupa, cui caput tacendis Ultro testibus incipit vocari. LXXIII. Ad Pollicam. SOl licet alta obeat duodenis signa figuris, In cancro tecum, Pollica, semper agit. LXXIV. In natalem Orbilii, ad M. Orrum. VIvum hodie Orbilium si vis potes, Orre, videre: Cras, hodie natus probitet; accelera. LXXV. Ad Acanticanum. ANtiqua ut scopulos semper vis verba caveri: Verum hodie scopuli sunt scopi Acanticane. LXXVI. In effigiem Grotii. GRotius effigie puer hac florebat, amice Dic vidisse senem, Lector, Aristotelem. LXXVII. Ad Licentem. MIrum est tot fieri, Licens, Poetas, Nemo Carmina cum legat; sed omneis Aut scribant ea, iudicentve facta: Res mirabilis est mihi, esse mirum hoc. LXXVIII. Ad Orbilium. PLagosaepater, Orbili, cohortis: Quod nunc affero tu boni aestimato, Sceptris dignus es omnium Magistrum. LXXIX. Ad Avarum. CUrre, vola, rape, trude, trahe, aggere, et omnia solus Posside; habe nihil: hic cuncta relinque, et abi. LXXX. Ad Laurum, sonante Horologio. HOra sonat nunc, Laure; iterum hanc audire sonantem Incertum est: Moreris, vive tibi, et propera. LXXXI. Vivendum. BIs vixit qui se sensit vixisse: abeundum est, Vivite, mors utrem gannit in auriculam. LXXXII. Vivendum, sub exemplo. HOc quod es, ante fuit genitor tuus: ille quid est iam? Quod nos, nescimus quando, aliquando erimus. LXXXIII. Ad tumulum H. PutschI. PUtschI sepulto facio tibi quod infectum Factumque non scis: ipse sed mihi quondam Fieri sepulto nesciens sciens opto. LXXXIV. De Orbilio. ORbilii capitale quis ingenium neget esse? Omneis discipulos edidicit natibus. LXXXV. De eiusdem discipulis. CLunibus adversis pugnantem cerne cohortem, His mediator erit nasus ab Orbilio. LXXXVI. Ad eundem. TU qui clunibus Imper ator atris, Nunc huc discipulos rapis, modo illuc, Quae discrimina sint tuis, (pilosum Quae possint dare theseum rubori,) Et parvae usqueadeo tuae cohortis Si nescis natibus, profunditatem Omnem isto potes experiri adunco Naso ad iugera quindecim, Magister. LXXXVII. In Orbilium et Scioppum. ISti est nasulus impio Magistro, Lydae thecula myrrini liquoris, Que sese Charites lubenter ungant, Superciliolo Scioppiano Nil est deliciosius, magiusve Dignum quod Veneris gerat puellus. Si haec possint duo convenire, Lector, Stoum cernere tu queas Phaonem. Sed nuda nate, non ut ad Poetas Cum magno solitus Sopho venire. LXXXVIII. De Orbilio. PEdentis leve visium Puelli, Non est temnere te, Orbili: Scholae quos Vestrati dare praesides laboras; Taleis esse solent Deis prophetae. LXXXIX. De eodem. NAsillum Orbilius longum tria iugera corna Dicit, habet nullum hic cerebri, Paridamae salillum. XC. De Bavilio. BAvilium inversa deducere grammata penna, Possit ut ipse suos raro apices legere. Non mihi mirorum facinus genus auget, in hoc est Nil pro tam lepido ridieulum capite. Litterulis Bavius his utitur, in natibus quas Discipulum scribit Orbilius ferulis. XCI. Ad Lectorem. FOrmosus liber ambit umbilicos, Tu tantum Genii remitte vestri, Ut possit decies legi solutus: Nudorum te Epigrammatum patronum Palla purpurea Poeta donat, Si vis femina masculi libelli, Lector, Carmine dicier pudico. XCII. Ad Bavilium. MEntem omnem in uno si cupis meam verbo, Epigrammata generis arbiter putem cuius Tua esse, Bavili: pauculis tibi dicam: A Martiale mortuo nihil tale Scriptum esse iuro, sancta sic iuvet Pallas. XCIII. De Libro. IT liber ad finem: Tardum fateare legendo, Ille tamen quovis huc pote abire gradu. XCIV. De eodem. FIns finis adest, io legentes, Finem iam dedit ipsemet Poetae Fini finitimo, modo absque fine Finem carmina perditum requirunt, Finem im fine requiritis legenteis, Finis iam nihil est, io legenteis. XCV. De Poetis. HIc se Bilbilico parem Cynisco Votis fingere maximis laborat, Hic vult Virgilii Poeta palmam, Hic vult cultum elegus Tibullianum, Hic quid nescio de sacra cohorte Maiorum sibi gentium tributum. Ipse istuc mihi de favente Cleio Exoptem numeris satis venustis. Tantus carmine, tantus ingenI vi Sim, quantus sibi Bavius videtur. SCVI. Ad Lectorem. CUm tria restarent Epigrammata, candide Lector, Est mihi te viso de triade orta duas. XCVII. Ad Ioann. Seussium. QUid faciam, o Seussi, magni Ducis altera quaeris Dextera? te colo, medisco, cano, atque abeo. XCVIII. Ad Lectorem. A Bire, Lector, heic ioco mihi dictum est; Tu mihi maneto: muto nunc pedem, libro Aptus sequenti dexter est magis laevo.