Amphitheatrum Seriorum Iocorum: Libris XXX Epigrammatum constructum. Machine-readable text Barth, Caspar von Barth, Caspar von XML version, markup prototype, December 1999 Ruediger Niehlmarkup Camena
http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ barth6 barthseriorum.html s001.html barthseriorum.xml barth6/jpg html Hannover: Biermann, 1613.

Regeln fuer die Texterfassung 03/2001

not necessary

 1 March 2006 Reinhard Gruhl markup text typed - structural tagging completed - no semantic tagging - no spell check except the preface and the dedication TARRAEI HEBI EPIGRAMMATUM LIBER XVIII. EPIGR. I. In Sangam. CUR LiberI nomen teneas Sangisce, putabis Mirari quosdam: desine, iure tuum est. Quod libet omne facis contra ius fasque piumque, Incipiat titulos ergo, LIBERE, tuos. II. In Scoppium. QUid morbi esse putas, labor at istic Quo nunc Scoppius? Auream vocabunt Arguti scabiem satis Poetae: Torquem glutiit antea paternum Quem fracto tulit ille de sepulcro, Hunc quum concoquere haud queat, laborat: Non erumpere per cutem valebit Horrentem, scabies periculosa Ni virgis bene maceretur ante, Hic est arte homini paterna opus, ne Vulgari bonus artifex medela Curetur, genere editus celebri. III. De Amore, ex Gallico. AMor unde nescio; quid sit Amor id ignoro, Quem veniat ille per modum, haud queo scire, Accendit ille, nescio quibus flammis, Certos hemones; hoc nimis mihi certum est. IV. De Scioppio. IN Satura Stoa Scoppus luxata PetronI Restituit facili carmina Acersecome. Hoc decet, hoc magnum est, Veneris curae Nepotem In desperato, Scoppe pilose, loco. V. Ad Lectorem. EXoner andus erat haerente catharmate vates, Principium libri, Lector amite, tuum est. Bellua quae Scoppo, Sanga, quae turpior exstet? Heic nasum ignoscas Patricium Orbilio. VI. De Orbilio. CUm futuit nasum lingua livente Magister, Mucosum nasci carmen, Ovvene, negas? Talia sunt Bavil I, tali se Emblemate pingit, Cum mimum in Clari veste Bonarscus agit. Hoc Sociipacto salsos meditantur Elenchos, Cum superest calami pro ratione dolor. VII. Ad Gaurum. PArva quod attractae commendem carmina cartae, Nescio quam parcum, Gaure, canis Vigilem. Tu licet extendas longis Elephanta tabellis, Inque tuo opponas Rhinocerota libro. Non animum e carta magnum monstrabis inani, Truditur haec calamo saecula in innumera. Hic spatium augusta dignum qui mente requiris, Invenies; Maeior quo liber, hoc minor est. VIII. De Tullo. TUllus eburneolis scribit Ramenta tabellis Aurea, carminibus sic placet ille suis. O stolidi effigies Baviigermana; quis aurum Atque ebur aestimet in carmine corticeo? IX. Ad Scoppium. TUqui sectarum causas et momina nosti, Scoppe, dic mihi dogma quod est? X. De Scoppo. NUpturiunt fures, Stoam concludite, Scoppo Patriciis aliquot torquibus heic opus est. XI. De Scioppio. ROma suum civem Scoppum vocat: Urbe quis illa Villicus in qua sunt marmorei Agricolae? XII. De Scioppio. SErvum esse nostrum quis Scioppium neget, Iuris alieni semper offa quem tenet? XIII. De Urintio. URintius ad Magnum scribens, quem gestet Amorem, AEquare ingentem posse Gigantae canit. Dii superi, qualem fecistis corpore vatem, Cuiiecur est Caei aut Enceladi hospitium! XIV. De Statua Ruffi. RUffi Rhetoris hoc putabis instar? Imo ipse effigiae suae est imago. XV. De eodem picto. PEniculo qualem Ruffum finxisset Appelles, In Tabula potes hac cernere, quisquis ades. Omnia, et ad vivum novus omnia finxit Apelles, Hoc nisi quod viva est Ruffus imago sui. Pingere quem si quis recte volet, omnia vertat, Spirabit tabula, mortuus in tunica. XVI. De Acerra. CUm vieto quisquis lusu certabit Acerra, Seria cum incipiet, Mors hominem excipiet. XVII. De Hebio. CRaebrones critici cuiusdam quid tremis, Hebi? Stulte, put as veterem crabrones pascere betam: XVIII. De Fama. RAra bona est; bona si, paucis ea cognita Fama est, In pretio e paucis unus et alter habent. Prava frequens, facile est toti notissima mundo, Quisqueodit, cunctos spernere quem meminit. Praemia nulla bonae vel sunt rarissima, Laeva Omnibus obiecta est undique ludibriis. Spernet utramque, cui Sapientia dia favebit: Cum tanta miserum est ambitione mori. XIX. In Petri Launaei Theatrum. VErtit in Hispanum Launaea Perezius orsa, In Latium duxit Belgica cura sonum. Germanos etiam mortalia nosse Theatrae, San Galli docto carmine iussit honos. Verum ego de Gallis alio me vertere nolo, Cum volo mortalis nosse theatra mali. XX. De Scioppo. QUi pauca panxit posse genere de cuncto Patrare numeros Scoppium meum, credo: Imitatur ille sic suos patres, quorum Inire numerum quivit hactenus nemo. XXI. Ad Georgium Erhardum. QUod n='iana tot locis citas scripta, Erharde docte, dum Petronium comis, Tibi atias perhibere nomine ipsius n='I volebam, qui modo est apud Divos, Sed unicuique, talis ingenI, dudum Vivus vidensque Barthius satisfecit. Enim ille cunctos candidosque doctosque Amabat uno spiritu, omnibus chare. Quis inter illos teneget, cate Erharde? Tibi ergo grates antea egit ingenteis, Quam se citares, Barthius, tu ei debes. XXII. De Catharmatis. CUm Scoppium videmus esse praegnaentem, Et Nixios vocare Barbarum Clarum, Bavum incientem nescio quibus ronchis Subter crepare; spiritus Magistraleis Ad unum habere partui subhastatos Orbilium, et illud monstra quod super cuncta est Peperisse Sangam; quid moramur abiectis Cacare calamis, ut siet cibi tantis Epulonibus deinde copia, et potus! XXIII. In Scioppum. REs nullas, ioca nos sonare nuda Cum te rumpimus, hoc Scioppe clamas. Ergo te nihili esse confiteris. Et cum te nihil esse confiteris In rerum numero incipis mihi esse. XXIV. In fabulas Phoedri. INgenuum Phoedrimaleo, Pythaee, Catonem, Insita quam centum pectora Socraticum. XXV. In Plinium. OMnia qui legit, nil lectum oblitus in usu est, Plini, quem dicam? est maior Aristotele. XXVI. De Scippio. QUod Cardinali Stocius choro noster Praecepta docta scribat; hoc sibi impendit: Nam somniando Cardinalis est dudum. Et cum Madruci nuspiam videt fumum, Dormire praeter nil scit uspiam Scoppus. XXVII. Ad Frid. Taubmanum. VAtes nobilis hac tibi papyro, Multam mittit amice de salute, Non vatis tamen, hoc nimis cruentum est, Sed vestra tibi propria; remittes? XXVIII. Ad A. Th. Siberum. SIbere magne, nil tibi dedit corpus, Ingentiore Spiritus venis mole. Hoc iudicante te Scioppii scripta Olim videre nunc recordor; et verum est Scoppiana quisquis or a porculcat, Sapiat necesse Spiritum tuae molis. Moles vocanda sit tamen tua est isthaec, Volitare qua per ora, Maximus vates, Potis es virorum. Sic Siberus est magnus. XXIX. Ad Lectorem. OCtavo et decimo si quis dormire libello, Iam Vatem pulsas Lector, ut evigilet. XXX. De libris Epidorpidum Scaligeri. QUi Scaligeri carmina, Sapientiae honorem, Fracto pede reptantia conspicaris, asta: Haec qui potuit dum simulat pedem teneri, Quo praepete pervenire quiverit volatu, Tardissimus es nisi ipse, iam diu te didicisti. XXXI. Ad Lectorem. ES nimius nostri, dicis, clamose Poeta, Tot tibi qui inviti carmina contulimus. Imo ego sum minimus vestri consultor honoris, Quem pro quaque potest voce decere liber. XXXII. In malum Equitem. CUm super alipedem pendes, Fabiane, decorum, Centaurum luscus credere possit homo. XXXIII. Ad Coloniam. DIa vale salveque Colonia, Victor abivit: Sors cui visa tua est sensim aditer propera. XXXIV. Ad eamdem. INvicti domitrix Regina Colonia Rheni, Vince tuos cives, vel tibi victa fuge. XXXV. In Scioppum. CUr bene sit Scoppo dum Stoica repit in arma, Quaeritis? huic nimium, turba iocosa, male est. XXXVI. In Iesuitas. OIesuita, maximum orbis humani Probrum, luela saeva Christianorum: Te veneror, atque genua flecto cum voto. Flagrum profecto es stridulum Dei irati, Quo mundus omnis contremiscat in poenas. Sed scine finis quis manere te possit? Uno ore cuncti iam fatebimur nostro Deo parenti, nos mererier tanta; Revocabit ille stricta flagra clementi Manu; inque signa mentis esse placatae Dabit illa flammae, tu peribis, ut fas est. XXXVII. Ad Se ipsum. QUod restat, instat; perge quo viam Fata Dedere, Victor: coepit ille qui finit: Principia laeta cum sinister exstinguet Finis, peribit, est quod inter utrumque. XXXVIII. De Orbilio. NOn possum tibi quippiam negare De naso modo quod tuo incidebat: Cum culos bene tergeas magister Naso decrepito et parum petaci, Qua nasum nate tergis; o facete Quoi tot discipuli, suumque pro se Quisque est officium parare promptus? XXXIX. Ad Ruffum. SAepe, bonam noctem, Rhetor, Ruffusque mihi optas, Lenoni nescis Nearam scripsisse Leonem? XL. Ad Ponticum. SUm simplex, dicis, nec vestra haec ludicra curo: O quam sis simplex, Pontice, ni sapias! XLI. Ad Castum. CAste tibi de te modo dicere pauca volebam. Sed castrare logos non volo; Caste cave. XLII. In Monachos. IN Monachum scirptum est scortantem Epigramma; sed Caudata Vulpes iam, rogo, quot legitis? XLIII. De Polo. FRonte Polus scabiem, glabra licet, iste minatur, Quare? habet in laeva magnum adamanta manu. XLIV. De Poppiliana. POppiliana dabit modo ne poscasve, rogesve, Affirmare malum est nempe, negare nocet. XLV. In Scoppium. COrpore qui molli Gallus velit esse Cybelles, Hellespontiaco durus in ille libro est: Prodigio simile est, beta qui mollior omni, Marmoreum penem Stocius auctor habet. XLVI. Ad Sabellum. CLamas, Sabelle; Simplicem virum laedis Numquam, Sabelle, laeditur nisi duplex. XLVII. In Leandrida C. n='I. HEro pulchra fuit, formoso flore Leander, In Cantore nihil carpere Momus habet. XLVIII. Tumulus C. n='ii. PArce, Niger, Lectu: Candor iacet heicce sepultus, n='iadae huc posuit flebilis ossa dies. O nitide, a turbaeque puer livore remote, Fama tua hac serta busta coronat: HAVE. XLIX. Ad Sangam. IN te quod exstat salsius meo libro Delere, Sanga, si voles, lege scriptum. L. Scoppium Barthius vocabat Muraenam. SCoppi, Muraenam dicit te Barthius; hoc cur? Quod tu anim am in cauda, piscis ut ille, geras. LI. De Pompiliano. DIcite pontifices in sancto quid facit aurum? Aurum ubi quid sanctum est? Pompilianus ait. LII. Aesopicum. STipes ut ob scurum visus fluit are per aequor, Dum procul a terra, res pretiosa peti est. Mobilis at prope cum devexerit unda volutum, Quisque abs se spernit cetera ridiculum: Sic clarum si quem Fama extera tollit ad astra, Talipedans populus nomen inane colit: At prope cum Fati stitit hunc cito mobilis ordo, Certatim sannis acribus excipitur. LIII. Ad I. Dusam. DUsius est priscis mera nox: quid Dusa? merus Sol, Heic vincunt veterum nomina, saecla nova. LIV. In Iurisconsultos. VErvecum in patria Labeones iudico natos, Hi una omneis, unus qua bitit ante, abeunt. LV. De Lanio-Papa. CUm Lanium ad sedem eveheret stridente Senatus Cardine, quam colimus principem Apostolicam: Maerebant cives: quid ait, stultissima turba, Mutius; ecqua ista iubila luce premam? Piscator Petrus sanxit ieiunia pisce, Ne caderet quaestus carne supervacua: At Lanius pleno laxabit iura macello, Vah Petro quaestu ceu prior Imperio. Carnea iam fessum decurrant saecla per orbem, Linquite piscinas Pastor ait Lanius. LVI. In Saufeiam. SAuffe iae inferias tumulo cum solvis, Arine, Parce aliquid Bacchi spargere de latice. Non illam Furiae, non illam Cerberus anceps Infernis, contactam huius odore, tenet. LVII. Adeamdem. NEparcas lateri, vivae, Sauffeia, bibendum est, Nemo venit campos zythus in Elysios. LVIII. De statua Circellii. QUid plumbea vult statua? videns vivus in illa est Circellius; hoc tamen Myron male facit istic: Venti fuga tam mobilis esse non potest, quam Circellius iste; plumbea gravis figura. LIX. In Saxonem. QUi Saxona conspicaris, et nevis iocari, Istum cano, non quemlibet: alteros celebro: Te litter a ne fallat, opus erit heic cavendo, Saxum ille merum, non homo, saxeus nisi ille est. LX. De Ioanne Annio. ANius ex olida tollens mala dicta culina, Nil, ait, interfit, sit vetus, an veteri Carcere prolatus liber: atque hunc edit in auras, Servantem veteris Historici titulos. Nescia nos alio, dixit, cole nomine quondam, Contemptrix fuci candida Posteritas. Annuit Eventus: paucis quod vita lucernis Impensa, hoc scurrae vafricies tribuit. LXI. Ad Marcum. TE prius excusas quam quis te accuset: an istud Feceris, ignoro: Sic tamen esto reus. LXII. Ad Lesbiam Saxonem. REge U Vitikindo natam te, Lesbia, credam: Si tua non tam sit nigra caput soboles. LXIII. De Sauffeia. UT Ponto enata est quondam Venus aurea; sic te Zythi ego prognatam facibus esse puto. LXIV. In Lesbiam. LEsbia sesquisenex puerae quod nomina sumit, Exemplo magni patrat id illa Dei. Sic Amor ante Deos omneis prognatus, ad isthuc Temporis, in libris versificum puer est. LXV. Ad Puellam. NUbe puella, volat, volat irrevocabile tempus, Nube puella, semel forma superba perit. Nube puella, fugit Veneris flos quattuor annis, Canicies annis quinque venit Veneris. LXVI. Ad Scioppum. DUdum, Scioppe, lusimus nihil tecum, Perire tempus dicis, et petis ludum? Lude, o Scioppe, quam potes, potes quantum! Tibi tesser as dat Senio tuus pridem. LXVII. In Sangam. SAngisce noster; parce bilis immensae Vibrare carmen, tu nocere Victori Potes iocoso, quantum habere nec vota Tua cuncta possunt; nam periculum magnum est Nerumpat ille panticem cachinnando: Sed non suum: Sangisce, quem putem, nosti. LXVIII. In Orbilium. ELato Orbilius naso quae Februa solvet? Cerbero eum novit quae commendare cacanti. LXIX. In eundem. QUaeritis unde putem Napelli nomen oriri? Pellis de naso est, Orbiliane, tuo. LXX. De Iusto Lipsio. MEmoria praeses Temporum, Dea annorum, AEternitatis aeviterna Regina, Virgo pudica, nullius proci tactu Votum inquinata; sponte se tibi, Lipsi, Zona soluta dedicat dehinc Sponsam. Arcana cuncta cui sua esse perspecta, Perspexit ipsa, crediditque perspecta. LXXI. In Iesuitas. VOsne Novatoreis Criticos, vos dicere, cuncti Quos veter atorum nomine prostituunt? LXXII. Ad Loquacem. OGarrularum pompa longa cornicum, Istone more nomini tuo credis Confodere posse te Cyclopicum lumen? Quid sustinere poterit arduum, quaeso Gravis, tacere, cui periculi forma est? LXXIII. Ad Bonarscum. QUis te Luride, quis iubet, Bonarsci, Illoto pede ventitare casta Spurcatum iuga candidae Thaliae, Ut libro horribilique tetricoque Infercire queas ligata verba? O pstis mala narium piarum Fosse e stercore; te fimi inquilinum Murrham prodigium est olere velle. Quin isthus apage ad suum cohortem, Qui grunnire modo ordiuntur apte, Cum te praeside tam diu carendum est. O Scribane, facete tum latebas, Quam Clarus modo factus inter omneis Obscurissmus exiisti; habesne Quod possis mihi vela iam tuarum In laudum pelagus bene explicanti Faex oppedere Loiolae theatri? Sis audax volo, nec meum e cohorte Sanctorum sine praeterire nomen, Quos omneis tibi iure perduelleis Fecisti, mala bestia, atque dira: Quin latres VigilI perinde nomen Ut Scalae solitus; tuopte tam dem Iumento tibi uti queas perire Accersire tuum, ferox aselle. Infandissime quotquot exstiterunt, Quotquot post aliis erunt in annis, Quot vivunt modo: quos obire cunctos Sectae Regula Loiolae iub ebit, Ut possint Socci cluere soli: Afram ceu basiliscus ad Cyrenen, In campo dominatur unus amplo, Liventem procul et procul nocentem, Quem saevae quoque belluaer relinquunt. Sic te Scoppius, et Ferinus Ursus, Linquent postidea, tui veneni Non iam saeva pati arma sustinenteis. Quamquam Scoppius iste, quem priorem Vix isthic modo nominare quivi, Nil iam cedere, sed tuum velit se Iuxta participem dare in triumphum. O Stirps horrida Ditis et Chimaerae, Gens Cyclopica, perfidi latrones, Fax Mundi, Opprobrium et luela rerum. Quo vos fine dabit perire tamdem, Quam nunc nomine luditis professo Omneis nequitias, scelusque totum, Maiestas Domini Deique Iesu? LXXIV. Ad Lectorem. NOs scripsisse iuvat, si non vis. lector, am are, Nil scribas, moneo, nos tamen ista iuvant. LXXV. De Scaligero, ad Taubmanum. LIngua fuit Phoebi Caesar, post Caesara functum, Audivit vocem, quis, Friderice, Dei? LXXVI. Ad Legenteis. UNum habet hic longum, sunt cetera curta libelli, Verum haec non vatis culpa; Bonarsciadae est. Ampli adeo colli est Clarus fera; reste necanda Praelonga si quoiquam, huic opus est asino. LXXVII. In Gallicissantem. GAllum omne scribis, omne Gallicum sonas, Quicquid tonasve depluisve, Gallicum est: Toga superbus ambulas in Gallica, Caput pedesque Gallico tegis modo. Quin si fides probanda vulgi est carmine, Obscura quod te facere nox solum videt Solum, alterove non tuae socio luis, Hoc omne Gallico facis modo, Pipe: Vomis, cacasque Gallice, hoc periculi Plenum est, subire ne tuus plures queat Obscenitate, morbus oppletus, mala. Pipe, quid laborem dicere, sacra haec est lues, Germanitatis totus oblitus tuae es. LXXVIII. In Linam. DIfficile vobis esset am maritari Quis credet, o Lina? antea ille rem factam Fecisse credat, qui Linam maritabit, Et facta quamvis res sit illa persaepe, Discissa tamen est saepius, Lina, in vobis, Quam quarerefecta tot-modis queat dici. LXXIX. Ad Lectorem. VIginti ad finem restant tibi carmina, Lector, O felix cui tam pi gna sub hoste pio est. LXXX. Ad eundem. ONova res, Lector, monstro signandarecenti, Emit mancupio se liber iste tibi! LXXXI. De Samia. SUb pedibus niveis quod gestas aurea vincla, Hoc, Samia, est sanctae Relligionisopus: Divitias calcas; sic deliciaris in illis, O Samia, es rectorelligiosamodo. LXXXII. Ad Lectorem. TOrta fronte glabrum legis libellum Plus, Lector, manibus sapis cerebro. LXXXIII. Priapus. FUi Priapus ante, nuncrudis stipes, Nihil iocive viriumve languenti Mihi reliquit haud puella flaventem Comam revinctaflore mille fulgorum, Nec aut salaxpuellus, aut petax sponsus, Silere posse me videbar, hoc factum Patrasset ulla si puella, vel florens Ephebus, aut timens nucum, tener sponsus. Sed illud, heu, mihi illud intulit damnum Senilis ille, Stoico rigens mento, Cyniscus ater, ambulusque nocturnus, Tacere cuius horridum volo nomen, Quod ipse nuper Italo dedit venum In orbe, quod redemit unica cena Madrucii coquina, floris exstincti. Quod ipsus ille more si mihi sueto, Perire panticem iuberet omenti, Dolore temperare maximo quibam: Sed ille, vaeme, et horridum et novum plane, Inusitatum et omnibus modis dirum Scelus patravit, atque me mihi exsuxit. Quod ora sipetulca sensero, porro In istud advenire crimen expansa, Sedet natem perinde vertere in buccam Ut ille doctus ipse, quem loquor furem. Loquace cum semelrepletus est bucca, Natem resolvit in ducenta dictata. Medela si qua lautior malo nostro Cui videtur, hanc mihi, rogo, monstret. LXXXIV. De eodem. EXsuccum Scoppi quod commentatio faecis Helle spontiaco quae medicina Deo est? Penis ei excisus pro furibus exsulet horto, Orbilii nasum sistite ei in gremium. LXXXV. Ad Sabinum. IUdicium Orbilii possis quafraude cavere? Lipsiadae scriptis scribe, Sabine, dicam. LXXXVI. De Deabus. CUr Venus in triga Iunonem vicit et acrem Pallada, divitiis ingeniique Deas? Stultae divitiae, doctrinae gloria nauciest, Inter iactanteis nuda ubi visa Venus. LXXXVII. De Versibus. INterdum antiquos iuvat adspersisse Leporeis, Ut modo de Idaeo est colle reducta Venus: Non sapiunt epulae nisicum nova fercula ponunt? At vetus in potu gloriam Iacchus habet. LXXXVIII. Ad Lectorem. REstant undecim ad ultimum libelli, Isto carmina computante semet. Si bis hoc tibi quinquies sciendum est, Absolvis sine lectione librum. LXXXIX. In Serarium. CLavigerum quia desper ant sibi credere Petrum Papicolae, officium huic mystae tribuere SerarI. XC. De Invidia. IN vitiis cunctis Livor iustissima pestis, Quippe suum informi prodit pallore colentem. XCI. De Hyllone. HExametris pedibus, cruce uti, meus abstinet Hyllo, Multum passus hic est, ut puto, de pedibus. XCII. In Sangam. TEnebrose Sanga, sive pestilens anguis, Isto latere nomine exputas dignum, Tibiut Bonarscus antefixit exemplum: Dolere sipotes dole, obsecro, tamde; Scena est aperta iam libidinum, densa Quas nocte Iesuita nectit in Lucis Sacros rohetas: An tibi haud satis clare Clarus perisse visus iste Crabronus? Dolere si potes dole, obsecro, tamdem, Convicte Sanga, nomen hoc fuge obscenum, Tuoque prodi, teque prorsus expurga Errasse confitendo; nam nisi pror sus Ut hoc videre contigit tibi carmen, Resipiscis ilico, atque Loiolam eiuras, Periisse tempus arbitror tuae vitae, Tuae salutis. Verba sed cadunt ventis: Imaginor videre iam tuas cristas. Atque adeo habere si nihil potespensi, Perire perge, dicque ceteris larvis Tuae cohortis, cum perire te cernent, Sibi quisque tale spondeat genus mortis, Praefectus olim quo Scioppii dives Factus parens est; sic iuvabitis vestrum Qui Stoicorum fata dum libro infercit Ad incitas redactus, exsulat mensis. Vertit culinas Italum, fugit fumos, Quos ipse fecit, vendidit, bibit, mandit, Mando, biboque, venditorque, fumorum. XCIII. De Anello. IN gracileis Elegos Epigrammata cogit Anellus, Hoc est lugentum dicta sua, Officium. XCIV. Epitaphium Scaligeri. QUod mortem vitam que inter resiare videbat, Scaligero hoc functo maxima vita modo est. FAMA, cui parilem doctrina ostendere ad Ortum A Sole Occaso machina tota nequit. XCV. Ad D. Heinsium. INdigetes Batavum, tuque hos pars nobilis inter O saecli Rector Phoebe tui, Heinsiade. Te Vigilis chartaepro iudice saepe volebant, Dicere, sed morum hocregula non patitur, Iudicium nostrae quem de se ferre Camenae Rite volunt; laudes huius in id regerunt. XCVI. Ad Bavilum. OBavilemagne, Casus anne Fortuna Voluere nunc te trudere in locum extremum? Salveto nobis inter ultimos, primas Tenere magnos dignus inter auctoreis. XCVII. De Thestili. EXcaecat natos Magicaevi, Thestilis, herbae, Claudere sic genitrix lumina cuncta potest. XCVIII. Ad Lectorem. AMbibant Bavius, Scioppittsque, Et Sanga, et Leptdus Bonarsciani Compar, Orbilus, ultimum libellum. Sed summo in capite est satis pericli, Extremum iubeo valere carmen, Dum consecro tibi, Benigne Lector, Tu sie utere ceu tuo, valebit.