Amphitheatrum Seriorum Iocorum: Libris XXX Epigrammatum constructum.

Amphitheatrum Seriorum Iocorum: Libris XXX Epigrammatum constructum. Machine-readable text Barth, Caspar von Barth, Caspar von XML version, markup prototype, December 1999 Ruediger Niehlmarkup Camena

http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ barth6 barthseriorum.html s001.html barthseriorum.xml barth6/jpg html Hannover: Biermann, 1613.

Regeln fuer die Texterfassung 03/2001

not necessary

1 March 2006 Reinhard Gruhl markup text typed - structural tagging completed - no semantic tagging - no spell check except the preface and the dedication TARRAEI HEBI EPIGRAMMATUM LIBER XXI. EPIGR. I. Ad Lectorem. STANTEM tein bivio, iocose Lector, Oppandens gremium, sinumque laxans; Sic compellat amabilis puella; Huc, pulcherrime Amator, huc adito. Non vis rustice? digne rusticari. Sed quam, dicis, amabilis puella est? Hoc cum sanguine senties, adito. Plus quam bis decies liberpuella est. II. In Sannazarium. OMnia cui desunt, praeter quam quis opus est; hunc Regem versificum dico ego Nazarium. III. In Scaligerum. MUndi agrum ingentis, Naturae divitis hortum, Harmoniae pratum, Mnemosynesque nemus, Cum cecini; nondum satis est tibi; Scaliger. Ergo Quaere tibi vatem; Nil scio Scaligerum. IV. In Bubium. STridorem in versu vult noctua ferre Poetam, Iam demum non est, Attica terra, tibi. V. In Solum. IOcosiorem neminem vidi Solo, In balneo recitavit, et pretium tulit De publico lavare: lautum praemium! VI. In Manium. PRodigus est aeris, velparcit Manius auro, Scis quei? Bis statum dum perit aurum, habuit. VII. De Epigrammate. NOn solus salsi laudatur Scommatis usus, Est etiam sibi quod suspicio hinc rapiat. Tangere volt unum, multos Epigramma notare, Est quidam Satirae flos, Epigramma bonum. Sed numeros servet numerosaenaris acumen, Non est hanc quoivis credere versiculo. VIII. Pompeius. OCeano eieci, tellure exclusi alienos: Romanos hostes vincere non volui. Sic quoniam vincit semper Civilis Enyo, Vincere qui non volt Victor erit Patriae. IX. De Se. NIl ego, carminibus nostris, felicia quamvis Vel male, vel non sint, vel satis, invideo: Tam bonus, aut malus, aut mediocris, nemo Poetast Ut sibi quid laetum nilque mali invideat. X. In Circen. SOlis avi cum se Neptem putat aurea Circe, Matrem testatur sponte fuisse lutum. XI. In Stoicos. QUid me ad Stoicidae poscis spectacula sectae? Saepe hircos vidi, Pannice, Marmoreos. XII. In Myrtullam. MYrta oculum cupiens, o culum dicet. Ut ante Lusca est, postico caeca oculo esse cupit. XIII. De Bavio. SAnctum mortalem Bavium, Taubmane, putamus. Musarum martyr non sacrosanctus erit? XIV. In Clarum. OBscurissime Clare, quis tenebras Lucis nomine te iubet subire? Mortalem, hercule, vafrum et elegantem. Qui tenocte tua, latere quibas Qua, protraxit, et esse iussit istud Quod possis tenebras vocare claras; O monstrum horribile et tibi expiandum Obscurissime Clare Loiolarum. XV. Ad Aemilianum. QUadringentorum lurco bonus, AEmiliane, Cum quingenta feret, Manius, esuriet. XVI. De Scoppio studenre. SCribere de Latia volt Commentaria voce Scoppius, ut possit vincere Gifanium, St oicidae columen sectae, tibi num excidit islud? Stultitia docta est nil inamabilius. XVII. De Versibus. TOt sunt scripta mihi, tot porro Epigrammata restant, Ut desperantem copia conficiat. Subvenies, Lector, magno cerebrosus hiatu, Ne sentire mihi scripta tot ipse queam. XVIII. De Iusto Lipsio. UBi litteraeque litterisque credita Doctrina floret, Lipsius nequit mori. Proin sepulcrum litteras LipsI puta, Antiquitatis ipse Conditorium est. XIX. De Iano Bernartio. BAcchantem Agnati magno te Numine LipsI, Exclusit silvis Statius e mediis. Cognati ingenteis res est perfeta periclis, Fors istas possis tu tuo adire pede. Opuer infelix, nimium memor Hectoris huius, BernartI oblitus te patris es sebolem. Attamen hoc meruit tua vel tibi sola voluntas, Ut pellas Hiemen Papinii arboribus. XX. De Aegocerote. COrnua habet certe, vatesne temnite, magna Cornua habet certe maximus AEgoceros. Tollit iis magnum magna cum coniuge lectum, Et populo ob scoenum monstrat adulterium. XXI. Ad Scoppium. CAnem vocare Vigilem et oppido, Scoppe, Vigilem potes bonumque; namque te viso Ut fure quovis semper ille baubatur. XXII. In Aegocerotem. COniugis AEgoceros quei sit, Lupe, quaeris adulter? Absens uxorem comprimit AEgoceros. XXIII. Ad Lectorem. SI sunt haec mala, Lector; oro vatum Quis scripsit meliora Teutonorum? XXIV. In Sangam. NOmen Sanga sibi dedit profecto: Angi se cruce sanguinante Sanga. XXV. In Clarum. CLarum dicere qui potes Bonarscum Scribanum Carbolum, potes Catullum Parvum dicere, sed catum Cuculum. XXV. In fastuosum. DUplice se videt Aufidius, Fabiane, figura, Incomparabile inde factus est monstrum. XXVI. In Scioppum. RIdendo vetulam sibipte pictam Prodit Verrius interisse Zeuxin. Plorando sibi Stoicum, Scioppus, Instructum, sine vindice interibit. XXVII. De eodem. PAscentem ficus ridens Chrysippus asellum Interiit, si quid verum habet Historia. Vivet ubi sua Scoppiaden narrare videbit Dogmata; tantum asinopraestat iners asinus. XXVIII. In Stoicos. STare diem totum cui Stoicus imperat, usus Hercle illi multis est homini pedibus. XXIX. Ad Posteritatem. REgina retrovida supplicat tibi Victor, Ubi ille te Numenque vostrum adulatur Sibi credere haud velis. Nihil tui causa Sua sed omne gratia Vigil scripsit. XXX. De Epigrammatis. TRiginta brevibus Epigrammata provoco centum Longa, sed Herculeo mi hic opus est Clypeo. Lectoreis appello bonos, vulgaria nolo Iudicia, angustis sponte volo in spatiis. XXXI. Ad Phoebum. HAs tibi, Phoebe, comas migrans modo, Victor, Ephebos Dedicat, apta novem munera Virginibus. Caesaries flava est, auro pretiosius eius Ingenium, aureolo sacrat utrumque Deo. XXXII. Ex Philemone. ORatio utilis putanda maxime est, Si qui laborant; splenium ulceri velut Medicatur, igni affectuum allocutio. XXXIII. De disputationibus. VEratrum bibe massa dum manebit, Cum iam pulvis erit, cave: Enecabit. Sic Rixae, Sophiam, bonam, et saluti Acceptam bene; dum manere massam Densam perpetiuntur, inde constant. Ast subtile ubi laevigant acumen, Exstinguent rationem et ipsae obibunt. XXXIV. De Tempore. DUm perit, est tempus; tum vivit, cum fuit; Ergo Temporis interitus vita futura sui est. XXXV. . IRacundum hominem noli exambireprecando, Oppugnat sese: hunc non colere, excolere est. XXXVI. Ad Lectorem. SAlsuginem requiris in meo versu: Ego, Lector, in tua requiro eam lingua. XXXVII. De Plutarcho. PLutarchi Vitas, REGES, ediscite ad unguem: Mortuus est istinc nisi, REX, capit orgia vitae. XXXVIII. De Epigrammatis. SCribere bis salsum est. Epigramma est Bacchicus horpex, Ille bimater, at hoc, (sit venia) est bipatrum. XXXIX. Clytus. SErvileis linguae dominis dominantur in aulis, Libertas harum est noxia. Clyte doces. XL Sapientia. DElirans mundo Sapientia maxima Christo est, Tramite prae recto sic iuvet error, Homo. XLI. In Orbilium. NOn est pumice rasus exoleto, Hinc nasum timet OrbilI iocantis Victoris VigilI liber iocosus. XLII. De Bavio. CArmina cum Bavii capio, Forstere, legenda, Nil deleturio, cuncta cacaturio. XLIII. De Orbilio. TAxus pro calamo est, pro succo sepiae, omasum Harpyiae. Orbilio magnificum ingenium est! XLIV. In Lyciscinnam. QUi basiare volt tuam iuventutem, Tuam ille, Leyda, basiet Lyciscinnam. XLV. De Ovveno. TErcentum facit impotens Ovvenus Uno carmina dum libro; libellos Absolvit Vigil interim ter unum. Ter dignus Vigil est legi, bis ille: Nam versus semel haud potest iocosu. XLVI. In Stoicos. ADfectus sunt treis quis Stocidae medicantur, Est Metus, est cupido Caeca Libido pede. Est blanda incassum nisi sit quoque fausta, Voluptas, Quartum adde Ingenium. Secta quod illa necat. XLVII. Ad n='ium. QUei dixti ingemium, iocose Victor, Adfectum modo? Barthius rogabat. O n='i, male plurimi hoc laborant, Quis Cura est gravior metu atque Amore. XLVIII. Bicolor Bavius. SPectandum Ptolemaeus obtulisse, AEgyptIs hominem probatur, uno Albentem latere, altero nigrantem; Non sim Rex ego, posteris videndum Portentum Bavii offerens; quod ante Candens experiere, cum placebit Postica facie nigrum putabis? XLIX. De Secreto. SEcretum si quid vis custodire, negato Effutire tibi Principi, ita excipies Aleae; at unius si credes garrulus auri, Exemplo cupiet prodere quisque tuo. L. Amator. ESt lasciva foris, sed casta domestica vita, Verba damus populo, facta probanda Deo. LI. Virginitas. TOrrenti in magno plenum, vas fictile, gemmis Volvitur, in saxo est quolibet interitus. LII. Ad I. Seussium. PUtschiadae tumulum beneolenti tinguere odore. Ad stacten myrrham est addere, Seussiade. LIII. De Ovveno, et Se. MUltum Ovveni ridere sales salsissima techna est, Hispani docuit quem Valerinebulo. Quid Pedo, quid Marsus facerent, Getulicus, et si Plura perire iubet nomina Bilbilicus. Hoc nisi iussisset prae se contemnere vates, Nugandi adscribunt cui Critici imperium. LIV. De Ovidii convicio. POsse manum tabula generosum tollere vatem Qui negat, in vita non tetigit tabulam. LV. In Gyraldum. BArbariem obiectat ManilI quod Lilius orsis, Si videas Marci carmina, vana fides. Carmina Liliadae sed contemplatus, habebis, Si Latia haec, Marci Barbariem sapient. LVI. Ad Lectorem. TAndem, Lector amice, ventito ad te, Tam seron' ais? o amice: vates Ad se rarius adsolet venire: Scis quam proximior sibi ille te sit. LVII. Nugae. PAlmarium nugarier bene in Vita est, Quia ipsa vita est nil nisi malaenugae. LVIII. Ad Quemdam. MUltoties de te dixi inclementia Famae, Illam audire negas? tamdem aliquando sapis. LIX. Ad Principem. DIis atque alitibus, Princeps generose, secundis Devicta ipsa tibi mobilis invidia est. Dii pro te excubias, Fortuna et Martia Virtus, Gloriaque, Uranii nominis Obses, agunt. Invidiam vincit Clementia: cetera sortis Participant Operae, heic laus tua tota tua est. LX. In tumulum Zoili. NE tumulum calca, pus est saniesque sub isto, Erumpunt quoties quis bonus instat eum. Pabula ab hoc aeterna legunt Corvique, Lupique, Fons hinc ebullit perpetuae invidiae. LXI. De Vibenno. SCribentem dicunt interdormire Vibennum, Aulice, Lectoreis excitat iste suos. LXII. De Ollo, ad Ovvenum. PRo lubitu candet, rubet, et niger Ollus, Ovvene, est, Vulpe Lupum, corvum vendit, Ovvene, Lupo. LXIII. Ad Pruncium. PRunci, dextera principis superbi, Phoebi dextera te, Vigil, salutat. Rides ambitionem? et ipse ridet. LXIV. In Lyciscam. NUlli subicit, omnibus Lycisca Incumbit, equitare sic pedestre est. LXV. Ad Lectorem. ABsque tua posset carmen constare figur? Ingenti palpo te, Bone, concuterem. Nunc servire cui nugas sine lege necesse est, Suspicere erroris, Stulticia horribilis. LXVI. Ad puerum. FRange, puer, calamos, et inaneis abice ceras, Mentula cuncta hodie mens nihil alta dabit. LXVII. Ad Ovvenium. SI quid salsior es Britone fungo, Ignosces, Ovveni, iocis meis: sed Scin' tu qua ratione? Vindicando. LXVIII. In Saeculum. DIminui sensus nihil est mirabile nostros, Mirius est miro crescere stultitias. LXIX. De Epigrammatis. CAna caput nuper sic me est affata Vetustas; Scribe, mei mira est numinis historia. Displiceant primo Spes dum meliora figurat, Cum iam deficient Grandia, parva legent. LXX. De iisdem. CUi mea nulla placent, de Fundo ne experiare Mecum; age de summa, Fama, supersicie. LXXI. Ad Lectorem. LEctor, scribere si potes, caveto Urbanos legere, aut saleis mereris. Olim sic erat: ista saecla moreis Exposcunt alios. Notare nemo Elinguis nisi sustinet Poetas. Cuncti scripturiunt loquipotenteis; Et miramur, et esse suspicamur Portentosum aliquid placere nulli? LXXII. In Pimpontiam. NEmine se umquam hominum tactam Pimpontia iurat, Sed digitum excipias, si sapis, undecimum. LXXIII. De Scaligero. TEmpora restituit, divum expurget rationes, Scaligerum nisi iam tempora destituant. LXXIV. De Pontia. POntia tota places, sed quod mihi Pontia tota Sic placeas, unum, Pontia non placet hoc. LXXV. Ad Sabinum. . DEme? Dicis. Ego, Sabine, de te Possum, sed sine te. Nihilque tecum. LXXVI. De Catullo. INgenio potuere aliqui superare Catullum, Omnes unius sunt procula Genio. Vivaceis chartas suffusi, SPIRITUS, intus Educat, aeternas ingenii, GENII. LXXVII. De Libris. VIginti libros contexere gloria quanta est? Lectorem et vatem quae exoculare queat. LXXVIII. De iisdem. TInnire si quid adrem agit; Vigil sane Magnus Poeta est. Iudicant ita insani Vulgo magistri. Maior esset argutis, Si Martialis multa tempus exstinxet. LXXIX. De Se. OMnino est aliquid perdendum e mole libelli; Quam, Vigil, est cautus! nil necat imsubitum. LXXX. De Pontia. Pontia displiceat qua formosissima parte? Quam partem in nuda nemo videre potest. LXXXI. In anum. TAm modo turpis anus, quondam tam pulchra puella, LUCIA, quod possis vivere, magnanimum est. LXXXII. In Futinum. MUlto cimice ad ossa iam comesus Lascivis petulanter: ungue ab io Prurisscis, rapidum libidinaris, Inscendisque cubilia horridorum. Dii carnem tibi dent tuam, Futine. LXXXIII. De Vita. CUm cogit amus, ungue cum super docto Examinamus, vita quid ferat nostra Et quid renutet, illud optimum in tota est, Ridere semper, imputare sevitae, Secum iocari: quod dii dabunt tempus Sibi quemque pro suo putare gaudendo. Quicquid severa flebile ingerit Parca Ploret sibi ipsa: triste nil facit, triste Niledolere bulla debet humana. Servire magnis, interire laudatum, Vitae suae esse perduellem ego dico. Vivendi enim quis fructus in mero est luctu? Merus hercle luctus servitus, licet magna, Magnique Regis hoc minorque peiorque. LXXXIV. . REgem timeto multa cum dare incipit, Altare iuxta cornu inauratur Bovi. LXXXV. De libris. VIginti libros VigilI qui cernis et unum, Curarum VigilI vera sepulcra vides. Huc ille ingentis animi motusque moasque Deposuit, magnis lassus ab officiis. Dedicat hos Famae, primae ceu vestis Ephebos Pyxidibus legitur diis posuisse decus. LXXXVI. De caede Henrici IV. CAllorum non iam Regem excidere, salutem Gallorum excidio deposuere Doli. LXXXVII. De Nugis. SEria nugamur: quid mirum? fallere nugas Non alia possunt nunc Ratione Sophi. LXXXVIII. In Auliscum. MAnum te adire velle civibus clamas; Cave caput adeant ne tuum tibi, Aulisce. LXXXIX. In Orbilium. LOngum de Orbilio silentium istuc In partem accipias honam, rogamus; Iam restim fabricatur ille Sangae. Quam si pondere cum suo expatrarit, Totum illi voveo dein-libellum. XC. In Antisapum. FRigidulis horret tangi Lecania florem, Arbitror heic, linguae esse Antisapum calidae. XCI. De Sadena. CIrcumludere, sed salace tactu, Permittit iuveneis Rosam, Sadena, Ah, quam stulta! manere, nec revelli Vexatam tamen, est perire tortam. XCII. Paradoxon. SPoliare nudum nec decem palaestritae Hominem queunt. Nisi feminam. Idque vestitam. XCIII. In Antisapum. NIl dici, scribi, mussari, nilque taceri, Nil adeo expendi, nil pote fingi adeo, Antisapi quin nasus id in contraria raptet, Et fieri, dicat, hoc decuisse modo. Dedecorem ante omneis animi puto: qui nihil umquam Ut factum est, sed vult ut facere ipse potest. XCIV. De Poetis. SPernive sifices nihil profecto Miramur: bene factitasse caeci, Surdi sunt homines bene audiisse. XCV. De Latina et Graeca linguis. FRustra Latinos pauperes verbis vocas, Frustra Pelasgos uberes. Quia facta sunt Non verba Latio. Graeciae quia verba sunt Nen facta. Dis uterque, pauper neuter est Latinus atque Graecus, impari modo. XCVI. Boni et mali perpetua mixtio. BOnitas profecto nulla tam bona est, mali Quin portionem quam ferat, licet brevem. Malitas profecto nulla tam mala est, boni Quin portionem quam ferat, licet brevem. Macte o Deorum Numina alma caelitum Hac mixtione! Ferre sic malos decet, Laudare castos, dum sibi quisque improbi Agnatum habere quid, bonique iudicat. Sic mixtione cum calore frigoris Elementa sustinentur almo foedere. Dominatius omnis bella Naturae movet, AEqualitate dispari constat triplex; Rerum catena, Terra, Caelum et aequora. XCVII. Ad Lectorem. ILlotis manibus ne tange sequentia dicta; est Viginti in libris summum Eptgramma sequens. Ipse redux oestro fateor me talia velle Saepe, nimis raro posse, Minerva vetat. XCVIII. Ad Posteritatem. ODipa, numquam mi videnda, nec visa, Tibi hos libellos dedicoque sacroque Vigil; in iuventam floris integri, summos Pueritiae annos exilire contendens. Tibi, Posterorum magna domina saeclorum, Virago virgo, Virginalibus palmis Hoc Virginale dedico volens sertum. Generosus animi, nobili ortus e stirpe, Atavita facta ltteris colo Armorum, Pars, digna vestro prosecuta conspectu, Epigramma tenerum fortibus premet plantis: Et nunc novenos alteris novem stipans Annos ab annis, profero rudeis vultus. Puerile, quicquid autumo, sino credas, Asto odium acerbum moribus malis, vindex, Virile duco. Quam diu hocce servaro, Tam vivere cupio: Sic manebo in aeternum. Trans spatia Saecli, Temporisque, Caelique, Et quicquid acie lingua carminum tangit, Sublatus; inter innocentium coetus Elysia nemoris prata sloridi-semper Habitabo vates. Tu, virago Saeclorum, Quando hoc arena, parvus aut cinis, corpus Humo paterna conteget: meum Nomen Adamante vivo propria manu exscribes, Ita haec Corona, quam tuo modo in templo Perenmitatis aureo alligo Posti, Gratum Nepoti servet ultimo Carmen. O Posterorum domina magna saeclorum, Quae filiorum Nata, Mater, et Sponsa Tuorum haberis, assere erudi vulgo Sacrum Poetam: Sera tu nisi excernas Post Ossa Lecta, postque Praeficaeplanctus, Et Funerarum nohileis manus matrum, Rogosque multo ture prorsus exstinctos, Sacri Poetae, vilibus pareis larvis Cum cinere pullo misceantur Hircorum; Qui modo, sinistro crure, soeda grallantum Facinora docti, Musico putant circo Superare celereis posse Varicus Ladas, Tu sola vindex, o superba Regina, Morum tuorum, nec feroce Livore Astra alta Pindi sumigare contemdis. Nec humile superis ingeris diis nomen. Tibi servus ipse perditos gravi exstirpo Poena latranteis, atque Vindicem nodum In ora necto Verberonum am arorum. Sale dum iocoso Lector incitus ridet, Sua tacta sentit scelera latro periurus. Saeclirega Diva, Temporidoma Regina, Subterruentis aevitatis Auriga, Livoris hostis, hostis hostici palpi, Nebulas perosa, Sole clarior vultum, Examinatrix omnium antefactorum. AEternitatis Libripendium dextra Manu sinistra Conscientiam Fati Ususque rerum multiformium vibrans, Quicquid futurum est fato id omne debetur, Fatum per acta debet usibus vestris. Tu saeculo uno es iunior homine primo, Is cum obiit, aevum tu, superstes, insistis. Rotamque calcas, quam nec ordo saeclorum, Nec numerus omnis caelici potest coetus. Per astra quando, Noctiluca, subiecta Mortale tempus digerit suo censu. Prospectus unde in ultimum Croni sidus Originis latentium excutit rerum. Per sena dectes saecla gressibus firmis Incedis ultra, nec futura coniectas Sed a priorum more temporum ediscis. Quicquid quietis eruit labos nostrae, Hum ana quicquid invenit novum Cura, Seponit omne, moritur mterim inventrix, Tu posterorum tradis usui inventum. Circum volantis inviam poli sedem Rimata primi Cura Sacra mortalis Tibi reliquit. Tu Nepotibus seris Reperta Patrum gloriosa commendas. Tamdemque parvis astra digeris vitris Exscribis orbem: Sidera omnia expingis, Ut sine tuorum conscientia nilum, Superna faciant sidera ignei caeli. Turadio, et unco crure cir culi adiuta Parvo patenteis pulvere explicas terras, Et quo venire Solis haud potest currus, Glaciem, profecta, frangis, et viam mundi Procul relinquis, Pelagus invium excedis, Caelumque zonis digeris: humum in parteis Suas diribitam quattuor tenes nodis. Tibi papyrus una, srivolis punctis, Sursum et deorsum picta, condit astrerum Caelique regna. Regna magna telluris Puncto trahuntur alligata subtili. Quid, fixa quando fata in astricis signis Habitacla mandas cessim obire bissena, Quid reliqua dicam? nesciunt nihil rerum Homines beati. Posterorum ut inventis Suis, reperta mox vocanda, proritent. Tu, super apertos interim ingruens caelos, Complexu amico stringis omnium laudeis. Et quisque quod patravit optimum, in speclo Monstras Nepoti. Ne quiete sordenti Corrumpat aciem filius patrissantem. Praecipua cura vatibus piis servit, Quid digna caelo carmina canere intenti Vacant Deorum plausibus: modo in moreis Acuta tetros dicta Vindices spargunt. Officia quem que sic capessere, ut captis Superesse possit, imperant Deum nati. Inter cohortem quorum, o alma Regina, Vigilem sacrato, rite qui tihi votus Vulgare carmen spernit; et Deo plenus Priscos recente provocat sono Vates. Illum per omneis qui Scientias raptat Tibi sistit Ardor, inque Posterum arcano. Deponit orsus conscientiam, cuius Ingenium adulto nobile ingruit gressu Per spatia caeli, trans iacentis obscurum Telluris orbem: Quicquid igneum sidus Lustrare poterit, Mens profunda Victoris Audebit insequi assequique rimando. O domina dia, suscipe alterum sidus.