Amphitheatrum Seriorum Iocorum: Libris XXX Epigrammatum constructum. Machine-readable text Barth, Caspar von Barth, Caspar von XML version, markup prototype, December 1999 Ruediger Niehlmarkup Camena
http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ barth6 barthseriorum.html s001.html barthseriorum.xml barth6/jpg html Hannover: Biermann, 1613.

Regeln fuer die Texterfassung 03/2001

not necessary

 1 March 2006 Reinhard Gruhl markup text typed - structural tagging completed - no semantic tagging - no spell check except the preface and the dedication TARRAEI HEBI EPIGRAMMATUM LIBER XXII. EPIGR. I. Ad Lectorem. UNDECIES geminum venio sacrare libellum, Vota sacra, aut, Lector, mox eris ipse Sacer. Iure suo dios bis volt undenus honoreis, Expertus mecum. Nemo negare potest. Quid caecum Thamyrin? ridebunt aera Lysippi, Praxiteli omni opus est Iudice Praxitele. II. Ad Frid. Taubmanum. MIsisti mihi Bluffii et Viesti Fetenteis, Friderice, visioneis. Cur non ipse venis? cavere dona Credo te tua. Simplicemnereris Victorem usque adeo? veni, aut remittam. III. Ad Iurisconsultum. SCriptor et aequarum custos sanctissime legum, Vah quantum inde hornis moribus absimilas? Vis hodie ius est: vertenda est littera matris, Vis peperit ius, Vim iura hodie pariunt. IV. Parodia. SEmper cum mihi credereris esse Secreto, Baviane, cum Poeta. Irrupi, Bave, non erat Poeta. V. De Aufido. SEcreta captat Aufidiscus, ingenti Quoties repletus spirat ore Musarum Fluenta magna, Apollinisque torrenteis. Nemo est Poeta cum pudore qui insanit. VI. In Scepticum. CUnctis Scepticus immines. Sed omneis Vobis, Sceptice, destinam resignant. VII. In Philosophos. PEne velim Stoum, Cynicum pede, voce Hecademum, Ventre Epicuraeum. Cetera Aristotelem. VIII. De Seneca. VEra Dionaeis si crimina condita libris In Senecam, obscure quae renuit Tacitus. Ure hominis libros. Tantum sapuisse cinaedum, Caelanda est omnis postera Posteritas. IX. Ad Lectorem. VErsilegem salvere volo. Sub nomine, Lector, Ingenii nostri magnifico ossa legis. X. Epitaphium Dusae. SCribendo pueros io deterrete parenteis, Non annos numerant sed, fera fata, libros. Dusa puer periit vivendo, Parca recidit Scribendo libros dum videt esse senem. XI. Mariae Helenae a Wakenfels. FLos Animi, flos Ingenii, Rosa Caelitis Aurae, Virtutum in Maria, concidit Harmonia. Flos Charitum, Flos formarum, Rosa viva Leporum, Lux Venerum exstimcta est morte Helenae. Heic recubant. XII: In Ruffum. STat Ruffus, bone, quem requiris, hospes, Verum Rhetoris ambulat imago. XIII. In Hebium. CRabroneis Criticos timet Hebius: hei mihi; longum Quam procul a Critica, stulte, timebis ope. Longa fames opus est ad te ut descendere possint, Oppugnant gremio qui in Iovis ova Aquilae. XIV. Ad Goldastum. GOldaste, Victor iste nisi devincitur Versu, suum nomen silet. Sed tanti habere tu cave Victoriam Victoris ut nomen scias. Siletur istud melius omnino: tamen Pugnare si nevis, veni. Ultro tibi donabit hic Victoriam, Ut nosse se velis modo. XV. Ad Forsterum. FOrstere, longa quid iuvat vocabula Amplexa ius, evolvere? Involvet illa Temporis tamenrota Peius; furensque Chrysalus Crumenimulga Iuris. Illa qui explicat Solum istud efficit, Sophus, Ut plebe quivis nuda possit e mala Libidinando rumpere. Sat explicatum est, non docenda sunt dehinc Facienda, ut orbis vertitur, Facienda sed sunt docta. Sic ius usui est, Alias cicum haud interduim. XVI. In Pallunum. DUm Criticos timuisse dies, Pallune, laboras, Iudicem atri Soleis iudicio exsuerunt. XVII. De Lucretia. MAgnanimum foderet cum casta Lucretia pectus, Confodit ferro Tarquinii imperium. Sic temerasse iuvet, dixit, mea Roma, cubile; Vester honos nostrum factus adulterium est. XVIII. Virginia loquitur. VIrginia Virgo ne, pudore corrupto, Virginia non-Virgo forem, pater caedit, Sic macte genitor, nunc pater mihi demum es. XIX. De Portia. PAter Cato, maritus occidit Brutus, Exstincta bis iam, Portia, es. Times Prunas? His de coquendus genitor, et viri virtus. XX. De Claelia. CLaelia cum rapidum lymfata irrumperet amnem, Naufragium pontis credidit esse loco. Patria trans ripam stans evocat. Omnia nil sunt, Orari nolunt numina, vinci adamant. XXI. De Tuccia. CUm patulo in cribro fiuvium virguncula ferret, Si casta es, dixit, parce foraminibus Vesta, meo exemplo, transmittere flum inis undam; Rimosum os Famae claudere cribra iube. Erubuit Rumor, miraclo Tuccia casta est, Naturam vicit candida Virginitas. XXI. Ad Lectorem. INsubide ista cano longe pinguissima: Lector, Lingentioppono carmina Grammatico. Si Senecae patri nulla heic sententia ridet, Rhetora me dico spernere Grammaticum. XXII. Curtius. INteream: sed quei? non est hoc scire meum: quae Inteream iussit, viderit hoc patria. XXIII. Claudius Ne o. DUm properat vincit, dum vincit Claudius Heros Festinat, tali est hoste opus Asdrubali. Cunctando Fabius, Nero praecipit ando triumfat, Diversis opus est hostibus Annibali. XXIV. De eodem. TU cunctare, fabi; dixit Nero: praecipitando Romano populo res ego restituam. Igne opus est ferroque; cate medicare secando, Momento urenda est vulneris eluvies. XXV. Iulius Caesar. SCintilla est Magni, Victoria Persica, Magno Iulio, Alexandri, immensos quam spirat in igneis. XXVI. Iulius Scaliger. DIcere de Scala nil possum Caesare dignum, Hoc nisi: sunt scriptis verba minora tuis. XXVII. Adrianus Turnebus. EUropae Lumen, Gallorum Gloria; cuius Ingenio vetereis despicimus Criticos. Sol antiquorum Scriptorum, Luna recentum; Namque unum tibi, te praeferimus reliquis. Innumeras animas in te migrasse Priorum Omnia concedent saecula Pythagorae. XXVIII. Iosephus Scaliger. DIe Senex, Larvarum odium, tua Gloria tanta est Quantam ipsa haud umquam contuita invidia est. Invidiam supra quamvis exscenderis, isto Descendis, rumpas ut miseram invidiam. Par superis vivus, post Fata in Fata recesti, In te iam saeclis tempora restituis. XXIX. Alciatus. IUridicos docui non ius modo dicere recte, Omnino docui dicere Iuridicos. Hactenus elinguis Iurisprudentia, per me Amissum sibimet reddidit Eloquium. Barbaries excisa perit me vindics, sed mi Multa etiam inflixit volnera Barbaries. XXX. Duarenus. LEgibus Expositor, si quisquam est, est Duarenus Legit imus; nam nil hinc rapit Ambitio. Transversos alios alio rapit arduus error, Contemnit multos una Ariadna duces. XXXI. Cuiacius. LEx legum, Iuris ius, Iustitiae acer ocellus, Exstitit uno ingens numine Cuiacius. Sed tamen innumeros solvendo nectere nodos Iustitiae in libros Oedipus iste venit. Illius ingenium ingenia omnia vicit, at in se Adversum seseplurima constituit. XXXII. Horomanus. GErmanus veteri Iurisconsultus Honori, Omnia sunt meritis dicta minora tuis. Mirari superest, nemo laudare potest te: Sit Laudatorum ni prope praecipuum. XXXIII. Raevardus. ERuere alta situ longaevo, ab acumine princeps, AEqualem optarim me tibi, non similem. XXXIV. Romulus Amasaeus. DUcere te in Latium cumprimis rite Pelasga. Nifatear, Latium, Romule, difsitear. XXXV. Aldus Avus. ERexti princeps vexillum Antiqua novandi Scripta, nova inde tibi Gloria semper erit. XXXVI. Anton. Augustinus. REvera antistes, dignus cognomine dio, Iurisconsulterum, alter ut ille Dei est, Pisanos per te discunt attendere libros, Istius ut sacros nomine, Iuridici. XXXVII. Alardus Amstelred. QUod potui feci. Te, quod decet, adde volenti, Sic possim semper vivere; Posteritas. XXXVIII. Aeneas Silvius. POntificem dixere Pium. Tu nomine tanto Maior eo es quo te Silvius exseruit. XXXIX. Brissonius. SCaeligerum iuris site Prudentia dicat, An possis aliquid maius avere, suum? XL. Simeo Bosius. REcti adeo ingenii non vari arridet acumen, Regnum huius teneat Simeo Bosiades. XLI. Blondus. SUrgens Romanum Imperium crescensque, PatavI, Phoenice attollit lacteolum Eloquium. Decerescens obiensque in Blondi crura residit, Firma satis sunt haec, his nisi compositis. XLII. Beroaldus. MUlta tibi debent veteres, Beroalde, libelli. Pluria deberent cuncta nisi cuperes. XLIII. Baptista Pius. QUerquera in ingenio febris dominatur aperto, Transverso rapitur flumine iudicium. Lectio vestra satis varia est. Sed deicit illa Iudicii si, si quid super ingenii est. XLIV. Brodaeus. LAudari si sit Famamque tenere, mereri, Ignotus nulli, docte Brodaee, fores. Sed quia Fortuna est etiam levis arbitra famae Paucis, sed doctis, vestra placent decora. XLV. Bodinus. BOdini vetereis sorpsit Res publica cunctas, Umbra Plato prae isto est, nomen Aristoteles. XLVI. Bembus. CArmen amo Bembi, poterant quoque cetera amari, Sed redolent vomitum Tulliadae, ille necat. XLVII: Casaubonus. INgenii Phoenix, si quis te dicere tentet, Hoc tentet, numquam quod pote perficere. Credo equidem nec te sat te laudare valere, Usqueadeo exemplis omnibus exsuperas, Omnia qui in libris nota et praecognita servas, Omnes te pleni sunt, Isaace, libir. XLVIII. Idem. OMnia sunt veterum tibi docta, Casaubone; nunc te Incipias nobis cuncta docere nova. Unius ingenii viginti Saecula capsa Concludis, quae te laus reserare queat? XLIX. De eodem. IMmensemundi Spiritus, Poli Vector, Caeli Rotator, Siderum atque Saeclorum Anima aeviterna, cum Casaubono certa Quis plura norit. Hominis hunc citra votum est. L. De eodem. QUid erubescis o Casaubone, in tuum Ciere nos decus lyram? Satis Deorum in unico tibi Favor Potest sonare corculo Tuoque, Lipsiique. Nunc iupet quoque Placere vos Hemonibus. Inusitatus iste quos premit nitor Velint tibi apta, non queunt. Facis quod ipse, tu tibi ipsus imputes, Pios putate nos, dii. LI. Camerarius. GAllia quem stupuit, nacta est Germania, solum Opponat cunctis quem simul Italiae. Gallia et Italia in tua nomina carmina pangant, Germani non est haec opis ingenii. LII. Ad Lectorem. QUinquaginta hodie conscripsi Epigrammata, Lector, Tot si quottidie tu legis, Hector eris. Hectora de Lectore levis patrare Poetae est Gloria, quingenti sunt mihi Priamiae. LIII. In Nasutum. POssis tangere Nasulo umbilicum Sisit dimidio minor, Satune; Hunc reris tremere omniuni umbilicos Quotquot milia sunt, Satune, vatum? LIV. In Sextium. CUm Spectacula Praetor edidisset Nuper Septimius; tu eifuisti Sexti, proximus. hoc putas sileri? LV. In Urintium. NOn mirum est calido siructant carmine UrintI, AEtnaeum tegit hic faucibus Enceladum. LVI. In Sophistas. NEmo stultior est Sophisprofessis, Inviti siquidem, quod est necesse Factu, isti faciunt, furore duplo; Errent ut homineis, quibus necesse est. Divos vivere vivere est Deorum. Mortaleis decet interim moneri Nec se dissimulare; cum sinistri Quiddam contigerit, medela prompta est, Exemplis homines suis volenteis Ignoscent, nisi sint mali et Sophistae. LVII. Ad eosdem. QUid longa Ratione te fatigas, Pendent omnia finibus sub unis, Omneis sub Ratione censet una Unius Libitina nos feretri. Huc discrimina corruunt Potentum Et quos Aspera sors diu fatigat, Heic discrimina consonant Sophorum Stultorumque, uti nos vocant, caterva Longe stultior omnibus, Sophorum. Finem expendite finium, o diserti, Perdetis minus, arbitror, loquelae, Plus mentis retinebitis tacendo. LVIII. Priapus. EDictum domini deique vestri Audite o tremicluniae puellae, Hortisrugibus abstinete nostri, Aut vestros ego prolibus replebo. LIX. Idem. RIdens terribilem meam bipennem, Supernabitur ilico, puella. LX. Idem. QUam sisridiculus, Priape, quaero? Ridentem modo Porciam cecidi. LXI. Idem. DUm me ponere, villica, adlaborat, Illam deposui, cavebis hospes. LXII. Ad Lectorem. UNa scribere luce mille versus Lector, continuos, nihil laboro. Hosque et vertere, vatibus Pelasgis Ereptos, minus arduum videtur. Incisos Epigrammatum Lepores Viginti, queror abstulisse Solem. LXIII. In Pipinnam. RIdes nescio quid salax, Pipinna, Cum versus Satira ingerit petulcos. LucilI, puto, vim sitis, Pipinna. LXIV. In eamdem. CUm Saturi turgent solet arridere Pipinna. Ore opus his patulos sentit, ut insiliant. LXV. Ad Serranum. SErrane optime, nomine hoc placere Quibas omnibus. At quod optimo ipso Dici vis melior, malum atque triste est. Quod nemo probet, improbus nisi ipsus. LXVI. In Cynicum. REgem hominum Cynicus se somniat: Istued amarum est, Quod cunctos homines prae se agit ut lepores. LXVII. De Libris. INgenuo Genio libris opus esseputamus Ut Genio placeant, Anna Peranna, tuo. Nil adscita iuvant, Furor est nativus in oestre Ultra homineis vatem quod levat adsuperes. Sed tamen et Genius Sorte indiget acer amica, Saepe etiam indignos admovet illa Deis. Quis Curam ingenio SilI exaequare Severi Ausit? habent illum Numina, at iste per It. Omnia cum facias habeasque, hac verteris una, Sifavet, invito in saecla legere Deo. LXVIII. In Anum. RUpta anus, (O miris res mirior!) uno oculo se Collapsis geminis, credit habere minus. LXIX. Ad Pontiam. MUltum fissiculas, et exta discis, Plenis, Pontia, desines profecto. LXX. Ad Dan. Heinsum. QUiddam non placet in tuis libellis, Cum toti placeant tui libelli, Heinsi, maxime saeculi Poeta, Ducenti viduam occinis: secundum Qui primus nequeat, sua in puella Multo tutius esse. Si puella Non-virgo fuit antea, (ut canebas Certum virgine nil minus futurum,) An reris viduae virum secundum, Illam, virgine, qui eligat, repula, Rem factam ut faciat viropriori? LXXI. In H. Grotium. QUa desinunt viri, incipis puer, Groti, Qua desinunt pueri, vir incipies, Groti, Utrumque magnum est; semper exsistes quod es. Grotium ruina nulla vincet Temporis, In Flore pueri vir perennis digeret AEtat is orbem, par Apollini Puer Grotius, Batavi maxim us Soli decor. LXXII. Claudianus. ULtimus Ausoniae sed Maximus iste Poeta est, Tres solum Augusti principis excipias. Liliadae sed cum spernunt hunc orsa Gyraldi, Tres primis unum demo, duo ut maneant. LXXIII. Lucanus. LUcani num eros et plena tonitrua divis, Impius est qui volt spernere, non stolidus. LXXIV. Ad Zoilum. REs nostris numeris deesse dicis? Non res, Zoile, sed tibi deesse Restim suspicor, hoc mage indecorum est. LXXV. In Scioppium. OS cippi, pater esuritionum, Istic fercula nulla cum videbis, An porro venies et has in or as? Quod te per superos, tuosque manes Quos tu perpeteris, sed usque ad ipsum Magnaerelligionis umbilicum, Oramus, vice Patriae, venito; Dudum Francia nil dedit Barathro. LXXVI. Ad Frid. Taubmanum. SI pueri lusus Vigilisque ferocia parvi Carmina, iudicio sunt generosa tuo. Nil dubito quin ipse virum lecturus Apollo In vatum raros Indigetum numeros. Si non ingenii Vigilis ea Gratia dand est, Danda tamen vestro est, Taubmane, iudicio. LXXVII. Ad Tobiam Adamium. CUm nostros praesens libares forte penateis, Ab nimium celeris transitione pedis, Vulneris inflictu cessabam scribere, Adami, Quod gladio latro fecerat horribili. Nunc valeo, sed tu procul es: quam vulnere vere Hoc mihi sit vulnus tetrius et gravius! Sed tamen et praestat: sanguis manabat ab illo, Hoc stillant numeri carminis innumeri. LXXVIII. Ad eundem. DUm PutschI mecum lugeres fata sepulti, Concrevit tecum par mihi Amicitia. Principium lacrimae; Sint cetera gaudia pura, Sed mihi defuncto tu facias lacrimas. Non ego, Adame, tibi. Vel ego, si secero, eam unam Fecero qua, post te vivere posco diem. LXXIX. Ad Theod. Siberum. RHetor verbipotens, Sibere culte, Rhetor mentipotens, Sibere docte, Laudeis ire per arduas tuorum Imbelli pede carminum volebam. Moles mollem operis quatit Poetam, Tu succurre tibi, Pater, canendo. LXXX. Ad Weinrichium. QUidam dicere, U Veinrichi, professus De te frivola, dictitat Magistrum Solam Grammaticen, cluere, doctum. Hinc possis hominis notare captum, Praeter Grammaticam potesse quemquam, Qui quid scire putat, nec omnia illa. LXXXI. Ad Lectorem. VIdesne magna, plena mentis hirsutae, Magnifica dicta, carminum graves bombos? Cum seriamur feriamur, o Lector. XXXII. De Appiano et Eruco. SEnem Appianus Crispe captat Erucum, Sesamoque mittit et papa vere sparsas Homini placentas, inde nobileis turdos Et quod macella charius ferunt cuncta, Erucus ista glutit; humida gemma Semper tabellis imminere confessus. O Appiane scripturit tibi heredem. LXXXIII. In Castricam. ESt vulpinari Germanis ferre dolandos, Ad medicum hortenses, Castrica, vermiculos. Est vulpinari si ludere, Castrica, belle, AEtatis florem nolle negare sibi, Quae comedis pullos revera, o saeva, Luparis; Rumpit, in hac fossa qui iacet, hosce, Lupus. LXXXIV. In Sabellam. SI quid perdideris, Sabella, gaude, Reddent carminibus duplum Poetae. LXXXV. Ad Lecorem. NOstrum evolvere si negas libellum, Evolvet cito te libellus ex se. Passim irrepers plurimi queant, sed Horrent decidere; hoc cavebis, hospes. LXXXVI. De Avaro. LUdit in argenti dives Roceanus acervo, Argutos vatum nec timet ille saleis. Recte equidem; non volt rideri bellua talis, Plor ari multuin est cui mage conveniens. LXXXVII. De Poetis. MEndicant vateis chartam, atramenta; salesque Esse suos iactant, natio falsidica est. LXXXVIII. Vivendum. QUae fugit hora modo, si quid sapis; illa tacendo Occinit, in longam, Praeterii, auriculam. Quae soror huic instat vel nata, parente loquente Unum istuc verbum succinit, interii. Tertia nil dicit, mort alem amplexa tacendo Abripit, in vita quarta fuisse negat. Vive, vides harum postremam, cum tibi non vis Indulgere tui Laetitiam Genii. LXXXIX. In Scioppum. AUrea sunt Scoppo data iam calcaria Equestri, Ante aurum manibus, nunc rapit et pedibus. XC. In Stoicum. FAeces Stoicidae bibunt dierum, Imo ipsas faciunt putere faeceis, Nardus nautea, Bilis hisce mel est, Sic semper sapiant, et hacce Poena Vivant saecula Nestoris ter, opto. XCI. De C. n='io. ANacreonta cantu Lubentiam atque Amerem, Qui provocabat, isto Et Gratias, Cachinnos, Tumulo iacet, Rosillus; Ludum que cum Chorea, O Delicate Lector. Dicteria, atque Comum, Venerem et Iocum, et Leporeis, Cum n='io memento Placentiam et Decorem, Vidisse te sepultos. XCII. De Orbilio. ORbilius solo scribens Epigrammata naso, Mucosos nescit condere versiculos. Et mirum hoc non est: praenasi mole venire Ad labrum insipidum lumine non potuit. XCIII. De Ios. Scaligero. NUlla alia e nostris si laudas carmina libris, Haec nolis velis est esse necesse Bona, Quaede Scaligero Lector bona carmina canto, Illius horum umbras irradiat Genius. SCIV. De Orbilio. AGnato in tumulo potest iacere Post mortem, Orbilius, quottidianam; Nasus cui camurum valet sepulcrum Rufis marmoris arcubus cavatus. Atque istoc puto iam sepulta dudum Stirpis nomina plurima impudicae, Illic clunituus iacet, parentis Praelonga serie parens Magistri. Illuc et Quaticulius recessit, Et trux Flagrio, cum Natusciano. Et Loraria Pleias horridorum, Usque istum nat ipurgium ad Nepotem. XCV. Ad Posteritatem. ORat, maxima diva, quidam amicus Commendem sua nomina ut tibi. Tu Forsan, Posteritas, favebis illi. Totus candidus est homo, atque munis, Expers litterularum, Amare purus, Germanaefidei, Bonus, Bene ortus. Dicam nomina, barbarae sed illa Sunt vocis nimium, sed inde possis Exsecrari bominem: Si ita illum amabis, Ut dixi, officium meum peregi. XCVI. De Scioppo. MEnte Stoice, mentula, Scioppe, Es passerculus, ad vicem usque, quam nec Nasonis dedit indoles Corinnae. Inte, quod minus est, Scioppe, maius Ista sub ratione, maximo ipso est. SCVII. In Sangam. IT liber ad populum, nil de te, Sangula, narrans; Ignoscis? tam en hoc tangere fine semel. Auspicium nullum, est Colofoni faustius ipso, Quam quo, cum pereat, vivere, Sanga, putat. XCVIII. Ad Lectorem. PAgina nulla super; tamen est Epigramma necesse Scribere: ni vates, hoc locus ipse facit. Octavus perit hoc et nonagesimus ordo, Tot tu servabis, Candide, quisquilias.