Amphitheatrum Seriorum Iocorum: Libris XXX Epigrammatum constructum. Machine-readable text Barth, Caspar von Barth, Caspar von XML version, markup prototype, December 1999 Ruediger Niehlmarkup Camena
http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ barth6 barthseriorum.html s001.html barthseriorum.xml barth6/jpg html Hannover: Biermann, 1613.

Regeln fuer die Texterfassung 03/2001

not necessary

 1 March 2006 Reinhard Gruhl markup text typed - structural tagging completed - no semantic tagging - no spell check except the preface and the dedication TARRAEI HEBI EPIGRAMMATUM LIBER XXVI. EPIG. I. Ad Lectorem. IN quovis unum, Lector, concide Leporem, In libro hoc primum sponte Epigramma perit. Tu vero si vis occidere, quod perit ultro Ultro stultitiam confiteare tuam. II. De Libris. ESt vigesimus additis libellus Praesens sex aliis. Luela praesens Ni lectum relegas quater; tibi instat. III. De Vita. QUid misera in vita est praeter duo nomina, numen, Quorum utrique furens dat nimium populus? SPESQUE TIMORQUE, Rotae: quarum crudelior illa est, Ostendit tibi quae, quae dare nulla potest. IV. De Amantibus. TRistis Amans, quae vita tuis satis ampla querelis, Non angusta tibi quae via mortis erit? Perpetuo in leto vitae spem condis inanem, Quae simul exstinctu est, vivere rite potes. Corpore in alterius mens exsulat, hospes amantis, Tantine esse potest ulla homini Furia? V. Manibus Ios. Scaligeri. DIe senex, tecum nullus mihi, Scaliger, usus, Hoc nisi de libris quod fuit assiduus. Sic tamen in nostro semper tua vivet imago Pectore, uti quoquam viverss viva potest. Nec propter libros adeo, vel dia reperta, Quantum ob pallenteis invidiae stimulos. Non semper Fortuna viris est prospera magnis, Quos stringit scaeva lurida saepe manu. Hos amat observatque adeo, quibus invida numquam Insubidis dictis Loiola secta deest. VI. In Iesuitas. EVeriones machinata Regnorum, Quacumque diro, secta, constitit gressu, Basiliscus olim qualis in solo nudo Dominatur Afer, subditosque arenarum Campos veneno torret ardido; Cuius Vultum intueri mortis est inexpertae, Necessitas crudelis atque periura, Talis Loiolae natio tumens tabo Evertit arces, oppida, atque thesauros, Et sceptra regum. Pellite impiam pestem Qui fraeona dextris attinetis Europae, Hanc vel tueri Pestilentia est Regi. VII. Fatum Henrici IV. HAnc tibi Columnam Fata Galliae Regis O Posterorum aeterna Domina saeclorum, Posuere rursus. Autea quidem erecta Salus stetisse visa Francici est Regni, Nunc restituta surget illa cum Pila. O Franciei Borbonia Numinis Fata, Cavete diras Olioliticae sectae Habitationeis, ut valere vos vultis. Exsilia cuius funt piacla Regnorum. VIII. Ad regem Angliae. EXtrude regno, proice impiam sectam, Ver illa sacrum est, Angliae sacer Princeps. Pietas parens est stabilis a Deo sceptri, Ruina Loioliticae tribus Patres. IX. De Gallis. PRo rege quondam qui dedere se leto, Regem trucidant et patrem suum, Galli. Miretur adeo quisquam ibi omnia inverti. X. Epitaph. Henrici. IV. CLementiam confecit Ardor insanus Crudelitatis, atque Barbarum ferrum. Prudentiam deposuit efferus Latro, Peritiam consodit error incautus, Victoriam subegit in necem terror. Quid reliqua dicam? Vitia faeva Virtuteis Vicere mites. Est sepultus Henricus: Patriae Parentem sustulit scelus Ferro. XI. De Henrico IV. BEata Regna Regis omnium optimi, Latronis eruit manus. Salute cuius alma vertitur salus Vigore Patriae sacro. Scelestioris unius gravi manus Subacta vulnere interit. Salus Deorum Amici; o inscia ullius Furore compararier Scelesta dextra tunc vulnere unico Tropaea tanta destruis? Uterque Solis cardo, qua diem tegit Refertque eundem et alterum. Stupet nefas, nihilque tale, tam ferum Fatetur uspiam antea Patratum ab hoste conspicatum in hosticum Virum, in Patrem suum modo Patrasse quale Gallicum videt virum: O uncus atque laminae! O omne nomen horridae atque perditae Vacate, poenae, in hoc nefas. Mori negetur, ut diu cadaveri Superstes ambulet suo. Quottidiana parricida torminae Ferat, nec impetret mali Quod esse terminum putamus ultimi, Perire; sed Promethei Catena membra monte deliget cavo, Cibumque vulturi paret. Renata semper ille viscera exedat, Cibusque causa sit fami. In ipsa mille lustra protrahat diem Quttidie ut queat mori. Scelesta dextra, barbarissimum caput, Cor ignibus perennibus Sacrum, quibus patrare parricidium Triparricida bellua Et antecepit et deinde prodidit, Truci amputentur impetu, Uti renata semper excoquant sibi Dolore poenam ab intimo. Latronis inde nomen omnibus libris Et exigatur et procul Latescat inter Inscientiae specus, Nefastusille sit dies Nefas tulisse tale conscius sibi, Quod expiarier nequit. XII. Ad Daulphinum. REgnum adeo felix tibi quod Pater, Inclute Princeps, Liquit, ego nolim tollere te usque adeo. Quantum colligere, atque monere ut cautior instes, Quas idem liquit, te velim ego insidias. XIII. De Se. OMnia qui vincit vigilando quaeritis, ille Quis sit? o insipidi quis pote, ni labor est? XIV. Ad mortales. OMnia fac, si quis felix cupis esse virorum, Omnia cum facias pluria omitte tamen. XV. De Versibus, ad Cirspum. Corrige iam; dicis, satis est scripsisse libellos Viginti et senos; vera, pol, ista puto. Verum emendari nequeunt tot, Crispe, libelli: Proderit in totos una litura libros. Si salsas longo vexas ex amine nugas, Seria iam fiunt et tibi poena duplex. XVI. Ad eundem. REs dicis numeris inesse nullas: Nostri sunt qusa virgines libelli. XVII. Ad Sabellam. QUiddam blandidicum, Sabella, tecum Cum primum tenere allubet iocari, Tu recludere vis statim tegenda: Urbanam nimis esse sentiet qui Malet cum bene rustica iocari. Est quidam vagae aculeus puellae, Quam molli imprimit ambitu negandi, Hoc si nota carere quaepiam, ultro Toto rustica cum lepore summo est. XVIII. Ad Paullam. DIspeream nisi crispities tua, Paula, iuventae Involvit menteis utpote caesariem. XIX. De Conscientia. BEatus ille conscientiam si quis Puram que servat et timoris exortem. Semel putrescens illa gignit aeternos Morbi dolores AEsculapium contra. Cum verminare pectus incipit tabo, Medela nulla est, iam medulla putrescit. Ut Iudicis tribunal, et manum Actoris Fugias sequentis, fugere tenequis testem. XX. Res publica Thaletis. QUae foret e cunctis Res publica prima beatae? Quaesitus quondam reddidit ista Thaeles. In qua praedives nemo sit civis, eadem Extreme porro sit quoque nullus inops. XXI. Poena. Ex Platone. DElicti medicina, gravis licet, optima poena est, Exigit haec morbum ut velle redire neget. XXII. Euripidis. THesaurus illi contigit ditissimus, Generosa nupta est cui puella coniugi. Mulier pudica nempe virtutis penu est, Perdente coniuge illa conservat domum: Qui feminam laudare pro meritis probam Velit, necesse est sit disertus maxime. Benevola mulier optima est possessio, Suavissimumque ex omnibus negotium. Iram domare novit ardentis viri Mulcendo, tristeis exigit curas procul, Animumque luce prorsus irradiat nova, Amplexu amico dum furorem mitigat. XXIII. Ex eodem. VIs dira certe est fluctuum magno mari, Torrentis undae et ignis est furor gravis, Inopia saeva est, alia dura plurima, Immanius muliere sednullum est malum, Malitia tanta exscribi et edici nequit. Proinde si quis feminam finxit Deum, Mali se opificem norit esse maximi, Mortalibus que? rorsus inimicissimi. XXIV. Eiusdem. IN ceteris, pol, femina est timidissima, Expersque virium adque ferrum inutilis, Offensa sed cum in matrimonii iugo est, Crudelior mens nulla muliebri furit. XXV. Eiusdem. MIseranda res est in venena quaelibet Quod bestiarum remedium dederit Deus, Quae vero bellua omnium immanissima est, Flammaque viperaque trucior, feminae Contra venena nemo novit pharmacum: Tanta est calamitas mulier hominibus mala. XXVI. Diogenis. NOmen adulanti solum inscriptum exstat amici, Nominaut olim hominum sola sepulcra ferunt. XXVII. Aristonymi. UT ligna flammis, quas alunt, pereunt simul, Ita opes adulantum occidunt alimonia. XXVIII. In Scorpionem. NOmina si tot sunt quot sunt tibi, Scorpio, Patres, Concedat vestris Iulia gens titulis. XXIX. In eundem. PErfidia si quid vis cernere vanius, audi Quod summe verum est Scoppiadae in titulis. XXX. In Bonarscum. MOnstris quattuor expedimus orbem: Scoppoque, Orbilioque, Bauvioque, Et Sanga: superest seclus bonarscI, Verum accessio sit Bonarscus illis, Quis est improbior, magisque turget, Uram sic hominem magis facete Qui, fastus nisi rusticus, nihil sit. XXXII. In Scoppium. PAuperies votum est Scoppi balatronis; ubi ergo Latrat, eum frusto panis ditescere cogam. XXXIII. In eudem. ANtistare hominem tibi libertate, negabo: Scoppe, tot excipias quottidie qui alapas. XXXIV. In Monachos. ESt quoddam genus horridum atque nigrum, Tetrum, terribile, aridum, supinum, Crassis panticibus, sed ore pingui, Arenti pede, mentulis Priapi, Clamosi, sine fine prurienteis, Curvis clunibus, absque fronte, porci, So'os hos cave si cupis Beatam Vitam degere. Solitariorum Vendunt nomine turbidos fragoreis, Quis intrinsecus aestuant, crepantque. Mundum se profitentur hi cavere, Non victu tamen aut libidinando, Quin quidquid sapit elegans, omaso Furtim intrudere prorsus eruditi, Ni prodant vomitu suo furorem, Vulgo pulpita quo perire cogunt Sacris relligionibus sacrata, Vix ullus pote vel sagaciorum Technas prendere tam latere doctas. Sed cum pro Curiis sonare pallent, Bacchanalia qui quottidiana Secretis oper antur in latebris, Ut sorex, pereunt suo sonore. XXXV. In Anagrammatistam. NAscenti puero scribant Anagrammata vates; Nil est iam doctos erudiisse viros. Littera si fati sit conscia nominis, illam Agnasci fas est, non hominem adsuere. Vertere sed doceant adscita vocabula vates, Ut versa discant vertere mente solum. XXXVI. In Catonem. MUlti victuriunt Cataoniane, Qui, quid sit Cato, tam sciunt profunde, Quam sese bene Porcios vocari. Natum saecula viderint Catonem Unum inter decies decem una; factum Nec Sol hactenus, aut Diana vidit. XXXVII. Ad Lectorem. LOngum si bene legeris libellum, Ignaro brevis est legente factus. Curtum si male legeris libellum, Ignaro male longus est legente. Sit longus liber, an brevis libellus, Non est arbitrium boni Poetae, Verum est iudicium boni Legentis. XXXVIII. De Libris. DEesse nostris res libris putat Crispus Superesse Robilus: ergo cui fides danda est? Rerum esse tantum suspicor meis libris, Quantum legentis adferet favor mentis. XXXIX. Ad Valentium. PHilosophi quondam, quid profecere, Valenti, Aulici eos dicunt Misosophos hodie! XL. De Libro. QUadragesimus est iocus, Puella Postillum mulier, puto, futura est. Sed nobis mulier deinde virgo est, Si tacta est decies quater, puella est. XLI. Ad Paullum. MEndicos verbis noli adstrinxisse Poetas, Insanit si non, Paulle, Poeta furit. XLII. Ad Daulphinum. MAgnanime Princeps, tela sortis infestae Maerere noli, meritus illa deploret; Per dura Genitor intulit tuus caelo Borbonia gesta. Tu secutus ardentem Adversa frange, ignosce, ceu Leo, victis. Stabile reliquit Filio Pater regnum, Si simul ut alta Sceptra, Patria virtutum Capesset ille Regna. Proicit sese Qui in otio senescit atque maerore. Tibi Christianus orbis alterum semper Oculum ministrat, quidquid imperas, cessas, Europa Iudex Gallico venit Sceptro. Abs te, excitatus per paterna virtutum Exempla, maius mundus aliquid exspectat, Superavit ille ceu priora, sic Patris Superanda gesta dedicat tibi Virtus; LUDOVICE, nulli credidit Deus tantum, Vincendi tibi qui gesta Patroni opponit, Quae cuncta devicere, tu Patris vince. Respectat ille saepete, Deum visu Concilia linquens, ut cui ordium fecit Paci supremam Filius manum imponas. Ideo recessit ille, Gloria ingenti Mundo repleto, Patris ut locum nati Virtus subiret, o Parente vincendo Pie Nate salve, Fata te Deum spondent. XLIII. In Astragalum. MUltos vendit avos: bis sunt tot quot genitores, Stellarum numero dimidio, Astragalo. XLIV. Patientia. DUra dolor laetis opponit, dia dearum Exaequat, laetis gustu, Patientia dura. XLV. Ad Se. INnocui manes quam considetis in urnam, Post breve cum spatium vos quoque fata metent? Ite pii manes, sine labe et crimine vita est, Ducta homines erga, non tamen ista Deum. At vos respiciet sancti Clementia caeli, Qui sine respectu iustitiam colitis. XLVI. De Carminibus. CArmina si quot sunt tot vivent saecula libri, Pro candore puarum vates longaevus habebit. XLVII. De ira. IRa ruina animi est; supra quae concidit, illa Frangitur: Insano est ebria melle Anima. XLVIII. De Martiali. VIrgilium Valer I frustra praeponitis hortis, Ingens AEneis unum Epigramma facit. XLIX. De Ceiri Virgilii. n='iadae manibus, prima ut de matre, rubentem Ne spernas Ceirin, Posthuma Fama, cave. Ille suorum operum dedit hanc praeludere coeptis, Et Metatricis castra parare modo. Ille, eheu, quondam! editio cui cernitur ista, Auctoris raptam deputet esse rogo. Emendaturus matur a plurima cura, Emendati operis plurima, Ephebus erat. Mortaleis cum fata omnes rellinquere curas, Iusserunt puerum fertilis ingenii. Illius hoc studium probitatis Amore meretur, Posteritas, eius cruda uti dicta probes. Cruda quidem annorum, sed non vice fertilis eius Ingenii, de quo est scribere pauca nihil. L. De Musaeo. INgenii vates casti, desultor Amorum, Purpureae sponsae, purpurei pueri. Qui Latio princeps vestros invexit amores Ausonio spargens nectare Graia mele. Vix annum vestris superesse Leporibus unum, Barthius, adversante obtinuit Lachesi. Quin placido dios somno componeret artus, Aggrippina pater qua tibi Rhene favet. Ut tener obscura sub nocte errantis equi flos, Ah tener, ah frustra, procubuit pedibus! Tu, vates divine, pio tua Numina Ephebo Largire, ut Famae perpes eat stadium. LI. Ad Coloniam. DIa Colonia, n='iadae dum funera defles, Praeconem vestrum Laudibus anticipas. LII. Ad Ioannem Seussium. BElgae obiens Vigili legavit Barthius isthaec Iudicii facio, quae, cate Iane, tui. Seussiadae ante obitum non inservisse dolori est, Hoc tu quid facias, videris; ipse obiit. LIII. In Marculum. DIxi, Marcule, quiplaces furendo, Sanus quando eris, ilico interibis. Nunc postquam satis est super superbis Malis aulica verbera extulisti. Vatem Bauvilii induis creantis. LIV. Priapus. SI qua est non fatuae puella ruinae, Non fructus legit illa, sed colonum. LV. Idem. HOrti carpere si mei puellae Fructus voltis, amabiles; piandus Fructus frugibus est sui coloni, Fullonem puto non Deum Priapum. LVI. Ad Scioppium. TAm belle expositis tibi vetustis Eccos Lampsacios novos, Scioppe, Priscis versiculis nihil minores, Ingenti trabe quamlibet peribis. LVII. Ad Propinam. CUm propter aetatem ipse me nossem male Tecum peribam: notus incipio mihi Fieri, Propina, sola nunc pereas, volo. LVIII. De Anthia. ANthia prima mihi, nam vera fatebor, amata es, Anthia, postremo nunc mihi prima odio es. LIX. In eamdem. FLorens Anthea, non colore vestro, Ore aut pectore, corpore universo, Non mente atque anima, Anthia universa, Vestra offendimur, ista cuncta novi. Solum non ferimus gravem pudorem Quem nobis quoque, ut insciis, figuras. Quare istum, Anthia, deprim as pudorem, Aut porro eloquar ut tuum pudere Se nostro male debeat pudori. LX. Priapus. MUltum conquereris, puella, de me, De te sed molita queo ipse plura. LXI. Idem. MIser profecto coleis quisquis diem Videt, Priape, nullus est vobis mage, Cui nox diem figurat et noctem dies, Vertiginosa cum procul vicinia Concurrit, atque sinciput sanum refert. LXII. Idem. POssis dicere coleos apertos, Sed tecte loquimur, licet patenteis; Istos non metuas, tacent, Puella. LXIII. Idem. NUdis nil memini tacere buccis, Nudis omnia coleis tacemus. Istas tu preme, nos tacemus istis, Si quae casta puella comprimi vis. IXIV. Idem. NUdis nilputo testibus, puellae, In tota taciturnius Suburra. LXV. In Catones. RIdes turpiculis, Poeta, nugis, Concludent ideo, scio, Catones, Vitam turpiculam quoque esse vestram. Verum illi Leporum libenter armos Cenant, et iecora anserum superba, Ergo ipsos Lepores putare nostrum est, Cunctos arbitror anseres Catonas, Si vescuntur apris, apros vocabo, Si bobus statim ego boves putabo. Nos non vescimur ambulante lusu, Ridemus, licet impotes pudoris Interdum, tamen integros Lepores Qui ridere negat, sibi ille ploret. Nobis non vacat interim perire, Netrix vivere dum soror laborat. LXVI. In Pyrrhonem. COnstituam quo te traducam nomine, Pyrrho, Heroum interea stigma tenere potes. LXVII. In quemdam. ES valde timidus, vel es Poeta, Nil me scribere qui sinis tuorum. Nil est tertium, Opuntiopatacte. LXVIII. Ad Se. COmplere cogis saepe versum, nomina Nascuntur illo fine plurima, o Vigil. LXIX. De Se. CUm versus venit, exuo Poetam, Bis versu furit et semel Poetae, Qui scribit sibi conscius Poetae. LXX. In Popriscum. QUaeris quam bene Gallice loquaris? Hum ane minus, o Poprisce, credo. LXXI. In Antisapum. NOn sapit Antisapus nisi crimine quicquam alieno, In carcere ergo scribat Antisapus libros. LXXII. In eundem. CRiminibus cunctis crescit Sapientia naso, Desipiet si quid Antisapi, sapiet. Nil non peccatum est morbus quem concipit iste, Desertis prorsus sensibus ille furit. Nocte dieque inhians carpendi peste furorem Digerit, atque in se crimina concipilat. Omnibus insanit soli sibi qui sapit uni, Huic omnes contra desipere ingenium est. LXXIII. Ad Bavilum. FAcis Poetas, Bavile, quis neget? magnos, Sed sunt minores te creante, dum fiunt. LXXIV. De Lecania. VOlt Lecania, Postili, titillum, Pistillum puto, Postili, titillum est. LXXV. In eamdem. VElle titillari, tangi, Lecania, nolle, Multarum est hodie, credo, Pudicitia. LXXVI. Ad Puellas. FUgitiva floris hora si puellaris Ludum propinat omnibus; quasi rapto Puella lude, lude clanculum Fata, Hodie illa nesciunt, sed altero mane Ulturae veniunt quae putata nescire. Prudens puella lusibus dedit florem, Nimis-pudica castitate compressa est. Differre mors est, cras obire coguntur Hodie paratos distulere quae lusus. AEtas quod ipsa, morsque vitaque ogganiunt, Amate, puerae, nubite, idque quamprimum, Audire quae negat, sepulta vivendo est. LXXVII. In Ratullum. ANtiquarius esse vis, Ratulle, Dudum condita verba dum sepulcris Cascorum eruis inciens avorum, Et versus paris omnibus Sibyllis Ignorabilibus logis repletos. Antiquarius an, Ratulle, possis Dici porro videbo, nunc vocari Ambustarius optime videris. LXXVIII. In Loiolas. OBscaena dicta qui libris vetustorum Evulsa vatum infarciunt suae vitae. Castos putare Loiolas, fiuror magnus. Testes suarum quis Libidinum arcana, Populo oggeruntur ferre, non queunt Larvae. Proinde vatem si quis, obsitus ficto Squalore, porro emasculabit insontem, Emasculatus ipse iure, vel vera Effeminatus voce, iubeo, credatur. Quamquam interesse nil putes, utrum dicas. Effeminando quippe masculum eiurant Emasculando non ferunt secus molle. LXXIX. In eosdem. NOn femina, non masculus est furens Sophista, Sed feminus et mascula, proh crimina dira! LXXX. Error. GEnerosus error est magister ardoris, Felix male faciendo qui bene addiscit, Priusque quid cavere quam facere fas sit. LXXXI. Virtus. QUam sint saecula versa de vetustis, Isthac discere regula queamus. Maiorum fuit una cura, caelum Ne forte irrueret; dabat colenteis Securos agere omnium alma Virtus, Nunc horrere adeo videm us omnes, Ne tellus mala funditus dehiscat, Impar ponderibus malis ferendo. Quidvis improbitas timet supina, Nil virtus, nisi cum Diis perire. LXXXII. Ad G. Remum THemistii Cate eloquentis interpres Cati eloquens; quod eruditio docta Disertaque eloquentia, eloquens mandat Quod eruditio, et diserta doctrina, Remi puellae, amabilis viri Sponsae, Tibi dicoque consecroque Victorem, Tibi sacroque dedicoque victuros Libros Iocorum et elegantis arrisus, Reme erudite et eloquens, tibi Victor Vigil Iocorum amabileis dicat libros. Amabileis putare si Sophus nolit Remo Audiat dicarier, statim malit. Remi ergo res deinde sunt Ioci nostri. Remum probate Posteri, Iocis laeti, Propinat ille tot iocosa, non Victor. LXXXIII. De Scanderbegio. MAior Alexander regum fuit omnibus, uno Castriota, maior qua, minor ille fuit. LXXXIV. De eodem. EPiri Princeps Pyrrho cum corpore mentem AEquat, an esse potest laus homini uberior? LXXXV. Ad Posteros. IAm sum, Posteritas, Poeta vester, Viginti qui Epigrammatum libellis Senos iungere quivimus cachinnos, An quid postidea tegam, exseramve, Citra protinus aleam valebit. Revera modo ludimus deinceps, Famae iam satis est tot a libellis, Omni fufficiunt ii libori, Seu de prosperitate sit vocandus, Sive illum faciat minus secundae Fortunae fuga, nos quies manebit, Ficto nomine Posteri improbabunt, Vero nomine Posteri probabunt Victoris VigilI Sales pudicos. Nos extra ingenii aleam manemus, Versus negligat aut legat deinceps, Cui lectis opus aut opus nelectis, Nos extra ingenii aleam manemus. LXXXVI. Priapus. HOrti Lex Iuvenilis est, Puellae, Si voltis dare, sumite absque lege. Vestrum sumere nos dare arbitramur. LXXXVII. Idem. SUnt tres, sed duo tertio laborant, Ut quart am pote frugibus replere. Solus tertius intrat, hi duo extra Cum toti maneant, tamen quod intra est Manando simul eleganter opplent, Tres istos tibi devovet Priapus, Si qua es non fatui, puella, voti. LXXXVIII. De Conr. Rittershusio. DOctrinam Ritterhusii stupemus, Non quod scripserit hos et hos libellos, Quamquam isto quoque nomine eruditi. Sed cui Scoppius antea fuisse Sit notus nimis elegans amicus, Quod parcat modo, bestiae latratus, Istuc invidiam supra eruditum est. LXXXIX. Ad I. Gruyterum. REx Regum, Gruytere; cui libellis Dives Bibliotheca de vetustis Persarum potis eminere monteis, Europae, Gruytere, non recentis Istius vitiis vagis sepultae, Sed priscae, propioris aureo aevo, Victor te Vigil obsecrat rogatque. Istius gremio beatitatis Libros suscipias Lepore plenos. Priscis inseri avet Vigil Poetis, Non nauci putat ille tot recenteis. Hoc si das, Gruytere, fido amico, Pluris Stertinio fuisse numquam Iactabit suo Bilbilis Poetam, Quem tu de carie et situ reductum Inter Numina consecras Deorum. XC. In Iactatores. NUx strepit orba anima, taciturna fruge repleta est, Iactantem spernas, qui tacet, ille sapit. XCI. De Gallica lingua. ELatia corrupta super matrem est Venere ista, Tanti illam, ut siet haec, pene perisse fuit. XCII. In Orbilium. CLunilucernituum Orbilium salvere iubemus, Palladio tali quali opus est oleo? XCIII. In Alchymistas. PEr pileum destillat arrogans humor, In servitutem poscit ille coctoreis. XCIV. In Longaevam. INtus quae iacet heic, fuit Puella, Verum annosior omnibus Sibyllis. De qua, ipsus nisi videro, fatebor An vivat, dubitare; nam quod istic In cippo facit, in toro solebat. XCV. In Cynicos. REges sese hominum canunt Cynisci, Credunt hoc lepores, negant Leones. XCVI. In Stoicum. MArmorea cum anima, detrito pectoris antro, Putrescens certe non erit iste Lapis. XCVII. In Balth. Castilionium. DIe Poeta, tuo devicta Lepore, Cythere Mavortem spernit, Phoebum habet in thalamo. XCVIII. Ad Lectorem. NE parcam tibi, simplici cachinno Narrabo. Liber exit umbilicos.