Amphitheatrum Seriorum Iocorum: Libris XXX Epigrammatum constructum. Machine-readable text Barth, Caspar von Barth, Caspar von XML version, markup prototype, December 1999 Ruediger Niehlmarkup Camena
http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ barth6 barthseriorum.html s001.html barthseriorum.xml barth6/jpg html Hannover: Biermann, 1613.

Regeln fuer die Texterfassung 03/2001

not necessary

 1 March 2006 Reinhard Gruhl markup text typed - structural tagging completed - no semantic tagging - no spell check except the preface and the dedication TARRAEI HEBI EPIGRAMMATUM LIBER IV. EPIG. I. Ad Lectorem. QUicito dat, bis dat: vulgaris cantio, Lector, In te, nequiquam firma valensque, cadit. Sicito nostra legis, perierunt carmina dudum, Bis tamen, at lente, si legis, illa valent. Hoc cito fac facias, dum mustea, singula pota, Si tibi non pror sus Baviliana gula est, Quae nova sunt primo tenerum placuere sub aestu, Raucescit lecti vox repetita libri. Qualia sint in te non nobis, Lector amice, est, Talia erunt certe qualia tu facies. Hoc tibi tantum unum certo affirmamus, in uno Plus operae atque olei est, quam Bavii innumeris. Saepe dies vatem roso defecit in ungue, Annorum quam vis bis siet ille novem. II. Ad Bavum. ANnorum modo bis qui scripsi tanta novenum, Incepit quando versificator, ais? Hercle ego nescio, Bave; sed id mirabere, quei tu Haec finire queas, quae incipere haud valeas. III. Ad Incitatum. MAgnum supplicium mage imprecari Nemoullus tibi possit, Incitate; A naso volo pendeas Sophistae. IV. Ad Paullum. NOli temnere, res perominosa est; Insistenti itiner tibi cucurrit Quod lasciva viam puella prater: In concha foveam timere debes. $$$ V. In Ariuthmeticum. CEntum milia, nomine in minuto, Novit conficere arrogans Magister. Idem noctibus haud potest ducentis Unum conficere arrogans Magister. Quantum littera litteram triumfat! VI. Ad Cyrum. DUm pugnam cavet, et periculosae Successum, Cyrus, aleae veretur, Nec miles bonus ore plurimorum Idem, nec malus audit Imperator. VII. In Orbilium. CUr Schola nocturnis Lemurum stridoribus horret? Nempe manus non dat manibus Oribilius. VIII. In Bennum. QUi nuper nec araneas habebat, Quas non posceret improbus Locator, Is nunc omnia inaniis operta Stipat scrinia, nec sat invenire Saccorum valet, ampliore nilo. Bennus quaeritis unde tam repente Se ditescere sentiat? Propheta est. IX. Parodia ex Catullo. RIsi, nescio quem, modo in culina, Qui, cum mirificis modis ScioppI Sangus crimina perditi explicasset, Dilaudans, ait haec, manuque plaudens: Dii magni Crepiventrium disertum! X. In Delrium. PUrpureum te alii, pus purum ego, Delrio, dixi; Quid faciam? lingua est blaesa mihi, haud oculi. XI. In Quendam. CLuninstarchyrisarchidis Nepoti, Et Bombomachidae, papyre, nato. Dignam nomine dic meo salutem. In mensa quod heri semel pepedit Humanireor hoc opus laboris. At, cum podice tam sit eloquenti, Ore isto nihil esse mundiorem Quovis Stoico, id, aedepol, supinum est! XII. In Dromonem. QUi tantum pedibus sapit, Dromonem Quis credat lepidum esse combibonem? Is vero omnia, funditus vaciva, Sistit pocula primus ungue sicco. Nimirum pedibus sapit quoque isthic. XIII. Ad Senicam. SErvus pro manibus tibi est, tibi alter Servus Pro pedibusque, calcibusque, Servus pro auribus, aridaque lingua, Est et naribus, est et a labris; nec Horum ullus iuvat ardidam puellam Ciucum decripito sene est cubandum. Saltim adde a latere unicum, iuvabunt. XIV. In Pescentem. THermas, balnea, porticus, tabernas, Templa, arces, trivia omnia, angiportus. Summa, sacraprofanaque omnia ambit Pescens esuriens: popina quanta est Qui tanto famet ambitu, Sabine? XV. In Meretricem famelicam. QUae notoria, Iure non probantur, Cur ergo, meretrix, caves Culinam? XVI. In Ollam. OLla sibi puera est: quid mirum? etiam sibi pura est Quae super Augiae stercorea est stabulum? XVII. Ad sanctum Patrem Loiolam. CUipepo pro cerebro est, pro corde in pectore fungus, Dic mihi, sancte pater, qua ratione furis? XVIII. In Baebianum. LInguarum modo quindecim peritum Qui se iactitat, ille Baebianus Linguarum mihi furcifer duarum est. XIX. De Sophistis. DUm lassat streperos Schola pulverulenta magistros Et fremit in ferulas undique torva cohors. Ipse minus caelo furit Erigoneius ignis, Et parcit miseris messibus ira canis. Qualis hic esse rigor, qua frigora peste, putanda, Excutiunt summae quae sua tela ferae! XX. In Orbilium. FErmento in tumido dicunt decumbere totum Stramineum dixi te quia Grammaticum. Parce, senex cordate, tibi: de stramine ni sis, Cur stipulas ructes, dic mihi, Grammatice? XXI. In Sybota. NUper praeteriit domum Mathonis, Quo corvosque hominidicasque picas Nemo pluris emit; fuit, Sybota, Ingens hactenus usque circulator, Audiit desubito sybota Vates. XXII. De Libe et Opuntio. SAltantem modo conspicans, gruem Libs Affirmavit Opuntium togatam. XXIII. In Mathonem. IRa decet forteis, signumque animi cita magni est, Fortior heic quovis Musca Leone, Matho, es. XXIV. De Bassa pedente. CUm gemit et loquitur suspecta est crimine aperto, Bassa tacet quoties, dissimulando nocet. XXV. Ad eandem. DIcebam tibi Bassa, opus est fidibusque, chelyque, Auriti nimium sunt quia Pantolabi. XXVI. De Occho. MOnstrosi partus iam non monstrosi habeantur, Omina nil quicquam mominis anticipent. Describit portenta, etiam feliciter, occhus, Eunuchus, natus de genere Aethiopum. XXVII. In Vibennum. QUi pictis salibus, iocisque comtis, Et prurigine notus Hispalensi est: Arrosos modo, vellicator, ungues Lenta sub scabie terit Vibennus. Quam factus cito Gallus ex Ibero est! XXVIII. Ad lectorem. UNius non sunt, variis Epigrammata formis, Instabili ludunt, scilicet, ingenio. Quot facies nugis, Lector, vis scire canoris? Tolle unum, tot sunt, quot tibi sunt capita. XXIX. In Marculum. UNa Marculus in toga superbit, Atque haec lacte novo et nive est recenti Longe candidior que, puriorque, Cum nil nigrius uspiam sit ipso. Omen terribile et nimis timendum! Nil est scaevius albicante corvo. XXX Ad Apertam. AD rombos modo putidosque fungos, Te fecisse putato contionem. Pars sannis laceravit impudicis, Pars te excepit inanit ate plausus. XXXI. In Sauffeium. SAuffeium quoties vides tumere, Et dextram quatere, et femur ferire, Et frontem tremere, horridaque malas Spuma tingere ad aurium recessus, Et sudore rigente sublavari, Crines erigere, orbibus timendis Ingentis faculas vibr are flam mae. Censes bile hominem mala moveri? Bucca dicturit ille utr aque, Sexti. XXXII. De Aegle. IUrabit quoties crucem per, AEgle, Non fallet, temereve peier abit, Nil est sanctius huic suo sepulcro. XXXIII. De Pravolo. QUem quanti aestimet omnium, rogatus, Omnes unius aestimare dixit Assis pondere, Pravolus, Poetas. Quas censes hominem hunc habere libras? XXXIV. In Orbilium. ORbilius facit hoc naso, Ibis quod mala rostro, Et queritur prorsus nil lepidum olfacere. XXXV. In eundem. NIl est Orbilio mage invenustum, Cui nasus sine fine, nulla frons est. XXXVI. Ad Lectorem. HAEc lex sit tibi mecum, amice lector, Vates, quod lubet, illinam papyro, Tu, quod non lubet, haud leges coactus. Sic nobis puto convenire posse. XXXVII. De Rosillo. NEmo est Rhetoricoteros Rosillo, Ambages tenet ille tot Troporum Quot non secta capit, tenetque tota. XXXVIII. De Procina. MAtrem filiolam vocat Procina, Ipsa est filia filiae tenellae; Nolunt ordine fati obire verso. XXXIX. Ad Lectorem. CEntum posse Epigr ammatis perire Lectorem puto, quamlibet iocosum, Verum istuc mihi lectione vectus Quot mortes numer abis interisse? XL. In Catonem. QUi quartus modo dicitur Catonum De caelo cecidisse, creditur mi, Non perfectus enim est, habetque prorsus Caelum plurima digna dedolatu. XLI. In Bassam. PEdere Bassa solet quoties iuvenile iocatur, Et putat in tota suavius urbe nihil. Odi hominem ignarum crepitus quid ture Sabaeo Distet, ubi obscena totus in aure cubat. XLII. De Vibisco. NEcrudum in fora filium tenellum Exstrusisse feratur; in popinis Exercet prius et coquit Vibiscus. XLIII. De eodem Poetante. QUi per balnea cuncta, per tabernas, Insano modo concitatus oestro, Sursum saepe volabat et deorsum, Nunc nusquam pote conspici Vibiscus: Levi contigerit quid huic, requiris? Quos hausit modo anilium susurros Pleno deditus ore, fabularum, Nunc secum excoquit, et diariorum Vegrandeis vomit ebrius cloacas. XLIV. In Ollam. OLla est tam vetula, atque delicata, Nec Lectorem ad olus tamen requirit. XLV. De Lucia. BLaesa est Lucia, pessum ubi ire iurat Iurat pessulum inire mentientem. XLVI. Ad Lectorem. NOlo praemia Lector; invidendum Gratis posse tibi placere, votum est. XLVII. In Olorum. NOn sentit lepidos vateis sine Apolline Olorus, Hic ambit vestrum, conite Hiacynthe, locum. XLVIII. In Cosmographos. COsmographi antipodas cum procudere supinos, Saucia turba tui sloris, Iacche, fuit. XLIX. De Erasmo Roter. QUid mirum, Invidia si nunc tentatur Erasmus? Maior erat saeclo, qua minor, ille suo. L. In Capitonem. CUr tu nunc Capito, Cephalus nunc diceris? illa est Causa, cui linguae sunt, duo erunt capita. LI. In Bonnam. ES Fabae quae latio, Germanis Bonna, puella, Quam malim solo sis Bona pro Latio! LII. De Corn. Gallo. QUaeris Amoripotens Veneri Cornelius unde Occiderit? res est lucida: Gallus erat. LIII. In Ovvenum. GErmanis lacrimas, risum vis ferre Britannis, Grande quidem o patriae: non mihi U U enus eris. LIV. In Sophistas. QUis sunt omnia vanitas Sophistis, Quid sunt omnibus inditi Sophistae? LV. Ad I. Ovvenum. VErum adeo Teuto nunc repperit, optime U ates; Pocula dum ex imo siccat opaca cavo. Scire cupis quod sit? cupidum posare Britannum Plura: sed a vomitu destitui: hinc lacrimas. LVI. In Oppilianum. CUr habet in scriptis nisi, Ave, nihil Oppilianus: Omnia dictando perdidit ante Vale. LVII. Amans. DUm pereo nova mi lux nascitur, altera sordet, Plus meus interitus quippe salute potest. LVIII. In Assilientem. TEr pater est, numquam genitor gravis Assiliens: sic Est idem, fratres tres cui, Maunogenes. LIX. Absens homicida. QUi digitum insurcat, vel sannis quem petit absens, Quique necar praesens, ambo homicidae abeunt. LX. OMnia nosse vagum est, rude nil scire; utraque peridie Qui nihil ut didicit cuncta tenere putat. LXI. De Ibello. CAussidicus duplex, triplex est Rhetor Ibellus, Fur quadruplex: ipsum praestat Atlantiadem. LXII. In Raderum. QUae non percipit, abicit Raderus, Et non expositor sit Eruditus? LXIII. Ad Lectorem. QUis non vult bene convenire nobis? In prim a mihi pagina Poeta, Tae, Lector, tibi plaudis in suprema. LXIV. In Opuntium. QUando est uxor Opuntio maritus Est uxoris Opuntius marita: Nec verso tamen ordine his cadendum est. LXV. De Aeolo. NOn umquam sedet Aeolus, necesse Ne sit surgere: maximo labore Quam parvo cavet Aeolus labore! LXVI. De Pilpio. QUei se Pilpius exserat popello, Defunctus quoque uti cluere possit, Invenit vafer, extulitque sese, Pendens posteritatis in favorem. LXVII. Nicoleos sanctus Pater. SCribere cum nomen, Pater o patrate, rogaris, Dic mihi cur solum NI facis, absque aliis? Nimirum nuptas dum consectaris adulter, Conscius amissi nominis es reliqui. LXVIII. Ad Germanos de I. Ovveno. GErmana plama Veritatis, audisti Britanna quid Lepore dixerit duro In te, tuosque, Musa, pro Pholo, potus? Prius monentis erubesce contemptum, Dein caveto. Veritas tibi sancta est Etiam bibenti: Serios cavillanteis Vocata saepe spernit, atque deridet. LXIX. De Macro. OBsonat quoties Macer, tuetur Ut cui porticus ipsa sit cinaeda. Nil lascivius est vorante eodem, Extra Stoicus, in domo Cyniscus, Convivas cavet hanc Macer per artem. LXX. In Catratorem Criticastrum. TOto nihil in vate nisi verba Latina Martiale, quae tollere satagit omnia iste Interpres, inepte stolideque tam pudicus, Sic perdidit unico labore Roma vatem Famam illepidus, nomine raso, Criticaster. LXXI. Amatorium. LOnge Augusta magis lucent tua lumina, quam qua Delia tota sua desidet in specula. Illius arbitrio nox, et non tota, tenetur: In medio lucent fulgura Sole tua. LXXII. De Orbilio. INserias sectae faciens regique patrique Prisciano, princeps discipulum, Orbilius. Grande supercilio pondus sacr are reciso, Ter tantum nasi de gravitate, cupit. At nusquam tonsor, nusquam Laniusque, Cocusque, Subsidio, cultris grandibus, esse volunt. Hinc statuit dubios, saeva Pietate, triumsos, Ora ferens toti dilaceranda Scholae. Hinc modo, larvali specie, lacer undique, prodit, Ipsum illum inferias ut sibi obire putes. LXXIII. De Aufido. MUlta cupit quoniam qui pauca habet ants; videri Ne possit, mkavult Aufidus esse rudis. LXXIV. In Sophistas. TUrpis peditum habet suis Sophistas Germana rata lingua de loquela: Quantum est haec Sapientior Pelasga! LXXV. Ad Ios. Scaligerum. ARma Iovis, quondam bellax tentare Typhaeus Ausus, habet quae non, fulmina, sic cupiit. Attamen incauto fur atus ea ante Tonanti est, Bacchicus ut Nonni detonat ore furor. Non aliter vestris armati proelia tentant Indocti scurrae, Scaliger, a iaculis. At manet hos eadem diro vindicta Gigante, Quorum est cum fratre hoc terrea. Nobilitas. LXXII. De Aufido. CUr dicam studio Aufidum vacivo Semper litterulas putare nauci? Per somnum velut advolare possit Quae, doctrina, laboribus paranda est? Ne se scilicet arbitrentur omneis Pauca scire, nihil tenere mavult. Nam qui multa cupit, tenere pauca Abscondens reserat, tegendo monstrat. LXXVII. De Bavilio. NUgas Bavilius bene eruditas Se proferre Epigram matum in cloacis Vulgo iactitat, illae quas Camenas Qui nugas sibi habet bene eruditas? Verum is furcifer in suo se oleto Cum porois simul, et canum cohorte, Quantum collubitum, licet, volutet. Nileio suavius est sua Minerva. Cui sunt omnia susque deque vota, Saltim ut rancida, iure de suillo, Hesternus popa quam reliquit, offa, Solari queat ebrium, suopte De se scilicet aestim atione. Et quid pensi erit arido Sophistae Cui cum ventre suo horridum duellune Absque omni fremit aere missionis? Placando cui tot cacat supinos, Et tot versiculos vomit famenteis, Ut nullo numero tenere possit Foedarum mala concacationum. Quae postquam miser oppido Poetae Deglutire iterum videt necesse Doctos convomere occipit Poetas. LXXVIII. Parodia Catulli. LUsi nescio quem modo in taberna Qui, cum mirisice librariorum Foetor carmina BavilI extulisset, Admir ans velut haec, manuque tollens Dii, dixit, Sonivisium supinum! LXXIX. In Orbilium. EXtispicum exspectant collegia te, Orbiliane, Doctum cum paucis ante natispicia. LXXX. In eundem Parodia. RIsi nescio quem modo in cloaca Qui cum perlepide Patrocliani OrbillI scelera omnia explicassent, Appludens velut his, favensque clare, Dii, dixit, Natibaubitum disertum! LXXXI. In Stoicum. INfelix, excors, exsul lare, falsus amicus, Stoicus es, si sunt, Scorpio, tanta tibi. Nil opus in miseris elementis perdere vitam: Tota tibi est olid porticus apta senis. LXXXII. In Nartium. NArtius, insessor qui gloriolae est alienae, Cognatasque suo nomine vendit opes. Infelix nimis est, qui cum sit turipis adulter, Nil potis insesso est efficere in thalamo. Poena gravis facti est, ubi non est una voluptas, Heic constat duplo crimen adulterii. LXXXIII. In Aullum. NUmquam paret ubi esse nescit Aullus Convivis super omnibus vocatis Quot possit quoque crastino sat esse. Sic qui vix semel, Aule, te vocavit Bis pascit, gula primitus; deinde Corrasor satiatur, atque avarus. LXXXIV. De Lipsii tumulo. CUr LipsI ad tumulum sint cuncta recentia quaeris? Abi, Vetustas hocce tota deiecta est. LXXXV. In Sausidium. SUspicio est nequam, ne nil fecisse videri Possit, nil quicquam, Saufidianus, agit. LXXXVI. Griphus. GAllica quo scabies linitur curanda; Poetas Vindicat a rapidi temporis interitu. LXXXVII. In Hillonem. APpius hactenus est, factus nunc Arrius Hillo est, Ante babo, nunc est Baro, Fabullae, mihi. LXXXVIII. In Barinum. IN somnis usstuit Medicus potare Barinum, Hinc bibit is totos, Pontiliane, dies. LXXXIX. In Orbilium. NOn vult Orbilius Iuvenes nutrire capillum, Ipse sui quota pars, Crispe, supercilii? XC. In Bavum. AEQua Bavus melli dulcedine carmina condit, Credo, Sardous si patria abque domo est. XCI. In eundem. TE litter arum ineptus esse nullarum Bauville, dixi: ingentium trium qui sis. XCII. In Briaxin. QUis vatem esse gravem neget, o Taubmane, Qui rumpit cunctos vix recitans, pluteos? XCIII. In Eunum Satiricum. IN Saturos Satiris nemo prior invehat Euno, Visus is hoc anno est sobrius esse semel. XCIV. In Catonem. OMnia si prisci Cato non habet iste novellus, Porcius est gente et mente tamen geminus. XCV. Orbilii Schola. ORbilii non est Schola pulveris illa cloaca, Pus scabiesque urbis cruda: quid ergo? Chole. XCVI. In Leum. QUid non patrat Amor? fecit moechumque virumque Foemellae unius, Sosibiane, Leum! XCVII. In Logicum. DIsserere est Logicum cui, Quintiliane, Sophistae, Quid restat nesit Rhetoricum metere? XCVIII. Ad Lectorem. INiecisse manum Colofoni te puto, Lector, Nugonum ignosces ultimus huncce iocum!