Amphitheatrum Seriorum Iocorum: Libris XXX Epigrammatum constructum. Machine-readable text Barth, Caspar von Barth, Caspar von XML version, markup prototype, December 1999 Ruediger Niehlmarkup Camena
http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ barth6 barthseriorum.html s001.html barthseriorum.xml barth6/jpg html Hannover: Biermann, 1613.

Regeln fuer die Texterfassung 03/2001

not necessary

 1 March 2006 Reinhard Gruhl markup text typed - structural tagging completed - no semantic tagging - no spell check except the preface and the dedication TARRAEI HEBI EPIGRAMMATUM LIBER VI. I. Ad Lectorem. CLAUDE oculos, Lector, Sextus liber iste iocorum est: Sed tamen attentis auribus ista bibe. Hic quotus est, toties legito: atque hac lege sequenteis, Quam paullum est; unum tu licet inde seces. II. Ad Rosinum. PLexam pollice virginis corollam Quid falsis quatis osculis, Rosine? Haec pro naribus est. Labris amici Sponsam quid dare dignius decebit. Ni tu forte deinde, cum petendum est Quicquam condicione pro labelli, Nosorem gerere impudente tendas. III. Ad Procinum. TUrpe est difficiles habere nugas, Et stultus labor est ineptiarum; Hispanus puto dixer at Poeta. At tu, si saepis, o Procine, dicas: Insulsum est facile screare versus, Nec stultus pudor est facetiarum. IV. In nasum Orbilii. ORbilii in naso fecisse Ciconia nidum Dicta, habitare refert se cacabo in veteri. V. Ad Orbilium. DItem esse pecoris ar bitror penum tuam, Semustulatum fune qui tuens latus, Notas inurere omnibus tuas cupis. VI. In Bavillium. Cui sunt sider a quosprobas, Scioppe. Dicis te omnibus esse sideratum. VII. De Aemiliana. QUaeritis in lecto quam sit brevis AEmiliana? Longa satis sieri res uti nulla queat. VIII. In Sabellum. LUcernariolum voces Sabellum, Si des nomen bonestum et invidendum Soli versifici suae Lucernae. Si des turpius alterum Sabello Sabellariolam voces Lucernam. IX. In Scoppii tumulum. HElluo patricius: populi rex luxuriosi, Pergraecator Eques Scoppius heic recubat. Omnia si potuit quae singula magna putantur, Pro uno tres lapides Scoppus sic meruit. X. In Cyniscum. QUi per compita, cum meridiamur, Succinctus gravida ambulas lucerna, Et te quaerere disputas, Cynisce, Mortaleis Sapientioris Oestri. Quid cum te invenies, inepte, dices? XI. In stoicum. INers sophista, Sanctiverbi mendice, An horum egere non vides tuos fastus Quae verba rebus abstulisse divinum est. Tibi bona esse mente summavoturum est In porticu inter viva saxa combusto. Et hocce secta vix tribus dedit vostra, Sunt umbra reliqui, Sole sed cadens nullo. XII. Ad Pulianum. DOctam litterulas colis puellam: Hanc calcem puto, Publiane, vivam; Si quid fluminis inicis, peristi. XIII. Ad Poetam. Frange, puer, calamos et inaneis abice ceras, Nil dat pastorifistula; Cuncta cani. XIV. In Appianum. APiciana cui culina pro rure est, Ultra venire non potest popinando; Nisi, Appianus, iuxta Apicium pendet. XV. In Scepticum. CUi sordet omne quicquid omnibus lautum est, Secum ille solo pendet, absque rivali. XVI. Landatores. POmpa salutantum, recit atoresque petulci Quod non sunt nostri temporis egregium est. Est maledicentum laudatorum que quodingens Copia nunc, prici temporis invidia est. XVII. Sine Querela. NIl generosius est quam nil temer aire obire, Alterum ab hoc statuas; facio cuncta absque querela. XVIII. Ad Lectorem. SIturpe illepidumque putidum que est, Et convicia quod ferat Sciopp I Laudari immerito: benigne Lector, Culpandos tibi dedico libellos. XIX. In Hircum et Bavum. HIrcus, quaeritis, undesit Poeta? Rosit laureolam Scioppianam. XX. De Poeta. SIs gravis in vita, zonam sed carmine solvas; Si bonus es, vatis nomen habere potens. Perfacilis doctrina hodie est: castum esse catumque Et vita et dictis verum oper aepretium est. XXI. De eodem. POeticam meferre qui iubes sortem, Nilque esse dicis, adfluentibus cunctis, Iocosiorem exire Rustico quovis. Vis vera dicam? Veritate deliras. Faceta dicta, pectore hausta de suavi, Salire lector suevit omnis auctoris Auctoritate: Nobilis potest nemo Ignobiles putare, quosfacit, versus: Plebes tenendo regulam Soloecissat. XXII. In Simulatorem. OMnia qui simulas cur non, Simulator, et isthoc Quivis te vulgi quod simulare videt? XXIII. In Stoicum. INsessor Famae, morum Corruptor, avarus, Crudelis, vecors, mollis, a dulterio. Quid misera in vita vivendi quaerere causas Insistis? magnum est, Stoice, si lapis es. XXIV. Ad Petrum Scriverium. NIl quicquam antidea dixit Sophus usqueadeo aptum, Quod vester nequeat vincere versiculus. Quaeris, Scriveri, quem dicam? quaerere noli: Quam grande est Capital carpere, nec capere! XXV. In Affidium Stoicum. VInum erat in trulla, vinum mutavit aceto, Gustavit postquam Stoicus Affidius. XXVI. Ad Vacerram. RHetor maximus, aureus Poeta, Insignis Dialecticus; Vacerra, Nil dant isti hodie: impudens necesse est Fias Caussidicus. habebis. XXVII. Ad Aemilianum. STillicidI casus lapidem cavat, AEmiliane, Quid facient ducti saepe tibi ciathi? XXVIII. In Eunum. NIl patrat: inceptis stertit super omnibus Eunus; Quid dicam invidiae, Naevole? sic Satus est. XXIX. Ad Posteritatem. QUod nec laureolam Polybianam, Nec grandeis titulos suis togatae, Cum centum gemino colam cliente; Nec turpes Quatidentios adorem; Sed per compita Romula, et theatra Salonis pede obambulem iocoso. Unum est, Posteritas, placere vobis Quo me glorior, erutusque vulgi Hinc at que hinc volitantibus papyri Verno papilione densioreis Asperner nebulas Coci cacantis. Non quod nobilibus iocos Poetis Indignos habeam inseri Senator, Sed quod Clarus, et arrogans Bavillus Et magnus Gnatho, cum minore Sanga Et stirps cetera Perbibesianum. His nostris pereant palam libellis. Quis dudum labor Herculis laborat Post treis undecimusrenata in Hydra. XXX. Ad Poetam. CUm recitantem hodie te audirem, laurea cuifrom Istos adflavit versifices animos: Confiteor, mihi laeureolam quoque, prodigus auris Optavi, atque adeo grandem aliquam et validam. Sed ne decipiam credentem te facile: ut ne Riderem morsa, non ut ea induerer. XXXI. In figuram Ducis Parmensis. TAlis Alexander vultum Parmensis habebat, Fratrem iurares esse tuum, Macedo. XXXII. In Aemilianum. ESse domi nolo quoties venit Aemilianus; Causa; venit quoties me eicit, ut recitet. XXXIII. Ad Paullam. POcula plena bibam cum vestra, Paulla, salute; Paullum est si aegrotas; non tamen et moreris. XXXIV. In Sauffeiam. MOrtem habet in poclo quoties, Sansseia, potat, Et queritur, sensim, dum bibit, hancce sequi. XXXV. Ad Lectorem. LOnga nimis fiunt Epigrammata: non ego, Lector, Haec facio, sed tu; qui nimium properas. XXXVI. Tumulus Ducis Parmae. SIste gradum, virtus te Martia flagitat, illo Condita, quo Parmae Dux iacet, in tumulo. XXXVII. Tumulus Mariae Helenaea Wakenfels. FLos florum heic Helena est! oculi marcescite florum, Sidera se abscondant, conditur heic Maria! XXXVIII. Ad Novinum. TEr bene qui dicit rem te expediisse, Novine Si sapis, aude, inquit, quartum; et eam incipies. XXXIX. In Capitonem. SEctator, Capito, potentiorum, Quid vis tu tibi, de minore natus Casta stirpe tamen, satisque honesta, Quod stipas generosiora, vobis Nullo nomina comparanda pacto? Nimirum, figuli rota politus, Qui quibad Samium cluere poclum, Fis argentea Principum matella! XL. In Delrionem. DElrio delirat, quid mirum? nominae fatis Respondere Mago qui docet ipse libro. XLI. In Sangam. PIstrinum sociam concedit Sanga cohortem, Quid ni? in qua triplex ipse asinus molitur. XLII. In eundem. LIngua tibi casta est, si verum, Sanga, negamus, Verum veraplacent: est tibi cassa fide. XLIII. In Delrium. ESt cui Scaliger ex homuncionum Martinus, grege, Delrio sacerdos: Quam magnus homo, masculum putato! XLIV. In eundem. SIC me Deliciae tuae et Magorum Nolint, Delrio, non tuae Cohortis Emystis aliquem: modo ut Sacerdos Dicebare mihi, libens Sacer bos Scripsisset calamus; nimis supinus. XLV. Nobile factum. QUod grave mi non continuo quoque nobile factu est, Nobile quod factu est hoc grave semper habe. XLVI. Pulchrum. QUod magnum, pulchrum non semper, quod bene pulchrum est Hoc magnum semper, si sapis, esse puta. XLVII. Satira. NIl melior vitio est Satirae loligo protervae, Quod damnat nuda si docet Historia. XLVIII. Otium illiteratum. SIne litteris cumque otio, mori in vita est, Hominisque viva mortui sepultura. XLIX. Invidia. IN cursu comitum fortunatissima longe est, Infelix quamvis absque pari, Invidia. L. In Lugentem. QUid nimio luctu vitai in lumina poscis Numquam defunctos, quod fremis, ante diem? Ut valeas planctus stinctos revocare, quid illis Praestabis, praeter denuo ut intereant? LI. Honeste. DExtra cui illaesa est corpus defendet herile, Sit licet ad cordis, laeva, larem propior. Sic, cum fortun ares utilis omnis adempta est; Et fugiunt lasso commoda cuncta pede; Fac defensoris titulos mereatur Honestas: Vivere si laute non pote; vive bene. LII. In G. Scioppum. MAlum omen Aethiops putatur obvius: Sinistra vota turbat impotens spado. Quid actitare deputabitur, cui Et AEthiops in ore, et impotens spado Inerte corde regnat: o duplex nefas! Furens Scioppe, dum potes, semelperi. LIII. An Albium Tibullum. NEc rosa ita ingenuis recluditur invida nodis, Purpurae nascens Virginis in gremio. Ut nitidi Albiadae tenero recluditur ore, Mille modis sibimet consona Virginitas. LIV. In Plautum. SIc vera in Latio sunt Saturnalia; potam Nil porro Venerem dedecuisse potest. Sic ea cum petulante pede improba se in latus infert, Vernile amota membrum aperit tunica. LV. In Terentium. QUarta Charis, sed quoi gravitas pote sola placere, Aut si inter gravitatem est quid et ingenium. Cetera ne dicas, Pudor omnia praestat amanti, Nil rude, ni purus Virginitatis honos. LVI. Valerius Flaccus. SIc reditu caruit Puppis Pagasaea superbo, Ultim auti, Flacco deficiente, manus. Ne tu iudicio vatem suspende maligno, Vel dic quid gracilem restet ei ad culicem? LVII. Catullus. SIc cantillando quaevincit, Luscinia, omnes, Saepe interruptos frangit in ore sonos. Duplex calliditas est affectata Catullo Simplicitas: Nemo huic se Genio aequiparet. LVIII. In Platonem. PLurima sunt, magnum quae commendare Platonem, Et superis possint ingerere Ordinibus. Ecunctis tamen his considit summa duobus Socratis auditor, Doctor Aristotelis. LIX. Ios. Scaligeri Tumulus. SCaligerum Heroem Belgae Semones in isto, Postquam abiit terris, non posuere rogo. Urite membra ignes, fam am tentate Latrones, Namque hoc quod potuit Scaliger heic posuit: Cetera nec voluit nec quivit, in AEthera nomen AEterna aeternum sistere flamma volat. Uritis exsuvias, Terraegenus, Exsuviarum, Caelum caelesteis asserit indigetes. LX. De eodem. NOvenus ordo si perire caelorum Et alma terra; marmorisque vis glaeuci, Cui hactenus putata: Corrige scitum, Et istam ad orsa subde regulam Euforbi, Ocelli, et omnium Italae virum sectae; Perire Mundus haud potest; Tegit Scalam. LXI. De Caesaribus Caio et Scaligero. NImortem humanam Caesar tuus oppetiisset Roma: foret numeris additus indigetum. At mortem Caesar si Scaliger oppetiisset Non iam esset superis inditus Ordinibus. Iulius hoc distant et Scaliger: ille homo mortem Humanam, divinum oppetit iste aditum. LXII. Loquitur Scaliger. TErra vale, notique poli: sequor intima rerum, Niliam sub Luna est scire quod heic nequeam. Fata modo irrumpo radium, librosque secutus, Ut per mepossint discere sese homines. LXIII. De eodem. UTdudum ingrati pertaesus crimina saecli Omnia doctrina exhausit, et edocuit. Esse ratus tempus discendi dia; abiit: nunc Disciplina Deus Scaligero, astra liber. LXIV. De eodem. NI moriare, quis indigetem neget Enthea cerneus Scripta? maegis hominem haec nobile posse: Obeas. LXV. De libris eiusdem, post mortem venditis. MIlia Scaligeri tria Arabs liber ebibit auri, Numquam aurum posuit vilius Arabia. LXVI. Eiusdem tumulus. QUoia urna haec? Scalae: quis Scala? ascensus Olympi, Heic caelum ulnarum est rite trium in spatio. LXVII. De eodem Scaligero. NIl Venus exsorpsit, nil Bacchicus ardor ab isto, Qualem se accepit restituit superis. Hoc totum in lucro est quod Scaliger omnia nosse Quivit, habet quod sic imputet astricolis. LXVIII. Ad Danielem Heinsium. HErcule vostra fides; inscribis quod Satirae, Heinsi, Qua tria nil gravius saecula protulerunt. Factum, hercle, est belle: sed si responderit isti Bellua, pro Scoppo dic; cave, Varro, canem. LXIX. In Scioppium. OS-cippi, Pater esuritionum, Vidistin' aliquid mage eruditum, Ad summam satiem iocis politum, Quam qua tu Satira perire iussus Factus ludibrium orbi es universo? Oscippi, Pater esuritionum, Quem nunc denuo ad incit as redactum Solatur male sumus e culina, Qua gens Stoica porticum iacentem Erexit, maledictione docta. Si quid vis tibi lautius merenti Extremum facere ante peditum, quo Infelix anima ad Stygem redibit. Hac suspendere reste te memento, Quae prisco nitetundiquaque ab auro Varronis Genio volente facta, Sic multo pretiosiore pompa, Sanga Stoicus efferere porco. Quiputrem, modo decidens, Cloacam, Naso apprendere cum nequiret unco Est qua parte solentior locutus, Ebullire anim am coactus illa est. LXX. De obitu Scaligeri. SCaliger oppetiit quo tempore, lumina clausit Doctrina; erexit luscum oculum Invidia. LXXI. Anaxandridae versus apud Stob. Ser. 66. UXorem habere qui domi deliberat, Deliber are neputet, fecit male. Ubi consulendi, quippe, pausa ponitur Duxisse credat, quod malorum est maximum. Pecuniosam, pauper ipse, si eligis, Uxorem habere dum putas, domina est tibi, Servoque colla famula submittis iugo. Quod, dives ipse, pauperem si duxeris Iterum necesse servus audias, duos Cui necesse est alere in unius vicem. Deformis uxor propriae domus fuga est, Nec introire, quamlibet potens, velis. Formosa ducta est? non tua illa erit magis Quam civitatis, atque vicini mali. Malum proinde tale necquicquam aves. LXXII. Hipponactis. Ibidem. UXore ducta laudo ego duos; quibus Devirginatur atque sepelitur, dies. LXXIII. Dedicatio iocorum suorum in Bavilium, ad Scioppum. CUi dono facilem novum Cachinnum Festivo modo carmine explicatum? Oscippi tibi; namque tu solebas Bavilli, Bavus aestimare burras. Iam tum cum ausus es, une transfugarum, Omne aevum horribili inquinare libro. Pleno, Iuppiter, esuritionum. Ergo istud cape, quicquid est cachinni, Quale est cumque; quod, o Comes Scioppi, Plus una sine laurea mereri. LXXIV. Ad Bavum Parodia. HEsterna, Bave, de die cacanteis, Multum risim us aridos libellos, Ut convenerat, in Patroclianis. Mactans versiculos uterque vostros. Frigebant numeri modo hi modo illi Reddenteis rigidas cacationes. Atque illinc redii, tuo, rigore Incensus, Bavili, inficetiisque, Ut nec me miserum Venus iuvaret, Nec ferret solitos Charis lepores. Sed totum domitus rigore mentem Torquerer, cupiens calere quoquam, Ut tete exagitem et tuos sodaleis. At postquam nimia nivis procella Plus quam mortua Musa degelasset, Istum, saeve, dedi tibi cachinnum Ex quo perspiceres tuos rigores: Nunc audax facesis, meumquer risum Oramus, vice censeas Colismbi; Ut Poenas Venus expetessat a te Arguto tibi laesa cum Columbo. LXXV. Ad Lectorem. QUod sequitux nostri est ulcus, bone amice, libelli Singula nam Bavii barbara verba notat. Ne mirere igitur quod non sint talia porro, Qualia lecturum sum tibi pollicitus. Si BavilI librum quaeris, quem rumpim us istic, Vix fateor numerum me quoque nosse gravem. Est tamen ipsius vigesimus ordine nonus, Ordine si quisquam barbara dicta notat. Invenies illic in nostrum absurda Columbum, Probra, domi invenit quae Bavus iste suae. Cetera nec Latio respondent vorsa tenori, Nec sunt in auctoris carmina digna gula. Pauca tamen salsis excerpsi expuncta lituris, Totus sit quamvis una litura liber. Ulcer a tacta mihi tu si sapis, ut sapis hercle, Ure, seca, hac digna est haec medicina lue. LXXVI. In Bavum. QUi comedo fueras comes es, licet ultima fallat Syllaba, nil vostris moribus eripuit. LXXVII. De eiusdem carminibus. HErcle, tibi, Bavili, est miranda Poesis; in uno Tot mala, quot libri vix tredecim expediant. LXXVIII. In Cacandrum Bavillum. QUae dicis, furiose, tot per aestus Per tot spurcicias, toteruditae Nil ni crimina laureae; domi te Atque extra hanc perhibent carere mente, Nil heic ambiguum est, docere parce, Omnes novimus esse te Bavillum, Qui seu carmina mavelis cacare, Seu priva malitate dis probari, Nil restat rationis ad Cacandrum. LXXIX. In eundem, et eius creaturam Amphorarium. AMphorarius est novus Poeta, Pro lauru est haeder aceus Corymbus, Quid restat Bavio AEschyli ad Cothurnum? LXXX. Bavilii carmen insulsum. HOc Bavilus specimen male salsi carminis edit, Edere cui et versus pedere, solum edere est. LXXXI. In eundem. INsulsos Bavo dictitat Poetas, Qui cur sint lepidiparum, et dicaces Cum non addiderit Bavus, mihi ipse Insulsum interibi caput vocatur. LXXXII. Eiusdem Asmus. QUid miserum in tricis Asmum, Baville, moraris? Dico ego perspicue quaevolo: Bavo Asinus. LXXXII. Eiusdem Coturnus. INsit Relligione quis Coturnus Bilo viderit; at quod hac coturni Se credit Bavo machina futurum Convivam Ducis, hoc mero e coturno est. LXXXIV. Eiusdem Barbaries. ADcumulare tibi nomen quis pinxit Apelles? Heic cupiat surdas, si sapit, auriculas, Quem tu Caphandrum, Caper insulsissime, dicis, Cetera quae? Crisi sunt genuina tuae. Quis tibi ea invideat? Corvus, Capra, Furque, Furorque, Et Canis, intra te sunttibi pro titulis. LXXXV. In eiusdem creaturam Westovum. HUi! magnum mihi VVesthovum minaris! Cui cum tot bona, Bavilus minaris, Aut sputum facit, aut spui meretur. LXXXVI. In Mopsum eiusdem. MOpsum tardipedem dicis: tua carmina tradit Mopsus tardipedi. Tu Deus, ipse homo fit. LXXXVII. Eiusdem Charimele devicta. QUi Charimelen amat, monstrum facit ipsus anile, et Postmodo devincit: Pro labor Herculeus. LXXXIII. Eiusdem insinuare. INsinuare alicui quem, apta locutio Bavo est Qui tam festive se omnibus insinuat? Quod vero Altdorp I passus de vate repulsam est, Dum negat, adfirmat; sic, Bavo, vera solet. LXXXIX. Eiusdem Poeta Agricola. REgula Iuridicae si vera est Regula technae, Quod non ipsus habes, nec dare quis alii. Excipe cum Bavilus, Ruris Dominator aprici, Qui non est, vatem volt facere Agricolam. XC. Idem Hircus. Parodia ex eius versibus. BAvilium quisquis vidit, fateatur oportet, Ingraot quod sit Hircus odore pecus. Hircus is est totus; nisi quod quoque olentior hirco est, Hircina hircino Laurea cui in cerebro est. XCI. Idem Virum dicit Iuvenem. NObilis est Iuvenis tibi vir Clarissimus: anne hoc Quis, Bavili, e iuvene ut stulte, virum exterebres? Teface, vir, iuvenem, capiet Rhodomella Capella, Si sapit, hirco pro, Bauvum adam are Caprum. XCII. In eundem amantem. NUnc istuc mihi ventiatur, unde Possit paenituisse tot iocorum. Ardet Bavius; et Comes Palat I Pro screptro matulam gerit Guathenae, Porro ist hanc homini brevi videbis Sandalio caput ire diminutum. XCIII. Confidentia. NOn timidum esse Sophum Scoppus iubet: ipse, Sophista Exemplum est: toties victus, an erubuit? XCIV. Laurea silva. LAurea cui sertum perhibetur silva: Poetam Bucephalum dicam, non ego Bavilium. XCV. Ad Bavilium. VAtem, Bavile, laureare quemvis Barbati tibi creduant magistri: Namque ista Ratione, qui fuisti Dudum Cynifio prior marito. Insignis modo mi sies subulcus. XCVI. Ad eundem. ESt quis, Bauville, doctior; Poetas Tu qui crimine laureas Latino, An qui te capriamus, antea hircum? XCVII. In eundem. TOto corde favens Bavus Capellis Est caprarius, haud quidem Poeta; Sed Laurum bona quod petit Capella Hoc isti, stolido furore saltat Toto corde Bavillius Poeta. Di magni horribilem rem, et ominosam, Qui Caprarius antea e Poeta, E vate est modo Bauvilus Capella. XCVIII. Ad Lectorem. REspirare licet tamdem tibi, Lector amice; Si non vis; vati hoc cede tuum officium.