Opera Bebeliana sequentia: Triumphus Veneris [...]. Machine-readable text Bebel, Heinrich Bebel, Heinrich XML version, markup prototype, December 1999 Ruediger Niehlmarkup Camena
http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ bebel2 bebelopera.html s001.html bebelopera.xml bebel2/jpg html Pforzheim: Anshelm, 1509.

Regeln fuer die Texterfassung 03/2001

not necessary

 October 2004 Ruediger Niehl markup Note: Odd spellings of proper names such as Huni, Gotthi and Treviri have been adjusted to regular forms like Hunni, Gothi and Treveri. The highly erratic interpunction has been preserved. new TEI header; typed text - structural tagging complete - no semantic tagging - Morpheus spell check November 2004 Ruediger Niehl markup Triumphus Veneris manually corrected by Prof. Harry Vredeveld December 2004 Ruediger Niehl markup Ecloga, Querela, Epitome and Elegia manually corrected by Prof. Harry Vredeveld ELEGIA HECATOSTICHA ET QUERULOSA GERMANIAE AD PRINCIPES GERMANIAE SIMULTAtes intestinas atque civilia bella detestantis. HENRICUS BEBELIUS AUCTOR ANne tuam gaudes ferro proscindere matrem Germane o princeps? cur lacerare studes? Anne meis meritis tam praemia dira rependis Quod genui in lucem, teque aluique frequens Quod te fortunae in gremium cunctisque locavi Exundantem opibus corporeisque bonis Ut contabescam quid non servire rubescis Igne fame ferro? dilanierque parens Pone truces gladios atque arma micantia condas Classica nunc cessent Martis et omne nefas Parce meis lacrimis, miserae miserere parentis Parce pio generi Teutonicisque viris Quod si iura tuis praetendas congrua factis Non opus est armis, non tibi militia Maxmilianus adest iudex astraea relinquens Praeside quo caelos gaudet adesse polo Iudicio cuius potuit diffidere nullus Ni foveat causam cui male fidat iners At placuit si filiolis ingentia regna Quaerere forti animo, Martigenaque manu Inque getas converte manus, Turcasque profanos Haec tibi regna potes asserere inque fidem A patria abstineas, cui si vel parcere nescis Parce tuis natis parce tuo populo Nam si bella moves, in bella lacessere pergis Induperatoris belligeramque manum O quanto patriam foedabis sanguine terram Quotque cadant dira fortia corda nece Cum quibus haud aegre insubres mihi debita regna Eriperem a francis liligeroque duce Italiamque meam potuissem subdere nostro Imperio, siculos, romulidumque lares Quasque solet Venetus per summum callidus astum Invasisse urbes proditionis ope O quae germanas agitat discordia mentes Vertere vos tentat factio prava ducum Laus germaniae Nam dum Germani fratrum tenuistis amorem Sanctaque vobiscum publica iura dabam Victrix ipsa domos solis per utrasque cucurri Per calidas libyae per boreaeque plagas Incessi illustris totum regina per orbem Submisique meis fascibus orbis opes Per medios Asiae campos mea signa volabant Et solymos tenui sub ditione viros Atque leves domui Graecos, Afrosque bilingues Atque meas frameas sensit Iberus atrox Iuris erant nostri Thybris et padus atque timavus Cum sarno siculum sardiniaeque fretum Tunc tria Gallorum nostra ditione regebam Regna quoque Histrorum Dalmatiaeque lares Tuncque tributa libens mihi sarmata pastus equino Sanguine debebat tuque Boeme fidem Heu quo Germanae vires quo decidit orbis Imperium, heu quantum degenerastis avis? Ambitio et discors civilis factio turbae Omnia regna ruens vertere meque parat Proh dolor imperium quaesitum sanguine tanto Atque huc servatum robore et acri animo Hoc labefactavit rerum discordia pestis Salvaque vix tandem viscera nostra gero Ergo tot frustra suscepit uterque labores Foedricus, tanto sanguine regna parans Conradi, Henrici, et clarissima nomina Othones Maximus atque horum Carolus imperio Tot frustra terras domuerunt Marte secundo Totque sacras leges imposuere viris Et quae vulneribus, quae sanguine parta meorum Quae quoque sunt olim subdita regna mihi Occupat iniuste Gallus, Venetique dolosi Italicique viri, plurima turca ferox At contenta forem si non ingloria saltem Teutonici videam limina tuta soli Quod si communi procerum pax candida vel nunc Et studio et voto teutonicis dabitur Salva mihi fiunt non tantum Alemannica rura Invictaque geram regia sceptra manu Verum etiam quicquid mihi cruda tyrannis ademit Lauriferis signis iam reparare queo Ibo per extremam scythiam feritate subacta Caspia sceptrigeram littora meque colent At fili princeps quid me civilibus armis Impetis? et pacem frangere dirus aves? Dum nec iura sinant, nec lex sanctissima tecum Sentiat, aut veterum scita sacranda patrum Parce tuo exitio, subiectis parce popellis Consule teutoniae cum propriisque focis Namque videre mihi videor iam tecta domosque Cum villis urbes mulcibero esse rubras Classica iam sonitant iam Mars furit arma reclamans Innumerique viri corpora dura cadunt Exhaustis opibus tandem Germana fatiscet Virtus, et fessis viribus aegra iacet Accola tunc araris, Rhodani tunc potor in aegram Seviet, hic terras diripietque meas Aut implacatus felici Marte boemus Turca vel immitis, dii prohibete nefas Exemplum sceleris, cunctis annalibus auctor Seditionis erit historicisque meis Subversor regni et germani nominis hostis Exitiumque suum proh patriaeque suae M. D. IIII. AEMULUS IN PRINCIPEM NOSTRUM wirtenbergensem Ve terrae cuius puer est rex, ipse videto O puer astutus ne sis tu praeda inimico RESPONSIO BEBELII PRO PRINCIPE Haec me iure senem faciunt aetate puellum Dulcis amor fidei magnae et constantia mentis Nec fracta adversis nec sustollenda secundis Laudis amans altusque animusque et strenuus armis Prudentesque viros cunctis de rebus agendis Consulere et pulchrum iustumve vel utile quid sit Quid deceat, quid non animo quaesisse sagaci Inclita sed virtus laeto pubescere fructu Incipit a teneris, et se cito germina produnt Magnus Alexander teneris incepit ab annis Et premere imperio Graecos Asiamque potentem Dariumque simul invicto subdere Marte Talis erat Bacchus nigros dum vicerat Indos Annosoque seni puer haud adeunda gerebat Caede gigantea Phoebus puerilibus annis Arma cruenta tulit pugnans pro patre tuendo Et puer Alcides geminos colliserat angues Sic ego dii faveant, summis pro viribus ipse Mente senex aetate puer pugnare laboro Contra illos, mihi qui noctuque diuque pararunt Damna, probra, insidias, vim vique repellere tento