Opera Bebeliana sequentia: Triumphus Veneris [...]. Machine-readable text Bebel, Heinrich Bebel, Heinrich XML version, markup prototype, December 1999 Ruediger Niehlmarkup Camena
http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ bebel2 bebelopera.html s001.html bebelopera.xml bebel2/jpg html Pforzheim: Anshelm, 1509.

Regeln fuer die Texterfassung 03/2001

not necessary

 October 2004 Ruediger Niehl markup Note: Odd spellings of proper names such as Huni, Gotthi and Treviri have been adjusted to regular forms like Hunni, Gothi and Treveri. The highly erratic interpunction has been preserved. new TEI header; typed text - structural tagging complete - no semantic tagging - Morpheus spell check November 2004 Ruediger Niehl markup Triumphus Veneris manually corrected by Prof. Harry Vredeveld December 2004 Ruediger Niehl markup Ecloga, Querela, Epitome and Elegia manually corrected by Prof. Harry Vredeveld AD GERMANIAM. SACRATISSIMUM IMPERATOREM MAXIMILIANUM ATQUE GERMANOS PRINCIpes querela hecatosticha ducatus mediolani ut a francica servitute ad imperii libertatem vindicetur. BEBELIUS AUCTOR UNica terrarum domina. o Germania grandis Et domitrix mundi, querulas nunc accipe voces Insubris populi, tibi qui famularier optat Iureque debetur tua si repetisse labores Te deus omnipotens o invictissima tellus Reginam statuit terraeque marisque profundi Submisitque tuis vel fascibus orbis habenas Cumque tuis populosa viris fortissima quondam Vincere consueris, quicquid contra arma ferebat Quicquid et hostilis furor unquam audebat, es ulta Concipe nunc solitos animos et pectore forti At vigil incolumes populos tuearis et urbes Quae tibi subiectae sunt et sceptris alemanni Nonne vides quod regna ferox insederit hostis (Insubres italosque volo dicionis alumnos Teutonicae) solis devota et debita vestris Caesaribus, sibi quae servire tyrannide francus Compulit o populos vel solo caesare dignos Quam vestrae minuantur opes nunc aspice mater Ni cito praevideas rebus patriisque periclis Ergo meis succurre malis, pacemque petitam Et libertatem reddas ut libera soli Imperio famuler, ceu fas et iura reposcunt Maxmiliane dei rerum cui sceptra dederunt Te simul appello rex o iustissime legum Vindex, iustitiae firmissimus actor et aequi Ecce fidem legum simul imperialia iura Invoco, et imperii te qui moderaris habenas Da precor auxilium si non indebita posco Insubrum gentis repetas rex optime regna Debita iure tibi, en quae nunc Francus violenter In damnumque meum imperii clementia abusus Invasit, nec te nec fas nec iura secutus Res tua nunc agitur, nam si non legibus aequis Hostes paruerint si non aliena reponant Francigenae, perit heu iuris reverenda potestas Et status et decor imperii subversus abibit Infoveas et conciliabula dira latronum Nullus honor regno, nulli venerabile nomen Regis erit, dum sit confusum fasque nefasque Audiet et nemo leges a caesare latas Surge ducum specimen tandem succurrere, inique Oppressis veluti praescribunt munera regis Ostendasque precor iusti documenta rigoris Inque rebelles heu cervicososque tyrannos Vos quoque primores pars o fidissima sacri Imperii proceres nullis superabilis armis Pubes, possitis victricia ferre per orbem Signa, patrum suevit ut praesentissima virtus Ponite desidiam segnem luxumque nocentem Concutite at clypeos patriisque micate sub armis Non volo civiles motus, civilia bella In foribus cum iam grassetur francicus ensis Sed socii augusti commune intendite bellum Liligero regi Gallo nimiumque superbo Qui nec respiciens divos nec scita sacrarum Legum vel semper maiorum more probata Eripuit per vim, sibi non, debentia vobis Germanisque viris itala atque insubria regna O manifesta loquor lacrimis succurrite iustis O generosa cohors Alemanni nobile germen Quando quidem si vos vestris maioribus ortos Et meminisse quidem, nec degenerare velitis Fertis opem oppressis, horum et miser escitis ultro Atque patrocinium ius implorantis et aequum More patrum numquam vel suscepisse negatis Ite simul cuncti sociato foedere sortes Gallorum populi vim propulsare malignam Usurpantis opes vestras et iura nepotum Vobiscum deus est, vobiscum militat aequum Vobis arma, viri sunt florentissimae opes, et Fulminis instar erunt tormenta sonantia late Sunt et equi et Galeae, vel quicquid bellicus usus Postulat, et quorum fortissima pectora gaudent Profligare hostes et proculcare protervos Quid dicam proceres tandem commune periclum Effugitis per me, vobis defenditis ipsi Oppida rura domos patriosque focosque laresque Namque probe nostis, quantum gravis incubet usque Finitimis, quantum intolerabilis atque molestus Et fuerit regi, regis quoque foverit hostes Et clandestinis studiis adiutet iniquos Denique cuncta loquar, dominandi caecus amore Imperiumque agitans, fuerit si viribus auctus Et nisi mature fuerit violentia currens Atque ferox animus, laetis et stare recusans Fortiter obtusus, vel duro Marte repressus Informis veluti multum immansuetus et ursus Si quando invenit nullo custode vagantes Lanigeras pecudes, praedamque abduxit opimam Successu elatus, simul et dulcedine praedae Semper ovile ambit, nullo et discrimine vitae Abstinet a raptu, non opilione minante Territus, aut diro rabidi clamore molossi Sic semel incensus, successibus atque secundis Hic semel afflatus, nescit mitescere cuiquam Ipse hostis vester, precibus placabile nullis Pectus amicitiae sacro neque foedere tactum Surgatis proceres vim vi pulsare, paternos Imperiique lares libertatemque tueri IN LAUDEM URBIS CONSTANTIAE Epigramma Henrici Bebelii Salve plebs Constans, salve Constantia constans Cumque fide virtus salve facto agmine constans Urbis et illius Constantia cuncta valete Te primum struxit validam Constantius auctor Hactenus et servat fortem Constantia virtus Laudat, et extollit urbem Constantia mundo Crescet et augetur vobis Constantia in illa Fama, decus, cum privatis res publica rebus EPIGRAMMA CHRISTOPHORI BARONIS DE SVARTZENBERG FRANCI ORIENTALIS IN MORTEM Henrici Bebelii senioris qui fuit pater Henrici Bebelii poetae Proh superi sceptrum parcis vos demite ternis Vivere ne praestent stamina neve secent Cum nullis parcant rigidae, nec parcere callent Sed sine mortales hae ratione necent Hoc iam Bebelii commonstrat mors senioris A cunctis cuius vita probata fuit Hic nunc exsolvit naturae debita, natos Sed liquit binos, qui modo laude micant Hunc rogo perducas ad celsa diespiter alme Limina caelorum, sunt ubi regna dei FINIS parai\nesis HENRICI BEBELII IUSTINGENSIS POETAE LAUREATI AD VIVENTES MORTEM OMNIBUS ESSE COMMUNEM UNA CUM laude ducum suevae potentissimorum atque invictissimorum principum atque caesarum Cernite mortales quam mores discrimine nullo Corripiat plebem, corripiatque duces Splendida nec quemquam virtus a morte redemit Nec vos divitiae, nobilitasve levat Pulcher Abesalom, facies quoque Bellerophontis Morte abit, et graecae forma venusta Helenae Morte abit et Croesus regum ditissimus olim Cui peperit nummos aurifer Hermus aquis Nec sapiens mortem Salomon vitare valebat Nec Plato divinus, sed nec Aristoteles Et fortis Sampson, et larissaeus Achilles Et spes dardanidum fortior Hector abit Magnus Alexander cecidit, cum caesare Iulo Teutonici specimen Carolus imperii Laus ducum Sueviae Nec potuere duces suevorum nobile germen Effugisse trucis fata tremenda deae Quos res magnificae, quos lati gloria regni Stemmata opes decorant, cor quoque magnanimum Illis ut regum vel nomina clara vetusti Temporis invideant, nec superare queant Qui plus quam centum rexere potenter in annos Imperium Romae, teutonicique soli Quos timuit dominos Italus, quos tuscia, Gallus Insubres, ligures, apulus, et siculus Turca ferox timuit suevorum Marte repressus Sultanus cessit arma sueva timens Hinc Hierosolyma est titulis superaddita nostris Foedricos norant solis utraeque domus Et cum Conrado, Henricum, regemque Philippum Virtutum mundo nobilitavit opus His Europa potens tota est lustrata triumphis His Aliae cessit sanguine fusus ager Quorum maiores sunt hac sub mole sepulti Foedrici, pater, et filius unoculus EPITAPHIUM DUCUM SUEVIAE IN Lorch monasterio sepultorum atque fundatorum eiusdem monasterii Suevorum ecce duces ista tumulantur in arca Quorum posteritas romula sceptra tulit Hac duo Foedrici, Foedrici caesaris olim Primi, avus, et genitor contumulantur humo Sed Foedricus avus fuerat fundator, et auctor Ecclesiae istius, atque monasterii Cuius erat coniunx Henrici caesaris Agnes Filia, cui dotis suevia iure venit Francorumque simul dotis sub iure ducatum Accipit, in Stauffen dum comes ante foret Hic Ludovicus item simul et Walterus humantur Foedrici fratres ex genitrice pia Istius et proles quina hac requiescit in aede Foedricus genitor caesaris unoculus Foedricus, Rembolt, Guilielmus, et ipsa Beatrix Germana, ante diem fata suprema petunt Sed Bamberga capit Conradi caesaris ossa Illorum egregius qui quoque frater erat Attamen istius Gertrudis amabilis uxor Cum nato Henrico conditur hisce petris Quin etiam regis maria hoc sed graeca Philippi Coniunx cum nata contumulata loco His pater omnipotens hominum sator atque redemptor Da requiem aeternam Christe remitte scelus Et tu qui transis horum si quando viator Marmora, dic rogito manibus esto quies Finis