Poemata Machine-readable text Bersmann, Gregor (1538-1611) Bersmann, Gregor (1538-1611) XML version, markup prototype, December 1999 Susanne Mussmannmarkup Camena
http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ bers1 bersmannpoemata.html s001.html bersmannpoemata.xml bers1/jpg html Leipzig: J. Steinman typis Voegelianis, 1576.

Regeln fuer die Texterfassung 03/2001

not necessary

 13 September 2002 Susanne Mussmann markup typed-structural tagging complete- semantic tagging complete-no spell-check May 2004 Martin Tavakolian markup Morpheus spell-check performed GREG. BERSMANI ANABERGENSIS EPITHALAMIORUM LIBER III. EX GRAECO PAULLI SILENTIARII EPIGRAMMATE. Nobile virginitas donum est: foetura sed orbe Ni supplet, vita celibe vita perit. Ergo nequitiam fugiens, tibi delige nuptam, Ut mundo possis reddere prole vicem. IN NUPTIIS M. ANDREAE ARGOLICAE ET GERTRUDIS REICHARDAE. Insignes hedera cui fers Ericyna corollas? Mentior, an sponsis munera grata paras? Sic est: Andreae Gertrudis ducitur uxor, Docto digna viro, digna puella pio. Macte tuis esto taedis Hymenaee bonoque Amborum faveas pronuba Iuno toro. Ut stricto iungunt hederae sua bracchia nexu, Sic ambos arcto foedere nectat amor. IN NUPTIIS M. ABRAHAMI FABRI ET KUNIGUNDIS ENTZEMANAE. Votis omnibusque prosequamur Abrahamum, studiosa turba amici, Doctrina celebrem, fide probatum: Votis omnibusque prosequamur Kunegundem, comitum chorus puellae, Forma conspicuam, pudore gratam. Lingua virque fave nupta, Dum sacras iuvenis fatigat aras: Lingua virque fave, faveque nupta, Dum connubia faciunt uterque. At tu summe parens, iugalis auctor Firmatorque tori, perenne serva Quod nunc te coit approbante foedus: Et tu Christe preces, imago patris, Nostras esse iube ratas, amatum Quas una thalamis damus duorum. Nec tu filii abes, patrisque compar Ardor, Spiritus alme, mutuosque Amborum affla animis amoris ignes. Eventura precamur, O beatos Quos iungit simul unitas perennis, Trini numinis unitas perennis Quos unum facit esse de duobus, O mirabile de duobus unum. M. ABRAHAMO CAESIO ET AGNETI MEIERAE SPONSIS. Abramus thalamos ineunt Angnesque iugales, Christe fave taedis et Deus alme piis. Tuque pares animis sacer affla Spiritus ignes, Nil ut in hos Boreas, nil fera possit hiems. Sit pater et magni mensuram nominis implens, Augeat Abramus prole subinde domum. Aequet et ipsa suum nomen virtutibus Agnes , Casta domum servet, casta cubile viri. IN NUPTIIS ABRAHAMI FUSII ET ANNAE HAUSMANAE. Adeste o Charites, Cupidinesque, Et quantum est Veneris pedissequarum: Anna deliciae mei Abrahami, Imis quam miser ardet in medullis, Tantum quam miser ardet in medullis, Quantum virgo viro potest amari: Nunc illi auspicio bono, revulsa Complexu genetricis arctiori, In manus datur, ipsa qualis olim Abrahamum Sara venit ad maritum. O factum bene, o torum auspicatum, Sic nardo quoque cinnamum fragranti, Et vites sociae implicantur ulmo. Huc huc, o Heliconii relinquens Collis grata sororibus vireta, Amoris bone coniugator Hymen Fer molles aditus, subique casti Candido pede lectulum cubilis. Amborum domus ut queat, nepotum Tot parens quoque stirpe nuncupari, Nuncupatus avus quot Abrahamus Olim prole fuit bona nepotum. Nec decet sine liberis deinceps, Inclitum genus esse Fusiorum, Hausmanumque magis magisque nomen. Par est crescere honoribus nepotum. M. PHILIPPO SEIDLERO ET MAGDALENAE SUSSENAE SPONSIS. Exoritur lux festa, cui concordia nomen Fecit, nunc thalamis omen inesse iubet. Qua novus ingreditur cum virgine templa maritus, Seidlerus vita, moribus, arte gravis. Sit lux fausta precor, cui dat concordia nomen: Omine quem signat sit sine lite torus. IN NUPTIIS M. SIMONIS STHENII, ET ELIZABETHAE MARCHEVIAE. Cur iuncto Charites choro, novemque Cur Phoebo duce prodeunt Camenae, Hymen o Hymenaee ter canentes? Agnosco citharam sacris amicam, Et solemnia verba nuptiarum. Sic sic scilicet est, ut ipse rebar, Ducebamque animo meo futurum: Simoni lepido meo sodali, Simoni comiti novem sororum, Culto moribus, eruditione Et Graii eloquii sale, et Latini, Virgo lacteolo decora vultu Uxor ducitur, ac nitore virgo Mentis lacteolo decora purae. Eia macte tuis age esto taedis Hymen, o Hymenaee, tuque cestum, Prome o Dyrrhachii Paphique custos Ancosisque, Gnidique arundinosae, Propagans hominum genus Dione: Huc fer candidulum pedem, inque sponsi Amplexum cupidam implica puellam, Sic utroque revinciens amore, Seu serpens hedera hac et hac retortas Frondes, aut socias oberrat ulmos Nexu vitis amica flexuoso. Sint ignes animi pares utrique, Sint lusus pariles, facetiaeque, Et blanda oscula, morsiunculaeque, Et suspira mutua, et susurri: Unum praeferat omnibus lapillis, Amplexu Sthenium fovens Elisa: Uno Simo calens Elisa, in una Noctes deliciis diesque fallat. Nec fructu careat torus cupito, Sed fit grata suo marita sponso, Cum rusum area frugibus teretur, Autumnusque madens redibit uvis. Tunc Simoniculus sinu parentis Mittens bracchiolum teres, micante Dulce rideat ad patrem labello, Qui non degeneri indolis vigore Per laudes eat huius illiusque. Eventura precor, preces Dionae Motu verticis aurei secundat, O factum bene, o torum auspicatum. M. ERASMO HEINSHEMIO ET INGBURGAE FROZENAE SPONSIS. Sit felix Ingburga tibi, bene vortat Erasme v, Quod coit ambobus ius sociale tori. Non sana in sano mens vobis corpore desit, Non sit egens prolis copula, mensa meri. Non lis ula domum, non intrent iurgia lectum: Pace domus constat, gaudia lectus amat. IN NUPTIIS SIGISMUNDI KOLREUTERI D. MEDICI, ET CATHERINAE UTOMANAE. Erato. Cui lauri fero floridam corollam Hortis Aonidum modo educatae? Sigismundi tibi, mereris illis Nam tu muneribus remunerari, Iam tum cum viridi colens in aevo Meas obsequio ac fide sorores, Sacris fontibus ora protulisti: Dein nostri magis aestuans amore, Artis et cupidus scientiaeque Quam Cous profitentur et Galenus, Intrasti comes Ausonum penates. Seu nobis per amiculam vagari Felsinam , Aemyliae liberet urbem, Ocellum Aemyliae venustiorem: Seu Pisas, Venerique Gratiisque Senas, Perusiumque dedicatas, Atque orbis dominam caputque Romam. In casus simul ire promptus omnes, Quos ferret modo caelitum voluntas. Quare habe hanc tibi floridam corollam Lauri, delicias Apollinares . Non haec frigore ramulos comantes, Non aestu variat siticuloso: Non caeli sonitus pavet tonantis, Nec saevi fremitus Apeliotae. Huius auspicio, tuus pudicam Ardor in Catharinulam perennet, Seu fumans pluvias minetur Auster, Soles seu redeant sereniores. Non vestrae domui ulla liberisque Clades immineat, sit auspicatus Laureae ominibus torus, sociusque. Hac a fratre sibi sororibusque, Votis ipsa vicariis peropto: Votis pondus inest, vide ut secunda Laurus sternuit approbatione. O faustam Venerem, o torum auspicatum. M. PETRO LOSS ET KUNEGUNDAE D. HENRICI V. REVERENDI FILIAE SALMUTHAE. Haud es Petre lapis, cum sis expertus amorem, Quem nescit, nomen quae tibi petra dedit. Cum tamen in silicum venis sint abdita flammae Semina, amore ecquis saxa calere neget? Igneus est amor, et penitus succenditur imis Ossibus, haud ficto quisquis amore flagrat. Quo nunc Petre ardes: hoc est, quod non ego factis Te reor adversum nomen habere tuis. Sit Deus ipse, tuo quem suscitat, aequus amori: Non illum Boreae flamina dura necent. IN NUPTIAS M. LUCAE BERGERI ET IUDITHAE KETWIGIAE. Votis pondus inest piis, rogatum Votis pronus adest Deus: quid ergo Vota differimus precesque amici, Iudithae thalamis, toroque Lucae? Lucae, qui nitet inter eruditos, Qualis Luciferi inter astra fulgor: Nuptae, quae pariles it ante tantum, Quantum noctis it ante vesper ignes. O par compositum bene, intellega Docto nupta viro iugata, alumno Musarum comes una Gratiarum, Ketwigum incluta stirpe Consulari. Vobis eveniat tot auspicata, Conferente Deo, quot unda pisces, Aves silva gerit, ferasque tellus. Mens sit sana, valens utrique corpus: Sit concors torus, exuletque vestra Lis et rixa domo, genusque durum Luctus, cura, labor, fames, egestas, Atque Orco genitus parente languor: Vobis innumeram cubile prolem Praestet, cella merum, culina victum, Fruges gratus ager, gregemque saltus. Haec uno simul ore comprecamur, Et Iuditha tibi, tibique Luca: His sed plura Deus ferat petitis, Quo dante omnia suppetunt benigne. M. GEORGIO SAMENHAMERO, ET CATHERINAE RICHTERAE. Nomina si quod habent omen, te docte Georgi, Conveniens rebus nomen habere puto, Arvorum referens cultorem voce Pelasga: Quod subigas, arvum contigit ecce tibi. Quale nec ostentat foecundis Moesia campis, Nec Pelusiaci fertilis ora soli. Quod dicem quaeris? Consors Catherina cubilis, Quae tibi nupta, Deo conciliante, datur. Sit precor illa ferax, sed tu quoque nominis imple Mensuram, officii munere rite tui, Seu mavis cognomen: eris sic prole beatus, Qua non uberius Gargara semen habent. ODE NUPTIALIS EICOSIPEMPTADUM TRIUM DISSIMILIUM, SCRIPTA SAMSONI GROSIO ET SIBYLLAE ULRICHAE SPONSIS. EICOSIPEMPTAS PRIMA, CARMINIS PHALAECII. Non semper gelida riget pruina Tellus, aut pluvio madescit imbre: Nec vexant mare perpetim procellae, Et promunt Boreae minas et almum Pulsa nube diem iubar serenat. Non arcum Lycius perenne tendit, Non armis furit usque et usque Mavors Sed quondam, cithara tacentis ille Musae sollicitat fides: et hasta Hic quondam posita, subit Diones Furtim limina, dans manus Amori. Ergo cur galea caput revinctum Nuper, nectere defugis corona, Et mutare toga rigentis aere Loricaeque onus atque pectoralis, Samson militiae decus probatae? Est pacis Deus aliger Cupido, Pacis foedus amat iugalis Hymen, Pax connubia sancit atque firmat, Gaudet pace simul torus focusque. Verbis pondus inest, nihil moratus, Ponit tristia eques severus arma, Exutoque sago togam capessit, Atque affabilis expetit videri: Eia quisquis ades, faveto linguis. EICOSIPEMPTAS SECUNDA, CARMINIS ANACREONTEI IAMBICI DIMETRI CATALECTICI. Age cuncta gratulantum Nunc civitas inundans Plausu, volet per urbem Vicisque, compitisque. Tiliisque flexuosus Admurmuret canoris Elister et susurro Plissinna lene plaudens, Loquensque Parda lymphis. Vicina florum amictu Roseta vestiantur, Novis inumbret arbor Comis: ad astra clangor Tubaeque tympanique Fundatur, obstrepatque Clamoribus sonoris Io sponse ovantium io. Vos templa cantilenis Vocalibus favete, Cantuque tibiarum: At sacra dum sacerdos Facit, omnis ore sacris Operatus, atque corde, Iungat preces mariti Votis, preces puellae. EICOSIPEMPTAS TERTIA, CARMINIS ANAPAESTICI TETRAMETRI ACATALECTI. O felicem terque beatam, quae primos tibi iungit amores, Scio Samson nupta cubili: O felicem terque beatum, Sociare cui se prima viro, Non detractat pulchra Sibylla: Magnorum edita stirpe parentum Virgo, satu non humili iuveni: Iuveni, Grosio patre, creato, Iuveni, Hausmana matre, celebri. O compositum bene par, tali Quam coniugio surgere prolem Mox aspiciam, numine dextro, Similem patri, similem matri? Quia natales sequitur virtus: Comes illa, patrum promovet in equis Vim, robustis inque iuvencis. Non pavidum leo leporem gignit Animosus, nec cervam tigris. O quot veniunt omnia vestro, Omnia amica prece facta toro: O quot veniunt gaudia vobis, Gaudia noctu, medioque die. Sed vesper adest: Hymen io Hymen, Hymen o Hymenaee, o Hymenaee Hymen. PETRO WESENBECIO I. V. L. ET CATHERINAE MELLERAE. Quid gemina vis Petre tibi doctissime flamma? Haud contra Alcides moverit arma duos. Si nescis, amor est ignis quo saucius ardes, Est ignis, quae te febris anhela coquit. Sed bene habet: nam luce velut maiore retusa, Quae minor est aciem perdere flamma solet: Sic morbi ardorem potior vis fregit amoris, O vis arguto carmine digna cani. Ardeat ille tuis amor, ardeat usque medullis, Mutuus et nuptam torreat igne calor. Hoc te Petre iuvet: nec lex est iustior ulla, Quam flammae artificem, participare parem. MELCHIORI LANGO I. U. D. ET AGNETI TOMMENDORSIAE neoga/mois. Et Langum faciles amant Camenae , Et Lango faciles ovent Camenae , Hymen o Hymenaee ter canentes. Tu quae molliculo Thalia versu Ludis delicias iocosque amantum, Et suspira blandulasque voces, Alternantibus et duella rixis, Et nunc oscula rapta, nunc relata, Nunc rursusque petita, nunc negata: Omen coniugii precare faustum, Et viroque bono, et bonae puellae. Sit felix simul et vir et puella, Praestans arte vir, et puella forma: Sint fausti simul ambo, sint beati, Astraeae decus inclitum, sacrarum Et legum proba Melchior amussis, Incorruptus et aequitatis auctor: Agnes virginei nitor pudoris, Annis integra, moribus venusta, Et claro generis satu decora. Nascatur referens puer parentem, Nascatur puer impiger sacerdos. Cultrix Cecropiae puella Divae. Haec et plura tuo ominare alumno, Quem Phoebi chorus osculatur omnis: Haec Thalia tuae ominare alumnae, Quam praefert Venus omnibus puellis. Votis pondus inest, vide ut secunda Lucina annuit approbatione, Gaudete o bene copulati amantes. IN NUPTIIS M. MAURICII STEINMETZ, ET CATHERINAE F. IOHANNIS RALLAE PARMACOPOEI LIPSENSIS. Mauricios thalamos init et Catherina iugales, Christe fave taedis, et pater alme, piis. Tuque faces affla, spirabile numen, amoris, In quas nil Boreas, nil fera possit hiems. Quod fuit in genitum Isaco utraque nata Labanis, Hoc in Mauricium sit Catherina suum. IN NUPTIIS SECUNDIS D. IACOBI GRIPHII, VIRI CONSULARIS. Cui myrti florem, cui fers Venus aurea ceston? Munera cui Charitum turba beata paras? Haec Griphii thalamis, haec sponsae dona feremus, Quos sacer irrupto foedere iungit Hymen. Annue nunc placido Saturnia pronuba vultu: Annuit et vultu prospera signa dedit. IN NUPTIIS M. STEPHANI ROTH ET CHRISTINAE PETRAEAE. Cum Stephano thalamum sociat Christina iugalem, Docto digna viro, digna parente pio. Christe fave taedis, nec respue vota Petraei, Quae nunc pro genro filiolaque facit. Da suboles lectum fecundet, gratia mensam, Oscula da fidei mutua iungat amor.