Auctaria. Machine-readable text Bersmann, Gregor Bersmann, Gregor XML version, markup prototype, December 1999 ? markup Camena
http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ bers2 bersmannauctaria.html s001.html bersmannauctaria.xml bers2/jpg html Leipzig: J. Steinman, 1581.

Regeln fuer die Texterfassung 12/2000

not necessary

 bers2 bis 20 June 2003 Ruediger Niehl markup lg, name and line tags added, validated; typed -structural tagging complete - semantic tagging complete - no spell check May 2004 Martin Tavakolian markup Morpheus spell check performed Votorum Nuptialium Liber primus. In nuptias secundas D. Pauli Vetzeri, I. V. doctiss. Et Magdalenae D. Iohann. Cancell. Magdeburg. F. Trautenbulae . Clara fati propagine Iungunt manus in foedera, Paulus que Magdalena que, Iunctis revincti cordibus. Adsit Deus connubio, Quod sanxit ipse conditor, Amoris et mysterium Hoc esse iussit abditum. Amoris inter filium Ecclesiamque fervidi: Quem nulla verborum potest Aequare lingua pondere. Sicut puellae virginis Amore sponsus uritur: Amor sic Christus suae Flagrat perenni Ecclesiae. Ut verba coniuges data, Arraeque despondent pares, Et vinculorum nexibus Ambos iisdem copulant: Sic voce verbi, mystica Sic sponsione foederum, Rerum, ille sponsus, arbiter Suae fidem sponsae dedit. Ut coniugium cuncta sunt Quae possident communia: Sic commodorum quicquid est, Impertit idem Ecclesiae. Ut coniuges dant liberos, Tori feracis pignora: Sic colligit coetum sibi, Verbi, Deus, praeconio. Qualis mariti attentio Nuptam tuetur provida, Virique nupta sedulo Iussa antevertit obsequio: (Haud sortis ambos horrida Vis dira: non paenuriae Proles egestas, non hiems, Fidei tenaces separet:) Sic subditam Christus sibi Curat fovens Ecclesiam, Rebusque servat asperis, Nec in periclis deserit. Hanc donec ad commercia Vitae beatae transferat, Nullaque turpem criminis Sistat Patri labecula. Haec nosse refert mutui Nexos amoris vinculo: Haec Magdalena , hae intimis Sint fixa Paulo mentibus. Sis sponse felix fertili Soceroque certes semine: Sis sponsa felix, aemulo Matremque vincas pignore. Gens Trautebula nobilis Virtutis est insignibus, Domusque fulget Fachsia Tua Ludovice lampade. Non absque liberis decet Tam nobilem marcescere Stirpem: sed ingenerariet Novo subinde germine. Christophero Curoni I. V. D. et Mariae Under der Linden . Taedas iugales Peleo Olim paranti, caelites Cuncti affuere, qui novam Novo puellam coniugi, Satu puellam Nerei Claram, dederint in manus. Quid dona refert dicere, Quibus cumularunt nuptias, Caelique rex et Tartari Tyrannus, ac rector maris, Et ceteris cum Diis Deae? Sed haec fuere saeculis Expertibus veri Dei: Quibus profanus floruit Cultus, pietasque non pia. Haud ista poscunt numina Deum colentes coniuges: Non ista captant munera Sanctae piorum nuptiae. Donis adulter cum suis Procul facessat Iuppiter , Et laeta furtis Cypria , Hinc vana tollat cingula. Quid cum sacris iugalibus Est Cinxiae ? Thalassium Nescit, quod auctorem Deum Agnoscit, atque pronubum, Caeleste ius connubii. Hic adsit hospes nuptiis, Hic munerator, apprecor, Quas cum puella divite Clarus celebrat Curio , Iuris sacerdos integer, Legumque doctus arbiter. Quem patris aemulum boni, Fideque spectatum sua, Natale miratur solum, Nuper probavit Gallia : Doctoris atque insignibus Auxit Basilea : quem sibi Sperat patronum curia. Nil hoc datore deficit, Quicquid bonorum est undique, Quae postulat necessitas Vitae, tori beatitas. Opes abunde suppetunt, Victum culina suggerit: Fruges ager, colles merum, Prolemque lectus uberem. Florano Sigharto et Magdalenae Heinrici S. theolog. D. F. Salmuthae . Hectoris et magni subducens nomen Achillis , Callidus auspicio nominis augur ait: Quem numero superas bis deno, quemque bis uno, Priamiden vinces belliger Aeacide . Victor eras quondam, dixi, Sigharte , putata Nominis est ratio cum mihi rite tui, Et, tibi quae nubit celebri sata stirpe, puellae, Tercentum implentis pentadas, atque decem, Vix undena tibi cum sit. Sed parce vereri, Est tibi, qua superes, littera fronte duplex. Seu vincare tamen, seu vincas, quod tibi vates Auguror, haud veri providus usque parum: Et vinci et tali ambobus vicisse duello Dulce erit, et luctae pignus uterque feret. Floreat o vestrum fecundo germine semen, Ac Pelusiaci provocet uber agri. Balthasari Trautnero et Susannae Adami V. clariss. F. Siberae . Susannam sibi Balthasar iugali Trautnerus sociat toro Siberam , Qualem filiolo suo iugari Optaret genitor pius maritam: Qualem filiolae suae iugari Optaret genetrix favens maritum. O par compositum probe! Quid illi, Quidve huic rite precemur ominati Faustis ominibus, bonis, amicis? Hoc utrique precamur, ut parentum Mensam tergemina hinc et hinc feracis, Cingant germina laeta liberorum. Ut vatis decus arduum Siberi , Veronae decus aemulum Siberi , Succrescat sobole incluta nepotum. Iohanni Rallae et Ursulae Iungenae . Quae, Rallae , vota vel tibi, Vel Ursulae feram tuae, Bona satis prosapia, Et aemulis parentium? Quidquid bonorum amoribus, Quicquid piorum nuptiis Fas est precari, amoribus Vestris, precorque nuptiis. Caelum benignum, fertiles Agros, beata pascua, Hortos amoenos, garrulis Fontem obloquentem rivulis. His addo rerum copiam, Focum perennem, liberos Probos, senectam floridam, Et laeta pace tempora. Hae vota mundi conditor, Auctorque vitae coniugium, Firmet potenti numine, Uno triplex in numine. M. Erharto Hertelio et Barbarae Mardersteckiae . Virum quod usque maceraret, feminam Malum esse anakalon ??? refert Novae Philemon conditor Comoediae. Contra beatum praedicat Probae maritum coniugis Siracides . Utri fides habenda sit, Stagiritaeis inclutus sermonibus Facto Hertellius docet suo, Sacrata iungens matrimonii foedera Cum Barbara non barbara, Satu puella nobili Pistoridum . Auctor Deus connubii, Obtemperantem iussibus sponsum suis Faxit beatum in saecula. M. Iohanni Oetwein et Annae Laurentii F. Finckelthusiae . Si, quod vetustas credidit, Sunt auspicata, prospero Quaecumque gaudent omine Felicitatis nomina: Quid ominari me novis Par est tori consortibus, Qui gratiosa nomina Iohannis atque Annae ferunt? Deus bonorum praebitor, Uberque inudans gratiae, Da nostra quod mens augurat Ambobus, ut res comprobet. Sit gratiosus, gratiae Laetus Iohannes nomine: Sit gratiosa gratiae Quae gaudet, Anna vocabulo. Amabilissimi omnium, Musarum alumni, sunt virum: Nutritus Eratus in sinu est. Sponsus, serenus moribus. Quas educarunt Gratiae, Ornat lepor puellulas: Cura Thaliae sedula Ornat venustas sponsulam. Novem sorores mutua Et Gratias concordia, Amoris insolubili Astringit una vinculo. Novos maritos copulet Amor, fides, concordia, Servetque iunctos, ut malae Rumpantur Alecto ilia. Michaeli Masco I. V. Licentiato , et Mariae Straubiae . Quas offerebat Pronubae Iunonis arae, victimis Fel eximebat, immolans Olim vetustas nuptiis: Hoc innuens, connubii Abesse debere a sacris Bilisque virulentiam, Iraeque amaritudinem. Austeritatem nam meri Suis referre moribus Decet maritam, non aloes Saporem amarae tetricum. Ne sic palato nauseam Movere possit coniugis: Sed melle linguae ut concordiat Severitatis fel suae. Ergo beatum te quater Themidos sacerdos candide, Legumque Masce presbyter, Tuae mariae moribus. Cuius gravem modestiam, Haud sorte nominis pari, Condit lepos, et nescia Amaritiei gratia. Huius furare o gratiae, Huius leporis saccharo, Mente integra atque corpore Sano, penuque divite. Abelo Strasburgo I. V. Licentiato , et Marthae D. Iacobi F. Tomingiae . Beatus est et prosperem Rerum cadent huic omnia, Quicumque toto pectore Deum timet: verbis Die Ait Propheta regius. Quae vatis ore, quae Die Abele praedico tibi Deum timenti, cum tui Consorte lecti Marthula . Ambos timentes numinis, Ambos piorum semine Satos parentum, quis neget Vere beatos, omnia Nec auguretur prospera? O te beatam Marthula Talis viri connubio, Quem Musae honorant, quem Themis Lauri coronat frondibus: O te beatam ter quater Honesta, Abele , virgine, Quae dat socerum tibi, suum Qui nomen aequavit polo Virtutis et scientiae Sparsis per orbem laudibus. Quod si Deus Tomingium Iussisset esse longius Nostrae superstitem scholae, Non illa Ticino suae, Non cederet Valentia , Celebritate gloriae. Sed rara summis est viris Senecta, Parcis ilicet Manu invidia tollentibus, Quiscumque virtus extulit. At Cur acerbi refricans Vulnus doloris, gaudia Incesto vestra luctibus? Facesse luctus, et dolor, Qui strangulas praecordia: Beatus es Sponse, et bene Erit tibi cum coniuge. M. Christophoro Kittelio , et Mariae Tittellae . Quae vota nuncupem tibi, Tuaeque, sponse, virgini Optatiora quam piis Quae sacra spondet pagina? O ter beatum, qui timet Toto Iehovam pectore, Neque ipsius de semita Errore flectit devio. Te dexterae pascet tuae Labor, favore numinis: Rerumque quas geris tibi Secunda cedent omnia. Te vitis instar prodigo Coniux beabit germine, Domum ambiente et fercula, Quales olivae termites. Haec nempe vitae commoda Manent timentem numinis, Spondente Pflamo , quae novis Exopto sponsis, et precor. M. Iacobo Furmano , et Blandinae Adami V. Cl. F. Siberae . Aurigam sibi poscebat spumantia Muldae Traiectura cavo flumina lintre Venus . Quam rate subvectam ripas cum sisteret ultra Furmanus , ridens suaviter illa refert: Dignus es, officio tali, non munere parvo, Sed tibi quod placito maius amore damus? Nec mora Coscinae iuvenem dignata hymenaeis, En tibi naulon, ait, hoc bene vector habe. Macte Auriga, tuis post graviter utere remis, Remigii sterilis non labor huius erit. Georgio Kluge I. V. D. et Christianae M. Leonharti F. Lyciae . Si fatui est, vani quod iactat opinio vulgi, Prona maritali subdere colla iugo: Qui posthac, quod fers cognomen, sponse tueri A duro poteris crimine stultitiae? Quod tua coniugii quoque porrigis ora capistro, Quod Christiana tibi nupta novella parat. Inter Lipsaicas tantum praelata puellas, Quantum inter Danaas Laodamia nurus. Sed nihil est, quod te multorum differat error, Qui numero, haud veri pondere stare solent. Iudicium vulgi caecum, perversaque mens est: Qui sapit, illius somnia stulta fugit. Prudentum ratio dux est: quam, sponse, secutus, Quod cognomen habes, rebus id omen habes. Macte animo sapiente, tuis laeta omnia tedis Det Deus, hanc mentem qui tibi Kluge dedit. Erasmo Lossio Bibliopolae Lipsensi , et Elisabethae Apeliae Friderici viduae . Quemcumque caelitum favor Prono tuetur lumine, Hunc copiosa liberum Ditat torus propagine. Haec illa merces est tori, Suis timentes qua solet Deus beare coniuges. Qualis vibratae brachio Vis est valenti cuspidis: Talis piorum prolis est Firmo vigentis robore. His ut sagittis sit gravis Nuptae pharetra Lossi tuae, Ac liberorum copiae, Quos mille servat scriniis Tibi taberna, comprecor. Nec, si qua cordato fides Est vati, in auras haec precor. M. Bartholomaeo Rulichio , et Magdalenae Ulrici F. Grosiae . Maia creatum Cypridi Statuit vetustas proximum, Quae collocavit Gratias Iuxta Suadae imaginem. Illo arguens, in compari est Quicquid voluptatis toro, Hanc condientis poscere Orationis pharmacum. Sed coniuges hoc admonens, Ut obsequendo mutuo, Non exigendo atrociter, Quae fert voluntas, impetrent. Tu Grosiae Hermes sis tuae Rulichi : at illa sit tibi Contra Venus , Suadaque , Et una triplex Gratia. Certetis ambo: affabilis Tu melle linguae florido: Haec castitate pectoris, Amoris et constantia. Facessat altercatio, Et dissidentum iurgia: Marita parendo impetret, Et vir iubendo indulgeat. Sic prole multa liberum Vos auctet, atque commodis: Sui timentes numinis Qui ditat, ornat, protegit. Pro M. Iacobo Bergero III. Sponso . Contra Sent. Graeci epigrammatis ei tis apazgem. Qui thalamos ambit primae post fata maritae, Aequoreas fracta bis rate sulcat aequas. Graecus ait, sed tu Graeci nil somnia curans, Tertia iam thalami sacra Iacobe paras. Nec tibi bis fractae tanti est iactura carinae, Ut viduo malis nocte iacere toro. Scilicet est satius taedas iterare iugales, Quam cupido caecas pascere corde faces. Paulus ait: Pauli ne te praecepta sequentem Paeniteat, faxit pronubus ille Deus. Ad Eundem Si (quod rumor ait) res est mala ducere nuptam, Quid modo ter sponsus vis Iacobe tibi? An fallit, veri rumor non providus auctor? An malae faciunt hoc tibi dulce malum? Hesperidum quibus haud malis tibi mala sororum, Hoc est, haud stulte macte Iacobe sapis. M. Andreae Seibio , et Annae M. Iacobi F. Bergerae . Fertur Lacaena divites Ambisse Troum copias: Formamque sectatus Paris Solvisse classem dicitur. Sed quem Diis prudentia Aeqat, nepos Arcesii , Pudore captus, coniugem Despondit Icarin sibi. Quid his, quid istis nuptiis Evenit? Horum scilicet Ut invidendus plurimis Esset torus conubii. At ominosae adulteri Adulteraeque nuptiae, Cur interiret funditus Causae steterunt Ilio . O te beatum Seibe Qui maluisti providi, Quam non habentis cor Phrygis . Videri Ulyssis aemulus. O qui tibi mentem hanc Deus Dedit bonorum praebitor, Tuae velit te coniugis Frui valentem moribus. Fallax pecuniae est fides, Fugaxque formae gratia: Sed moribus constat suum Post fata victurum decus. Iacobo Monavo Patrit. Uratislav . et Susannae Vogtae . Insigne corporis decus Est forma: formae serica Vestis: decorem vestibus Ornatus addit aureus. Sed feminam nec purpura. Nec uniones Indici , Nec pulchritudinis nitor, Nec magna dos parentium Commendat in tantum viro, Quantum modestiae comes Adiuncta diligentia Nam quae pudoris indiget Decore, quantumvis suo Decora vultu, quamlibet Cultuque compta byssino, Non est venustior sue Quem torquis ambit aureus. At sicut est custos bona Pudicitiae modestia, Qua perdita, nil feminae Salvi dein relinquitur: Sic rem domumque sobria Laremque diligentia Servat, suaque liberum Curam gerit solertia. His dotibus cum praedita Monave nupta sit tua, Quid amplius rerum tibi Optes, Gyge o beatior? O illius modestia Saltem atque diligentia Longum furare, o patriae Gentisque Selenites tuae. Balthassari Plesio , et Iustinae Beckensteniae . Quid tibi vis, Plesi , tanto qui turbine rerum Audes legitimi foedus inire tori? An vitae captas sociam, curaeque levamen, Quam cumulat peior quaeque priore dies: Omnia languentis dum mundi effeta senectus, In peius, iam iam fine ruente, refert? Haud stulte, mihi crede, sapis: nam dura laborum Ut melius gemina sarcina fertur ope: Sic fidae non est consortis certius ullum Auxilio, quotiens cura dolorque premunt. Quibus vacuus sis opto: sed hoc quae degitur aevo, Quando illis nullum vita carere sinit: Quae vincit lepidas, quas colis ipse, deas. Eventura precor: risu Iustina labellum Laxat utrumque, pari par age, sponse, refer. M. Iacobo Lindenero , et Mariae Selnecceriae . Quaecumque cernis ambitu Hoc orbis amplo corpora, Aut segregata partibus Videas remotis invicem: At mutua seu glutinis Aptarier compagine: Aut unione corporis Calescere atque spiritus. Par ratio matrimonii, Iacobe , quod vel intimis Amantium se mutuo Unitur aptum cordibus: Vel dotis atque liberum Compingitur consortio: Vel compari libidinis Coniungitur commercio. Dic, quae trium sit optima, Dic, sponse, quae coniunctio: Haec nempe, quam tibi unice Tuaeque Mariae precor. Ut apta vobis duplici Sit una mens in corpore, Opes, amici, liberi, Domus, focus, communia. Non auditur aut meum Vos inter umquam, aut non meum: Quae damna voces publicis Dant rebus, exulent toro. M. Christophoro Basilii F. Fabro , et Mariae Dn. Iohann. F. Crusiae . Una superstitio certis quae sacra diebus Astringit, Maio nubere mense vetat. Sed qui iura toro sanxit Deus, arbiter aevi, Exoluit tali foedera sancta metu. Auspicioque suo coeptum fortunat amorem, Quo tedas, quo tu mense dieque pares. Illum ergo casta venerans cum coniuge sponsus Illius auspiciis omina nulla timent. Macti animis ambo, macti iuvenilibus annis, Et morum raris ingeniique bonis, qui luce hac olim mellis caelestia dona Depluit Isacidis vasta per arva Deus, Irroret vestrum genitali semine lectum, Ubere agrum cumulans, pane meroque larem. M. Benedicto Dubeno, et Margaritae Suarciae . Ut enitet circumdatus Auro pyropus, flammeo Vincitque noctem sidere: Sic nupta prudens et pia Viro iugata compari, addit decus connubio, Vitaeque differt nubila. Talis, Dubene , quam tuum Nunc Margaris scandat torum: Omen reapse nominis Sui tuique comprobat. O unione te quater Tali beatum, quo tibi Non mavelis quod educat Fecunda gemmarum India . Et te beatam non minus Tui mariti dotibus, o Margarita , dotibus Morum bonorum et artium. Donis mydae potioribus. His addat affatim, precor, Vitae Deus compendia, Prolem obsequentem, corporis Mentisque sanae commoda.