Auctaria. Machine-readable text Bersmann, Gregor Bersmann, Gregor XML version, markup prototype, December 1999 ? markup Camena
http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ bers2 bersmannauctaria.html s001.html bersmannauctaria.xml bers2/jpg html Leipzig: J. Steinman, 1581.

Regeln fuer die Texterfassung 12/2000

not necessary

 bers2 bis 20 June 2003 Ruediger Niehl markup lg, name and line tags added, validated; typed -structural tagging complete - semantic tagging complete - no spell check May 2004 Martin Tavakolian markup Morpheus spell check performed
tendrill
Epigrammata aliquot de Graecis expressa. In vinum. Philippi . Stravit humi, evulsam penitus radicibus imis Florentem platanum me, gravis aura Noti Quam Bromio lotam, rursus Iovis erigit imber, Frigore, Sole, imber suavior ille mihi. Perdita sic vixi: potu nam sola Lyaei , Inflexis aliis recta magis videor. In Grammaticos Palladae . Grammaticae si summa artis primordia spectes, In primo diras limine quinque legis. Iram namque refert primus, noxamque secundus, Et Danaum innumeras versus habet lacrimas. Tertius Orco animas et fortia pectora mittit, Quae canibus quartus dat lanianda feris. Quintus pascit iis volucres, Iovis explet et iram: Hinc ars nempe operas inchoat illa suas. Inter quinque igitur diras, et quinque ruinas, Quid mirum est miseros degere Grammaticos? In Rhetores Lucillii . Sucula, bos, et capra mihi periere rapina: Causa patrocinio quae peragenda tuo est. Nec mihi cum Othryade quicquam est, aut Thermophylarum Faucibus: aut quemquam hinc criminis insimulo. Sed cum fure mihi lis Eutychide est, neque Xerxes Huc mihi profuerit, nec Lacedaemonii . Ergo memor pactae mercedes es: aut ergo dicam Non eadem Menecles , sucula nec loquitur. In vitam humanam Posidippi , vel (ut aliis placet) Cratetis Cynici. Quod vitae ingrediaris iter, fora litibus arcta Difficili resonant crimine, cura domos Exercet, labor arva premit, mare permeat horror: Si quid habes, sequitur te comes usque metus, Sed peregre maerebis egens. Formido maritum Excruciat, caelebs compare vita caret. Addit onus soboles, torus est sine pignore mancus, Mens iuveni, incano robur abest capiti. Arbitrium voti si det Deus, aut ego natum Me nolim, aut natum non superare diu. In contrariam sententiam rationes probabiles Metrodori . Quam vitae vis cumque viam lege, gloria crescit Litibus aucta fori, pacis amica quies Limina laetificat, naturae gratia campos, Lucra fretum. Peregre cum quis es, aere places: Sed tibi solus eges. Domus optima, compare gaudens: Quae tedae rudis est, nescit amara tori. Exhilarat soboles, curis vacat orbus acerbis: Robur adest iuveni, relligioque seni. Numquam ergo aut nasci, aut natum se morte potiri Nemo optet, vitae quem bona tanta manent. Antipatri in Ibycum Desertam ingressi non triti litoris oram, Ibyce , praedones te necuere feri. Multa gruum nubem testatum voce suprema, Cum caderes saevo traditus ense necis. Nec vanas tulit aura preces. Nam funeris auctor Ille tui, volucrum proditus ore fuit, Sisyphia scelus urbe luens. O turba latronum, Capta lucro, an non te terruit ira Deum? Nam neque qui vatem quondam iugulavit adulter, Nigropeplarum oculum transiit Eumenidum . In mortem Agathiae Quis stupor est mortem genetricem horrere quietis, Quae morbos finit pauperiemque gravem? Mortali patienda semel. Cui namque revertens Post obitus primos illa videnda fuit? At morbi multique simul variique, subinde Nunc illum exercent, nunc aliumque premunt. Palladae Quid corpus, nisi noxa animae, infernusque dolorque, Et cruciatus in hoc carcere mentis atrox? Quod simul est egressa, velut de compede mortis, Immortalis adit templa beata Dei. In Animum sua sorte contentum. Luciani . Divitiis fruere, ut supremae debitus horae: Parce bonis, ut qui longis esse velis. Ille sapit recte, quisquis perdoctus utrumque, Parcendo et dando novit habere modum. Palladae In portum veni, spes et fortuna valete, Nil ego vos, fraudem nil ego iamque moror. Sum pauper: sed libertas mihi carior auro est: Pauperiem urgentes respuo divitias. In effigiem Reverendi V. Henric. Salmuthi, S. Theolog. Doct. et Prof. ac Pastoris supremi Lips. Henrici faciem Salmuthi cernis et ora, Quae simulata tibi parva tabella refert. Talis erat, postquam meritis impleverat aevum, Quod compleri annis Parca negavit atrox. Francidos hunc tellus in luminis extulit oras, Quem vitae ereptum Lipsia condit humi. In dubio est, num plus Ecclesia debeat illi Pro curaeque opera, consiliique fide, Quam schola. Nam pariter meritis damnavit utramque Bis ternas Christi doctor Olympiadas . Quem lingua fuit intrepide calamoque professus Patre Deo genitum, virgine matre satum. Non actus vento doctrinae, turbinis instar, Quem scuticae impulsum verbere gyrus agit. Nec fractis laqueos animis et vincula nectens, Imponensque iugum quod tolerare negent. Pacis amans, rixas, convicia, bella perosus Officii fecit debita rite sui. Ergo sui merito pastoris Lipsia fatum Luget, ei posthac non habitura parem. Memoriae Iohannis Henrici , viri CL. Gregorii F. Bersmani , qui diem suum obiit VII br. Anno Christi Iesu M. D. LXXIX C.V. dies LXXIII. hor. XII. Infans hac tegitur Ianus Bersmanulus urna, Cui vix compositam Parca severa colum Fregit, et heu matri tenerae, cultoque parenti Aeternum peperit cordolium et lacrimas. Firma diu speres tibi gaudia nulla viator: Fata mala rapiunt optima quaeque manu. Aliud Ne mea fle genitor, mea neu fle funera mater, Fata quod ante diem me puerum abstulerint. Multa laboriferae sic fugi incommoda vitae, Nullisque infecta est mens mea criminibus. Io. Posthius f. Aliud Hac Heinricus Iohannes Bersmanulus urna, Post menses geminos, dimidiumque cubat: Deliciae patris docti, matrisque pudicae, Nunc tumulo positus gaudia, Christe , tibi: Quem vitae veniens, breve quod sit, redde beatae, Et caeli sanctis civibus adde tui. Ad. Siberus Aliud Ianheinrichus in hac soboles carissima vatis Bersmani , moriens est tumulatus humo. Quem non Paeoniae , non vis genuina Smaragdi Servare a morbi vi potuere mala. Sed dulci pendens lactantis ab ubere matris, Sedibus aether eis reddidit ille animam. Michael Barth D. F. Aliud Nullius est hominum mors non matura, manere In vitae primo haec limine quemque solet. Sed tamen illorum mors immatura putatur, Quorum vitam et res publica poscit opem. Hoc quotiens animo reputas Bersmane , subitque Spes tua filiolus, quod cadat ante diem: In luctu es merito, sentisque in corde dolorem, Expleri lacrimis qui nequit, et gemitu. Sin contra occuret rerum tibi tristis imago, Utque in peius agat singula, quaeque dies: Haud luctu immodico perges traducere vitam, Atque hoc ingenii dona hebetare tui. Nam bene habet. Vivit tibi filius omne per aevum, In Christi capiens gaudia vera sinu. Anadocho suo in luctu pii offic. maerens F. Sebast. Leonhartus . Finis.