Antiquitatum Angelicarum Veteris Testamenti Tuba Iambica: Libri Tres. Machine-readable text Bisselius, Johannes Burger XML version, markup prototype, April 2003 Knebuschmarkup Camena
http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ bissel3 bisselantiquitatesveteris.html bisse001.jpg bisselantiquitatesveteris.xml bisse3/jpg html Ed. Burger. Amberg 1670

Regeln fuer die Texterfassung 03/2001

not necessary

 17 April 2003 Martin Tavakolian markup TEI header added TUBAE IAMBICAE ANTIQUITATUM ANGELICARUM VETERIS TESTAMENTI LIBER I. ARGUMENTA partitionum.

I. ANgelorum laudes, ac Tituli; eum eorundem in vitatione ad meritorum suorum, ac propensae voluntatis erga genus humanum, praeconia recognoscenda.

II. Angeli inter res conditas universas omnium fuere primi, qui laude, rationis compote, Deum celebrarent. Quo loco proinde, occasioneque, interspergitur Angelitae, contra Luciferum, pugnae, succincta, perque transennam, narratio.

III. Angelus, duobus Protoplastis, Paradiso ejectis, spem, eodem aliquando redeundi, flammis intersaepit, atque claudit.

IV. Idololatriae, posthaec mundum omnem occupanti, summis se viribus opponunt Angeli: ac. ne in alienissimis quidem a Deo populis, suam ope ram desiderari patiuntur; donec Abrahamum tandem, eiusdem olim studii sui consortem futurum, sedibus atque terris impiorum educant: Qui suis deinde sacrae fidei Magister fit.

V. Ab Angelis. in Abrahamum, eiusque familiam, congesta beneficia. Ubi, de Agare praesertim, deque Ismaele, agitur: nonnihil autem etiam de Isaaco, victimae destinato; sed, Angeli inter ventu, ac dehortatione, erepto.

VI. Lotum, Abrahae nepotem, hospitalitatis studiosum, duo Angeli Sodomorum incendiis subtrahunt: Loti Uxore interim in ipsa via (quoniam ad urbem flagrantem, stulto commiserationis affectu, curiositateve, ducta, retrospexerat) per ingens prodigium transformata, ac post suos relicta.

VII. Isaaci, ac Rebeccae, nuptiarum conciliatorem, Eliezerum, angelus in itinere Mesopotamico dirigit: et illius eiusdem postea coniugii fructum, Jacobum, peregre tuetur; atque e Labani Soceri fortunis, ad Generum derivatis, locupletat: idque modis, ipsi a Deo concessis.

VIII. Jacobi Patriarchae laetum e Mesopotamia reditum, Labanus socer interturbat; eum insequens, et afflicturus. Quem tamen Angelus, Dei vices agens, et Jacobi tutorem se praestans, in somnis compescit.

IX. Eodem in itinere, Jacobum a formidabili fratris eius Esavi occursu, indemnem Angeli praestant: ac deducunt.

X. Jacobi Patriarchae reliquum iter; vitaeque felix, post obitum, terminus, atque receptaculum.

 I. Ad Angelos Praefatio totius operis. MEntes beatae, nulla quas carnis ligat Compago, nulla corporum moles gravat; Quique absolutae primus est laudis gradus. Non propria foedat macula, non Ortus lues: (1) Stellantis aulae Purpuratorum domus, (2) Summique Regis, Tripodis e Sacri sinu Mandata dantis, efficax operum manus: Caelestis antrum, thalamus, et requies, Patris; Ac, transmarino (3) fulgurans auro, fotis, Et intus, Arca; (4) cuius in gremio cubat Pax, atque Foedus, astra quod terris iugat: (5) Qui, caelo in ipso, (venia sit, fanti nova!) Caelum Tonanti melius e vobis (6) datis; Admissionis arbitri primae. (7) ANGELI: Superi Senatus Auris interior; DEI Consessus, ac tribunal, in quosvis (8) reos. Faciles Camenis (9) este, iam caelo sacris; Vestraeque cunas gentis, et res, ac duces, Et, bellicosa laureas partas manus. Spectate tot, quot (10) Aethra nos, oculis videt. Nec vester hoc vos retrahat, aut pavidos fuget, Animi modestus horror, a coetu, ac TUBA. Angelica mundo decora quae attonito canet: Neu' vos superbus transfugae furor Angeli (11) Riphaea Scythies astra poscentis sibi, Aquiloniaeque sedis, alato gradu, Latus ambientis, terreat vindex rogus. Procul hinc abest rebelle Luciferi caput: Procul igitur (12) et Ruina, quam Fastus struit. Ab hac suimet decoris, e gaza Aetheris Quod cuique vestrum fautor impendit Tonans, Scena modesta, nulla frons cristam trahet; Tractamve, fastu surriget Thrasonico. (13) NAM, tota laus haec Angeli, laus est DEI. II. Deum laudant Astra matutina; id est, Angeli. ILlud, quod annos, lustra, quod menses, dies, Noctesque, punctum (14) coepit exortu rudi; Huic universo laquear, ac fundum, (15) dedit: Cum serpsit ingens Orbis, e Nihili sinu. Repente Terra, quique terram circuit, Olympus, arcis ampla Sidereae domus; Repente Pelagi, simul et Aerius, liquor, Ac sphaera Flammae (sphaera si flammae tamen Premit ulla ventos, quam suus pascat vapor) Elementa (16) mundi, quadrupla mixtorum parens, Nobilis, et illa digna compages manu, Stetere; rerum campus, immensum patens. (17) Homo deerat his, mirator, et mundi, et Fabri. Cuius potente stabat haec dextra strues. Non defuere, qui, statas Homini, vices Laudibus obirent Regis: assuetum DEO, Expersque pigrae molis, Animorum genus. En! Angelorum natio, caelo sata, E flore rerum facile primaevum DEI Exemplar, illud Sedis aetheriae decus; Summo coaeva, parque, Nobilitas, polo. (18) His Patria, caelum; (19) Genitor est, caeli Deus; (20) Mater, creantis Mens (21) fuit, proli favens, Ac liberali merita praeveniens (22) manu; Quos, nequis esse Filios Summi Patris Dubitare posset; ceu novae sobolem Rosae, Fovebat omnem Regii plantam soli Alumna cura: niveus, e Libycae ferae (23) Artifice (24) dente, lectulus, gremium DEI: Nutrix, ab omni Caritas (25) aevo fluens: Lac, purus ille mentis Angelicae nitor, Caelestis inhians semper Oceano meri. Haec angelorum prima tunc Aetas erat, Olympicaeque ver recens Infantiae; Sed non et Infans sensus, aut impos manus. Elisit illa quippe bullatas minas Stygii Draconis, bella moturi DEO. Draco victus; axe pulsus; in praeceps datus, (26) Victrique melior Factio, (27) palmam tulit. Tunc in canoros (28) prima se solvit modos, Et in beatos ora laxavit sonos, Concorde liquidum voce Paeanem canens, Angelica, mille densa millenum (29) phalanx (30) Legionum, in Arce lucida, Signis ovans, VIVAT, triumphet, Numen! et ploret Draco! Ubi tunc latebat (31) oris Humani tuba; Cum, prima mundi tecta fabricantem, DEVM Iubaris sonarent antelucani Lyrae; Operique pulchro succinens, plausum daret Ingens Tonantis Filtorum exercitus? Hinc procul Adamus aberat, et quisquis suum Rubram (32) referret genitus ad Glebam genus: Procul inde sexus alter (ac peior) sacros Qui thure, flamma, pecore, cum ularet focos; Regemque prono coleret aetherium genu. Numen proinde, ter-bonum, ter-maximum, Spiramen (33) omni tunc natans rerum mati, Cithara sonabat mentis, e solis suum Spiritibus implens agmen, Angelicus vigor. Haec, conditarum sola tunc rerum, DEUM Cecinit, chororum (34) tuba modulatrix NOVEM. III. Hominum primorum creatio; e paradiso ejectio: et, per Angelum, interclusus eis reditus. AT ipsa sensim ut gentis Electae domus, Pietasque, vires caperet a num ero novas; Non nisi dierum (35) quinque, nec sterili, mora, Operosa mundi venit ad metam strues; Hexameraeque molis, e riguo luto, (36) Emersit, idem et finis, et dignum Caput, (37) HOMO primus: (38) ut, cum lateris, ac socii thori, Participe Nympha, (39) praeter Umbriferi solum Nemoris Edenum, (40) praeter et Caeli DEUM, Haud colere nosset aliud; haud alio frui. (41) Sed perdidere genetis hi pretium sui; Nec institerunt decoris agnati viae, Quin lubricos ad vetita proferrent pedes. E ditis Horti, (42) quodque plus, ditissimi Nemorum Satoris, ac vitetorum, DEI, Cultoribus; repente retracto gradu, Mancipia, fastu-turgidae, (43) facti gulae, Omni superbas dote Paradisi plagas, Et Chersoneson Auream, Lernae luto; Roseta, mutant, vepre; (44) quisquiliis, opes. Hoc Protoplastos (45) dulcium pretio dapum, Evam, reumque sceleris Evaei virum, Mactavit, alti spiritus Venter-DEUS. (46) Qui, quo recolerent usque, sibi suetis Aquae, Et Ignis, interdictum (47) ab Excelso bonis; Astraea, (48) recti praeses, et vindex mali, Pelli beato iussit hos arvo (49) Reos. Mox Fontis illis ora quadrifidi, (50) Tonans, VITAEQUE frondes, (51) lege praesecuit nova; Foris his, et intus, ense flammivomo necem Minitante certam Cherubis (52) ultoris manu. IV. Idololatriae exortae, se Angeli sancti opponunt: et, in hoc, ad sui imitationem perducunt Abrahamum. HActenus, Olympi congruis Regi, litans Angelicus Aether cultibus; prompte dedit, Superus quod Animus debet Animorum Patri, (53) Nunc et coronae decora, nunc, lauro comas Victrice cinctas, ut darent Clientibus, Adamidasque (54) redderent dignos DEO, Habilesque caelo, quaque fas, sibimet pares; Quam vastum ararint Caelites rus, et mare, Pana, iuvabit, temporum serie cani. Nunquam theatro pictor Angelico manum, Nec peniculo subtrahet digitum manus Laboriosum; fida dum, nostrum in genus, Durabit illis mens, et indulgens amor. Tot namque nos, e prodigo lapsa aethere, Favoniorum dona Superorum fovent; Quot astra, Caeli calle lactifluo, (55) natant. Idoloatriae Regnum universale. Passim solutis ibat hic fraenis Furor, Et omne rumpens iuris Impietas iugum, Quae tetriora semper aggessit mala; UNO relicto, PLURA qui non est, DEO, Adulterinae multa venerari tholis (56) Divinitatis, ex Averno, Numina. Nam, sordidos ut quisque per nigrius lutum, Pollutus omni pure vitiorum, pedes Traxisset; obita morte, fiebat DEUS: Et, a tepente cinere semianimis rogi, Jovis evolabat (57) Umbra, quatientis polumque Morumque vitae, turpiter gestae, lues, Flos insolens, ac sidus exibat novum: (58) Et, qui sub atro Dite, iam dudum sui Dedecotis omni iure supplicium dabant; Ferrea minantes fata, iam Martes erant, Cum Venere: quo tot foeda Nox quondam stupris, (59) Tot flammeorum moechea; Junonis (60) quoque Quateret Cubile, turpis in palmam thori. Ad summam! ubivis, alma qua lucet dies, Divum superbis ibat excelsum rotis, Ut quidque, vel Calore petulanti iecur, Vel imminentis cladis, agitabat, Metu: Sua cuique mens, ac studia, fabricabant Jovem: Quot Orbis atomis, tot redundabat Deis. (61) Idoloatriae progressum, Angeli retardant; Abrahamus, emigratione damnat. Adversus ista, saepe siderea e domo Ad ima volitans, turba Caelicolum, loca; Per Eoa, Libyca, Scythica, per Atlantis salo Dissepta Baetis-Regna, carpebant iter; (62) Potiusque Curis, quam pedum celeri impetu, Perambulando Bactra, Babylonem, Syros, Remora ligabant utili turbae impiae, Remis et Austris incitatam, Insaniam. Trucis, en! paterno raptus ex Urae rogo, (63) Charraeque (64) caute profugus infido solo, Nepote comite, patruus, ac socia fugae Uxore, Tharrae filius, (65) frater Sarae, (66) Abrahamus Uram, Hebrone ; peregrinis agris, (67) Permutat arva, culta Chaldaeo bove. Ibi, dum magistris lustrat Aligeris polum; (68) Magnete tractus Numinis, Numen tenet: Animique ducibus Angelis, animum polit, Posthaec, et aliis ipse praelatae face, Fit Abramus orbis creduli Dux, et Caput: Fit obsequentis stirpis, ac fidae, Pater. (69) Ita tum gradatim, carpta Phlagethontis phalanx, (70) Limite iubetur iura breviori dare. Abstracta vapidis, hinc, et hinc, lemurum sacris. Vi veritatis, caeca mens mundi-Senis; Melioris Arae (71) ritibus nomen dedit. Haec inter, ut Tonantis hanc ritu pio. Stabilisque cultus lege, celebrandi viam. Hominum profundo figerent sensu angeli; In quot, rogo, et quam dispares versi modos, Orisque formas, Regis e superi domo, Arcana, tacitis ante tablini seris Operta, patulo deinde reclusa ostio, Telluris avidis intulerunt auribus? -------------------------------------- V. Beneficia Angelorum in Abrahamum, eiusque universam familiam. DEcimum trahenti paene iam decennium, (72) Sparsoque canis, Abrahae, thalami irrito; (73) Senioque fessae, ac paene capulari Sarae, Foetum patritium, (74) nec, nisi ingenuo sacos Thoro, nepotes, spondet Aligerum favor. Juvenes, imago pariter, ac numerus, Sacrae, Qua fruitur Aether, TRIADIS, affantur Senem: (75) Vaticina fundunt, ebrii caelo, omina; Inter catina lacte, qua presso recens, Et, qua fluente, (76) plena, similaque et favo; Meridiantes quando Tres caelo advenas, Velut Unum, (77) adorans, largus excepit senex, Hebronidis sub stirpe foliosa casae: Mambraea fieret Quercus (78) ut Hebronis solo. Buthrotiis (79) Chaonia (80) quod fuerat Dryas. (81) Id hospitalis praemium mensae fuit; Dominis futurae sobolis, ex pacto, fides. Agar, et Ismael. At Famula quid, Memphaea (82) progenies, Agar? Huic, conscia, nuperque duce tedae, Sara, Abrahae iugalem, iure nuptarum (83) thorum Inire iussae, sed fuga famulam simul, Et exuenti coniugem, placida obvius Superus ephebus (84) voce, non vanum spei Indicit uterum: retrahit hanc vetus ad iugum; Cui nascituri nomen, ingenium, decus, Et in arma prom ptam (85) filii dextram, canit Nec data fuisse verba, sed certam fidem, Factisque planam, docuit, et res, et dies. Conceptus, oritur Ismael; vivit, viget, Saliensque, ludit. (86) hinc, novercalem subit Acerbitatem. Patris extrusus lare, Animam, datam spes generis in magnas, agit. Gelido sed undae dulcis ostenso vado, (87) Animatur oris Mater aetherii lono. Hic (88) Ismaelem, fila fugitivae nigra Vitae trahentem, nec procul letho sitam Matrem, levans; restituit animosae spei. Isaac, ab Angelo morti praereptus. Nec hos tamen se tenuit intra limites, Aetheris, in arctis rebus, Angelici favor. Aut, in clientes sumpta, Tutelae fides. Qui, Matre quippe barbata, ac serva, sato, Tulit Ismaeli ferteo, (89) clemens opem; Latices in aestum, robur in salebras viae, Portans ab alto: liberi (90) sobolem thori Negligeret anne Tutor? et curam Sarae Projiceret, Agatis ductor? Expediit Saram Tunc, palpitantem quando sub patria manu, Strictique radiis ensis, Issacum neci Subtraxit, ipso Genius in puncto necis: (91) Abrahae machaeram pariter, ac dextram, gravi, Vetantis ictum, vocis (92) imperio stitit: Ne Mater orba, neu' Pater gnati latro, ius, caede tali, sanguinis pessum darent. Abit ergo, vinclis liber, et gladio, Puer: Pueri vices, Patrisque sacrificam manum, Dux pecoris, Aries, vepribus implexus (93) subit. Hoc nempe virtus vera fert pretium sui! Caelestis, in se, providos curae trahit Oculos: et ad se flectit ex alto DEUM; Tot excubantem, pro suo, studiis, grege, Quot nocte caelum facibus innubi micat. VI. Lotus innocens, ab Angelis ereptus Sodomis: Uxor Loti, ab iisdem in sale relicta. SEd, grande quam vis autumes, letho eripi, Letho, quod, ultra membra, nil Hominis necet. Animam tamen valere, quis, maius, neget? Animis, ab obitu laeta sortitis loca, Jactura duci Carnis in minimis potest: Quae, si Cinis post fata fit, sibi fit Cinis; Nescit dolere. Siquod est Hominis tamen Logens, et omni parte terrificum, malum; Id est; id unum, grandis exitii genus, Quo corpus una, mensque (pars melior) ruunt In sulphurata Tartarorum incendia. QUI sic perierit, strage quam multa perit? Hoc hospitali fulmen a Loti casa, Abrahae retractus precibus, (94) avortit Tonans, Geminque, saevae baiuli flammae, angeli: Nemotosa Vallis quando Regalis (95) loca (96) (Pentapolis, aio, Venere-famosa oppida) Furor unus, ultor Cypridis infandae rogus, Pluente ab astris Tartaro, (97) pessum dabat. Sodomis in ignem, sulphur, ac picei fretum Stagni, liquatis; exsecrandi seminis Hircos Averno mersit Impietas sua, Bis-mortuos, (98) ac duplice mactatos Styge. Lotaea tamen ut funus effugeret domus, angelicus, et non modicus, (99) extorsit (100) labor: Ac, libet igne, Lotus, hospitii (101) tulit, Latebraeque, pretium; quale Caelicolas decet. Quod nupta - Loto occiderit, infelix anus! In agrestis humilem versa pyramidem salis; (102) Stultitia fecit, mobilis sexus soror; Mentisque, patria clade depressae, dolor, (103) Cum perditaque gente pereundi furor. In quae proinde pruriit fata, irruit: NAM, quis saluti servet iratam suae? VII. Angelicae, ergae Eliezerum, Isaacum, Rebeccam, et Jacobum peregrinantem, beneficia. Rebeccae. DIversa Sodomae nuribus, (104) Abrahami nurus, Exire terris iussa Chaldaeis, duce Eliezero, (105) ducisque rectore, Angelo; (106) Lare patrio migravit. Hinc Larium sacra, (107) Et semetipsam, tanta quantumvis suis, Mascula reliquit Virgo, tunc; quando, sibi Relicta soli, gentis ignotae loca, Ignotiorum, petiit, astrorum plagas; Nihil ambigens, ut limen Isacium sequi, Sic et matiti sacra, virtutes, DEUM. Syrissa (108) sic, Hebraea fit; Virgo, nurus; (109) Rebecca, mater, saeculi Phoenix sui, Ipsoque Nympha ducta Paranympho Deo. Rebeccae bonae, bonus Filius, patriarcha Jacob. His nuptiis progenitus Abrahami nepos, Patriaeque laudis certus, ex asse et quadra, Haeres, Jacobus; matris e norma piae, Etiam ipse sequitur Numen ingenuo pede. Huti (110) sed itas fratris horrescens, iugis Emigrat Hebronis. Inde, cognatis (111) agros Cultos aratris, (unus, atque idem, simul Exul suismet; exteris, hospes; nepos, Gener, et Labani pastor, ac messor,) petit. Hie, mirus ille pastor est, tot qui suo Campum laborum commodo sese Angelis Exhibuit, hisque frugibus dignam aream. Hi iuvenis, arva patria linquentis, duces; Euntis isti Fulcra, redeuntis Quies, Sudantis Umbrae; casibus Scuta asperis; Et, in omne punctum sortis, adiutrix manus. Scala Jacob; et Ovium felix foetura. Hi, silice dura lene, sub somnis, caput (112) Suffulcientem, vigile, per gnavas vices, Statione cingunt; et, novos terrae insitos, Ad usque Caeli tecta, fabricando gradus, (113) Placidi Tonantis lucido nictu trui Dant Exuli: reserantque Fatorum fores. (114) Iidem Jacobo, pascui pactas (115) agri (116) Curas gerenti, socia curarum dabant Asyla, tecta, septa, bucolicum-pedum: (117) Interque pecorum regna, pascebant pecus; Gregumque-foetus inter, augebant gregem: (118) Agnisque, et Homini, pariter addicti Angeli, (Quis non stuperet?) aetheris quanquam Themin Docti, docebant rem tamen pecuariam; Qua lucra Soceri pauper ambederet Gener. (119) Ita quippe stolidum, fas erat, carpi pecus. Alii Labanus, haud sibi, vellus gerens, A digniore debuit pecti manu: Ut iam nepotis caula (120), vix caperet gregem; Et Avunculi macilenta deflueret Pales. (121) HAEC digna cupidis lucra sunt, falli lucris! VIII. Labanum, Jacobo genero iratum, Angelus compescit; et reconciliat. Jacobi e Mesopotamia, reditus. GRegis ergo dives, eque bis gemino thoro, Bis-sex (122) futurae liberum stirpis pater, Cunctisque felix sortis opulentae bonis; (123) Modica Jabocci, (124) et ampla Jordanis, (125) vada, Superat: Labani rure pecoroso redux; Quem baculus (126) olim nudus, extorrem domo, Ultra plagas Euphratis, (127) ac, tiguos Tigri, Haranis (128) agros, pedibus abstulerat vagis: Cui pera tunc, vix Cereris, (129) ac fusci (130) salis, Tenui diaeta (131) farta, lassarat latus: Sarraca (132) nunc, onusta Chaldaica penu, Opibusque dites exteris bigae, premunt. Dulci redibat igitur Isacides (133) fuga; Patris, ac paterni tractus illicio latis. Laban, Jacobum insequitur. At, en! ut expers Aeoli (134) nullus fere, Quam-libet amoenus, cadit in Oceanu dies, Pelagique nulla pax diu fluctu vacat; Ita, blandioris sero vix sortis sinu Iam coepta recipi, prolis Isaciae (135) quies, Dum tenet apricum madida; fatorum fidem Atroce verti sensit in Furias Noto: NE iustus, idem semper et Felix, soret. Generi migrantis, en! premit dorsum socer; Socer, ense partiter saevus, ac lethi minis. (136) Inflatur; ira fervet. at, iurgans licet, Tamen reprimitur; abstinet ferro; manum Tenet incruentam, sero (137) qui linguam tenet. Quod inde capite redeat indemni gener; Non iste soceri, cereus flecti, favor, Sed fuit Olympi-Regis, in Hebraeos, (138) amor: Ac vox, Labano molle-sopito minax, (139) Feriore si vel ore generum stringeret. Os retudit igitur asperum, retudit Syri (140) Minas, et enses, jactus ex alto metus: (141) Cervique (142) hic animos fregit, et cornu ferox Vertit retrorsum, Noctis e caelo fragor. (143) IX. Jacobum ab Esavi gladio Angeli tutum praestant. Jacobi redeuntis asperum iter. Iam Patriarcha, Numinis fultus manu Sat visus, alacri properus urgebat grad Iter institutum; paene fluitanti prior, Perniciorque, (tantus est Redit us amor!) Jordane; (144) cuius placida radebat vade. Via fit, Cavos, (145) hinc, inter exesae specus Syriae, scabraeque tesqua Trachonitidis: (146) Illinc, per altis nemora terebinthis (147) nigra; Et, rore gummi fluida, (148) Galaadis (149) iuga. Esau Jacobum terret. En! alia callis inquietati (150) mala! ESAVUS, hostis priscus, invasor novus, Et tunc, inolita (151) bile, nil Hominis gerens, Sed Bactriani nemoris asperior tigri; Oestro (152) cruento fertur in fratris caput. Is advolare, cinctus et ferro et viris, (Qui bis ducena scuta bellaci manu Quaterent, Edomi stirpe, sede, ac Martiis Inscripta signis) audiebatur: nec id Mendace Fama: Dux Idumaeae (153) horridus, Et an helus, aderat. Hostium densum globum Affluere, rapido calce, iam pulvis pedum, Magis ac magis propinquus, indicium dabat. Hinc ergo metus; hinc pallor; hinc, mistus fugae, AD ARMA! clamor: hinc, rotans oculos, necis Imago saeva; hinc reducis, et ptessi metu, Ad mite tensae Numen Jacobi manus. Angeli, Jacobi auxiliares. Valuere vota. Supplici praesto fuit Vis supera, quamvis nulladum Esavo procul Spargente tela: (154) postque, cum, medio mali Ardore fumans, Fratris instaret furor. (155) Aetheria quippe Castra, (156) pennatae DEI Phalanges, agili per cavum lapsae aera Zephyro, salutem voce dum blanda ferunt, Simul oris hilari iubare cor vegetum viro, Roburque tantis suggerunt aequum malis. Lucta Jacobi cum Angelo. Alibi, specimina virium ut pavidi ducis Dextram duellis fortibus prom ptam darent; Potentiore, iamque vel divis pari, Pugnae palaestra durat hunc Genius pugil: (157) Luctaeque validum, nec reluctari rudem, Abire pompa facile victrici sinit; Victumque sese, sponte testatus sua, (158) Vocat ISRAELEM, quem JACOBUM acceperat. (159) Ita, ne nihil cessisse Gabrieli (160) Duci Cliens videri posset; hunc Gabriel iubet Exuere priscum nomen, amplecti novum. (161) Jacob, et Esau, reconciliati. Sic praeparatus ergo germani (162) feris patriarcha pugnis; vacuus humani metus Esavicis magnanimus occurrit minis: Hebeteque quamvis femore, nervique impotens Stupore, (163) claudum traheret hinc atque hinc pedem; (164) Animi tamen praevalidus, in campo stetit: Abiensque, Idumes (165) fregit et ferrum, et dolos: (166) Ineunte pacis pacta galeato Duce, (167) Donis (168) redempta Fratris, (169) ac prono genu. (170) Plus loquor: Edomum, (171) foederis nextI, Israel (172) Ex hoste fratrem fecit; e rabidis, oves, Tigribus; (173) et, e Latrone, (174) tutorem viae; (175) Comitemque in omnes strenuum belli vices. Stat ergo, qui sic cessit: erigitur, cadens: (176) Bosraeque (177) simul a Rege palmiferae, (178) statam Aufert triumphis gloriae-frondem, (179) Israel (180). HAEC igitur art est vera bellandi; Tener Animi quieti placidus; ac mentis status, Quem cuique pugilum dictat Aligerum sehola: Qui, Dissidentum-foederis fidi auspices, Im paria-Paria lege componunt (181) nova. -------------------------------- X. Jacobi, reliquam per viam ad mortem usque, ab Angelis deductio. HIs ergo Ducibus, prospero vicit gradu Regalis urva Vallis; (182) aclate vagam Bicipitis-amnis, (183) Israel (184) legit viam. Sic, cis Peraeam (185) mille quae pascunt feras Arundineta, (186) plusque mille antris hiant; Sic et Chananis (187) omne, qua Titan cadit, (188) Ac deflui Jordanis Hesperium (189) latus: Sic et Salemum (190) trivit, ac Sichimam (191) prius; Postque hanc, (192) Ephratham, sera Bethlemi dabit Cui nomen aetas; naeniam, Herodis furor: Rachele teneri fata fletura gregis. Posthaec, Hebronis (193) alta transcurrens iuga, Niloticaeque (194) rura perrumpens humi; Dum, sesqui-paene-saeculi senio (195) gravis; Longinqua vitae peragrat operosae freta (196): Abiumptus annis, ABRAHAE subiit nepos. Avita semper gesta sectatus, SINUM; (197) Ductore, per disparia terrarum, DEO: (198) Qui iusTUM, (199) et inter curva, (200) rectigradum stitit.