Poemata selectiora. Machine-readable text Buchner, August Buchner XML version, markup prototype, December 1999 Sandra Ehmmarkup Camena
http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ buchner1 buchner.html buch001.jpg buchner.xml buchner1/jpg html Dresden:M. G. Hübner

Regeln fuer die Texterfassung 03/2001

not necessary

 26 June 2001 Susanne Mussmann markup line tags AUGUSTI BUCHNERI X. GRATULATIONES ACADEMICAE. I. Ann. 1617. Ad JOH. NASSICCUM, recens-Magistrum. TEutonicum loqueris, loqueris NASSICCELatinum; Esque idem siccus, res nova, et es madidus. Vita tibi sicca est, est morum sobria virtus, Sed madet Aoniis artibus ingenium. Debetur siccis aurum, sed serta madulsis: Ambo cape, es pariter siccus et es madidus. II. Ann. 1617. Nov. 4. Ad JOSUAM STEGMANNUM, Theol.Doct. GRatari, STEGMANNE, tibi Doctoris honorem Gestio; at in versus otia deficiunt. Ieiune laudare nefas: redde otia nobis, Et capite a summo te ad pedis ima canam. III. Ann. 1619. Febr. 13. Ad CYRIACUM HEIDELBERGERUM, J.U.DOCTOR. HEIDELBERGIACAE stirps non ingloria gentis, Nomenque dignum affinitatis HOIAE, Tu nunc post magnos noctuque diuque labores, Quos pertulisti fortiter summam Dices Aspirans arcem, victor victricia serta Doctoreasque adoreas laetus capis. Leucorei toto coetu applaudente Lycei, Et ipse cuius portio sim, visum Deo. Et certe ut vellem totas agitare Camenas Per spatia laudis et tuae aequor gloria! At me quae coquit et versat sub pectore fixa Cura inhibet, inde nec me Apollo respicit. Sed BAVARUS, cuius quovis torrentius amne Ingenium et illa profluens facundia, Supra omnes curas ipsum mare versibus aequet, Ille, ille pro me differet vestrum decus Doctorum quacumque virum pia natio floret, Quacumque Musae non penitus nugae et ioci. Interea salve, salve nova gloria Iuris, Quod constat aequo, quod bono: nam plurimi, Quorum equidem numquam, CYRIACE, accessio fies, Pro iure multis fabricant iniurias. IV. Ann. 1619, Febr. 14. JOH. STRAUCHIO, J.U.Doct. NObile virgultum, quo iam nova gloria nostris Accedit silvis, et peramoenus honor; Ecce tibi ridet felici sidere caelum Mitius, et blandis aura favet Zephyris: Unde novum floris decus et nova purpura surgit, Purpura numquam ullis concutienda notis. Gaude sorte tua, lateque umbracula sparge, Ipsa avet hic Pallas, ipsa habitare Themis. V. Ann. 1619. M.Sept. Ad HADR. STODERTUM, Magistr. ET tu Palladii nites triumphi Sexta pompa HARIANE? grator hercle, Et longum voveo tibi hunc honorem. Atque alta ingenii est amussitataque Indoles tibi, picta mens refulget Doctrinae undique rarioris auro. At morum ad Venerem elegantiamque Nae te comptior ipse elegantiorque es. Ephebe auree, non tibi ergo laurum Meretur, nisi triplici meretur Iure, ab indole, ab eruditione, Ab morum probitate, ita hac et illis Probari unice et unice laboras? VI. Ann. 1619. M.Sept. AD AEGID.SALOM. FASOLDUM, Francum, Magistrum. SI simplex probitas, modesta virtus, Et pectus gravidum artibus Minervae, Et tinctum os Latio ac lepore Achaeo, Merentur pretium et Magistri honorem, Nae tu dignus es, AEGIDI FASOLDE, Laurea redimirier Magistra, Cui simplex probitas, modesta virtus, Cui pectus gravidum artibus Minervae, Et tinctum os Latio ac lepore Achaeo est. VII. Ann. 1619. Sept. 21 Ad JOH. DAMBACHIUM, Francum. QUicquid iners dicat Balathro, et mens plumbea Maevi, Qui nostrum omne putant, vitrea fracta, Sophos, DAMBACHI, tamen istud age, indue schema Magistri, Quodque es adhuc, videsis porro quoque usque fuas. Non ego te palpo: at si plures te sequi amarent, Tot passim haud premerent barbara regna scholas. VIII. Ann. 1620. M.Sept. Ad JOH. Christophorem, Suecum, Magistrum. OMne genus molestiarum messis opima diluit: Postque periculosa belli, proeliorum et pulveres, Prodigosque lucis ausus, caede conspersus manum Horridam miles cruenta laureum aspirat decus. Sic quia hactenus fuisti Palladi addictum caput, Et tua pro pate adortus fundere Ignorantiam Litterarum hostem bonarum, nil laboris improbi, Nil vigilis pertaesus operae, JANE, nunc tandem capis Praemium Magistri honores, et tuum victor tibi Laurea caput virenti splendide praecingeris: Quod tibi utile atque felix satque honorificum apprecor. IX. Ann. 1620. M.Sept. Ad JOHAN. BLUMIUM, Wittenb. Magistrum. LUcida Gnossiacae si condat texta coronae Horrida semper hiems Nubibus imbriferis, Non poterunt clarae prospergere lucis honores, Et facibus roseis Pingere templa poli. Flos quoque, secretis qui stat male notus in hortis, Atque legi metuit Virgineis manibus, Purpurea non ille coma, non gratus odore est; Nec iuvat ingenii Vis virtusque potens, Et quoque doctrinam commendant publici honores, Et faciunt aliis Prod-ea ut esse queat. At si obscura latet, si nescia fallit in umbris, Non sibi, non aliis Utilis esse potest. At tibi mens melior, BLUMI, tibi fortiter ausa Pierii sequeris Dum pia castra Ducis. Qui prohibes lateant tua vota in publica, nuper Affectata tibi hinc Iure tuo ac merito Accipis et titulos et clarum insigne Magistri, Matre vidente pia, Non sine honore gravi. Macte animi virtute tui! tecum ista senescant, Quin quoque nascatur Hinc quoque maior honor! X. Ann. 1620. M.Sept. DAV. MEIBOMIO, Helmst. Magistro. GEnerosa in ortus semina excrescunt suos, Est in iuvencis, est equis parentium Innata virtus, portitorem fulminis Nec quis corusci vidit umquam gignere Mollem columbam: sic recisa, quae stetit, De matre virga, moxsubit aemulum nemus, Umbrasque terris explicat, caelo comam. Teque ipse, DAVID, indubiam prolem probas Magni Parentis, invias vulgo rudi Superare rupes, saxaque ardua Aonis Dum tendis usque, et inde lauream tibi Raram, manentem, profuturam carpere. Sed siste paullum, siste: nostras en tibi Witeberga, vestrae non tacenda JULIAE, En Witeberga, quicquid hactenus studes Ambire, solvit: quicquid optasti, dedit. Phoebea mitra iam tuum nubit caput, Auro refulgens implicat digitum annulus, Piamque dextram doctus exercet liber. At tota iuxta cavea succlamat, nove Salve Magister! ipse nunc repeto, nove Salve Magister, ac diu superstita Magni Parentis filius nil degener! XI. Ann. 1624. MART. HEIDERO et DAN. WINCLERO, Doct.Med. QUos studium, quos mensa, domus, quos patria, honores Quos sancti amoris fida iungit copula, Te dico, o HEIDERE, ET te, o WINCLERIA virtus, An separem ipse carmine imprudens meo? Non ego, non facio: quin, quos tot vincula iungunt, Et ipse textu carminis iungo mei, Ambobusque simul, faciens compendia, honores Recensque partum nominis grator decus: Una orans, vobis ut plurima turba salutem Transcribat atrae libera aegritudinis! Quam tamen ut ne forte inter legar ipse superstes, Quibus licet precari deprecor modis. Me vobis quidvis aliud debere lubido est, Modo sana ne sit muneris vestri cutis. XII. Ann. 1624. Febr. 17. Ad GEORG. SCHULZIUM, Sil. recens-DOCTOREM et Sponsum. O Queis modis fortuna, SCHULZI, ergo istius Lucis sacranda erit tibi, Tot te undiquaque quae lubentiis beat, Quae tot te amoenit atibus? Honor stat illinc purpura ardens fulgida, Ac luce gemmarum micans, Doctumque celsa laurea tibi caput, Manum annulo ornat divite: Inque usitato ut te salutat nomine, Favet theatrum plausibus: Vox una fervet, una gratulatio: Novelle DOCTOR macte sis! At altera de parte praeses nuptiis, Pavone vecta gemmeo, Sive Domiducam sive Cinxiam magis Velis vocare, Iuno adest: Comes puella, si fatenda veritas, Ipsa nec inferior Dea. Sic mille formae, mille mentis dotibus Longe eminet suum secus. Nil hic relictum diligentiae anxiae est, Nil curiosae indagini: Externa facies loquitur internum decus: In fronte virtutum est fides. Frons ipsa qualis, quale luminum iubar? Oris venustas? flos genis? Nil hic recuset sidus aureum Hesperi, Nil ipsa Luna cedere, In se ut reductis orbe iusto cornibus Et plena fratre luxerit. Quo vota tendunt amplius? felicitas Quid asstruat maius tibi? Iam summa tangis: tota nunc Virgo tua est: Hanc Diva donat Coniugem. Nec illa pugnat: ecce candidam manum In vincla prompte ut porrigat? In vincla, quae dissolverit nemo dies, Quam quae suprema luceat. Sic fata spondent, sic recepit Atropos Nens auream vobis ovem. Ite o beati Coniuges! ite o boni! Quocumque Hymen vester vocat. Nil vos morabor amplius: dixi satis Huius diei gaudia. Sed illa noctis quae sequentur (quid rubes?) Sponse ipsemet canas, rogo. Tibi hic labor debetur. At vos posteri Gaudete, venturum genus. Nil vincula ista, nil faces, nil hic amor Vulgare spondet aut leve. REUSNERA Virgo est: quicquid inde nascitur, Latere nescit, publicum est. XIII.Ann. 1624. Sept. 21. CHRISTIAN GRUMBACHIO, Friberg.Misn. Magistro. Ad Oden XX. Lib. 2. Carm. Horat. Prosopopoeia Candidati. NUnc et perenni, nec tenui ferar Fama Sophorum magna per atria Vates: nec mordentes morabor Amplius, invidiaque maior Momos relinquam: non ego degener Sanguis meorum: non sine nomine, Praeclare Mecaenas, obibo, Nec Sophiae cohibebor usu. En iam residit temporibus rubrum Tegmen, novellum mutor ita in virum Superne, nascunturque molles Per digitos teneros sinaragdi. Solone iam iam promptior Attico Visam Magister prata Stagirica Librosque succinctos, amicus Lector et incluta scita Iovae. Me Phoebus et fax prima loquentiae Spectabit Hermes: me reliquus chorus Noscet sororum: me pusillus Discet homo cathedraeque cultor. Adsint benigno munere Gratiae Musaeque dulces: Tuque Polymnia Compesce vultum, pectorisque Pelle supervacuos timores. ALIUD. PRosit, oro, CHRISTIANE, rite Musarum cliens, Laureae Magisteralis inclutum, prosit, decus: Prosit, et novis subinde crescat usque laudibus! XIV. Ann. 1627. M.Sept. Ad JOH.BEN. CARPZOVIUM, Wittenb. Magistrum. CARPZOVI, egregii Patris condigna propago, Accipe doctrinae debita serta tuae, Et Sophiae posthaec audi, haud sine laude, Magister: Nostra iubet Pallas, noster Apollo iubet. At si tantus honor primaevis obtigit annis, Ab senio venient quanta brabea tuo? XV. Ann. 1627. M.Sept. ANDR. SENNERTO, Wittenb. Magistro. QUid o coronas, desides fuci, sacras Speratis? ite hinc: nulla, nulla ignaviae Parata merces: hanc sibi pius labor, Hanc cura solers poscit, et merito accipit. SENNERTE, magni quem Patris vis insita, Et laetus ardor ingeni, ac industria Insomnis, indefessa, nec parcens sibi Per casta duxit Aonis nemora, et rudi Ignota vulgo culmina; ubi Phoebi chorus Dulces Camenae praesident, atque artium, Per quas Sophía regnat ac orbis viget, Pandunt piatis mentibus mysteria, Et ortui suo redonant; huc ades, Doctaeque fronti debitum decus cape. Laurus beatis qualis in silvis viret, Et usque se recentibus baccis novat; Sic, sic perenne vernet hic honor tuus Fecundus usque laude pullulans nova! XVI. Ann. 1627. LAUR. ANDREAE, Th.Doct. QUae debebatur dudum tibi laurea, tandem En accipe ANDREA tibi: Accipe et electae nova vis accede phalangi, Quae militat Christo Deo. Coge animum, pulchrosque accingere fortis in ausus: Incumbit hostis undique: Undique non-magnam premit atro turbine cymbam Hiems, et instat mergere: Eia age, tu quoque confer opem: sive haec Misenos Sive Hectoras poscat sibi. XVII. Ann. 1629. M.Apr. Ad BALTHAS. MAVIUM Secundum, Lips.Phil.Mag. SCAZON. VErnantioris germen aureum aetatis, Polite MAVI, quem per Aonas montes, Ignota vulgo culmina et rudi turbae, Primis ab annis praesidis soror Phoebi Amica duxit, artiumque doctarum Reclusit adyta, casta sed cohors Musae Festis choreis canticisque ludentes, GraiaeHippocrenes, nectarisque Romani Puris fluentis imbuere ter lotum, Ut molle, doctum, candidum, figuratum, (Oratione sive libera Tulli Arma aemulari spiritumque non fractum, Seu carmine libeat inclutos loqui sensus) Possis sonare: sic tuum decus spargat Per orbis oras exterique nostrique Benigna fama, candidas vehens bigas, Ut me faventem, et gaudii pii plenum Et candidi ominis, in tuas rapis laudes, Dum tu superbi pulpita alta suggestus Gradu invidendo scandis ipsemet primus, Selectioris pubis in sacro caetu, Et litterati praemia alma sudoris Beate portas, floreum caput cinctus Rubeo galero, divite annulo dextram, Quae tot diurna gemmeos libros cura, Et tot relegit dia scripta nocturna, Numquam remittens, semper in piis chartis. Sic expatrata miles impiger pugna, Non indecori pulveris gerens sordes, Comante lauru cingere horridum crinem, Et templa claro scandere insidens curru Tarpeia properat: talis Isthmias metas Fervente superans axe, sive Pisaei Spatiosa campi, nobiles gerit palmas, Nullius avidus, praeter inclutas laudes Et non tacendum posteris decus saeclis. Macte hac, Venuste, macte adorea celsa, At non suprema, ne putes quiescendum, Maiora restant: nostin`? at probe nosti, Quantisque genitor pectus ardeat votis, Sollicitus usque, et omnis unico in nato; Suique iuris patria quid memor poscat? Quid? hos morere? vince spes tuas MAVI, Transi teipsum. Gaudet arduis virtus, Et, otii perosa desides somnos, Quieta numquam est, ipsamet sibi calcar, Et, quae aemulatur astra, strenue affectat. Profana inertes plebs morabitur terras, Et quaeret umbras degener, sui oblita: Divinior mens, et memor suae lucis, Optabit inter sidera ire cognata, Minorque solis esse, quos gerit, Divis. XIIX. Ann. 1629. Apr. 26.MICHAELI SCHNEIDERO, Bitterf.Saxoni, Magistro. EGregium est mitraque potiri auroque Magistri: Tam-iuvenem auferre haec, scilicet insolitum est. Septima post decimam vix dum prolabitur aetas: Paene puer superas laude animoque viros. Promptae assunt facilesque ad quaevis vota Camenae, Seu patrias poscas, seu mage Romuleas: At Sophie eternis respondet dia sub antris, Et quae acuunt mentem, et pectora quae poliunt, Vivendique docent morem: quo vividus ardor Non penetrat, quo non cura laborque tuus? Macte animi! tibi maiores, SCHNEIDERE, coronae Restant; venturi est sponosor honoris honor. XIX. Ann. 1630. M.Ian. JOHAN. HÜLSEMANNO, DOCTORI, Prof. ac Sponso simul. QUo pictae vestes? gemmarum dives et auri Insolitum miscet quae modo pompa iubar? Te nosco, HÜLSEMANNE, tuo haec operantur honori: Ingenii lux est talis et ipsa tui. Quot radiant artes? Sed Theiologia triumphat: Haec, haec Luciferi sideris instar habet. Inde tibi veniunt tot praemia: macte potitis: Quae Sponsus, DOCTOR, quaeque Professor habes. XX. Ann. 1630. Ad Reverendos, Doctos, et Humanissimos Viros ac Iuvenes, RECENS AB SE PHILOSOPHIAE ac Liberal. Artium creatos MAGISTROS. QUae vestra, Interpres Musarum, tempora iussi Cingere victrici laurea serta coma, Haec precor, egregii Iuvenes, et docta Virorum Pectora, perpetuis auctibus usque coment. Inde sibi multos ut CHRISTI Ecclesia fructus, Res patriae inde sibi ut commoda multa legat. Quae iamnunc dubiis nimium quassata procellis Fluctuat, ut magno navis in Oceano. Quam madidis alia Boreas male verberat alis, Parte alia hiberni sed ferit aura Noti. Maxima pars nostri patriae, debetur amicis Altera, quae reliqua est, ultima, nostra manet. Ite alacres, magnosque ausus opponite saeclo: Degeneres animas laurea nulla decet. XXI. Ann. 1632. JANO REINECCIO, Helmst.Phil.Mag.ODE PINDARICA. STROPHE. ALiae curae Alios agunt premuntque Et perpetim anxios habent. Sunt quis cor aegrum dira sitis coquit Auri, renidentis luti: Multis Cupido fastuosus Sublimioris purpurae Vexat iecur, nec usquam Sinit quietam ducere Aut noctem aut roseam diem. Est cui mater Amorum, Amica risus Idalis, Et delicati semper amans ioci, Dat verba, atque adimit virum, Masculum frangens animi vigorem, Dum mollibus ludis fatigat Ver aevi lepidamque iuventam. ANTISTROPHE. Melior flamma Tibi cor piamque mentem Accendit, o verum genus REINECCIORUM, dum sapientiae Curis teneris primi ab us- que aevi innocentis limine, et te Nil improbus terret labor, (Quo pulchra consuêrunt Fere parari) quo minus Incumbas studiis bonis. Hinc plaudente chorea CamenaeAchivae et Romulae Circum strepunt te, atque in numerum canunt REINECCI decus inclutum. Quin IdumaeasSolymaea palmas In serta nectit Musa, dulce Pignus, docte, tuo capiri aptans. EPODUS. Felix, felix, dicimus omnes, Qui fugace mentis ala Emicat sub aethera Terras perosus, et rudes Vulgi catervas exiit, Ac longe alios errare videt In nocte densa. Felix, quem labore functum Pulchro, erudito, at arduo Honestat meritum decus, Partaeque demulcet coronae Iucundus honos. Qualem tibi, o amice, Circum serpere crines, Ut laetor cernoque lubens! Sic expatrato bello Horridam lauru comam Virente Victor induit recingens, Et candidas agit quadrigas Ovantis inter omina urbis et plausus. Duret in longum, precor, invidendae Flos recens adoreae, Et laudibus novis subinde Augescat magis indies magisque. XXII. Ann. 1634. GOTFR. CUNDISIO, Theol.Doct. ITe sacrae circum CUNDISI tempora laurus: Ex merito veniunt talia dona viro. Cui patuit totis Sion quam maximus antris: Cui totam sese credidit Eusebie: A quo non unos Ecclesia sperat honores, Dignus honoratum est ut ferat ipse decus. XXIII. Ann. 1634. THEODORO GEORGII, Hols. Magistro. HAnc de Barbarie victa non Roma coronam, Non CapitolinaIuppiter arce tonans; LeucoreaeMusae nosterque imponit Apollo: Laude tua, Iuvenis i bone, disce frui. Hactenus invictis pugnasti strenuus armis: Sudorem ecce tuum praemia digna manent. Invadant alii titulosque et nomina: clarus hic mihi, qui meruit, quicquid honoris habet. XXIV. Ann. 1634. Ad JOH. SCHRÖDERUM, Mag. DOcte bonas artes, et sancta oracula caeli, Accipe de nostra debita serta manu, Atque inter Sophiae Proceres nova gloria fulge, SCHRÖDERE, o nostri laurea quinta chori. Tum digitos fulvo pulchre decet annulus auro, Doctrinae ingenium lumine quando micat. XXV. Ann. 1635. JOACH. SCHMIDIO. FOrtunam sibi quemque fabricare, Antiqui cecinit catum cor Appi: Et quid verius ipsa det Sibylla, Phoebi munere quam nihil fefellit? Dic SCHMIDI optime, dic, rogo, an comantem Laurumque, Smaragdumque, Codicemque, Parti nominis indices, tulisses, Ni dudum tibi tanta fabricasses, Noctes atque dies libris vacando, Ipsus munera splendidasque laudes? Numquam, si mihi credis: haud favoris Res est tale decus sibi parare: Sudore usus et eruditione est. XXVI. Ann. 1637. Iul. 4. MELCH. ALBHARDO, J.U.Lic. Doctor. QUot Batavi, et mediis defixa Britannia in undis, Visaque Celtarum regna, ALEBARDE, tibi, Pars minor est, celebranda tamen, quod laudis adeptus; Maiorem Themidos reddere spondet amor. Haec tibi primaevae traduxit tempora vitae, Et iuvenile acri torruit igne iecur: Nunc sed enim cunctos sociam se tradit in annos, Amplexusque ligat, et petit ipsa tuos. Sed neque ducenti, quae detur foederis arrha, Deficit, in digito pronuba gemma micat. Induiturque tibi frons libertatis amictu (Servitii impatiens nam generosa Dea est.) Quae non inde pius Genitor sibi gaudia carpet? Haec diuturna illi, sed tibi honora fluant. XXVII. Ann. 1638. Mart. 13. SIGISM. GERLACHIO, Magistro. HIat sititque turbide titulos novos, Et saepe quaerit artibus parum bonis, Ambitio caeca, nec sui satis memor; Modesta virtus non sine pudore appetit, Et acquiescit, si quod obtigit decus, Nil intumescens, illa dum improbe utitur Cristasque tollit, ceteros fungos putans, Umbrasve inanes. Non te, amice, non tenet Hoc vanitatis futilissimae genus; Novusque decorat te, nec infatuat honor. Qui testis eruditionis cum tuae Sit luculentus, ut semel collatus est; Modestiaeque, quod bene accepto uteris; Tibi vehementer grator, atque opto unice, GERLACHE, duret ille ut in longum tibi, Tum digna mens honore quae tali fuit, Ornatior suo usque et auctior bono! XXVIII. Ann. 1638. ANDR. BAUERO, Doct.Theol.Lips. INtelligendi pariter et fandi potens Arcana sensa Numinis, BAUERE, nostra digne non tantum lyra, Sed qualis Augusti Ducis Demulsit aures, Lesbium sequens ebur Et fortis Alcaei sonum; Age, auspicato Lipsia alma quam tibi Imponit infulam, accipe, Et altioris scande suggestum throni, Quo rem Dei post explices, Interpretatus cuius es verba hactenus, Scite putamen exsecans, Ut exhiberi nuclei corpus queat, Flosque ipse, opus qui nunc tuum est. Stat laeta Pietas, stat Fides iuxta, et suo Vati allaborat plaudere, Centumque spondet lauru ab isthac laureas, Et tot triumphos nobiles Christo sibique. Quid vereris? arripe Festinus omen, et novos Ingredere honores prosper: haud scit fallere Quod auguratae sunt Deae. XXIX. Ann. 1643. Oct. 12. JOH.BALTH. CARGIO, Heilsbr. Franco, Magistro. RIdetur sonipes piger Gyros flectere nesciens, Si pictas phaleras gerat, Gemmatosque premat lupos: Debet ludibrium quoque Frons indocta ferociens Daphnei nemoris coma. Quaeris quod deceat decus? Quod mentis labor arduae, Et virtus peperit, tibi Qualis, CARGIADE, assidet Claris artibus undique Circum cincta latus sacrum, Et doctum redimit tibi Mitra punicea caput, Quod grator merito ac lubens. XXX. Ann. 1644. Oct. 8. PAULO FINXIO, Lubec. Magistro. FINXI, quod ominabar Te disputante nuper, Tot artibus politum, Caput tibi ambiturum Apollinare sertum; Id nunc modo evenire, Laetorque gratulorque Merito lubensque, FINXI. Non somnus oscitator, Luxusque nummiperda, Amorque, blanda Siren; Labor parit coronam, Et nomen haec perenne. Quod usque ut expetiscunt Cognata corda caelo; Sic plebs amat tenebras. Et dignus est tenebris, Quem vita morsque celet. XXXI. Ann. 1646. Apr. 28. ALBERTO REINECCIO, Kil.Hols. Magistro. REINECCI, egregium genus, Quem Patris pietas decet, Quem fratrum celebrat decus; Virtutis propriae tamen Lux ornat magis omnibus; Huc flecte huc agilem pedem, Et celsum pete pulpitum; Audin`? te Sophie vocat, Et claram tibi lauream Nondum vesticipi parat, Tam charum induere in caput, Certi pignus amoris, eam. Gaude muneribus Deae, Et sume hinc stimulos novos, Ut maiora feras datis, Ut laudes cumules tuas. Mens caelo similis suo Detrectat requiescere, Phoebeaeque rotae in modum Cursus continuat pios: Et dum sufficit omnibus Lumen, maxima lux sibi est. XXXII. Ann. 1646. Apr. 29. JAC. REICHMANNO, Kemberg.Saxoni, Magistro. RÖBERUS sacra vox Dei, Ingens Leucoreos iubar, Et nostrae columen Scholae, Dum REICHMANNE tuae suam Commisit sobolem fidei Fingendam artibus optimis, Quae dignum patre maximo Natis concilienet decus, Quanti te faciat docet. Quis dulcissima pignora, Quis tantas melior parens Spes credat temere alteri, Quem non ante probaverit Et doctum simul et probum? Macte hoc iudicio viri, Nec non hac quoque laurea, Quam nostras modo Leucoris Imponit capiti favens, Virtutis pretium tuae. XXXIII. Anno 1647. Apr. 29. JOH.SAM. ZIMMERMANNO, Dresdensi, Magistro. VIginti et octo transiere labendo Undae instar anni, cum tuum Patrem, JANE, (Nostro Lyceo namque tum dabat civem Probumque sobriumque, qualis in praesens Celebraris ipse,) qua tuum modo lauru Caput induo ornans, indui atque praecinxi, Sophiae deinceps ut Magister audiret; Quod nunc tibi etiam proprium venit nomen. Ille interim te genuit, atque iam Vates Et Praeco Numinis omnium arbitri, hucusque Processit hactenus, alter infula a summa Ut fulgeat apex, primus ipse Levita. Ut aemulator patriae hactenus laudis, JANE, exstitisti strenuus, ita fortunae Decurre deinceps patriae ordinem felix; Quin, quod Pater precatur ipse, transcende. Quod si negatur ire longius, gaude, Gaude occupare patrium tamen culmen. XXXIV. Ann. 1648. Apr. 25. MICH. LIEFMANNO, Sil. Magistro. SCande felix in cathedram, scande, Leucoris iubet, Et pium caput verenda laurea praecingere, LIEFEMANNE, quem prophanae quemque amant Musae sacrae. Digna tandem digna merces tot venit laboribus, Quos dies noctesqeu totas pertulisti strenue, Pectus ut scientiarum largo inundares mari, Mensque multa ab arte culta spargeret clarum iubar. Segne vulgus in tenebris ploret ac doleat suis; Tutu o laetare honore, macte industria tua: Nobiles ausus coronae nobiles sequi solent. XXXV. Ann. 1651. M.Sept. MATTHIAE WASMUTHIO, Kil.Holsato, Magistro. ET Sophiae, et Graiis pariter LatiisqueCamenis, WASMUTHI, debes, quae modo serta capis. Non etenim angustum spatiis tibi deligis aequor, Sed doctrinarum qua-via cumque patet. Nec maiestatem poterit Sophie ipsa tueri, Ni comitum cingat lecta decensque manus, Atque omnes circum Musae plaudente chorea Exsultent, omnis Gratiae et assit honos. Qualis perpetui pectus complexa Platonis, Aut Stagirae, animum, maxime alumne, tuum est. Nuda aliis simplexque datur; plus addit honoris, Quae tibi lemnisco picta corona venit. XXXVI. Ann. 1653. Ian. 27. JOH.CHRISTOPH. SCHMIDIO, Dresd. Magistro. FElix, qui primis se consecravit ab annis, Et Musis Sophiaeque vacat, cui fingere pectus Artibus ingenuis et multa fruge replere Cura sedet studiumque pium. Non ille latebit Plebeios inter numeros obscurus et excors: Exeret et doctum celsis caput inferet astris; Quin astrum dabit ipse novum, quod lumine multo Candeat, et faustum prodat mirantibus omen. Tu quoque SCHMIDIADE felix, cui laures clara Praecingit lambitque caput, iustumque triumphum Barbaries devicta dedit. Cape laetus honorem, Et titulos, Philyrea tibi quos contulit. Ipse Interea plaudam gratatus, et inter amica Auguria, haud vanis pulsabo vocibus axem. XXXVII. Ann. 1653. Apr. 26. EBERH. MÜLLERO, Reval. Livono, Mag. FElix ingenii, felix successibus augur Pieridum, MÜLLERE, cui pia tempora dudum Musae incinxerunt lauri immortalis honore; Nunc autem et Sophie sertis ingentibus ornat, Solatura graves curas, sacrosqeu labores, Queis animum assidue doctas agitare per artes Iuvit adhuc, plenamque sui exercere iuventam. Accipe promeritae iamdudum praemia laudis Duratura tibi, Divaeque accede potentis Muneribus, tantumque lubens admitte favorem. Non aliter sudore et honesto pulvere belli Respersus media ex acie campoque revertit Devotus Marti iuvenis, frondesque decoras Induitur caput, in manibus palma ardua floret Invictae virtutis opus testata: sequuntur Agmina plaudentum, et partos gratantur honores. Te pariter, MÜLLERE (viden`?) te tecta virorum Copia prosequitur votis, laetumque triumphum Acclamat: quos inter ovans quoque BARTHIUS Heros Advolat, aeternumque decus tibi carmine sacro Despondet, decus ipse aevi, quo nostra superbit Teutonis, et doctis nescit concedere Belgis. I felix tanto augurio! Non omina Vatum Currere vana solent: dudum tibi patria amicos Ostentatque aperitque sinus: quin dulce renidens Mox te inter claros complecti gestit alumnos. XXXVIII. Ann. 1654. Sept. 26. ISAACO LEIKERO, Aug.J.U. Doctori. LEIKERE charum ter tribus caput Musis, Vetusque cura, cum tibi dies primae Irent iuventae, et mollior flueret aetas, Totumque nondum vindicaret Astraea: Quamvis eadem non minus sibi gratae Nunc quoque subire gestiant per aetatem Tuos penates, cum negotiis pausa est, Et ludo amoeno recreare cessantem: Ut nunc triumpho totus, ut tibi plaudo De purpura alta, qua Themis modo donat Tuos labores, annuloque, quo dextram Sibi ornat obligatam et arctius nectit, Simulque honoris adicit eminens nomen! Cape tanta laetus praemia, cape, LEIKERE, Captisque longe fruere! ita usque pro voto Respondeat fortuna, et albus annorum Decurrat ordo! sic malum omne, quod vexat Uritque Iustum, visque saeva fraudesque Furto nocentes, et calumniae ars omnis, Tibi terga vertat, nec tibi ullus imponat Satorque litis, improbusque depactor: Qui iura fingit, vera iura queis vertat, Aut callide deludat, ut nefas vincat, Iniquitas triumphet, aequitas ploret. XXXIX. Ann. 1654. M.Sept. CASP. ALEXANDRI, March.J.U.Doct. QUem GraiaMusa, Pierisque Romana, Suos lepores, et suas venustates Primis ab annis imbuere surgentem; Iuvenique, quicquid grande, serium, pulchrum, Idoneum donare regulam vitae, Actusque nostros ordinare prudenter, Suis recondunt scriniisque capsisque Impertiere dextera nihil parca: Quin ipsa cuius Sophia (quanta per partes Sibi tota constat,et caput levat caelo, Caelumque transit omne, si quid et causae Rimatur ultra, dum suum petit finem, Metamque quaerit) liberaliter toto Se fonte fudit haurientis in pectus, Lauruque crines Themidi tradidit iustae Virente cinctum, quam chorus Poetarum Terris fugatam, et inter astra susceptam Haerere superis praedicatque fingitque: Et ista posthaec iura sacra legesque, Edocuit omnes, tum fori pias artes; Talemque nuper in novum Senatorem Sibi allegandum maximo Duci misit: Hunc nunc vocatum rursus ad sacrum scamma listit, crinesque fronde nectit haud vili frontem, Dextramque tot volumina ante versantem Investit auro, divite excolit gemma, Totum arrha in isthac pignorans ALEXANDRUM. Bis laureate, fulgurante bis gemma Revincte digitos, quam tuis bonis laetor Plaudoque honori? quam te, Amice, quam dulce est Iam nunc videre post tot asperas cautes. Hiemesque duras marmoris procellosi, Tenere portum, iamque littore optato Religare fessam fluctu et aestibus cymbam, Tutamque certo figere anchoram morsu. Quid ominabor? non minora iam partis Tibi caelum amicum, tum tuus tibi AUGUSTUS Docto tot artes, gnarus omnium, spondet; Tam stirpis altae decore et incluto sceptro Nulli secundus, quam scientia primus. XL. Ann. 1654. JAC. SAURIO, Magistro. DUm sua praeclaris Sophia exdispensat alumnis Praemia, et eximii titulos acclamat honoris, Huc etiam, huc iterum atque iterum, SAURI, inquit, adesto, Mercedemque tibi magni cape, docte, laboris Et vigilis studii dignam: non vana patrasti Proelia: magnifici sequitur te pompa triumphi. Dixerat: extemplo subiere in tempora laurus, Attritamque libris rutilum dextram induit aurum. Tum gratata novum decus omnis Concio votis Applaudit, claraque Sophum te voce salutat. Macte! piis numquam desunt solatia Musis: Semper habent pulchras certamina docta coronas. XLI. Ann. 1655. Apr. 26. HENR. BAUMANNO, Torgensi, Magistro. ULles tenebras, queis iners alte latet Velut sepultum vulgus, et lucem fugit, Dum sordida sequitur, acris, et sui sciens Virtus recusat, nubila indignans pati Umbrasque segnes: emicat, caelum petit, Procata honores; si malus livor negat, Tum praemium ipsa maximum solvit sibi; Quod nulla vis inimica, non ullus furor Eripiet umquam: quippe quod inibi est situm, Quo pertinere casus et fors haud valent. BAUMANNE gaude! nil tibi virtus negat, Industriae nil pervigil labor tuae: Et quicquid ambiisti, hoc impertit favor Iusti Brabeutae. Splendet in laeva annulus Auro coruscus, lucida gemma nitens: Punicea doctum mitra praecingit caput: Magister audis. Carpe, quae capis, bona, Atque alia pollicere de partis tibi. Fecundus honor est: alter alterum parit. XLII. Ann. 1659. Oct. II. Ad XXX. AA. et Phil. MAGISTROS, In Decanatu octavo a se renunciatos. DOctorum flos lecte Virum, decora inclita Pindi, Per quae Musarum stat bene sarta domus, Ite nova vincti florentia tempora lauru, Quae viridi numquam frondis honore caret: Quae, vestras sive ara operas, seu curia poscat, Seu casta Aonidum pulpita, ubique decet, Vulgaresque abigit tenebras, nec vile gerenti Mansura tribuit non sine laude decus. Quippe exantlatos commendat adepta labores, Sudorisque pii testificatur opus: Perdita nec vobis ignavo tempora somno, Et vacuos studii praeteriisse dies. Ite, agite, et largos in publica spargite fructus: Quid sapere est, soli si sapis ipse tibi? Nec tituli exornant, qui commoda nulla reponunt, Quos nulla meritos utilitate probes.