Poemata selectiora. Machine-readable text Buchner, August Buchner XML version, markup prototype, December 1999 Sandra Ehmmarkup Camena
http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ buchner1 buchner.html buch001.jpg buchner.xml buchner1/jpg html Dresden:M. G. Hübner

Regeln fuer die Texterfassung 03/2001

not necessary

 26 June 2001 Susanne Mussmann markup line tags AUGUSTI BUCHNERI VII. GENETHLIACA. I. Ann. 1616. Jan. 1. In Filiolum recens natum BALTH. MEISNERO, D.Theol.Witteb. NAscere parve puer, sacrae spes altera Cyrrhae, Altera spes generis nascere parve puer. Te pater Aonidum madidet Permessidos imbre, Et Venus ambrosiis ter lavet ora vadis. Terque caput lauroque favens et baccare lustret, Ac pandat totum MusaHelicona tibi. Vix senibus concessa, patres lactente iuventa, Et qua meta aliis, hinc tibi currat equus. Continuent pleno superi modo tanta favore Omina, teque istis dent superesse minis. ALIUD. Dum novus instituit currus emittere Titan, Alterum et orbem alio volvere ab orbe parat, Altera materno suboles tibi pullulat arvo Mascula, Meisnere o, sancte Sionis amor! Vix poterant meliora dari tibi xenia ab ullo: Quam tibi quae tua iam Margaris illa dedit.´ Sint propria haec, sint firma tibi; Janique Kalendas Centena videas sic remeare vice! II. Ann. 1635. Aug. 5. AD SERENISS. ET POTENTISS.PR. ac DOMINAM, DN. HEDWIGIN, D. CHRISTIANI II. EL.SAX. VIDUAM, NATALI EIUS LV. FELICITER REVERSO. DI tibi dent quicquid Princeps divina mereris, Et rata perpetuo, quae tribuere, velint: Quintus init iam nunc et quinquagesimus annus, Purpureum primo cum bibere orsa diem es, Regalesque amplecti infans pulcherrima cunas, CimbricaCodani qua sonat unda maris. Candidus ut coepit, totum, precor, expleat orbem, Plura cum dederit gaudia, plura dabit! III. Ann. 1639. In recens - natum filiolum Clarissimi ac Excellentissimi Viri DN.D. JACOBI JANI, Sereniss.Electoral.Saxon. Viduae, et Lichtenburgicae Aulae Medicietc. EPIGRAMMA. INgenii doctis fetus mandare libellis Dum parat, haud unum iam meditatus opus, Nostra quod ediscat mirataque praedicet aetas, Laudibus et post nos saecula multa vehant; Naturae Medicaeque rei certissimus Augur Ex alia Ianus fit sibi prole pater, Et votum agnoscit laetus matrisque suumque: Et pariter matrem dulceque pignus amat: Amplexusque petens nunc huc, nunc dividit illuc Oscula, plena viro, plena parente bono. Approperant Musae, et victrix Sapientia sortis Delicias olim discit amare suas. Ingentemque animis discendi instillat amorem; Iamque legit puero serta decora viris. Non minus accedit magni Dea conscia fati, Et pia de niveo vellere fila trahit. Dumque movet digitos, movet et sub carmine vocem, Atque immortali sic canit ore sonans: Cresce puer, duraque, in prospera longa superstes, Et superi largas carpe favoris opes. Ingenium moresque tenes Genitoris et ora: Cetera quin etiam nulla minora feres. Quin patrem superare licet: ne, Parve, verere: Optimus hoc suevit quisque vovere Pater. IV. Ann. 1649. Mart. 14. IN NATALEM M. CHRISTOPHORI LAURENTII, SER.EL.SAX. a Concionibus Aulicis. FUnde preces, lux ista tua est, gratesque Tonanti. Et laudes persolve lubens. Superare tot annos, LAURENTI, viridique tamen florere senecta, Non temere est; caeleste datum est. Sine Numine nemo Nascitur, et gratae decurrit munera vita; Aut subit ad metam, moribundaque corpora ponit, Cum venit suprema dies. Nempe omnibus ortus, Et cum principio medium ipsum ac terminus inde est. At tu funde preces, iterumque revertere laetis Ominibus votisque diem Tibi saepius istum Impetra: idem nostrae poscunt orantque Camenae, V. Ann. 1650. Dec. 8. Ad Illustrem Virum DN. FRIDERICUM METSCHIUM in Reichenbach et Frisen, etc.S.Rom. Imperii AerarioPraefect. et Sereniss.Elect. Saxon. a Consiliis Interioribus, nec non Ecclesiastici Senatus Praesidem Eminentissimum, Patronum optimum certissimumque, in LXXI. Eius NATALI. DUm tibi prima tuos, METSCHI, quae luxit in ortus Magna dies, verso sidere laeta redit; Atque alium vitae annumerat feliciter annum, (Totus o hic niveo vellere ductus eat!) Plaudit mecum Helicon, et cunctis personat antris: CANITIES VINCAT METSCHIANESTOREAM! VI. Ann. 1651. AD EUNDEM, IN LXXII. NATALIS FELICI EXORTU. QUi Comitum illustri gentem cum sanguine nectis, Nec minus a propria nobilitate nites, Qui patriam assidue meritis ingentibus ornas, Cui servire uni maxima cura tibi est: Currat et hic felix, tibi qui nunc incipit, annus, Natalis, METSCHI, dum tuus ipse redit: Curratio, pluresque alios longo ordine fratres, Sed niveos omnes, et sine labe, trahat! Namque licet vix est, quod parto accedat honori, Vix tibi quod posthaec Gloria reddat, habet; Plura tamens superant, Patriae quae impendere pulchrum, Et quibus est Patriae demeruisse Patrem. Consiliis mens alta viget, nec sentit acumen Aetatis mores ingeniumque suae: Ac neque defessae languent ad munia vires; Et manet in vultu, qui fuit ante, nitor. Canities loquitur grandaevam sola senectam; Sed meriti ut constet visque modusque tui. Non aliter medio nituere in frigore soles, Saepius et densa sub nive vernat humus. Vive, precor, duraque, piis certa ancora Musis, Praesidium Patriae, publicus omnium amor! ALIUD In numerum aetatis Climactericum. Quae mihi Chaldaei canitis mala climata Vates, Et trepidos duro fingitis ore metus? Nil reliquum est numeris, solus quia temperat orbem, Et sua dispensat fata cuique Deus. METSCHIUS huic curae est: huius sub numine tuto Aeneas haud poterit dicta nocere seni. VII. Anno 1652. AD EUNDEM, Cum NATALEM LXXIII. feliciter celebraret. ESt DEUS, exauditque preces, atque aure benigna Annuit, et facili dat pia dona manu. Hinc licet ac fas est natalem, maxime METSCHI, Cernere, et in praesens concelebrare tuum. Et sacrata novis adolere altaria votis, Gratantisque tibi fila movere lyrae. Quid votis melius? praesentia gaudia votis Debemus, nec non illa futura ferent. His solis caelum fas est constringere ab armis: Haec sola expugnat sidera victa manus. Vota cadunt: felix eat hic atque exeat annus, Et similes plures post sua terga trahat. Tu nobis commune bonum: te vivere METSCHI Longius, et patriae rebus adesse iuvet. Arma viros iuvenesque decent: matura senectae Consilia: a canis poscimus illa tuis. IIX. Ann. 1653. IN EIUSDEM NATALEM LXXIV. Vleimus: en, teneo mea vota, et METSCHIUS Heros Renascitur hodie sibi, Atque alium, tot post aetates, dedicat annum, Natale restaurans sacrum. Non eat haec sine honore dies! huc carmina Musae Conferte, et huc pias rosas, Aeternus quas Pindus alit, nec Bruma nivali Populetur aspra sidere: Nec Procyon saevis candens fervoribus urit, Acerba pestis floribus. Non aliae hos debent canos ornare coronae, Marcere quam quas haud datur: Ut merita Herois victura laude superstent, Documenta clara posteris: Quos curat reputatque unos, qui tempora cuncta, ut Det Patriae, demit sibi. At tu Natalis felix decurrere, redique, Sed saepius, felicior, Atque diu terris indulge hoc sidus, Olympo Ipso favente! Fulserit Hoc nobis, fugient mala nubila, quae hactenus urgent Et Leucorin vexant meam. IX. Ann. 1653. SERENISSIMO AC POTENTISSIMO PRINCIPI AC DOMINO, DN. JOHANNI GEORGIO, DUCI SAXON. JULIAE, CLIVIAE ET MONTIUM: SACR.ROM. IMPERII PRAEFECTO PRAETOR. ET ELECTORI, etc.etc.etc. CONSERVATORI OPTIMO, DOMINO INDULGENTISSIMO: DE LXIX NATALI REVERSO FELICITER, DEVOTISS. PIETATIS ET OBSEQUII CULTU GRATULATUR ACADEMIA WITTENBERGENSIS. QUanta venit patrio iam nunc fiducia fato? Publica spes iterum commoda quanta manet? Natalis DOMINI rediit, pariterque renata est, Nostraque ab integro constabilita salus. Quid numerosa iuvat trepidos dare vota Tonanti, Si Patriae nobis omnia vita Patris? Scilicet hoc uno nos et Res publica salvo Stamus, et est nullas fas timuisse vices. Magna dies salve! merito tibi solvimus ora, Ominibus, merito gaudia festa damus, Votaque. Tu Superum felici adiuta favore Saepius hoc vultu, vel meliore, redi: Utque datam Patriae firmet Musisque iuventam, Expertem senii, fac, DOMINUM, esse, senem. X. Ann. 1655. SOLLEMNE PIETATIS, SERENISSIMO PRINCIPUM, MAXIMO AC VETUSTISSIMO ELECTORUM, JOHANNI GEORGIOD.G.SAXONIAE, JULIAE, CLIVIAE AC MONTIUM DUCI etc.etc. PATRI PATRIAE OPTIMO: INSTAURATORI RUINARUM SUARUM BENIGNISSIMO, ACADEMIA WITTENBERGENSIS IN LXXI. NATALITIIS EIUS EX VOTO DEVOTISSIME SOLVIT. HActenus immensas venantum iubila silvas Exercent, clanguntque canes longinqua vagatae Avia, lustrorumque potens spectacula Oreas Instruit, et totis scrutata cubilibus apros Proturbat sternitque tibi, dum turba nepotum, Et nati nataeque ingentes undique cingunt Cum Generis caeleste latus, fessumque senecta Demulcent animum, et gratis obtutibus explent: Quin alii celsi Herios, quibus inclita virtus Sidera, et illustres promittit terra triumphos, Circum astant prompti obsequiis: nunc maximus aether Tandem etiam venit ad partes, faustoque recursu Natalem tibi, Saxo Pater, vertentia portant Astra diem, felixque alium tibi Martius annum Ordinat, atque novo dilatat gaudia plausu. Quid potius faciat tua Leucoris? omnibus aris Sternitur, et superis laudes gratesque rependit, Dum victrix sua vota tenet, dum Principe salvo Nil metuit: quin tuta sibi diuturnaque spondet Gaudia, et aeternos, abs te quos sumsist, honores. Qualis mane novo iam diffugientibus astris Exuitur mundus tenebras, quibus horruit ante Informis, tristi cum mersus nocte lateret, Sic radiis imbuta tuis Academia ponit Squalorem, atque a Sole tuo roburque decusque In vetus assurgit revirens: sic pristina sperat Saecula, quemque indulsit Avus, tuque ipse dedisti Florem olim, triste ante nefas quam incumberet orbi Bellorum, et toto MusasHelicone fugaret. Ergo illae auspiciis revocatae ingentibus, ultro Muneribusque tuis, dilecta revisere certant Limina, et assuetis gaudenet sudare palaestris: Nunc autem et plaudunt choreas et carmina pangunt, Sertaque, quae canos natali fronde coronet Solenturque tuos: nec enim fulgentia gemmis Munera Hydaspeis, rutilove efficta metallo, Vel tua te fortuna sinit deposcere, nostra Vel dare: queis vulgi pretium si demere fas sit, Quid facient? non egregios inducere mores, Aut pulchras animis artes, sapientia queis se Firmat, honoratos assumitque ardua cultus: Non actis valeant ingentibus addere laudem, Atque immortalem famam spondere sepulchro, Omnia quae nostrae gaudent praestare Camenae. Quarum nulla potest tempestas carpere flores, Non exurere hiems, non tota abolere vetustas, Quamvis cuncta ferat. Faveas modo, mitis et adsis Donis ipse tuis. Sed non dediscere possis Esse pius, pergesque adeo bonus Albin amare, Albiadasque tuas, aeterni pignora veri Queis primum rerum ille parens hominumque repertor, Postquam iterum Phariae mundo incubuere tenebrae, Et Babylon diras Romana offuderat umbras, Indulsit, legesque suas aversa docere Saecula, et infaustis erroribus addere finem Posse dedit. Sic magne Ducum tibi saepe recurrat Felix ista dies, atque intemerata capessat Gaudia: sic numquam sese tua sentiat aetas, Et firmam imperio pacem tuus asserat ensis, Asserat et patriae longa otia: sic tua laetis Celsior ilicibus, platanis diffusior amplis Floreat, et nullo marcescat sidere Ruta, Dispergatque nemus, grata quod Saxonas umbra Non tantum, Mysosque tuos, foveatque tegatque Sed totum, qua stat pietas, quoque recreet orbem. XI. Ann. 1657. M.Jan. AD ILLUSTRIS ET GENEROSISSIMI DOMINI, DN. HENRICI JUNIORIS, LIB. BARONIS a FRISEN, SCHONFELDI, PUZKAVII, JESSENI, DOMINI: SEREN.SAXON.ELECT. A SANCTIORIBUS CONSILIIS, FILIUM PRIMOGENITUM, HENRICUM TERTIUM, GENETHLIACON. EXspectate diu, et votis precibusque petite Assiduis, emerge puer: da blanda tueri Oscula, fulgentesque genas, totumque parentem Imperti (vultu tantum: nam plenior aevi Moribus, et magnis animi praestabis in orsis) FRISIACAE spes certa domus. Te mollior hora Nascentem, et verni placide excepere tepores, Non magnis vacui auguriis. Hinc nascitur annus, Inque novas turgescit opes: hinc omnis ubique Copia proventusque fluit. Tu stemma novellum Ordiris, maiusque decus, quam lumen avorum Contulerat, longam in subolem, titulosque potentes, Illustri de Patre feres. Quanti undique plausus Consurgunt ferventque tibi? Quae festa resultant Gaudia, gratantumque fremunt quanto omine voces? (Nec quicquam hic vulgare decet) Favet omnis olympi Astrorumque, HENRICE, chorus, cunasque frequentant Numina quanta tuas? Invicto flore Iuventas Accelerat, laetum aspirans in membra vigorem, Et robur vitale serens. Candentia tractat Clotho fila manu, ferrumque immite coercet, Quod praeceps livore malo distrinxerat ante, Et scelus hoc crimenque vocat. Comitata sorore Tergemina Cytherea venit, pingitque verendo Lumine sidereos oculos, gratoque venustat Flore genas, totumque heroo corpus honore Esse iubet mactum. Dulcissima cura Parentis, Ter ternae sua plectra Deae, laurusque recentant, Dum cupiunt servire tibi, et crescentis amorem Victurum teneris confestim obstringere in annis. Hae prisci tibi dicta aevi, et quaecumque vetustas Docta canit, narrare ardent: praeclara virorum Hae dare mox exempla tibi: tum fingere linguam Osque teres, Pyliae cui cedant mella senectae. Nec Virtus tibi mascula abest. Haec carmine sacro Te ter obit lustrans, animosque in pectora magnos Insinuat parva, atque faces iustique piique Subiicit incumbens operi. Prudentia iuxta Assistit mentemque acuens ingentibus armat Consiliis, verumque latens commonstrat, et omne Instruit in tempus. Talem te nate Neocli Finxerat, et talem doctae sensistis Athenae. Interea dum, chare puer, succrescis, et illa Dona Deum nondum exerces, fascesque curulesque Excelsas tibi adornat Honos: tibi Gloria currus Laurigeros, centumque tubas ex aere canoro Fama parat, differre viri quibus incluta laudes Possit, et aeterno cantu dispergere in orbem, Et Patris exaequare decus, quod nulla silebunt Saecula, non ullis arctabunt tempora metis. Vive puer, Patremque refer: tibi Patris in actis Vivet Avus: vivent totius splendida gentis Nomina, seu dura arma illos, et Martia castra Extulerint; seu pacis honor tranquillaque virtus, Et civile decus, nulloque aspersa cruore Gloria, quam leges, sapiens et curia donat, Vive! aderit patriae Pater, ingentemque fovebit Indolem, et has tantas dotes vel Caesar amabit.