Poemata selectiora. Machine-readable text Buchner, August Buchner XML version, markup prototype, December 1999 Sandra Ehmmarkup Camena
http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ buchner1 buchner.html buch001.jpg buchner.xml buchner1/jpg html Dresden:M. G. Hübner

Regeln fuer die Texterfassung 03/2001

not necessary

 26 June 2001 Susanne Mussmann markup line tags AUGUSTI BUCHNERI IIX. ONOMASTICA. I. Ann. 1618. Jan. 12. In Nominalia M. REINHOLDI FRANCKENBERGERI, Histor.P.P.Wittenb. QUod bene sit! REINHOLDE tuam Pater ille Deorum, Patulcius idem et Clusius Qui cluit, accelerat lucem, et sua munera amica Amiculos dare adiubet. Quid reddam tibi ego? mihi vinea nulla beatas Auctumnitates suppetit: Pangere nec didici vites, sed pangere carmen Rudem esse Musa noluit. Verba igitur, non vina, suis verba ebria votis, Sed pauca, nuncupo tibi: Quaenam? ista ut sine nube dies decurrat, et olim Tibi redeat, VIRO, PATRI! II. Ann. 1622. OnomasteriisPAULI PRIMSLEBEN, Moravi. PAULE, novenarum cultor studiose sororum, Paulum, age,Pegasei sacra relinque chori. Seu tibi Natalem, seu nominis annuit omen Ista dies, festis tota terenda modis. Felix, qui laetum potuit miscere severo, Qui Veneri pariter Pierisinque vacat. Socratico qui more potest adducere frontem, Et mox ingenua solvere laetitia. Ipse hominum Custos non semper sidera torquet Iuppiter, et magnis dat rata iura Diis: Saepe etiam Aethiopum mensas et grata celebrat Otia, nectareo orda liquore rigans. Te quoque fas hodie doctas seponere curas, Et Genium ludis concelebrare suis. Ut blanda ingenii virtus, mox, fota quiete, Ad solitos actus acrior ire queat. At tu festa dies, multos celebranda per annos, Candidior PAULO candidiorque redi. Aliud. Libatur dum flore meri, dum nostra Camena Carmina non-paribus dat tibi, PAULE, modis, Tota tibi Liber sua mittere dona videtur, Qui vino pariter carminibusque praeest. III. Ann. 1634. Ad Nobilissimum et maximae spei Adolescentem RUDOLPHUM a BRANDT de LINDAU, in WIESENBURG, etc. Nominali eius reverso, ODE PINDARICA. STROPHE. RUDOLPHE, Brandium genus Clarum, vetustum, nobile, inclitumque, Quem strenuo atque opulento olim BENNONI felici partu BUTLICIA illustris dedit, Invidenda gemma Matronarum: Tuo dicata nomini Hodie (viden`?) refulsit Lux amoena, lux verenda, Meque iubet sollemne tibi Properare munus, o dulcis Cura Musarum piarum, Et decus olim! ANTISTROPHE. At nec tibi Indici fero Praedam profundi, divites smaragdos, Aurumve, quod rabie dira Concitat mentes fatigans, Bellisque causas suggerit, Crastinum in diem vix Duraturum Habe, o, tibi, venuste, habe Sophiae et sacrae Camenae Daedala manu asciatum Munus ad unguem: quod ditet Animum manente gaza, aequans Numini immortali ei unde Manat origo. EPODUS. Pulchrum est sanguine splendido Censeri, generis cum beat altior Ortus: sola tamen nequit Dignitas gentis tueri Illustre nomen, quod supra feratur Vulgi tenebras, proximum astris. Virtutis ista laus est: Qua nullum aeque praestans Excellensque dedit magis Bonitas Olympi Mortalium donum catervis; Vix divinius ipsemet Aut maius vidit Aether. Huc RUDOLPHE meus propera, o, Magno PASCHALIO duce: Huc intende animum omnem Strenue dies noctesque, Mentem sacro instinctus amore. Viden`, ut immortalem Capiti coronam pollicetur aurato Praeeminens throno Deus? Carmine applaudens memorabo seris Posteris tuum decus, perenni ut Laudis flore superstet. IV. Ann. 1635. EIDEM, Nominalia sua recolenti, ODE PINDARICA. STROPHE. RUDOLPHE, non TE desinam Iterumque iterumque monere, Virtute nil maius putes Diviniusque vera. Non quae larva inani Imponit male mendax, atque fallit Imprudentiores. Quae nostrorum hominum modo Nebulosa techna est. Tu fuge, O quantum potes, hoc genus Vanum, futile, fumeum: Et persuade animo tuo, Hoc laudes adamantinas, Hoc afferre decus nulla Fine domandum, Esse, quod velis videri, Atque plus excellere, Quam frons prima loquatur. ANTISTROPHE. Numen verere ante omnia Pius, integer, innocuusque Vitae atque mentis. Spiritus Totusque pura mens est, Hinc et mente tali Cumprimis Deus est sancte colendus, Non verbis canoris, Non pompa, qua oculos ferit. Generosa mater post DEUM Sit, RUDOLPHE meus, Tibi, Si me audis, studium alterum, Tum qui Doctor adest tuis Annisque Arbiter optimus, Ne impingas scopulis cymbam Ah! fragilem, aspris, Plurimos modum in profundi Vita nostra quos habet Grandi aetate timendos. EPODUS. Caelum colenti caste et innocenter Nulla claudit copia umquam: ei Mella sudabunt silices, et ipse Fundet rubus asper amomum. Sed nec tangere sidera Celso propius vertice adoret, Faustis sub penetralibus, Si cui nato libereque educto Cados propinavit undantes Honesti et sapientiae Docta, eruditaque, artifexque dextra, Quae, RUDOLPHE, tua est sors. Fruere, o tantis, fruere o, dum fas. (Viden`, ut volucris aetas Properet nulla revocanda mora?) Fruere o thesauris. Sed procul Protervia absiet procax, Fastusque, qui solet tentare Saepe maximas mentes, Mores egregios commaculans male. Vera virtus sobria et modesta est. V. OnomasteriisAnn. 1640. JOH. ERICI OSTERMANNI, Graec.Litt.P.P.Witt. NEc vina mitto, nec placentas nobiles, Amice, sed dono librum, Qui litterarum nectar et doctas dapes Propinet indies tibi; Saturetque mentem copia dulci fovens Ad Hymettii mellis favos. Semel hausta vina nil rigabunt amplius; Pereuntque depastae dapes: Haec mensa durat: quique praebetur cibus, Dum carpitur, totus manet. Mittam placentas, cum bonas ipse haud habes, Nosterque non friget focus, Ut nunc: Falernum, pulchra quando copia est: Iam vappa venditur mera. Non ero molestus: vina mittere haud bona, Hoc mittere est crucem malam.