Carmina quaedam. Machine-readable text Denis, Michael Michael Denis XML version, markup prototype, December 1999 Susanne Mussmannmarkup Camena
http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ denis1 deniscarmina.html s001.jpg deniscarmina.xml denis1/jpg html Wien: Ignaz Albert, 1794.

Regeln fuer die Texterfassung 03/2001

not necessary

 6 February 2004 Susanne Mussmann markup TEI header, tagging; typed text - structural tagging complete - no semantic tagging - Morpheus spell-check LYRICA. IN ILLUD: Non exies inde, donec reddas novissimum Quadrantem. Matth. c. 5. v. 26. Ergo brevis lux cum semel occidit, Quidquid caducae labis inhaeserit, Flammae voraces, et tremendi Carceris hospitium piabunt! Comperta narro. Non ego mobile Praedico saxum, rostraque vulturis, Non perfluas urnas Sororum, aut A labiis fugitiva poma. Vox increatae me Sapientiae Severa terret: Non nisi reddito Quadrante, quem debes, supremo, Quisquis es, egrediere liber! Heu qualis ignis! Quae mora carceris! Quam non movendus iustitiae rigor! Quam nescium flecti tribunal! Quam pretio redimenda magno Profana vitae gaudia! Vidimus Urgente flammas folle super foco Et scoriam secerni, et aurum In liquido fluitare stagno. Quid hoc ad ignes, vindice qui rogo Contaminatis Manibus imminent! En verba saevo mixta fletu Carcere personuere toto: Vos saltem, Amici! vos patientium Sincera tangat commiseratio 1) Iob. c. XIX. v. 21., Queis dextra neglecti Tonantis Incubat omnipotente nixu! IOSEPHO II. ROM. REGI VIENNAM REDUCI 2) 1764. O quam te memorem , Dies ! Dextris ominibus quae Patriae suas Reddis delicias. Age, Dic carmen latium, Barbite! Principi, Quem nunc pulchra suum vocat Regem Teutonia! O nobilis aspici! O solis Genitoribus Dici digne minor! quo cupidum tuas Laudes dicere subvehis, Et spectare iubes imperiosius? Specto, quanta nepotibus Te sceptrum moderante immineant bona. Specto Pacis amabile Foedus cum niveo Pieridum choro, Et ferrum melius datum Fecundae Cereri, et Martis in ultimas Eiectam rabiem plagas. Tecum divus Honos, almaque Faustitas, Virtutumque sororium Agmen per populos labitur aureo Curru conspicuum. Super Praepes Fama volat per memores vigil Aeternare decus tuum Fastos. Hoc Genitrix, maximus hoc Pater Mecum spectat, et intima Mulcenti referat pectora gaudio, Exemplisque potentibus Illustres Sobolis provocat impetus. Sic, dum progenies ferox Terrae sacrilegis scanderet ausibus Fulgentes Superum domos, Contemplans iuvenis nobile Liberi In Rhoecum facinus Parens Iucundum insonuit ter quater: En Tie 2) Nempe: Egregie, Fili!! Illam prospiciens diem, Qua Natus domita victor ab India, Formatisque salutifer Orbi Terrigenum cultibus, altius Divinum genus approbet, Sublimis Libycae tergore beluae. CAROLO PALFFIO ZEMPLINIENSIUM SUPR. COMITI RENUNTIATO 1) Amici Hungari nomine.. Quae Tokaini mitibus in iugis Inter sonantes Bassaridum choros Audace cantas Dithyrambo Sacra corymbiferi Lyaei, Descende pulchri ad litora Bodrogi, Zemplinienfes qua rigat accolas, Descende, Musa! et fronde festa Virgineos redimita crines Hunc allabora carminibus diem Notare dextris! Palffia, Palffia Te Gens reposcit digna dudum Gens cithara, et fidibus Dearum, Gens auspicatis in penetralibus Longo recensens ordine fumidas Ceras, et Heroum per omnes Facta diu celebrata fastos, Gens fida avitis relligionibus, Gens prompta dextris, consilio potens, Gens patriarum legum amica, Et folii reverens sacrati. Haec cernit ista luce Theresiae Iussu potentis sumere Carolum Intaminatos Gens honores, Et Comitis trabeam supremi, Novoque tolli munere Carolum, Quem celsa virtus, et Sapientia, Victrixque manans pulchro ab ore Iam iuvenem inseruit verendo Patrum Optimatum suada senatui, Ususque rerum Principis auribus Admovit, atque in luce clara Caesareae posuit Viennae. O quos tumultus haec nova dignitas Nostras per oras laetitiae ciet! Ut cuncta Zemplini resultant Plausibus oppida, cuncta gaudent Bene ominato nomine Caroli, Cui cura recti, iustitiae vigor, Legumque maiestas, et imis Civium amor residens medullis, Et comitas urbana premunt latus! O quam serenos nuntiat haec dies Aurora, quae candente nostra Nunc vehitur per aprica curru! Haec, Musa! pulchri ad litora Bodrogi Chely per arces differ, et oppida! Me non parem tantis decebit Sorte frui tacitum beata. NOCTI. Ut cuncta late praeter amabiles Fontis querelas dulcis habet sopor! Ut luna, dives fratris igne Sidereas celebrat choreas! O Suda caeli! o Regia Numinis! Quam me cupido blanda tenet tui! O quando mortales volatu Despiciam tuus hospes oras! MUSIS. Iamiam flagrantis saeva Caniculae Decessit hora, et mitior aureum Advertit astrum Phoebus. Arvis Pomiferum caput alme tollis Autumne! Vos, o Pierides! quibus Cura est Poetae, reddite ferias, Finemque tantisper laborum! Grande dein repetemus aequor. IN ILLUD: Vocatus est autem et Iesus ad Nuptias. Ioh. C. II. V. 2. Ridendus ille, qui parans Conubium, Ut prisca gens Quiritium , Cuncta in profanis poneret paratibus Auspicia caeli negligens. Olim Mariti limen, et pandae fores Vivo virebant caespite, Ne Sponsa tenero limen offendens pede Sinistra faceret omina. Frequens Iuventus Hesperi ad primum iubar Pingues relinquebat dapes, Ut advocaret cantibus Thalassium Iocosa fundens carmina. Quid Flammeum, quid deinde concussas faces, Sparsasque quid memorem nuces. Hos caeca ritus condidit Gentilitas, His inchoavit Nuptias. Alio tenore mutua sociat fides Dicata Christo pectora. Non iam profanum Nuptias foedus putes ; Accessit ingens dignitas. Diti supernae nempe dono gratiae Pii beantur Coniuges. Hinc quisquis animo casta volvis vincula, Sociamque destinas toro, Felicitatis huius auspicem tuas Ad Nuptias Iesum voca! Non solus animum fascinet formae decor. Devota praeda tempori est. Opes, caveto, Pronubas facias tuas! Quid non timent Pecuniae? Stimulos voluptae, carnis illicium feris Homo relinque bestiis.