Poemata Machine-readable text Fleming, Paul Lappenberg, J. M. XML version, markup prototype, Dec. 1999 Niehl, Eisha und Rüdiger markup Camena
http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ fleming1 flemingpoemata.html flemx001.jpg flemingpoemata.xml fleming1/jpg html Stuttgart 1863

Regeln f_ Texterfassung 04'/2000

not necessary

 4/2002 Rüdiger Niehl markup TEI header, markup, lines added MANIUM GLOGERIANORUM LIBER V, IN QUO SUSPIRIA. Excellentissimo Medico, Historico, Rhetori, Poetae Andreae Rivino In Illustriss. Lipsensi Publico Professori Veteri Quo Illum Prosequor Amicitiae Studio Etiamnum Exprimendo Addico Paulus Flemingus. SUSPIRIA. 1. Eusebio Lasmano, Desideratissimae recordationis. Qualis ad ulvosum proles Stheneleia Volgam praecinit ipsa sibi flebile mortis epos, talis ad ipse tuam, rerum charissime, tumbam hoc mihi funereo carmen hiulco tono. Ite, meae lacrimae, super ossa natate iacentis. Ite, rnei genitus, me geminate sequi. Non opus est, mihi post lapidem statuatis amici, ipse sepulcralis mox mihi tophus ero. 2. In Harmoniam B. Glogero ante obitum auditam. Traxerat insomnes quatuor per bidua lunas et vacuae iuvenis usque quietis erat. Jamque leves subito cupiebat carpere somnos, vicinus lubricum pergere mortis iter. Ilicet harmonicas audivit coelitus odas. Exquesoporatus talia verba facit: O divinus Amor, si me cupis esse beatum, musica totus eris, totus et auris ego! 3. B. Glogeri Eucharistia. Aetherio iuvenis iam suspirabat Amori: Es mihi, Christe, fames; es mihi, Christe, sitis. Moxque dapes aderant et rorida mattya coelo, qualia, Christe, tuis te potuisse soles. Heic bibit, heic comedit placidus conviva deorum, fructus et hinc tacita spiritualis ope. Paucula sic reparant, ait, aegras fercula vires, Pande mihi totum, dia coquina, penum! 4. B. Glogeri Philosophia. Obvia nuper erat pulla mihi tetrica palla laxaque confusis philosophia comis. Retro verecundse titubabant moesta sorores, ibat et in nigris ars numerosa mitris. Aio: deae, tanti stimulum memorate doloris, quae tam luctifici sontica causa gradus? At pergunt miseraeque tacent. Sed nonne tacescant? Pansophiae, iuvenis cor, labra, lingua silet. 5. B. Glogeri Musicae. Viderat ingenuum vicinae mortis ephebum et iam solvanima Musica stare via. Suavia funereo suspendit barbita clavo et raucum tremulo pollice pressit ebur. Tunc miserum dedicere fides resonare supinae et stridere vagum fila remissa melos. Dum meus in luctus pulmo mihi defit hiulcos, aurae singultant, eiulat atque sonus. 6. Joachimo Elsnero Sil. Ille tuus, tuus ille meus, meus ille Glogerus nostri delicies, nostri utriusque decus, ille utriusque salus, ille, ille utriusque voluptas, ille, ille, ille merum cor utriusque fuit. Ille tuus, meus ille fuit, fuit ille! O quid? o quid? Quid sumus? aut fuimus? aut erimus? fuimus! Hei! fuimus! fuimus! tu, dumfuitille, fuisti! hei fuimus, fuimus! dum fuit ille, fui! 7. Ad Suspiria Sua. Humidus imbriferis amplexibus implicat Auster et pluvio madidos basiat ore polos. Uda citi dant ora poli, mera decidit unda. Exhilarat sitiens illa saliva solum. Ah! praesaga mei semper suspiria luctus, o oculis Austri turbo vaporque meis! Lumina continuas mea poscite, poscite guttas, terra sitit. Quae sed terra, rogatis? Ego. 8. In Herbatione, quam vocant, Ad Flores, qui monstrari ac distribui solent. Pendula labenti demittitis oscula vultu, aurea materno pignora rapta sinu. Candida frontis hyems, niveorum bruma labrorum, marcet; in ostrinis ver geniale genis. Sanguis abit, lac omne perit, color interit omnis totaque flaccescens corpora languor habet. Ah vos felices et ab ipsa morte beatos! Ast ego, dum morior, tabeo; vivo tamen. 9. Ad Fratres Beati, Petrum, Davidem, Nicolaum. Omnis in hoc uno vestrae stetit anchora navis. Navis hic, hic vestrae prora salutis erat. Et iam tota bonis solvebat carbasa ventis museumque pia marmor inibat ave. Quam sed o! insubita ratis interit icta procella! Infelix Clario mergitur ille salo. Non solus perit ille sibi. Periistis et una. Quin, ego naufragii portio quarta fui. 10. Ad Album B. Glogeri. Parve liber, sed magna tui possessio vatis, non minus heredis nunc pia cura tui, ah quoties, quoties madidis te basio malis! Humidus ah quoties mandat abesse dolor! Non sed abes umquam, bona crux, et acerba voluptas, non sine melle tui fellis amaror erat. Nam dominum mens nostra tuum sibi fingit adesse, in vultu quoties haeserit illa tuo. 11. Ad Silesiam. Foecunda mater prolium venustarum et erudita principalium Phoebo nutrix virorum, qualibus graves umquam stabant Athenae, docta vel parens Roma superbiebat invidentibus Graiis; tulisse sat sit entheam tibi prolem et clegantis testimonium verax referrc pubis, gentium quot in vultu et orbe coram publicamus ingenti. Tui quod est nati super, tuum non est. Heec ossa, nostra vendicat sibi Lipsis laudemque mundus, spiritum pater coelum. Tuus redibit filius tibi numquam. 12. Ad Animum Beati. Sacer o anime, novitie socie superum! Quibus ego misere gemo latebris? Ea nova nitida domicilia tua, meis inibique tua levia sola gravibus premere aveo pedibus. Ubique vagor, ubique sto, ubique vocito, nec ubique reperio. Celer abit in ea supera loca: madido quod ego pede nequeo, sequar oculo. 13. Dolor. Ah mihi! te super ah! quas ah! non sentio plagas! Quas miser ah! patior, sed sine morte neces! Aspera continuos crux haec edurat in ictus. Me veniente die, me fugiente ferit. Hei! neque scit dolor ille modum, dolor ille dolores mille novos simili cum feritate parit. .............. Maximus hei! dolor est, non doluisse satis. 14. Hominis Vita Dolor et Labor. Ambo neces hominis pugnant de munere palmae, de potiore dolor, de meliore labor. Hic ait: a primo nascentem vindico partu. Ille, sed a prima vendico luce mihi. Hic: sum te potior, quia non in morte recedo. Hic: ego te, quia nec morte recedo, prior. Consererentque manus, una nisi voce probarent: et dolor et labor hoc sunt in agone pares. 15. Ad Octobrem. Sanguinolente pater, languenti morbifer anno idemque crebrae sontica caussa necis, ergo meis etiam crudelis amoribus obstas et mihi tam charum corripis ense caput? Hoc nec docta tibi iuvenis florentis imago, nec vetuit nostrae nexus amicitiae. Quicquid agis, crudelis agis. Crudelius in te haec mea, quicquid aget, penna vibrabit opus. 16. Ad XVII. Kal. Novembres, Glogero meo exitialem. Et tu furva dies, qualem non credo fuisse, quum cecidit fatum Pyramus ante suum, non te felici Titan aspexit ocello, sed grave fatalis stygma furoris habes. Tempora te reprobent, cunctus te nesciat annus, reiiciant titulum secula cana tuum; at mihi funesto mordeberis ore quotannis, nec mea tam nomen charta docebit atrox. 17. Ad Lunam. Umbrarum ocelle noctiumque pupilla, serena puro quae nites in argento et promiconda luminis peregrini maior minorque facta fratris obtutu, diversa semper, nullibi tibi constans, calliginosis immines poli valvis, et immutata luce cuncta profundis. Quid imperatrix millium catervarum, quid aureorum mille militum turmis stipata, plenum porrigis polo vultuni cursuque lassa languensque quaerendo inane, discolor tibi, quatis coelum? Abi misella; vixit ille, quem quaeris. 18. Ad Suavia Mea. 1631. Nov. 12.

Sylv. VIII. Vorrede.

 19. In Liliam, Amores Jani Georgi Schilachi. Rideo cum lacrimis, nostros ubi rimor amores. Sic mihi bisgeminas res parit una vices. Lactea caesiolis tibi Lilia ridet ocellis, purpurea quondam fronte Eubella mihi. Quam mea lethifero fodiuntur pectora telo, dum frueris, fructum me quod inante scio. Mox madido sicci saliunt e lumine risus. Ne mirere: tibi rideo; ploro mihi. 20. De Iisdem Ad Eumdem. Et memini placuisse pari mihi more Rubellam, iam velut est oculis Lilia chara tuis. Sed meminisse nocet, dominae dum lumina mulces, quodque tenes, quondam me tenuisse piget. Absit, ut invideam. Tanto tibi numina placo, quam cupiam fato posse priore frui. Hoc unum perpende velim, quam morbida res sit cernere prae pedibus dulce, nequire sequi! 21. M. Steyero Propempticum. 1631. Nov. Is, o! o! et mea vita, vale! Mihi linquis inane, nec retrahunt dominum brachia nota suum? Sic lacrimat tua sponsa tibi, sic lassa quiritat, iugera dum patriae Chloridis ire paras. Aio, sile, mea virgo, sile, mea desine questus, non etenim tantum quod lacrimeris habes. Ibit et, et tua vita pia cum sorte redibit; ivit, at aeternum non mea vita redit. 22. In Obsidione Lipsica MDCXXXIL Jam moestae rediere vices, rediere phalanges, omina quae nostro laeva fuere solo. Fortior imbellem magis igneus hostis in urbem barbara tartarica grandinat arma manu. Fulminat et totis inteutat funera muris. Quis vetat, urbs unum pulcra cadaver erit? Saeva novo me fata malo damnant: meus ille murus abest: nudus praesto. Tyranne, feri. 23. In obitum Danielis Rudigeri, Medici campestris regii, qui paucis a reditu in patriam diebus febre petechiali occubuit Lipsiae. 1632. Blandus amor patriae iuvenem mulcebat. Is, o iam, iam nunc te cernam, patria Lipsis, ait. Venerat; at patriam patria quaesivit in ipsa. Pande mihi patriam, dixit, Jova, meram. Pande tuam, dixit. Coelum mox pandit Jova. Et tibi, quo venias, mors erit, inquit, iter. Dicite iam, socii, patriam dum lassus anhelat, non obit in patria, verum abit in patriam.