Poemata Machine-readable text Fleming, Paul Lappenberg, J. M. XML version, markup prototype, Dec. 1999 Niehl, Eisha und Rüdiger markup Camena
http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ fleming1 flemingpoemata.html flemx001.jpg flemingpoemata.xml fleming1/jpg html Stuttgart 1863

Regeln f_ Texterfassung 04'/2000

not necessary

 4/2002 Rüdiger Niehl markup TEI header, markup, lines added SYLVARUM LIBER III, IN QUO ODAE. Eruditissimo Viro Timotheo Polo P. L. Dexterrimo In Gym- nasio Revaliensi Doctori, Desideratissimo Meo, Affectus Reciproci Tesseram Pono Paulus Flemingus Variscus.

ODAE.

1. Epicedion in Jo. He. Scheinium. 1630. Nov. 19. Ut, quando prester fulgurivit Veiovis, et fragore nubirumpo fecit tremere fundo tenus Ceraunia marmor et pavere salsum, lapsura pallidis minans viris sola: sic ego terrore pletus, cum Bubo clari funerarius necem Scheinii exclamat lugendam. Primas lyrae, Madulsa musici chori, Orpheus nostratis aevi, gelascis? an clepsammos exerat tuus glomeris vitae quod ante horam, nefariter nimis filum tuae Moera rumpit non movenda. Moeras Meditrinam, quod ipsa non potis tam malo malo mederi. Vireis oporinum comest tabum tuas et tibi iam dat fuisse. Abiturivit spiritus, poli scius, exhodum nactus cupitam. Nec post meridiaberis cum coniuge; divides nec post suave suavium natis vel unicum tuis; nec merendabis fideli cum corte amicum, qui tuam circummeant ore tecto lacrimantes amara, tumbam, prodigi heiulatuum; nec sonare templa suetum melisma post docebis in laudeis dei, nec scholae praesesse carae ti post licebit. Heu, iaces virtutium, funerate, omnium columna! Sed quod novi? Meremus impiatibus solda nostris haec verenda. Necessibus parere fatis hinc damur, phtharmatis intoxicati. Hic haut valet nevelle, quem poscunt manum. Nos sumus comire tenti. Hoc tantulum vitae, quod est nobis, tamen aeviternae causa vitae quit esse. Namque simus inpeccabiles, non perimus, cum perimus. Lethate, dormi. Plissa noster, donicum Plissa erit, te non tacebit. Salve! vale! nos suaveolenti, quam tibi, qui tui, stiunt, acerrae hos claudisyllabos iambicos damus et rotatileis trochaeos, quos iuxta lacrimas evaporando dolori fundo. Paul Fleming Hartenst. 2. In fusum Tillydis exercitum. 1631. Sept. 7. Quis mugientum fulmine nubium non usitatus concrepuit fragor ? Quod insolens caelo tonitru perfurit et latus icit orbis ? An prava laesus Jupiter ignibus quassat trisulcis Acroceraunia feralibusve iustus armis sacrilegos domitat Cyclopas? Quis sic adultam pone meridiem infuscat auris Ecnephias nigris? Quis turbo, quis tumultuosus pulveream quatit Eurus oram? Quid ille clamor? Quid properantium istud virorum flumen et influum flictu reluctanti rotarum diluvium? Cecidisse tanta tam proeliosi milia Tyllidis credemus ergo? Credimus; occidit late paventis terror orbis, occidit. Opposuere laxa formidolosi terga Carinthii versique pronis Illyrici Gothis . Segnes recesserunt Salassi et refugi properant Triugri. Instate, Vindi, pergite, Saxones! Vibrata flexos plumba petant Styros, ferratus atque sons merentis grando caput fodiat Liburni. Caduca iussis, turba, tonitrua iactate flammis, ningite spiculis, rorate gesis, uncinatus vulnifica pluat imber aura. O bellicosi martia gens soli, Germana pubes, iam tua patriis sequata vexillis tropaea per duplicem celebrantur orbem. Resuscitatos cerno Tuisconas priscosque faustis Arminios globis bellare; iam sui Nariscae Mauritii rediere terrae. 3. Ad Joannem Georgium Electorem Saxonicum, cum Tyllicae copiae Misniae finibus eiicerentur. 1631. Sept. Magne dux, magno sociate regi, Saxo, periuro metuendus orbi ultor et late simulantis horror panicus aevi. Namque victrices Bona Causa lauros ante prostratum religavit hostem et tui vindex tibi destinavit gratia recti. Sume debentem tibi, sume frondem ac triumfali meritos racemo impedi crines et honora laetus imbibe verba. Ut tuae testes animositatis efferi late cecidere Carni, ut Sclavi tristes et inefficaci robore Tungri! Sensit ultorem Charitinus ensem et levis sero sibi digna Vilzus fata, cristatus luit insolentes Dalmata fastus. Perge solantem cohibere Martem, praeque-datricis domitare turbas. Perge! Conceptis tibi gratulatur Misnia votis. Te bonae foelix sociata sorti faustitas albis sequitur quadrigis. Prona te flexis reducem coronat gloria palmis. Pone victores saliunt triumfi et gravis densis spoliis iuventus; pone vocali strepitant remista gaudia risu. Iam redit nudi soror aequa iusti, candor et passis amor unus alis et fides et pax et opima promo copia cornu. 4. Laudes Gustavi Adolphi Magni, Sueonum Regis. 1631. Sept. Et o caduci gloria saeculi, Gustave, regum maxime, maxime, Gustave, victorum, o frementis terrificus domitator aevi et grandis horror, te gelidus Tyras et hirta Colchi litora Phasidis, te cana Vistulae nivosi ora tremunt Hypanisque fauces. Victoriosas poplitibus minor suras Gelonus lambit et efferus Moschus catenatique vinctis Sauromatae sinuantur ulnis. Iam noster adstas. Non tibi Teutonis bulimus auri, non Alemannici siticulosus aeris ardor lucrificas stimulat medullas. Non ampliandi blandiloquentula prurigo regni, non rigidis honor mercandus armis, non cruentis gloria concilianda pugnis huc te citavit. Te superum favor tandemque lenis supplicibus Tonans votis refulciit cadivo subsidium columenque mundo. Te curva duris religio iugis fatale vicit, quo caperes sagum. Suspirioso ignota folle lassa fides tibi cudit arma. Quem cura sacrae provocat infulae, is scuta fausto sumserit omine, late renitentumque certa robora contuderit sarissa, Quam gestienti sussiliit pede Saxo Visurgis, quam placidus Suevus! Quam fautor enari voleuteis disposuit tibi Moenus undas! Tibi severi Nereus Albidis iri paratum supposuit latus, tibi verecundi supina detumuere fluenta Salae, Iam gloriosis densus honoribus vindex Lutheri diceris ordinis, pronis salutarisquc palmis Teutoniae tibi liberatae assertor ingens. Te niveis vehit orbi loquendum fama iugalibus. Gadesque Seresque et remoti te per aprica fremunt Sicani. Tantam severis intimat accolis bellator undis Mosa crepacibus adoream ridetque victum duplicibus titulis Iberum, Iam ter mitrati te vada Tibridis et rauca sacri littora Numici Almoque Sarnusque et fluenta Euganei trepidant Timavi. Insiste, victor! Te cupidus tui suspirat Osus, te veteres Quadi et obvii crebris anhelant Lutiburi Lygiique votis. Flexis amicum fluctibus annuit potator Olae, dum refluus pavet praetervolutis Oenus undis et Savus et tremebundus Ellus. 5. Ad D. Pacem, pro Misnia, cum eius incolae, a turmis hosticis magnam partem dispulsi, post profligatum Tyllidem quisque ad sua redirent. 1631. Sept. Diva, pacato dominata caelo, Albidos tractus et aprica Muldae rura digneris facilis benigno visere vultu. Te repercussae modulantur aurae, pensiles te zinzilulant cavernae, te boat iacchans casa, te sonorum balat ovile. Te, pater, faustum meditatus omen, hic diu seram iubeat morari et revertenti placidum colono commodet aevum. 6. Godofredo Guilielmio libertatem commendat. 1632. Juni 26. Numquam tam varium garrierit melos angustis merula clausa cavernulis captivaeve, sonos aemula liberae, vox auditur aedonis. Dum risu simulat dulcia musico et gavisa cavis saltat in angulis, impostura rudi blanditiis hero, pronam dissimulat fugam. Quod si cauta parum lex aviarii per rimas tenuem suaserit exitum, pennarum volucri remige se potens servis eximit e clathris et mox ad patrium laeta volans nemus, se consanguineo restituit gregi et late dominum concinit aerem et vernas nemorum Lares. Libertatis amor cuncta fovet suae. Est in pulvereis vis ea vermibus, Indignans tenebris impedientibus aegre musca recesserit. Evulsum patria vidimus area, ut moly vitrico marcuerit solo. Nec trunco viduae transitus esculo corni fructificat stolo. Numquam, quod leve sit, miscueris gravi. Sic et congenerem cuncta petunt locum. Par nubit simili, nec quadruplex suo hosti causa migrat loco. Guttam gutta capit, flamma coit loco. Regnator dominas ignis amat domos, hic pendere vagis aes grave nubibus vano nititur impetu. Quo natura sua quodque trahit manu, huc promptum sequitur. Celsa sublimibus, imis ima patent, cerea mollibus et duro rigidum favet. Sustentat sibi ius quodque domesticum nec paret peregre nec bene habet foris. Materno revalet compositum sinu, quod distabuit extere. Tu post sollicitae fata Silesiae turbantis recolis culmen Ositiae mercatorque senis rauca Coi quatis doctae pulpita Lipsiae. Nec te patritia posthabitum plaga submovere suis fata periculis, nec te Pierium protinus advenam arrisit Clarius Pater. O quam dura novi conditio viri, qui se Castalio consociat gregi, imberbis iuvenis, serus amor patris, matris cordolium grave! Hunc a se petulans turba studentium tricarum vario spernit acumine; fastidita velut noctua plumeo est sacrum generi scelus. Pudendae tibi nunc praetereunt vices infamesque dies, annuus et pudor: iam nunc liberius prodideris caput spectarique volens latus ostendes populo. Iam iuvenis tibi abblanditur honos et titulus puer; libertoque merens additus ordini primo redderis aeri. Irritata maris ceu soboles equi et frena et stapedes et phaleras rudi cum sessore feroci excutit impete infrenasque procul iubas et tergus vacuum iactat ephippiis, nos natura parit libera liberos. Qui servit, spurii congener est soli heres. Paruerint nothi et nano steriles corpore spiritus et curvae famulo stent animae iugo, sublimis patrio mens propior polo terrae nil humilis sapit. Mutet morte suam mancipium vicem. Tunc felix fueris, si frueris tua libertate tuus; ipse tibi satis liber, si tibi crederis. Lipsiae d. 6. Cal. Quinctil. MDCXXXII. 7. Ad Garlefum Luders Novogorodia Moscuam. 1634. Juli. Sic tibi longi faveant cachinni, sic perennantes sine flente risus et salus et sors et amoena blando gratia vultu, ut tuae constans vigor ille vitae et comes faustae Bona Mens salutis, anxie vestri cupidum videndi movit amicum. Quinquies fluxum vaga luna vultum irretardato variavit astro, quando te fervens Abeona nostris tolleret ulnis. Interim nostrae valuere sortes et tibi lenes velitantur aurae, dum per amborum pia leniuntur numina vota. Me vetus primae rotat axis aurae et solens sueto fluit unda tractu, dum pigrum durant iter et severae servitus aulae. Aula curarum domus, aula fraudum, litium satrix, necis officina, aula laesuris inimica caelis, invida rectis. Hic metus denso tremit in timore, hic vigent belli comites tumultus et dolus et vis et iniqua crebra caede duella. Malit extremis socius Siberis inter aeternas habitare sylvas, quisquis ingrati timet imminentem principis iram. Gnavus optantum comes otiorum fluxiles lento pede sistis horas, temporis custos, inhibes volantem sedulus annum. Te suis misti salibus cachinni et iocis iuncti comitant lepores, quando formosas tibi blanda stringit Margaris ulnas, Margaris, Persa magis unione et peregrinis radians lapillis, Margaris, cordis cor amorque vestri serus amoris. O ter! o foelix quater et beatus! Qui suus blande sinit ire soles, qui suus pulcro videt axe dulces currere noctes. Sive Padanas cadit inter undas, seu dies Indo redit e fluento, dormit ad votum vigilatque secum aequa voluntas. Liber aerumnis vacuusque curae nobilem vivit sine mole vitam, nobilem novit sine labe tandem carpere mortem. 8. Ad Garlef Luders S., cum arcu lusurus, manuum po- tiorem ipse graviter laesisset. Moscuae MDCXXXIV. 1634. Sept. 2. Risum sat fuit hactenus et tecum placidis sat salibus datum; posthac flebimus invicem, exemplum miseris triste sodalibus, dum fortuna tibi tonat et mutata novis fata rotis eunt. Iam tristes fugiunt poli, iam nubes subitas praecipitant rotas, insueto celer impetu sublatus madidis rex aquilonibus totum perfurit aerem et sudans pluvios Auster equos rotat. Toto sol abiit polo et victum iugulant nubila Cynthium. Nec natura patet sibi, dum fuscus medium vesper init diem. Tutum nuper erat mare inseditque pigro Nereus aequori. Nunc ardente calens mina rixosus tumido cum Borea Notus toto militat in salo et nautis tremulum virus in os iacit. Hesterni quod erat ioci, effusae quod erat laetitiae nimis, fatales hodie minae compensant odiis acrius et malo. Portendunt lacrimas sales, surgit sub medio nenia iubilo. Sic rerum voluit pater, sic humana suas sors agitat vices. Haec dum sic fieri vides, mores mobilium discito temporum; et quae tam celere iuvant noxam posse brevi gignere tempore, et quae tam subito nocent, haec prodesse pari posse puta mora. 9. Georgio Guilielmo Poehmero, Nobili iuventutis. 1634. Sept. 9. Phoebus optato mihi risit ore et suis iunctae Charites Novenis et salus et lux et amans volantum mater Amorum. Festa sors albas agitans quadrigas, ibat apricis comitata fatis, mille centeno sociata pone gaudia risu, cum tuo primi frueremur ore, care dilectis, Guilielme, Musis, et mihi tecum socias liceret iungere voces. Ocius saevi tepuere soles, ocius blandis bonus annus horis, ocius pulcer stetit in pudicis Iulius herbis. Risit in pronum ter honora littus barbarae mater Neogardis aurae, udus ulvosis ter item Chesinus risit ab antris. Iunximus dicta bis in urbe dextras, bis mihi totas Heliconis arces, bis, procul terra, mihi visus omnem cernere Pimplam. Iam licet iunctis magis esse nobis, iam magis firmo licet ire gressu, unit optanteis habitata longis Moscua vicis, seu pigri propter vada lenta Mosquae seu vagum flexi gremium Neglinae imus et blande socii fugaces sistimus horas. Ilicet circum saliunt euntes fratribus misti salibus lepores et iocis risus et agens cachinnos mille voluptas. Hic mera lucens Aganippis unda inter umbrosi cadit antra luci, hic statim surgunt duo fabulosi cornua Pindi. Tu caballini sitiens fluoris ilicet totas patris ebibisti Aonis venas et avarus omnem helluo Cyrrham. Virgo pubentes tibi forma malas lacte confuso violavit ostro, in tuo blande iuvenilis ardet gratia vultu. Docta facundo tibi suada melle tinxit acceptae genium loquelae: fascinat mentes pluvius diserto nectare sermo. Talibus ridet lepor ex ocellis, Phoebus a tali facit ore verba, cum refert festus sua candidatis carmina Musis. Sanguinis celsi generosus humor pectoris pulcram cui replet arcem, laetus admittit capiente totum pectore Phoebum. Inter excelsas similes Camenas patrios blande videt ire mores et genus splendens et ovans avito stemma trophaeo. Quicquid antiqui meruere patres, cum verecundis bonus omne Musis dividit iudex, vetus et recenti oblinit auro. Sic meris iunctos onyges beryllis mutuis scimus radiasse flammis, alba sic rubris nituisse iuxtim lilia bulbis. Celsa sublimes secat ales auras. Ros amat guttam, capit ignis ignem. Prima virtutem trahit hoc secundam foedere virtus. Moscuae, V. Id. VII br. MDCXXXIV. 10. Philippi Crusi Legati Ad Exteros Magni liberalitatem carmine satis extolli non posse. 1635. Herbst. Pura lucenti fuge lympha gestu, curre confusis sinuosa gyris, sancta, sed pauper fluor inter omnes Pegasis undas. Si sacer doctae foret usus odae, sedulus vestro linerem madore carmen, aeternum sapiente nectar, dulcius Hybla. Hoc dedit vestri mihi praeses alvei, liber ambabus super ire ripis et suum tutus, quoties lubescat, lambere flumen. Prodigus rerum nimiusque dando vincit optantis genium Philippus, creber ostendens sua liberalis munera dextrae. Ormus hunc multo gravis unione, tiunc ruber fulva Tagus ornet unda, scribat hunc dlgne pretiosus aurei humor Hydaspis. Ex Ehstia Hamburgum missum MDCXXXV.