Poemata

Poemata Machine-readable text Fleming, Paul Lappenberg, J. M. XML version, markup prototype, Dec. 1999 Niehl, Eisha und Rüdiger markup Camena

http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ fleming1 flemingpoemata.html flemx001.jpg flemingpoemata.xml fleming1/jpg html Stuttgart 1863

Regeln f_ Texterfassung 04'/2000

not necessary

4/2002 Rüdiger Niehl markup TEI header, markup, lines added SYLVARUM LIBER IV, IN QUO HENDECASYLLABI. Incomparabili Medico Hartmanno Gramanno, Magn. Moscoviae Ducis Archiatro Feliciss. Fraterno Capiti Statuo Paulus Flemingus ex terra Advocatorum.

HENDECASYILABI.

1. Ad Reinerum Brocmanum S. 1636. Juli. Salve, grande tui decus lycei, o Reinere, mei medulla cordis, aut si quid mihi cordis est medulla optatum magis et magis petitum, exoptatior expetitiorque. Dum blando tibi complicata nexu, nec turbata animo, nec ore tristis, formosas Theodora stringit ulnas, plaudentisque sinus onus pusillum inter blandidulas patris choreas ad motos hilara parente lallos adnictando recens cachinnat haeres; nos rectae vacui carendo mentis, nec nobis similes paresve primis, aulae portio scaeva turbulentae, nullis utile nomen officinis, venturo nimium pigenda saeclo inter barbaricos procul Ruthenos florentis bona perdimus iuventae. Sic Spartae tua damna taediosae ferventisque molestias lycei iucundo tibi discutis cachinno; sic turpes mihi serioris aevi laesuro notat ungue cura rugas, late per iuvenem legenda frontem. Salve, grande tui decus lycei, o Reinere etc.: ut ab initio. Nisna Revaliam M. Jul. MDCXXXVI. 2. Timotheo Polo S. 1636. Sept. Promissi memor et memor decentis, inter scripturiens heri Camenas Pimpleo medius iugo sedebam. Iam primae mihi sitis, inquiebam, doctae numina doctiora Cyrrhae; ad Polum mihi literas arandum est. Ridebant faciles, rogando rursum: "Quem sed miseris hinc tabellionem?" Stabant Hexametri, sed abnuebant. Adstabant Elegi, nec hi volebant, Hipponax, Epigramma, Iambus, Oda. Quid Musae facerent? Quid ipse porro? Sed vah! Unicus omnium Phaleucus, audax ille, laboris ille durus, nec rectus pede, nec potens loquela: "Quid non, inquit, ego, quid haud hoc ausim?" Mirabamur ego deaeque valgum et promptum patiebar ire laetus. Quod si loripes ille, blaesus ille, nec firmus bene crure, nec disertus, et nullo lepidus nitore lator te convenerit, alpha, Pole, vatum, ne ridere velis nec improbare hunc nostrum miserum tabellionem, sed cernens vitium pedis, putabis tam longo male claudicare tractu. Astrachana Revaliam, m. Septembr. MDCXXXVI. 3. Francisci Murreri S. Nominalis a vicesimo septimus. 1636. Oct. 4. Octobres tibi gratulando Nonas ad pronas fere feriamur Eidus. Si nostrae memor es sodalitatis, o nostri melior medulla cordis, nec faustam tibi spernis ipse sortem, hanc mecum Genio diem celebrans, vicinam comes ibis Astrachanam, qua se cornigeri fluenta Volgae Hircano dividunt bibenda ponto. Non unis patet ambiitus cachinnis, hinc qua flumineo tumens vigore tellus in mediis rigantis ulnis fatorum dominas tot edit herbas, clivosa super ambuli salebra nanas Tattarici casas Nagaei , rem visu tenuem, gravem relatu. Quod si festior esse non recusas, pergamus lepidum fugare solem segnes gnaviter, otiando strenui, et miras salium tot officinas, quos fervor coquit ignei tonantis, cernamus mediis natare stagnis. Natales alii vorando perdant ultoresque vomant mero Penates. Nos, omnem simul exuendo curam nec plenos nimis aut nimis vacivos, frugali iuvet assidere mensae. Et doctas varie ciendo lites de rebus vel iis vel his vel istis, quas blanda bonus audit aure Bacchus et leni Ceres aequa ridet ore et plausu faciles probant Camenae, concordes moveamus usque rixas. Sic vivas decet enecare mortes, quas mortalibus absque fine rebus tortores generant abunde curae: natalem mihi sic tuum celebra, natalem tibi sic tuum celebro. Sic faustus rediens is ipse crebro, felici tibi grande prosit. O sit! Anno MDCXXXVI in classe cimbrica. 4. In Albo Olearii. 1636. Oct. 15. Haec signans Oleario Flemingus indocta dabat exarata crena, qua se barbarici fluenta Volgae fundunt, Tattarico voranda ponto. Quae si nil lepidum, nihil venustum et quod flore suo placere possit, tam parva dederint scheda legendum, hoc huius dominus favens libelli et quisquis legit hunc amans libellum, non tam non-nocuo, precor, poetae, quam caelo nimis artibus neglecto et plane nihil ac silere docto, discretis velit imputare sensis. Quo scribit rudius, colore nullo, te flagrat magis hoc, Adame, Paullus. In Volgae ostio ad lacum Caspium MDCXXXVI m. Octobri. 5. Laudes Urbani IIX. Pont. Opt. Max. (1637. Nov. 1.) Praesul maxime Christianitatis, qui sublime Dei tribunal ornans, dictator facilis supremus aevi, salvando pia iura dicis orbi, te flavi vada curva Tiberini Tyrrheno celebrem vehunt profundo, vicinae decus audiens quod undae, plaudens Hadria, littus inter omne trans Memphin procul ultimosque Thracas facundis loquitur diserta lymphis. Hinc ruptos remeans per angiportus, praeter sideream voluta Calpen, ingenti comes it sonatque ponto URBANUMque ter optimum, ter almum, circum quadruplicem natando mundum, diversis placide salutat Indis. Servati moderator ampli mundi tantarumque merens adorearum, hoc gestes diadema serus et spes. optantum remoreris angelorum, qui desiderium tui per omnes stellantis recinunt cavi plateas. Placatam miseris putamus aethram donec praeerit orbe BARBARINUS. Ex Perside Romam . 6. Salomoni Pelraeo, Legalionis Persicae Sacerdoti, Con- civi et Amico veteri. 1637. Dec. Facundissime Teutonum sacerdos, Petri, Petre, nepos et arrha petrae, cui vivus basis est et ara CHRISTUS, in cuius Polycarpus ore vivit doctorumque suada Lipsicorum, Mayerus, movet inter eloquendam, quem, qua Misnia terminat Variscos trans Muldam, mihi iuncta patriarum concivem facit urbium facultas; nos, dum prima siit iuventa, eadem idem Cynthius educavit aede, idem Cynthius ampliavit urbe, quam Parus rigat et procax Elyster epoto bibit undiquaque Plisso, te sacra faciens in aede mystam, me vatem medicumque praestiturus, si iustas monitis daremus aures. Sed perversus amor foras eundi visendique novas libido terras, tam pulcros mihi praepedivit ausus. Iam, mecum gemitu doles quod udo, post tot mille molestias viarum, tot post mille periculositates, quas nobis freta, quas humus crearunt, post visos Livones, Getas, Ruthenos, Circassos, Ceremissios, Napaeos et si quod genus alterum Scytharum est, inter barbaricos agendo Mauros, fato, nescio, quo simul coacti, tot totos sinimus perire menses. Testes sidera consulesque stellae, lex immobilis astrici senatus et quicquid supera potens ab aula nos et nostra regit, favete tandem, et tantis miseros levate curis! Tanto namque erimus beatiores, quanto longius, exeundo retro, quam mox abfuerimus Hisphahano. In ea ipsa Persicorum regnorum metropoli m. Decembr. MDCXXXVII. 7. Ad Venerem Stellam matutinam, in Nominali Philippi Crusii Leg. 1638. Mai 1. Salve, Crusia stella, bella, salve, quae sera radians serena nocte e picta glomerantis arce caeli, maiorum minuis iubar nitorum, salve, Crusia stella, bella, salve, Te blandi recubans senis protervis mater Memnonis aurei sub ulnis vicini prope nunciam diei, praemittit tacito sopore mundo. Te circum liquidae iocantur aurae, inter dum Charites et inter Horas gemmato super explicata curru albentes agis hinc et inde bigas, quae qua sidereos per astra gyros alato niveum cient rotatu, calcatum liquidis inane plantis exsudat tepidas repente guttas. Hinc anni genialis architectus vernales fabricat Cupido rores, quos plebs non numeranda pusionum udis disiiciunt in orbe palmis. Hi Nymphas super amnicas cadivi gignunt milia mille mox nitorum, gignunt milia mille mox leporum, Nymphas hi super aridas cadentes, iam cum masculeo tumens valore Aprilis humus in sinus recumbit et tot schemata pulcra filiarum, natarum simulacra tot pudica per colles, per aprica, per recessus Maiis parturit invicem calendis, Maiis blanditer educat calendis, Maiis elocat unice calendis. Queis fratrum comites Favoniorum, a Phoebo Zephyri cadente missi, molles inter aedonum querelas cantricumque salubre quid Prognarum, quotquot finierant, choros recentant. Sed quid, Crusia stella, stella bella, prorsus siderea beata forma, prorsus siderea refusa turma, nobis dulce nihil, nihil serenum Hyrcani latus ad ferox profundi ausis a refugo rogare caelo, emergis Scythia benigna ponto? Nos feralis odentis ira fati, heu! iustum nimis induens furorem, arctavit dolor! His dolor Maeandris, et certum nisi, numen, o merente vix placabile morte, flectis omen, vicino brevi destinavit orco. Hinc mentes pavor, ora pallor, artus Letheo tremor inficit veneno. Quid tanto dea talis igne flammae exesos lacrima feris ocellos? Pompa quid comitata, diva, tanta ingratis miseros suoque pridem damnatos capulo mori retardas? Non lux, non radii diesve sudus, non divi faciles placensve quicquam nostrae convenit undiquaque sorti, hei! durae nimis, heii nimis malignae, sed nox, sed tenebrae, sed atra furvi Ditis regia praeficaeque voces et quem strix fera sibilum nocentem nocturnis male tertiat sub antris. Olim fulseris ista, cum paventem felix Crusius ibit in Rosillam, olim fulseris ista, quando primam et mirans et amans Rosilla noctem evicto superaverit pudore, Tunc mater volucrum tot Ida proelium, tunc audax Hymen et licens Cupido, tunc misti nitidis Ioci Cachinnis et Risus tener et Lepor venustus, Lusus, Delitiae, Sales, Gradivi, tunc festiva Libido, tunc Voluptas pulcrarumque chori Libentiarum, tunc pugnax Dithyrambus et Dione, Sileni, Salisubsuli, Penates et fausti Lemures Laresque fidi interpresque Chorea suaviorum et festi sacra vox Talassionis et blandas Genius sequutus Horas et quicquid super est polo deorum et quicquid super est humo deorum, delectabile humo, polo venustum, tunc, tunc Cinxia Iuno, tunc Iuventas, fausto fascina dividens precatu, tunc quae per thalamum nuces iugalem fecundis Cuba seminet pugillis et quicquid deitatis est facetae et quodquod superum licentiorum est, tunc omnes simul advolate cuncti, tunc omnes simul advenite cuncti, tunc omnes simul assidete cuncti ad felix, ad ovans, ad invidendum victricum decus Aphrodisiorum. Nunc sed vana venis, venis molesta, o et nostra salus et, Ida, fatum. Ergo lenis abi valeque. Summum nil nostrum miserante funus aure hauri, mater honora, mater, hauri; quae sera radians serena nocte e picta glomerantis arce caeli maiorum minuis iubar nitorum, salve, Crusia stella, bella, salve. Infra Tarcoviam Tagostanensium inter miserias castrenses Kal. Maiis MDCXXXIIX.