Poemata Machine-readable text Fleming, Paul Lappenberg, J. M. XML version, markup prototype, Dec. 1999 Niehl, Eisha und Rüdiger markup Camena
http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ fleming1 flemingpoemata.html flemx001.jpg flemingpoemata.xml fleming1/jpg html Stuttgart 1863

Regeln f_ Texterfassung 04'/2000

not necessary

 4/2002 Rüdiger Niehl markup TEI header, markup, lines added SYLVARUM LIBER VI, IN QUO IAMBI. Praecellentissimo Viro Dn. Joanni Origano Medico Mathematicoque Absolutiss. Patrono Nuper Meo Domestico Gratitudini Testandae Dico Paulus Flemingus. IAMBI. 1. Francisco Murrero Suo. 1634. März 31. Francisce dulcis, une pectoris calor et cordis intimum mei, quid esse dicam, quid vel ominer ratum primo futurum tempore ex hac, subinde quam doles mecum, mora, abominabili mora. Frustra solutos increpat senex Notos, cum spumeum turbant mare. Sinamus horae, differamus in dies, quod mille parturit neces. Et omne, quicquid est ubique, lacrimae, et fletuum quicquid cadit, misertor annus plumea tegens manu ab humida tergit gena. Annosus evaporat ad nullum dolor et cum senecta deficit. Utamur aevo, cura pluribus levis, sed invidendi plurimis. Dum multus otiatur ad latus comes, vino rubet, somno perit, studet fritillis, acer aleam iacit, par simus hinc prudentius; vel aureorum segreges voluminum meridiemur incubi, vel eruditis, docta quod solet cohors, sermocinationibus fallamus omne, quod dierum praeterit, fallamus omne noctium; papyrina vel omne terrarum via lento pererremus pede, vel exteris nos applicemus oribus, Gallo iungentes Italum. Et si venustatum quid esse non negas, ambobus addo tertium. Quid illud ? illud nosse quod iuvat, pigri hic dum moramur hospites, quod si fatiscat aegra spebus mens suis, quid restat aegrimoniae, relecta denso discutit palam pede Novae platea-Gardiae. Quid dum velimus evenire faustius, quid accidisse laetius? Contentus aufer, fata quem miscent statum. Opinione perdimur. Neogard. Ruthen. prid. Kal. Apr. 2. Philippo Crusio Legato. 1634. April 13. Facunde Crusi, quo disertius nihil quicquam vel eruditius sol ipse, si mittatur, auditum refert, visum vel affirmat redux, Arpiniano mel potentius favo, quod rostra perpluit sua, fabrique nato nectar oris dulcius, quod Atticum bibit solum, ignosce fassis, si quid impares tuae audemus ore gloriae carmenque molle, dissonum, claudum, leve, non rore potum musico, conamur illis applicare, illis tuis o delicatis auribus. Non siderales tuta tentabit vias, quas armiger Iovis secat, columba mergens, patrii tenax soli, et hospes aeris sui. Sic parva magnum cumba pervicax fretum cum non veretur, interit. O dulce, forte, robur o vocis grave, valore masculo potens, haeremus ore, mente labimur, manu regi vetante perdimur. Sis blanda nobis, sis diserta vox diu: sic laude non eges mea. d. XIII. Apr. XXXIV Novogorodia. 3. Jan. Adolpho Raschio, super nominali eiusdem. 1634. Juni 24. Si largientis omne munerum manus totumque quod damus tibi, avarus aestimator et durus nimis rigente mensu supputas et hinc vel affectum tuorum, qui sumus, stricto libras examine, vel curiosi siccus helluo lucri metiris ad virgam trahens, fatemur: Erras, consul improbus tibi nobisque censor non favens. Non aere fulvo ponderanda merx anior nec mentium venit favor, Quodsi subiret causa ditandi tui, possisque semper, quod velis, daremus illa, plebium quae faex amat et quod rogatur Dispiter. Non hanc faventi Nisaeus pressit pede, dulci saliva roridus, infusa largus sumeres, si sint, mera, reposta clavibus decem. Nos Pan agrestis, Pan ovilium vigil, Pan Russiae praeses suae, beavit agno barbaroque, sed bono ex osse Chesinus pater. Hae pauperis Septentrionis sunt opes Novaeque gazae-Gardiae. Sic vile danti, si locum, tempus, tuos agnoscis, ignosces, reor. Novogorod. MDCXXXIV. 4. Sub adventum Legatorum Novogorodiam. 1634. Juli 28. Laetamur ore, mente plaudimus mera, nec pes, nec absistit manus, quotquot fatigata dehiscimus mora Novae sub orbe Gardiae, desueta cunctis hactenus gens risibus speique non capax suae. Valete curae, mentium tortor genus, et omne, quicquid est crucis, et quicquid aegrimoniae subtus gemit et ossa perfurit pigra. Illuxit ortus. Umbra dissili nigra, imbres latete! Sol adest. Abite luctus, interite naeniae, ut pristini vivant sales. Plorate planctus, eiulate lacrimae, Cachinnus in risu natat. MDCXXXIV. M. Jul. 5. Dedicatorium carminis propemptici Georgio Guilielmo Pöhmero, Patritio Norico, scripti Moscuae. 1634. Sept. Excelse sanguis, germen heroum patrum, quos stemma clarat, sed magis virtus levat, debemus omne, quicquid est nostrum, tibi, si quid tenellum praeter est nostrum melos, quod serus aestimas amator et probas; favoris omne fructus illud est tui. Hoc namque toto iure fecisti tuum. Abibis ergo, patriae novum iubar mox additurus, quod negatores polos desidcrante poscit hactenus prece, hucusque frustra. Facta respondent suis iam vota spebus. Pronus immines viae iterque totum, versus in tergus, paras. Dolemus aegri. Dulcis abscedis comes, vocate saepe, post vocande saepius. I sospes inter mille caelitum choros, illuc reductus, quo tuorum te vocat devotus ardor. Nos, quod in nobis ames, pro te viales thure placamus Lareis, papaverinas atque Termino dapes cum lacte mistas, lance libamus cava. I noster et vatis tui semper memor felicis aevi candidos vide dies! MDCXXXIV. 6. Alterius cuiusdam nomine in Nobilis et Magnifici Viri Philippi Crusii nominalem. 1635. Mai 1. Diserte Crusi, principis manus tui et cor meum pii ducis, si dona spectas, Irus est cliens tuus, si vota, Croesus est potens. Nam mentis omne, quicquid est, debet tibi et omne, quicquid est manus, quae tota sumptus solveretur in tuos, solvendo si par iam foret. Sed scimus, istis ipse dives non eges, sic accipis, quod possumus. Patrone, sospes caelites inter greges absolve, quam tractas, viam redique faustus. Interim, dum sic abes, pro te deorum quicquid est, numen precamur, semper ut felix eat et nox et integer dies, ut hoc amoenum, quod tibi grator, iubar, vel centies cernas idem meisque rebus, hactenus quod est ratum, benignus acclines opem. 7. Super nomothesia Gymnasii Revaliensis Henrici Vulpii Gymnasiarchae, ad eundem Catalectici. 1635/6. Dum libero vinctum iugo lyceum septemplici Novensilum catena per publicos videmus ire vicos, praecedit Ordo; Rectitudo dextram laevamque Norma Lexque Fasque Iusto iuncti tuentur. Hinc pedissequarum centum sequuntur artium catervae et tota magni plebs diserta Pindi. Sed pone retro iugis inter altas noctis tenebras aeremque crassum confusa plorat et rudit supinum inerudita turba, Prisciani et mista densis menda barbarismis et error exlex et licentiosae condormientis Maenades Vacunae. De Vulpio surgunt utrisque voces: Debetur omne, quod valemus, uni! Debetur omne, quod dolemus, uni! 8. Christiano Cassio Politico V. CL. et Magno. 1639. Juli. Facunde Cassi, principis tui decus et universae dulcis ardor Cimbriae, miramur illud eloquentiae iubar, per quod coruscus emicas terris apex, ceu plena toto noctiluca sidere, cum sudus aethram mulcet aer et soli sursum videntis purus admittit globum. Admitte votum, vir quod externus facit novusque forsan omne per Pindi nemus; et dum merentis indies crepant fores tot Grotiis, tot Heinsiis, tot Barthiis, pulsantis ad mei manum flecti rudem non obde pessum; comminus stabo tibi, hoc corpus absens, mente nec quicquam procul, huiusque nectar entheum linguae bibam avarus oris, quod Diespiter probat, Minerva laudat, praedicat plaudens Venus et omne caeli ebrium canit. Eytinum M. Quintil. MDCXXXIX.