Schediasmata poetica Machine-readable text Schede, Paulus Melissus Schede XML version, markup prototype, December 1999 Martin Putzmarkup Camena
http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ melis1 schede.html meli001.jpg schede.xml melis1/jpg html Paris: Sittart, 1586.

Regeln fuer die Texterfassung 03/2001 (bis auf Metrik)

not necessary

 29 June 2001 Susanne Mussmann markup line tags 24 July 2001 Susanne Mussmann markup TEI header PAULI MELISSI SCHEDII, FRANCI, GERMANI COMITIS PALATIni et Equitis, Laureatique Poetae, Civis Romani EMMETRA. AD ELISABETHAM REGINAM ANGLIAE. Strophe I. ELISA, Britannico creata sanguine regum, Eademque princeps Angliae caput, Franciae columen, Hiberniae domina, Oceanique potens era: Cuius in pectore sapientia Palladis Habitat; in ore Suada mellilinguis; In oculis Euphrosyne. cuius solium Regale fulcit Themis, aequi Rectique praeses; non sine candida Puritate Fideque, Coniunctissimis sororibus, quales Vix alibi reperire locorum est. Antistrophe I. PRonis genibus poeta Francus ad tua supplex Genua advolutus, qui manum tibi Osculer, patere quaeso; osculer patere Quaeso tibi niveam manum, Indicem (ut spero) benevolae, o Dea, gratiae. Solet etenim tui favoris aura Placida languentem animum solatiolo Firmare, et acrem trepidanti Metum clienti demere. Quis neget Diditam endo medullas Virtutem egredi tuis ab armillis, Almitieque decente comarum? Epodos I. VEl odor saltem tetigerit vestium Suavissimis olfactum fragrantiis; Quanta properiter, quanta cor Sentit remedia! Quod si placidos Non modo luminum radios in hospitem Miseris, verum etiam mitissimis affata Praesentem fueris vocibus: o qua Non voluptate, quo non lepore Iugiter afficies Charitum mulsobibarum Heliconidumque alumnum? Strophe II. HEroica dignitas, et ampla vis, rutilumque Diadema, maiestasque regia, et Splendor ille radians, cui vel aetherias Posse faces Hyperionis Convenit vincere; timidum iecur opprimant temere: nisi eruditio tua, atque Facilitas ingenii, tum quae moderat Humanitas hanc gravitatem, Et scita linguarum illa peritia, Atque amor lyricorum Perquam singularis, erigant mentem. Usque adeo est tibi dia facultas. Antistrophe II. QUae natio, quod solum, genusve tot populorum Genuisse talem praedicabitur Uspiam? simile quiddam aut secundum ubinam Inveniemus? In os palam Una laudarier es, et unica, dignior. Quod Asia non dat, Africaeque tellus Americam quis putet Europae imparilem Sceptris daturam? Tibi soli, Regina, Eous donat et Hesperus Nomen; ac tua fama est Maior clariorque, quam potis fari Pindarus, aut Maro, et acer Homerus. Epodos II. OPulentis ex Arabiae finibus Venisse quae fertur cum gregario Agmine Solymam, perspicax Aenigmata resolvere; num tibi ipsamet Comparari queat heroina, quamvis longe Divinum Salomonem superasse Aestimetur? pol haud est eritve, Qui tua sensa, animique bona exemptilis ausit Potiora pernegare. Strophe III. TAcebo superfluentis alta pondera gazae, et Cumulos, quibus te Plutus obruit, Usquequaque coacervans opes. At enim Cui dubium est, nemus aureis Fructibus, cui bene vigil appositus Draco Fuerat; Iasonisque vellus olim Celere partum rate, thesaurumque nigris Moles ab Indis, et opima Traducta in istanc tot spolia insulam? Praeter hoc et abundans Hanc rerumque fenorisque ditavit Copia fertilibus parasangis. Antistrophe III. SIt, suadeo, nemini sit, hancce fraude Pelasga Petere, aut aperta vi lacessere. Cyrus hoc aliquis attentet armipotens; Ille age te Rhodopeiam Sentiat Tomyrida cruentifica nece. Gere, gere bella, sic volentibus Diis: Capit enim dextra lacessita gladium Audacius: miles et ictum Ter provocatus valdius incutit, Marte cetera tutus. Tu fortes Amazonas, necessum si Sit, Geticis imitabere peltis. Epodos III. APage hinc Mavors, apage. nil, nil tibi Rei est in his regnis. quin capis fugam, Mauraque petis inglorius Magalia? vigilax in specula Excubitor fidem (mihi crede) fallere Numquam avebit; neque sanctum impune ius iurandum Solvent indigenae. Foedifrago istud Suaseris, impiatoque Poeno. Sic agere haud didicit gravis Hibernia; nec sic Generosa gens Britannum. Strophe IV. ARsit face funebri cremata Gallia multos Misere per annos: arsit indidem Belgium; neque etiamnum cinis cinerem Sopivit ignivomis focis. Tu, tua virgine duce, tuta Britannia Agis et ages dehinc dies quietos, Ubi ubi secura mali sors vivere amet. Salus perennet precor istaec: AEternet haec pax commoda patriae. Vota ohe rata sunto; Quae drensantium omine auspicato grex Ad Thamesim probet albus Olorum. Antistrophe IV. BEata bonis tuis ave Albionia tellus, Itidemque Londinum, urbium decus, Aulico celebre fulgore. Tuque adeo Unio ave pretiosior Unionum, ROSAque rosarum Amathusidum Nitidior, o virago; flosque florum Potior, et summa coronarum omnigenum Corona: quam stipat, in orbem Coacta, magnorum procerum manus Purpurantium ab ostro; Sicut Cynthiam minora turmatim Astra polo comitantur euntem. Epodos IV. VOlupe est tot magnifica pallatia Spectare: iucundum est nobiles viros Visere, et alacres principum Dextras tagere. iuvat, docta iuvat Pectora mutuis peramanter alloqui Versibus. Dii patriam servate tutelares; Florentemque diu numine IOVAE Hunc statum sic propagate, ut aucta Posteritas clueat. Dea tu dilige vatem, Modo digna te canantur. MELISSI AD FRIDERICUM II. REGEM DANIAE. Strophe I. MONUMENTA veterum si FRIDERICE, Rex Celeberrime, disquisita ponderes; Invenire est, maximae admirationi Fuisse regalem Pyramidum Aegyptiarum Situm: inde Phariam turrim, ignibus Destinatam noctilucis, navitae Quos sequerentur remigantes Moenia dein Babylonica, A Semiramide condita, in oculos Incurrisse mirifice: hinc adeo templum EphesinaeDianae Splendidissime aedificatum. Antistrophe I. LEgis, Artemisiam quantus adederit Amor, ut cineres, post nigra coniugis Fata Mausoli, mero mistos feratur Bibisse, et ingens struxisse decorae sepulcrum Regis memoriae. Quid, nobilem Dum colossum Solis in pulchra Rhodo, Aut simulacrum fabrefactum Forte Iovis mihi Olympii Reris aspicere, cogitat animus? Plus mentem (puto) tamen afficeret Cyri Domus, exoticusque Plutus, aureumque lacunar. Epodos I. OPus tuum, o DANIAE rector, Miraculis hercle non cedet antiquis. Nempe nobilissimorum Fiet CORONEUS fontium: In urbe quem Norica, suis cum basibus Scapisque epistyliisque ex aere Corinthio affabre curasti Signis adornandum fusilibus, Non sine sumptibus magnis, Artificiumque singulari industria. StropheII. VIden Oceanus ut stagna regurgitet Aquulenta, columnato capax labro? Quo super stat Teuto nixus, Celta, Iberus: Exinde Thrax, et trux Tartarus, et Moschus atrox. Hi cum arcubus, at illi cum cavis Machinis collineantes. hinc trium E medio antri Terminorum Pectora gurgite prominent: Pone quos, sub hederis tereticulis, Fixum est, Rex, tuum atque tuae SOPHIAE insigne. Elephas militari Cum cohorte turriger astat. Antistrophe II. VIgiles capite custode crepidinem Retinere Dracones tutam amant. Ab his Surgit in gyrum, manu sceptrum Hera gestans, Superba pavo: post armisona Virgo dextra, Cui noctua sacra est; hastilia Virgo crispans, ocquiniscens cassidam: Dehinc Dea cum corde aestuoso, et Cum iaculo; ac puer aliger. Nexa pensilibus arma latus habet Sertis; Musicae decus, aegidaque anguinam, Et in uno ligamine Ambo plexa grammata Regum. Epodos II. SIrenas excelsior post haec Erexit ordo, mamillis abundantem Prosipantibus liquorem. Delphinas instigant fuscinis Nudi puelli: premit iacentes cochleas Protervus unguis. Equos Neptuni Non lassat umquam aquae rivus: At ipse Neptunus summa tenens, Calce terit levem concham: Dextra tridente, laeva cornu praedita est. NICOLAO PONTEO DUCI VENETORUM. Strophe I. Nationis nomine Teutonae, Praegestit animus gratulari Recens adeptos honores serenissimo Venetorum duci NICOLAO Frontisque sacrum tiaram. Quid prius, quid posterius celebrare Habes, Calliope, laudi quod sit Decorique, tam eruditione praestanti, et Tam facundia pollenti, et tam strenui- tatis singularis principi? Quem solio collocavit eburno, Suffragiorum calculis non discrepantibus, Astraea dextram gladio armata, Sinistram bilance instructa; virago, Qua nihil aequius, qua nihil iustius. Antistrophe I. MItigans undas Hadriaticas Neptunus hilarem effert tridentem; Tethysque Nymphaeque, glaucas solutae comas, Vitreum ductitantes per aequor Choros, ovatu resultim Perstrepunt. quin et cava litora plausum Tollunt unanimem. laetiscit polus, Revigescit aethra. Non videtis, ut vestri hoc Imago Leonis sentiscens, vividum Quiddam spiret, auratae iubae Concutiens crispulos mihi villos, Tritonis audito tubae clangore? Suscitat Salaciam conchicen argutus Triumphare, testarique profusa Gaudia nantium squamivestes greges. Epodos I. QUid nos facere par est Sensibus humanis praeditos; Ratione carentia cum tuis, dynasta, Exsultent hilariter incrementis? Communem omnium laetitiam et nostram Putare fas sit, eodemque Liceat nobis frui bono, votisque Potiri publicis; qui Allemaniae Latis ab oris, per nubibus propin- quarum Alpium fauces anfractuosas, Amoenitatem Patavinae Academiae Quaesivimus, Musis amici. Strophe II. IMperatoris manus Austridae Veri gerula, DORNBERGUS ille, Iuxtaque FERRERIUS, Galliae regis os Nitidum atque eloquens, se disertos Praeconiorum gerunt an- tistites ex omnibus Oenotriorum Oratoribus heroum. nec potis Meritas silere lingua promptior vatum Secures; nec horret flore sceptri tui Promulgator ampullarier. Dandolus est quondam amore Petrarcam Peculiari prosecutus: haud secus penes Te gratiosam patiare, o dux, Haberi Camenam; cui meliora Annuerint novi Dithyrambi mele. Antistrophe II. URbis hi fundamenta, primiter Surrecta liquidis endo salsis, Canent. canent Hunnicas Barbarorum, super Aquilea feris diruta ausis, Iras, et immane torvi Attilae flagrum, trucis archityranni, Vastantis Latios fines. nec Clephum Memorare miserint, gravem Ausonum pestem: Ut haec inter auctoramentum publicae Subcrerit rei per mutua Vincula, et hinc insulae maris omnes Ionii Aegaeique idem accesserint: et ut Pipinus aequo Venetos exce- perit, Langobardis sub iuga missis, Iure, suis uti viverent legibus. Epodos II. Ast haec aliaque ipsi Historiis debent nuntii, Tibi qui titulos, animose, pervetustis Germanos proceribus, admirantur Extolluntque, summatum Italum iussu, Et urbium indigetum more. En, Equites partim creas eorum, partim Ornas donis, beasque privilegiis. O vive felix, et suesce non semel Interseri fastis, annaliumque Celebriori serie Participatiae Urseolaeque stare gentis. IOHANNI GEORGIO ZOBELLO, EPISCOPO BAMBERGENSI. Strophe. ARCTOAE temperatrix harmoniae Lyra, Caelo recepta quondam Thraciis ab oris Post Orphea trucibus interemptum Bacchis; Demitte Lyra chordas peramabiles, Ut amabili plectro nobilissimi ZOBELLI nobilissimum filium GEORGIUM more patrio cantem. Ille velut candidis Narcissus foliis Progerminans, odore suavissimo Fragrantes exspirat animas halituum. Ille velut purpureis Hyacinthus comis, Humeri decus explicans aureolum, Oculos afficit voluptate, Iucundissima; nec pietatis egens Nec virtutis, uti nec pulchritudinis. Antistrophe. ANnales praedicant aequo moderamine Francoa MELCHIOREM frena temperantem, Qua lenis Erebipolim refusa Maenus Intersecat aqua. te Radiantiae Nemorosa tempe, multae feracia Glycyrrhizae, loquuntur antistitem Recens creatum. Date, date o grandes Seu lituos seu tubas. nunc ingentis opus Est oris. en, parente quid laetius Tuo est? en, quid matre hilarius? vel sub humo Gaudia testata volent. Tibi cognatio, Tibi cuncta propinquitas sanguinis ac Generis gratulatur, applaudens Tanto muneri. Vive decus procerum, Vive, et Semideus consuesce dicier. Epodus. ARduum est urbes cum populis regere; Neminique, nisi quibus a Deo Ter optimo ter maximo tributum, suppetit Volucris remigium consilii, caeleste numen Imitantis, et in penetralia Geniorum Sese insinuantis, excelsioribus Sapientiae praepetis evectum usque pennis. Alata mens enthei poli trascendit Caerula, metuitque terris obtorpescere Vacua. Subvolet inde reversa, Non nisi pacatas oleae virentissimae Frundes reportat et populis et urbibus. AD IOANNEM STURMIUM, ACADEMIAE ARGENTINENSIS RECTOREM. Strophe. LAUDUM praeconia STURMI tuarum Indugredi velle, non cuiuslibet est, quamvis Primoribus guttas ille Castaliae degu- starit aquae labris; sed cuius propitio Nascentis aut Stilbon aspexerit ortum lumine, Cisii Phoebei satelles, aut cui Ledaeus anser Pars Borealis aequum vocis argutae sonum, Itemque Fidicula harmoniam commodam Instillaverit: ut tam ligato numeris Quam pedestri sermone digne praediceris. At ne his quidem satis oris, nedum Satis aderit virium, posse facultate Ingenita sibi viam aperire, tuique Tubam celebrandi invenire idoneam. Usque minores adeo praeteritis gignimur viris. Antistrophe. MAgni Demosthenis linguae Pelasgae Et Ciceronis Latinae, quae viguere olim, Nunc est opus. nunc et plectra Maeonii vatis Virgiliique deposcendum. simul enim Te Gallia admirata est, Italia expavit stupens, Alemanni palmis tulere, adoraverunt Britanni, Cantaber osculatus, Sarmata amplexatus est, Sacrique coluit et venerata est chori Praeses Pallas: ubinam virum tot populis Complacentem indagare quis quaeso potis sit, Provinciam licet acceptarit? Age age Quiritum eloquentissime, nos umbram Esse sinas modo (nihil enim sumus) ecqua Licebit apparere, luminaria Maxima fuscante tuae sic radio claritudinis? EPODOS: SCaturiat ex ore meo limpidissimis Fons laticibus, vel meri venas mulsi Perenne, mellifluumque nectar manantibus: Numquid inexhausto iugis eloquii tui Faciet Oceano? quin et si cui Iunonis compoti Aerigenae magnum per inane tantos Pluviis ciere large detur imbres nubibus, Ut vel uberrimae sint diluviei faciendae; Vix ille vix ad inexsuperabiles facundiae tuae Accedet abyssos. Satius o qiesse homini, quam In cassum aliquid tentasse. Deorum est, posse finire Tuarum STURMI praeconia laudum. AD MARCUM ANTONIUM MURETUM AQUITANUM. Strophe. SICCINE luminibus negaris Teutonum MURETE, tuos prae cunctis optime vultus Avida expetentum mente? siccine te Pontifex Aurea Romae nec invidenda compede Detinet, ne dimovendus venias loco? at tibi Longe plura promisisse dona, divites quam Veneti, Battorides STEPHANUS perhibetur, Sarmatiae rex Praestans atque doctus iuxta. age, numquid opulens Potuit ille amplis rebus obtinuisse? Thybrim Vistula certet provocare, quem pertinacem Potis Brenta nondum sit exorare? ah, quod si nihil hic Valent diserte blandita Pithus verba flexicordis; Austero Scythane Getaque parando opus erit Rhetore? Dii melius, queis facundia curae. Passus repulsam, ter quaterque idem petat necesse est. Antistrophe. VErtito Melpomenen meam in Leucosiam Natura potens rerum; ut pulcherrima Siren Maris Hadriani facta, litus ad hoc proximum Sive dulci voce, sive suavi tibia, Sive iucunda chely, flectere callidis feros Agrestesque, nedum mitiore praeditos ingenio, Pelliciat tericae domitorem Barbariei Monstrorumque: non ut naufragii neque sui Neque aliorum, multo minus popularium, sit Causa; sed ut partim in voraginosa Charybdi Laborantibus, partim ab allatrantis Scyllae canibus Prope obrutis, partim denique in Syrtes periculosas Abreptis opem ferat. omnibus ille siquidem Unus et unicus (ut dicto uno omnia dicam) Muretus est sacra ancora, atque portus, atque asylum. Epodos MAgneta posse reses ferrum ducere miramur, Ingeneratumque foedus exploramus naviter. Atqui mirificissimum est, te velut Alciden Gallicum Alterum, non hominum eruditissimorum cohortem Solum perlecebris istuc inusitatis attrahere, Sed Apollinem Musasque Charitasque mellilingues, Sed Atlantiaden ad te Veneresque Minervasque, Sed Suadelam quoque, Sirenumque totam progeniem Plane rapere. Sentio, sentio MURETE, quam me Constrictum teneas arctis adamantinae catenae Fibulis: gustavique iam pridem immane quantum Manarit ex ore tuo deliciarum voluptabilium. Bibat hasce nemo, nisi cui Camenaesint amicae. AD PETRUM VICTORIUM FLORENTINUM. Strophe I. AT EGO improbus sane forem, Qui te, optime VICTORI, Nec amare nec colere vellem; Te, inquam, quem viri boni Omnes amant, colunt: Eoque magis censerer improbus, Qui non amorem oppido quam libens Hereditario familiae tuae Honestissimae cernendum ad pronepotes Transferre conarer, haud ductarie Sed nave. Libeat mihi te tuosque, Die senex, adorare plane; quisnam Id ne facere liceat vetassit? Antistrophe I. AQua fontis haud dicenda aqua est, Ipsum nisi deriva- ta, colore limpidula puro, Iucundoque amabilis Fontem sapore re- ferat. Viden autem, ut vena profluens Vestrae perenne scaturiginis Extrudat absque faece latices? viden Ut hi rursus ipsis siphonibus acti Porro liquorem Deae illimem vehant? O argentea lympha, lympha o salubris, Ne rogo claude, nec iugis obstipari Cuiquam patere labra aperta fontis. Epodos I. PRoh! quemnam salientibus Obstaculo esse rear scatebris? Quemve Nilus temere Euriposque Obturare? Valeant, Tibi qui sequius volunt, tuaeque domo. Abeant in malam rem, qui mihi, qui meae Non bene. Sed hoc acerbius doles, Ut inaudimus, heu, tubum vitalem ex Canalibus illis unum amoenissimis Fractum, ruptum. Patienter fac feras. Rarumne, si figuli testa conteratur, Aut quod humida ex humo est putrefiat? Strophe II. MIseros homillos! quid sumus Ah, praeter arenosae Ita pulveris coalitam mas- sam, ut, quandoque vis parum Saltem inferat manum, Repente resolvamur; nec affabre Conglutinatos tenacissimae Compaginis iuvare retinacula Queant? quo minus mireris, male fidae Ut plurimum sortis inclementiam In nos conglomerare sexcenta rerum in- commoda: qualiter saepe quondam exeso- rum praecipitia tumultuoso Antistrophe II. RUere impetu (crax!) montium Avulsa solent. tellus Gemitum dat, imaque cavernae Nequicquam remugiunt, Impune subrutis Casae trabibus tignisve proximae, Fortasse et ipso colono simul Prostrato humi. iacent alia quassa vi Ruinae gravis, praeter propter erilem Fundum. sed haec ominosis hostium Sint occasibus. Integrum cordis hercle Rudera nulla quamvis minacum lapsu- um, nullaque mala metu recurvant. Epodos II. DEnasci senio palam est Quae nata sunt: tamen hactenus, Tuscia dulcis ocellus VICTO- RI, palmas ita tuas Animadvertit Arnus insitas pater; ut Suboles traducum plures nova dactylos Protulerit aucta, surculosque nul- lius evanidas in aevi saeclum. Vege, vige et auge perpeti robore, Et tecum florida sint plantarium Virgulta, queis rigui nec saliva rivi Desit, et medulla roris alma assit. PETRO ANGELIO BARGAEO. Strophe. Quid animum vellicatim gloriola Titillat? calcare quid exstimulas o Fama Residem, cantare adurgens brevia capistro Ora frenatum? non, non opis est meae Angelii in BARGAEI (papae, cuius viri?) Praeconia celerrimis excurrere Veredis. Ille, ille venator omnium Maximus, illustris instar Orionis Aut Persei, suas ipse laudes praevortitur, Alite Memnoniae raptus equo Matutae, Talaribusque nepotis Atlantii Pedes incinctus: iamque caput aureum Caeli inter sidera condidit aurea. Antistrophe. Vereor heu plurimum, ne, si mihi vel Custodis Cretum cita fingier, arte impactis Lita ceris, Daedali remigia queant, et Plumipes factus tranem acer inania; Tramite tam diverso ferar, quam Thessalum A fratribus abesse Ledeis senem Vides. Metiri sua se decempeda Quemque decet, limitesque finitos haud Praetergredi. at nec anser volandi vi, si sapit, Aut aquilas imitari volet, aut Phoenicem Hae praepetes Iovis, illa et Apollinis. Strepens ausit multo minus anas cati Voces mentirier harmonicas cycni. Epodos CErnis, ut Architae quasi volatilem Me columbum, tui BARGAE E glutinis Aucupio teneat ames implicatum? Utut avellar; retibus iterum Pedicisque tuis illaqueer necesse est, Pellacibus in tricas adactus escis. Expedi nodos age, meque sine Vagari libere, qua libet, et quo- cumque levis feret aura Apeliotae. Immo Thesei filo potius strictiore Alligatum in vinculis tenebis usque. nam Ab amico amiciter capi suave est. AD IOANNEM MICHAELEM BRUTUM, STEPHANI POLONIAE REGIS HISTORICUM. Strophe I. SICUT humidos liquores, e sinu feti Iovis Interdiu cum largitate iugi Depluentes, seu mamillis Iunonis e lactifluis Rorem serena nocte Liber emulsum Ceresque frugiproma, Paciferaeque oleae repertrix Avidis petessunt desideriis: Idemque anhelant florilegae Napaeae, Dryadesque silvicultrices, non sine Oreadum congrege coetu: Antistrophe I. SIc vigore, BRUTE, caeli siderumque roscido Mortalia optant saecla recreari, et Per novas subinde vires Vitale cor animarier. Vitae medullam, traducesque naturae, Et succulenta rerum Iapeti genus ex Olympi Sibi fontium venis irriguis Haurire gestit. semina quippe fas est Et originem satori rerum Deo Acceptam in hoc orbe feramus. Epodos I. QUid? astra nonne vim ratam, secunda sive laeva, In haec infimi soli corpora Exercent; hominumque temperant Animos, qualitatesque privas Caelitus instillant? Nae, Camenis attributos ordine Fati perpetuo motus orbicos Genius testatur ipsemet virorum Natalibus claris celebrium, Donisque variis adeo praeditorum. Strophe II. NEmo sane, nemo quisquam nec Latinos exstitit Inter poetas, nec catos Pelasgos Cui vel oestro vel furori Fuisse dios ambigas Ignes, canendi causam. eapse re si quos Instinctus ille vivax Reddiderat generosiores, In eos novae denatorum animae Migrasse creditae. sed enim vegentes Sine fine perpetim durant spiritus, Boni bonus ingeneratii. Antistrophe II. MUsicus quod si cluo ipse, te diserto interprete, Nec spernit a me se procul Thaleia, Candido imputandum Olori, Quem Sol, Venus, Cyllenius Sub Capricorni vertice, in domo Thesei Sibi asciere amicum: Tum media in regione caeli Resonis Lyrae chordis Threiciae, Chirone proximo: neque non volanti Cito Pegaso, marinis horoscopum In piscibus dextra tuenti. Epodos II. FEtus poematum Maro lambebat instar ursi: Levis simius gravis Pindari Audaces ego, liberis licet Numeris strictior, Dithyrambus BRUTE repraesentem, Rarus exempli sequendi praebitor? Omnes omnia non callemus. tamen Modica explendae siti facit scatebra Arente quondam fauce, et aestibus De fomite brevi focus ingens relucet. AD CAROLUM SIGONIUM MUTINENSEM. Strophe. SIC fortuito stella tulit radiosissimum Pexa crinem, SIGONI, o et Mutinensium Sidus aureum, o et gemmee Felfinae Ocelle; sic tulit (inquam) stella nupera Ad te nescio quid mittere fumorum Luculenti expertium foci. Vae mihi, Si vapor ille densior tuo clarissimo Perobscuram induit caliginem lumini Vae mihi, si lampadis tuae fulgores Spissa praestinguit nebularum mearum atritas! Revoco, revoco sub incudem minus Affabre politas, ut decebat, laminas. Scoriam pol excoquendum crassiorem, Stricturae ut absistant tenuiores. Antistrophe. ILlustriorem materiam mihi tu commoda Artifex nobilisque et splendide, neve con- verte gratiosum, sed preme pollicem. Precabor Idaliam, ne non vicem sui Fungens Mulciberis, vividiorem ignem Construat; qualem redauspicandis fibris Ex casiaque surculisque turis creditur In ara Solis allucente Panchaius Saecula Phoenix superstes uls sexcenta Excitare. ah! flammane par nostra possit tuae Reputarier? ecquid imprudens rei Opto? non profecto, non amicum est numini, Inferum chaos vel astris comparare, Puro vel auro massulam orichalci. Epodos POne me, pone tenebricosis abstrusum In locis, quo nec potis Eos rosea Nec Phosphorus se candidus penetrare; Ne tibi me talem dedero, quicum In tenebris mices. Ut fuliginosior Statua videar annisque situsque obsita; Protinus simul ac tuorum unica rutilans Ocellulorum obradiaverit scintillula, Fulguris in morem, nubila et quidquid erit Umbrae crepusculive discussa dabis. At si Iove mortuo tu Iuppiter fias, Fulmine nos trisulco ferire cave. AD ALDUM MANUTIUM, PAULI F. ALDI N. Strophe. QUA te recinam lyra? Quo te memorem carmine? O nec avitae nec patritae Virtutis atque eruditionis degener Heres, MANUTI. iam fere centesimum Portitor Helles Nepheleidos ver Reduxit amoenum, ex quo reflorescentibus Bonarum litterarum studiis, tuus ille Ille tuus, politissimorum unus, excoluit Avus Latios campos et rura Pelasga, Averruncatis Barbarici segetibus Lolii, Camenarumque latebras Aganippae fontibus inventis Aperuit, Pindique aditum reclusit Heliconisque, difficilem prius. Antistrophe. VEstigia proxime Sectantis, idem visus est Non sine felici labore Praestare (quantum quidem sibi sumpsit) patris Laudatus ardor. cuius in cultissimis Qui spatiari volet hortulorum Quincuncibus; huic suaves nec absunt flosculi Nitere, at nec corollae bene olentibus herbis: Unde suis sibi nemo non serta seligere Comis poterit, nullo marcentia saeclo. Felices o Manes utriusque ter et uls, Quibus abditi post iusta cineris, Tibi carus nempe nepos ALDE, Tibique natus PAULE, super videndus Bona tot possidere animi datur! Epodos ET adauge propritim tibi relictam Hereditatem MANUTI, nec illam sine Extra familiae decus herciscundam. Soboles tibi succrescat adoro, Aureo quae germine doctrinae caput Redimita, propaget opes sine inter- ruptione sexcentos in annos. Repullulent subinde surculi novi, Causamque fructus prae se ferant Uberioris. Viridario e vestro Cui licuerit carpere laureolam, Pol dignus erit novenarum Ascribi comitibus sororum. AD CLAUDIUM ANCANTHERUM. Strophe. TOTOS nempe Soles, totas nempe Proserpinas Vigilacibus indulges lucernis, cerebrigenae Operate sacris Deae, laboriosissime ANCANTHERE: nec tibi quidquam fenerat Somniculosi LatmiusEndymion Papaveris, frontem oppido madescens lassulam Riguae quietis aspergine roscida. Iam te Paterni, iam te Mercurialis Labra docta tenent et hiante suspensum Labello, et aure tacite bibula Haurientem aurea dicta, sanis Panaceae Lita succis: qualia nec vel Epidaurii Filios, nec Aesculapium patrem medico- rum almum, salutariora profudisse mediis Credimus in floribus per Thessala tempe, Seu Peloponnesi per geniale nemus. Antistrophe. NUper duxerat te diae sub sapientiae Penetralia, divini profecto vir ingenii ZABARELLA, mysteriorum apertiores palam Sensus, Oedipus velut alter, explicans, Occulta perscrutatus Aristotelis Reperta. quam miraris arduam mentem viri, Ut acumen acre sectis patuit viis! Quid planius, quidve enodatius, aut quid Melius queat in medium uspiam afferri, Quod absque difficiliore modo Dispalescat? Benedictus en indole rara Adolescens, germen amabile GEORGIAE Stirpis, Aloisio clarissimo Venetum Cretus senatore; totus addictus Patavii His studiis, pendet arguto Zabarellae ex Ore, tuae Pithus morigerus monitis. Epodos QUis humeris dabit alas meis, non quidem Icarias, sed aut praepetis aquilae, aut Ledaei oloris; qui Zabarellam tergore Pegasi candidissimo provectum Per inania celeriter sequi ne retarder; Astrica non modo poli monstra volubilis, Sed ipsa quoque fata reclusa edocendus? Lavite mihi, o Nymphae Aponi, grave Corpus, ut expiatis purius artubus, Altior et cerro et conifera cuparisso Tollar Euganeum super apices montium. Age remigio pennarum applicito mecum CLAUDI vehere, tuo non sine Georgio. Numquam discludet Olympus Olympo debitos. AD IOSEPHUM ZARLINUM CLAUDIENSEM. Strophe. ZARLINE princeps ordinis harmonici, Idemque Musarum pater omnium, quot Nunc vigent in orbe, quotque post vigebunt, Ecquando Latinum de rebus ipse Musicis Quod opus es pollicitus, in auras Prodiet? ecquando mihi licebit Tui cupidissimo flagrantibus Illud intueri ocellis? Rumpe moras age, desideriique mei Penitis ardoribus si forte non re- stinguendo prorsus es, at saltem Aliquantam iis recreatricem aquulam Inverge, crastinae caput Aurorae Ocyus irrorans liquidissima stacte, Sinumque suave olente myrobalano. Antistrophe. COniuncta Phoebo Melpomene, et tereti Cyllenio Euterpe comes, astra caeli Prospere tibi faventis ordinarunt Fulgentia natali luce, non sine intimae Et Eratus et Veneris amico Lumine. finxere celebriorem Bonae hinc Charites, laborque rite cla- ravit altus architectum Harmoniae. Nova tu priscaque plurima sym- metriis aptas suis, symphoniasque Deducens cum modulis, cantum Mihi Doria Lydiaque et Phrygia Discernis arte, chromaque compingis: Denique perfectum bene Musicum informas, Peritum alacriore sonere tono. Epodos QUem tibi rear Uranien locum Aetherios inter Genios, melodiarum Olor scientissime, desti- naturam superi Iovis fato? Chrysolithis alas amictus lucidissimis Super excelsi Croni globum Evehere, choris nihil invidendus Animorum semper immortalium; Mediusque in Cherubinis ac Seraphicis Oscen alitibus, ter sanctum indeside Concines (auguror) voce Tonantem. Rape me tecum rape sub astra, si nec Auribus humanis ingrata, nec oribus indigna Caelitum modulor, melicae fidicen lyrae. DE CAROLI UTENHOVII ET ANNAE PALLANTIAE AMICITIA SIBI APPLAUDIT. AUSPICIO novem sororum Notitiam mihi November PALLADOS UTENHOVII-QUE Concilias. Sacrae Melisso Semper erunt tuae Calendae, Quas memorent novem Camenae, Pro meritis tibi voventes Carmina syllabis novenis, Carmina versibus novenis. I. Clio. NAtae celebrare Iehovam Regesque ducesque Camenae, Citharis assite lyrisque; Fas pangere mense Novembri Laudis nova carmina thyrso Animis omni sine fuco. His CAROLUS ille Calendis, Simul his innotuit illa PALLANTIA Nympha Melisso. II. EUTERPE. VOluptabilis est bonorum Et iucunda beatitudo, Quos iunxit probitas fidesque. Hac nil dulcius est in urbe, Hac nil suavius est in agro, Hac nil pulchrius est utrovis. Mansuescunt homines in urbe, Mitescunt homines in agro, Lenit pax et agros et urbes. III. THALIA. VIrens Libani velut cedrus Cacumine laeta frundeo Perenne comis regerminat: Pari cor amiculis modo Vigens, animusque respuens Marcescere, floret integer. Cedrum rigat ille ros tener Adoreus; at cor uvidus Rigat Clariae latex aquae. IV. MELPOMENE. CAntibus et numeris meris Personat unanimis chorus; Lacte natant labra melleo: Candidulis per Olympium Aethera vectus ovans cycnis Grex melos usque reclangitat. Nil nisi carmina montibus, Nil nisi cantica vallibus Blandisonis reboant modis. V. TERPSICHORE. GRacileis agitare manus, Agiles glomerare pedes Iterabitis innocui: Niveus Iocus ipse micat, Roseus Pudor ipse salit, Micat et salit Euphrosyne. Agitur bene cum sociis, Ubi mens sine fraude patet, Sine crimine simplicitas. VI. ERATO. AMor, sincerus amor vere; Fides, sincera fides stricto Liget vestras animas nodo. Favillae mutuus accensae Calor vos urat, et aeternum Manens incordiet aequalibus. Columbos UTENHOVI vincis, Palumbes PALLAS amando, sed MELISSUS turturibus par est. VII. POLYHYMNIA. Clarus insigneis nitet inter CAROLUS vates, nitet inter Clara laudatas Dea Nymphas. Clarior fiet meus ex se CAROLUS; dicente Melisso Clarior PALLANTIA fiet. Elaboratum dare marmor Posteri novistis eburve; Musa donabit memor aevum. IIX. URANIE. ALbe qui polo micas Olor, Candidos amicos aureis Celsa plumulis ad astra fer: Huc ubi canora Thracii Chordulis sonantibus lyra Vatis orbe lacteo subest. Quid moraris? Astra vatibus Digna sunt, et astris dignus est Coetus inclitorum pectorum. IX. CALLIOPE. PRomere voce bona laudes, Voce bona doctos canere Novi perstrepitante fide. Quo te proripis UTENHOVI Sidera tam cito contingens? Quo tua proripitur PALLAS? Nescius aspergi maculis Nempe quit ingenuus CANDOR Caeli promeruisse domos. IOANNI ROSBACHO MISNENSI. Strophe. IUVENI modestissimo quae canam ROSBACHO melica, quaeque lectitet sonorus Albis, Albidosque Misena smaragdus, in vertice Racemosorum sita collium; Mihi (amabo te) paucula dictabis, o Melete, Antiquiorum Musarum decentissima. Ille Themin legumlatricem, filiamque Themistos Astraean indeside studio Sectatus, utriusque a latere Ne latum quidem recessit unguem, Scaevolas Sulpiciosque Trebatiosque Nostri temporis amplexatus mirifice Et in Alamannis et in Ausonum Lyceis Variam unde rettulit scientiam. Antistrophe. INeunte ab aevo politissimi Audivit FABRICII Chemnicensis, ora nullis Pol secunda labris, opera sororum novem Rotundatis. Quae, bone Fabrici, Libitina nobis caput invidit ingenuum, Ne longius doctis esset fruisci dehinc Emolumentorum, divinae ex fonte mentis Scatentum, et umecta torrentibus riguis praecordia iuventae cupidae Reddentum? dapis sed Angelorum Compoti nunc trechedipna umeros eburnos Ornant; hymnifera Iovae paeanas ubi Modularis voce lyraque consonos. ut Melior rependit aula gratiam! Epodos. TEcum ROSBACHE nunc hilaror, candidate Gloriae, quam tibi lux niveis equis Propriam spondet. Video caerimoniam Gravissimam, et Basilicae dexterrima Scholae suffragia; quibus absente nobis Tuo decretus est honori tiaras Capitis velamen, digiti vero decus Anulus auro gemmaque coruscans lucida. At cuia lingua tibi basium figet, Quale nona parte suae Charites imbuerunt Ambrosiae? o laetum diem! Ecce Rheno quoque Tua cordi gaudia, Nymphisque Rheneis; Ne solus Albis Albiadesque triumphent. ABELO STRASBURGO SPONSO. Strophe. O TE lepidulum venustulumque! O gratiosae Comitatis Elegantem alumnum, STRASBURGE; qui Gratias Etruscas Sacrum advoces in thalamum! Eho, non sint ad Elystrii Herbiferas fluminis ripas Aut delicatae Charites, aut paetulae Veneres, Quae mellilinguem cantillent Hymenaeum? Agedum, non sine me, non sine meis Queant Emmetris tumulticrepae Spargi nuces; dum Tomingidi Rutilis Cupido novum taedis Ad cubile praelucet viam? Antistrophe. BErsmanus, amor ille Suavitatum, et Casellii dulces Camenae Cum lyra Chytraei Tuique fratris, vel hisce si quis Maior, tuo digna toro Valebant commodularier. At numeros Iuniae nostros Poscunt Calendae. Zygia Iuno fave; Zygia Iuno fave. Zonam dissolvere castam Monet albente micans Hesperus equo; Monent astra, nuptiis coniugum Amica. iam sponse blandulae, Hedera arctius, tener uxoris Semiclusa pressabis labra. Epodos. BAsia rape, rape basia; Facinusque virile patra Quod libuerit, licuerit. Exesto quantum est fascinationum. Ioce, Fescennini pater cachinni Liberrime; quot deliciis Tot illecebras condiisti? En, nectareae sponsa Melliginis imbuta mulso, Stillat odorifero Guttas liquore roscidas! Matuta vides, ut illa Se beatiorem Cydippe Ille se dicat Acontio? AD LAURENTIUM SCHOLZIUM SILESIUM. Strophe. DAEDALAS artificum manus Cum veterum tum recentum, Animosaque signa miramur admodum, Sive coloribus illa picta, Sive ebore exacta affabre Indico, lapideve Pario, Vel aere Cyprio, aliisve metallis. Cui non notus Apelles ille Cous, Aut Parrhasius Ephesinus, aut Zeuxis? Phidian quis ignorat? Quem Praxitelis Scopaeque sollertior Industria famaque latet? quem catus Lysippus Calamisque non obstupe- facient? cui denique non arriserint Et Mentoris egregiae formae, et elegantes Myos erronibus fibris acanthi? Antistrophe. CErtat antiqua, feracius Ingeniorum bonorum, Superare sagacis aevum artis aemulum Tot monumenta, supraque vires Tendere nervos. nam quoque et Pervicax hominis animulus Trascendere polos geminos, avet (idque Haud raro) similis fingi Deorum. Est hoc quidem aliquid, ut arduum, Mortalique praeditis captu Sublimius. Exstat, exstat argutius Iovae simulacrum opificis, maxime Quem mireris, homuncio; quomodo Generetur, quomodo caelestem hauriat Vivax animam, tenere sub parentis alvo Latitans, menstruaque luce crescens. Epodos NAturae peritissimo, Occultiorumque plurimorum scito, Age mi SCHOLZI fer acceptam ARANTIO singularem Fetuum indaginem. Ille caeci labyrinthum regni, Embryonis domicilium, vigil Corruspatus, aperuit hortuli intera Claustra, diutissimeque reconditas Notitias in luce locavit. Bononienses hoc ter et quater beati Machaones, hoc beatae puerperae. Redeat felicitatis huius Pars ad nostrates aliquantula; Gratias ARANTIO sempiternas agent. AD PETRUM VICTORIUM. Strophe. CUNCTATOR audiam pol crediderim Vernas apud tuos bene providos, Qui suavissimis tuis amantissimisque, O dulcissime VICTORI, litteris Minus responderim properiter. Ignosce. veniam meretur excusatio. Eae quidem sane hic me chlamydatum, Clipeoque Tritonidos armisonae praecordia Protectum, manumque machaera Archilo- chi instructum, medias inter tigrides Offendere, formidulosas et hyaenas Aprosque torvos. plusquam immane, quantum Sustinuerim heu pericli, cum beluis Proeliando effrenatissimis. Antistrophe. CRudelis hasce non Hyrcania, nec Gaetulus asper, aut Calydonius Saltus misit huc, quibuscum atroces gerendum Pugnas mi foret. atris Hercyniae Iugis silvae sata, spuria vah Portenta latebras nothas reliquerunt, in hos Profecta limites Euganeorum, Rabiosius dummodo, si liceat, possent truci Insanire saevitia. ast hactenus Supinatus humi nec sum visus, et Immotos pedes acrior robore fixi; Exungulatis istis nempe monstris Ora fera lancinavi. En vestigia Cladis! hanc nulla aetas obruet. Epodos OPem tulit ipsa mihi patrima virgo Barbaricis infesta bestiis, remini- scenti nominis unice tui, VICTORI Indefesse. quin et suppetias alacres Veteribus illis a Camenis sensimus, Thelxiope nimirum et Aoede, et Arche, et Melete; Camenis inquam tibi domesticis: Germanissimus enim illis es. queis utique Acuta mihi tela commodo subiicientibus Ex ipsa Patarei pharetra sagittipotentis, Impetus hostium facile dedimus irritos. Iuppiter servat, qui Iove natis serviunt. AD HIERONYMUM WOLFIUM Oetingensem. Strophe. QUIS fuit ille, VOLFI, Qui primus homines, miserrimum genus, Filis Parcarum tenuissimis Vel in alto Vel terrae propiores Suspendit; atque hos quidem filis Candidulis, illos nigris: Omniumque eadem fors Esse, effecit? simul atque enim Inexorabilis Atropos Pollice linum inciderit atro; Subito heu decidimus. Bullam Hominem dixeris, aut foliolum Arbusculae, aut somnii Fumive fugientis umbellam. Antistrophe. ME bene ventilatum Ridet Lachesis, altius profundius Torquendo furvi vaga licia Radii. sed Clotho mi tamen, ut quos Fatum efficax consequatur, sub- temina ducturos, nivem Aemulantia, fusos Rite iussit currere; dum ratas Poli scrutata vices, brevis Curriculo aevi maxima divis Bona portendier aequis, an- nueret. Speribus ut minima pars Respondet ingentibus! Ut frangit animos levis forfex! Epodos ARanearum pendulis Reges Se purpuramque involvere telis Amant, amabuntque semper; Fatali interitum necessitati Ex stultae sapientiae penu Rati posse subtrahi. nos adeo et hos Ipsos hercule, et funebri comam Implicatas cupressu Ridere sueta cohors sorores, Cedrino recens amicti subere, Athanasiae regnum occupamus Vivi; quod illis abnegatur mortuis. IN NUPTIAS SEBALDI WELSERI, PATRICII AUGUSTANI ET NORIMBERGENSIS. Strophe I. ELEGANTISSIMO Noricorum Iuvenum, lectissimaeque puellae, Sponsis venustissimis, agedum Quae canam mihi subministra Erato pulcherrima: si te Nec Gratiae destituunt comites, Aprica fertis impeditae myrteis Timpora; si nec Cupidinum Manus agilium languent Praeacutis ferire mortalia Telis corda, salubrium Auctoribus vulnerum. Antistrophe I. HOc die nuptiis consecrato Hymenaeus festa gaudia poscit; Poscit serenata laetitiis Pectora, et sine nube frontem. Procul hinc rugae, procul ite Maesti Catones, tetricaeque nurus, Vultum Sabinarum severum, torvaque Frustra imitatae Calabridum Supercilia. nequaquam Locus aegrae molestiae convenit. Nec fas est animum gravi Maerore percellier. Epodos I. NOvae ridentia nuptae labra, Puniceis simillima rosis, Rhodiisve coralliis; Flammantesque oculi, siderum Aemuli nitide scintillantium; Faciunt pol, ut alacriores Quisque gerat spiritus, et hilariore Sit animo. Decus o quantum Ab insigni relucet corpore! Quantus ab aureo nitor monili! Strophe II. HUc ades, patriae flos SEBALDE, Mihi contemplare membra decora, Dotesque raras, quibus solide Praedita est tua MAGDALENA. Viden ut iam carpere fructum Suavissimum, ceu libeat, liceat Ex hortulo succis referto? Carpite, Carpite vernantis hortuli Seu deliciolas, seu pro- lecebras; qua Libentiae vos trahunt, Udis non sine basiis, Nudis vel amplexibus. Antistrophe II. MAter ex HALLERORUM creata Genuina stirpe, femina praestans, Amet nurum, non quidem minus ac Peleo sociatam amasse Thetidem socrus memoratur. Tum, vitricus GEUDERIDES proprium Tuis uti se praebuit votis patrem; Ipse socer, cui propinquitas Cordi est, in oculis, non ut Generum, te ferat, sed ut filium. Affines faveant tibi, et Cognata plaudat manus. Epodos II. PRecari longa alicui saecula Si iuvat, ut iuvat; precor, uti Avis instar Arabiae Sexcentas tibi messes dehinc Ampliusque seni detur condere, Vegeto pariter ac valenti. Dignus enim es, quem Deae beneficiorum Onere praecumulent, et quem Nepotes conspicentur perpetim Progenie optima reseminari. IOANNI IACOBO ET IOANNI LUDOVICO HAINZELIIS, PATRICIIS AUGUSTANIS, NUPTIAS CELEBRANTIBUS. Strophe I. APERITE nunc, aperite mihi Totum Hesperidum nemus, Et odoriferos spargite flores, O Veneres, quascumque De pulchritudine certare Libido rapit. Coniugio simul Copulantur, uno eodemque Die, IACOBUS et SABINA, LUDOVICUS item et SUSANNA; HAENZELIDAE iuvenes, par nobile fratrum, Cum NITHERTIBUS puellis, Cognatione iunctis invicem. Antistrophe I. ROseae genae et rubicunda labra SABINAM; oculi nigri Decorant, et honestissimae formae Purpuream SUSANNAM: Utramque divitiis multis Et dote perampla. sed et haec melos Voce liquida figurare Perita, saepe provocavit Nos decentibus in certamen Cantibus: illa nurus persaepe Suevas Erubescere heu coegit, Pulchram aemulans facem Thaumantidos. Epodos I. PRosapiam NITHERTUM Vetustissimam quis enuntiet: Cui Triphyllon stemmatis Patricii nota? Hac ex gente sibi coniugem Deligere HENRICUS amavit HAENZELIUS, qui senator optimus Cluet, idemque navissimus Familias indagare Vindelicas: Vester ille, vester, o sponsi, Frater, unicaeque Pater unicus VERONILLAE. Strophe II. CApe gaudium, cape laetitiam IACOBE, animi integer: Cape laetitiam et gaudia copi Pectore, facte affinis, Mi LUDOVICE, tui fratris. SABINA age, SUSANNA age comptulam Explicato largius frontem. Vobis Amor Iocusque, Amorisque Et Ioci genetrix arridet, Pollicita intemerati pignora lecti Filios, avi patrisque Candorem, et insitam pronos sequi Antistrophe II. Pletatem, et ingenuae fidei Consortia nam probis Probitas comes est: prava sequuntur Stirpe sati pravorum. Felix propago, tuam disce Sentiscere laudem, et novum adoreae Nosse nomen. Ut bonae gaudent Bonum arbores tulisse fructum; Prole sic bene morata ipsi Exhilarantur honestanturque parentes. Deme famam et ipsum honorem; Laudi quid hoc in orbe aut gloriae est? Epodos II. DOctrina clariorem Utrumque efficit; velut lumina Vestra germanos. eo Gestio vos magis Celsis Aonidum immittere Arcibus, ac nomina fida Perpetuis consecrare saeculis. Sinite exemplar industriae, Sinite virtutis vos ego numerem Munis atque gratus. hac sola Pactione pol fit Hominum genus Immortale. AD NICOLEAM ET LOIDEM VIENNAEAS, CLAUDII ANTONII BARONIS CLEREVANTII F.F. Strophe. AN, si quid umquam mihi fuit gratum, Subdubitabitis, quin munera vestra Fuerint mihi gratissima, o NICOLEA Et LOI Viennides, nobilissimae Virgines? Sudaria illa duo, Artificiosissimis picta Maeandris, Oculatissimisque pervia labyrinthis, Quanta mi voluptate animum affecerunt! Quam illa miratae sunt, studiis Pallados exercitae, Noriadum puellae! Antistrophe. PUlvillus autem laboribus quantis Constitit, in figuris rite locandis, Metricaque forma digerendis! Variis Huc vellera Seres ipsi coloribus Attulere, et contulere manus Vestrae opifices admodum rara in hunc signa, Vigilace intuenda mente. Iuvat Olympo ex Celso prominentem Altitonantis dextram Lance cum fatali gemina Cernere: quo symbolo Iustitiae admonemur. Epodos O Perosissimi salvete digiti, Limbolariarum acuum magistri; Salvete, et hancce gratiam reportate Pro diurnis nocturnisque molestiis, Mea causa adhibitis. At o quam Suavis odor mihi caulas narium Replet, ex stacte casiaque et amomo Fragrantiore! Proprius tibi sit Odor hic, o mollicule Pulville: Proprium item vobis, o Clerevantides, Vincere acu Phrygionisque opere Sequanicas omnes Gallicasque nurus. OBERTO GIPHANIO IURISCONSULTO. Strophe I. LYCHNIDIS hoc quodcumque est, sedentaria Consertum opella, post irrequietum Itiner, Rhenus quod me genitor Naidum, Nicrique conflux Amnis, atque adeo Lutrea palus Conficere nuper vidit: habe tibi Tuaeque IUSTINAE consecratum, O iuris interpres cate GIPHANI. Erycina te leges sub Alias, aliasque sub iura vocavit, Non fori nec litium propria, sed Familiae mutuiter procreandae. Antistrophe I. QUippe tuis unum deerat id commodis, Uxore frunisci posse cupita. Dedit hanc PAMGARTNERUS, columen Noricum, ex sorore natam, OELHAVO patre. quem, mi crede, virum Nec Themidos Astraeaque peritia, Neque elegans umquam promptitudo Linguae Latinae destituit: quibus HIERONYMO grandaevo Socero clepere animum impune valebat. Quin avus sponsae eminens erat apud Capita terna Imperii consulendo. Epodos I. VEtere quid iuvat editum esse Stirpe, nisi illam et heroa Virtus, et excellentis ornet Praestantia doctrinae? Utriusque munus indeptasti OBERTE dotis, affinibus beatus Largiter patriciis. Tibi NORIBERGA Plaudere; tibi gratulari PALAECOME; non sine mera hilaritate Et Patrum et Professorum. Strophe II. DI facerent, ipso gaudii tempore DONELLUS huc Lugduno Batavorum Tetulisset, quos vestigo, pedes: Quam proinde et ipse ovatu Cernerer subito laetiscere! quam et Tute rapereris pronus in obvios Tanti viri amplexus! quanta porro Festivitatem auctaret adoreae Cumulatioris fama! Proceres pol et Academia et alumni Vulta praestolantur aurea hominis, Et avidis ipsum animis expetissunt. Antistrophe II. VOs duo in integrum restitutae scholae Una facem praelucebitis almam, Aderitque ex ascitis aliquis Tertius, vicissitati Utilis. Dabit acclines monitis Grex melior aures, sponteque praeviae Sequetur aurae fulgetra. Nemo Praesente vobis non reverentiam Merito exhibebit Divae, Gladium in manibus habenti, Eunomiaeque Vindici legum. tuerier amat Utraque tam Gymnasium quam Senatum. Epodos II. ETiam oliviferae Minervae Praesidio triumphabis Tu GIPHANI, confarreandi Ritu licitis sacris Operate. Iamque (quod faustum sit) Dea annuit tibi filium paternae Indolis similitudine, termitisque More iuvenantem. Vigesces In hoc nato, natus et (hariolor) in te; Gloria ambo florentes. AD HIERONYMUM GROSLOTIUM LISLAEUM. Strophe. QUALIS, impatiens Solis, Phoenicia cera calore Liquitur, exposita Apricitatis torridulis Aestibus; haud aliter meae Diffluxisse medullam Liquidam LISLAEE mentis Ardore tuo sensi, Veteres amores in GULIELMII Testificante Manes, Iuvenis eruditissimi; Quem nos plus oculis, plusve oculis si Carum pote quidpiam Esse, semper amavimus. Antistrophe. INtimo mihi adhuc ingens Stat corde dolor; stat acerbo Discidio patulis Hians cruentum vulneribus Plaga triplex, miserabili Lamentaria questu: Inibique sauciatis Letale recrudescit Tumor ille fibris, arctam animae viam, et Spiritui meatum Nimietate praestrangulans Saevi cordolii. Gliscit et istaec Ob funera LIPSIO Maestitudo animi recens. Epodos TIbi quoque exestur, HIERONYME, Luctu iecur anxifero, Quale ferunt Tityo lancinari Rostrantibus in viscera milviis Penitissima. Vae miseris! Uter Utri feret opem auxiliarem? Quis nobis Aesculapius EUMOLPIUM In auras revocabit ab inferis? Quis talaripes virga redivivum Tanget aurea? O amice, frustra Sumus, heu! Nos potius invicem Amemus, amemur; et dio FIDIO Dexteras sacras pagamus Sinceri, diaeque MONETAE. AD LEONARDUM LECHNERUM ATHESINUM. Strophe. PRO duplici labore Gratia duplex Referenda venit tibi, LECHNERE Musice. Vix unum petere Ausus fueram munusculum, Compellatione mutua Veteris amici Dyrnhoferi: Tu geminas idem Suave meritum, tibique Gemino obligans me vinculo Obstringis irresolubilem. Antistrophe. MUsae tibi faventes Flumine linguam Clario, mea numina Musae, imbuere. dein Sonos edocuit Te cantor Apollo proprios. Te dulces modique, et illicis Socia fidis vox harmonico Pectine constrepens, Artificis expoliti Numeros sequentem, Gratiis Iungit sodalibus arbitrum. Epodos. AThesi tuo meus applaudit Maenus, amnium Francicorum Late rex. tripudiant celeri Nymphae pede mobiles, Tereti suras Pampino vinctae. Modu- laminibus rapimur cycni Olorinae suavitudinis. Quid simile, quid par in orbe est Toto symphoniae? AD ROSINAM. Strophe. ITA me Veneres bene ament, Et quantum est Cupidinum; Ut ego te perdite amavi Semper, amoque, et amavero Dehinc quoque, mel merum ROSINA, meumque dulce mulsum. Numquam ego de te hercle vel Minimum queo cogitare Quinquelustris amator; Quin mihi cor tripudians gaudio Exsiliat, tuumque animo pollicear Credulo favorem, Tametsi prius ne semel quidem Mihi conspectae. Tantum potest vis amoris! Antistrophe. SImilis (puto) parque mei Nusquam fors amasius Dabitur inventus, adaeque Cui fuerit bona Faustitas Amica. at in hoc tamen Inesse aliquid putent sinistri, Tam diuturna quod hic Videar remora teneri Longiusculus, ante Quam liceat tua meis pupulis Cernere viva lumina, votique siet Compotitus ardor. Sed huiusce quodcumque temporis Superest, mente Aequa libenter feremus. Epodos. O Imago somnorina, Oculis meis in monte praefi- gurata Regio, cum adhuc Puer essem, et mihi nondum Tegeret lanugo pilosa genas: Confidens animi fore Spero, uti (nam quid mihi fraudem Frausa sis?) reapse tandem Veres, simulacra Quod ipsa prae se tulisse Commemini. Fatalis enim mihi Mea (praefiscine) ROSINA est. AD HUGONEM BONCOMPAGNIUM, GREGORIUM XIII. P.M. In gratiam Germanicae nationis, quae erat Bononiae, Anno 1579. Strophe I. QUALIS in Hesperidum viretis amoenissimis Draco pervigili lumine custos Aurea servabat mala, Nihil indulgens sopori Gelidae fratri mortis: Tale tuum, GREGORIpontifex maxime, Ovilia custodientem Ausonia, insomnem bipatentibus Oculis, Bifrontem Lanigeri gregis magistri Videre mirantur. specula is Desuper ab alta Vaticani, in urbem Aciem, totumque obvertit in orbem. Antistrophe I. E Atidicam Themin hoc ferunt singulari modo Tibi, non sine sancta Theobule, Grande tuis incrementis Meritumque praemiumque, Titulos ut maiores Omine ferres, spopondisse, vestratium Pie memorem dignitatum; Splendidiores quae facerent tuos Atavos, patremque Progeniemque clariorem. Minora sic ostenta poli Accipere suerunt lumen administrum Dominatoris de lampade magna. Epodos I. NObiles Senas, Etruriae corculum, Reddidisse memoratur nobiliores Aeneas Silvius ille, cui postmodo Cognomen erat Pio secundo; Familiamque Piccolominiam, Doctissimorum fertilem virorum, Illustriore posuisse in laude: Unde et huic et illis favens Pennis Fama candidis Immortale decus feliciter urtisque Arrogavit, inque Olympi Arces beatas sustulit. Strophe II. QUid tua Felsina? nonne longe ipsa praeclarior Reliquis caput excelsius efferre Urbibus, ultra Apennini Iuga caelo proximi? Quid Tua gens, BONCOMPAGNO? Nonne ea multo celebratior ceteris Honore sacras ob mitras prae- cellere; viburnorum ut agrestium Humili fruteto Aeriae solent cupressi, Cedrive frundentis Libani, Aut abietes, Hercynii comantes Nemoris natae, antistare ligustris? Antistrophe II. TU velut Arctophylax, rotantis poli cardinem Revolubilibus vertere gyris Impiger, observas anni Veteris momenta: iustis Ut eant porro metae Cursibus, adniteris: Iuliis ordinem Vicesque ratas hinc dioptris Astronomi assignent petis ac iubes. Sed enim nisi apte Solstitii aequinoctiique Remensa fixo monstra gradu Edocuerint intercalare tempus; Medio brumam miscebimus aestu. Epodos II. ROma curas praedicet tuas, et piam Praedicet patria mentem; praedicet Ancon Instauratas per hiulca passim vias, Fontesque salubribus scatebris; Merita, quae sequens opere pari Aeternet aetas, te colens, tuique in- delebilem memoriam conservans. Exterorum in annalibus Pol scribere Teutonum Fautor, Teutonum amator. quam quidem ego laudem Faxo, si pote est, ut alterum Oblitteret ne saeculum. PRAETER Caesareum privilegium, quo auctori in annos septem cavetur, qui a die uniuscuiusque operis absoluti initium sumere intelligantur, etiam HENRICI III.. Francorum et Poloniae Regis privilegio sancitum est, ne quis Typogtaphorum imprimere, neu quis Bibliopolatum divendere audeat ante novennium Melissi lucubrationes: praeterquam ii, quibus ille annuerit; uti iam nunc ARNOLDO SITTARTO, in alma Parisiensi Academia Bibliopolae iurato, secundae huius Schediasmatum Poeticorum editionis curam demandavit Qui secus fecerit, libris et poena in sanctione aestimata mulctabitur, ut fusius Regio diplomate continetur; dato Parisiis, die XXX. Ianuarii, anno Christi M. D. LXXXV. Regni XI. Per Regem Iacobo Augusto Thuano consiliario, et libellorum supplicum in Regia magistro praesente. PERROT ssr.