Schediasmata poetica Machine-readable text Schede, Paulus Melissus Schede XML version, markup prototype, December 1999 Martin Putzmarkup Camena
http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ melis1 schede.html meli001.jpg schede.xml melis1/jpg html Paris: Sittart, 1586.

Regeln fuer die Texterfassung 03/2001 (bis auf Metrik)

not necessary

 29 June 2001 Susanne Mussmann markup line tags 24 July 2001 Susanne Mussmann markup TEI header PAULI MELISSI SCHEDII FRANCI MELICORUM LIBER NONUS. AD ELISABETHAM REGINAM ANGLIAE. QUA viridis flavas radens Pegnessus arenas, Subintrat urbis angulosa Noridos Moenia, et aggeribus per brachia bina diremptus Amoeniorem utrimque lambit insulam: Quattuor aestates properis transegimus horis, Latente ELISA desides in otio Pieridum; gratisque animos sic pavimus escis Amiculorum, ut impotentius ferant Heu desiderium causamque abeuntis in oras, Iubente rege caelitum, remotius Distantes patriae a telluris limite amato. Valete candidissima o sodalium Turba; valete, pari concordia foedera mente. Bono profectus ut viator omine Gallica rura peto, memori vos pectore servans, Colensque amansque semper approba fide: Omine sic eodem bene vivite, meque canendo Dedisse singulare Noricis decus, Eximiumque urbis merito celebrasse senatum, Dehinc futura ne silete nesciant Tempora. Quin etiam studium reverenter amicum, Et hospitale praedicate civium et Patricii meritum generis: quibus ut mea primum Placere Musa coepit, antea minus Cognita; complaudens ea liberioribus alis In altiora se elevare gestivit, Ausa graves aditus Perrhaeba cacumina Pindi, Deique sospitalis alma tangere Munera, divinis numquam abscedentia mystis. Propinquior fit en mihi Lutetia: Ardua praemonstrant celsae fastigia turres, Acuta pinna se exserit palatii. Hic ego notitiam veterem (nisi desita vita est) Novabo cum eruditioribus viris, Perpetuae quorum clarissima nomina famae Apollo consecravit auspicatior. Hinc mihi post annum, si numina dextra favebunt, Cupido certa navigare in Angliam Dippano ex portu: teque o pulcherrima rerum Videre virgo, cui potens Britannia, Londinumque caput regni, cui paret Hyberne, Marisque lata vastioris aequora Cum grege Nereidum, et cum Teutonico Neptuno, Citas libenter ad statuta gurgitis Litora provolvente rates. Ast advena postquam In Albionis appulisse marginem Conspiciar tutam, nitidasque intravero portas, Tuaque in aula ELISA fixero pedes, SYDNEIS comitatus, et egregiis RUSSELLIS: Quid est, tuis quod offeram Penatibus, Emodulata nisi Schediae syntagmata chartae, Recente cusa diligentius typo? Optima tu cum sis, Regina, et maxima, nec non Suprema feminarum, in orbe quotquot hoc Auram hodie carpunt; habeant patieris apud te Locum minuta, et ima, et haud nimis bona. AD AUGERIUM GISLENIUM BUSBEQUIUM. "QUAM saepe nobis nec meditantibus "Usu venire, o maxime BUSBEQUI, " Videmus; ut quos hac in orbis " Parte aliquando manens vel illa "Nutu Minervae conciliaveris "Benigne amicos, post alia in plaga " Mundi det indulgens repertos " Sors tibi, non renuente fato. Tu primum ad Istri litora fluminis Mi visus es, qua turrigerum caput VIENNA apertas fert in auras, Austriadum procerum Vienna Natalis ortus; tunc ubi Thraciis Byzantiorum a moenibus, inclutam In FERDINANDI laetus aulam Caesaris incolumi fuisses Statu reversus. iunxi ego dexteram Tecum, et paratis accubui toris Mensisque, TANNERO cupitae Notitiae reserante portam. Longe remotam deinde in Iberiam Cursus tulit te proximus, indeque Salvum reduxit sospitemque: Post aliae atque aliae viarum Tritae, peractis rite negotiis Pro rege Francorum et domina tua, Iussisque MAXIMILIANI Principis, ac iuvenis RUDOLPHI; Cui nunc labascens imperii status, Et summa rerum in Teutoniae solo Commissa, vix aegre cavere Sustinet horribilem ruinam. "At me labore exercuit improbo "Saturnus atrox, florem hilarissimi " Depastus aevi, Marsque torvus, " Praedo rapax viridis iuventae. Vis tanta, tantum nec tamen affuit His robur, ut mi visere Galliam Truces negarint, Ausonumque Oppida cum populo Latino. Quin ecce rursus remige SEQUANAM Veloce sulco: rursus in exteras Profectus oras (quod bonum sit) Moribus haud patriis vicissim Assuesco paulatim; atque iterum tua (Quis credidisset?) lumina conspicor, Illustris AUGERI, tuosque Sex ab Olympiadum meatu Lares saluto. Vix, puto, vix mei Potes recordari: interea tamen Monebar in mentem prioris Acta tibi revocare vitae, Suadente Musa: quam placida rogo (Ut dia suesti numina Hyantidum) Cum fronte, cum vultu sereno Suscipias, veterique vatem Favore dignere, immeritum licet, Nulloque censum nomine. Quidquid est In rebus immortale nostris, Omne adeo hoc tibi pollicemur. AD GUIDONEM LAURINUM. "QUANTUM est in orbis tractibus amnium, "Observa quoquo lumina flexeris, " Cursus in aequor devolutos " Exonerant agitante fluctu. "Sic quotquot annos ducere contigit "Vivis, ad unum praecipite impetu " Tendunt barathrum. Quam minuto " Verlificamus iter phaselo, "Mergendi in undis occidui maris! "Turbarum abunde est: nullibi nec quies, " Nec portus. Instant hac procellae, " Et Boreaeque Notique flatus; "Illac tremendis effera rictibus "Monstra, atque vasto corpore beluae, " Ac quidquid adversum est ituris " Horrida per pelagi sonora. Hos inter aestus occubuit tuus LAURINE frater, Pieridum decus, Alterque Maecenas, virisque Praesidium Latiare doctis: Paulloque post, qui traxit originem Ab urbe nostra, GOLZIUS occidit, Heri benigni pectore aequo Interitum haud tolerare fortis. Lugentur ambo Belgide in intima, Romaque in ipsa praecipue. Tamen Exstant, et exstabunt in aevum Omne libris memorata claris Antiqua priscorum aera nomismatum, et Inscriptiones omne genus, fere Totam per Europam fideli Et digito studioque, et acri Labore quaesitae undique et erutae, Typisque mandatae auxiliaribus. Fastosne porro Consulares Enumerem tibi, Caesaresque Duos priores, atque sequentium Decem repostas ordine imagines? Referre coner Graeciamve Sicaniamve, aliosve libros Industriores, haud modica stipe Parvisque in auras sumptibus editos? Quod restat, o LAURINE, Parce simul sepelire MARCI Cum fratris umbra; sed sine libere Missum evagari: qualis ab alveis Tepore verno liber, inter Floriferos spatiatur hortos, Suave hinc et illinc grex apium imbibens Nectar Napaearum. Hinc opibus tuis, Sollerte cura tamque longo Tempore sollicitaque dextra In unum acervum compositis, iuvans Rem litterarum provehe publicam: ARCHAEA princeps sueta vestris Ut Laribus, comes aevitatis, Dicatur hic non hospitium vetus Mutasse, sed tantum, ut liquet, hospitem; Et tu ipse venturis coronam Perpetuam mereare saeclis. Sic, cum probanda exordia feceris, Opus secundatum auspiciis bonis Succedat, inceptis et absint (Quin capis omen?) aves Inebrae. AD IAC. AUGUSTUM THUANUM AEMERIUM. AEMERI, priscis nova quem poetis Aequat heroo tuba clara cantu, Digna praeclari suboles THUANI; Quid rogo causae est, Debitis nullo mihi quod favore Praevenis nostrum meritis amorem? Quodque Germanum tibi Gallus ipse Conciliare Tendis inceptis Pyladen secundis? Si valet tantum STEPHANI diserti Lingua, si tantum valet aestuantis Pectoris ardor: Quei vices reddam taciturnus aequas? Quei pari flamma referam calorem? Ne, peregrinos quod amare vultus Hospitis audes, Ante non visos tibi cognitosve; Candidum ostendis sine labe pectus, Atque sinceri manifesta prodis Signa sodalis. Fraudis expertem tibi contra habete Cum manu mentem, fidei sigillum, Quod tibi cunctos maneat per annos Inviolatum: Ac, nisi exile est nimis aut minutum, Pro dato grandi melos hoc vicissim Sumito. Nullas foret indecorum Reddere grates. AD HENRICUM STEPHANUM. QUIS credidisset, mi STEPHANE, tria Post lustra, et annorum orbiculos duum Fore, ut relictis heu paternis Sedibus, ingenuisque amicis, Celtarum in oras longam iterum viam Molirer hospes, nec regionibus Contentus unis? Credo sane, Me mea fata trahunt, trahantque Dehinc necesse est. Pegasus aliger, Natalis horae praecipuus comes, Ultro peregrinos vagantem Quaerere sollicitat recessus. Frustra sodales o animae integrae, Frustra Napaearum agmina Noridum Tentastis arguta loquela Me retinere penes Penates Hortosque vestros. Ipsa LUTETIA, Qua nulla magno clarior urbs viget In orbe (vestra pace dictum Sit Veneti, veniaque Romae) Illa ipsa, doctorum hospitium virum, Suo-pte nutu plus potuit trahax, Quam verba promissis referta Grandibus, illiciumve Pluti, "Rerum potentis. Fallor, an insitam "Natura vim per se facile exserit, " Et pectore innatos in ipso " Haud patitur sine fine certo "Latere motus? Scilicet incitant "Ad hos vel illos astra virum impetus, " Et sponte agentem sponte ducunt. Ut volupe est mihi tecum amicos HENRICE, purgatae o decus Hellados, Tuaeque fulgens gloria Galliae, Miscere sermones, loquique De Latiae studiis Minervae! Ut laetor, ingens Noctibus <name type="nation" TEIform="name">Atticis</name> Ex CARRIONIS lampade, et ex tua Accesse lumen, vividaque Tot tenebras face dispulisse! Sic plena quondam cornua Cynthiae Caligine atra mersa, gravissimo Telluris obiectu, receptant Sole avidam irradiante lucem. Macte esto GELLI, macte age-dum novo Splendore. Nox quod Noctibus en tuis Dempta est; lucernae CARRIONIS Pervigili STEPHANOque debes. AD IANUM ANTONIUM BAIFIUM. SIC fortuito cesserit, an Deus Cui lucis almae principium, et sacrum Genus poetarum, BAIFI, Semina debet originemque; Monstravit istanc ceu digito viam, Redux ut in claram ecce LUTETIAM Hortos suburbanae Napaeae Incolerem, tibi Gratiisque Vicinus? Atqui sic animo prius Mecum ipse Musarum assecla volvere: Si cura me vestri, Camenae, Umquam aliqua aut tenuit tenetve, Aut post tenebit; perficit, ut dehinc, Quando relictis Teutoniae plagis Gallorum in oras sum profectus; Talem habitare locum Laremque Contingat, ipsae quem mihi maxime Unaque vobis nostis idoneum, Aptumque Phoebo commodumque, Aere nempe salubriori. Novem corollas cottidie novas Dicabo vestris verticibus, Deae, Ex pullulanti frunde lauri, Aut hedera, viridive myrto, Sertisve numquam non metuentium Marcere florum. Talia supplice Vixdum rogantem mente, voti Participem cito reddiderunt. Gratare vati. Vatibus hic locus Iure est sacratus. hoc viridarium RONSARDUS implevit sonore, Grandiloquis numeris canorus. AURATUS hic, vatum emeritus pater, Magnum sonaturam increpuit lyram, Et numine afflatis benigno Praebuit ingenium poetis. Ne quid, BAIFI, cultibus abforet, Hortorum amator tu manibus tuis Umbrosa tempe densiori Tegmine disposuisse gaudes. "Amoenitatem Teutones appetunt. "Demas voluptatem hanc oculis meis, " Demas decorem: me renidens " Continuo Genius relinquet. AD PHILIPPUM PORTAEUM. ORPHEUS si Rhodopes robora frigidae; Amphion potuit saxa sequacia, Et delphinus Arion Mulcere Aonia chely; Si vates alii sistere flumina, et Devincire feras obsequio tigres: An mi difficile esset, Unam carmine Ianuam In praesens aperire? et faciles heri Sic in vota mea atque arbitrium manus Aptis cogere nervis, Ut tardantia postmodum Ultro prendere amet brachia convenae PORTAEUS celeber carmine Gallico? Ne, nullo obice clausae, Per se nempe fores patent Musarum et Charitum. Sponte sua tui Me excepere Lares; sponte sua tui Me duxere Penates Convivam in penitralia, Mundo ornata suo, nec modicis recens Instaurata tibi sumptibus. At foci Qua se margo PHILIPPE Tollit recta per ambitum, "Inscriptum legitur marmore:GRANDE TOT "INTER RES HOMINUM NIL, ANIMUS NISI " RERUM GRANDIA TEMNENS. Quid sententia vult sibi Tam scita et sapiens? Pol mediocritas, Quam Flaccus merito nuncupat auream, Ut magnum, tibi cordi est; Et melli est tibi Thesei Unius solida atque alterius fides. Quin concors animis turba gregalium PORTAEANA frequentans Dextro limina poplite, Tantum pectoribus diligitur tuis, Quantus vix nec amor Castore cum pio Pollux exstitit olim, Nec fratres Siculi duo, Atridaeve graves, nec socium in suum Vis ardens Pyladis, mutuave invicem Nisique Euryalique Cura in morte probatior. O digna ingenuis corda sodalibus! Tecum quisquis agit, pectore candidus Et verax sit oportet, Nec barros crepet Indicos. IN OBITUM HULDERICHI FUGGERI, KYRCHEBERGAE ET WEISSENHORNI DOMINI. CUI iam parabam condere epos grave, Et FUGGERORUM nobilium genus Illustre, REUBERO monente, Perpetuis celebrare chartis: Cui tot librorum congeriem, suis Quosque ordinatos in pluteis locans, Et distributos classe certa Compositurus eram, virilis Instar tribuni, fortia in ordinem Ad proeliandum pectora militum Cogentis, armataeque aperto Marte aciei seriem instruentis: Quei saeva Clotho tam propere tibi HULDRICHE, fatis haud renuentibus, Vitale rupit stamen, atque Iura sub imperiosa mortis "Misit cadentem?Proh subitas vices! Hoc nempe casu spes mea concidit Fere omnis. hoc casu Camenis Pernicies data quanta sacris! Legante quamquam te Dionysias Ubertim ad aedes tot redeunt bona, ut Hae rursus instaurentur, inque Pieridum potiora alumnos Aera erogentur: qua Nicer aureus Undis susurrans lenibus alluit Arcem Palatinam, ac superba Turrigerae iuga Myrtileti. Frustra obstrepentem nunc ego Sequanam Large profusis irrigo lacrimus, Frustra propinquis luctuosas Collibus ingemino querellas. Vicina ab antro flebilibus modis Responsat Echo maestior, et venit Communis in partem doloris Aura bibens querulum eiulatum. Iaces, iaces ah optime FUGGERE, et Tecum sepultum est, quidquid amaveram Virtutis antiquae, ipsiusque Iustitiae, et pietatis almae. At (quae reposta est gratia Manibus) Heroas inter praecipuos cubas Domus Palatinae, piosque Ipse cinis cineres humatus Exoscularis; nec pote pristino ab Amore quidquam deminui, inclutos Quo prosequebaris tetrarchas Vivus; amicitiam fidemque Testatus umbris infragilem, ac supra Quam possit umquam dicier, integram Firmamque et illaesam, per aevum Omne, adeoque dehinc futurae Aeternitatis saecla perennia. Mi proinde, qui te non minus, atque tu Illos, et observare semper Et colere studui; mihi inquam, Quem carum habebas semper, ave ac vale; Ave ac vale, mi FUGGERE. Tangat haec Extrema voti pars propinquos, Temporibus peritura nullis. AD SCAEVOLAM SAMMARTHANUM. SAMMARTHANE novem cura sororibus, Aureolae quaestor splendide FRANCIAE; Quanto ardore flagrantem Pertentasse mihi iecur Censes laetitiam, cernere ubi tuos Contigerat vultus nuper, apud Lares Festivosque Penates PORTAEI lepidissimi? Cum primum unanimes Bibliotheca nos Doctior excepit: dein Saliaribus, Irritamine mensae Grato, ditis heri coquus Replevit dapibus viscera, et algidum Cella merum, succendente sitim Cane, Sicco praebuit ori, Gratis non sine risibus? "Quid iucundius aut dulcius uspiam "Ingenuis credas esse sodalibus? " Nam seu seria forsan, " Seu ludicra loquentium "Sermones hilari pectore condiant, "Sive verecundo scommate per iocum " Tentet lingua remissos, " Cessantesque redincitet "Fari: legitimo quaeque fluunt modo "Nec serie trudunt illicita sales " Mendace oblita fuco " Dicta. at nec stomachum movet "Nec bilem Pyladi liberior sonus, "Ex animo citra morsum ab amiculo " Accumbente profectus. " Verum ante omnia, quae iuvant, " Quantinam esse putas, SCAEVOLA, mutuis "De studiis conferre, inque sacris pedem " Confirmare Minervae " Castris, atque Heliconidum "Divinis adytis haud removerier? "O nimium felix, cui licet ingredi " Templa arcana Deorum, " Nullo obstante, et Olympiae "Scrutari Sophiae sensa recondita! "Illa reor demum est vita, ubi Persicas " Tuto spernere gazas " Ausis, Mygdoniasque opes. "Regum nobilium splendor inutilis "I procul. En, longe est magnificentius " Fidos inter amicos " Musaeum terere otium. AD IANUM GULIELMIUM EUMOLPIUM. FERO moleste, nos hodie invicem Sic separatos, quamquam itere brevi; Ut non nisi eheu difficulter Alter ad alterius Penates Venire possit. quoque molestius Fero negatae dissidium viae, Hoc aegriorem me subinde Ipsa cupido tui videndi O GULIELMI reddit. Inanibus Ardesco votis: forsan et ipsemet Aequo cor affectu, parique Credo geres animum calore. Non hercle Orestes sic Pyladem suum Exemplum amoris; non ita Thesea Ixione ortus expetivit Euryalive cupido Nisum: Ut ipse lenta IANE tui flagrans Absentia angor. Quando erit, ut tuam Spectare frontem, candidamque Nosse fidemque manumque detur? "Verum intueri quid iuvat obvios "Vultus amici, nos eadem nisi " Urbs inquilinos advenasve " Cernat, et hospitio fruentes "Coniunctim eodem? Non ego plurimis Doctis refertam muto LUTETIAM Istacce tempestate: vix te Vix etiam Biturix avarus Dimittet ab se longius. Interim Tuo remotus non nisi commodo, Ab ore CUIACI diserto Qua libeat liceatve pende Auditor, et iustam ad trutinam exige Legum tenorem, non sine provido Prudentis Astraeae ac Minervae Consilio, facilique ductu. IN LAURUM IANI ANTONII BAIFII. LAURE, Laure virentibus Usque florida ramulis, Quae boni sata dextera Prosperante BAIFI, Solis ad iubar aureum Gestiens quasi, Punici Proxime fruticis nemus Crispulasque cupressos, Aemulum caput exseris; Cresce, et Aonio gregi Serta suffice frundea, Plexilesque corollas. Te quidem vocitat meam Silvulam ipse BAIFIUS, Grande Pieridum decus, Teque postmodo laudi Pollicetur, amans mei, Hisce timporibus fore: At mea tibi gratia Ne sit, optima Daphne, Pulchra perdere brachia, et Admodum iuvenes comas, Ut senentia vincias Frunde virgine templa Verticis. Meminit (scio) Flosculum pater aureus Lustra iam sibi quattuor Transiisse volutim, Imperator ut inclutus FERDINANDUS in hoc caput Dona laurea contulit; Non sine illice Diva, Liberalia praesidem Quam vocant studia artium: Unde perpetuum sibi Comparavit honorem Coetus entheus, ebria Rore Castalio gerens Corda. Cui quia tu comes Aggregare BAIFI, Gallicae fidicen lyrae, Romulos et Achaicos Docte praereliquis sonos: Impedire quis ausit, Quo minus tibi propriam Hancce carpere lauream Debeas, manibus tuis Consitam, velut ipsos Separatim etiam hortulos, Areas, seriem arborum, Vitiumque propaginem, Liberi patris augmen? "Quippe dignior est herus "Perfrui placitis bonis: "Extero satis, unicam " Posse tangere baccam. AD MARC. ANTONIUM MURETUM. MEMOR-NE Franci vatis adhuc manes, Oblitus anne es suavis amiculi MURETE, longinquis remotum Ambitibus peragrantis orbem? En (quod, nisi erro, tu nihilominus Mirere) caram visere GALLIAM Post quattuor me singularis Rursus Olympiadas coegit, Gentem in cupitam mens pia quo flagrat, Amoris ardor. iamque LUTETIAM Frequento magnam, Sequanaeque Mente recentem oculisque pontem Contemplor, HENRICHI auspicio bono Pridem incohatum regis, et ultimis Desiderantem tot laborum Rite manus opere exigendo. Iam cum eruditis de variis loquor Rebus, vetustatum oribus aemulis Addictus, antiquumque servans Obtineo, meritumque honorem. "Sed praeter omnes me iuvat angulos" Locus saluber, pulchraque amoenitas Hortos suburbanos venustans, Et patulis viridem comantum Umbram ministrans frundibus arborum: Sub queis sedenti, lentaque ad ulmeos Subnixa truncos terga habenti, Nescio quae mihi dictat augur Apollo nugas carmina publicas, Impune Romanum ad Capitolium Itura, tenui petulanter aures Vibice laesura, et (quod abominor) Pro laude ludum, proque nota proba Latura probrum. Quidquid huius Acciderit, male num ferendum Male occinenti tam bene idoneis Et delicatis auribus? Attamen Ut docta cantandi magistra, Impatiens siluisse silvas Sub nocte sola, aut Cecropium nemus, Vernans Aedon nec levem acanthida, Dulcemque frigillam, neque ipsam Mane novo mihi vesperive Alaudam ovantem gutture tinnulo Fastidit umquam: sic mediocribus, Sublime MURETO sonante, Nulla repulsa venit Poetis. AD PETRUM VICTORIUM. IAM copiosae frugibus annuis Messes replerunt horrea quinquies, Ceresque de plenis agrorum Flava tulit toties aristis Sertas corollas, votaque rusticis Soluta miti sensit adorea: Florentiam ex quo, PETRE, vestrum Nempe solum genitale liqui, Splendentem ocellum dulcis Etruriae; Arnique Nymphis exhibui ferens Extremum honorem, qualis a me Cumque in eas potuit canendo Manare eburno pectine. Vidi ego Contra tuos in me placidissimos Vultus, perhumanae integraeque Indicium geniale mentis; Expertus omnem non modo gratiam, Verum omne praesens officii genus, Sed absque fuco, aut arte ficta; "Vulgus uti solet improborum, "Numquam ore sincero intima proferens, "Qui verba dulci nectare condiunt, "Merumque mel lingua loquuntur "Suavidica: sed amariora "Heu felle amaro scrinia pectoris "Plerumque gestant. Candor inest tuo Sermone, VICTORI, fidesque Ceu decet intemerata, nulli Obnoxia astu. quo merito optimus Audis virorum, quotquot in Italis Versantur oris: atque talem Eripiet tibi nemo famam, Nemo invidebit hanc tibi gloriam Mortalium. laus haec memorabilis Cluebit. En umquamne rursus Cernere te potero his ocellis? Tuaeque dextrae iungere dexteram? Tecum et prius, quam te supero inferat Astraea caelo, mutitatas Conserere, o PETRE clare, voces? Vivas precamur saeculum in alterum, Vivas: et annorum ad seriem, quibus Grandescis, addat aeviternus Iuppiter innumeram aevitatem. AD IOANNEM AURATUM. AURATE, canos cum sene partiens VICTORIO aequos, aequaque tempora, Linguae professor utriusque, et Nobilium coryphaee vatum: An erudito degis in otio Suavem senectam, et mulsea candidae Per verba sentiscis THYMILLAE Primigenos nitidae renasci Aetatis annos, inque aquilae modum Fallentis aevum te iuvenescere; Interque donatos suprema Iam rude, et emeritos labores Tibi omne punctum cedere? Quisnam age est Gallorum in acri gente, Poeticis Pellectus inventis, et illis, Quarum hodie illecebras et ipsi Sectamur, ultro deditus artibus; Qui se cathedrae discipulum tuae Non erubescat non fateri? Aut duce te solidas in arces Scandisse Musarum infitias eat? En tot tiaras, tot celeberrimos Iuris sacerdotes, chorosque Aspice Pieriis sacratum Crinem impeditos frundibus. Aspice Per litteratam multa LUTETIAM Lycea, doctis destinata, Nomine plena tuo, tuaeque Honore laudis: nescia nec tuae est Europa famae. Suspicere Italis, Amare Gallis atque Britannis, Et mansuefacto pectore Sarmatis. Unum est, quod abs te, si pateris, peto AURATE, ne, quantum tuorum Est operumque poematumque, Tam longo in arcis tempore supprimas; Sed tandem in aurae lumina publicae Prodire, te vivo ac vidente, Nosque sinas veterum aemulantes Tantis fruisci (quaeso) laboribus. Numne est, quod intra scrinia tam diu Servare, ceu minus polita, Tot Genii monumenta cures? Nil non venustum, nilque nisi aureum, Planeque perfectum, ac numeris facis (Ut debet) omnino absolutum, Tam Latio pede quam Pelasgo. Quo me per altas usque tenes moras Suspensum, et ingenium ipsius heu tuum Tamquam refrenas, Palladique Lactea difficili lupato Constringis ora? Ah desine, desine Cunctationum, non dubiam tuis Spondens amicis spem fidemque, Nempe brevi fore, quo fruamur In luce aperta fetibus integris. Post fata si quis forte recenseat Volumine uno comprehensos; Ne labor arte vacet, timendum est. AD IO. PASSERATIUM. O PASSERATI, censor exactissime Priscorum, item recentium; Quotquot Poetas Roma florens aureo Produxit olim saeculo, Et quot per Europaea passim compita Nunc gignit aevi ferrei Propago: sicne cuncta quae dicis, legis, Scribis professor regius, Ad normam amussimque, atque libellae fidem Refers, coaequas, pensitas? Non est, quod inculces id ipsum crebrius In eruditis pulpitis Discentium audientiumve pectori, Sollerter ad doctas sato Pridem Camenas. Unaquaequae carminum Lexis tuorum et exteris Ostendit accuratioris ingenI Satis superque industrium Studium et laborem, et collocatam in litteris Cum laude summa daedalae Mentem Minervae. sed tamen curam improbam Nimiamque diligentiam Modum requirere arbitraris, optimum Probe coercendi styli Magistrum, et artis multiformi segmine Limatioris indicem. Nostram libenter te secuturam ducem Proclinis aio Pallada, Tuoque subscripturam amice calculo; Ut quae fluenti, ceu dedit Natura, venae promptius morem gerat, Quam lege constrictam artius Cohibere vinculisque tentet. Aspicis, Fontis scatebras uberes Ex matris antro sponte laetioribus Manare suesse rivulis: Quos, ne evagentur laxius, certis viis Deduxit aquilex. En pari Modo hic canalis temperari per vices Amat, liquoris prodigus. At tu, bibendum sitne lympham extraneam Musarum alumnis, iudica. Sapiat palato: hac pol ligurritor putet Nil carius, nil pensius. AD PETRUM ANGELIUM BARGAEUM. ASTRIS secundis atque ave dextera Suscepta, et argute in tredecim libros Divisa, laeto iamne fini Splendidum opus SYRIAS propinquat. Opus, quod altas vel Colophonii Vires Homeri debilitaret, aut Succumbere exhaustum labore Cogeret ingenium Maronis. Macte esto, vates o sacer ANGELI: Macte esto parta laude. Prioribus Famae sat ex scriptis Poetae Contigerat: cumulare famam Honore maiore impetus aestuat, Succensus acri in pectore? Qualibus Videmus athletam lacertis, Et gladio sociorum in armis Vincente robur, quaerere gloriam Decusque et applausum ingenuae manus, Rebusque quaesitis potiri: Haud aliter calamo Cycneo, et Nullis secundo pollice maximam BARGAEE summae laudis adoream, Et nomen es nactus perenne, Semideisque pares honores. Usque ad Britannum litora qui diu Luctatam in undis aequoreis ratem Compage salva, merciumque Pondere, et innumeris paratis Communem ad usum frugibus, appulit, Gaudens triumphat: sic pelagi velut Elapsus immensi procellis, Dum Solymum PETRE Bollionem Vocans ab umbris, alterum Iasona, et Res Marte gestas orsus, ad ultimos Duxti laborans umbilicos, Gratum opus Aoniae catervae; Tu laetus exsultim, ac merito quidem, Gestis: et ipsi, queis operarier Sacris Camenarum est voluptas, Ex animo tibi gratulamur; Cui sancta praesto Numinis affuit Aura, et beatorum ubere fontium Rigare rivo labra dives Musa dedit, veteremque Romam Auctare dono SYRIADOS novae. Quae vivat, opto; vivat, et annuo Cum Solis ac Lunae meatu Perpetuas agat ipsa luces. AD CAROLUM SIGONIUM. NUMQUAM-NE de te, sive labor diem, Seu cura noctem continuam trahat, Possum SIGONI cogitare; Quin tua Bibliothecae, doctis Referta libris, mi veniat simul In mentem, et ipsos ante oculos quasi (Monstrata ut exstabat videnti) Conspiciatur adhuc eorum Redacta certum classis in ordinem? Nimirum id effectum est monitis tuis, Dulcique lingua, quae iubebat, Ne, quoties meminisse amico Tui liberet, qua mihi cumque humo Foret manendum, gaza libraria Oblivioni traderetur. Quinque recordor abisse messes, Ex quo supremum pulchra Bononia Nobis relicta est: quae tibi commodum Multos per annos prompta sedem Praebet, et eximias per artes Erecta, nomen nosse celebrius Totam per Europam ingeniosa te Scriptore gestit luculento, Historias melioris aevi Mersas tenebris, veraque tempora Prodente in auras; non sine Romulae Splendore linguae, propriique Vindice laude adeo nitoris. O te beatum terque quaterque, cui Semper domi inter tanta voluminum Consortia, et chartis repletos Esse licet pluteos quieto! Ut defatiges usque avidum manum, Aeterna condens; mentis acumini Quid aegra noctis, quid diei Forte queat rogo derogare Molestia, illis iuncta negotiis, A queis honestum Palladis otium " Nequaquam abhorret? Me nec aetas " Heu stata iam niveo nigellos "Conspersa crines vellere, nec viae "Longinquioris grande periculum, " Nec vota amicorum precesque " Assiduae, genitalem in oram "Ut mox revertar, sollicito valent "Movere suasu. Sic mihi perditus " Vernans amatae flos iuventae; " Sic abiit prope, dum vagantes "Eheu peregrino atterimur solo, "Decor virilis: nec licet aggredi, " Quod a nepotum aevo legatur, " Dignum opus ingenio, vel arte, "Vel Marte nostro. Tempus inutili "Fugax Poetarum in studio perit: " Merces, SIGONI, tot laborum " Carmina pauca aliis supersunt. AD GEORGIUM AVERLIUM. ULLA si nostri tibi cura restat, Aut manet mens illa hodieque, ut olim Ad Palatini vada torta Nicri Dulcis AVERLI: Mutuas tecum sociare dextras, Tecum et alternas iterare voces Quaero, Celtarum vagus erro magnae Redditus urbi; Quam saburratis sinuosus undis Sequana stringit mediam, in novoque Vasta miratur lapidum obstupescens Pondera ponte. "Quid? satur nondum es gravium viarum? "Inquies: nec-dum requies modusque "Lubricum erranti varias per oras " Parcere canis "Suadet, ac tandem patrios reverti "Ad Lares, bellamque aliquando Nympham "Ducere, et tranquilla sequi beatae " Commoda vitae? "Nunc erat, iusti pretium laboris "Cerneres, et te toties cupita "Somniis pulchra faceret ROSINA Prole parentem. "Auguras vero ex animo, GEORGI: "Atque idem certe mihi Noricorum "Consulunt patrum pia corda. verum " Usque morantem "Fata me fata impediunt, et astra; "Astra fortunam venientis aevi "Tempus in longum seniumque protra- " hentia retro. "An repugnando superos lacessam "More Titanum, et caput in Tonantis "Moliar magnum superaggerare " Pelion Ossae? "Ne mihi poenae sit idem experiri. "Ordinem natura Deusque certum "Servet, arcanaeque neant tributa " Stamina Parcae. AD IOANNEM VULCOBIUM, REGIS FRANC. CONSILIARIUM. QUA vorticosas Danubius pater Celsis Viennae moenibus Austriae Allidit undas, explicatque Brachia tergeminis fluentis: Tui videndi copia, VULCOBI, Mi facta primum est. Ilicet advenam Complexus excepsti benignis In Laribus, placidisque verbis Affatus, ut mos est tuus, ad dapes Admotum opimas, non modo ferculis Praesente LANGUETO satullas; Verum etiam potiore gemmis Regumque gazis colloquio satis Superque contentum, uberioribus Subinde inescans provocatum Illiciis alis appetitum. Iam post aristas octo iterum tuos Spectare vultus contigit, et frui Sermone grato mutuoque; Hic ubi Francigenum nepotes Potant amoeni flumina Sequanae. "Non sic Hymetti saltibus, aut Atho, " Dulcive delectantur Hybla " Mellificarum apium catervae, "Cum vere aprico lene Favonius "Spirans, odorae flore flagrantiae " Implevit auras: Ipse quanta " Laetitia afficior, bonorum "Cernens amicorum ingenuam fidem, "Pectusque apertum, et consona pectori " Verba. unde purus candor, unde " Suaviter harmonia educata "Concinnitatis vivum animat sonum; "Vivum sonum, inquam, candide VULCOBI, " Qui pascat aures, pascat ipsa " Corda libens, animique mentem. Talis vicissim ex carminibus meis Concentus ad te si redit, an rogo Non me putabis Orpheoque Esse Linoque beatiorem? AD ANTONIUM CAUCIUM. "CAUCI, quantum age quantum abest, "Ut credas parili coniugium fide " Fatale esse, Deique " Solius astu conciliarier? Vix olim hospes adiveras Gentes Holsatii limitis incolas, Ignarusque loquellae Eras in aedes Christophori AUCUPIS Ductus: cum tibi parvulae Infantis facies, quam genitrix erat Primo enixa dolore, Spectanda in ulnis lacte tumentulae Nutricis datur. Ilicet Exsultim tacito cor tibi gaudio Pertentasse Hymenaeum Non absque salsis credibile est iocis. Haec virguncula creverit, Uxorem dabimus postmodo, sedecim Exspectare volenti Messes. peractum est tempus; et omina Eventus bona comprobat, "Finem nacta suum.Non iocus abnegat " Semper, quod dare firmat; " Nec semper absunt seria ludicris. En te sponsa manet decens, O digna HOLSATIAE gloria principum, Spectatissime CAUCI. Nam quod petisti, RANZOVII probe Confectum est opera: senis Inquam Ranzovii, cui dominatibus Dani nomine Regis Haec ipsa dudum terra vicariis Regnari meruit. Favet Doctis ille viris, doctus et ipse-met; Musarumque fideles Amore magno diligit asseclas. Tu magnas age gratias De te sic merito: Ranzoviumque fer Alta ad sidera munus, Quo nemo nomen splendidius gerit, Nemo nobilioribus Iam claret titulis. Cetera se tuis Quam prosperrima votis Simulque nostris sic precor offerant, Ut de matre puerpera Post annum videas CAUCIOLUM pater Caris ludere in ulnis, Lenique morsu saepe papillulas Tentare, et teneris patrem Ridendo propius nosse labellulis. O quam rite fereris CAUCI potitus Aucupio bono! DE PHAEDROCRENE, FONTE AUGERII GISLENI BUSBEQUII. MNEME perveterum gnara ab origine Rerum, cui varias datum Milleformis aevi Indagare vices; si tibi non grave est, Enarra mihi, amabo te, Unde PHAEDROCRENE, Laetos BUSBEQUII colliculos rigans, Prima exordia sumpserit. Pande, pande causam Eventumque rei. Sic ego; sic dea Contra. Quas modo vineas Pampinis amictas Hoc in monte vides, qua sacra verticem Tollunt aeriam in plagam Templa Clodoaldi; Saltus umbriferos apta cubilia Scito montivagis feris Frunduisse quondam, Longe (nam recolo sensibus) ante quam VARMUNDUS vada Sequanae, Galliaeque regnum Tentasset, Saliis rex dominans agris, Francorum addere viribus. Acris hic solebat Venatrix nemorum lustra per avia, Fidis non sine vertagum Naribus, vagari, Phaedrorum suboles: cui medio die Fessae cum sitis aridas Aestuosa fauces Torreret nimium, seque profusius Nymphe Sequanis calens Proliusset undis; Distento heu gelidis ventre miserrima Exspirans animam occidit In iugi sinistri Clivo. Quid fit? Eam non Dryades modo Fleverunt, et Oreades; Verum et ipse amator, GISLENI ingenuo stemmate nobilis, Tantis cum lacrimis dies Flevit atque noctes, Hinc ut perspicuis fons subitaneus Emanarit aquis, fluens Limpido liquore, Compescensque sitim sub calidissimo Rubri sidere Carcini, Siriaeque flammae. Haec Mneme (memini si bene) rettulit Tu GISLENIA ter quater Lympha PHAEDROCRENE Salve, et perpetuas BUSBEQUIO seni Numquam deficientibus Suffice scatebras Venis: unde bibens laetitia sibi Totum sentiat imbui Gaudioque pectus. AD IUSTUM LIPSIUM. INVICTA priscae regna Britanniae DOUSAM petentem nave reciproca, Quonam ore, LIPSI docte, quonam Omine, quave celebritate Es prosecutus? queis comites viae Votis potenti Nereidum patri Impune mandasti, et profundis Fluctibus Oceani tumentis? De rebus illum non minimae notae Consultum ELISAE sceptra viraginis, Ob publicae augmentum salutis, Patria fida subire iussit "Legationem.Quaenam age gloria "Seu laus Gradivo, nil rabido nisi " Furore agenti? nil aperta " Fronte, sed arte mala patranti, "Technisque opertis? Occidit, occidit Heu grande fulcrum Belgiaci status, Totius et commune causae Praesidium, columenque rerum. Tantumne Fati saeva necessitas, Tantum latronis sacrilega manus, Tantumne Fors atroce casu " Evaluit? Male agat necesse est, "Cui mente dirum propositum est nefas. Divi Penates, vosque sacri Lares, Tutela quorum servitutem Letiferam capiti Batavo Defendit, artumque Hesperiae iugum; Adeste, et obnixe omnia tam pedum Virtute constanti rebelles, Quam manuum facitote nervis; Quo demum anhelis indigenis frui Donetur alma pace, et in otio Dehinc, post tot exhaustos labores, Degere posse redintegratam "Quiete vitam. Nulla etenim salus "Belloque et armis. His utinam bonus Vertumnus obstet; quanta merces, Quanta foret populis voluptas! AD CAROLUM CLUSIUM ATREBATEM. CLUSI, pars animae tui SECUNDI, Petri LOTICHII illius Secundi, Cui tumulum consecravimus Ad Nicri liquidas perstrepentis aquas: Quid rerum geris? ut vales? valetne Tecum AICHOLZIUS urbe in Austriana? Quo duce quondam alta Caecii Montis attigimus Styriique iuga Verticis, nive semper obvoluti, Et dura glacie obsiti, sub ipsum Solstitium. namque Apollinis Deditus studiis, nosse Paeonias Quaerebat iuvenilis ardor herbas, Et terrae vario educata fetu Germina. Quae cura vos adhuc Detinet, studioso obvias animo Stirpesque et frutices, novasque plantas Indagare per arva, perque silvas Et nemora; aut in cacumine Montium lapidosisve litoribus Succrescentia caulium vireta, Et quidquid medicos ferax in usus " Gignit humus, persequi. Sua " Quemque nempe voluptas trahit, facili "Natura ingeniatum ad haec amanda. Nil non CAROLE tu perambulasti Et pede tristi reciproco, Si quid aut patriis, aut in externius Sitis forte locis fuit repertu Dignum. non modo enim patente tractu Quid ferat Europa, seminum Fertilissima mater; sed ipsa etiam Quid florens Asia Africaeque tellus, Promis: atque adeo novi quid orbis In sinubusve insulisve sit Rarum et eximium, scripta per varia Ostendis Latio virisque doctis. Unde perpetuum decus parasti Iam tibi, clarique nominis Gloriam. Tua depraedicat merita Frugum terra parens, et ipse pontus: Certatimque tuis vient corollas Crinibus, aeterna munera, Naidesque Napaeaeque Hamadryadesque, Et quantum est genitalium Dearum Cum Nymphis et Oreadum caterva. Te quoque Fauni senes volunt Regna per viridantes tenere toros. AD IANUM DOUSAM. GRATIIS amice DOUSA, coetuique Musico, Anne Teutonum fretum Diis faventibus marinis Et remensus, ad Penatium illices redux focos Ultima ex Britannia? Sospitisne membra et artus LIPSII datum est videre? non ob illius caput Cura nos edit minor, Quam tui ipsius. Profecto Intimis mihi sedetis in fibris amiculo. Vos amo medullitus; Utque vos amem necesse est, Queis Remive Cecropisve Olim in urbe, pulpita inter ac voluminum strues Laeta ducere otia Contigit, potente Croeso et Aureo Midae nitore pol beatioribus. Proprium sit hoc tibi Care DOUSA, propriumque LIPSIO; mihique, si nec absonum a fide integra, Nec piaculi reum Culpa publicarit ulla. Recta mens, tuique amore plena, nesciens doli, Quin tibi probanda sit, Ambigamne? quin probanda Sint utrique aperta cordis, haesitem? Prius polo Cynthium, atque Cynthii Dimovere tu sororem Sis potis, gemellulique fratris aequa sidera; Quam-de separarier His meis feram medullis Igneas faces amoris. Uror, uror admodum, Aestuoque praenimis, Teda sulpurata qualis Ardet, aut picata nocte lampas, alta flatibus Mutuis Etesium. Tu velim, sodalis, haec ne Sopiatur ipsa flamma, fomitem entheum super Ingeras, perennibus Vividum usque et usque flammis. AD IANUM LERNUTIUM ET VICTOREM GISELINUM, BRUGENSES. BRUGAS ocellum visere Flandriae, Laresque amatos COLVIUS integer Aevi, Camenarumque sacris A teneris operatus annis, Dum cogitaret, certus iter die Sibi institutum carpere crastino: Tu Iane LERNUTI poeta, Tuque adeo GISELINE Victor, Mihi ex medullis (haud iocor) intimis Globatim, et ipsis ex oculis, quasi Facto resultastis sodales Impete. Dulcis imago DOUSAE, et Imago Iusti candida LIPSII Simul subibat. Cur nimium breve Me tempus artat? cur minutis Insolitum spatiis iniquae Concludit horae terminus? Ut citis Longe evagari cursibus, ut iuvat Laxis per immensos habenis, Non sine laureola decenti, Errare campos, instar equi dato Signo soluti carcere, praemium Parta reportantis corona, et Quadrupedum superantis agmen! Sed me per angustam ire iubet viam Amicus, immo hic sistere poplitem, Excurrere in praesens aventem Aonii per aperta prati. Certare vobiscum est animus pari Candore; si Francum esse putabitis Dignum, vetustae quem novaeque Vester honos pugilem palaestrae Admittat aequis passibus. Ast erit, Ut, quando Taurus cornibus aureis, Sub veris adventum benigni, Purpureum reserarit annum, et Me lene reflans aura Favonii Viso Britannorum orbe reduxerit Cis Teutonum aequor, sospitemque Litoribus stiterit Batavis; Tum non, uti nunc, pauca, sed admodum Prolixa fundam verba; neque eminus Bellem, sed (en dextram fidemque!) Mutua congrediar per arma Coram repugnax. Interea hunc locum Tempusque vestri ne vacuum soni Praestate; verum LIPSIOque Significate meoque DOUSAE, Ut doctiorum copia me virum In regna rursus Celtica traxerit, Urbemque Musis destinatam, Quam liquidus mediam gemellis Stringens fluentis Sequana dividit, Bibens meorum seria carminum Haud aure laeva. vos canentis Verba itidem bibite aure dextra. AD CAROLUM UTENHOVIUM C.F. UTENHOVI, totam studiis amatis Lucem, totaque opaca Noctis fatigans: quisnam age te locus Iam nunc, quod tenet oppidum; Quandoquidem Mars sanguinolentus atro Passim cuncta cruore Conspersit, et Rheni irriguas aquas Infecit sanie horrida? Tutus agas, quocumque loco moreris Securusque pericli; Nec sint rapinae quae bona possides Heres ingenui patris. Ecquid agunt fratres, patrueliumque Indivisa propago? Satisne recte vestra valet domus, Et vestra quibus in domo Vivere privatim datur? Alemannis Nos discessimus oris, Rursusque Celtarum innocuo hospitam Tellurem premimus pede; Qua placidus sese indigenarum aquarum Infert Sequana rector Glauco per antiquam amne Lutetiam, Septa exceptus ab insula. Ast ubi post brumam redeunte vere (Assit fors bona coeptis) Almi secundans aura Favonii Impellet cava lintea; Oceanus grata vice temperatus Me conspexerit uncta Celoce formosam ire Britanniam, REGINAE celeberrimae Proximius visurum oculos, et ora Tot callentia linguas; Queis comparari nulla reor queant, Quam late patet Africa, Aut Asiae terra, aut novus orbis ille. Namque Europa silescit, Atque audit ultro muta. Libet, libet Talem HEROIDA cernere, Delicias mundi: libet eius aulam Perlustrare decoram; Mitemque dextram, si licet, osculo Porrectaque simul manu "Tangere. Confecto hoc, via nulla posthac, " Dum possim meus esse, " Me longiores ducet in ambitus, " Erroresque volubiles. AD IOSIAM MERCERUM. MAERORE magno conficior dolens Tuo ex relatu, qui GULIELMIUM Febri laborantem maligna Audiveris, Alemannidumque MERCERE plures, quos Biturix sua In urbe cernit degere, nobiles. Vix hercule exspectare possum, Quin, simul ac fueris reversus Illas in oras, certior ilico Fiam, quid illi fiat Hyantidum Pullo sororum. Vae Camenis, Vae Charisin, male si poetae est, Anacreontis qua libet aemulo. I quaeso velox, i propero gradu Visum quid aegro rerum agatur. O utinam meliuscule ipsum Domi valentem tunc reperire sit, Museon eius cum referabitur Apertum amicis, verum opertum Queis violare fidem haud pudori est. I quaeso velox, i propero gradu MERCERE noster; nec GULIELMII Languentis aversare morbum, Quo graviter cruciamur ipsi. Te contuenti mox reducem precor Reddatur ultro pristina sanitas, Aut iam (quod impense praeoptat Spes bona) convaluisse, pestis "Expertem acerbae, conspicias. Mala "Cito veredo praecipitare amant " Cursum, sed abscessum immorando " Tardigrado pede moliuntur. AD ERRICUM MEMMIUM. ALLATUS amne est nuntius ad tuas Nunc nuper aures extima ab Austria, Errice MEMMI, desiisse Vivere Pannonium tuum illum SAMBUCUM: et Istri funere flebili Turbasse Nymphas, ipsaque Caecii Iugosa luctu concitasse Culmina, semideosque Faunos? Magno redemptum Caesar eum velit RUDOLPHUS, ut prima historiae ordia, Felice iamdudum et Minerva Et Genio simul incohata, Pertexerentur. Nunc iacet ille humi, Scriptis supremae praesidio manus Sic destitutis: inque mentem Mi revocatur, uti (fereque Fluxere abhinc iam sex trieterides) Scriptas amice me per epistulas Tibique LAMBINOque commen- daverit, eximioque RAMO; Tunc cum quietam visere Galliam Urgeret ardor corda flagrantior, Mihique doctorum virorum Conciliaret amor favorem. Ut multa ab illo tempore (proh dolor) Mutata! quantis casibus obrutos Celtas Aquitanosque fortes, Et creperos genus acre Belgas Nec hercle siccis vidimus heu genis! Haec missa faxo. Quin GULIELMIUM Plorare defunctum necesse est, Quo iuvenem magis eruditum Non educarat Teutona terra; nec Lubeca dives. Fata SIGONIUS Et ipse naturae subivit Iam senior, Mutinensis ille, Nimis libello qui tribuit notho, Vafre diserti Tulliola super Ex arte conficto technisque Rhetoris, assimilique forma. "Sic usque, MEMMI, perdimus inclutos "Virtute, doctrina, eloquio viros; " Illis et orbamur perinde " Ac patulae viduantur orni "Comis caducis, vis quoties Noti "Furens sub Autumnum ingruit humidum, " Silvasque tempestas virentes " Frundifero spoliat honore. "O si, resarctae ceu folia arbori, "Renasceretur flos iuvenum integer; " Quam non iniquo cerneremur " Ferre animo data damna Musis! AD PETRUM DELBENIUM. De obitu Iani Gulielmii Lubecensis. MANES PALMERII carmine flebili Musis fidelem vix GULIELMIUM Eluxise putarim, Tam multas quia naenias Dictavit citharae Leucadius potens, Queis sempiternae, ceu merita expetunt, Famae nomen amici Laude ascriberet inclutum. Mutatis modo iam nominibus pari Sonent eaedem funere naeniae DELBENI Petre, fatis Exstincto GULIELMIO; Quo tellus iuvenem Teutona nuspiam Nec doctiorem nec magis integrum Eduxisse feretur, Scriptis seu Latiis opus Concertare foret, sive opus Atticis; Candore mentis rebus in omnibus Praelucente, sodales Erga et Pierium gregem. O rarum caput, o dimidium mei, Sic derepente heu te Biturix rapit? Sic te funere acerbo Vis letalior obruit? Ah quantum immeritis morte tua datum est Damni Camenis! quantum Academiis! Quanta inflicta recenti Clade heu vulnera Tullio, Quem sanare manus praesidio tuae Iam destinaras! O utinam plagas Numquam externus in istas Venisses: obitu tuo Nostris nec lacrimis Sequana cresceret, Francous amnis, nec graviter dolens Te DELBENIUS imis Suspiratibus e cavo Exciret tumuli, nec querimoniis LUBECA alumnum maesta frequentibus Fleret lumine cassum. Qualis Hercynio in iugo Enascens abies coniferum caput Celsas in auras tollit, et invida Suppernata securi Procumbit moriens humi: Talis laurigero vertice sidera Parnasso ab alto tangere sueverat, Succrescens venientis Flos aevi GULIELMIUS. Trux non Parca tulit, non tulit hoc atrox Mors, falcem aduncam in nobile moliens Collum, non sine magno hor- rore ipsius Apollinis. Casum tam subitum docta Lutetia Tremiscit. ac multo aere animam illius Vellent posse redemptam Haec in membra revertier Praestantes meritis eximiis viri, BRISSONIUSque et MEMMIUS, aurei Fulgens gloria saecli: Tum PIMPONTIUS, arbiter Musarum, et Themidos tu PUTEANE amor, Et cum THUANO Nicoleus FABER, Et PITHOEUS uterque. Vellent ac cuperent idem Nostri praecipue lumina temporis CVIACIUSque et SCALIGERO patre Natus, DOUSAque, et ipsi Douzae LIPSIUS intimis Haerens pectoribus. quin aliis idem Velle est, ad aures quorum iit ultima Vitae pausa gelatae. Sed frustra. Quid amiculo DELBENI superest, quam gemitu queri Luctus amaros, et cinerem alloqui? Aeternum mihi salve, Aeternumque cinis vale. AD FRANCISCUM AVERLIUM MINAEUM. QUAE TE quieti sub vada Sequanae Fortuna Francis finibus appulit? Quae te per adversos labores Incolumem, o mihi care AVERLI, Huc misit aequo sidere Faustitas? Ut te libenter cernimus! ut tuas Ardenter haurimus loquellas! Ut veterem renovamus ultro Dextris prehensis notitiam, Nicrum Firmatam ad amnem! cuius in arduo Substructa clivo MYRTILETUS Caeruleis ferit astra pinnis. Nos interim, dum te peregrina gens Versavit huc illuc, nive frigidas Alpes et Apenninon altum Traiicere, et remeare iuvit, Periculosas per Latium vias Emetiendo. iamque iterum, ut vides, Tellure natali relicta, Francigenas populos, et illam Urbem petivi, in qua viget omnium Sensim renascens nobilium artium Et disciplinarum facultas, Omnigenumque decus docentum: Quales Athenis vix rear Atticis Vixisse, clara nec Lacedaemone, In flore cum summo haec, at illae Numine Palladio vigerent. "Ut mente numen cuique suum sedet, "Sic hoc vel illo pellicitur modo " Instinctus ad quendam laborem " Sponte sua, ut libuit, ferendum. "Me fama doctorum excivit en virum, "Plagas lacessens hospitem in exteras, " Domi solutus cum manere, " Ac solitos habitare quissem "Focos Penatum. quippe trahentia "Sequar necesse est fata. Ubicumque sim, " Merebo sub castris Minervae, et " Aonidum in studiis senescam. AD THEODORUM CANTERUM. NE TU caducas ad GULIELMIUM CANTERE posthac mittere litteras Curato. respondere amicus Haud potis est, nisi vocem ab imis Erumpat umbris. Elysias domos Petivit, ustus continua febri. Maligna febris, cur ocellum Pieridum, patriaeque lumen, Cito abstulisti? vim rigidissimam Feros in hostes mitis Apollinis Decebat exercere, non in Aonidum genialem alumnum. Heu casum acerbum! Quam spatio brevi Clausit iuventam! non modo quattuor Septennia exegisse vitae Non poterat numero referre, Sed examussim ne proprios quidem Nobis recensere ante obitum libros, Quorum prope affectos labores Assiduis studiis habebat. Aetatis in vere occidit aureae Flos ille Musarum et Charitum tener: Sic herba Teucri, sic repente Lysimachi cadit herba florens, Contacta aratri dente male invido. Dic ergo DOUSAE, dic age LIPSIO CANTERE; tam doctum, elegantem, Candidulum iuvenem supremo Uterque honestet munere naeniae, Poscente fletum funere. Dic item LERNUTIOque et GISELINO, Ne solita pietate parcant Morti invidendas fundere lacrimas. Namque eius, ultro qui voluit litans PALMERIANOS flere Manes, Manibus est itidem litandum. IUSTI LIPSII vicem dolet aegrotantis. QUIS (malum) volaticus Rumor, alitis sinister haud bonae famul, meas Verberat frequenter aures, Insolente LIPSIUM (at Quem virum?) obsitum dolore, multo habere pessime? Noxioque membra morbo Corripi gravissime? O decens salubritatis administra Sanitas Quid rei est, quod edomari Vis ab improba lue, Corporumque atroce peste? Sitne proh valentior Te potentiorque; et artus In merentis, ut velit, Ut tyrannum agat, furente vexet impetu, modum Nescius tenere languor? Usquequaque sed caput, Sed iecur, sed ilia ipsa, viriumque pertinax Robur acre frangere? immo Sic homunculos humi Sternere anxios, ut inde nesciant resurgere, Pristinasve opes apisci? Nuper ut malignius GULIELMIUM cremare febris illa querquera Gratiarum adorta pullum, Haud quidem ante destitit, Quam neci daret misellum, et inferis Proserpinae Victimam immolaret aris. O et artium puer Mille, et integrarum amator integer viraginum, Templa lucida incolentum Thespii cacuminis; Tam repente te rapitque mors, humatque Biturix Sic SECUNDUS Hagiensis Vix poeta viderat Pauculae peracta messis annua, ut diem suum Heu coactus est obire, Ditis ingenI bona Dans fabre absoluta, qualia ipse GULIELMIUS, Primulo vigentis aevi Flore: qualia ipse-met LIPSIUS quoque aemulator Attici dedit favi Romulaeque puritatis; Post item daturus est, Dispari licet profecta Marte. nam pedestribus Hic amat loqui, sed illi Syllabas ligantibus Lege metrica styloque discolore vocibus. Ergo LIPSIUS valeto Vivitoque longius; Quem cave cave (monemus) infidelis Atropos Praecipem sub Orcum adaxis. AD LUD. CASTANAEUM RUPIPOZAEUM, EQU.TORQ. IN URBE Roma te praeeuntibus Musis Latinis, praecipue tuo Ducente MURETO, salutans Alloquiis ego versibusque Aggressus olim sum cito conditis, Expertus in me non variabilem Tui favoris, CASTANAEE, Et studii potioris auram. Nunc intimae intra viscera Galliae Hospes secundo, quaero itidem ducem; Quo (nam verecundans mihi est frons) Praegrediente, tuos Penates Anteambulonis munere sentiam Faventiores. Ite humilis lyrae Modi strepentes, ite plectra Garrula, deliciae canentum; Et CASTANAEO carmina vesperi Sonate ad aurem tinnula dexteram, Meque in propinquo nuntiate Vivere. Mane virum cavete Turbetis, aut sub postve meridiem. Impendiosis aula negotiis Francoa districtum per horas Detinet implicitumque crebras, Regis saluti consiliantium Totique regno non serie ultimum, Unum sed ex primis dynastis, Ordinis immo equitem utriusque, Novi atque prisci. SCALIGER interim, Clarissimarum sidus Hyantidum, Quem plane adoro, quemque mecum Deveneratur, amat, colitque GERMANIA ingens; huc feret obvios (Ut spero) gressus. hocce parario Te visam amicum. Sors negarit, Haud alium peto proxenetam. AD IOS. SCALIGERUM. AN QUOD susurrat Fama domestica, Brevi futurum est, hospes ut hospitis Desideratos ipse vultus SCALIGERI videam, reversi Ad glauca iugis flumina Sequanae; Qua grandia ingens culmina turrium LUTETIA ostentat, polique Vertice cardinibus minatur? Coramne praesentem alloquar? et manum Exosculabor, cui monumenta tot Aeternitati consecrata Condere praesidio Minervae Datum est? manum inquam, tam solida fide Praestantem, et ausis grandibus inclutam? O sive coeptum molieris Vasconicis iter hoc ab agris, Sive abdicato limite Pictonum, Seu forte notis ab regionibus, Rupes ubi illae CASTANAEO Praediaque illa coluntur ampla: Te cura Divum, SCALIGER, advenam Celtarum in oris incolumi pede Sistat precamur, sospitemque Moenia ad alta Parisiorum Ovante gestu ducat, itemque post Quo vis reducat, quove cupis. Viae Longinqua sint contractiora: Si qua tibi veniet salebra, Plano atque molli par ea tramiti Residat: et cum ventus inhorruit Adversus, aut imber lutosam Reddidit heu seriem orbitarum; Te penna rapidis candida Pegasi Provectet alis, nullius obsitum Madore nimbi, nulliusque Turbinis implicitum procellis. Quemcumque cursu pertigeris locum, Istic sodales invenias probos Fidosque: qualis CHRISTIANUS Ille tuus, tuus ille qualis CVIACIUSque est et PUTEANUS, et Vobis amicis quem nota lectior Ceu Thesea adiunxit, THUANUS. Ast ubi iam fueris receptus Urbis quieto SCALIGER in sinu, Tot eruditis hospitio viris; Europa cui se civitatem Vix similemve paremve nosse Affirmat usquam: ne rogo ne cito Digressum adorna; verum aliquantulum Morare nobiscum, tuaque Luce frui sine litterarum Bonarum amantes. vultus enim tuus Clari renidet sideris in modum: Viso hoc, serenum praedicarim Ver media nituisse bruma. AD IACOBUM CVIACIUM IURISC. RUMOR-NE vera aut falsa renuntiat; Te velle caram linquere Galliam Consulte CVIACI, plagaeque Ausoniae salebras adire, Illuc vocatum a nescio quo ducum, Magno aut dynasta? Siccine tu bonos Fidosque amicos, et catervam Desereres studiosiorem, Ab ore pendentem assidue tuo, Sacrasque leges iuraque civica Discentem, et aequatas ad unguem Sidereae sibi pollicentem Divae bilances? Siccine patriae Te ipsum negares; et meritum decus Nomenque iam partum tibique Invidus abstraheres et illi? Vix credo tantis totque potentibus Te posse donis in loca pellici Externa; promissisve magnis (Quod nimis esse frequens videmus Aetate nostra) sollicitarier, Ut anteponas Italiae solum Solo paterno. Non profecto Rex sinat hoc, proceresque regni; Non hoc senatus, non Academicus Permittat ordo; nec Biturix ferat; Nec fors repugnax orbitarum Millia tot patiatur uxor Dimetiendo limite confici. "Magnum est, vocari principe ab extero: " Sed maius, assueto vacare " Finibus in patriis labori. AD AUGERIUM GISLENIUM BUSBEQUIUM. ALGIDUM Sol Aegocerum coruscis Calfacit lustrator equis, et Arcto Proximos tractus violentiori Frigore torret. Bruma contractas breviore luces Artat includens spatio, vaporque Densus obtendit nebulosa operto Pallia caelo. Tu focum praeses cole luculentum Magne GISLENI, Croniisque sacris Lentus ad mites operare flammas Mense Decembri. Vesta tutelam sibi vindicavit Ignis, excluso patre claudicante; Qui tamen supplex calida ad verendae Limina custos Assidet Divae, tremulo ore largam Expetens regnantis opem, bacillo Dexteram nixus, caput obvolutus Bardocucullo. Nam senem canum temere expulerunt Lemnides gens pulchra nurus avitis Insulae ex antris, et ad officinae Munia fabrae Sponte legerunt nitidos ephebos, Prima lanugo quibus ora vestit, Et lacertosi bene roborarunt Brachia nervi. Fabulam narro. Salibus iocosis Gaudet hic mensis. Rigidus facessat Aut Cato aut Timon, aliquisve morum Fronte severa Censor. In partem veniant cachinni Iure concessi patrio, et serenum Rideant. natalis enim mihi ista in Tempora faustis Ingruit stellis. Parit ova tuto Litore Alcedo: maris ira ponit. Tu meum AUGERI, quasi dona Satur- nalia, carmen Accipe; et post huius euntia anni Fila, fac Iani toties calendas Incohes, aetas ut in absoluto Stet tua saeclo. AD IAN.ANT. BAIFIUM. RURSUS ecce terminos Ad suos properat lubricus admodum Fugacis anni pes; et aetas Nostra labitur repens, Ut celer rapido Sequana vortice, Ligerve lymphis inquietis. Te BAIFI candide Intuor quoties, mi videor cycnum Album intueri: tale canas Vellus induit genas, Timporumque sinus inveterantium. Aevo decorem si senectus Addit; aevi nos quoque Florida nive, nec non specie comae Superbiemus, albicantis Ceu ligustra, vel color Ille lacteolae splendidior rosae. "Prosit, iuventam exercuisse "Liberalium hactenus "Artium in studiis, et numerarier " Partem eruditae nos catervae. "Sic fluant porro dies, "Sic fluant Genio mella poetica, Phoebo ministrante Hippocrenen. "Hac licet senescere "Mente; et Aonidum praestat inemori " Amore, quam curis avaris. "Sacra quos auri fames "Usque vexat, opum ditia congerant: " Vatem satullat bacca Lauri. PAULI MELISSI MELOS AD ACADEMIAM PARISIENSEM. O ERUDITI lumina saeculi, Parisiensis flos Academiae, Honor Camenarum et Minervae, Gloriaque intemerata Phoebi: Si digna canto Pieriis choris, Linguae Latinae si decus aemulor, Virosque doctos et Poetas Suspicio venerorque amoque; Permittite, inter vos ego uti legar Vates modestus, sobrius, integer. Me quippe censurae bonorum, Iudicioque per omne punctum Exactiori subiicio libens. Sententiam de carminibus meis Feretis aequam. stabo vestris Nutibus, elogioque claro. Quis ambigat, quin calculus omnium Vestrum futurus sit generaliter Unusque et idem iudicando? Quae liquido semel approbarit AURATUS ore, et SCALIGER optimus Censor, locuplesque AEMERII fides, PIMPONTIUMque acumen; et quae MEMMIA lanx bene ponderarit, Et PASSERATI regula certior Examinarit, iustaque LIPSII Amussis, et DOUSANUS unguis; Denique quae ratio AUDEBERTI Et CHRISTIANI florida veritas Digna aestimarit publicitus legi: Vos hercule ipsi non potestis Illa eadem reor improbare. Quapropter haec si quem sinitis locum Mele tenere, et quae dabo praeter haec; Praebebit ansam vestra nobis Gratia, non iuvenile carmen Plectris minutis, sed gravius dehinc Quiddam sonandi: si neque me liquor Musaeus, aut Pallas, nec almae Destituent mea corda vires. PRAETER Caesareum privilegium, quo auctori in annos septem cavetur, qui a die uniuscuiusque operis absoluti initium sumere intelligantur, etiam HENRICI III.. Francorum et Poloniae Regis privilegio sancitum est, ne quis Typogtaphorum imprimere, neu quis Bibliopolatum divendere audeat ante novennium Melissi lucubrationes: praeterquam ii, quibus ille annuerit; uti iam nunc ARNOLDO SITTARTO, in alma Parisiensi Academia Bibliopolae iurato, secundae huius Schediasmatum Poeticorum editionis curam demandavit Qui secus fecerit, libris et poena in sanctione aestimata mulctabitur, ut fusius Regio diplomate continetur; dato Parisiis, die XXX. Ianuarii, anno Christi M. D. LXXXV. Regni XI. Per Regem Iacobo Augusto Thuano consiliario, et libellorum supplicum in Regia magistro praesente. PERROT ssr.