Schediasmata poetica Machine-readable text Schede, Paulus Melissus Schede XML version, markup prototype, December 1999 Martin Putzmarkup Camena
http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ melis1 schede.html meli001.jpg schede.xml melis1/jpg html Paris: Sittart, 1586.

Regeln fuer die Texterfassung 03/2001 (bis auf Metrik)

not necessary

 29 June 2001 Susanne Mussmann markup line tags 24 July 2001 Susanne Mussmann markup TEI header PAULI MELISSI SCHEDII FRANCI MELICORUM LIBER QUARTUS. AD ELISABETHAM ANGLIAE REGINAM. LEGISTI numeris quas dedimus Pindaricis strophas: Legisti Melicon tres alios libros; Quorum primus, ELISA, Magnorum inclita Caesarum Et Regum atque Ducum, quos celebro, numina continet, Alter se Comitum nomine venditat, Illustrique caterva Clarorum ante alios virum. Castis virginibus tertia, nec non Heliconiis Consecrata viget pagina feminis: Inter quas tua virtus Tanto splendidior nitet, Quanto nobilius laude nova promerita es decus, Nymphis prae reliquis sic radians, uti Stellis endo minutis Scintillante Venus face. Quartus nunc sequitur cum sociis legitimo liber Comprendens seriem temporis ordine, Annorumque iuventae; Ut quemque Aoniis aquis, Non Zytho cecini, vel Bromii potibus ebrius. Namque et Nephalie sobria sobrio Puram e fonte bibendam Lympham Clitorio dedit, Suadens indolis atque ingenii vim moderarier Leni temperie. Quae ruit impetu, Ceu torrentibus undis Spumas saxaque multa agens Transalpinis Isax praecipiti volvitur agmine, Haec oblita sui saepius obvios Intus vena liquores Inconsultior egerit, Buccae quo vacuum cumque modo prompta repleverit, Et vano strepitus obtuderit sono Conturbatior aures: Qualem gutture ab improbo Anser clangit iners aerias per nebulas volans, Cycnorum opprobrium suave canentium. Tu REGINA susurris Sic applaudito naeniis, Ut non tam numeres, quam trutina, quae cano, ponderes Vestras Ausonio carmina barbito Divulgantia laudes, Europaea per oppida Non solum celebres, verum etiam (si Genius favet Coeptis) perque Asiam, perque Libystidis Orae tesqua, novique Orbis multiplices plagas, Famae praepetibus remigiis, atque adeo omnium Vatum iudicio sic memorabiles Cuncta in saecla futuras, Ut faustissima posteri Haec, queis vivere te contigerit, tempora praedicent, Aevi participes nonnihil aurei, Ascribentis Olympo Te aeternis graphiis Deam. AD HIERONYMUM WOLFIUM. TANTIS Amores me sibi vinculis Accopularunt, ut neque fortius Cauti Prometheus, nec retortis Arctius Andromede catenis Sint alligati. num mihi Gordios Impune nodos irresolubiles Anceps Alexandri machaera Discidio fragili resolvat? Constringe VOLFI mutua valdius Haec fibularum labra tenacium, Hamoque circumda trilici Brachia Amicitiae fidelis. Annecte firmos candide circulos; Quales Olympi Iova domestici Nec firmiores nec tenaces Cardinibus magis applicavit. Hinc te per altas aetheris orbitas Sublimis infer, Maeonio pede Momenta natalis diei Pandere Francigenae Melisso. Te, quid figuris Zodiacus ferat Obliquus, et vim noscere siderum Fixorum, et erronum meatus, Uranie docuit magistra. Insomne, dices, ut caput ignei Draconis ortu surgat, et albuli Horospcopo sit iuncta Cycni Cauda, via in liquida volantis: Iuxtaque apertas Pegasus inferat Sublimis alas; Pegasus, ardua Qui calce rupem verberando Aonias reseravit undas. Dices, ut Orphei Threiciae lyrae Stellam ministret Cypria dexteram; et Devexa praeceps ima caeli Occupet Oarion; sed alto Victor triumphet Phillyrides polo, Senex ad unguem qui citharae sciens Praeceptor instruxit canentem Aeaciden. Referes, ut almo Soli Venusque et Mercurius comes Sint inquilini Eudaemonis aedium; Qua curvipoples limitatis Aegoceros stabulat sub antris. Porro minaces Falciferi manus Canes, aristam qui prope Virginis Exspicat: hinc Martem cruentum, Verberaque anguinei flagelli; Hostes professos coniugialium. At non omittes retrogradi Iovis Robur, potestatemque Lunae Prosperiore loco micantis. Tandem explicatas auguris in modum, Divine VOLFI, sortilegi vices Fatique Fortunaeque (quantum Astra Deusque sinunt) recludes. Divina fari verba tuum est: tuum est Celsas in arces scandere. Lubricis Utcumque nos metimur astra Visibus, ah humiles videri. In me supremi (sentio) numinis Praedestinato vis agit enthea: Verum supinato reclines Mox eadem mihi tardat alas. Frustra volatu Daedalon assequi Tentaro: frustra Persea finxero. "Frustra laborat praepeditus " Bellerophonta sequi viator. AD IOSEPHUM SCALIGERUM, IULII CAESARIS F. EN TE nunc iterum meis ocellis Quantus quantus es, o propago Divum, Venerande IOSEPHE, palam Exhibuit videndum per imaginem Somni conciliator ipse Morpheus, Plane ut saepius antea. Ruebam Manuum tenaci cubito Approperans in amplexum, et in osculum Festinus rapiebar appetitum. Numquam pol neque te uspiam locorum, Neque adaemulatam effigiem Artifici intueri similamine Contigit mihi: iuro, iuro sancte. Unde ergo faciem tuam et staturam Mihi conspicari licuit, SCALIGER? unde transmissa sub has meas Palpebras per inane, forma sese Spectris insinuavit ipsa vivis? Quid acumen affers Sophiae? "Ne, sit oportet ingens amor ille, amor "Absentem potis advocare amicum "Divinae radio capace mentis. Nimia illa cordis calidi Fax, animique desiderium trahax; Tum quae nocte dieque ventilatam Argutatio cogitatioque Speciem modis mirificis Format imaginando: peridoneum Post, artus requiete alente fessos, Sensibusque oculisque praefigurat Simulacra seu Pirithoi Euryalive, seu Theseos optimi. Sed iam crediderim satis superque Illusisse mihi ista somniando. Reliquum est, uti quam cupido Lumine viderim umbram similem tui. Per phantasmata caeca contigendam; Contra tam cupide ipse membra aperti Modo praebeas corporis his Vultibus intuenda, o animae duplo Plus quam dimidium meae. Parumper Praestolandum erit. at manus negatas Decimaeque pensare moras Messis amarit una illa diecula. AD NICOLAUM CISNERUM, TRIBUNALIS IMP. ASSESSOREM. SUAVIDICUM resonis poscor melos integrare nervis, Seros in annos posteris canendum. Huc ades o CISNERE. lyram cape, candidumque mecum Virente crines pampino revinctus Natalem celebra. ter et o quater invocemus altum Musas novenas, Gratiasque trinas, Sobria libando Rhenensia, Franculaeve pressos Vitis liquores, Neccharisve dona. Cantemus pariter. viden ut bona signa dent hianti Lauri melodo, proximaeque myrti? Idibus Octobris Musae, mea cura, Mantuanum Videre natum primitus Maronem. POSTHIUS has Germersemius quoque, Gratiarum alumnus, Ortu beato consecravit idus. Hunc, medicum et vatem finxit catus artium magister; Illum, poetam nemini secundum. Ille vagum Tiberim tenuit fide Minciumque docta: Hic (ecce!) Thenum sistit atque Maenum. Alter curam habuit culti gregis atque ruris: alter Curat potentum sanitatem et hortos. Condidit aeternas chartas Maro: Posthio futuris Aeternalibus incohata fama est. Indelibatam Andinus sibi gloriam paravit: Intacta laus et Posthium sequetur. Suggere quod reliquum est, Phoebi decus o, poeticaeque CISNERE turbae fautor arbiterque. Ingrediens priscis rem laudibus, inclitam recenti Virtute praeco gloriam meretur. AD IOANNEM HAGIUM FRANCUM. DE OBITU PETRI LOTICHII SECUNDI. IANE O SECUNDI prime sodalium; An fama pennae verbere Noricos Petivit agros, lugubremque Maesta obitum tibi nuntiavit Clari Poetae, plus oculis tuis Subinde amati? Me prope nuntius Funebris a Nicro huc profectus Terrifico exanimavit ictu. MAENUS stupescens attonito parem Nymphaeque tristes me, velut antea, Vix nosse prae squalore dicunt: Usque adeo mihi luctuosus Est pectus angor. STYRMERIAS genas Coram videres, oraque RUGERI, Quicum hospitatus sum; recenti Utraque pallidiora cera Iurare posses. Occidit, occidit Haud parva nostrae gloria FRANCIAE, Flos ille vatum cultiorum, LOTICHIUS, Charitum voluptas, Leposque Musarum, et nova Apollinis Imago, nostris vix modicos dies Ostensa terris. Sicne linquis Triste solum, et petis astra? sicne SECUNDE amicos deseris, et secas "Spem curtam amicorum? heu breve et irritum " Stamen vacillantum Dearum! " Heu subito cita fata casu! Venisse me, messem ante modo unicam, Ad MYRTILETI moenia, nec tuos Vidisse vultus, o SECUNDE; Nec sociam tetigisse dextram? Habere nullam abs te Schedium notam, Nullum et charactera ingenuae manus? Ecquis Poetarum recentum Nunc Elegos canet, Eclogasve Aeque elegantes? quis pedis impares Modos Phalaeci? Cui dabitur, bono Aequare dignam posse versu Phyllida, Callirhoenque pulchram, Longoque amatam tempore Claudiam? Ut hoc praeoptet quis, tamen anxium Frustra laborem sumet, HAGI, Sidera ni faveant aventi Movere plectrum. quin sciet hoc idem, 'Si promptiorem quis (sed enim boni ' Nascuntur, haud fiunt, Poetae) Possideat Genium Secundi. AD CONRADUM DINNERUM ACRONIANUM. ALUMNE Musarum, decusque Patriae, Suevaeque gentis gloria DINNERE, Phoebi purpuratis Clarior surgentis ortu vultibus: Tuo faventes en honori Candido, lucem rogamus candidam, Quotquot Medusaeis Poetae Rivulis lavamus affatim labra. Plaudit tibi novem corona Virginum, cum Gratiis decentibus. Surgit tibi Latous heros, Frundibus comas revinctus laureis. Nymphae colentes uda ripae Fertilis fruteta gaudent Maenides. Arridet usquequaque vernis Collibus nitens amoenum apricitas. Spargit rubente humum roseto TYNDARIS, miscetque lilia albula: Funditque olentes picta florum Mater hic et flosculos et herbulas. Ergo nova DINNERE macte Gloria, nostro aequa consultum duci Ascite, praesentis diei Terminos signes lapillo candido; Et delibutus affluente Gaudio laeteris exsultim licet. Sparten adeptus es cupitam. Postumi contingat ut custos tori Pudica, nil minus studeto; Quo tibi reddatur illa pulchrior "Ornatiorque Sparta. Mundi " Sis erus licebit, audias item "Late tyrannus; ipsa desit " Pectori solatium maesto ferens "Serena coniux: hercle mundus " Amplius nec mundus est, nec esse quit. AD IOANNEM POSTHIUM GERMERSEMIUM. 'QUONAM ista, POSTHI, Barbaries ferox 'Nostrae occupavit Teutoniae plagas? ' Quo prava consuetudo saevos ' Inveteravit apud Cyclopas, 'Ut nil in usu sit mage, quam scyphis 'Certare, et haustus ordine Bacchicos ' Diesque noctesque integrare; et ' Nobilium iuvenum solutis 'Versantum in aulis non modo perdita 'Lymphare sumpto pectora toxico, ' Verum et frequentantem cathedras ' Gymnasiorum ubicumque coetum? 'Quocumque vertas lumina, nuspiam 'Potu vacabis. Pestis in omnibus ' Haec regnat antris angulisque, ' Sponte recepta, et amata, et ulnis 'Ambabus amplexata libentius, 'Quam vita frugi et sobria. Fluctuum ' Levere citius spumeorum, 'Prensus in undisonis procellis, 'Turbante Santonica aequora Circio; 'Quam libereris turbine adobrutus ' Bacchantum oborto, gurgitumque ' Ingluvie violentiorum. 'Probrosa labes haec, sceleris rea, Pro liberali se mihi venditet Virtute, POSTHI; nobilisque Nomen Amicitiae tuendum "Ementiatur? Mitto Academias, "Quas ceu popinas visere publicas "Plerosque cernis combibones: " Mitto, licent quibus omnia, aulas "Culpatiores. nam mihi nulla adhuc "Censura morum credita, nec fides " Commissa legum sanctionis. " queis studium est veteres Poetas "Velle aemulari, carminaque inclitis "Iugare nervis; hos ego crebrius "(Pro crimen!) insana furentes "Ebrietate madere miror, "His vulgus applausum et nova gloriae "Praeconia addit, sint quasi nonnihil, " Totamque tales Hippocrenen " Imbiberint gumiae atque ventres. "Fontes Camenarum, ubere limpidum "Vena scatentes, iugiter irrigant " Bonis Poetis sobriisque " Corda animumque vigentiorem, "Non ructuosis hisce gulonibus, "Siccare natis dolia, et infimas " Valenter exanclare faeces, " Non sine pernicie iuventae. Ne forsan horum par alicui puter, Existimanti Teutonas ebrios Audire ad unum omnes vel esse; Plurima pars ut opinionem Hanc (exterarum intellige gentium Cives honestos) mente ita fixit, ut Vix credat aliter: provideto Mi Pylade, et mea vindicato A criminosis nomina vocibus. "Quippe ebriosos exsecror oppido, et " Quos numquam amavi, semper odi; "Quique odio mihi, numquam amabo. AD FONTES FRANCIAE. LIMPIDI fontes, et amoena pulchris Fontium rivis loca, vosque Nymphae, Quibus decem totos mihi nunc carendum Amplius annos: Ah siti vestros quoties anhela Pressus optavi gelidos liquores, Obviis possem quibus aridas re- Stinguere fauces! Iam sed heu multo magis acriusque Tam salutares avidis petisso Haustibus lymphas, peregrinus Hunnum Miles in oris: Caesarem Thracas meditantem in hostes Arma, dum Martis studio secutus, Igneos saevi tolerare cogor Sideris aestus. Quam velim molli recubare in umbra, Qua citis STRAEON sonat uber undis, Frundeas inter corylos, virentes Inter et alnos! Consitos laetis patrios viderem Vitibus colles, Cererisque campos Fertiles, hortosque sacros, et antrum Fontis aviti. Hic ego evitans medio sub aestu Fervidos Solis radios et ignes Amne mersarem gelido calentes Corporis artus. Interim (nam vos mihi denegatur Cernere) o fontes, o amoena pulchris Fontium rivis loca, vosque casto Pectore Nymphae Millies salvete mihi. Perennes Sint aquae vobis, viridesque semper Populi densa corylique ripas Frunde coronent. "Post gravis belli varios labores," "Post vices duras miseramque sortem," "Dulce post longos meminisse casus" " Ante malorum". AD VICTORINUM STRIGELIUM. QUI primus a suavitate, ceu iocans, Gentem vocavit Suevicam Musis amicus hic comesque Gratiis, Carusque Cypridi fuit: Hoc nemo quisquam nec venustius, nec est Locutus umquam verius. Tacebo comes, melleas, affabiles Matrum puellas gaudia; Quas aut Nicer formosus, aut pulcher Lycus Nymphis creatas blandulis Eduxit. unum te, STRIGELI candide, Vel millium ponam loco: Nil quippe suavius, nihil te mitius Vidi, nihil iucundius. Perennis instar fluminis facundia Linguae diserta profluit, Quod fert Hymettus melle dulci dulcior, Imbrique puro nectaris. Suadae medulla tu decusque gymnasI, Tuaeque flos es Sueviae. Quis me furorum submovens Phoebi choro Ad arma concitat fera, Tubas ut inter Martiumque classicum Nudo rigescam sub Iove: Qua flavus Istri bracchium latum Arrhabon Subit recurvis flexibus? Ne dulce te coram loquentem audire, ne Vultus identidem tuos Spectare malim, et usque perfrui invicem Consortione mutua; Senique pariter deditus Camerario, Tiliae sub umbrosae comis Sedens in herba, musicis Elystrium Mulcere flumen cantibus. "Frustra ah dolemus. Quod nequit mutarier " Fatum necesse est perferam. AD RHENUM FL. GERMANIAE. RHENE, Nympharum pater, amniumque Rex, quot Almanis dominantur oris; Sic suas Maenus tibi, sic Mosella Misceat undas: Pone turgentes age pone fluctus; Mitte conceptas violenter iras, Meque vectoresque bonos phaselo Devehe salvo. Mens Agrippinis avet appulisse Finibus, cyclique modo secundum Litora extentam locupletis urbis Visere molem. Ipse fecundis gravidos racemis Palmites, frugesque novas, et hortos Fructibus fetos, nemorumque silvas Carmine dicam. Splendidas urbes quoque cum beatis Villulis, arcesque iugis in altis, Et iuga et valles, scatebrasque vivo Fonte fluentes Concinam. DRUSI veterem colossum, et Teutoni Mavortis et AesculapI Fana cum castris, Ubiorum et aram Nullus omittam. Hinc Palatinos proceres ducesque Lesbiis pandet fidibus Thalia, Francica regum fuerint ut olim Stirpe creati. Audiat voces melici Melissi Colloquens antro genitiva Diva: Aura tangendas resono sonore Vreberet aures. Te sed in primis cano, RHENE felix, Quemque, curarum gravium levamen, Educas ripa laticem Lyaeum Dives utraque. Bacchus hos montes amat, hosce colles; Bacchus has valles colit, hasce ripas: Bacchus hic Aram sibi consecravit Perpete ritu. "Subiicit versus liquor hic poetis, "Musicis cantus. Cereris valete "Cocta. tu vatis memor, i perenni RHENE meatu. AD IOAN. POSTHIUM. MAGNUM iter emensi nuper ab ultimis Bellicosorum finibus Hungarum, Ubi prima militando Rudimenta peregimus; Pannonia a tergo, et Bavariae plagis, Et Lyco pulchrae flumine Sueviae, Nemetumque agris relictis, Sublabente Coloniam Cum sociis priva nave tetendimus. Inde per munita oppida Belgicae Iter institutum agentes, Caeruli vada Sequanae Contigimus, laetamque amne Lutetiam. Hic salutares accidit invicem, Fideique pectorisque Testes, iungere dexteras. Iamque animus, POSTHI, fert Ligerim prope Spumeum cursus vertere, et Auream Cito patriam AUDEBERTI FLORENTISque avibus bonis Visere: queis vatum sacra recentium Turba divinos pro meritis litans Memor, ut pium est, honores Dextra Pallade deferet. At mala quas cornix augur ab aesculo Dictitat voces? scaeva ea non bona est. Viden ut ferens ab aris Spinturnix amet assitum Tollere carbonem? Quam metuo, brevi Ne per adversas urbibus heu manus Furiosa portet atrox Mars incendia Galliae: Ipsa ruent bello fana, ruent domus: Occident fortes, occidet inclitus Utriusque flos cohortis, Multis non sine cladibus. 'Ah potius causam pacis, et otium ' Posce tranquillum turbida natio, 'Et ab inquiete turma 'Dehortare salubribus "Consiliis regem. Nulla salus, fides " Nulla Gradivo. Tu pete Belgium, Et ibi morare POSTHI. Antverpia iam tibi Hospitium certum praeparat. Inde erit Ut pedem Eoae Francidi creduas: Tibi quippe destinatos Illic MAENUS habet Lares. AD GEORGIUM BUCHANANUM SCOTUM. TE sive chordas Pindaricae lyrae, aut Horatianum tendere barbiton Miratur Euterpe, canoram Scita movere chelyn sororum; Seu te Maronis grandisona tuba Laudes canendo caelicolae patris Stupet triumphantem, gravesque Maeonidae numeros tonantem: Palmam, virorum praemia fortium Contentiosis digna laboribus, Concedat ultro iam necesse est Emerito tibi, BUCHANANE. Quam VIDA docti lumina saeculi Vicit poetas carminibus piis; Tam plectra VIDAE ceterosque Tam potis es superare vates. Quod si Camenis inferior tuis Est nostra Clio, debilis assequi Sublimitates, verticosi Cui minitant iuga celsa Pindi; Musae memento dona bifariam Divisa. nam me multiplici sono Natura pangendos ab arte Harmonica docuit canores. His Rhenus, his et perstrepit Ister; his Et Albis, his et tu reboas Sala: Hos Maenus audit, Nicrus audit: Hos et amant mea cura Nymphae. Compacta virtus fortior in tua Exsistit una. tu decus orbis es, Vatumque princeps, BUCHANANE, et Sol SCOTIAE, genitalis orae. Certare Soli sidera nulla sint Ausura, quamvis splendida maxime; Nedum verecundae Melissus Franciados nigricans ocellus. AD FRANCISCUM PORTUM ET THEODORUM CYSSAM. "ANNUAM quisquis revolutionem "Siderum, cursusque notat perennes "Solis, et Lunae vaga menstruali " Cornua motu: "Tempus ut metis eat ordinata "Lege praescriptis, vicibusque certis "Mutui norint et hiems et aestas " Foedera pacti: "Nonne divinum sapientis aequum est "Mentis admiretur opus, simulque "Cogitet,quam sit brevis imminuti " Terminus aevi? "Vita casuro similis ligustro, "Vita labentis fugit instar undae: "Mors rapax, horam properans, ahena " Falce propinquat. Dum tamen leti memor affuturi Rite natalem celebrabo lucem, Debitor vitae, Iove quam volente Caelitus hausi: Huc ades quaeso Theodore CYSSA, Tristibusque aegris animum solutus, Mitte commisso tibi mitte paullum Pro grege curas. Tuque non frontem tetricam Catonis More, sed vultus hilares resumens PORTE, Graiorum tragicum severos Linque cothurnos. 'Haud quidem vobis dubia est parata 'Cena, frugali sed opima victu: 'Multa si deerunt, tamen acquiescet 'Aequa voluntas. AD HIERONYMUM WOLFIUM. HIEMS recedit algida; Ver appropinquat, ora Dulci tepore proferens, Optata floribusque Volucribusque blandulis: Et tu severe VOLFI Nondum senectae pondere Eo gravatus usque, Ut occubantem tristibus Mors obruat tenebris; Vitale lumen nuntias Iam iamque deserendum? Quin vive, vive, donicum Tuo prius Melisso Incidat Atropi manus Abrupta fila, cumque Filis colum. Non, non tibi Umbras nigras timendum Atrasve Tartari domos; Convexa sed Tonantis Rotatili volumina Speres videre motu Post fata. Ceterum prius Quam te locet supremo Perennis immortalitas Caelo; fac o bibendos Fontes olori des meo, Quos Pegasi refodit Subcalcitrantis ungula; Iisdemque, dum nitet ver, Iunonias riges rosas. Sic te meus volatu Pernice sevectum CYCNUS In alta (qua fluente Iter renidet lacteum Liquore) tollat astra: Sic usque lirino comae Tibi fragrent inunctae. AD PERUM ENOCUM. SI certamina Marte singulari PETRE vis inire mecum; Fac congrediare, quandocumque Tibi collibebit. Utrumcumque probaris eligendum, Neque velitationes Leves, neque dimicationum Gravium recusem Pugnam. sed vereor, Latina ne non Satis apta Gallicanis Sint arma. pares utrumque sane Melius decerent Instructus. tamen experire quidquid Potes, aleaque iacta Sortis geminae, reduplicatas Age prome vires: Nervos tende, manus pedesque firma, Animosque semigraecos Fortis simula, quibus resistas Equiti Latino. Ut bis, ter, PETRE Celticis ovatu Potiare victor armis: Plures mihi Teutona arma tandem Parient triumphos. AD IOAN. CRATONEM CRAFTHEMIUM. AMABO, mi dulcis CRATO, Cur insignia nolim Mea decorari carmine, Aut praeconia nostro Doctissimorum saeculo Acceptare virorum? Si Ferdinandus Caroli Frater Caesaris, et iam Tum Caesar ipse, laurea Me donare corona Equestribusque censuit Clarae nobilitatis Insignibus, dignum sua Maiestate futurum Opus; probante Caesaris Mentem consiliumque Toto senatu iudicium: Non est quod sibi turpe Quisquam putet, vel se et suis Indignum, celebrare Cycnum meum cum liliis, Munus Caesaris ingens. Ferunt Alexandrum ducem A solo nisi pingi Apelle, et a solo nisi Lysippo sua fingi Simulacra noluisse: sic (Nam Cres me quoque Portus Regem poetarum facit) Non haec lilia cuivis, Nec hic olor meus volo Describatur; at illis Solum viris, qui temporis Nostri sunt decus. Inter Hos cum locarim te CRATO, Aegre ferre videris: Quod dum facis, non iam meo Adversaris honori, Tuis sed obstas laudibus. "Nam ponique legique "Doctissimos inter viros, " Certe maxima laus est. AD OBERTUM GIPHANIUM IC. IMPROVISA Ducum fata cadentium, Insontesque animas immerito truci Letatas nece flentem Multis non sine questulus, Cur OBERTE iubes luctisonam chelyn Me suspendere? cur parcere lacrimis? Non me caute Niphates, Nec Tauri iuga saxea, Horrens nec genuit vertice Caucasus; Sed mater, Salici filia fluminis, Quae Germanida Francen Agnoscit patriae sinum. Heu! plenos oculis fudimus uvidis Fontes, tot scatebris largiter uberes, Ut te MAENE fluentis Exundantibus auxerint. Mirans alluviem Rhenus et impetum Horret: Neccharicae Naiades stupent, Et quas ripa Mosellae Tristes elicit alveo "Nymphas. Haud erit, ut mens hilari ioco "Frontem maestitiae nubibus obsitam " Exporrecta serenet: " Vultum fingere Protei est. "Laetos laeta iuvant. cur aloe favos, "Cur absinthia (vah!) loton amaricent! Dic FALCONIS habenti Nomen, Cecropiis fides Aptet carminibus, tam citharae sciens, Ipsae Maeoniae quam bene virgines. Quo dicente, GIPHANI, Dulcis gaudia lectuli; Ad caelum lepido sponsa vocabitur Versu, suave animae delicium tuae: Totam se quia gaudet Consecrare Talassio. Mater tediferum dia Cupidinum, Trino dispositis ordine Gratiis, Myrtataeque Napaeae Ductabunt agiles choros. Applaudet Dryadum gyrus amabilis, Et quanta est iuvenum turba procantium: Ipse expers Hymenaei Abstrusos recolam specus, Deplorans miserae funera Galliae. Nam nec nobilium me fieri puto Vatum, nec mea cedris Insculpent metra posteri. At vobis subolem sufficiat novam Heredem patrii Cypria nominis: 'Forsan me sine prole 'Sors vult luctibus immori. "Ut CHRISTO placitum, sic volupe est mihi, "Pressum cura licet tundat acerbior. " Illo dulce volente est " Vitae claudere terminum. AD HUGONEM DONELLUM IC. "RERUM universi daedalus artifex, "Cum ceterorum gens animantium " Demissa terram spectet imam, " Os homini dedit elevatum "DONELLE. Rectos hinc oculos iubet "Illum, sequaces luminis, arduam " Fidenter arrectos in aethram " Tollere caelicolae parentis. "Mortalium pars ah quota lucidas "Sphaerae petissit stelliferae vias? " Plures sequendi proniores " Triste chaos Stygiamve lamam. "Tellure fibras ipse quidem satas Compagis in te coproreae geris; Mentem propagatam superne Spiritus ad superos reducit. Idem soporis nocte pigerrimi Clarae fugata sidere lampadis, Spissis ab umbrarum tenebris Me residem vigil excitavit, Dias aperturum aetheris orbitas; Praegestientes queis animae piae Vehantur, ad sedes beatas Uranie duce destinatae. "Astraea iusti propositi tenax "Solam relictam Spem viduae modo " Orbaeve pupillae revisens, " Cardine lapsa poli supremo "Ius, aequitatem, consilium, fidem "Secum faventi numine rettulit: " Regnis gubernandis forensi " Cum trutina Themis alma praesto est. "Sanctas Iehovae quis modo filias "Suspectat, ut par est? quis amabiles " Divas honorat? quis receptis " Hospitium sociale praebet? "Supiniores ad bona ceu sumus "Tutanda, prisci quam fuerant avi; " Sic nequiores invenimur " Ad mala quaeque (nefas) patrandum. "Virtutis altae degeneres patrum, "DONELLE, fraudem fraude, dolis dolos, " Et criminosis probra probris, " Et scelere scelus aggeramus: "Quondam bimembres sic, genus impium, "Montem feruntur monte, iugis iuga " Imposta moliti Gigantes " Accumulare, Iovem perosi. "Binis Cyclopum turba sororibus "Genas cruentis, et laceris comas, " Non lumen exorbare tantum est " Ausa furens, animam sed ipsam. Germana tellus exsilii memor, Nec plurimarum nescia caedium, Amanter extorres benigno Auxilio iuvat indigentes. In te recumbens Spes, HUGO, firmiter Fiduciam non exiguam fovet, Astraeam assertam patrono Atque Themin fore vindicatam. Macte ergo votis: assere vindicans Exterminatas. Te mihi praemio Illae remactassint, ut inter Astra recens oriaris astrum. AD OBERTUM GIPHANIUM. ATTICAS noctes nimis arcta furvis Iam diu sub Cimmeriwn tenebris Arcta detentas rigido, GIPHANI, Carcere clausit. Credulam frustra per opinionem Foveram spes, ambiguas futuri: Liberas frustra fore destinaram Compede vinctas. Qualis, astrorum duce noctiluca Menstruos gyrante globos, eburna Futilis parens fore somniorum Ludit imago: Haud secus vanis taciti involucri Hactenus mentes avidas figuris Noctium Phoebo gravis Atticarum Umbra fefellit. Non eas Aristophanis lucernae, Non eas pernox oleum Cleanthis, Non eas priva pote luce quisquam Reddere claras. Allaborandum fuit, expetitum Ne iubar fixis radiis abesset, Cuius obscurae nitor atra nubis Vela fugaret. Ecce praelustris face luminosa Blanditer fulget tibi viva Lampas, Invidae Lethes metuens Avernis Stinguier undis: Lampas, Aurorae similis rubenti, Ut serenati referans Olympi Limen, Eoos micat ante Solis Pulchra iugales. Illa nimirum thalamis pudicis Defuit, qua tute carens, carere et Nos coegisti tot Agellianis Noctibus annos. Lucubra cum Luce tua GYPHANI; Roscidum liba mel, apicularum Rore tam praestans mage, quam liquenti Sacchara mulso. Hanc dehinc Zonas cupide solutam, Carceris longi forulis reclusis, Ire cernemus gravidae solutum Vincula capsae. Protinus nuptaeque tibique laetum Hunc favens Lucina diem videndi Copiam, nobisque tuis, precamur Rite ministret. Unico partu simul Atticarum Noctium dici pater atque prolis Masculae condignus (io!) merebis, Non sine plausu. AD IOAN. LAUTERBACHIUM P.L. SUAVIAM tuam suavissimam, Suaviam tuam dulcissimam, Suaviam tuam castissimam Pro salute nuntiata Suaviarer uno suavio, Oscularer obvio osculo, Basiarem amico basio; Mos sed ista, lex sed ista Improbat vetatque: nec licent Quae libent. nec hercle tu sinis; Quin nec ipsa, ut id sinas, sinit. Musa factitet necesse est. Si negabis hoc Musae meae, Si negabit hoc et Suavia; Quod negas, et uxor quod negat, Ipse factites oportet. Ergo quo poeta suavior, Quo poeta IANE es dulcior Castiorque; eo tu suaviis Osculisque basiisque Suaviare suavioribus, Osculare dulcioribus, Basiaque castioribus Pro salute nuntiata Suaviam tuam castissimam Suaviam tuam dulcissimam, Suaviam tuam suavissimam. Hoc erit satis Melisso. AD IANUM IACOBUM BOISSARDUM, VESONTINUM. ANTIQUITATES, quas perampla Romuli In urbe miramur, tua BOISSARDE pridem dextera, haud gravi sine Labore pictas, tam diu Latere privis ecquid ah in scriniis; Ecquid tot annis obsitas Senere perfers? ede tandem, amabo te, Et has tuosque Caesares Spirante factos e metallo vividos. "Prodesse nati, plurimis "Prosimus, haud amiculis solummodo. Non Imperator hic recens (Ut liberalis est) vetustis cesserit Pensans labores Regibus. Auro coronet ille, iustis praemiis, Tuam remunerans manum: Lauro decoras ipse (namque hac dignus es) Tibi renodabo comas. Addam corymbos myrteasque bacculas; Auctorque posteris ero, Laudes ut aeternante versus hos tuo Scalpant honori in marmore. VATI-QUE PICTORI-QUE SOLLERTISSIMO, MUSIS AMICO ET GRATIIS, PERENNE BOISSARDO SUPERSTITI, DATUM VIX QUALE CONSTAT MORTUIS, MERCEDIS ERGO COLLOCANDUM MARMOR HOC AETERNA FAMA CENSUIT. AD IOACHIMUM CAMERARIUM PABEPERGENSEM. "LAUDIBUS merces alii Sabaeas "Aut Erythraeos celebrent lapillos, "Quidquid et mittunt pretiosioris " Seres et Indi. "Hi Phrygum mirentur opes, at illis "Aureae mentes hilarent arenae, "Quas Tagus Gangesve suo beati " Flumine volvunt. "Scilicet cordi mihi sunt eruntque, "Quam diu terris mea vita duret, "Rara Thesauri monumenta Graeci, " Gaza perennis. Bis, ter, o lucem IOACHIME faustam, Tale qua primum STEPHANI Minerva Mente complexum dare cogitavit Provida donum! At diem multo cano faustiorem, Quo cothurnatis dedit ecce magnas Has opes Musis Academiarum Usque fruendas. Illius (seu lux foret orta, seu nox) Queislibet prodesse simul studentis Nec manus nec mens opera, nec ullo Victa labore est: Donec indagata modo hic, modo illic, Mille Graiorum loca pervagando, Quaeque lustrarit radio sagaci Florida Tempe. Unde selectos genuinum ad unguem Surculos, stirpesque feraciores, Et seri plantas dociles, ad istos Transtulit usus. Ceu vigil navis operatus agris, Arborum nata serie, colonus Educaturas bona ponit almas Cretica vites: Aut Aristaeos veluti per hortos Chloris, herbarum studiosa cultrix, Areis parcit nisi fructuosum Condere semen. Sic nec hic lappae tribulive surgunt; Non filix aut ruscus iners, et aspri Pullulant vepres, sterilis nec usquam Regnat avena. Cardui runcata seges. videre est Hic nihil senti, lolio resecto: Ulla nec caulem scit originemve Barbara radix: Si qua laus taetra caruisse labe; Si decus nullis scatuisse mendis, Qualium libros prope constat omnes Esse refertos. Tute quod cernens, IOACHIME, nosti Millibus longe melius trecentis, Attice doctis simul et Latine, Arte magistra. Ecquis ah, tantas quibus auctor hasce Consecrat gazas, minus esse gratus "Certet? ut par est, sua non negentur " Praemia doctis. AD SEBASTIANUM SCHEFFERUM. QUAM diu tuam Agnellulam SCHEFFERE deseres, Expositam rabidis luporum Dentibus? velut Ocelluli Pupilla lucida Tegmine protegitur reducto: Non secus tibi Carissimam (Ni forsan oderis) Debueras manibus tueri Pastor impigris. Sed hanc puto Curae parentium, Dum redeas, bene credidisti. Quin recurre, quin Retro vola, Et cum misellula Turturis instar agente vitam Solitariam, Ingratiis Osorum et hostium Laetus ini thalamum iugalem. Namque te suum ESTRE manet Pudica comparem, Sub tiliae viridante ramo: Qua canens, piis Musis sacer, STRASBURGUS invidas Carmine sistit aquas Elystri. Det tibi Deus, Quod expetis: Idemque det tuae, Ipsa quod ante alias meretur Virgines. Satis In exteris Moratus es locis: I, patriam pede vise fausto. IN NUPTIAS STEPHANI NEUDORFERI NORIBERGENSIS. "SI QUIS venustam coniugem vir nactus est, " Et dote casta divitem; "Huic margaritas et lapillos Indicos, " Rubrique baccas aequoris "Praeferre nolim, nec Midae magnas opes, " Gazasve Croesi Lydias. "Talis benigne dexteri solo Dei " Donatur uxor munere "Deum verenti. quippe casus haud eam " Nec fortuita sors dabit. "Certe supremus omnium multa viro " Orandus est pater prece, "Quicumque fidam vult apisci coniugem, " Pudore casto praeditam. O te beatum ter quaterque et amplius STEPHANE, sacratarum decus Legum; pudico quem BEATRIX pectore, Fidelis et decens tori Consors, amoris aestuantem mutuo Flagrans maritum diligit Igni; nec (unum praeter) ullos discupit Lusus Dionae noscere. Aetatis haec in flore, vitis in modum Plenis racemis turgidae, Fecunda similem compari prolem suo Progignat, aucta fetibus. Quales in auras hortus educit ferax Novos olivae termites; Mensam coronent pulchra lecti pignora, Mater decore ornet domum. Lis saeva, turpis ira, et acre iurgium Procul fugata hinc exulent. Pax mitis, aequa mens, soror Concordiae Regnent timore liberae; Timore vano, qui sinistri vel mali Quid suspicetur perperam. Auras Cytheris entheas afflet, meros Spirent amores Gratiae. Adversitatum si tamen quid obstrepat, Quas fert procellosus Notus, Alisve rigidis Eurus, has lenes statim Remolliant Favonii. Tranquilliore sic amantes Cypriam Sistatis in portu ratem. AD PETRUM RONSARDUM VINDOCINUM. NON Galla tantum, scita gravis soni, Te patriorum litora fluminum, RONSARDE, clarae personantem Pectinibus citharae stupescunt: MAENUS refusis Franciacus vadis, Me musico, odas cornibus ad tuas Sollerter elatis serenam Attonita bibit aure vocem. Ipsos videres Tubaron et Salim Maeno influentes, hunc pede dextero, Illum sinistro, vitrearum Sistere curriculum sororum. Sic ad sonores Ismariae fidis Hebrum reflexis amne ferunt aquis Stetisse, miratosque voces Strymona Threiciumque Nestum Symphoniarum. Quam fuerant prius Nymphae poetas indigenae sacros Et Celtin Huttenumque, et ipsum Lotichium quoque prosecutae Philtris amantes; tam philotesiis Te demereri dulcibus extera Quamvis in ora procreatum, Francigenam tamen, usque quaerunt: Matuta pulchro seu rubra Phosphoro, Seu Vesperugo Solis equis comes, Lucem diebus, noctibusve Invehat umbriferas tenebras. Tuum cavarum margine vallium, Et frundeorum vertice collium Nomen susurrantes, adurunt Tura tibi, tibi vota solvunt. Te praeter omnes, inclute, principem Solum poetarum indigitant: ad haec Patrem Camenarum fatentur; Stirpis et Hectoreae architectum Gaudens salutat FRANCIA nobilis, Secura clausis Hercynii iugii Silvis: honorem saltuosus Pinifer ingeminat triumphi. Quid multa? cantor Franca per oppida Oblivionem carminibus tuis Defendo, Germanos docere Callidus insolitum canorem. Non usitatis dum ferimur viis PriscI sequentum tramitis orbitas, Vestigiorum me recentum Indiciis iuvat immorari. Tecum perennis iam Genii PETRE Pleno, futurum est, plenus ut ipse-met Fortassis aeternem per aevum Teutonicum fidicen Camenam. AD NATHANEM CHYTRAEUM MENZINGIUM. MELLE et nectare dulcioribus Respondisse nostris litteris, Tui fratris Epistula Austrium ad Quendam rarior prae se tulit, Mi CHYTRAEE, thalassini lacus Cum forem propinquus accola; Hic ubi Rhodanus Valesiis Limphas congregans vallibus Restagnante celerrimus ruit Vado. sed cupitis me frui Responsis hodierna adhuc vetat Hora, felle longe amarior; Hora, alumine multo acerbior; Hora, bile virulentior. Ergo tute-met entheis sacrum NATHAN dotibus cor incitus, Aut frater tuus ille grandior, Qui roseta carpitis mera Cultos Varniadum per hortulos; Aut ambo simul rependite Vices, aut potius remittite Exemplum papyri perditae: Dum me Neccharicis Sionios Hymnos accinentem ripulis MYRTILLETUS amoena detinet Palatina propter culmina. Ni fiat, mihi creditote, quae Mel et nectar esse remini, Vobis tam cito dulcitudinem Amissura, desituraque Alvearia sive Hymettios Favos, seu placentas Atticas, Seu thymum redolere; quam cito Versum iri, CHYTRAEE, inaudies Ob desideriorum anhelitus Et suspirium frequentiam, Liquescentem animam ipsius meam In salsas amaritudines. AD IOANNEM HORTINUM. HORTINE pulchri consitor hortuli, Talassionum flos iuvenilium; Quasnam corollas nuptiales, Quae tibi serta parat capillos Vinctura, cordis fibra tui trahax Iahel, puellarum eximium decus? Ecquem geremus fronte ramum Participes nemoris sodales? Baccata silvae filia Cypriae Castis honori est myrtus amantibus: Murtum Dionaeis Cupido Coniugibus sacrat osculandam. Exoticorum vos vice termitum Herbas fragrantes nectite virgines. Vernis amictum me sub antris Timpora rore velim marino Aut Nerviorum stella MASURIUS, Aut BUCHANANUS lux Scotiae queat Spectare, Veronaeque ocellus SCALIGERO patre procreatus. Succincta suras, nuda sinum, Dea Subter beatis Arabiae iugis Acclinis illibata quondam Tura legens LIBANOTIS ibat. Manabat udo ros pede vitreus: Salubris afflans aura Favonii Mulcebat herbarum comantum Summa, levi tremefacta caule. Hanc irretorto lumine Capripes Vix conspicatus, fervidior calet Flammis inardescentis Aetnae; Fervidiorque focis Cyclopum. Prendenda Nymphe diffugit ocior Euro: citatis insequitur furens Plantis petitor: seminati Estur humo pia mica turis. Enata post hinc est fruticis seges, Puris virentis semper odoribus, Seu bruma sive aestas recurrat; Virgineamque notam tenentis. Salve perenni germine praenitens Radix, vigescentum aemula frundium Cedri: ter o salve quaterque, Suavior arboribus Cytheres. En hortulorum te CEVALERIAS Cultrix amoenis inseret areis, E semigermanis Britannis Ad vada glauca redux Lemanni. Non te nives, non horrificum gelu Laedet, nec aver tristibus Africus Immane dum stridet procellis, Nec grave flamen Apeliotae. Nec supplicabis, cum sities, Iovi, Torrente prati gramina Sirio: Quippe est suapte sponte Iuno Irriguum appluitura nimbum. Protuberatis mille decentius Gemmante praegnas cortice surculis Vestibit apricos, nec absque Deliciis, tua virga campos: Sero creatis unde nepotibus Utroque longum sospite, gestiant HORTINUS et formosa IAHEL Texere perpetuas coronas. AD CHRISTIANUM EGENOLPHUM. INFERIAS, EGENOLPHE, Christianas Manibus emeritis tui parentis Persoluturus manibus profanis, Spe sine si lacrimas cies profusas, "Grande puta scelus et nefas. Litandum "Mente purgata domino IEHOVAE. Cetera turba, quibus cor atque mentem Taetra superstitio voraginosos Inter errores male fascinavit, Praecipitem pariter ruunt ad Orcum Aethera tu nitidum, pios alentem Caelites, fixis oculis tuendo, Linque solo grave corpus expiandum Per cineres; tibi conscius salutis, Nescius sanctos violare Manes. Umbra beata loci capax quieti est. O anima optima, quae pie emerendo Abrahae felice sinu quiescit. AD IO. BAPTISTAM HAINZELIUM, SEPTEMVIRUM AUGUSTANUM. TAM dulce, tamque suave, tamque iucundum Filius ille tuus scribit Epistolium HENRICUS ad me; Gratiis Quod Atticis leporibusque Musaeis Plenum, et cui nihil ipsis in Amoribus est Aeque refertum amoribus: Ut huic Minervae temperare non possim, Nobilis HAENZELI; quin nova carmina, quin Versus novos illa, et novas Extrudat artes; queis vetusta, cum vestris Icta mihi Laribus, foedera amicitiae Firmata constent publice. Namque in recenti memoria recordantem, Qualibus (humanus sicut es) alloquiis Conviva abiverim satur; Plus afficit me cogitatio vivax, Tinnula quam duplici nablia versa manu. Tantum valet vis insita! Huic excitatae rursus addidit robur Cecropio nati littera tincta sale, Et comitate plurima: Qua delibutum reddidit mihi pectus Largiter, humectans ut solet imber humum Ardente Sole torridam; Pulcherrimaque matre pulchrior mentem Filia tum subiit nubilis EUPHROSYNE Ascripta Musarum choro Iampridem, et insigni puella donata Carmine, quod ferro firmius et chalybe Durabit ipso perpetim. Puella, dico, cui vel omnium una omnes Invideant nuruum Sueviadum puerae, Perennis ob famae decus. Sed gloria applaudo mihi ipse. collaudet VOLFIUS orator maximus, et Latii Graiique sermonis sciens. Dictabit idem, fonte quo vel assensus, Mutua vel pietas, votaque sancta fluant, Iudex amicorum optimus. Ad me quod attinet, stat (en manum!) sanctas Aeternare per arrhas in amore ratam Vestrate cum domo fidem. "Rara est fides aetatis huius. hacpropter "Deligere ante iuvat, quam (puto) diligere, "Amare quod quis ambiat. AD VENEREM. Cum Io. Hainrichus Hainzelius uxorem esset ducturus. MATER venusti pulchra Cupidinis, Nutrix amorum; si dare quae peto Spondebis, haud pro me quidem ipso Dona, sed ingenuo sodale: Tibi sacellum qua libet aureum, Sculptis dicabo cum laquearibus, In quo triumphabunda prisco More tuae stet imago formae, Curru duabus vecta volucribus, Quondam Caystri fluminis incolis. Ambit NITHARTAEA puellam Gente satam meus ille Theseus, Decus Suevorum, HAENZELIDES. Eam Fac impetratu des facilem viro, Musis amicam Gratiisque, Non sine consilio parentum. Aequum est, ut utrimque irrevocabilis Praesto voluntas, mutuus et pari Consensus assit Diva nutu, Omnia legitimeque fiant. Postquam illa fidi coniugis in manum Convenerit, spem ne subolis nega. Nascatur heres matre feta, Indolis ingeniique patris Aevique morum nempe simillimus. Nascatur exin, deliciae tuae, Formosa VERONILLA, rubras Tincta genas, oculis nigellis, Et crine flavo: fax iuvenilium Futura flammarum, et iecur haud procis Tostura paucis. Haecce nostrae Summa precis, licitique voti est. Sponso roganti tu Dea tu velim Plura his petitis largiter annuas: Nam dignus est, quem continenter Multiplici cumules honore. AD CLAUDIUM MAILLARDUM AURELIANUM. SICCINE cum monstris in aperto (lugubre) campo Semineces iterare duelli Pugnas? siccine Debacchantis oportuit Oenomanis furiasque pati, saevamque Pyrenei Vim dirasque minas, et atrocis Incussum metus Horrorem quasi Panicum? Quid spolia ablatae memorem crudelia praedae Ingenuis? quos regia, clarum Natos principum, Nec tutos via praestitit; Uranium cum Nassobiis, genus antiquorum Semideum; veterique nepotes Cretos Bergide, Burenumque iuvenculum. Dextra magistratus venit imploranda supremi; Quae facinus nisi puniat istud, Ultorem reis O promittite posteri. At cave tu MAILLARDE, patens ne rus vel inermem Postmodo te culpet, vel inertem " Damnet. Crapulae " (Eheu) omnia plena sunt. "Circe etiamnum homines transformes mutat in ursos: " Induit hic porci, ille leonis " Mores. Ebrius " Numquam est dissimilis sui. AD SIMONEM STENIUM. CARMINA me saturum tua lectitare STENI iubebas serio: Sed tribus ante manus in avariores Festina signis venerant, Quam mihi prandioli Sapientialis Ieiunus accessus foret. Esuriens, veluti leo, devoravi Et litteras et carmina: Ventriculo saties tamen hinc replendo Non ulla compescit famem. Post iterum atque iterum bene ruminatis Et litteris et versibus; Tanta sitis mihi guttur inaestuando Accendit, ut nec Tantali Tanta sit, ERIDANUM sitientis amnem; Nec Hippocrene, quamlibet Uber aquis, potis ipsa levare flammam. Transmitte quaeso crebrius Ambrosiaeque tuae, SIMO, nectarisque Succos salutares, quibus (Omnis abesto mihi mora) degulatis Satuller atque recreer, Quod nisi sufficiant avido palato, Aequo petenti largius, Congerat ipse, rei memor ampliandae, Omne huc penum SYLBURGIUS: Promus et esse velit potius, monebis, Quam condus Attici favi; Cuius amore tenemur, amore cuius absentis infremens apum Bombilat anniculus populus mearum, Rauco susurrans murmure. Proin fac, ut ambo famique sitique nostrae Sitis resedendae pares; Carmina quo saturi mea lectitare STENI vicissim gestias. Sic bene convenient (mihi crede) lector Ieiunus, et scriptor satur. AD IACOBUM KIMEDONGIUM. CUSTOS meorum crastine turturum, Nymphas petentis Cocchidas, et salis Urbem Suevi, proximamque, Quae renovata supra stat, arcem; Salve, et piarum curam age sedulus Altor volucrum: quas ego suavius Amplector hercle exosculorque, Quam Venus alma suas columbas. Apes Matinae vix ita sertulae Flores amabunt, vix casiam aut crocum Thymumve, cerinthaeque gramen; Unde avidae bona mella sugant, Cerisque figant. Quis rogo turtures Servare sancti coniugii fidem Binumque propagare fetum Foedere perdocuit marito? Ut mutuo ardens alter in alterum Amore flagrat! Discite coniuges Prudenter exemplo fideli Plumigerum genus aemulari: Et tu beatae transige cum tuo Aequaeva vitae tempora corculo. Porro et beanto me ROSINAE Consimiles, IACOBE, tedae. "Discors ad aequum differitas solet "Res subruendo perdere maximas: "Concors voluntas servat urbes, "Servat item requieta gentes. PRAETER Caesareum privilegium, quo auctori in annos septem cavetur, qui a die uniuscuiusque operis absoluti initium sumere intelligantur, etiam HENRICI III.. Francorum et Poloniae Regis privilegio sancitum est, ne quis Typogtaphorum imprimere, neu quis Bibliopolatum divendere audeat ante novennium Melissi lucubrationes: praeterquam ii, quibus ille annuerit; uti iam nunc ARNOLDO SITTARTO, in alma Parisiensi Academia Bibliopolae iurato, secundae huius Schediasmatum Poeticorum editionis curam demandavit Qui secus fecerit, libris et poena in sanctione aestimata mulctabitur, ut fusius Regio diplomate continetur; dato Parisiis, die XXX. Ianuarii, anno Christi M. D. LXXXV. Regni XI. Per Regem Iacobo Augusto Thuano consiliario, et libellorum supplicum in Regia magistro praesente. PERROT ssr.