Schediasmata poetica Machine-readable text Schede, Paulus Melissus Schede XML version, markup prototype, December 1999 Martin Putzmarkup Camena
http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ melis1 schede.html meli001.jpg schede.xml melis1/jpg html Paris: Sittart, 1586.

Regeln fuer die Texterfassung 03/2001 (bis auf Metrik)

not necessary

 29 June 2001 Susanne Mussmann markup line tags 24 July 2001 Susanne Mussmann markup TEI header PAULI MELISSI SCHEDII FRANCI MELICORUM LIBER OCTAVUS. AD ELISABETHAM REGINAM ANGLIAE. "METAS attigimus temporis ultimi, "O REGINA. Brevi momine machina " Perfectissima mundi " Dissolvetur; et ignibus "Arsuram metuet, quisquis in hoc solo "Vitam maluerit degere perpetem, " Quam sacraria mentis " Illuc, unde oriens suum "Duxit principium, dirigere in locos "Vulcani rapidis insuperabiles " Flammis. Aspice caeli " Convexa; aspice siderum "Lapsus. curriculum polliciti sumus "Nobis pol nimio longius, ac vices " Parcae ferre potes sunt. " Fessis interitum omnia "Praeportant elementa, et gemitu gravi "Testantur subitos ponderis impetus. " Vertentis tamen anni " Errorem melioribus "Emendare modis maxima Romulo "Cura est Pontifici. Quid iuvat, orbitas " Phoebi et menstrua Lunae " Heu vestigia sedulis "Observare oculis, et tamen interim "Indirecta sequi? Scinditur undique " In diversa popellus, " Ignorans rationis, et "Normae legitimae. IANE bifrons, viam Fac rectam doceas, irremeabilem Scrutantes seriemque Annorum, et celerem poli Gyrum: nam et veteris gnarus es, et novae Aetatis. Redeant tempora Iulia In fastos hodiernos, Ne non aequidies, simul Bino solstitio, certius ingruat: Mensis quisque suis, ex memorabili Urbis more, Calendis, Nonis constet et Idibus: Ortus nec dubios astra habeant, neque "Incertos obitus. Denique quos fidem " Christi et iura professos " Ipsum nomen ab Ethnicis "Non uno indicio separat, invicem "Ceu membra unanimi pectore menteque " Iuncti simus, ad usque " Lucis fata novissimae. "At tu sive novi seu veteris libet "Ritus picta sequi signa, ita vivito " Immortalis ELISA, " Ut quamvis tibi nemo sit "In terra similis, sic animum tamen "De vitae fragili consolides statu, " Ut post pauca dierum " Intervalla sonum tubae "Credas Angelicae desuper auribus "Illapsurum hominum. Talia qui cata " Secum mente volutat; " Faustis auspiciis novi "Anni per superos cottidie frui "Non istac in humo, sed Paradisiis " Sperans optat in hortis, " Dempto fine virentibus. AD IUSTUM REUBERUM IURISC. "TAM docta, et artis scita, celebrium "Scriptorum in oris TEUTONIAE manus, " Qualem videmus cum Pelasgos " Tum Latios apud exstitisse, "Queis cura texendae historiae fuit, "Rerumque gestarum egregie et domi " Forisque; si florens adaeque " Praeterita viguisset olim "Aetate: quantum res ea commodi "Nostrae tulisset, quot bona, patriae! " Quantis abundaremus actis! " Quot monumenta ducum potentum "Belloque et armis cernere, nec sine "Plausu, liceret! quot modo proelia " Commissa, pugnataeve pugnae " Disposita in statione Martis, "Aures ferirent magnanimis viris! "Fragmenta solum, ac pleraque barbare " Consuta nunc REUBERE restant; " Vix quoque digna legi, nisi auctor "Unusque et alter vel tacite insita "Quodammodo vi pectora pertrahat, " Fore asseverans, inter istas " Ut paleas tenuesque glumas "Inventa dent se grana aliquae optimae "Frugis. Dolendum est, usque adeo suae " Vixisse famae negligentes " Teutoniae proceres vetustos. 'Atqui sat illis tunc erat, inclitas 'Gessisseres; ac strenua fortibus ' Ausis rudimenta, ut decebat, ' Militiae posuisse quondam, 'Laudis futurae sollicitis parum, 'Nec curiosis, post nigra funera ' Quid scriptitaretur nepoti. ' Quemque animo suus excitabat 'Honos, et ingens mentibus inditae 'Virtutis ardor, non nisi in ardua ' Scandentis, et praeclara (quoad quis ' Viveret) assidue minantis. 'Ut quisque magnam fuderat hostium 'Victor catervam, sic patriam ad dapem ' Contentus in praesens vel uno ' Saltem erat ille melo canentis. "An non supinos arguerim, et minus "Cautos Latinos, sicut et Atticos " Cives; nitorem ac puritatem, " Linguae urtiusque perire passos? "Flos ille postquam concidit elegans "Sermonis, et lolium immedicabile " Insedit arvis; derepente heu " Finitimas Aquilonis urbes "Late occupavit Barbaries ferox, "Hirsuta frontem, et dentibus aspera, " Induta villosam lacernam, " Oraque vincta gerens soloecis. "Agrestis instar haec suis omnia "Vastare tendens, ac ruere impetu, " Quo non penitravit locorum? " Quidnam age liquit atrox inausum? "Ecquem fugit, quam turpiter ipsa-met "Iura atque leges collutulaverit? " Qua labe Celsi disciplinam " Polluerit? Sophiaeque in artes "Grassata cultas, mox etiam Iovis "Sacrum profanans contemeraverit " Impune? Quantum exstat malorum, " IUSTE, notam opprobrii merentum; "Haec sola eorum est causa. Quid attinet "Culpare nostros? hanc satius feram " Illuc relegandam, malum unde " Ipsa pedem tulit, arbitreris. "Quod corrigendum se patitur nefas, "Non corrigamus legitime ac probe? " Mutare si quid non valemus, " Ferre animo decet illud aequo. AD IO. POSTHIUM ET FRANCISCUM MODIUM. De obitu Iani Melleri Palmerii. ARTIS Paeoniae scite et Hyantiae POSTHI, tuque catae Iustitiae MODI Inculpate sacerdos, Vatum lumina dulcium: Ecquonam exsequias carmine funebres, Ecquae iusta piis Manibus optimi MELLERI rear ambos Persolvisse, madentibus In praesens oculis? Cernitis, ut suis Nil quidquam lacrimis heu GULIELMIUS Demat? nil sibi parcat, Manans irriguis aquis, Vel salsum Thetidis quae superent liquorem, Ob fatum socii non reducis? Mihi Pol rorantia largo Fletu lumina adhuc rubent: Nec cesso madidis PALMERIUM genis, Phoebi delicium, et Pieridum decus, Solis plangere in antris, Illiusque abitum queri. Hylen ah quoties Norida vocibus Compello querulis! ah quoties sono Lugubri cava pulso Pegnessi vada caeruli! Aut tu silva nigris abietibus virens, Silvestresque Deae, reddite mi precor Cultum reddite vatem; Queicum saepius integros Contrivisse dies haud nimium fuit, Et rerum variarum innumerabiles Expendisse figuras: Aut Pegnesse meum mihi Redde o PALMERIUM; redde mihi meum MELLERUM; ingenio cui prope neminem Indagare licebit Posthac aut similem aut parem. Nymphae vos memores estis adhuc; adhuc Vos estis memores utraque ripa; vos Flavae denique arenae, Quas calcavimus hospitas, Non quitis tacite non reminiscier, Quo candore animi; queis studiis simul Coniuncti fuerimus Cultores Clarii gregis. Cur suavi careo pectore? cur nihil Praeter colloquium me penes est eo Vivo, o Parca, relictum? Doctae cur egeo manus? Sic desiderium flebile ruminor Absentis: sed enim sollicitus virum Frustra luce reposco, Frustra nocte reflagito. Is vix Sequanicos liquerat angulos, Rheno cum propior redditus, in tuum ARGENTINA Tribossa Se fessus gremium intulit. Tum (nec longa mora est) Atropos hospiti Vitalem immerito dissicit heu glomum; Ceu falx mite virentis Truncat Parthenii caput. Heu quantum occubuit praesidium novem "Musis! quale decus! Frigida quem semel " Vitae pausa secuta est, " Numquam in has rediet plagas. At tu funeream succine naeniam POSTHI, quam numeros Maenus ad Orthios Factam ediscat; et udos Te cantantem Elegos, MODI, Auscultans Halius Cocchar in humidas Solvatur lacrimas. Sentiat hos recens Umbra in sede piorum, Gratumque officium probet. AD IANUM GULIELMIUM EUMOLPIUM. the text has 'GULIELMUIM', which, obviously, must be a misprint for 'GULIELMIUM' EX QUO sacrati filium Apollinis MELLERUM acerbo lanificae Deae Fato nocentes sustulere, ex Invidiaque odioque palmae, Quam consequendam ex artibus entheis Atque elegantis fetibus ingenI Restare cognorant, nisi olli Forfice praepropera scidissent Abrupta vitae flamina: te bono Iam litterarum gaudeo vindicem Sollerte successisse dextra, Ingeniique alacris vigore, O GULIELMI, nobile Teutonae Decus Lubecae. Non modo tu libros Vertes Pelasgos diligenter In Latiae genuina linguae, Novosque apricans in bene consitis Leges Dionae puriter hortulis, Apis Matinae more, flores: Verum etiam studio irremisso PLAUTI vetustas, qua pote, fabulas Terso nitori restitues, locis Opem ferendo IANE mancis; Tum mutilis Ciceronis alti Scripta heu lacunis plena resarcies, Fretus sagacis viribus indolis, Industriaque intentiore: Quam reliqui quoque ceterorum Auctorum oborti per vitia obvia Naevi obligato vulnere sentient. "Quid dente obunco non vetustas " Rodere amat cariosa? quid non "Annosa turpat tristibus aevitas "Referta mendis? Macte vicaria Virtute, doctrinaeque multae Congerie, o vitium resector. Ut falce ramos demit inutiles, Feracioresque inserit annuus Frundator, et segnes recidit Sirpicula reseces colonus: Sic tu frequentum sphalmata codicum Truncare, et errorem innumerum stylo Auferre correctore tendens, Aequius ac melius reponis. Robigo per te rancida tollitur, Quae paginam exest: per te itidem rudis Squales, scabresque inculta limam Asperitate abeunte sentit. Duris salebris induitur nova Cultura, ruri mundities decens. Hunc tute campum litterarum Assidue irpicibus fatigas. Per te novali iam neque cardui Surgunt, neque horrens ruscus, et hispidi Vepres; neque hirsutis rubetis Pullulat aegra seges per hortos. Tu copiosae per dociles agros Frugis repertor, non sterilem sinis Regnare lappam caricemve, Non filicem, aut paliuron hirtum; Ac si qua porro de genere hoc lues Arva occupavit Romula. Fallor, an Te pestis Averruncum iniquae SCALIGER indigetabit, ille Europae ocellus SCALIGER, incluti Propago IulI Caesaris, ortum habens Ab urbe Verona indirempto Ordine, principibusque claris? "O me beatum ter quater, huius in "Aetatis aurum qui satus incidi, " Cernoque florentes ubique " Gentium Apollineos alumnos! Quos inter augens tu tibi maximam Iam comparasti laudis adoream, Insignis EUMOLPI, tuumque Nomen in Aonidum perenni Templo sacrasti. Iam Genius viget Perpes, laborum laetus erilium, Spernaxque livoris. Quid ultra, Dii Genio dare habent fruendum? AD CHRISTOPHORUM HOMAGIUM DELICIANUM. "NON in divitiis uberioribus "Vita hominum, fluxis aut opibus, sita est " HOMAGI; sed in modesta " Quae deceant ratione agendi. "Virtuti pretium prae reliquis magis "Nobile debetur. Ne tibi sit Midam " Aliquem beatiorem, aut " Ducere Croesum opulentiorem, "Ut sumunt operam lucrificabilem, "Millia ni centum possidet aureum, " Vel eo amplius. Quid ergo, " Cui minor est modicis facultas "Aut fortuna bonis, se petulantius "Praetumido Pluto iactitet ebrium? " Sapere illud est, honesta " Posse modum mediocritate "Servare, atque sua sorte per omnia "Vivere contentum, nec nihili auream " Facere eruditionem, " Innumeros superantem acervos "Gazarum Arabiae, et divitis Indiae. "Ne, locupletatum se sciat oppido, " Et opime inauguratum, " Cui pretiosa adeo supellex "Ubertim nitidarum affluit artium, "Ipsaque divinae quem sapientiae " Opulentat amplior dos, " Ante alias prior expetenda. "Hinc (ut nostra tulit semper opinio, "Conveniens rectis sensibus) admodum " Facili gradu venitur " Ad nova amicitiae parandae "Inter consimiles foedera mutuo "Percutiendum, unamque ex geminis domum " Faciundum, amore sancto " Legitimis coeunte tedis. "Natas nobilium nobilis ambiat, "Patriciam ducat civis honestior: " Legat institricem avarus " Institor, et famulam minister. Tu doctis, HOMAGI, cura sororibus; Cui pater ipsis-met carus et antea Fuit, audivitque praetor Delicianus, amans honesti: Thomam FABRICIUM, non sine prosperis Auspiciis, nactus consocerum es modo, Qui et ipse litteratus Ecce cluet, patriaeque consul, Nec non (ingenuum quod teres arguit) Musicus haud contemnendus: ut interim Mihi temperem Pelasgae Prodere notitiam loquellae. Huius rara viri filia dum tuo CHRISTOPHORO nubit, numine sic Dei Statuente, cuius aequa Lance hominum stata ponderantur Fata, et consilio subiacet unius Coniugem amborum: non tibi gratuler Soceroque filioque? Atque adeo niveae REBECCAE, Affinique manu, quantulacumque erit, Vel tenui sortis praedita munere? Equidem haud puto invidebunt Tigna superba potentiorum Hanc vobis gracili carmine gloriam, Laude lacessitam nominis incluti, Etiam omne (livor absit) Post mihi perpetuandam in aevum. "Non solum procerum florida verticem "Cingere amat laurus: verum etiam boni " Popularium bonorum " Quondam hederas meruere nati. AD FRANCISCUM MODIUM BRUGENSEM. "DIVERSA vitae negotia inter "Et studia et mores, queis capimur, MODI, " Haec grata cura est, posse doctis " Naviter invigilare Musis, "Rerumque causas originemque "Elicere abstrusam; et nunc penitrare se " In caelum, et astrorum meatus " Mente animi; modo subter undas "Terraeque centrum, modo extima ultra "Caelicolum altorum templa reducere " Sensus profundos, praesciaeque " Fatidica ratione Sortis "Arcana rimari; et intimarum "Notitiam rerum prorsus apiscier. Tu quid laboratae Minervae Ingenio, aut operosiore Molire conamine? In sacrati Vertice Parnassi non puto somnias FRANCISCE, nec condormientem Endymiona sopore lento In Latmii montis aemularis Culminibus: Lynceis verum oculis pigri Sollers veterni vela et umbras Discutis, et nebulas volantes Circum occupati labore magno Palladii tectum numinis entheum. Sic atra nubium notharum Sol radiis fugat actuosis. Tu lumen auctoribus vetustis Ecce recens praefers, ac veteri novam Splendoris allucere tendis Rite facem Latiae loquellae: Quali tibi anteisse claret acer LIPSIUS, arguti praeditus ingenI Acumine, orae (quantacumque est) Belgiacae geniale sidus. "Atqui quiete otioque abundas; "Corda serenari queis liquido autumem, " Rixae forensis litiumque " Et strepitus vidua insolentis. GOTFRIDO LIMMERO. "ULLA si parabili " Mortalibus cor afficit voluptas " Gaudio, et Libentias " Omnes fruisci Gratiasque donat: "Veris hocce proprium est, " Apriciori flore pullulantis. ' Vere nil amoenius ' Naturae comptrix elegantiusve 'Protulisse creditur, ' Opes tot inter divitesque cultus. ' Arbores regerminant; ' Herbae virescunt; pampinosque gemmae 'Hinc et inde trusitant, ' Ridente Baccho: spem dat amplioris ' Messis altior Ceres. ' Gaudent Napaeae parturire prata, 'Verna prata, et hortulos ' Extra urbem et intra. Personans Aedon ' Voce rumpit aera, ' Nullo dierum feriata, nulla 'Feriata noctium. ' Alauda gyro se rotans in aethra ' Crispulas amabili ' Melo vibrissat cantitationes: 'Scitulasque Acanthidos ' Minurrientis ore flexilingui ' Senticeta fistulas ' Mirantur ipsa. Solis ardor, ardor Solis ille pristinus Amore Daphnes inclutae puellae Rursus integrascere Visus. Calorem pulcher entheatum Sentit ipse Phosphorus; Tam mane, sudo mane, quam sereno Vespere, ignea flagrans Cupidinum vi. Taure tu micantem (Ut solet) protervius Ocellum in Europae obvios ocellos Flecte, flecte quo libet: SUSANNA sannae ne tibi esto, molli Delicatior rosa, et Coma tenella candidi ligustri. Nescin hancce virginem Desponsam in ulnas GOTFRIDI mariti Alite haud mala dari? Sic cana virtus optimi parentis Matre cum piissima, Soteropegae quos tenent renatae, Suasit: idque numine Dextro approbatum sancta matrimonI Ius Fides habet ratum. Quin ipse fauste lucidas pudicus Ventilat faces Hymen: Aspirat aura lenior FavonI. Huc adeste, quos sacra Vox copulavit. Praeviam Dionen Planiore semita Sequi memento sponsa: tuque Amori Tam bono comes duci Morem gere ultro GOTFRIDE, eque casto Carpe flosculos sinu. Tibi, tibi ver hoc novum auspicata Luce siderum nitet, Tuaeque nuptae. Si bene ominatur Grex iugalium oscinum; Felice teda coniugem peribis. Ergo age Herculis modo Virile sexus LIMMERUM propaga: Macte; nec caduciter Succumbe, cum te primulas ciebit Sustinere gymnadas Amans Cytheris mutui duelli. Ut pater senex, anus Ut mater hilari parvulos nepotes Lumine intuebitur, Nutrice mamma pendulos, racemorum Instar, e domestica Exhuberantum vite! Sola restat Finis haec parentibus Aevo solutis, haec quies senectae. AD IACOBUM SCHECCIUM. SCHECCI, retrusis in Sophiae viis Versate multum, atque in penitralium Secreta naturae Minerva Et comite et duce, non inerti Deducte cura: tune etiam mei Felicitatem (sic HELICONIUS Non erubescit praedicare) Et Genii ingeniique laudas Amasque, nullo promeriti licet Pellectus oestro? tune reconditas In mentis hoc artes recessu Plus aliis, o acute, sentis? Amo vicissim iudicii tui Sinceritatem. sed nimium, cave, Nobis (quod ultro praemonemus) Attribuas. Mora nostra quamquam In elegantum pegmate carminum Usque occupata est; namque potissimas Verbis struices ac geramus: At vereor tamen, ut vetustas Res aemulari sim sat idoneus, Novisque fulgorem addere debitum; Tam luculente et tam polite Cum niteat vetus illa vatum "Structura.verum quo minus arduum "Quid moliaris, pondere virium " Probe ante consulto; quis ausum " Iure aliquo prohibere possit? Regum est, ad astra educere grandium Molem laborum vasta palatia, Arcesque non unis minantes Caelitibus. mediocris instar Ego architecti, non sine Daedalo, Parvi sacelli condere fornices Aggressus; ad quos, consecrata Perpetuis IACOBE saeclis, Suspensa amicorum incluta nomina Post fata vivavnt ultima: nil magis Pol allaboro, quam quod aequum AedificI specimen quadratis Adorno pilis, illud ut arcuum Clausis superne vel cuneum angulis Ne lapset, incumbis solutis Parietibusve; sed usque firmo Duret coagmento, et laterum bases Stent irretortae: nec tholus insuper Nutet, nec adnixu gementes Robora deficiant Atlantas. Illud quotannis Phoebus, et agminis Chorus noveni, non sine Pallade, Precor frequentet; laureisque Frundibus aureolisque sertis Innexus ordo timpora Musicus Paeana cantet. Tu simul hic tuum Audire nomen ni recusas, Baccare cinge virente frontem. AD GEORGIUM LYTTICHIUM IOACHIMICUM. LYTTICHI, fratrum grege doctiorum Macte, et artorum in numerum recepte Pridem amicorum: quid habebo vestris Scribere dignum Auribus? quodnam rogo delicatis Nobilis FUCHSI specimen Camenis Venditem? cuius tua cura quondam Pignora cultis Litteris instruxit, et optimarum Artium fontes liquidos recludens, Cereae aetati documenta primis Tradidit orsis. Tu quidem mansura putas in annos Nostra longinquos. utinam manerent Plusculum saecli, neque tam perirent Labe senectae, Quam faba extrema sata agelli in ora: Perpetes ausim tibi polliceri Carminis luces, inibique carae Nomina nuptae Insimul comprensa, futuro ab aevo Saepe lectum iri. Tua dulcis ANNA, ANNA, quaestori face nuptiali Perbreve tempus Antea quae Roeschelio iugata Vixit, et iam nunc thalamum secundo Tecum init; priscos sibi Reiseleutros Sanguine iunctos Proximo numquam poterit negare. SUABACUS verax, ditioque tota SUABACO vicina genus peraeque Laudat avitum. Te sed in primis IOACHIMA VALLIS, Et tuos fratres patrios alumnos Iactat, argenti solidique dives Vena metalli. Quaque MONS ANNAEUS in astra celsum Verticem tollit, Dryadum recessus; Conscios sane indigenas adepti Constat honoris De perhumana sibi gratulari Stirpe: quod non solum animum geratis Candidum, verique adeo tenacem, Sed quoque Musas Atque Musaei studii colatis Numen in tantum; prope nemo vatum Ut Deas, pulchrumque ducem Dearum Aut amet aeque, Aut colat maiore fide. Quid ultra? Non tuos mirer digitos GEORGI? Organi docto quoties pererrans Pollice nervos, Excitas suaves modulos; vel ipsis Qui Deis caeli dape gratiores Accidant multo, et roseo beati Nectaris haustu: Ne novum terris Linon arbitramur Tum revixisse, aut Thamyrae melodi Spiritum, aut Amphionium canorem, Timotheive Mobilem audiri strepitum canentis. Unica hac si tu celeber clueres Dote, nec virtute alia Minervae Praeditus esses; Maxima pol laude fores ferendus, Ac merereris modulatam ob artem Inseri celso, pare cum venusta, Clarus Olympo. AD FRANCISCUM MODIUM. "QUOS Hippocrenes sitis bibendae "Urit, ad hanc omni, qua pote, conciti " Feruntur oestro. nil palato " Prae Claria sapit Hippocrene. Hac ipse (nam sentio) parumper Ebrius, ad cantus nescio quos lyrae Aspiro, et ingens ore quiddam Hiscere posse humili, mihi ipse Persuadeo, credulus Thaliae. Tute animi fidens, haud timide MODI Maiora conaris, nec uno Plena satur lavis ora fonte. Iam te latebrosa Nympha MAENI, Liber et adiuncto cum Lare POSTHII Miratur, haud potum, sed usque Sobrium, et assiduae lucernae Affixum: item te Dryas prope antra COCCIA miratur, non sine Oreadum Choro decenti, qua superbas STYRMERIUS tenet usquequaque Apollo sedes, et elegantem Congeriem doctorum in pluteis locat Mille et trecentorum librorum Amplius. Hic benefacta Franci Laudas ERASMI, illiusque cantas Laetus iter priscorum arva per Ausonum, Et regna Celtarum; suosque Incolumem reditum ad Penates. Natalis horam annuam diei Carmine festivo dum celebrare amas; Tibique et illi se favore Insinuat Genius benigno. Haec inter oblitus haud es ipsum FRANCIADOS culto dicere principem Versu, peroptatum Camenis Praesidiumque decusque, nullo Tacendum ab aevo: neque es merentes Immemor ECHTEROS sidereis poli Aequare flammis. Pan quid autem, Maenala Franciacis viretis Mutasse dictus? quid ipse Daphnis? Quid Beroe, nullo tacta Cupidine? Neaera quorsus? Luciaeque Effigies quid, Amorque sanctus? Haec cuncta vivent, MODI poeta, Tuque in eis vives, ut mea, qua flagro, PALLANTIA aeternum libellis Nomen habebit inauguratis. Matura enim scripta vestra, quae non Insubide luci dat stylus, oppido Concinnus, aetatem necesse est Ipsa ferant diuturniorem. Macte esto virtute! iam coronam Ipse tibi spondet Phoebus idoneam Vivacis ex decore lauri, Sive oleae, viridisve myrti. Ex te (quod o utile et bonum sit) Maxima quamvis est urbs alias, tamen Grandescere hinc porro paternae Occipient, tua vita, BRYGAE. GEORGIO SALMUTHIO. TILIA novum maritum Philyreiae Camenae Cingite. nam tilias virentes, Tiliaeque florem Quo nihil fragrantius, Ut amavit ille semper; Ita dignus hac capillos Nectier, ante alios Diones Et Adoniorum Flosculos Cupidinum. Tibi LIPSIS invidere Tiliaceam corollam Oderit, ad riguas Elystri Sita iugis undas; LIPSIS illa Misniae Pretiosior smaragdus, Et ocellus oppidorum, Quotquot Atlantiaden benignum Charitumque blandam Gratiam experimini. Tibi nemo iuniorum SALMUTHE mensis huius Delicias, et honesta festi Ioca, nuptiali Delibuta nectare, Temerare; nemo temptet Aliquid toro sinistri Inserere, aut male nominatis Onerata verbis Fascinare limina. Hera quin vocata nuptae Zygia exhibere honorem Talem amet, ut niveis rotundum Manibus per orbem Spargat alba Lilia, Tumidissimis (ut aiunt) Generata de mamillis, Lacte mero per humum profuso; Ubi destinata Parvuli Herculis labra Sator aetheris solique Admosset entheatis Coniugis uberibus, perennes Bibitura succos, Queis liquet Deos geni. CATHARINA ades pudica, et Prece caelites adora: Qui tibi (quid dubitas?) in urbem Patriam reductum, Matre adhuc superstite, Caput hocce sospitarunt, Et ab ingruente quondam Naufragio, rapidaque venti Rabie furentis, Per Ligusticum mare, Per et alta dorsa Tusci Pelagi, metum inter ac spem, Incolumem Latio stiterunt. Ut opimiores Posset ille ab utili Studio referre fructus; Sibi monte Pessulano Digrediundum, et in Italorum Medicum Lycea Maxime celebria Statuit pedem inferendum: Tulit unde non minorem, Quam nitida e regione Gallum, Titulum ac decorem, Laudis incitabulum. Age nunc adepte quidquid Et erat super domandum Viribus ingenii capacis, Vigilique cura, Quidquid et propagini Modo deerat educandae; Ita te geras, GEORGI Maenigenis oriunde Francis, Ut ab omnium uno Ore rarus audias: Neque enim maligna saecli Patiere te (quod omen Scaevum in aquas abeat profundas) Sibi mancipatum Vindicet protervitas. "Bene res habet. Modestus "Animus, decensque candor "Non nisi quae merito probentur " Agit: et decorum est, " Hac senere gloria. AD IANUM IACOBUM BOISSARDUM. O IANE, ni te plus oculis meis Amem, atque in ipso pectore gestitem; Non Phoebum et illustres Camenas Amplius experiar benignas. Mite et verecundum ingenium tibi est, Suavisque sermo, qualis Apollinis Decere cultores; fidesque Rara animi, placidique mores. Thalia culti carminis addidit Usum, et venustas Zeuxis imaginum In te profectus, sive Apelles, Pingere posse dedit figuras. Ne quasque faustae commemorem indolis Dotes; vel ipsa EMBLEMATA sint satis Opinor exemplo futura, Artificis monumenta dextrae Perenne in aevum, nec minus ingenI Sollertioris signa, per entheos Deducta naturae recessus, Et Sophiae locupletis artes. Haec ipsa pulchris si LEPIDI tui Poesis ornat versibus, o bonum Factum! sed ambarum sororum NICOLEAE mihi LOIDISque Intexta si sint nomina, id optimo Quin sit secundatum auspice, quis neget? "Laurum meretur teste Phoebo " Clarum opus, Aoniusque vates. Tu proinde Musis care, et Apollini Dilecte, posthac percelebrem, Comes Quem do Palatinus, POETAE O titulum gere LAUREATI. AD MELCHIOREM LEUCORINUM. QUID me Poetarum istiusce temporis Et Musicorum principem Vocare sumis? istiusce temporis, Quo cuncta sic vigescere Cernuntur, in tantumque honorem litterae Passim bonae efflorescere; Ut quotquot usquequaque perdocti viri Germaniae illustrant scholas, Quot inclutarum vividum exornant chorum Musarum, et artes vindicant: Tot nominare MELCHIOR Reges queas, Tot nominare Caesares. Ad me quod attinere visum est; sic habe Priscos quidem aemularier Tentare me, sed assequi vix tantulum Potesse. Pone me tamen O LEUCORINE, pone me inter Barbaros, At non ut omnem Barbarum: Fortasse, caecos inter ut luscus, tibi Rex eminere censear. An principatum, praeter hunc, mihi arroges Alieno ab arrogantia? AD IUSTUM REUBERUM. "LIBERTATIS amans, ac fidei tenax "Semper IUSTE fui. quae duo si mihi " Quisquam demere certet; " Certet non modo sanguinem, "In quo vita sita est, verum etiam Iovis "Incrementum animam demere. Me quidem " (Stat sententia) ad usque " Extremum iuvet halitum "Nil mutare; bonas sive malas ferat "Sortes ambiguae lubrica frons Deae, " Dispensantis iniquis " Caecas arbitriis vices. Tali me siquidem pectore praeditum Cognosti, melicam dum chelyn increpans Te sermone morarer Apto, grandeque Principis Laudarem facinus, pro patriae focis Ultro Teutonicum proque fide caput Obiectantis acutis Circumquaque periculis. Gaudebam (neque adhuc in tacito sinu Tempestiva redux occulo gaudia) Heroa esse repertum, Qui se sponte tyrannidi Opponens, famulum belligera manu Nostris excuteret servitii iugum A cervicibus. Ipsum Bifrontem, arctaque cardinum, et Postes cum supero limine et infero Testes laudo, adeoque ipsa Penatium Inculpata tuorum O frater penitralia; Adversus patriam non nisi quod pium est Sensisse hunc animum, nec nisi idoneum Recto voce profatas Has fauces. Age si sciens Fallo, dispeream; aut me Xenius gravi Mactet supplicio Iuppiter, et malam In rem saevus adaxit. Verum istoc precor hostibus Nostris sit potius, fas violantibus, Quod sanctum esse iubet pensior aequitas. Contra, numen amicum Tu mecum experiare, qui Musas hospitio munifico meas Accepsti, et residem plus nimio moram Aequa mente tulisti. Idcirco Clariae Deae, Quoad vivam, meriti haud immemores, mihi REUBERUM celebri nomine concinent, Aeternoque rependent Dignas munere gratias. AD SIGEFRIDUM RIBISCUM. "SIC constitutum est inter homunculos, "Qui lucis usum carpimus irritae, " Speremus ut RIBISCE rebus " Cottidie meliora lapsis: "Nec vota remur vana. sed in dies "Peiora certant deterioribus, " Ateque et infelix Enyo " Congeriem duplicat malorum. "Confusionem respice temporum, "Et obligatas religionibus " Mentes, et obscurata passim " Fana superstitionis umbra. "Quam discrepamus moribus invicem! "Crudele quantum pectora sanguinem " Haurire fervent! In quibus vis " Regnat atrox domibus tyrannis. "Quid multiformem perfidiam loquar? "Quid fraudis astus et varios dolos? " Quid monstra? quid saevum Gradivum, " Aut furias memorem Gradivi? "Parum relictum caedis erat truci "Gallorum in ora, et limite Belgico: " Diris amicum est Rhenum ad amnem " Finitima regione tristes "Produxe motus. Ut bene victitat, "Tranquilla quem pax orbis in angulo " Latere tuto, nec latronum " Insidias sinit experiri "Periculosas; nec nece territat "Horrendus ensis, non minus imbibens " Fusum innocentis quamde sontis " (Grande nefas) animae cruorem! "Horae sed instant fata novissimae, "Summumque nobis accelerant diem: " Mirumne, si diro furori " Eumenides fera frena laxant? AD FR. MODIUM. O MODI, non est Genius locorum Unus atque idem. sed idem Poetas Numen ad certos agit incitata Mente furores. Impetum nemo potis est ruentum Frangere, aut strictis rapidum alligare Vinculis, postquam calet entheato Pectore fervor. Nascimur vates, alimurque vivis Siderum flammis. Inhibere currus Solis auratos temere ecquis ausit? Ecquis Eoo Tentet iniectare moram, aut Phlegonti? Mittar ut Moschum rigidas in oras, Aut iter carpam glacialis ultra Aequoris undas, Ultimae vel me vada falsa Thules Hospitem acceptent: tamen orta mecum Usque naturae propriae necesse est Semina secter. Hanc lyram, has artes (memini) decoras Prorsus abiecturus eram, Themistos Legibus iurique operam forensi Pollicitatus. Iamque me plenis mare per profundum Ire plorabat Galatea velis, Circii flatu. sed ubi relinqui Seque Deasque Praesides quondam studii sacrati Cerneret Phoebus: quid inepte coeptas? Inquit. invitane nihil Minerva Non facere audes? Sicne te primis docuere ab annis Iussa suasoris veneranda Flacci? Non vides, quanto pelagus periclo Fluctibus undans Nare ames? ne Scylla tibi et Charybdis Otium turbent, rabidaeque Syrtes. Noster es, nostrumque dehinc futurum Spondeo Musis. Sic ait, tangitque oculos. Ab illo Tempore ardentem magis has in artes Causa naturae, ratioque fati Provida fecit. Tu quoque invisos scopulos perosus Barbarum, FRANCISCE, quietiores Provocans Musas, tetricis valere ex Tempore iussis, Ludis; et seu te PABEPERGA amoeno Detinet clivo, viridesque PYRGI, Sive COMBERGI trifido frequentas Calle recessus; Nunc opus vivax Elegos recentans, Nunc Maronaeum genus aut LucretI Aemulans, horarum obitus perenni Carmine fallis. Nympha Rhegnessis tibi praebet aurem: Proximant Maeni superi inferique Accolae, nec non sinuosus arto Gurgite Cocchar. Quippe tres amnes sibi promereri Unius STYRMERIADAE favorem Gestiunt, digno tua prosequentis Carmina dono. Me Palaecome putat esse quiddam, Suspicit Noris, peramica fautrix Omnibus, quotquot Clarias laborant Scandere in arces. Nil tamen magni cano: sed cicada Quale paupertina sibi fritinnit, Aethera et Solem medium fatigans; Tale minutim Carmen exili modulamur ore, Et Poetastris similes putamur. "Ast in hoc spretus placeo mihi ipse, " Grande quod ultro "Sorte contentus modica potentum "Limen evito. Satis est, ubi olim "Me trium mirata legat nepotum " Serior aetas. AD MARTINUM CRUSIUM. 'NUSQUAM locorum vivere dulcius 'Fore aio, CRUSI, quam vel Achaiae ' In urbium ex cultis viretis, ' Vel maris Ionii per actam: 'Tutis liceret si modo in exteras 'Contendere oras hospitibus. Sed heu ' Sed hostis atrox Christiani ' Nominis, e Stygii lacunis 'Excitus Orci, vi superum, loca 'Longe atque late (proh dolor!) Hellados ' Impune grassans occupavit: ' Nec modo in ulteriora regna 'Sceptrum Otthomannum intrusit, et obvias 'Quascumque gentes depopulatus est, ' Deditque ferro pessum et igni; ' Verum etiam magis ac magis iam 'Nunc praedo nostrae Teutoniae imminet. 'Sic vultur uncis impiger unguibus, ' Rostroque inexpleto prehensum ' Lancinat alituum minorum 'Gregem, aut inertum quadrupedum genus 'Imbelle raptat, dilaniare amans ' Modo has, modo illas. sic cruentans ' Caulam ovium lupus immerentum 'Grassator audax, nil veritus canum 'Custodiam, adverso irruit impetu, ' Faucesque praemorsit misellis Dente fero, horribilique rictu 'Evisceravit vellera. Queis age 'Queis nunc Athenis, qua Lacedaemone ' Aut qua Corintho, queisve Thebis ' Parca dabit mihi commorari, 'Ne culta priscae nomina Graeciae 'Mandasse dignis non memorer cedris, ' Gestasque res et clara facta ' Historiamque locis in ipsis 'Notasse veram, non sine testibus? 'Ne quicquam aventes talia fortibus ' Inquirere ausis, atque coram ' Oppida cum populo intueri, 'Deterret eheu triste periculum: 'Thracum Tyrannus nec patitur ferox, ' Humaniores ut per artes ' Tigrides Odrysiae imbuantur, 'Assuetae in armis quaerere gloriam, et "Cruore tinctis aclidibus. Domi " Sedetur ergo, totque tractus " Cum fluviis, Asiaeque pictae "Errore tuto per varium ambitum "Lustrantur: et seu tempe Heliconia " Imaginamur, sive Pindi " Culmina, vel minitantem acuto "Parnassum Olympo stare biverticem; "Seu nunc Ilissi Cecropias aquas, " Nunc Hippocrenen somniamus, " Castaliive liquoris undas: "Felicis aevi tempora laudibus "Tollam necesse est, quo viguit fides " Sincera, maiestasque honosque " Constitit imperio Eoo; "Nec non et almarum entheus artium "Splendor refulsit, iam penitus (nefas) " Fuscatus obscuris tenebris, " Cimmeriisque sepultus umbris. "Quid? absque libris esset idoneis, "Ex queis vetustae fax Sapientiae " Elucet: o quanta Camenis " Utilitate foret carendum! Exstincta linguae lumina Ionicae, Caliginosis obruta noctibus, Tu reddis aurae, clare CRUSI; Reliquiasque atavum Pelasgum Scituque digna abscondita Teutonum Refers in orbem. Quae licet omnia Iucunda lectu Christianis Sint minime, quod ad hostem amarum Resque occupatas pertinet; attamen Ob posterorum saecula, cognitu Insuave ne speres futurum, Quidquid in historiae maniplos Multa aggregavit laude vigil labor, Messoris instar, torrida mergitum Recolligentis, frugibusque Horrea triticeis replentis. Non his in athlis lumina pascitet Germana pubes cum senioribus? Non mentem abunde his institutis Exsaturetur, Apitiasque Pergraecitantum pontificum dapes Reiectet his prae deliciis meris? Sic nempe vivamus nepotes, Ingluvie licita gulosi: Vivamus, inquam, et quisque tuos libros More heluonis luxuriosius Voremus. Ecquaenam appetitum Esca animi potior satullet? ARNOLDO SITTARTO ET DIONYSIAE CAVELLATAE. DIONYSIAM puellam Thalamo tuo iugandum SITTARTE cantatura Musa, Cui nomen est amabile, Et amoribus iuventae Peridoneum canendis; Non Atticarum Achaidumve, Nec Romularum virginum Modulamina et sonores Sibi poscit emulandos: Sed Belgicarum, Sequanaeque Nympharum amoena cantica, Variabilesque voces; Quibus ad choros vicissim Festiva ducendos caterva Sub Hesperi aspectum utitur, Ubi sicca ridet aestas, Rutilantiusque noctes Splendent, sereno lapsae Olympo, Stellaeque flammantes micant. Memini, ac quidem libenter Memini, recens in oris Cum forte vestris hospes essem, Quali voluptatis favo Animum mihi irrigatum Satiaverint Napaeae, Quali medulla suavitatis Aures mihi repleverint. Ades huc canora turba, Ades; et novo marito Novaeque nuptae cantitato Novum ad novi fulcrum tori Hymenaeon. Inde cunctas Veneres, Cupidinesque Salesque cum iocis venustis, Omnesque Gratias simul Memora; Deosque cunctos, Quibus ignis iste cordi; Deasque cunctas, queis iugalis Probatur in primis fides. Nihil hic inauspicatum, Nihil hic sit ominosum; Postquam CAVELLATAE pudicae Iam matrimonium est ratum. Amet hic suam maritam, Amet haec suum maritum: Gignantque lecti pignera ex se Fraterculos, sororculas. Habeant bene ac beate, Videantque se renasci, In filiabus ipsa mater, In filiis ipsis pater. AD REINERUM REINECCIUM "STANTI in superno vertice montium, et "Rerum intuenti lumine flammeo " Subiecta, nativasque formas, " Obvia cuncta velut patescunt, "Quae copiosus Daedalea manu "Mundi architectus condidit in bonum " Commune: sic per templa mentis " Enthea dispatianti in arvis "Campisque latis Historiae novae "Priscaeve, nil non fit manifestius, " Quod scire fas est liberalis " Indolis ingeniique pectus. "Haec nempe testis provida temporum est, "Lux veritatis, nuntia praepetis " Aevi, recordandique facti " Tamquam anima, atque magistra vitae. "Exempla nos ex hoc speculo undique "Desumpta miris erudiunt modis, " Et ad capessendum laborem " Ex stimulant animos, amore "Virtutis: unde et quid fugias habes, "Et quid sequaris. Te vigili assitum, Dilecte REINECCI, lucernae Hoc studium sibi mancipavit Totum, Cleanthis more. Quid uspiam est, Latere quod te possit? In abdita Momenta rerum temporumque Sic penitras, ut et illa in auras Et publicum usum promere, muneris Tui esse ducas. Iamque, operae tuae Conamen, in lucem recentem It CHRONICON Solymaeon; in quo Se comprehensos (aspice) gestiunt Manes Guelphi: principe quo genus Claros Atestinum nepotes Saxonicae in regionis oras Cum laude summa transtulit, et ducum Porro propagem sevit, ab incluta Brunonis urbe, et urbe Lunae Nomina cum titulis gerentem. Quid praedicem, quae tu bonus aurea Vulgaris auctor scripta prius; quibus Applausit exsultans Lyceum Marchiacum, Viaderque flavus? Aut quos dehinc te post Academia Libros videbit IULIA publicis Mandare prelis; non modo uni, Sed (quod aves) mage profuturos Saeclis trecentis? Macte animi bonis, REINERE. Iam nunc se tibi Principum Commendat ortus ceterorum, Et subolis genitalis annus, Classes in aptas distribuendus, ac Concinniori, quam prius, ordini Reddendus, argutos refulgens Per numeros, memoresque fastos. "O si meae quis tam cuperet lyrae, "Nec concinendis laudibus impari, " Nec forsan imbelli, tetrarcha " Rexve potens, celeberque Achilles: "Sudore quanto qualia quantaque "Abstrusa rerum emergere niterer, " Molemque suscepti laboris " Non humeris tolerare iniquis! "Sed rarus isto-c tempore fautor est "Musarum, et artarum "ingenia premit " Opum supellex. hinc dynastis " Fama minor, minor et Poetis. AD IOAN. CRATONEM "FELICITATIS pars, CRATO, maxima est, "Stratis quietis in patria mori, " Partasque fortunas adulto " Linquere post sua fata nato. Iam fine laeta te superum manet Conclave: iam te regia caelitum Stellata praestolatur. Hic tu Seu maneas, abeasve civis Supremo Olympi debitus ordini, Seu more prisco pectora candidum Mutatus in cycnum, beati Flumina pura colas Phisonis, Aut entheatos lacteolae viae Petas liquores: te patrii Lares Honore mactabunt; Viadrus Suspiciet, referetque BRESLA. Aulae potentum nec modo Caesarum Regumque, florens quos tulit Austria, Te sempiternis praedicabunt Muneribus; sed et inclutarum Cortina Phoebi praesidis artium Responsa quondam de meritis tuis Dabit roganti vera, teque Persimilem veterum, paremque Sophis vetustis indigetabit, et Extollet inter caelicolum choros Supra beatas eminentem Elysiis animas in hortis. Nos (si quid istaec carmina polleant) Cum fecerimus te similem Deo Vates, et immortale nomen Aeoniis titulosque templis Inscripserimus: thure litabitur Umbris Sabaeo. Filius audiet Patri superstes consecrantum Vota, animumque pium probabit, Vocesque dignas, tuque adeo e poli Tuos amicos vertice fulgido Grandaevus aspectabis, atque Participes fieri bonorum Optabis aeterni ad solium Iovis, Splendens smaragdo partim et iaspide, Partim pyropo sardioque, Nobilibusque aliis lapillis. Atqui profecto iam videor tuos Videre vultus, o CRATO, post quater Senos senatores sedentes, Aureolis nitidos coronis: Qua flamma septem spirituum faces Efflat flagrantes; quaque animalia Bis bina TER-SANCTUM vocando Ingeminant sine fine plausum. Signatus o frontem inveniar typo Sancti ministri, teque sequar stola Candente velatum, et fideli Palmea dona manu gerentem! IULIO CAESARI VAQUERIO, IANI MATTHAEI F. IULILLE mi Caesarcule, Puelle matris scitulae Primum Silesii poli Sub axe in auras edite Ad fluenta Viadri: O cresce cresce parvule, Patris voluptas et lepor, Vigens tenella aetatula, Praebensque signa acuminis Non sine indole rara. Ut pulcher horti flosculus Colore candidissimo Propinquiores herbulas Pudore suffundit, pari Haud honore nitentes; Aut qualis aura Phosphori Cum mane se exserit novo, Viciniores stellulas Praestinguit ardentissimis Solis aemula flammis: Sic tu coaevorum gregem Candore fidi pectoris IULILLE vinces; et viris Virtute claris splendida Eminentior ibis. Flos urbium Silesiae Te Presla demirabitur: Te diliget Constantia Ocellus Acronii lacus, Caelum ubi pater hausit; Pater Camenis deditus; Ipsisque amatus Gratiis: Astraea quem leges sacras Et iura docuit, et bonis Evidentibus auxit: Cui praeter Atticae sonum Linguae, Latina trita ita est, Primos ut aequet Ausonas, Queis purus eloquentiae Rivus imbuit ora. Ad haec Iberum et Gallicum Sermonem, et Italum, teres Sic et rotundus exprimit, Illis ut in regionibus Natus esse putetur. Quid, quod sonoris cantibus Cum perstrepit symphonia, Pars audit ille eius chori, Melosque vibrans tinnula Voce dulce fritinnit? Quapropter exemplo patris Incumbe in haec adultior Studia, et laborum grandium "Assuesce. Nil mortalibus " Arduum est, modo tentes. Te CAESAR ille Iulius Dictator ad laudem excitet; Vel nomine aequo SCALIGER: Hic dulcium tuba artium, Ille bucina Martis. Fortuna te felicitet; Genius secundet; sospitet Salus, pusille IANIPOR. Sic perge. iam te fama, iam Te manet nova laurus. AD IO. BADEHORNUM. "OBLIVIONI qui veteres dare "Amat sodales, illum ego lividam " Bibisse Lethen, et cicutas " Cum blitea dape miscuisse "Rea-pse tester. Quae tibi me dedit Primum videndum culta Bononia, Quae deinde grato iunxit usu Urbs PatavI BADEHORNE utrumque; Nos vindicabunt a fatuae Deae Stupore, famam notaque pectora Oblitterantis, candidaeque Tesseram amicitiae receptam Stulte abnegantis. Vin tibi, quas loquor, Vocum ratarum iam velut arbitrum Fratrem SIGISMUNDUM reponam, Lipsiaci synedrI dicasten? Atqui involutam nominis in tui Errore telam haud texet araneus; Nec taetra robigo, metalli Pernicies alioqui inertis, Arrodet icti foederis auream Lamnam; aut honoris purpureum decus Obater obscurabit umquam Nube nigra tenebrisve amictus. Tu comis ore, et moribus integer, Rebusque constans; tu gener audies Amorque PEIFERI, Poetas Et studia ista favore magno Ut prosequentis, sic celeberrima AUGUSTI in aula Saxonis omnibus Iuvantis, ut par est, modisque et Viribus. O liceat recoctum Tantisper aevum ducere, ut illius Laudes, et altum nomen in ultimi Late patentes orbis oras, Pegaseis speciosus alis Eques, decoro carmine porrigam: Tu victus albae remigiis avis, Quae sacra Phoebo est, oscitantes Antipodes BADEHORNE reddes. PRAETER Caesareum privilegium, quo auctori in annos septem cavetur, qui a die uniuscuiusque operis absoluti initium sumere intelligantur, etiam HENRICI III.. Francorum et Poloniae Regis privilegio sancitum est, ne quis Typogtaphorum imprimere, neu quis Bibliopolatum divendere audeat ante novennium Melissi lucubrationes: praeterquam ii, quibus ille annuerit; uti iam nunc ARNOLDO SITTARTO, in alma Parisiensi Academia Bibliopolae iurato, secundae huius Schediasmatum Poeticorum editionis curam demandavit Qui secus fecerit, libris et poena in sanctione aestimata mulctabitur, ut fusius Regio diplomate continetur; dato Parisiis, die XXX. Ianuarii, anno Christi M. D. LXXXV. Regni XI. Per Regem Iacobo Augusto Thuano consiliario, et libellorum supplicum in Regia magistro praesente. PERROT ssr.