Schediasmata poetica Machine-readable text Schede, Paulus Melissus Schede XML version, markup prototype, December 1999 Martin Putzmarkup Camena
http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ melis1 schede.html meli001.jpg schede.xml melis1/jpg html Paris: Sittart, 1586.

Regeln fuer die Texterfassung 03/2001 (bis auf Metrik)

not necessary

 29 June 2001 Susanne Mussmann markup line tags 24 July 2001 Susanne Mussmann markup TEI header MELISSI EPIGRAMMATUM LIBER PRIMUS. CLEIO. CLEIO virtutem laudo, praeclaraque gesta: Laurea militiae, pacis oliva comes. AD ELISABETHAM ANGLIAE REGINAM. ARMA per Eoas sub Thrace frementia terras, Caesare pro patriis belligerante focis, Melituos strepitusque interfecere Poetam (Si quis adhuc prisci nominis exstat honos) Qualemcumque quidem releges imbelle canentem Imparibus carmen, dia VIRAGO, modis. Ut paces rediere bonae, furor ille recurrit; Ille furor, clariis largiter haustus aquis: Osque glycyrrhizae succo mihi Francita tinxit Nympha, remollitos eliciente sonos. Sic pare temperie, Musis et Apolline dextro, Mars canit apta sago, Pax canit apta togae. AD ROSINAM. PROXIMA Reginae sequeris quod syrma Britannae, Gnaviter ad niveas officiosa manus; Id monitis clius facis, imperioque sororum, Progenies clarii pulchra ROSINA chori. Num tua detrecter famulantia iura Virago, Dispernat-ve procul dulce ministerium? Absit ab ingenua proficiscitur omnis honestas Virgine, et eximius cum probitate pudor. Stemma tuum taceo. Scit Apollo,Diana, Iovisque; Scis quoque tu, doctae Palladis esse soror. Nomina discutias, o formosissima rerum, Nomine quid reperis pulchrius esse tuo? AD ROBERTUM COMITEM LEICESTRIAE ET PHILIPPUM SYDNEUM. Principibus mos est infantis ab unius ortu Treis susceptorum conciliasse manus. At pia susceptrix (fortuna obstante noverca) Hisce novem natis nulla reperta meis. Sunt inopes. Regina tamen Britanna puellas Has aliquo poterat dives habere loco. Si moriar, tutoris egent patre maestiter orbae: Quis curatoris possit obire vices? Vivus eas vobis pariter commendo. Noveni Dux ROBERTE chori, sisque PHILIPPE comes. Mite gynaeceum non ingrediantur, adeptae Munificum comitem, munificumque ducem? AD ELISABETHAM REGINAM Angliae INCLITA quae fama clares ambagine mundi, Quam longe celeres Solis aguntur equi; Et laudem, Regina, tuam et praeconia honoris Infantem potius me reticere decet, Dicere quam paucis. Si fluminis instar, inundans Pluribus ellogiis, ille vel illa foret; Copia materiae linguam superare nequiret, Nec calamum rapidae frangeret uber aquae. Sed quia virtutum (Dea, non homo) grandis abyssus Flucti vago similes efficit Oceano; Mergerer immenso pelago. Nam litoris expers Est tua laus, expers marginis altus honor. AD ROSINAM. Sic gerat aeternum tua gens Mavortia nomen; Sic tibi de Franco vate triumphus eat: Huc ades aegisonae forma clipeata Minervae; Cassida sumpta comas armet, et hasta manum. Nunc certamen eris Diva atque ego grande. Lacessam Te nudus? Vinces, sat scio. Victus ero. Non tamen hic animus pugnae succumbet. Honesto Praelier et licito veles amore tui. Anne dolis ut te capiam? Capiarve ego? Neutrum. Non amat ingenuus vincula serva pudor. Cur igitur tecum certo? Genialis ut ambos Libera Mars norit nos fore mancupia. AD ELISABETHAMANGLIAE REGINAM. CAESARIBUS magnis quondam clarisque dynastis Tantus legitimo est iure tributus honos, Ut PATRIAE PATRES audirent; idque togati Ob merita in populi sacra piosque focos. HEROINA, tuae quis laudis facta recensens Adiciet meritis nomina digna tuis? Tu patriam, quae te talem tantamque creavit, Nunc recreas, gentis cura salusque tuae. Nonne decente magis melioreque iure Britannum Te PATRIAE MATREM dicere quisque potest? AD CAROLUM V. ROM. IMP. AFRICA te metuit, metuitque Europa. timendus Asidi eras armis CAROLE Quincte tuis. Multa salo praeclara, solo praeclaraque multa Gesta parem faciunt te similemque Deis: Sed duce Mauricio, noctu metus et fuga, quod non Exueris hominem, testis uterque probat. Lubrica Fortuna est, quam non Deus ipse gubernet. Saepius excelsos deicit illa viros. AD FERDINANDUM IMP. PACATISSIME FERDINANDE Caesar: Vides, oppida quanta, quotque pagos, Villas, praedia, et insulas et arces Intestina tumultuum simultas Dissentanea per rebellionis Facta abstraxerit Hungarum coronae; Illaque omnia Thracio tyranno Praedam adiecerit? Heu pudor nefasque! Idem dissidium manet Polonos, Acri postmodo vulturi vorandos. Res concordia parvulas adauget; Sed discordia maximas profundit. DE ELISABETHA REGINA ANGLIAE. QUID tot in orbe Deae numerantur, quum tamen ullam Nemo umquam in toto viderit orbe Deam? Aut nulla est, aut vix una est Dea. Si tamen una est, Nulla pol illa, nisi sola BRITANNA Dea est. AD MAXIMILIANUM SECUNDUM IMP. SI quantum gravitate valent, Fortuna iuvaret Consortes belli, militiaeque duces; Rebus et hoc ipsum praestaret et acribus ausis Quisque, quod ingenti praedicat ore ferox: Iam pridem nostro spumesceret Hellespontus Remige, et Euxini poneret ira maris; Cornua quique diu gemuit sibi fracta, vicissim Laetior elatis curreret Ister aquis. Grande decus meruit laudemque SERINIUS heros, Sospite quo sospes vestra Sigethus erat: Fortiter ob patriam pugnans quia vulnere diro Maluit, adverso caesus ab hoste, mori; Quam (licet hoc poterat) captus servire tyranno. O simul et bello forte togaque caput! Mars faciat, tales tantosque, ter optime Caesar, Complures habeas ad fera bella duces. AD IO.CRATONEM, CAESARIS MEDICUM. QUID Musis rigido cum Marte vel acribus armis? Scilicet aiebas nuper, amice CRATO. Dic age, cur pharetra telisque decorus et arcus Pieriae fidicen fulget Apollo lyrae? Cur iaculum vibrat, cur concutit aegida Pallas, Quae Dea nobilibus praesidet ingeniis? Ennius aut quare, doctique Camena Maronis, Horrida terribili classica voce canit? Non opus est referam Flaccum, memoremve Tibullum, Quique Macer thyrso laudis in arma ruit. Si priscis cordi fuit illa aetate poetis Arduus et belli militiae.que labor; Quis vetet, illorum lego qui vestigia vates, Quo minus invicti Caesaris arma sequar? DE RHENO ET DANUVIO FF. DANUVIUS fertur tumidarum rector aquarum Questus ad aequoreos multa fuisse Deos; Praeponi Rhenum sibi, fluviorumque vocari Regem. Cui Nereus; desine plura queri. Si fluvii captive tui reparaveris Ister Cornua, Threicia cornua fracta manu; Nympharumque simul rigida sub lege tyranni Solveris implexo colla revincta iugo: Sponte sua Rhenus cupiet tibi cedere palmam; Sceptrifer interea rex mihi Rhenus erit. Annuit Oceanus; movit pater ipse tridentem: Danuvius maestis turbidus ibat aquis. AD CHRISTOPHORUM COM. PALATINUM RHENI, DUCEM BAVARIAE. DUM tuus exsultim sonipes ferit aetheris auras Arduus, et celeri calce fatigat humum; Cernere tum videor, gestarit Persea quondam Pegasus Aurorae qualiter ales equus. Pegason at quantum sonipes, scis vincere tantum Ulteriusve aliquo Persea, CHRISTOPHORE. Dicere sane alias auderem; Tu mihi Perseus, Ille tuus quadrupes Pegasus alter erit. AD THRASYBULUM LEICHTIUM. MILES uterque sumus, domino servimus et uni, Mentibus unanimes consilioque pares; Sed tamen abiunctos acie locus ipse diremit: Alter ab alterius didimur intuitu. Quam cuperem, simul essemus THRASYBULE! Ferirent Laeta meas aures classica, laeta tuas. Nodus hic in scirpi discrimine separat ambos: Tu pedes es Suevus, verum ego Francus eques. AD Aegidium. IMMORTALE sua tibi nomen ab aegide Pallas Armipotens belli praeses habere dedit. Sis animo forti, mediosque ruamus in hostes: Praesentem posito sperne timore necem. Confisos bonitate Dei Fors ipsa iuvabit, Mars etiam a nostra parte secundus erit. Si cadimus, cecidisse iuvat. Sed stragis acervos Haec manus innumeros, quam cadat, ante dabit. Sic non indecores animam fudisse feremur: Pro patria laus est et pietate mori. AD LEONHARTUM ACER ut adversus fera bruta animosior ire, Nec solet ullius vim metuisse leo: Sic contra, LEONARTE, feros audentior hostes Vade age, et illorum cornua fracta doma. Ipsa tibi pulchram pariet victoria laudem: Vincitur haud ullis mens generosa malis. AD CAR. UTENHOVIUM C. F. CAROLE forte rogas, bello quid agatur in isto, Dum contra Turcas Teutones arma gerunt? Pugna cadis tanta est, tanta est certatio poclis, Quis sit, ut ignores, inferiore loco; Cominus inter se tam fervida proelia miscent. Quisque nisi laesum non caput inde refert. Maxima pars Bacchi letalibus occidit armis Saucia: pars aegri morbida membra trahunt. Desidia reliqui torpent segnique veterno. Castra tamen Thracum tam metus acer habet, Eminus ut cyathis saltem si iretur in hostes, Illico terga fugae Thracia turba daret. AD COMMILITONES. QUID sumus, o socii? Qua spe consistere firmum Rebus in humanis posse putamus opus? Nil stabile est, nil perpetuum; celerique rotatas Turbine sors hominum versat acerba vices. Quam cito IAURINUM rapidos consedit in ignes, Pannoniasque furens Mulciber hausit opes! Ah miseri, miseri, quibus uno temporis ictu (Qualiscumque fuit) resque domusque perit. Sensimus hoc ipsi, patriam cum flamma cremaret Alphipolim, nostris saeva nocere libris. Quid querar heu libros? Aedes (hoc ploro) paternae In cineres horis tunc abiere tribus. Sola tamen tantos Patientia totque dolores; Quae prior hos didicit ferre, tulisse docet. Haec certe, spe nixa bona, mala plurima lenit. Damna quoque et passos haec graviora levat. AD LAZARUM SUENDIUM. HECTORA me noster, te Aiacem LAZARE dixit Tulechovus, iuncta proximiore manu: Scilicet intuitus procera tuique meique Corporis aequali stantia membra pede. At mage felices sumus ambo faventibus astris, Quam vel Priamides vel Telamoniades. Do tibi nullum ensem, mihi baltea nulla redonas: Sunt neutra alterutri munera causa necis. AD MICHAELEM CORMAEUM PAXIUM. OTIA Pieridum CORMAEE forinsecus optas, Et gaudes requie, pace, salute frui. Non sinet hoc Daemon, non arma duellica Martis, Pannonas aut terrens Thrace sub hoste metus; Nec saevi deerunt alibi insanire tyranni, Tinguereque effuso triste cruore solum. Quaerendum est aliud, dum lubricus incola mundi Conspicis instabiles turbinis ire vices; Scilicet interior mentis pax. Haec ubi defit, Nulla foris requies est tibi, nulla salus. AD FRIDERICUM II. REGEM DANIAE. PACE quid utilius, quid Marte nocentius orbi? Hic perdit reges, illa perire vetat. Stultitia exoptat bellum, sapientia pacem: Imperium nutu statque caditque Dei. Marte suas gentes et vertere regna laborant Sanguinea queis faux ardet anhela siti. Pace tuos stabili populos FRIDERICE gubernas: Inde beata suo DANIA flore viget. Quam te regnantur sapienter principe terrae, Cui sofia in corde est, cui sophia ad latus est! DE SEBASTIANO VOGELSPERGO. FORTIS erat bello vir et acribus inclitus armis, Cui volucris nomen monsque perenne dabat. Iusserat huic Quinctus caput a cervice recidi, Caede fora Augustae nunc quoque tincta rubent. Ille sibi cernens ensemque necemque paratam, Carnifici intrepida talia voce refert: En morior; moriarque, iubet quia Caesaris ira: Quod precor, hoc votis parce negare meis. Truncus ubi gelida fuero tellure sepultus, In tumulo ferum consere rite nucis. Nux ea, si merui poenas, arescet: at insons Si plector, crescet; grandis et arbor erit. Vota valent. Arbos succrevit, et alta sub auras Explicuit patulis bracchia densa comis. AD CHRISTOPHORUM COM. PAL. RHENI. ARTE sagittandi si quis vocitare magistrum Te velit, haud dubie nomina vera dabit: Nec decet, o Princeps, aliorum is pace loquatur, Quos colit artifices Teutonis ora suos. Quam pater et fratres illis excellere norunt, Tam tu praecellis fratribus atque patri. Indicio est tactus certis scopus ipse sagittis: Iustus ut est oculus, sic quoque iusta manus, Usque adeo, iussos ut non nisi tangere clavi Ipsa volans apices recta sagitta velit. Quid credam? Vel te Chiron hac imbuit arte, Usurpanda tibi vel sua tela dedit. IN LUDOVICI MASURII NERVII POEMA SI licet inter se iusta componere lance Nostra per antiquis saecula temporibus; In pretio nunc est maioreque flore Latinus Sermo, tuo quam sub patre, gemelle Remi: Plus nisi quod sapiant Martem, sitiantque cruorem Quos tulit haec reges, quos genitura duces. Attigit en summum Romae decor, altaque Cleio Tam recinit Francum quam Latiale melos. Alter Virgilius MASURI sis, alter Homerus, Ardua docte gravi bella sonare tuba. Nec quisquam invideat famae. Borbonias exstet Par opus Aeneidi, par opus Iliadi. AD CAROLUM HOERNICUM Preslaeum. CAROLE, tune etiam Phoebo studiisque Dearum Posthabitis, animi caecus in arma rues? Dulce rudi Mars est, expertus abhorret ab illo: Ah nescis, quantum bella laboris habent. Me quoque nescio qua nuper dulcedine ductum Ad fera vesanus traxerat arma furor. Tutius est mansisse domi, coluisse Minervam: Bella foris alii, tu gere bella domi. AD CASP. SEITLIZIUM NOB. SILESIUM. Quanta manus Fabii memoratur sanguinis, olim Romulidum celebri nobilis historia: Tot pluresve queunt hac tempestate referri SEITLICIAE gentis nobilitate sati. Magnus honos sane, virtutis et augmen avitae, Multorum superat stemmata magna ducum. Maius at hoc longe est, CASPAR, quod divite possis Doctrina cunctos vincere Seitlicidas. AD PET. ENOCUM Primitus acer eras, indicebasque duellum: Bellica mox humeros cingor in arma meos. Cumque diu tacitus me spe lactaris inani, Segnior et pigrior factus inerte mora es. Symbolon ast hodie tandem non pisa, nec ervum, Nec cicer aut lentem das, sed ENOCE fabas. Tene rear Fabium praestes ut lente, vel unum Panthoidae muto de grege forte senis? Hoc tibi concedam (quamvis faba protinus istaec In cute cudetur Pythagoraee tua) Sed non illud item. Cunctator quilibet esse, Verum non Fabius quilibet esse potest. AD ACHILLEM GAULIUM. EFFIGIEM mortis quare mihi mittis ACHILLE? Scilicet ad mortem fortis ut Hector eam? AD HENR. STEPHANUM. SI quis apud Graios olim veteresque Latinos Sive foris bello, seu quoque pace domi, Aut patriam servarat, item superaverat hostem, Strenuus aut dignum laude patrarat opus; Ille suae pretium virtutis ab urbe coronam, Vel celebri meruit signa locanda foro. Nunc quia Barbariae tot plurave tempore nostro Monstra subegistis tu genitorque tuus, Quam vel magnanimus victrice cohercita quondam Scribitur Alcides per domuisse manu: Quae tibi, quaeve tuo debentur praemia patri? Quae statui vobis marmora digna queunt? Sint data, quae Latii, quaecumque dedistis Achivi, Digna tamen STEPHANIS haud potuere dari. MARTI SACRUM. HUNC TIBI MARS GLADIUM PRO MUNERE CONSECRO VITAE, SI GLADIUS VITAE MUNUS HABERE POTEST. DISTICHON In Venetorum victoriam, continens annum Christi M.D.LXXI. diem Octob. VII. FLUCTIVAGI Turcas Veneti stravere duello: Nonis Octobris lux quia dextra favet. Aliud continens numerum. VICTOR aquis Henetus perstat, ferus occubuit Thrax: Ut lux Octobris septima laeta venit! AD ALDUM MANUTIUMPAULIF. DUM Capitolina MURETUS in arce columnam Laudibus eximiis tollit ad astra ducem, Ambiguum fecit Victoria, docte MANUTI, Aonia lauro dignior esset uter: Illene res gestas memorare disertus, an istic Quem tam facunde res memorata decet. Ut bene rem dirimit Latia cum plebe senatus, Muretum civem qui iubet esse suum! Nam sua Mureto cessit, sua palma columnae: Vincit hic invictos Rhetoras, ille Getas. AD ESROMUM RUDIGERUM. SCILICET obsequium (ceu comicus inquit) amicos, Sed veritas odium parit. Circumstent te mille odia et te mille pericla, Non diffitenda est veritas. Discipulum tali praeceptor voce monebas: Reapse nunc probas idem. Ne treme, ne tituba RUDIGER; sed cuncta fer istaec Adversa Franco pectore. Pectore dum Franco momenta brevissima perfers, Fortissimum praestas virum. Forte merum, fortis mulier, rex fortis; at ipsa His veritas est fortior. AD FRIDERICUM II. REGEM DANIAE. FONTEM, perpetuis quem duxit ad aethera lymphis Plurimus ingenii, Rex FRIDERICE, labos, Nymphae cumMusis, Dryades facilesqueNapaeae Unanimi celebrem voce meloque canunt. Aspice Neptunum; capita aspice laetus equina: Aspice, Delphines quanta fluenta vomant! Sirenum fundunt liquidissima mulctra mamillae: Hic Venus, hic Pallas, Iunoque regna gerit. Eiaculatur aquas populorum Martia turba; Teuto, Thrax; Gallus, Sarmata; Moscus, Iber. Omnia discutias; omnis simul undique et usque Constrepit in laudes unda susurra tuas. AD RUDOLPHUM II. ROM. IMP. QUI tuus est hostis, fuit hostis avoque patrique. Fortior o utinam sis patre, sis et avo. Reliquias patriae noris ut ab hoste tueri, Utile cum Iova caelite foedus ini. Non aliter poteris capitales vincere Thracas, Non aliter regni ius stabilire tui. Est opus auxilio tibi consilioque, RUDOLPHE. Consilium hic solus, solus hic auxilium est. AD GEORGIUM FRIDERICUM, MARCHIONEM BRANDENBURGENSEM. De instauratione scholae novae apud SALUTARES FONTES Franciae. PRISCA sacros Musis quaerat Boeotia fontes, Et matutinas Pegasus acer aquas. Nos laticesque novos sancti gustabimus antri, Ortaque sub mundi vespere sera bona: Sera bona; at nullis non aequiparanda vetustis, Immo etiam cunctis anteferenda bonis. Nam venas FRIDERICE aperis diffusius; unde Lympha SALUTARI FONTE perennis eat. Ungula fodit equi PallantidosHippocrenen: Has scatebras magni principis alta manus. Tanto igitur pluris fiant hae principis undae, Quanto est inferior pes potiore manu. IN NONAS APRILES Anni 1539. et 1582. NATALES tibi FRIDERICE Nonae Apriles; eadem scholae recenti Lux natalis, ad aureum SALUTIS FONTEM quam generosus inchoasti, Firmum praesidium artium bonarum, FRANCO aeque decus perenne gentis. Nimirum ecce videbimus quotannis In te flore novo scholam hanc oriri, Teque semper in hac schola renasci. O dextram ominis auspicationem! DE FABIANO DONAEO BURGGRAVIO. QUOD manet aeternus Musas honor, altaque Phoebu Gloria; nec Pallas nescia laudis agit: Laudibus egregiis en hoc DONEIUS heros Inclitus, eximia dexteritate facit. Quod scatet Aonius fons, quod scatet Hippocrene Jugiter; assiduas ille ministrat aquas. Quod Pindi vertex, Helicon, Parnassia rupes Stant fundamentis non ruitura suis; His idem fulcrum est immobile. sustinet idem Principe pro nostro grande laboris onus. Denique quod salva est res publica; efficit unus Ille Palatini firmus AtlantisAtlas. DE GEORGIO LUDOVICO SENSHEMIO, BARONE FRANCO. SENSEMIUM, o Musae, similem cui dixero, nomen Qui celebre a Latia rettulit historia? Cosso mente alacri, Marcello fortibus ausis, Scipiadae pugnis, ictibus Attilio. O parcam laudem! Nam pluris hic inclitus heros Cosso, Marcello, Scipiade, Attilio. AD THEODORUM CYSSAM. CERNIMUS ut plures labyrintho immerserit error; Altior his oculos CYSSA veternus habet. Caecultant aliqui: deperdita regna ruinis, Frustra aliis residem mentem animumque movent. Sunt et, cum possint antas fulcire labantes, Unguem qui digiti vix adhibere velint. Tu facis obnixe manibus pedibusque viriles Pro lege effectus regeque, proque grege: Nec dormire quidem poscente sopore, licebit Nox media adnictet, seu iubeare, queas. Usque adeo pax atque salus tibi patria curae. O vigilem athletam par tibi, CYSSA, quis est? En tua dexteritas acieque laboreque vicit Argum centoculum, centimanumque Gygen. AD IAN.IAC. BOISSARDUM. BOISSARDE quereris, nemini quod amplius Exulcerato hoc saeculo fides siet Adhibenda, deque raritate plurima Virum bonorum multa verba funditas. Nescin' quid aetas ista monstri nutriat? Aut quomodo discrimen internoscier Queat? Caballine emptor introspexerit Frustra ora, linguamque integram cum dentibus? Faciundum idem esse suaserim mortalibus: Bonis viris nascuntur in lingua pili. AD IOAN.MOLITOREM NORIBERG. FLAMMAS cum valido, regionum incommoda, ferro Istius ex regni limite sustuleris: Exseret in cives animus se regius ille; Regius ille animus, foedera pacis amans. Sic ego nequicquam sperare. Videlicet hanc spem, Tempora uti nunc sunt, ventus et unda rapit. Crudeles armat furor; ac quo saevius ardet, Hoc citius demens in sua fata ruit. BelgisCeltarum communia damna luuntur, Et tamen, o MOLITOR, tot mala fine carent. Sarcta et tecta sibi quis habet bona, ut omnia passim Obvia sunt Marti, pervia Mulciberi? IN SYRIADA PETRI ANGELII BARGAEI. TANTUM de sese felix Aeneidos auctor Famam excitarat, ANGELI, Caesar ut Augustus saltem vel hypographa prima, Vel quodlibet colon sibi Posceret inspiciendum oculis. Fors carmen Homeri Et Smyrna tanti fecerit. Non tua tam finem Syrias, quam exordia tanti Operis videre ego gestio. Tu si Maeonidae nil quidquam, nilque Maronis Concedis ingenti tubae, Et Bolio tuus Aenea Graecisque volabit Virum per ora clarior: Caesaris quantum et Smyrnae vehementior ardor Ardore superatur meo! AD IANUM DOUSAM NORDOVICEM. LECTA Palatini cultis ex principis hortis Mitto Palatinus haec tibi serta comes; Laurea serta, tuos IANE evinctura capillos, Musae et virtutis praemia certa tuae. Haec tibi enim duplici debentur nomine DOUSA, Cum sis bellator, sisque poeta bonus. Fallor, an excipiens hilari te LIPSIUS ore; Machte tui, dicet, Martis et artis here! Post doctum Huttenum cuiusquam si coma lauru Digna fuit, DOUSAE pol coma digna fuit. Et merito. Quis enim invideat tibi, si cluet acer Mars armis, alacrisque ars cluet ingenio? AD FRANC. VIENNAM CLAUDII ANTONIIF. CLARUS avis opibusque potens virtuteque praestans Est tuus, et celeber Martis honore, pater. Praenitet insigni stirps inclita quattuor inter Stemmata Burgundae nobilitate domus. AonidumFRANCISCE novum decus adde vetustis; Haec erit antiqua gloria laude prior. AD NICOL. REUSNERUM LEORINUM. FRANCORUM reges, veterisque exordia gentis Usque per innumeros ducta potenter avos Dehinc LEORINE canes. Non haec tibi Musa pudori, Non erit haec numeris res aliena tuis. Spreveris ah Manes pronas tibi tendere palmas, Suppliciterque Elegos saepe vocare tuos? O te durum et inhumanum, si corda refutas Tot regum precibus mollia, totque ducum! FRANCIA te duplex simul obtestatur, ut illis Ne desis. Duplex fama parata tibi est. Gratia promeritis et siqua fruenda refertur; Bis felix, gemina cui datur inde frui. AD GEORGIUM LUD. HUTTENUM, NOB.FRANCUM. EST aliquid, claris debere parentibus ortum, Priscorumque recens reddere nomen avum: Nec minimum est, cultas animum formasse per artes; Et Ciceronaeo purius ore loqui. Tu decus exornas HUTTENAE gentis, et amplis Doctrinae cumulas munera divitiis: Nam tuus agnatus per te LUDOVICE revixit, Doctaque tam celebris tot monumenta viri. Quo non it virtus, quae non nisi cogitat usque Optima, promittit maxima, summa facit? AD PHILIPPUM MARNIXIUM ALDEGUNDIUM. QUALIS erat XenophonCyro cum principe quondam, Qualis Alexandro fidus Onesicritus; Talis tu Uranio cum principe. Namque PHILIPPE Ut bonus es miles, sic bonus historicus. Felices Belgas! MARNIXIUS iste Philippus Alter adest Xenophon, alter Onesicritus. AD IO. HAGIUM. TERRIBILEM vicit, monstrum furiale, Chimaeram Pegaseo insidens alite Bellerophon. POSTHIUS invectus Galiardi tergore fortis, Contudit informi gutture Barbariem. Durus uterque labos, utriusque ut durior HAGI Portenti rabies exitiosa fuit. Sed quo deterior Lycia peiorque Chimaera Barbaries Musis plurima damna dedit; Posthius hoc noster melior (nam commoda Phoebus Sentit) et integrior Bellerophonte venit. Glaucia si proles aeternum hinc cepit honorem; Posthius aeterni plus quid honoris habet. DE LABORE ET VIRTUTE. SI labor et virtus trutina pensentur eadem, Pondus utrique decet par ratione dari. Virtuti comes invidia est, fortuna labori: Quam labor et virtus impare lance iacent! AD IO. POSTHIUM. CUR longum dormire iubes me strata petentem, Nocte brevis somni quem iuvat arcta quies? Num prosit, torpere gravi mea membra veterno? Num piger exitio deside mente vacem? Me longum vigilare iube, gnavissime POSTHI; Sitque meis oculis fac procul usque sopor. Te sequar in celsos Haemi contendere clivos, Quo tibi praemonstrat molle veredus iter. Si puer Aonidum peragravi castra pedester, Lumina nec gessi vincta papaveribus; Vir modo somniferis ausim indulgere tenebris, Pegaseo velox alite vectus eques? AD IO. CHRISTOPHORUM FUCHSIUM NOB.FRANC. CERNERE discupio, FUCHSI, clarissime Fuchsi, Ora tua, et tecum mutua verba loqui. Fallor, an exoptabis idem, quo cernere possis Ora mea, et propior vocibus esse meis? Ipse equidem tanti non sum. Tu pluris habendus, Quam quod divini numinis instar erit. Idcirco tacita colui quem mente fideque Hactenus, Ausoniis advena limitibus; Nunc animo et vultu praesens venerabor aperto, Fluminis ad Franci litora nota redux. Ac merito. Quia enim xenius mihi Iuppiter es tu, Cur veter hei xenio posse litare Iovi? AD CHRISTOPHORUM FYRERIUM, SEN.NORIMBERG. O VARIAS emense plagas remeabilis orbis CHRISTOPHORE, et vasti bracchia longa maris; Quid iuvenem tantos iuvat exhausisse labores? Quid iuvat externos tot peragrasse sinus? Sederat hoc animo rerum cognoscere causas, Otia nec frustra deside mente sequi: Pigritiae siquidem gnava experientia probro est, Et pudor ignaros arguit ipse senes. Multa reportasti, quibus erudiisse nepotes Scibis; FYRERIAE non inhonora domo. Ecquid enim sumptus facimus, nisi fenora censum Auctent? Usuram hanc qui capit, ille sapit. AD IOACHIMUM POEMERIUM. SPES modo se laetis ostendit ab aethere pennis: Sors modo; Despera, nil tibi restat: ait. Utri plus tribuam? Spes vana est saepe; fugaxque Instabiles variat sors IOACHIME vices. Nimirum spem spe superavero, sorteque sortem. Victor nemo exstat, cor nisi forte gerat. AD MARTINUM CRUSIUM. EXSUL ab ArgolicisLatias cum viseret oras, Et locum non inveniret Diu morandi commodum; Trans Alpes rigidas sese Dea contulit Atthis, Eruditione clara Petens Lycea Almanidos. Pro Telamone aderat par Diis Camerarius olli; Wolfiusque cum Xylandro, Linguae Pelasgae vindices. O quem te referam CRUSI memorabilem Atlantem, Unus omnem qui intulisti Nunc Graeciam in Germaniam! IN MONARCHAS NICOLAI REUSNERI LEORINI. QUI canis heroas, LEORINE, heroicus ore; Carmine et heroo munere dignus eris. AD IOAN. POSTHIUM. IN duo dividitur vitae discordia,POSTHI: Aut pax aut Mavors subdita quaeque domat. Si velit hic, fiam miles: velit illa, colonus. Aptus utrique, geram gesa, novale seram. Ast ubi praedominans populus sine vertice magnum Eliget ad belli munia clara ducem, Et medio mugire foro Nereidos urbis Ad mulctram iunix coeperit Helvetica; Qui valesve erimus? Statuum mutatio grandis Imminet. In tuto degere suave loco. Principis ignoti Rhenus venerabitur ora, Seu placidam pacem, seu fera bella gerat. O miraclum ingens! Nisi enim redit aurea virtus Illo aevo, virtus aurea nulla redit. AD NICOLAUM CISNERUM. NOMINIS haec elementa tui, CISNERE, disertim Transposuit Natura sagax. Studione vel arte Fecerit occultans, artem studiumque Minervae Expertura meae? Sincerus es atque fidelis, Theseaque fide non te sincerior alter; Theseas immo inter tu sincerissimus omnes: An non te Musae inscribant Amarantide cera? CISNERUS. Anagramm. SINCERUS. ((See page image for effect)) CLEIO, prima soror meae cohortiS, In I mane locare calce lIbrI SustineS mihi tam fidele NomeN? Nix quo caNdida, Candidumque quo laC Esse vix potE luce puriorE. Re veRbisque apeRitur ipse candoR. VirtUs pectore nata, aperta VultV, Summis hunc similem facit MetelliS. PRAETER Caesareum privilegium, quo auctori in annos septem cavetur, qui a die uniuscuiusque operis absoluti initium sumere intelligantur, etiam HENRICI III.. Francorum et Poloniae Regis privilegio sancitum est, ne quis Typogtaphorum imprimere, neu quis Bibliopolatum divendere audeat ante novennium Melissi lucubrationes: praeterquam ii, quibus ille annuerit; uti iam nunc ARNOLDO SITTARTO, in alma Parisiensi Academia Bibliopolae iurato, secundae huius Schediasmatum Poeticorum editionis curam demandavit Qui secus fecerit, libris et poena in sanctione aestimata mulctabitur, ut fusius Regio diplomate continetur; dato Parisiis, die XXX. Ianuarii, anno Christi M. D. LXXXV. Regni XI. Per Regem Iacobo Augusto Thuano consiliario, et libellorum supplicum in Regia magistro praesente. PERROT ssr.