Schediasmata poetica Machine-readable text Schede, Paulus Melissus Schede XML version, markup prototype, December 1999 Martin Putzmarkup Camena
http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ melis1 schede.html meli001.jpg schede.xml melis1/jpg html Paris: Sittart, 1586.

Regeln fuer die Texterfassung 03/2001 (bis auf Metrik)

not necessary

 29 June 2001 Susanne Mussmann markup line tags 24 July 2001 Susanne Mussmann markup TEI header MELISSI EPIGRAMMATUM LIBER QUINTUS. TERPSICHORE. TERPSICHORE fatuas aversor amoena choreas: Reddite germanae mi decus harmoniae. AD ELISABETHAM ANGLIAE REGINAM. NON mihi sunt arces, non pagi, praedia, silvae; Nec mihi centeno iugere sudat equus: Commoda Semideum sunt haec possessa virorum, Francia queis partas utraque servat opes. Parnassi mihi templa sacer patefecit Apollo, Perfruor et Charitum Pieridumque choris. Dant latices Nymphae, Dryas Hyblam, serta Napaeae: Quae licet heic apibus pervolitare meis; Unde mel Ausoniis libant, mel amabile Gallis: Alveolis tegimen tu modo lene dato. Gratia si tua se praebebit ELISA Patronam, En tibi gratus apum rex erit usque Cliens. AD ROSINAM. CORDIS amor, mentisque lepos, animique voluptas Versibus, o virgo, dum vocitare meis: Cor, mens, atque animus consensu triplice iuncta Discordant unis, sint licet aequa, modis. Offerat auditus mihi te, seu visus ocellis; Sive ego te dicam, sive ROSINA canam: Unumquodque horum reliquis concedere primas Prae desiderio denegat ecce tui. Verba animus fundit, mens audit, cor videt intus: Lingua, aures, oculi, vix sua munia agunt. Omnia te exspectant, cuncta urgent, singula quaerunt: Usque adeo caram te meus ardor habet! Mirumne est, si te audita vel praestite visa Cor micat, exsultat mens, animusque salit? DE ELISABETHA REGINA ANGLIAE. DESINITE in terris alibi disquirere, vates, Palladaque et Charitas Pieriumque chorum. Unius en regnat REGINAE in corde Britannae Pallas, item Charites Pieriusque chorus. AD ROSINAM. NOMINOR ignotus tibi, lux mea. Te bene novi, Teque probe; nosti me bene, meque probe. Quam vere dicis! Quam vere scribis! Et ipse Propterea ignotam te mihi saepe voco. Quam vere dico! Quam vere scribo, ROSINA! Omnibus ignota es, sed tibi nota satis. Omnibus ignotus sum, sat mihi notus, et illi, De me notitiae est cui manifesta fides. Ignotorum ignota parens regumque ducumque Si qua feretur, erit notior ipsa Deo. Notior ignotis, hoc orbe, et me simul et te Nemo est, nemo fuit, nemoque forsan erit. Cetera sunt mundo huic incognita, cognita nescit. O scitum ignarae notitiae arbitrium! AD IOAN. LOBBETIUM. RHETORA me vocitas; sed ubi facundia nostra est? Legatum; sed (dic) aurea torquis ubi est? Vatem nominitas; sed ubi prognostica nostra, Quae tibi LOBBETI facta futura canant? Hinc Regem; sed ubi regina, aut nobile regnum? Inde Deum in terris; ast ubi nostra Dea est? Rhetor, legatus, vates, rex, et Deus esse Quei poterit, quem res deficit arcta domi; Cuique foris nihil est? O si mage divite censu Vinitor, o mage si nuncuper agricola! Sorte mea bene contentum me dicere possis. Nil facit ad vacuos nomen inane Lares. AD CLAUDIUM MAILLARDUM. CARMINA quod raro pangis MAILLARDE, Minervae Torpor iners odio segnitiesque tua est. Si tibi Castaliae fodiendae longius undae, Aut huc ducendae longa per antra forent; Haud lueres culpam. Verum Libethrius humor Nobis ante fores nocte dieque fluit. Adspice tot pulchras et mane et vespere Nymphas, Quaerentes nitidam fontis euntis aquam. Has ubi vel tantum spectes, nec pocula gustes; Nonne vel invito carmina proliciant? Aut bibe virgineas limphas, aut dilige Nymphas. Virgineos dictat potus amorque modos. AENIGMA. TERRA mihi est genitrix, pater ignis, patruus aer, Fons avus. Hinc et aquas gestito, gestor aquis. Non mihi terra nocet, non unda, nec ignis et aer: Vim facias; atomis par ero Democriti. CUIDAM AMICO. DUM glacie creber ruit exundantibus undis Rhenus in expertes ignis aquaeque casas; Incendit gelido Spirana suburbia fluctu, Horreaque ardescens unda vapora cremat. Quum flammae nihil insit aquis, succendere flamma (Profer) aquae Rheni quei potuere domum? AD IUSTUM REUBERUM IURISC. IUSTI nomen habes, teneris edoctus ab annis Ius, aequique fidem, iustitiamque sacram. Nomine cur igitur spolias REUBERE sodalem, Ausus pro Paulo substituisse Petrum? Tune quoque incipies pervertere fasque piumque, Ut confundentes plurima iura coqui? Nomina si mutare nefas, iniurius hercle Et merito iniustus, IUSTE, vocandus eris. AD IAC. PASCHARIUM. SEU stylo vel acu decente pingat Vividas animantium figuras; Sive carmina doctiora fingat BOISSARDUS cedrinis inuncta succis; Seu quaecumque sagace mente gignat Priscis lemmata comparanda saeclis: Pictores simul et simul poetas In sui rapit incitos amorem. Sic magnes trahit obvium metallum; Sic fax Palladios bibit liquores. Naturam intuitus, putabis artem Non artem: sed ubi intueris artem, Naturam superarier putabis. PASCHARI, mihi tolle in universum Phoebum Pieridesve Gratiasve: BOISSARDUS subito novos regignet Phoebum Pieridesque Gratiasque. AD ELISABETHAM REGINAM ANGLIAE. QUA simul aestati, simul et praepostera brumae Frigus et aestus euns quit, neget esse loca? Testes hi loculi, bene queis instructus, utroque Aurivorum feci tempore dives iter. Frigore prae nimio, potuerunt nulla reclusi Aestibus in mediis aera tenere sinus: At media in bruma, fervente calore moneta est Omnis ut ardenti collique facta foco. Sic mihi cuncta viae luxata pecunia nervus, Ceu vigor exsucca febre virilis abit. Flaccida nunc tantum, Princeps, marsupia restant: O gelidos aestus! O calidas hiemes! AD N. C. TRELAEUM. AUDIRE sistra tinnientis Isidis Per somnium repulsa visus es prius Aurora noctem quam fugarat humidam; Ratus futurum masculis et feminis Sacrum, Fefellit, Nicolae, te sonus Clangentis aeris: balneum Cutiscabus Calfecit, aptans aeneas cucurbitas. Non sacrificabis, sed scarificabis cutem. SEBASTIANO SCHEFFERO. SEMPER es impatiens, animos compesce feroces: Emigret e cerebro Cerberus ille tuo, Qui fremit ingratis muscarum more susurris, Quaeve ciet fucus vespaque murmuribus. Irreduces volitant voces et inania saepe Verba, quibus minimum prodes, obesque nimis. Doctus apum monitis ira moderatius uti Disce, nec expromptam despice temperiem. Illas saeva quidem rapit indignatio; verum Plus, quam thymon, amat mellea turba thymon. Non aliter suavi dulcedine mellis, acerba Suadeo tinguatur fellis amarities. CONRADO ALBINO. Epigramma cupisti Albine videre saltem A vate Melisso Unicum: En habes A vate Melisso Quod ipse videre saltem Epigramma cupisti, Sed non unicum. AD GERARTUM FALKENBURGIUM. IN Musico me dixerat convivio Philonius koinwniko\n. Auceps acutus ille verborum venit Postridie ad me Cotilus, Interrogando saepe me exsurdans fere, GERARTE, me fere enecans; An sim kanoniko\s. Mussitabam primitus; At deinde, Rem quid hanc tibi Curatio est? Inquam. Locutus est heri (Ait ille) de te quispiam; Hoc scire cupio, mi Melisse; amabo, dic. Etiam, inquio: sum Canonicus. Sub qua dioecesi? Ille contra. Romula, Inquam. Bene est: quanam rogo In urbe? Roma. In aede quanam? Apollinis. In monte fortassis aliquo? Ita; in Palatino. Minervaene est ibi Templum quoque? Est sane. Ast in hoc Quid? Num Canonici? Non quidem, sed Canonicae. Quales? Latinae. Ludis. Haud Ludo. Poetas invenis illic meros, At heic poetrias meras. Inter acoluthos diaconosque presbyter Haud sum, sacerdos attamen. His me relinquit: pax! Vale poetice. Et tu (inquio) Boeotice. AD FRID. C. P. RHENI. ANNUA quum vati numerat stippendia quaestor, Multa levi turget charta referta cupro. Aurea si nostrae perhibentur carmina Musae, Cur minus ex auro fulva moneta datur; Aut gravis aequivalens argenti portio saltem, Quae referat vultus candida signa tui? Crede mihi Princeps, ni post mutatio fiet, Pro cupreis numis cuprea metra canam. AD P. D. PROMPTIUS e silicis venis expressero lymphas, Aut liquidum e dura mulsero lacte petra; Debita quam molli prece discutiantur ab aula Aera, catenatis PETRE ligata seris. Vulneribus iacco confossus mille. Tot ictus Axenus heu monitor, quot mihi dicta dedit. Vix ubi iam primum concreverit una cicatrix, Refricat ecce recens ulcera prisca dolor. Quod nisi mature mihi pacta pecunia cedet (Nam sumptum proprii fecimus aeris ope) Mutua Judaeos adeam sumpturus oportet, Axenus aut dictis me dabit iste neci. IN SPLENDOREM AULICUM. SPLENDIDA magnificis paupertas regnat in aulis. Ista domi nostrae subditur; aula vale. IN PAUPERTINAS OPES. RES ubi defuerit, nil splendida nomina prosunt: Res ampla est? Quodvis tum bene nomen habet. Rex aliquando fui, sed mensas inter opimas; Stipabat laevum Regia virgo latus. Deinde poetarum regem me PORTE vocasti, Nescio quo Musae ductus amore meae. Tertia cantorum tu regna iocose propinas, Pars SCHEFFERE novi prima satellitii. Non mea maiestas et munificentia sese Largam divitiis praebeat usa suis? Pauperie eximia quivis donatus abibit, Fortunae socius si volet esse meae. Confluat huc ieiuna cohors: satur exiet aula Quilibet, esurie nempe sitique satur. Cetera quae deerunt locuples penuria rerum Nec prius auditas suppeditabit opes. Ditior hinc aliquis factus Croesoque Midaque, Ne spernas Iri regna minora, cave. AD IOAN. GLAUBURGIUM IC. NEMO potest alicui multum donare parumve, Quae vel non sua sunt, vel quibus ipse caret. At quo te dono GLAUBURGI muneror, hoc tam Ipse equidem careo, quam nequit esse meum. Publica praetulimus privatis. Iam quod amico Dem, licet exiguum, munus oportet emam. Haud Mida sum. Sed tot gaza quum paupere ditem, Paupere de gaza tu quoque dives eris. DE HIRSONE. REGNA petiturus cum Gallica tempore veris Uxorem gravidam linqueret Hirso domi; Oscula et amplexus inter lacrumasque cadentes Pressando dextram coniugis usque manum, O mihi iam linquenda vale vale optima, dixit; Votaque in absentem concipe iusta virum. Dii faciant, iterum possim te cernere sospes, Qualem sub patrio te Lare linquo domi. Voti compos abit. Rediens post tempora brumae Uxorem gravidam repperit Hirso domi. AD IOSEPHUM SCALIGERUM, Iulii Caesaris F. OB perpetratum nescio Quod scelus aut facinus, Excuriatum dixeram senatorem. Mataeus ille Tonsor (ut Rebus ubique novi Studet) renarrans dicta non probe excepta Lippo Philippo cuipiam; Excoriatus, ait, Senator est in oppido Paludensi, Atrox ob admissum nefas. SCALIGER, hoccine erit Latina glubere, an Latina tondere? AD HIERON. WOLFIUM OETINGENSEM. SI QUA mihi, a caro quae littera fertur amico, Grata venit, certe nunc tua grata venit: Ipsaque quam longa est, tam multi plena leporis, Candore et niveo tota refercta nites. Dulce favus labris: tua suavis epistola melle est Dulcior, aut si quid dulcius esse potest. Nectar et ambrosiam praebe vescenda Melisso, Respuerim, VOLFI, nectar et ambrosiam; Quamvis hic potus, quamvis cibus ille Deorum est: Usque meros adeo fundis ab ore sales. Es reor ipse lepos, aut filius ipse leporum, Aut fons, qui saliens usque lepore fluit. AD EUPHROSYNAM. EUPHROSYNE Charitum soror, Aonidumque sodalis; EUPHROSYNE multis una petenda procis; Ecquid in annales teneri perscripta Melissi Corda tuos memori cognita mente tenes? Parvula vix oram poteras contingere mensae, Docta citis versus mille referre sonis; Instar fonticuli iam tum mellita fluebat E scatebris linguae pura loquella tuae. Qualia nunc fuerint, tibi quum sit adultior aetas, Quantave sermonis flumina nectarei? Qui bibet haec, dicet libator: Certe ego nectar Non mortale bibo, sed mera mulsa Deae. AD IOAN. HENRICUM HAINZELIUM. SATURNALITIO festo Ianive Calendis Missa putes, Februa quae tibi luce damus. Huc tua si citius venisset epistola tarda, Tardius haud Lycios nostra petisset agros. Fenore sed multo mora compensatur; et aucta Temporis usura est ubere sera lucro. Rem facis HAENZELI. Vafer ulcisceris amicum? Lucri iacturam fenore redde parem. Laternam, quam CLAUDIO MAILLARDO utendam dederat, domum revocat. ECQUID te precor o Lucerna factum, Tam diu quod abesse permoraris, MAILLARDO comes addita ad Penatum Nocturnas latebras? Placet, Lucerna, Te, tardissima, Poenicam vocari Aut claudam? Nisi forte distineris Duro carcere clausa Claudiano Hoc verum est? Sed in Atticam profectam Esse te potius, novas Brodaei Allatum puto lucubrationes, Graecorumque Epigrammatum libellos. O Laterna redi, redi precamur Tandem ex Hellade. Quin mihi videris Venisse in Latium: diu proinde Laterna in Latio latere noli. DE IO. H. HAINZELIO. NON nisi divitibus nunc munera dantur; et auri Flos aurum, gemmam quaerere gemma solet. Aureus HAENZELIUS meus est, et gemmeus. Ast huic Aerea cur tantum, vitrea curve dedi? Illius ut tactis gemmisque pudenter et auro Splendidius referant aesque vitrumque decus. DE NICOLAI RUDINGERI DEAMBULATIONE. SCILICET in tota sunt nulli Francide montes; Nulla RUDINGERI culmina trita pede: Huc venit, ut frundes inter iuga celsa pererret, Radices vitrei queis lavit unda Nicri. Idque facit podager. Medico debetur ERASTO Gratia, cui podagrae cura benigna malae est. Confirma poplites robustius; atque dolores Turgentis chiragrae, vistor aprice, doma: Callet enim sollers, Epidaurius alter, ERASTUS Arte polire manus, arte polire pedes. AD NATHANEM CHYTRAEUM. EDITA Pieridum sacris ex carmina fanis Tune profana vocas? Ne vanus dicare cave, tua quando profanas Teque sacrasque Deas. Patrasti laesae pol crimina maiestatis, Terque quaterque reus. Damnas proinde esto Chytraee aut pendere mulctam, Aut revocare nefas: Nam capitis vatem parcunt anquirere et ipse Phoebus, et ipse chorus. Unius ob vocis, crudele, piacula totum Plectere velle caput. AD PAMPHILAM. NUBERE nolle mihi, nisi saltem, Pamphila iuras: Pamphila quod saltas, ducere nolo ego te. NON nisi saltanti si nubere Pamphila iuras; Pamphila iura etiam nubere nolle mihi. SI, nisi quam choreis lucrabor Pamphila ductis, Nulla puella mea est; nulla puella mea est; nulla puella mea est. AD HIERON. WOLFIUM. SI multum potasse merum, facit esse poetam, Milleque in una hora fundere versiculos; Potor aquae nec idem potis est praestare, sed alget Totus, et algentes incinit ore modos: Sobria Pieridum cur numina saepe vocantur, Quae de Castalio non nisi fonte bibunt? Dux et earundem cur sobrius audit Apollo, Poplite qui nullos fert titubante pedes? VOLFI quid censes? Humentes siccus Iaccho Grex odit, siccos ut nihil udus amat. Quei mihi concilias contraria? Sic nec Apollo Vates, nec vates ulla Camena foret. AD CLAUDIUM ANCANTHERUM AUSTRASIUM. PHOEBUS ut absque novem numero comitante sororum Tendere me calidam vidit in Ausoniam; Aerius exseruit radios ardore coruscos, Instinctos rabidi saeviter igne Canis. Quin Notus ignitas succendit alacrius auras, Terraque fervores halat in ora mea. In Niobes saxum nisi versus in Alpibus essem, Tota mihi exsangui membra cremata forent. Diffluxisse tamen videor mihi corpore toto, Ut solet admoto cera soluta foco. ANCANTHERE, boni quid fructus quaeris in illo Qui modo diriguit, qui modo delicuit? SUNT duo, quae propter cedentem Alemannide terra Me vatum sociae deseruere Deae: Nam teneris iusto fuit, ANCANTHERE, pavori Saevior Alpis hiems Euganeus calor. Illa gelu nimio venam rigefecit inertem; Post mihi siccatam torruit iste nimis. Quos igitur versus me poscere velle videris? An prorsus gelidos, an penitus calidos? Haud medium est. Immo omnino nihil. Ecquis in usum A glacie ambrosiam, nectar ab igne petat? QUID tibi vis cantem? Gravis algor in Alpe Tyrolla Me duriorem reddidit Crystallo: calor Hadriacus carbone perusto Arentiorem. Proin (vides) Frigidior glacie sum, caldior igne. Sed illam Neque hic, neque illa hunc temperat. Extorquere mihi quae mellea carmina, CLAUDI, Quos lacteos versus pares? An fieri possit, crystallus ut humida mella Sudet, nigerve carbo lac? SIC mihi membra gelu strinxit, sic ussit ab aestu Iuppiter Alpinas, Erigonesque canis; Ut plus quam glacies, ut plus quam flamma videri Possim; queis Balthis congelat, Aetna flagrat. Praeter naturam si non hoc esse negabis, ANCANTHERE mei cognitor ingenii; Praeter naturae seriem esse fatetor, ut aurum Balthis, gemmatos eggerat Aetna globos. AD ZOPYRUM. UT semel videas meam ROSINAM, Tot delubra recentium Deorum Dearumque petis; tot angiportus, Et tot quadrivii teris recessus, Et tot compita curva pervagaris. Frustra quaerere, nuspiam quod exstat, Hem cuiae est operae? Sed inveniri Posse si tamen ullibi ROSINAM Autumnas; age quaere, quaere quantum Potes ZOPYRE. Nae (Iovis cerebrum Testem laudo) reperta si sit usquam Illa nostra ROSINA, fax amoris; Illam non alibi, nisi in sacello Depictam invenies meae Minervae. AD LAELIAM. VENERAT Hadriacam Cypro Venus exsul in urbem, Aurea frenato murice vecta Venus. Illic tot Divas inter Nymphasque marinas, Queis aeque pulchras nulla habet unda Deas, Ut frustra reperire aliquam pertenderat, in quam Sic transformaret se speciemque suam; Euganeos petiit colles; seque in tua miris, LAELIA, transmutans induit ora modis. Ante ferebaris Venus ob praeconia formae; Duplice nunc gemina es munere facta Venus. O fortunatis Patavina palatia tectis, Quae gravis incessus caelitis ornat haerae! AD ZOPYRUM. DEBUERAS hesterna libens invisere noctu Festa, Palatino concelebrata Lari. Plus aderant centum praestanti corpore Nymphae: Texerat his castos instita longa pedes; LAELIA quas inter procero vertice supra Vestibus in Tyriis bella videnda fuit: Lumina cui roseis dubitasses plusne micarent Vultibus, an rutilo mille colore faces. Illius adspectu laesos hebetabar ocellos, Tanquam acies radiis Solis ibi icta foret. Tolle mihi e mundo cum Luna ZOPYRE Solem; Luna erit haec noctu Laelia, Solque diu. AD LAELIAM. MANE ego te vidi, te vidi egoo vespere; vidi Noctibus, et medio LAELIA bella die. Nativus color est tibi; qualis ab aethere puro In matutinam purpura lucet aquam. Non alia atque alia es. Fucum pigmentaque nescis; Et Porphyriacis oesypa mista lutis: Et tamen Hesperiis, uncto quae polline tinguunt Labra genasque, tui stat prior oris honos. Sic ipsa tu re, quod saepe ego dicere suevi, Natura est potior qualibet arte, probas. NOBILIS Hadriaci prope litora LAELIA roris Edita, formosis omnibus una decus; Quum mihi cantaris rara bellissima forma Euganeas inter Nympha videnda nurus: Numne ego laudatos mores excludo pudici Pectoris, aut dotes ingeniosa tuas? DI prohibete nefas. Ipsis formosior Horis LAELIA es, et casta castior Andromache. Qui pulchram dicit, bellissima dicit inesse Quaeque. Nihil pulchrum est absque pudicitia. AD MATTHAEUM CORASIUM CONSTANT. DUM properamus iter, serimurque per aera cursu Praepete, Picenis Aemiliisque viis; Fundere tam celeres numeros iubet ipse RHEDINGER, Quam rapida antecapit calce veredus humum. Interclusa fere est animae via. Nec meus est pes Nec manus; alterius qui modo gestor ope. Carmina proveniunt tranquillo nostra tenore Ducta, nec adsultu praecipitantis eunt. Vos facitote (potestis enim) pro tempore raptos. O alacri iuvenis praedite corde, modos. Alipedes ut me fugiuntque fugantque vicissim, Sic numeris fugior, sic numerisque fugor. AD HERCULEM CIOFANUM SULMONENSEM. VIDENDAS heri, perparce, dedisti Nasonis imagines Tantum; mihi nam dare habendam Saltem unam, novitas scilicet impediit. Legendas tibi solas hodie si Nostrorum ego carminum (Nam sunt nova) praestem ideas, nec Utendas; avido nonne satisfaciam: Ut olim satur nidore culinae Persolverat hospiti Clangore nomismatis? I nunc, Et me par dubita reddere posse pari. PARERGON. De se et Petro Angelio. DEBITOR tuus Angelius est: Una ait novem sororum. Creditor tuus Angelius est: Inquit una Gratiarum. Neutra verum ais, inquio ego. Nam Creditorve debitorve Si foret mihi, tum facere sa- tis deceret alterutrum Sive utrumque. Sat accipio, tu Dicis ANGELI: satisdo; Aio contra ego. Creditor ita es, Ipse debitor. Satisdas Hinc vicissim, ego sat capio. Sic Mutuas vices uterque Praestat. Utra Dearum igitur absurda protulit? Petendum Sane erit veniam. Euge precor ig- noscitote, tu Camena, Tuque Gratia. Verum utraque ait. Quid rei est? Nihilne credis PETRE? Credita eo tibi minus Debet abnegata Paulus. Si meaque tuaque ibi parum Interest; nihilne debes PETRE? Debita eo facilius Persoluta crede Paulo. AD IANUAM SUAM, CUI MATTHIAS ANOMOEUS SCHEDULAM ADFIXERAT. QUI meus est chresei kai ktesei, Ianua, nobis Attulit et nummos, attulit et numeros. Certior ipsa prius facta es de munere tanto, Quo sine in Italia vivere nemo potest. Quam fuerat bene charta loquax! A nomoios hetairo Grammata, kai pisais chremata chersi ferei. Ianua dic grates Anomoeo. Dehinc quoque dic ut Adferat et numos, adferat et numeros. Audis o Anomoee? Tibi persolvere grates Ianua ait, querulis non sine cardinibus. Ecce susurrat adhuc. Meriti huius quam bene mansit Charta memor, maneat tam bene cardo memor. AD SODALEM. NEC viliores nec potentiores sunt Ullo lacessendi modo. Monere toties audiisti id ipsum me, Arbitrioque libero Sententiae recens, amice, subscripsti. Fefellit incautum avius Excessus. Inritare velle crabrones, Aut excitare scorpium, aut Somno leonem vellicare sopitum, Impune nemo umquam tulit. AD IANUM DOUSAM NORDOVICEN. MUSARUM pater atque Gratiarum, Mi dulcissime Iane DOUSA; si me Musas visere Gratiasque vestras Lugdunum lacis advenam Batavum, Et mi prandia lautiora ponis, Et Rhenana salubriora fundis, Ut mos est tuus iste Lipsiique: Unum abs te peto Lipsioque; Iusto Lipsio, nitidissimo virorum Atticos adamantium lepores. Unum inquam peto, ne foci magistra Aut magister Apiciae culinae Sardoum ARTOCREAS gulae ministret: Sardoum male risero cachinnum. Immo DOUSA, minister aut ministra Sardoum ARTOCREAS mihi propinet; Sardoum bene risero cachinnum. AD VICTOREM GISELINUM. LUDICRA quae scripsi Schediasmata Apolline nullo, Sic in deliciis Delicianus habet; Delicias ut eos versus floremque leporemque Et Phoebi et Charitum Pieridumque vocet. Seria cum graviter, GISELINE, Melismata pangam; O quanti haec faciet Deliciana chelys! AD IO. HENRICUM HAINZELIUM. SEXTILES redeunt mihi calendae, Augusti sibi nomen adrogantes, Augustissima lux tibi tuisque HENZELI, o mihi fratre plus amate, Et dehinc quoque fratre plus amande. Cur non vel semel hae prius calendae Augusta rediere in urbe nobis, Augustissime dignitatum haruspex? Quid augustius esset his calendis? Eheu, quod toties reapse nullae Augustae veniunt mihi calendae! Nam quastumque ego nescius futuri Praestolor Latii fori calendas; Graecas esse mihi reor calendas. Quid invisius his putes calendis? AD CAROLUM UTENHOVIUM C. F. SOSPES reversus Italis ab oris, Pallantiam Othoniamque doctam Saluto amanter. Ni illa et haec recepsit Missam salutem (quidni eae recepsint?) Tibi salutem CAROLE hanc habeto Tantisper, alium dum migrem salutem. Sed ante quam rursum tibi salutem Pallantiaeve mittam Othoniaeve; Tua et tuorum et utriusque Nymphae Impertiaris me velim salute. Nam mutuam ni missites salutem, Reciprocare quei sinam salutem? AD IOACH. POEMERIUM SEN. NOR. TAM lautis epulis bonisque libis, Tam bolis sapidis gulaeque gratis, Ut his cedat Apiciae culinae Nidor, cedat opima cena regum, Crebrum non sine triplici Falerno Convivam excipis: et tamen modeste haec Dapes fercula rusticas vocare Audes. Qualia erunt, amabo te, mi POEMERI, urbica cum dabis Melisso? AD IOACHIMUM NYZELIUM SENATOREM NORICUM. PAULE, dies genialis adest, tibi nominis auctor; Debita fac redimas nominis orsa tui. Sic ego Nyzeliae gentis IOACHIME propago, Dicebam nato verba iocosa tuo. Ille manu prensante genu complexus utrumque: Tu quoque te redimes; lux tibi fulget; ait. Carmine me exsolvens, illi sua vincla remitto; Ad Musas illi dum celeretur iter. Carmine tunc sese redimet, promissaque solvet Praeditus ingenua dexteritate puer. Hactenus obstricti, reor, aere manebimus ambo; Creditor ipse illi, debitor ille mihi. AD IOAN. MOLITOREM NORIBERG. DOROTHEAM lux ista tuam monet esse ligandam: Teutonico ritu capta marita tua est. Quo pretio solves MOLITOR socialia vincla? Pignore quo redimes teque tuamque domum? Ni rerum sat ages, vah, quanta pericula restant! Amittes, cari quidquid in aede tibi est: Et merito, nam iamdudum, prout invidus audis, Et Philomela mihi Dorcadiumque placet. Dorcadium et Philomela decens, nisi solveris aere, Cedent promeritis debita digna meis. O quae laetitia adficiet mihi vere ROSINAM, Si Philomela canit, Dorcadiumque salit! AD IANUM DOUSAM, DE RUFINO. QUOSCUMQUE legit classicos Rufinus auctores, in his Inesse tot commentus est Tropos, figuras, schemata; Quot astra fulgent aethere, et Aves volant in aere, Piscesque nant in fluminum Fundis, marisve gurgite. Ne DOUSA mirum hoc aestima; Constabat ille totus ex Tropis, figuris, schematis. Mox coepit ut gravissimis Tumoribus distendior; Ignarus aegritudinis Novae Machaon unus et Alter, simulque tertius Nihil remediorum invenit. Quid fit? Miser leto perit. Exenteratur. Causa tum Mortis patescit. Cernier In ventre toto nil nisi Tropi, figurae, schemata; Quae ruperant vivo ilia. AD GEORG. PALMAM. FAUTORUM Coryphaee candidorum PALMA, et suavidici pater leporis; Hesternum leporem comesse mecum Si voles hodiernus, euge cenae Adesto. Tamen hac adesto lege, Ut si vis leporem comesse mecum, Tot tecum mihi deferas lepores, Saltus quot lepores alit propinquus. Nam pol absque tuo lepore multo, Sustinet lepore hocce nemo vesci. AD CAROLUM IMHOFIUM,PATR. NORIB. SI quaeris quibus oblecter salibusve iocisve CAROLE, cui nomen Curia fecit; habe. Illis praecipue capior, quos mente serena Suavidicae Charites Pieridesque serunt. Stultitias alii tricasque, et inania nugas Verba, quibus rerum pondera nulla, vocant. Lusibus his crines tamen incanescere nostros Cernis, et adsuetis fallere lustra modis. Saepius et blando miscentur seria lusu, Materia numeris conveniente suis. Quorsus utrumque? Operas ut in aevum proroget auctor, Inque operas aevum conserat omne decus. IN LEPIDINAE PULCHRITUDINEM. O LEPIDINA, tuae quanta est praestantia formae! O LEPIDINA, tui quantus hic oris honos! Nae, tua qui propius pulcherrima viderit ora, Vertitur in lapidem, ni siet ante lapis. AD VITUM POLITEN. Die Viti nugae. VITE apprima vide, ne vite aut reste ligeris, Dum Viti inviti lux male fida venit. Elige, utrum malis. Testem pro reste requires, Aut pro vite fidem, nec sine lite, petes? Victima pro vita nihil est, vitulam nisi vites, Qua longos Soles nudus arare soles. Luce igitur Viti vitulum dato VITE, vel heic te Destituet testis, destituetque fides. AD HENRICUM LISTRIUM GELDRUM. DESPONDESNE animum LISTRI, dubiusque vereris Longinqua ignoti tecta subire Laris? Quo Deus atque oscen monitor vocat, i pede fausto: I, pete praeclari limina Dudithii. Dudithio fueris certe gratissimus hospes, Teque colet nitidus tradita cura puer. Utibiles studiis dabit instructissima, rebus De variis scriptos, Bibliotheca libros. Adde, quod ornatam venies regionibus urbem, Ante alias Viadrus quam lavere amnis amat. Suppeditet Viadrus pulchro tibi lumine Nympham; Quam socors es, eo ni cito tendis iter! AD HIEREMIAM REUSNERUM. REUSNERE, quid manum meam, Quid poscis unum atque alterum A me exaratum verbulum, Tua in papyro candida? Papyrus ista candida? Peribit, et manus haec mea, et Istaec peribunt ludicra. Fidem colamus integram, Et mutua illa foedera, Quae vinclum amicitiae ligat. Haec ipsa, germanum tuum Si Nicolaum consules REUSNERE, praestat maxime Infixa habere in pectore, Inscripta ferre in dextera. AD TITUM LAUR. FRECHTUM. QUAM praedicare suestis adeo Naida, Vere puellam CANDIDAM; Quam Potamus ille, quamque Fortis deperit, Spectare avebam, mi TITE, Nocturnus ad parata cenae fercula, Ad quae vocaras nos heri. Sed imber, a tonante demissus Iove, Haerere me iussit domi. Nam pol verebar, ne puella CANDIDA Nais, metu vepallida Sese abdidisset forsan in specu, ut solent Nymphae fragore territae; Suosque vultus mi negaret, aut eos Si non negaret, tristior Tamen videretur. Sed accipe haec ioco. Siccum mane, cum sudum erit. Madidus venire nolui istuc: sed domum Madidus redire malui. AD WOLFGANGUM IACOBUM STROMERUM. PARS hodie, STROMERE, tui praenominis offert Sese; pars dudum pone relicta fuit. Tu prius Augustae celebraveris ultima iura: Nunc patrio cupiunt in Lare prima coli. Vindicat Auctumno primas, aestate secundus Lux sibi, diversis utraque nota notis. Hanc tu sive aliam vis exspectare sodales, Significa. Manibus lora parata tuis. Fallimur, an dices? Quisquis cito debita solvit, Obstrictus fidei desinit esse cito. AD CONSTANTINUM ZOPYRUM. PER litteras iocare, qua lubitum tibi est; Iocare quantum amabis, et ride tuum Palam sodalem clamve. Quod si illum dehinc, Quem nostra mens, quem vestra mens intelligit, Redeunte in aurum priscum anili saeculo, Fortuna Regem, aut ipsamet virtus creet, Numenve potius, omne cui Fatum subest; Foretne mirum? Mira plurima accidunt Subinde. Rex hodie novus Polonia, Novusque dux potitus est Brabantia: Idem esset, ubi quis occuparet Persiam Novus tetrarcha. Fiat hoc, et iustior Darius aliquis hocce regnet tempore, Habeatque fidos usque consiliarios: Constantem an illi te invidebis Zopyrum? DIALOGUS IN GRATIAM NICOLAI COMITIS OSTROROGII. Octo vocum harmonia concinnatus a Leonardo Lechnero. PALAECOME. UNDE novum precor ignotae venistis in orbem? Quove tenetis iter? Quae vobis nomina Divae? AEGLE. Tres sumus Hesperides, nemoris decus aurea mala Donum magnifico portantes OSTROROGANO. PALAECOME. Ostroroganus adest. eccum. AEGLE. Salv' inclite salve O Comes. OSTROROGIUS. Et vos o Nymphae salvete venustae. AEGLE. Hesperus haec mittit tibi munera, frater Atlantis, Ex nemor' aurifero, nullis pereuntia saeclis. OSTROROGIUS. Amplector capioque libens. ARETHUSA. Tibi maxime Rector Adicit aureolum sceptrum, gestamina dextrae; Et sertum florens ex aeternis Amarantis. OSTROROGIUS. Regificum certe munus. HESPERETHUSA. Cape tegmen et hocce, Velleris aurati spolium OSTROROGIUS. Quam dotis abund' est! EURYALE PEDISEQUA. Accip' et hanc capsam, qua munera tanta recondas. PALAECOMECUM CHORO MUSARUM. Plausibus exsultans tibi gratulor Ostrorogane. Pierides gaudent mecum, gentemque Polonam Collaudant, quae te caeli produxit in auras, Perpetuam meritum mansur' in saecula famam. AD IOACHIMUM POEMERIUM. CUM vacuus fueris, te dimittente senatu, Quem tibi cumque diem, mi IOACHIME, leges; Et tua se tulerint vestigia proxima nostris Aedibus: introitum ne mihi quaeso nega. Est, tibi quod monstrem: non germina fertilis horti, Non fruticum positos in statione situs: Sed loca iucundis peramanter habenda Camenis, Utrinque adspectu non inamoena suo. Sol oriens cameram ferit, occiduus hypocaustum: Roscida per medios traviat aura Lares. Quid dixi imprudens? Nequeo monstrare, quod aio. Nondum in constructo est. Ergo maneto domi. Si tamen in vanum vis pascere lumina, adesto: Saepe etiam inculto est gratia rara loco. DAVIDI HELICONIO LIVONO. HELICONII quis audit, Legit aut videt poema Nitidum, elegans, venustum: Neque ad eius incitatur Vel fronte prima amandum Geniale nomen, aptum Heliconidum catervae, Heliconidumque alumnis? Nisi te novena turba Proprio in sinu educasset, Facilesque Gratiae plus Oculis suis amassent; Nisi Phoebus Hippocrenes Liquidissimo liquore Tua proluisset ora: Tibi cur perenne nomen Heliconio dedissent? AD CHRISTOPHORUM HOMAGIUM DELICIANUM. ME salvere iubent, auspicio secundo Anni huiusce novi, vota, HOMAGI, duarum Nympharum. Una colit pulchra fluenta Maeni, Ripas subriguas altera Nympha Rhesi: Nuptae legitimo iure meis amicis, Dinnero niveo candiduloque Leio. Tam mi grata salus haec inopina venit, Quam transmissa mihi si foret a duabus Reginis. Ita me Iuno amet atque Cypris, Regnorum illa potens, haec tenerorum amorum; Ut nil hercle salute hac pretiosiusque Duco et carius! Ast utraque Nympha quamquam Haud regina cluet; tu tamen hanc et illam Festivis, HOMAGI, versibus ipse mecum Reginam esse putes, o, faciasque magni Dinnerique Helenen, Esterienque Leii. AD GABRIELEM SCHEURELIUM. QUEM tibi felici partu gravis edidit uxor, Sit felix dextro numine filiolus: Nec patris ingenio crescat nec moribus impar, Scheureliae durans spesque decusque domus. Machte novo GABRIEL herede! Quod abstulit annis Praeteritis, iterum iam memor hora dedit. AD ANDREAM DUDITHIUM. PROMISSUM tibi carmen ante sesquiannum Aut duos (nisi fallor) annos Nunc exsolvere tempus est. Habe ergo nostras Nugas carmine triplicato. Partim seria, DUDITHI, iocosa partim Et ludicra vides. Sed haec tu Loco fenoris aestima, nucis putamen Nucleumve oleae licebit Vix aequent. Tamen ut fidem meam penes te Captam hoc nomine liberarem, Hoc satisfieri tibi haud nequire pacto Meum induxi animum solutus. Nae praestat dare verba, quam manere chartas Aetatem tibi debitrices. AD IOANNEM PRAETORIANUM. INCURVICERVICUM genus Varicarum ancillularum Tanquam rhedas trahentium, Vultibusque fixa pronis Torve intuentium sola, Quomodo erigi queantur, Ne prava sic protuberent Dorsa, ceu gibbi camelum: PRAETORIANE astutia Curiosiore quaeris. Huc adferendos censeo Milleformes cesticillos, Rheni usitatos litore: Queis superpostis, ut est mos Capiti, grave adsuescant onus Ferre non tergo, sed ipso Iam baiulatum vertice. Ceteroquin hac in urbe Incurvicervicum genus Durat usque Varicarum. AD IANUM GULIELMIUM. NON esse mulam in urbe grandiorem, Qua Lyppo inequitet, fama publica heic est. Hoc GULIELMI credo; credo et istud; Lyppone sessore hoc deambulante Non esse mulum in urbe grandiorem, Neque esse asellum in urbe grandiorem. AD IANUM ANTONIUM BAIFIUM. MAGNUM aliquid, supraque, Deum mihi numina dixti, Inter Apollinei ludicra colloquii. Illane me regem faceret, cui mancipor uni, Uni cui totum meque meosque dico? Posset, si vellet: nollet, si posset, opinor. Verum, si nescis, rex clueo ante domi. Nemo mihi Caesar, nemo rex, nemo dynastes: Ipse unus mihi rex impero, regno, rego; Non aliis itidem. Si et me regem illa creabit; An non, ANTONI, iure cluebo Birex? AD IANUM SUBURBIUM. QUEM toties huc usque onero, iucunde SUBURBI, Ultro mittendis et citro Epistoliis; Ne fuge, quidquid id est, mihi quantum impendis, opellae. SCALIGERO dederis, quod mihi cumque dabis. Noster amor vivit conclusus in hisce papyris: Spirat in alterno carmine noster amor. Has si rettuleris vel ad illum, IANE, vel ad me; Ut reor, ista tibi parva molestiola est. At grave si partim fuerit, partimque molestum; Tam tibi cedit honos, quam tibi cedit onus. PRAETER Caesareum privilegium, quo auctori in annos septem cavetur, qui a die uniuscuiusque operis absoluti initium sumere intelligantur, etiam HENRICI III.. Francorum et Poloniae Regis privilegio sancitum est, ne quis Typogtaphorum imprimere, neu quis Bibliopolatum divendere audeat ante novennium Melissi lucubrationes: praeterquam ii, quibus ille annuerit; uti iam nunc ARNOLDO SITTARTO, in alma Parisiensi Academia Bibliopolae iurato, secundae huius Schediasmatum Poeticorum editionis curam demandavit Qui secus fecerit, libris et poena in sanctione aestimata mulctabitur, ut fusius Regio diplomate continetur; dato Parisiis, die XXX. Ianuarii, anno Christi M. D. LXXXV. Regni XI. Per Regem Iacobo Augusto Thuano consiliario, et libellorum supplicum in Regia magistro praesente. PERROT ssr.