Meletematum piorum libri 8. Paraeneticorum 2. Parodiarum 2. Psalmi aliquot Machine-readable text Schede, Paulus Melissus Schede, Paulus Melissus XML version, markup prototype, April 2003 ?markup Camena
http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ melis2 schedemeletemata.html s001.html schedemeletemata.xml melis2/jpg html Frankfurt/M.: Commelin, 1595.

Regeln fuer die Texterfassung 03/2001

not necessary

 12 September 2003 Ruediger Niehl markup Fragments joined; TEI header and structural markup added; Page 001-085 intensively tagged, 086-end only structural tagging. typed text - structural tagging complete, partial semantic tagging - no spell check July 2004 Ho Wai-Ming markup Morpheus spell check performed PAULI MELISSI SCHEDII FRANCI PARAENETICORUM LIBER SECUNDUS. FRIDERICO IV. COMITI PAL. AD RHENUM, DUCI BOIORUM. PRINCIPI et carmina et se ipsum donat. EPIGRAMMA I. DO tibi quae possum. satin est? ecquid dabo maius? Ipsum me. danti sit FRIDERICE locus. Ast ubi? corde tuo. nimium est? saltem prope cor sim. Vicinus cordi cor penetrabo tuum; Sed cum pace bona. pacis FRIDERICUS amator pacificae sumet carmina mentis opus, Meque lubens ipsum. Mea sint huic carmina melli, Quemnam alibi quaeras France Melisse locum? PLURIMUM momenti situm in recta educatione. 2. UT cultor elegantis hortuli impiger Stirpes novellas educat, Eisque palos addit et statumina, Ut rectiores erigant Apices in altum: sic tenella aetas opem Praefulcientis quaeritat. Turpe arbor incurvata; turpe praviter Eductus a teneris puer. Tu FRIDERICE nosce culturam tui, Summasque gratias age Bonis magistris. Te beatum, cui viri Docti obtigere et integri? Quod suave praemium rependi possiet Doctis et integris viris? NON cunctandum in progressu bonarum litterarum. 3. CLARIOR evadas ut per Germanida terram Omnibus illustri nomine Principibus, Te puero doctas labor impendendus in artes, Et discenda aliis extera lingua sonis. Cura vigil multum momenti scilicet adfert Ad docilem cultum divitis ingenii. Interdum laxet fessam recreatio mentem, Continuum ad studium promptior ibit amor. Discere quod possis hodie, ne differ in annum, Neve locum pigrae da FRIDERICE morae. Radix doctrinae, radix virtutis amara est; Dulcior at fructus melle utriusque venit. MODERATOR opus est adolescentiae. 4. EVADIT nemo per sese doctus in ulla Arte: rudimentum postulat artificem. Phillyrides Chiron animosum instruxit Achillem, Magnum et Alexandrum magnus Aristoteles. Tu nonne evadas FRIDERICE peritior, ut cui Tam multus Chiron, multus Aristoteles? Cresce age, et immensis animi virtutibus auctus Peliden supera, vince Philippiaden. ACROSTICHIS. A PVERO aetas ad laborem adsuefacienda est. 5. F AMAM si cupis obtinere claram, R omani imperii future lumen; I ncumbas studiis virente in aevo, D octrinamque colas, bonas et artes, E x quibus solidum decus paratur. R es haec non Friderice permolesta est, I mmo perfacilis. Gravem laborem C uramque adsiduo frequens in usu U incit sedulitas: nec ipse caelo S e, sudore nisi, Hercules locavit. ADULATORES cavendum. 6. SI pateris paullum te Franco a vate moneri. Assentatores o FRIDERICE cave. Inter adulantem (quis nescit?) et inter amicum Non parva est, verum maxima differitas. Alterius sensum, vultum, nutumque loquacem Novit adulator calliditate sequi. Nil simulat sincerus amor, sed liber in omni Re dictum factum simplice mente probat. Talpa sinit sibi fucatos obtrudere palpum, Lynx oculo facili pectoris ima videt. Ut multo est satius, Princeps, Antisthene teste, Incidere , quam cadere CALUMNIATORIBUS nil credendum. 7. NE crede quidvis, quod tibi proponitur Magno apparatu et gestibus Thrasonicis; Nec crede cuivis, qui tibi aures verberat Sermone multo, FRIDERICE. sunt enim, Quos livor urget invidus bonos viros Calumniari, et immerentum rodere Famam, et sinistre cuncta dicta factaque Interpretari, quae tamen secus se habent. Adversus istos diligenter obstrue Naresque et aures, immo et ipsa lumina. Calumniantis lingua virus viperae est. SOBRIOS scriptores ab ebriis distinguendum. 8. ARTIBUS ingenuis nihil est pretiosius usquam, Nil laudabilius carmine Pierio. Audieris aliquem dici FRIDERICE Poetam, Illene sit, quaeras, sobrius an madidus. Potores bibli nil perdurabile condunt: Aeternum merita est sobria Musa decus. Discrimen faciens igitur, iustissime iudex, Prendito virtutes; at vitiosa fuge. Seque Ducemque mala heu deformant carmina: verum Carmina commendant seque Ducemque bona. EBRIETAS, pestis humani generis, vitanda. 9. EBRIETAS vitium est, quo non perversius ullum; Nam sensus hebetat, mentem animumque rapit. Praecipitat caedes, scelera audet atrocia; furtis Gaudet, et insani crimine adulterii. Morbos accelerat, vitae abrumpitque tenorem; Res odiosa homini, res odiosa DEO. Numquam laudata est, numquam laudabitur. immo Qui laudant, stulti sunt, sapiuntque nihil. Hanc tu ceu pestem fugito FRIDERICE cruentam; Quamque diu vives, sobria corda gere. Hoc tibi virtuti est. Virtutem quippe et honorem, Non vitium, Princeps debet amare pius. FASTUS et superbia Principem non decent. 10. EST aliud vitium, morosa superbia fastu: Plerumque in stultos proprietate cadit. Te gravitas deceat FRIDERICE, severaque rugis Frons: sed cui sermo dulcis ab ore fluat. Conceptam prudens sapientia temperet iram, Et placida motus mitiget arte feros. Odimus insana crudeles mente tyrannos: mansuetis homines moribus esse iuvat. Hinc Charites natae, quas nulla superbia tangit: Tam faciles Divas tu venerare puer. Te sic quisque colet. num parva est gloria, si quem Suspicit externus? suspicit indigena? CLEMENTIA conservantur subditi. 11. PROPRIUM gentis tuae est, FRIDERICE Dux bone, Esse lingua affabili, Moribusque comibus. Quanta genti iniuria Et tibi in primis foret, Ipse si fors degener Dicerere? Sed prius Voce suavis Musica, Dulce nectar, mellaque Dulcia esse desinent; Blanda quam tuum latus Deserat CLEMENTIA. In ducis clementia Subditorum haeret salus. HEROICA virtus maiorum aemulanda. 12. REGIBUS a Francis, Caroli de sanguine Magni Quos fasti memorant historiaeque satos, Cum deducta leges stirpis primordia vestrae, Magna Palatinae spes FRIDERICE domus: Non nisi praeclaros in pectore concipe motus, Et veteres tritavos aemulus anteveni. Iam tibi, quo scandas sublimia culmina rerum, Doctrina et virtus praestituere locum. Macte nova virtute puer, priscoque vigore! Non alia ad superum tenditur astra via. IMMORTALITAS ex recte vivendo. 13. QUAE tibi do praescripta, puer celeberrime, sic do, Ut noscas animi provida sensa mei. Nam cupio, cupiuntque tui, clarissimus inter Magnanimos clueas Teutoniae proceres; Subiectosque olim sceptro sapiente gubernes, Et tendas patrium latius imperium. Esto mei, celeres post annos factus ephebus, Dein iuvenis, demum virque senexque, memor. Quos immortales noster iam fecit Apollo, Perpetuo hos inter tu quoque vivus eris. Ac merito. Numquam moriuntur, quos sua virtus Et pietas caelo vitaque recta beat. GEORGIO LUDOVICO HUTTENO ET OTHONI GRYNRADIO. AMBOS fore una cum ambobus Principibus immortales. 14. VELLEM ego si possem CASIMIRI, vellem ego laudes FRIDERICI principis Aeternae duraturas insculpere cedro Gratiosus debitor. Tu dato posse, valens HUTTENE, et tu dato posse GRYNRADI aequiter valens. Namque immortali si condonantur honore Principes mei duo; Num fieri queat, ut non vos simul immortales Sitis aeterna in cedro? IOHANNI CASIMIRO PRINCIPI PALATINO, DUCI BOIOR. ELECTORATUS ADMINISTRATORI. VATICINIUM verissimi Principis de FRIDERICO IV. nepote ex fratre. 15. RECTOREM dici FRIDERICUM ex fratre nepotem Gaudes, Rectorem patrii CASIMIRE Lycei, Roscida quod viridi serto Myrteta coronant; Et Protectorem quondam fore dicis eumdem Vaticinans. O eloquium te Principe dignum! Vivat uterque diu. Sentitis recta, bonisque Artibus arma, armisque bonis defenditis artes. At quanam te, qui Rectoris rector es, o Dux, Et Protectoris protector, frunde coronem? FRIDERICO IV. PALATINO COMITI AD RHENUM. ET ARTE ET MARTE. 16. INGENVUM Martem patrio quae robore dextra, Haec studiorum Artem protegit ingenuam. Fortis in hoc, ut munis in hac, Casimirus amatur. Felix, qui sequeris munus utrumque nepos! FRIDERICO IV. COMITI PAL. AD RHENUM, DUCI BOIOR. Anno 1590. die 5 Martii. Bona quaeque die ipsius natali et dicendum et faciendum. 17. NATALI dicenda bono bona verba. Vicissim, Si bene quid dixi, dic bene et ipse mihi. Immo etiam bene fac, bona si facere ulla potis sum Carmina, vel iam nunc, vel FRIDERICE dehinc. Res utriusque apta est Genio. mala lingua facessat, Dixero si Genium nos regere ambo bonum. Ergo agedum inque dies et in horas optimum utrique Quod sit dicamusque et faciamus opus. Natalis meliora quidem me carmina poscit; Tu peiora aliis ne tamen esse puta. Optimus ut Princeps es, ita optimus esse ego vates Opto; sit ut bonitas aequa in utroque animo. At quod discrimen? Benefactis tu nisi vincas, Vel bene dicendo culpiter ipse malus. AD GEORGIUM MICHAELEM LINGELSHEMIUM IC. Facunda illius narratio laudatur. De FRIDERICO IV. Pal. praesagitio singularis. 18. DUM Xenophonteas ad mensam in Principis aula De Cyri recitas moribus historias; Tam bene tam docte mihi denarrare videris Compositis rhetor singula dicta sonis, Ipsemet ut Xenophon (faveat bona lingua loquuto) Vix eadem possit doctius aut melius. Hoc LINGELSEMIO proprium est, hoc Principis auri. Non alia evadit Dux ratione bonus. Quo semel imbuitur nova testa, hunc servat odorem. Semen quale seres, talia grana metes. O disciplinae regimen pretiosius auro! Nescio quid Cyro grandius aula parit. AD FRIDERICUM IV. COMITEM PALATINUM. CUM A patruo IOHANNE CASIMIRO ense sollemniter cingeretur, die 25 Martii, anno 1590. 19. MARTIUS est FRIDERICE tuo memorabilis ortu; Ius gladii compar hoc tibi mense datum. Utere eo in bellis, patruos imitate lacertos, Usus si veniat, si labor optet opem. Cetera pacem urge et cole. nam pax optima rerum; Sed contra bellum est omnis origo mali. Ex adulatione ruina, ex sinceritate firmitas Principibus. 20. UT bene ac recte facis O FRIDERICE, qui tuo Rite servas ultimos In corde BEUTERICHI sonos, Consulentis, ut Duces Caveant adulantum gregem! Namque verum est, Principes Verbum quod observent boni. Quisquis interire vult, Palpantem in aula confovet: Quisquis at consistere, Salubre fantem promovet. SOMNIUM de FRIDERICO IV. PAL. narrante ALEXANDRI Magni praeclare gesta. 21. EGREGIE mecum fari coepisse Latine Visus es, o aevi flos FRIDERICE novi. Regis Alexandri narrabas splendida facta: Haec mihi praeteritae somnia noctis erant. Tanti virtutes imitari disce Monarchae; Sed vitii contra defuge quidquid erit. Si facies, magnum poteris superare Monarcham: Sin autem, somni visio vana foret. Sed cur vana foret? Teneris qui verat in annis Princeps, haud patitur dicere falsa senem. PRINCEPS admonetur, ne se temere apris silvestribus committat. 22. HOC exercitium, campis equitare in apertis, Et celerum in lepores solvere vincla canum, Aut nemorum timidos agitare per avia cervos, Quaeque tenent aliae frundea tecta ferae; Corporibus prodest, animique adstricta relaxat, Robur et innatum consolidare valet. Tu propius contingere apros, silvestria monstra, Parce. sit exemplo caesus Adonis apro. At tibi sint vires, quantas Meleager habebat; Fortis in agrestes i FRIDERICE sues. Verum difficile est Meleagri viribus uti: At facile est ictum in dentis Adonin agi. DE FRIDERICO IV. PAL. BELLONAE OMEN. 23. VIDERAT Bellona, soror Gradivi, Puerilibus sub annis Indui aulai in grege FRIDERICO Rutila arma; videratque Spiritus celsos, alacresque vultus, Agilesque ad arma palmas: Macte ait virtute, age macte nervis! Si ita porro ephebe perges, Cedet heroum tibi dextra bellax, Tibi cedet ipse Mavors. CUM Respub. AQUENSIS novis donasset armis FRIDERICUM IV. Pal. 24. FERREUS hic thorax, et ahenea cassis, et arma Quae decorant geminas, DUX animose, manus; Roboris admoneant patrui, et virtutis avitae, Sintque tibi exemplo strenua facta virum. Musas principio cole; dein coniungito Martem, Patria siquando Martis egebit ope. Ominis ecquid in hoc, respublica quod at Aquensis, Quos apud in tumulo CAROLE Magne cubas? Illa eadem capiti donet pro more CORONAM, Quartus in Imperio tu FRIDERICUS eris. Tu FRIDERICUS eris, nec sors ter prospera fallet, Cum suberunt sceptris debita regna tuis. Qualis et o quantus Princeps eris, optime Princeps, Quem toga Pacis amet, quem saga Martis ament! PRINCIPUM subiecti in armis exerceri debent, ad defensionem regionis. 25. EXERCITATUM habere in armis militem Et de colonis, et bonis de civibus; Non indecorum Principi, Neque indecorum patriae est. Amat magis Villas et urbes, quam peregrini solent, Indigena, sit modo integer. Ergo institutos militares ordines Virtute patrua, patruissans moribus Memento retinere aemulis Sub disciplina, FRIDERICE. Namque quid Colonus est civisque, ni coloniam Ni civitatem protegat? INCOLUMITAS amicorum non pendet a potu. 26. DUM nobiscum agitur bene, proque salute bibuntur Alterius plena pocula sumpta manu; Quid prodest illi potus, quem nominat absens Absentem, et pro quo plurima vina fluunt? Nulla salus haustu. Non tangunt talia mentes, Nec virtus aut vis utilitatis inest. Aequa tamen fieri si quando vota necesse est, Teque animus praesens, Dux FRIDERICE, iuvat; Rite precare DEUM. multam DEUS ille salutem Confert, et ducibus prosperat ille vias. Quod bene fit, bene habet. nec vero semper (opinor) Quod multi faciunt more iubente, bonum est. PRO alterius salute bibere absurdum et re et nomine. 27. VERAne sint quae dico, tuum mihi consule quaeso Providus HUTTENUM, consule GRYNRADOUM. Adstipulatores habeo FRIDERICE meorum, Quae sapiens ratio dicta severa probat. Hoc aequo meditare animo, non ulla ab amicis Pocula pro nostra posse salute bibi. Absurdum est, talem phrasin usurpare loquendi: At magis absurdum est, hoc facere atque pati. Non igitur memores absentum simus amicum? Immo ubivis. sed quid Bacchus adhosce facit? Omnia potorum plena. at tu sobrius esto. Rectius hac de re senseris, hoc sapere est. VULPINOS astus cavendum. 28. INDAGINE o Dux antra cingis, cum vafras Venare vulpes abditis in saltibus: Caudata quadrupesque forma quae ferae est, Versuta, fallax, fraudulenta. Tu quidem Discurris et motus et animi gratia, Tutela dum salva est. At ubi populi ipsemet Tu rector ad clavum tenendum sederis; Aurita ne bipesque turba vulpium, Quae fraude praepollet doloque ceteris, Casses plagasque forte, queis improvidus Irretiare, tum tibi nectat, cave. Quam saepe magnos et fefellit et dehinc Vulpina fallet Principes astutia! VENANDUM sine damno et sui ipsius et aliorum. 29. CUM libet in silvis FRIDERICE errare vagando, Et petere agrestes ferro animoque feras: Sic tibi venandum perpendito, ne grave damnum Subiecti aut fruges ipsaque rura ferant. Qui nimis indulgent crebris venatibus, illos Cernimus in brutas degenerare feras. VERITAS rarum aucupium. 30. QUAENAM ferina rarior Apud duces et principes, O FRIDERICE? Veritas, Extorris illa Veritas. Ubi invenitur? Nuspiam, Nisi in vetustis Atticum Scriptis, et Ausonum libris. Heic ergo venandum est? Ita Sane. Quid inde? Commodum Privatum, et ipsum publicum. Si Veritatem prenderis, Raram ferinam prenderis. IOCATUR serio, ferinam petens. 31. SI sapiens princeps es (ut es) Friderice, tenesque (Ut tenes) Sapientiam In pretio atque in honore: domum donare ferina Memento Sapientiae. Nam nobis aeque sapiens scito esse palatum, Ac tibi et patruo tuo. Duxistis nos venatum. par est, uti simus Ferarum quoque compotes. Hoc si non sapere est, dum flagito: desipere hercle est, Dum nil a Duce flagito. LEGES VENATORIAE. 32. REGES ducesque providento et principes, Ne subditorum cuipiam noxint ferae, Neu cui ferarum impune noxint subditi. Anni labores praemiumque, vineae Segetesque salvae sunto passim et integrae. Munito quisque, qua pote est, saepitoque Possessa rura, et priva damna avertito. Donanto reges et duces et principes Praedam ferinam, queis velint, sine arbitris. Venator at si quispiam peccaverit, Aut rusticorum pagus, aut fera ipsamet; Et haec et iste et ille pro damni modo Poenam luunto. Ius in omnes par fuat. IN IUGALES FRIDERICI IV. PRINCIPIS PALATINI, D. B. 33. SE IUGIBUS rubro tinctis caudasque iubasque Quid FRIDERICE tuis pulchrius esse queat? E niveo micat iste color, ceu purpura lucis, Cum rubet Eoum veste nitente iubar. Pegaseos imitentur equi, Dux magne, volatus; Perque vias omnes te sine labe vehant. Sis expers damni, quas tendes cumque per oras, Saltus seu valles seu iuga celsa petes. Este alacres, o cornipedes. nescitis, in aethram Ferre Palatinum vos, et in astra, Iovem? DE IISDEM. 34. SOLIS equi celebres, Pyrois, Eous, et Aethon, Quique ferox mordet aurea frena Phlegon. Quattuor est contentus equis divinus Apollo: At tibi curriculum sex, FRIDERICE, trahunt. Quantum igitur numero praepolles, numina tantum Splendori cedunt exsuperata tuo. AD ANGELUM FRIDERICI IV. PRINCIPIS PALATINI. UT ipsum custodiat, tamquam pupillam oculi. 35. LIBERALIS Angele, Dux comesque corporis, Cui mei custodia Principis concredita est Caelitis iussu DEI; Omnibus fac in viis Tutus ac securus is Ambulet, discriminis Vacuus et periculi; Qualecumque humanitus Possit illum laedere. O tuere illum, velut Luminis pupillulam, Qui cavet te offendere. Quippe quum curam gerat Omnium nostrum unice, Num minus tu sedulam Unici curam geras? OTHONI GRYNRADIO. FIDEM non debere esse fluxam. 36. QUID scribi in fluxa tibi vis Epigramma papyro? Perfluit haec nimium charta, bibitque notas. Non ita constantes animos decet, aut ita molli Perfluere ingenuam lubricitate fidem. Dulcis OTHO firmi tamen o cape pignus amoris: Gignitur ex bibulis vivida fama libris. DE AMICITIA FRIDERICI IV. ELECTORIS PAL. ET GEORGII LUD. HUTTENI. 37. QUALIS apud regem regum SALOMONA SABUDUS, Omnibus antistans, fidus amicus erat: Talis amicus apud FRIDERICUM HUTTENE cluebis Heroa heroum, iuro, ducemque ducum. Annulus indicio est ADAMANTIS, amantis amorem Signantis, certa perpetuaque fide. Non fieri pote, quin subitis si hunc cernat ocellis, Princeps polliciti sit memor usque sui. Nec fieri pote, quin digito si hunc gestet herili, HUTTENUS dominum praemonuisse velit. O bene amicitiam partitam! hanc nemo diremptor Ulla umquam inter se dividere arte queat. FRIDERICO IV. PRINCIPI PALATINO. DEO auspice cuncta feliciter piis cedunt. 38. QUAECUMQUE res est auspicanda, Nutu IEHOVAE est auspicanda, Ut Spiritus favore sancti Ducatur ad finem expetitum. Frustra laboratur, nisi adsit Numen secundum. Faex malorum Consuevit inchoare multa; Sed nil eorum absolvit unquam. At si quid inceptant bonique Probique, nomen ad IEHOVAE Nutumque; semper prosperatur. AD OTHONEM GRYNRADIUM. DE aqua rosacea. 39. HAUD ego te moneo promissi. tutemet hortis In variis multas cernis hiare ROSAS. Non illis tantum pasci laetantur ocelli, Sed liquido tingui rore libenter amant. Si cum fortuna tua non sunt vitrea dicta, Elice OTHO plenum rore liquente vitrum. Nam quia in his oculis fero te, nemo arguet hercle, Si tibi ter puros devoveam hos oculos. FAUSTA PRECATIO EX cap. 6. Num. sub finem, et * Psalmo 121. 40. FELICITANDO te IEHOVA prosperet Custodiatque. te IEHOVA praepotens Vultus sui splendore lucidissimo Illustret, ac clemens misereatur tui. Coniciat in te IOVA vultum hilare suum, Pacemque cum tranquillitate tibi duit. *IEHOVA te, ne fors tibi malum ullum accidat, Tueatur; animam IOVA tueatur tuam. IEHOVA porro exire et ingredi tuum Fortunet usque ab hac die aeternam in diem. SENTENTIAE EX S. SCRIPTURA. Quid cuique in sua vocatione faciundum sit. REGIBUS, PRINCIPIBUS, GUBERNATORIBUS. SAPITOTE Reges o, et erudiminor Terrae supini iudices. Servite IOVAE cum timore debito, Et cum tremore territi Prae gaudio exsultate. Psal. 2. --CONSPECTV a meo Removete vestri pravitates ingenI: Desistite malefacere, discite prosequi Quosque beneficiis. Aequitati et legibus Studete, et oppressos onere defendite; Miserisque pupillis patrocinamini, Causasque viduarum agite. Esaiae c. 1. IUDICIBUS. AGE dispice ex omni hocce populo strenuos, DEI timentes, et fide insignes viros, Hostes avaritiae; hosque plebi praefice, ut Iura administrent aequa cuncto tempore. Exodi c. 18. VIDETE, quidnam agatis. haud mortalibus, Verum IEHOVAE rite iudicabitis, Quem ventilando in quolibet causae statu Praesto adfuturum creditote iudicem. Facite ergo, quo IOVAM timentes cautius Vos heic geratis. Quippe apud IOVAM, DEUM Nostrum, nec ulla sentienda iniquitas, Nec ratio personarum habenda in litibus, Nec ulla dandorum cupido munerum. Paralip. l. 2. c. 19. MAGISTRATIBUS ET SUBIECTIS. QUICUMQUE ducit halitum spirabilem. Subiectus esto (ita lex rata) potestatibus Supereminentem possidentibus locum. Nam non potestas ulla adest, nisi a DEO; Et quae potestates vocantur, a DEO Sunt ordinatae. Quisquis ergo opponere Se audet potestati, ille nimirum ordini DEI resistit. qui resistunt nequiter, Sibi ecce condemnationem ipsi auferent. Siquidem timori non bonis sunt sed malis Ipsi magistratus operibus. Expetis Non metuere magistratum? age patra quod bonum est; Et laudem ab illo consequere. nam DEI est Minister; idque pol tibi cedit bono. Quod si patraris quod malum est, tibi time. Haud temere gladium gestat, utpote qui clues DEI minister, ultor iram ad debitam Malum patranti. Ideo necesse est subici Non solum ob iram vindicem, et poenae metum; Sed vero ob officium atque conscientiam. Quapropter etiam illis tributa penditis. Quippe audiunt ministri publice DEI, Ad munus ipsum hoc servientes commode. Rom. c. 13. EP. i Petri c. 2. MARITIS. AMATE vestras coniuges viri, velut Et ipse CHRISTUS amavit ultro Ecclesiam.Ephes. c. 5. VESTRAS maritas sponte diligite o viri, Et esse amarulenti in illas parcite. Coloss. 3. VIRI similiter cohabitent uxoribus Discretione aequabili scientiae, Decentem honorem ceu muliebri vasculo Infirmiori impertientes, utpote Vitae coheredibus et almae gratiae: Ne forsan impediantur ita vestrae preces.Ep. 1 Petri c. 3. UXORIBUS. ESTOTE subiectae Mulieres propriis Viris, ut ipsi (ceu decet) Domino. quia Caput vir est uxoris, ut CHRISTUS caput Ecclesiae. Ephes. 5. Coloss. 3. SUNTO Mulieres subditae suis viris; Ut, si minus qui rite verbo obtemperant, Tamen absque verbo per maritarum bonos Probosque mores ii lucrifiant, ubi Vestri instituti castitatem viderint Cum debita coniunctam utique reverentia. Quarum paratus ille pulcher ne siet Externus; in nodo comarum tortili, Aurique circumpositu, et indutu situs Velaminum: sed cordis homo secretior, Cum mitis interna ac quieti spiritus Sinceritate. quod quidem ut coram DEI Fronte pretiosum est! Sic enim olim femine Sanctissimae illae, spem locantes in DEO, Compsere sese, subditae suis viris: Ut Abrahamo Sara lenis oboediit, Dignata domini ipsum maritum nomine; Cuius pol estis utique factae filiae, Quando benefacitis, nec iecur terremini Ullo pavore. Ep. 1 Petri c. 3. PARENTIBUS. HAEC verba, Dominus quae iubens tibi praecipit, In corde habeto, et illa filiis tuis Frequenter inculcato: deque illis loqui Crebro memento, seu domi resides tuae, Aut fors teris iter; sive cubitum vadis, aut Cubitu resurgis. Deuter. 6. PRIVARE puerum disciplina parcito. Si forte ferula verberaris haud bene Sese gerentem; non id ad mortem est ei. Illum ergo ferula verberato, et illius Sic animam ab Orco liberam defenderis. Proverb. 23. GNATUM suum odit abstinens virgae pater; Matura cui correctio in promptu est, amat. Proverb. 13. 19. 29. SI liberi sint tibi, fac erudias eos, Cervicem et ipsis a pueritia edomes. Sirac. c. 7. Ne filio admodum ab ungue tenero indulgeas, Nec ad imperite facta ei conniveas. Sirac. c. 30. Ne provocate liberos vestros, Patres, Morosius; ne forsan animum perduint. Sed educate in disciplina congrua Monitisque Domini. Eph. c. 6. Coloss. c. 3. LIBERIS. OBTEMPERATE o Liberi parentibus Ob iura Domini. quippe id aequum est. Adfice Honore patrem, honore item matrem adfice; (Haec prima cum promissione iussio est.) Ut bene tibi sit, et in hoc solo vivas diu. Ephes. c. 6. Coloss. c. 3. SERVIS. PRAESTATE Servi pronam oboedientiam Heris (quod ad carnem attinet) vestris, velut Domino; timoreque et tremore praediti, Cordisque simplicitate:non oculariter Inservientes, velut hominibus qui student Placere; sed multo magis CHRISTI ipsius Servi, voluntatem exsequi dociles DEI, Animoque prompto et compare benevolentia, Servire vos Domino rati, haud mortalibus. Certo scientes, ut boni quod uspiam Rective quisque fecerit, servus fuat Seu liber; a Domino sit eius praemium Rei reportaturus. Ephes. c. 6. Coloss. c. 5. ESTOTE Famuli subditi vestris heris Decente cum metu usquequaque, non modo Bonis et aequis, verum et illis asperis. Ep. 1 Petri c. 2. DOMINIS. VOs o Domi ni item redditore illis vices, Minis remissis; gnarures, vestrum quoque Ipsorum Olympo inesse Dominum, quem penes Non hercle personae ullius respectus est. Ideoque servis exhibete, utrinque quod Iustum est et aequum. Eph. c. 6. Coloss. 3. sive 4. IVVENTUTI, ET ALIIS. NE errate. nam nec ullus impudicus aut Scortator effrons, nec deastricola impudens, Nec adulter, ut nec mollis, aut paedico quis; Nec fur, avarusve ebriosusve; ac neque Conviciator, nec rapax, regni DEI Hereditatem possidebunt. Ep. 1 Corinth. c. 6. VOS Iuniores similiter senioribus Parete, et omnes sic alius alii invicem Rite obsequentes, intus exornamini Modestia animi. nam superbis admodum DEUS resistit; at humilibus dat gratiam. Submittite ergo vos potenti dexterae DEI supremi, vos uti digne evehat In tempore apto; rite in illum unum omnium Quacumque quantacumque sollicitudine Curaque reiecta, ut cui potissimum Curae estis. Ep. 1 Petri c. 5. VIRGINIBUS. DISCRIMEN inter feminam est et virginem. Innupta curat illa, quae Dominum attinent, Ut sancta sit tam spiritu quam corpore. At nupta curat illa, quae mundi istius Sunt, quomodoque coniugi placitura sit.Ep. 1 Corinth. c. 7. VIDVIS. REAPSE Vidua quae cluet desertaque, Habet in DEO spem, supplicationibus Precibusque noctes et dies solide vacans. At luxui indulgens et illecebris, ea Vivens profecto mortua est. Denuntia haec Illis, uti sint irreprensae; ne domos (Quod iuniores facere praecipue solent) Sic otiosae pervagentur, nec modo Sic otiosae, sed etiam nugaculis Et curiosae, garrientes perperam Quae non oportet. Ep. 1 Timoth. c. 5. OMNIBUS GENERATIM. SUMMA legis divinae. AMATO Dominum fervide DEUM tuum, Ex corde toto, animoque toto, menteque Tota, atque totis viribus. Sane istud est Primumque maximumque praeceptum. Alterum Huic simile parque. Amato proximum tuum, Ut temet ipsum. Maius his aliud quidem Nullum est. Ab his duobus (inquit Messias) Lex tota pendet ac Prophetae. Matth. c. 22. Marc. c. 12. Lucae c. 10. SUMMA EVANGELII. SIC DEUS amavit mundum, ut unicam suam Prolem ecce dederit lubricis mortalibus; Ut quisquis in eam credat, haud pereat male, Sed sempiternam vitam apisci gaudeat. Ioh. c. 3. NAE certa res haec est, et omni scilicet Digna approbatine, quam vere eloquor Sermone fido; CHRISTUM Iesum in infima Venisse terrae, sontium impurum gregem Servare: quorum primum ego esse me scio. Sed ideo mihi tributa misericordia est, Ut CHRISTUS in me primiter clementiam Exsereret omnem; nempe ut exemplo forem Aliis, ei ipsi certam adhibituris fidem, Vitae ad perennis obtinenda praemia. Ep. 1 Timoth. c. 1. #(IMAGE)