Meletematum piorum libri 8. Paraeneticorum 2. Parodiarum 2. Psalmi aliquot Machine-readable text Schede, Paulus Melissus Schede, Paulus Melissus XML version, markup prototype, April 2003 ?markup Camena
http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ melis2 schedemeletemata.html s001.html schedemeletemata.xml melis2/jpg html Frankfurt/M.: Commelin, 1595.

Regeln fuer die Texterfassung 03/2001

not necessary

 12 September 2003 Ruediger Niehl markup Fragments joined; TEI header and structural markup added; Page 001-085 intensively tagged, 086-end only structural tagging. typed text - structural tagging complete, partial semantic tagging - no spell check July 2004 Ho Wai-Ming markup Morpheus spell check performed PAULI MELISSI SCHEDII FRANCI GERMANI, COMITIS PALAT. ET EQU. POETAE LAUREATI, CIVIS ROMANI PARODIARUM EX HORATIO LIBER PRIMUS. AD SERENISS. PRINCIPEM FRIDERICUM IV. COMITEM PALATIN. RHENI, DUCEM BOIOR. IMPERII SEPTEMVIRUM. EX HORATII libro I. oda IV. SOLVITUR acris hiems. PELLITUR alma quies atra face Martis et Megaerae, Stringuntque nudas copiae machaeras. Iam neque in oppidulis agit incola, nec colonus antro, Neque arva plenis flavicant aristis. Heu rabiosa cohors abigit pecus, adfluente praeda; Iunctique Turcis Tartari feroces Sanguinea campos miscent nece, dum duces latronum Gradium ardens urget incitatos. Nunc opus et valido cinctum latus expedire ferro, Roburque, Turcas quod premat ruentes; Nunc et in Almanis CHRISTO prece supplicare templis, Ut pugnet ultor, utque fundat hostem. Lubrica Fortis herae versat rota Teutonum catervas, Thracumque turmas. At, quiete Princeps, Auri capsa brevis longum vetat inchoare bellum. Iam languet ardor, militumque virtus, Et prior exsultans constantia: quae simul labarit, Nec regna Rheni protegemus armis, Nec Scythicos satrapas arcebimus. hos timet modo omnis Eous, et mox Hesperus timebit. AD ELISABETHAM REGINAM ANGLIAE. Ex HORATII libro I. oda V. QUIS multa gracilis QUIS pulchrae similem te negites Rosae, Halantem nitidi Veris odoribus Culto DIVA sub horto? Cui gratum reseras sinum? Vernans deliciis flos niveam fidem Sinceramque manum poscet, et hispida Spinis tegmina densis Aversabitur elegans. Felix, qui calycem carpserit aureum, Quem numquam vacuum, numquam inamabilem Cernat; strenuus aevi, Donorumque capax, quibus Dilaudata nites. Me thalamo decens Regali paries indicet enthea Consecrasse potenti Ornamenta maris Deae. AD PAULUM FABRICIUM CAES. MATHEMATICUM. Ex HORATII libro I. oda X. MERCURI facunde. FABRICI divine, potens Olympi, Qui novos cursus facium micantum Fronte metiris catus, et rotundae Lance dioptrae: Quem canes taetrae luis et duelli Nuntium diraeque famis cometen; Indicem, quid fata velint futuro Pandere saeclo? Heu! faces olim sibi luculenter Per polum ostensas, Solymos minaci Crine dum terrent, vacuus timoris Risit Asotus. Nunc et Almannos monet hic supinos, Ludicris nec non Italos relictis, Gallicasque urbes, dominamque Romam Astra tueri. En piae iustis animae trahuntur Vocibus, virgaeque gravem perhorrent Flammeae poenam: superos nefandus Spernit, et imos. CALCHANTIS VATICINIUM. Ex HORATII libro I. ode XV. PASTOR cum traheret. LICTOR cum raperet sub iuga legibus Hispanis comitem regius Hornium; Adversum trepidas obtudit oscinum Mentes, ut soneret rata CALCHAS dicta. Brevi caede feris caput, Quod longo reluet Flandria vindice, Coniurata truces frangere copias, Et sceptrum Caroli vetus. Eheu, quantus agris, quantus adest aquis Fervor! quanta cies proelia Belgicae Genti! iam frameas ultor, et aclides. Scloposque et numerum parat. Nequicquam Lemurum subsidio ferox Pones effigiem, lusaque feminis Immani rabie brachia differes. Nequicquam spolio graves Dextras, et nitidi vellera Serici Sperabis, soliumque et dubiam capi Nerinen: nisi quod gnatus adultero Nymphas crimine polluet. Non Brabantigenas, exitium novi Castri, non procerum pectora respicis? Vexat magnanimus te Phriso, te catus Flander, te Batavus sciens Technae, sive opus est belligerare aquis, Non nauclerus iners. Nassobium quoque Nosces. ecce fremit te domitare trux Princeps fratre valentior: Cui tu (dama velut Scaldis in altera Stanti parte cani, nil subolis memor) Desertrice gemens terga dabis fuga; Non hanc pollicitus Tago. Opportuna diem proferet otio Fortunisque novi linter Iasonis. Paucas post hiemes vertet Ibericus Ensis Austriacas opes. IN EBRIOSUM. Ex HORATII libro I. oda XIX. MATER saeva Cupidinum. ILLEX turba gregalium, Lymphatique iubet te cerebri Pholus, Bacchantumque licentia Vesanis tot opes perdere noctibus. Vexat te Bromii liquor, Fulgentis nitido sidere clarius: Vexat dira bibacitas, Et venter nimium turgidus adspici. In te tota ruens sitis Fauces arefacit, nec patitur modum, Aut versis iugulandum aquis Bacchum frangere; nec quae capiti nocent. O flammae cito fomitem, o Cauponas medici tollite, vasaque Multi cum sociis meri: Sublatis veniet sobrius haustibus. AD IOAN. POSTHIUM MEDICUM. Ex HORATII libro I. ode XX. VILE potabis. TRISTE replebo querulis rubetum Lacrimis, Franca quia ab urbe laevum Nuntium misti, via per remotos Ut mihi gressum Ausonas POSTHI tulit. ah paterni Funeris maeror, prius et sepultae Reddidit mentem mihi lancinatam Matris imago. Lauream, et pulchro nitidam corymbo Tu leges baccam: mea nec rogales Deserunt taedae, neque luctuosa Tecta cupressi. IN CHRISTI NATALEM. Ex HORATII libro I. oda XXI. DIANAM tenerae. INTACTAM Marien dicite virgines, Caelestem pueri dicite filium, Natalemque superni Vulgatum sonitu chori. Quis Bethlen taceat, non minimam urbium, Quaecumque aut Libano subiacet herbido, Electaeve Sionis Clivis, aut pede Moriae? Quis stellam fugiat tollere laudibus, Portantesque Magos aurea munera, Tus, myrrhamque puello In lucem genito recens? Hic Ditem fremebundum, hic rabidam necem, Dirasque a populo, et postgenitis Adae, Imum trudet ad Orcum, Summo victor ovans die. AD RHODANTHEN. Ex HORATII libro I. ode XXIII. VITAS hinnuleo. LUDIS capreolo par, hilaris RHODE, Carpenti tenerum collibus herbidis Gramen, non sine laeto Nympharum et Dryadum ioco. At seu funebribus Scaldis inhorruit Ad caedem gladiis, seu rutili luem Immisere cometae; Mi cor, mi genua tremunt. Verum non ego te, tristis ut Orchamus Austerusve Brigans, vivere territo: Saltem parce petulcos Ducta reste sequi choros. ALITER. CANTAS Melpomenae persimilis, RHODE, Vincenti melicum vocibus entheis Fratrem, non sine dulci Chordarum et numeri sino. Sed me lugubribus funus amaricat Ob matrem lacrimis; quin triplices patrem Letavere sorores Hinc cor, hinc animus fremit. At non haec odio, ceu Macedo ferox Centaurusve aliquis, Musica prosequor. Frangit saepe dolorem Tempestiva chelys domo. EADEM HORATII ODA Conversa in Alcaicum ME more vitas hinnulei, RHODE, Matrem expetentis montibus aviis, Non absque silvarum, nec auras Absque supervacuo timore. Nam sive motis veris inhorruit comis reflatus, seu virides rubum Repente dimorunt lacertae; Corde tremit genibusque totis. At ipse non te, tigris ut aspera Leove raptor, frangere persequor. Matura nuptu parce tandem Parce sequi pudibunda matrem. Conversa in Sapphicum. HINNULI me more fugis, reclivi Monte quaerentis pavidam parentem, Non sine aurarum silüaeque vano CHLORI timore. Nam simul motis foliis inhorret Veris adventus, viridesve ruscum Dimovent angues; tremit ille toto Corde genuque. Si nec ut tigris rabiosa, nec te Laedere insector leo ceu iubatus; Ob sequi tandem mihi parce matrem Apta marito. ALITER. ME caves instar capreae, iugosis Montibus matrem pavidam appetentis, Non sine impellente metu susurrae Frundis et aurae. sive inhorrescit folio strepente Veris adventus, vaga seu vepretum Dimovet lacerta; genu illa utroque et Corde tremiscit. Ast ego non te, leo sicut asper, Frangere insector, tigris aut Libyssa. Iam viro matura sequi ROSINA Desine matrem. AD FRANCISCUM VICTORIUM, IACOBI F. PETRI N. Ex HORATII libro I. ode XXVI. MUSIS amicus. IUSTIS amicus perfidiam et scelus Mittam profanis in mare Punicum Mersare nautis: quid regressus Attilii velit ad tyrannos, Quid publicam rem muniat, unice Attentus. O qui mentibus integris Gaiides, avitos sume mores, Sume tuo capiti coronam Francisce VICTOR. nil sine re meri Praestant sonores: nec mutila fide Aut Lesbio versare plumbo Fasque nefasque decet Lycurgos. AD IUSTUM LIPSIUM. Ex HORATII libro I. oda XXIX. ICCI, beatis. LIPSI, decoris nunc operum insides Textis, et omnem materiam paras Non ante deductis Batavum Laudibus, Herculeoque DOUSAE Nectis coronas. Quae mihi virginum Phoebo relicto cymbia porriget? Vatum quis ex umbra citato Ad numerum rapietur oestro, Doctus cicutas pangere Lesbias Versu canoro? Quis neget alteris Senes renasci posse formas Matribus, et iuvenes reverti; Cum multum amatos nunc ego nobiles Libros HoratI, Pindaricam et chelyn Mutare vexillis Etruscis, Lucra petens meliora, tendo? AD HIERON. WOLFIUM. Ex Horatii libro I. oda XXXIII. ALBI, ne doleas. VOLFI, cum renuas plus nimio sonum Vocalis citharae, nec nisi inutile Praetexas senium: num tibi iunior Sumpta praevaleam fide? Insignem viridi fronde tibi comam Palmae cingit honor: laurus in aridam Buxum versa mihi est. sed prius Italis Certabunt ululae cycnis, Quam Suevo Schedius pugnet Arioni. Cui Phoebo placitum, qui velit impares Venas et numeros plectra sub aemula Turpi immittere cum ioco? Ipsum te melior quod decorat stilus, Graiis erudiit vocibus Attica Pantechnea: meus, scabrior Ennio, Vix audet Calabros sonos. DE SPURIO ET CRASSO. Ex HORATII libro I. oda XXXVI. ET ture et fidibus. ET fuste et crucibus iuvat Mactare, et colaphi verbere debito Tortores fidei duos. Ut nunc Ausonia Crassus in intima Doctis plurima vatibus, Nulli plura tamen crimina congerit, Quam dulci Hippolyto! reus Sparsae viperea fauce calumniae, Frangendaeque dehinc gulae. Turpi ne careat nostra domus nota, Neu linguae modus improbae, Neu legem in Fabiam sit plagii parum: Heu multi Spurius probri Servum flagitiis vincit herilibus. Num desint sceleri rotae? Num carcer violens? num grave vinculum? Leges in scelus hoc truces Distringent gladios, ni Spurius nova Disiungatur adultera, Obscaenis pathicis flagitiosior. AD PETRUM VICTORIUM. Ex HORATII libro II. oda II. NULLUS argento. NULLUS Alcaeo sonor est opertis Abdito claustris, coamice Musae Petre VICTORI, modo tinniente Personet ictu. Crescit extentis ARIOSTUS annis, Natus in rhythmos itidem PETRARCHA; DANTEM agit caelo metuente labi Penna superstes. Latius regnant citharam movendo Liberam, quam si Scythiam beatis Sardibus iunxent, et uterque Phoebus Subforet unis. Cantat indulgens sibi doctus Hermes, Nec famem pellit, nisi fossa Averni Faverit plectris, et ahenus atro Funere clangor. Additum Phoebi socio Maronem Discrepans vulgo serie tetrarcharum Excipit Pallas; proceresque veris Praemonet isti Vatibus, laudem et sine fine nomen Destinans eccui meritamque cedrum? Quisquis insignes studio irremisso Fovit Homeros. IEHOVAE VIRTUTES. Ex HORATII libro II. ode XIX. BACCHUM in remotis. IOVAM in Sinaeis dogmata cautibus Sensi tonantem, nunc quoque sentio; Mystasque pallentes, et aures Isacidum saturorum obesat. Euoe sonanti mons trepidat tuba, Plenoque fumi turbine fulgidum, Coruscat. evoe parce IOVA, Parce gravi metuende bombo. Fas contumaces sit mihi satrapas, Saxique fontem, Solis et aureos Cantare frenos, atque palmis Lectum avidis iterare manna: Fas et necati Seonis additum Dextris honorem, tectaque bucinis Disiecta non segni ruina, Ogis et exitium Basani. Tu sistis amnes. tu Pharium mare: Tu separatis praevius in vadis Fluctu resorbes aestuoso Niligenum sine mente turmas. Tu, cum Sebastae regna per arduum Cohors Syrorum scanderet impia, Reges retorsisti iuventae Vitibus, horribilique pugna; Quamquam cavernis aptior et iugis Lucoque dictus, non sat idoneus Campo ferebaris: sed idem, Montis eras, dominusque plani. Te sensit atrox Sennaris ultimo Flictu cruentum, trupiter apprecans Monstrum, et trucidantum paterna Cote manus acuitque cultros. MELISSI ET RHODANTHES DIALOGUS. Ex HORATII libro III. ode IX. DONEC gratus eram. M. DONEC carus ero tibi, Nec vates melior carmina suavibus Ad plectrum modulis canet; Thebarum audierim vate celebrior. R. DONEC non Latio nimis Haerebis, neque erit Myrtila prae Rhode Fidi sarcina pectoris; Lucani fuerim coniuge clarior. M. Me nunc Roma recens tenet, Doctis plena viris, et veterum libris: Queis plane ardeo inemori, Ut vitam tribuat Musa reciprocam. R. At me torquet amor tui, Curis plenus amor, cordis edens fibras; Quo cogor toties mori, Nec flammam minuit. Morta superfluam. M. Ah, num priscus honor redit, Virtutemque loco ponit idoneo? Num cana expetitur coma, Contemptoque patent limina pauperi? R. Ut sit candidior nive Crinis; sisque Ithaco nudior, et fero Vultum torvior Attila: Tecum viva habitem, mortua tecum humer. AD IANUM DOUSAM NORDOVICEM. Ex HORATII libro III. oda XII. MISERARUM est. SCELERATI est, neque honori dare laudem, Neque dignae bona famae petere: aut ex- Hilarari, iacientem rabidae crimina linguae. Mihi laurum, Pataraeis decus artis; Tibi palmam studiosoque ROGERTI Hederam aufert, bone DOUSA, Clopimaei rigor unguis. Comes ipsi propior Laodamanti Pete ferro, pete flamma grave monstrum, Simul uncos alienas in opes miserit hamos. Vafer idem peracerbum increpitantes Sociata strige corvos iaculare: at Vigil Angla revolantem ab regione excipe cygnum. AD NATHANEM CHYTRAEUM. Ex HORATII libro III. oda XXV. Quo me Bacche rapis. QUO me turbo rapit feri Martis? quae maria, aut quas ferar in plagas Miles more novo? quibus Signis foedifragi Psellidis ordiar Indignum memorans scelus Fastis inserer, et prototypo Discis? Scribam enorme, nocens, adhuc Ignotum orbe alio. Proh, quotus e iugis Extorris gemit Alsatis Rhenum prospiciens, et nece perditam Francen, ac male Belgium Vastatum Asturibus! Quis nisi degener Strages et viduas domos Ulcisci neget? o Varniadum potens, Musarumque valentium Iucundas nuribus reddere ferias: Nil gratum, aut hilari modo, Nil pacale canam. Triste piaculum est, O CHYTRAEE, sequi tubam Clangentem triplici funera classico. MARTI VALEDICIT. Ex HORATII libro III. ode XXVI. VIXI puellis. VIXI duellis miles idoneus, Missasque liqui non sine taedio. Nunc signa, finitique belli Symbolon hicce tholus capesset, Dextrum Necrini qui latus aggeris Praemunit. huc, huc ponite lutea Calcaria, et cetras, et hastas Cuspidibus rigidis minaces. O quae sacratum prima tenes iugum, et Fontem scatentem Pegaseo pede Pimplaea, caelesti fluento Tingue iecur mihi torrefactum. GRATIAM SPIRITUS DEI EXTOLLIT. Ex HORATII libro IV. ode III. QUEM tu Melpomene. QUEM tu, sancta CHARIS, semel Illustrem supero lumine feceris; Illum non furor Euius Raptabit comitem, nec locus impudens Coetu iunget adultero Rivalem, neque res perpera lubricis Devotum vitiis ducem, Ceu legum vetitas institerit vias, Transmittet Stygio foro: Sed quae crimen aquae futile diluunt, Et CHRISTI laterum cruor, Fingent aetherio munere caelitem. IOVAE vindicis omnium Lex et norma docet tam variabiles Morum linquere me tropos; Et iam labe minus polluor impia. O caliginis obviae Tristem quae nebulam GRATIA dissipas; O caecis quoque Tartaris Discussura animi, si libeat, chaos: Totum luminis hoc tui est, Quod demor numero transgredientium, Caelestis metuens heri. Quod spiro, et bene ago, si bene ago, tuum est. EADEM HORATII ODA IN ELEGIACUM CONVERSA. ENTHEA MELPOMENE, mea si nascentis inorta Contuita es placidis lumina luminibus; Non me clarabit pugilem labor Isthmius acrem. Caestu nec titulum laudis apiscar ovans, Victorem quadrupes curris nec ducet Achaeo, Nec celebrem reddet gloria pancratio; Nec quasi magnanimos per bella ferocia reges Contuderim, regum contuderimque minas, Martia fama ducem Capitolia ad alta sequetur, Ornatum meritas Delide frunde comas: Pura sed Alphipolim quae Straeonis alluit unda, Undaque vicinis prosiliens scatebris; Tum nemora et saltus, herbisque fragrantibus horti Non uno fingent carmine conspicuum. ROMA potens orbis dignatur, ut arbitra, vatum Inter Apollineos me numerare choros; Ipsaque dat plausum mihi docta LUTETIA talem, Ut iam dente minus mordear Invidiae. O varium aureolae strepitum testudinis aequa Temperie dulcis quae moderare Dea; O, si collibeat, mutis quoque piscibus ultro Donatura cycni Dauliadisve sonum: Muneris hocce tui totum est. Quod inaudio passim Romanae fidicen Teutonicaeque lyrae, Quod digito monstror per vicos urbis euntum, Quod spiro et placeo, si placeo; omne tuum est. BELLI INCOMMODA. Ex HORATII libro IV. ode V. DIVIS orte bonis. MAURIS orte nigris, pessime Belgicae Tortor gentis, obes iam nimium diu. Maturam requiem pollicitus patrum Lactatis animis, abi: Lucem reddiderit pax bona patriae. Instar nubis enim vultus ubi tuus Obfuscat populum; tristior it dies, Et noctes gravius ruunt. Ut mastix asinum, quem reses improbo Frictu, Felsinei montis ob ardua Cunctantem spatiis vix modicis, onus Tristi distinet in via; Flagris verberibusque et baculis ferit, Tanto nec minimum pondere demovet: Sic heu Sisyphiis fracta laboribus Lentat Flandria verticem. Tutus nusquam etenim iugera bos arat; Frustrat rura Ceres; spem resecat Pales. Infestum volitant per mare Vultures: Culpari queritur fides. Multis polluitur multa domus stupris: Lex et mos scelerosum heu patitur nefas, Horrent dissimili prole viragines: Poenam culpa fugat frequens. Quis praedas memoret? quis miseras neces? Quis vesania quos Martia parturit, Casus praecipiti turbine? quis ferae Bellum sedet Iberiae? Condit quisque suos in specubus cavis, Et causam Stygium mittit ad Aeacum: Hinc ad signa redit maestus, et impiis Te bellis iterat facem. Te dira prece, te prosequitur sono Devoto Furiis, et Gyaris tuum Mandat nomen, uti Battiades sacri Et Naso scelus Ibidis. Finem vah rabido cum grege Barbarae Ponas saevitiae; dicimus anxio Cives usque metu, dicimus exsules, Vis quos exitio premit. VITAE RUSTICAE LAUDES. Ex HORATII libro Epodon, ode II. BEATUS ille. Conversa in Alcaicum. BEATUS ille est, qui studiis procul Negotiosis, rus bove proprio Colit paternum, more priscum, Fenore nempe solutus omni: Neque excitatur murmure classici Miles, neque horret fluctisonum mare; Forumque vitat, civiumque Tecta superba potentiorum. Ergo aut adulto palmite vitium Altae maritat brachia populi, Aut in reducta mugientum Valle greges videt evagantes. Aut falce ramos degeneres putans, Feliciores stirpibus inserit: Aut pressa puris mella condit Vasibus, aut rude ovile tondet. Vel cum decorum pomifero penu Auctumnus agris extulerit caput. Ut gaudet insitiva mans Decutiens pira, sive carpens, Certantem et uvam murice purpurae? Qua muneretur te bone finium Silvane tutor, teque furti Sollicitum pater o Tripalle. Iacere dulce est sub veteri ilice, Aut in tenaci gramine. Labitur Haec inter altis unda ripis, In silvis volucres queruntur; Fontesque lymphis iugibus obstrepunt, Somnos susurro quod faciat leves. Hibernus at cum fundit imbres Iuppiter, atque nives caducas; Aut trudit apros tum cane plurima Hinc inde adactos in teretes plagas, Aut amite laevi rara tendit Retia, decipulas edaci Sturno atque turdo: vel leporem pede Fugace, nec non et laqueo advenam Iucunda sane et grata captat Praemia saepe gruem anseremve. Quis non malarum, quas amor usque habet Curas, tot inter dememinit bona? Quod si domum in partem pudica Nupta iubet, tenerosque natos, Sabina qualis, coctaque Solibus Pernicis uxor scilicet Apuli; Sacrum vetustis ipsa lignis Igne focum struat emicantem, Labore lassi sub reditum viri; Claudensque texta crate vagum pecus. Distenta pleno lacte siccet Ubera, et horna subinde dulci Bibenda promens Caecuba dolio, Dapes inemptas apparet: haud quidem Conchyle me magis Lucrinum Iuverit, aut scarus atque rhombi, Si quos Eois fluctibus intonans Ad hoc propinquum vertat hiems mare: Haud Afra in hanc descendat alvum Ales, Ioniaque attagena Iucundior; quam de nitidissimis Oliva ramis lecta mihi arborum, Aut herba lapathi prata amantis. Et cichorea laevesque malvae, Gravi salubres utpote corpori: Vel agna nudo victima Termino, Vel haedus, ereptus rapacis Ore lupi, rediviva praeda. Has inter epulas, ut iuvat uberi Cum prole pastas lanigeras oves Domum revertentes videre, Languiduloque boves supinum Collo trahentes vespere vomerem; Postosque vernas ditis heri, domus Examen amplae, ridibundos Circum hilaresque focos Penatum. Haec fenerator fatus ut Alphius, Iam iam futurus rusticus, Idibus Pecuniam relegit omnem, Ponere quaerit hians Calendis. AD IOAN. POSTHIUM. Ex HORATII Epodon, oda XI. PETTI, nihil me. POSTHI, quid ah me, ceu prius, quid me iuvet Condere docta mele, Dolore perculsum gravi? Dolore, qui mihi praeter omnes invidet Mollibus in violis Aut in rosetis ludere. Hic septimus nunc mensis, ex quo gestii Ausoniam petere, Musis honorem detrahit: Quarum per hortos (nec pudet vernae Rosae) Gloria quanta fui! Nec Castaneti paenitet; In quo latentem et clangor et symphonia Prodidit, et nemore Laeto resultans spiritus. Luctu levando nil valere Lesbii Pectinis harmoniam Queraris, applorans mihi; Simul parentis insolens Clotho meae Turbidiore manu Subtemen abrupit colu. Si maeror usque strangulans praecordia Vinxerit arctus, ut haec Funesta temnat dividi Lamenta, vulnus in dies novantia: Exstimules socium Tentare desuetos modos? At me cupido, quam nihil culpaveris. Ausonas ire iubet, Quocumque deferar pedes. Ah quos amicos sensero? quae non mihi Numina dura, quibus Mentemque et hoc credam caput? Nam proeliantis quemlibet casum gravem Vincere saevitia, Lucti duellum me tenet: Quo liberare non Machaonum queant Mutua consilia, Nec rarae ERASTI pyxides; Sed Aponus halans, aut salubre Tiburis Si quid habent latices, Longum relaxantes malum. IN CALUMNIATOREM. Ex HORATII libro Epodon, oda XIII. HORRIDA tempestas. NOXIA diluvies campos obsedit, et apri Ursique vastant vineas. Nunc Mida, nunc asini Stentor eo horrore rudunt. patiamur inertes Iniuriam hanc toto die? Dumque vigent scelera Et furor, inducta fallatur fraude iuventus? Tun probra Clavino ingeris Principe frete novo? Crimina mitte loqui. Vindex DEUS ista profecto Torquebit in tuum caput. Nunc et Apollineo Prostratus iaculo cadis, et trabe Centaurea, Contacte nostris non semel Pectora missilibus. En modo te Stygio damnat Rhadamanthus Averno: Vesane latrator, sacrae Hostis atrox Themidos, Te manet Eumenidum sedes, ubi lurida furvi Fluenta Cocyti strepunt, Fumidus et Phlegethon. Illic grande nefas poena luctuque piabis. Luesque contumelias Tristibus exsequiis.