Sionion.

Sionion. Machine-readable text Siber, Adam Siber, Adam XML version, markup prototype, December 1999 ? markup Camena

http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ siber1 sibersionion.html siber001.jpg sibersionion.xml siber1/jpg html Lipsiae, 1573.

Regeln fuer die Texterfassung 12/2000

not necessary

siber1 sibersionion 20 August 2003 Rüdiger Niehl markup Basic XML-markup: divisions, lines, heads, TEI-Header. typed text - partial structural markup - no semantic markup - no spell-check Adami Siberi SIONION, SEV, HISTORIAE SACRAE LIBER SECVNDVS. I. LEGIS PROMVLGATIO. Quod corrupta, Deum non fert natura loquentem, Et bona quae Lex fit perniciosa malis. EXOD. XX. DEVT. V. SVblime qua cacumen aequat nubibus Orebus, et deserta Sinae despicit, Montis polo descendit in iugum Ioua: Subtexitur fumo vndique aether, contremit Tellus fragore fulminum micantium, Tuba insonat: decreta sancit, omnium Rerum sator, promulgat et decem: licet Nam scripta Lex in mentibus quod sit Deus, Bonis bonus, benignus et clemens: malis Istus, seuerus, vltor: ideo Numinis Ad nutum agendae monstrat et vitae viam: Princeps temen parentium propter scelus, Obnubilata est Ratio adeo caligine, Corrupta cordis vis et omnis, vt Deum Vel non putet, vel spernat eitam, legibus Et nec velit, nec obsequi illius queat. Possimus ergo vt nosse nos, casu insita Primi parentis et mala: instruit Deus Nos edita ipse voce caelitus: Tibi Deus alius non sit: meum periurio Nomen caue violare: Sabbati ocium Obserua: habe parentibus honorem: fera Caede abstineto: maechus, et fur, improbus Calumniatorque esse fuge: comum tui Non concupiscas proximi nefarie: Non coniugem, non seruulos, pecus: quid o Quid fit? populus haud ferre vocem Numinis Potest, saluti quaeque lata lex, Necis Ministra facta, iramque poenasque excitat. II. REIPVBLICAE ISRAELITARVM CONSTITVTIO, ET CONFIRMATIO. Vae cunctis, qui non, quae Lex iubet, omnia praestant: At bene, cum simus heu mala turba, quibus? EXOD. XXI. XXII. XXIII. XXIIII. ET DEVT. VII. LEx vita ciuitatis est, consistere Res et nequit sine institutis publica: Edicit ergo Deus agenda muniens Corpus, thorum, peculium, famam, quibus Et carere vita commodisque non potest, Hinc strata perduellium late agmina, Fugasque, palmas, et triumphos nobiles, Et aureae quieta pacis secula: Tum coniugum faecunditatem, liberum Felicitatem, longa vitae tempora, Potest boni manare quicquid denique Fauoris a caelestis indulgentia, Decreta sacri intaminata foederis Seruantibus promittit omnibus: grauem Contra furorem, iramque contumacibus, Emancipatis impijsque erroribus: Refert sequester ad suos interprete Edicta Moses voce, mandat litteris Et illa: deinde victimas caedit Iouae, Librumque lectum, nullus ante quem fuit, Et vniuersam Israelis propaginem, Aramque spargit sanguine, inter et Iouam, Populumque firmat foederis pactum sacri: Ipsum videri se dat hinc Primatibus Impune gentis Numen aureis notis Subter pedes lucente Sapphior, poli Specieque caerula: intrat in caliginem Nubemque Moses, per quater denos dies, Cibo sine, alitur et Iouae sermonibus. III. TABERNACVLVM DIVINVM ET EIVS INSTRVMENTA. Quae cernis templi sunt omnia imago futuri, Est in quo flamen, victima et ara Deus. EXOD. XXV. XXVI. XXVII. XXVIII. XXIX. XXX. COeleste Moses conspicit sacrarium In monte, faciat cuius exemplo domum Iouae: suos vt habitet inter: omnia Et apparatus vasa sacra, cedrinam Arcam, suis cum vectibusque, et annulis, Caelum imminens oraculoque gratiae, Binosque Cherubos, atque mensas, lychnium, Puro omnia auro: deinde cellam, lintea, Penetrale, sippariumque, et aeneum focum, Aras, et aulaea, atque labrum, et atrium, Suffimen, vnguentumque, perpes et sacrum: Antistitis tum maximi cultum, auream Epomida, Indicasque baccas, fulgidum Oraculi monile, Ephodum, hyacintbinam Praetextam, et aera iuncta malis, infulam, Et laminam, tunicamque strictam, baltheum: Nec non minorum flaminum vestes, sacris Ritus et initiandi eos, et victimas: Figurae quae fuere cuncta Ecclesiae, Pontificis et ter maximi, ter optimi Christi: Deus homo qui semel iussu patris Haud fabricatum ingressus in sacrarium Hominum manu, nec sanguine bouis; nec olidi Hirci, Cruore sed operatus proprio, et Libans preces, vocesque fletu supplices, Vitamque peperit, et beatitudinem, Seclis manebit omnibus quae credulos. IIII. VITVLVS AVREVS. Plaustra trahit, renouat bos arua, alimenta ministrat: In boue nec gratus deuenerere Deum. EXODI. XXXII. QVid non, sibi relicta, mentis prauitas Audet, sui cui luce verbi non Deus, Sancto praeitque Spiritu? moram trahit In monte quod diutius Moses, putat Quid populus illi et accidisse, nec sine Gratos Deo sese esse sacris, Aarona, Vindex quo colant Numen, modum, Ritumque: Paret ille: adeo queunt boni, Timore capti, cogitatisque optimis, Labi facile: lobis inaures conijcit Ergo in catillum: prodit Apis corniger Fornaculo, nimirum opus non vltimum Rationis humanae, Isaci Numen sibi Plebes adoptat Vitulum: huic aram excitat Aaron, diem solennem et indicit: cadit Ante hostia focos multa (fulget aureo Superstitio nitore) opimis vescitur Extis iuuentus, buxeos et ad modos Ducunt choros: iratus in poenas Ioua Fertur, sed exoratur a Mose, impios Ne perdat (impetrant preces nil non boni Viri a Deo) ipse qui furore percitus Tabulasque legis (imago nostri pectoris En, fracti et animi, notio cui boni, Sed dissipata) de manu post abijcit, In puluerem et contundit, exustum bibant Populoque vitulum dat, manus Leui patre Natorum et armat: occidunt tria millia, Idola formidanda poena, et omnibus Non iussa qui sequuntur a Deo sacra. V. MOSES STANS IN PETRA. Terga Dei cernit Moses: namque ora videre Christum extra Patris, et viuere, nemo potest. EXOD. XXXIII. XXXIIII. PEccasse tandem se dolet gens Isaca, Minisque mota Numinis, velamina Preciosa ponit, cinxerat quis tempora, Et serta, pictas et coronas, signa se Damnantium: sibi liceat vultum Dei, (Ascenderat nam rursus in montis iugum) Optat videre: denegatur: sed tamen Tergum in Crepidine aspicit Moses, Patris Nomen vocantis optimique et maximi Mundi parens, regnator orbis vnicus, Verus Deus, Ioua Ioua, mitis et bonus, Beneficus, et benignus, et placabilis, Diffundere iram tardus, indulgentia Fouere promtus indigentes patria, Tenaciter promissa seruans, nec modo Nec fine cuius scripta circum lenitas: Errata clemens obtegit, noxae eximit, Locoque facilis, hora et omni temporis, Peccasse (nam quis est bonus?) qui se dolent. At improborum vindicat parentium Iusto furore, horrenda et ira in impijs Peccata natis, et nepotibus grauis Vltor. Dei sunt ista nimirum queunt Enunciante filio quae lumina Humana cernere, ipsa mens cognoscere: Donec remota moloe coram corporis Et qualis est, et quantus, vno iugiter Trinoque cunctis perfruamur seculis. VI. MOSIS FACIES RADIANS. Amramidae radijs ardet si clara coruscis: Quae facies Christi, quod decus oris erit? MEOD. XXXIIII. MOses, dolat qui saxea hominum pectora, Vt iussa Deus inscribat in mentes sua, Sinae reuersus aduenit iugo. decem Tabulasque fert secum ecce totus fulgida Sermonibus radiatus ora Numinis: Praestrictus Aaron, intueri non potest, Splendore, fratrem: sustinerre Israele Nequeunt sati vultum igneum: quis fulmina Quisnam ferat mortalium legis Dei? Velamen ergo obtendit ille, dum facit Verba: hi vident extrinsecus legem, putant Defungierque posse sese lumine Quae conspici obseruationibus queunt, Ac crimina opibus expiare proprijs: At cum Deo sermonem habet quando, sibi Adusque detrahit abitum tegmen, videt Et se tenebras esse, candida suam Noctemque luce Numinis splendescere: Nec ferre, nec seueritatem caecitas Mentis potest videre legis, quae necem Affert: retectum sed Dei vultum videt Solus Deus homo, interpres vnicus Dei, Hominumque, Patris e sui dextra sedens, Cum quibus et ille tanta bona communicat. VII. SACRA LEVITICA. Legis imago sacri Christi sunt sacra, cruore Expiat humanum, qui genus omne suo. LEVI. VIII. IX. COnstat sibi caeleste Numen, irrita Nec verba fallunt illius: sed est fides Infirma nostra, et adminiclis indiget: Et ergo ritus, sacra, ceremonias Genti suae salutis omnium parens Amans statuit, Antistitemque praeficit Aarona, natos Praesules cuius legit. Sacris amicit hos vestibus, Iouae vnguine Dicatque nardi Legifer: tentorij Oracularis iam domus stabat, caua Obducitur cum nube: boue faciunt viri Vncti, caproque cum bidente, turture, Columbulisque, solida, nidorem Iouae, Mactant in ignem quae salutis gratia, Et expiationis ergo, dein' sacro Cum sale, far, et thus, et oleum, munera Vitisque, frugesque offerunt primas, die Et quaque liba: tum lucernam perpetem, Flammamque seruant: Pontifex anno semel Ingreditur ipse, sed non absque sanguine, In intima adyta: quae licet diuersa erant, Erant tamen signa omnia (hircinus nequit Peccata, taurorumque sanguis tollere) Futuri erant sed signa Christi, victima Piacularis est semel qui mortuus, Vt innocens iugulatus agnus, in crucis Ara, foret cibus vt sacer, potus sacer, Aeterna lux et omnium credentium. VIII. IGNIS ALIENVS. Ebria thura cohors fert multa errore, Parenti At non aethereo flamma aliena placet. LEVI. X. Operante sacris pro salute Antistite Aarone summo, gentis atque noxijs: Apparet ipse maximi splendor Iouae, Et deuorat caelestis ignis hostias, Plaudente vultu cernuo turba: Abio Rapiunt acerras fratre cum stulto impetu Temerario Nadabus, et fumantia Indebitis thura offerunt carbonibus: Flamma ilicet, flamma horrido ruit Iouae Vultu sonore, ambosque corripit, iacent, Animasque reddunt vstulati: quit tamen, Quid? a bonis reposcit an poenas Deus, An, factitant qui sacra studio non malo, Punire gaudet, mente sincera Polo Profecta nec sunt grata, fraudi iam pium Est esse? Vero: non tuam ad libidinem, Et institutum, corde quod commentus es, Deus coli, praescriptione de sui Sed postulat, probatque verbi: Ergo tibi Videare quamuis, nescio quis non, male Peribis, a sacris recedens legibus, Imitaberis si filios Antistitis Amramici: qui scire plura existimant Sese Propheta conscio mentis Dei, Nec igne par quo sacra faciunt: Victima Decreta legum missa quae sequitur polo, Oboedientia est Deo gratissima. IX. BVSTA CVPIDITATIS ET MARIA EXCLVSA. Non placet, vt donet, quae vitae postulat vsus: Nec vocet ad paenas impia corda Deus? NVM. XI. XII. DEcreta legis caelitus norunt datae Hebraei, habent acrem atque prouidum ducem, Ritus tenent Iouae colendi, et audiunt Vocem in sacrario illius: fiunt tamen Nihilo patris metuentiores omnium Rerum: querelas suscitat promiscuum Vulgus, dapes et expetunt Aegyptias, Pisces, cucumeresque, pepones et allia, Caepasque, manna respuuntque gustui Accommodata, quisque sibi quem fingeret, Accedit huc (vt sunt parum semper sui Aequi suis) praefectus ipse Pontifex Sacris, sororque turbidi contra virum Caelestium patri intimum: Deo furor Venit: perire legifer cupit: illius De spiritu senioribus communicat Partem, coturnicumque depluit greges In castra mundi copiosos arbiter: Non largitas diuina semper gratiae, Fauoris et signum est: in ipsis concidunt Ergo toris, et reggerunt vitas: mala Scabie Amramis corripitur, albet corpori Totoque, castris lucibusque excluditur Septem. Deus parens quidem est mitissimus, Offensus idem sed superbis vocibus Factisque, in ora conspuit peccantia, Suosque vindex seruulos vlciscitur. X. ISRAELITAE EXPVGNANDAM CHANANAEAM DESPERANTES. Omnia sunt ingrata, placent Cananaea nec arua: Ergo mali siluis ossa, cinisque iacent. NVM. XIII. XIIII. PRomissi agros, et oppida soli Dux tribu De quaque lectos singulos, Barnensibus E Cadibus, explorare bis legat viros Senos, petente plebe, concessu Iouae: Illi et abeunt, speculati et omnia, referunt Metum suis, quam Nune natus, et comes Laudant Calebus illius, Cananeida Abijcere verbis nec verentur improbis: Vt lacte quae, fauisque abundet, incolas Sed deuoret suos Gigantum patria: Ergo fremit, clamore sublato ducem Aliumque plebs pro Mose sibi circumspicit, Osyridaas reditura ad oras: iam volant Et saxa, cum repente splendor est Iouae Praesto suis: qui ne malos perdat male Dux ipse rogat, et impretrat: cadunt viri Nece subita decem impij: Iurat Deus Hesroniden, ipsumque praeter uam Fore, in arua qui promissa veniat, neminem: Quater igitur bis lustra per vagi loca, (Res adeo grauis offensum habere numen est) Errant inhospita Arabiae, et fiunt cinis, Capienda linquunt vrbiumque moenia Vineta, et agros liberis, quos impie Praedam futuros murmurar ant hostibus. XI. FIMBRIAE Qui Lex praestiterit quae mandat, viuet in illis: Hoc Dibrisque nepos, ligna legensque docent. NVM, XV. COelestium ne rumpe legum vincula Temerario petulanter audax crimine, Depende poenas aut graues: Vindex Dei Nec ira fert, tulit, nec vllo tempore Quenquem suis edictionibus feret Contra venire impune: sic Dibris nepos, Qui nomen ore polluere sanctissimum Nefarie non dubitat immensi Patris, Vltricibus conuiciator obrutus, Eductus extra castra, saxis occubat: Sic quam Deus, sacramque lucem septimam Indixerat faustamque violare impius Qui sustinet lignator imbre lapideo Disiectus interitque tempora, fimbrijs Hyacinthinis praebetque vittis, Isaci, Occasionem, extremitate posteri Semper ferant quae vestium: quo maximi Obliuio sis cuncta suggerant Iouae Mandata, ne proteruientis improbam Ad cordis ipsi se gerant libidinem: Mortalibus quod causa pestium omnium Existit, existetque seclis omnibus. XII. CORANA SEDITIO. Quid facis Isaride, quid cum Dathane Abiramo? Thura Deus nunquam seditiosa probat. NVM. XVI. NEmo sibi plus arroget, quam par, statu Sed quo vocatus est, maneto, res agens Quas agere quemque munus officij iubet Sui: fuisset quod secutus Cahati Nepos suis si cum gregalibus, Iouae Seruos quibus coire contra praesulem, Ipsum ducemque res leuis, fastu sibi Tumidique sumunt ius ferendi Numini Suffimen, isset haud nigras viuus domos, Repente discedente terra illi: haud sacra Foco profecta pene tercentum viros Flamma vstulasset: Rursus ex qua barbara Vecors furore cooritur re concio Contra duces: fugit Aaron, Moses fugit, Nymbus Iouae qua fulget ignea aureus Luce: ilicet grassatur in malos graue Numen, rapit sine mora acerram pontifex, Et supplicat stans Aaron ipsa funera, Viuos et inter medius, et placat Iouam, A plebe cladem auertit, et pestem igneam: Negocium quae ne facessat improbe Post illa Praesuli, ecce fruticat, et parit Floremque, fructusque illius virga, aridas Senas bis inter principum, in sacrarij Amygdalis refertur et adyta grauida. Qui cuncta recte iudicat, quem Maximus Parens semel probauerit, semper probat. XIII. AQVA IVRGII. Fundit aquas percussa silex: sed terra negatur Amramidae caula qua Cananaea Duci? NVM. XX. NOn obsolescunt palliorum tegmina Errantibus deserta per, non vincula Pedum fatiscunt, Manna caelo defluunt, Et ipse praesto nocte, praesto interdiu est Deus suis, tegitque: murmurat tamen Ingrata, partae nec patris clementia Caelestium salutis agnoscit cohors Munus, male ducem habetque: sicca temperet Quis ora, non sibi esse latices clamitat: Vineta, ficus, poma memorat aurea, Terrae solum dilaudat et Niloticae: Quid Legifer, quid faciat? ad opem confugit Cum fratre rerum conditoris omnium: Duram iubet qui percuti virga petram: Percussa maximam illa laticum copiam Reddit quidem: sed verba perperam facit Quod, nec decus bonitatis integrum Iouae Moses dat, audit: Non praeibis in soli Promissa quondam patribus felicia Genti meae arua. Nemo seclis omnibus Nemo extitit, futurus est nemo, nihil Qui peccet vnquam: Numen offendit Iouae Gratissimus: Videre qui consistere Firmus tibi (labi est facili) caue ne cadas. XIIII. SERPENS AENEVS. Aenea squamosi quem signat imago Draconis, Quem? nisi eum, pendet qui trabe nostra salus? NVM. XXI. DVcis aggregatur ad Patres frater suos, Aetate fessus, grauibus et laboribus, Horisque placide montis tu cacumine Ponit animam Aaron: illius locum excipit Vestesque, munus officijque Eleasarus Natus, sacerdos pro parente: qua Notus Vdus remugit, praedam agit, deuinciturque Aradus, et fit ipse praeda: Sed negat Palmae feracis rex Idumes per suos Quod transitum agros circum opus Seir Pertaesa fines plebs eundi quod foret, Nec vnda, nec frumenta, vilia nauseam Ferrentque Manna: non bonas ipsum in Iouam, Mosenque voces iactat, et statim igneis Serpentibus punitur: edunt omnibus Pueri animas, virique, anus, senes locis, Super salus nec vlla, cum fatentibus Peccasse Moses aeneum Dei excitat Praestera iussu: dirigit quo lumina Quicunque morsus, viuit, et valet: mala Imago quae nostra exprimit, quos improbus Dirum bisulco vulneri afflans halitum, Laesit coluber, atque vnicum natum Dei: Inno xius salutis ergo qui meae, Tuaeque Serpens stipite pendet in crucis, SOLA intuendus, quae polos adit, FIDE. XV. ASINA LOQVENS. Humano loquitur quadrupes sermone, Prophetae Stultitiamque inhibet segnis asella viri. NVM. XXII. Iam dena post exacta pene bis quater, Ex quo domos relliquerant Niloticas Israelitae, lustra, fines ad soli Accesserant fatalis: ergo frigidus Timor impias inuadit in gentes, iacent Metu illigati barbari: bello cadunt Reges Amorrhaei Oggus, et Saeon: male, Vi rapta sceptra qui tenet Moabidis, Partis timet Baracus, et Bosoriden, Iouae, ariolum, qui populum agat diris, vocat Pethora ab vsque regis et fauor placent, Et dona vati, datque se in viam: angelus Occurrit, iter vt tardet haud gratum Deo: Hunc caecus ille non videt, videt asina, Et de via declinat, et pedem atterit Vrgentis, et sub vate tandem corruit: Hic verbere, stimuloque saeuit: quid tuam Habes (Deus dat posse loqui) asinam male, Ait pecus, cernitque ariolus angelum Ensem tenentem dextera, et iussa accipit Diuina, seque damnat, et pergit viam. Auri malorum est omnium fames caput, Et vate auaro saepe plus pecus sapit. XVI. DIRAE AVSPICATAE. Cui bene vult autor rerum, quid dira nocere Omina, quid linguae vox scelerata queat? NVM. XXIII. ET XXIIII. AGis nihil Barace, seu fastigia Ducas in alta culminis Bosoriden Baalitici, seu Phasga vbi celsum caput Ostentat, aut qua verticem aequat nubibus Phegor: boues, et arietes caedas sacris Aris: Deus non est homo. mendacio Qui fallat, haud homine satus, sententia Quem vertat: ille dicta non faciat: fidem Non praestet inconstantior? ratum iubet Quod esse Numen, lingua qui mutauerit Vatis? quis execretur o, sacros sibi Felicitat quos ipse maximus poli, Quem concutit, simul ac placet, nutu Ioua, Parens solique? nulla culpa visitur, Nullumque facinus extat in Iacobidis: Adest eis, qui duxit ex ergastulis Mareoticis, regnator orbis, et sua Defendit vsque et protegit potentia. Ad calculos iam quis vocarit puluerem Iacobicum?`Leonibus auidis pares Qui se quieti non dabunt, vorauerint Quam cuncta, sanguinem hostiumque sorpserint: Bosorides haec, situlam et addit, et suam Clarissimum, quod efferat lucem, IVBAR, Regnumque, pessum euntibus tandem impijs, Non terminandum: in dextera est adeo Dei, Humana lingua inuita dicat vt bene. XVII. SCELVS BELPHEGORIVM. Prodita sacra, decus violatum insigne pudoris Propter, an in poenas non eat ira Dei? NVM. XXV. NEc, quam sibi, dari hostias alijs, potest, Nec impudicos ferre mens castissima Regnator orbia maximus: Iacobidae In impijs dum commorantur Sittimis, Autoritate prostitutis arioli In Lothidibus oblita legis improba Ludit iuuentus, et scelestas ad dapes, Libidinosis incitata amplexibus, Verpi venit Bahalis: ad Solis duces Bis negligentes Legiser senos iubar Iouae arbori suspendit: initijs sacri Poenas luunt Phogoris Inspectantibus, Et lachrymas fundentibus, Samris, bonis, Ducit domum, ruit in thorum Simeonides Et Suriadis: tibi Phinees pectus dolor Caelestis armat, Corripisque dextera Hastile, transfigisque cum scorto virum Ferro, scelestam puniens petulantium Prostibulo in ipso feruidus licentiam, Cessat lues, cladesque: paucorum Deus Poena melior est expiatis, et simul Iustique nomen, et sacerdotij decus Patrator inclyti ipse fert facti: Placent Tam Numini, quaecunque agit, summo, Fides. XVIII. PATIENTIA IMPATIENS. Quis sit homo impatiens monstrat patientia Hiobi: Numini omne sumus quod, bonitate sumus. HIOBI. I. AT seruitutem seruiunt dum barbaro Abrahamidae sub rege, vel per inhospita Iam loca vagantur ipsa, ne quis non sciat Summum Iouam esse gentium omnium Deum. Sine Esai, seu nahoris de sanguine Eximium habet, Husaea qua tellus iacet, Hiobum, erat cui Sospitator cognitus, Bonum bonis augetque plurimis: dolet Daemon viri felicitate malus, sibi Et in manum depostulat permittier: Votique compos factus, hostibus obijcit Armenta, conficitque pecora fulmine, In liberos euertit et domum illius. Hio bus esse se sciens totum Dei: Huc nudus, inquit, extrahebar de meae Parentis aluo, nudus hinc, sit laus Deo, Abibo, danti, et auferenti sit decus. Verum hostis haud contentus his, scabie insuper Corpus fera deformat illiusm fluit Tabo miser, animoque dolet, et corpore: Verbis malum auget stulta coniunx non pijs: Acceperis, cui, scilicet bona, nec mala Etiam feras, ait quidem: sed post diem (Deo sine est quanta hominis imbecillitas:) Ortus sui execratur, a suis nocens Arguitur et fuisse amicis, sed male: Ergo reprensus de querela iniuriae Factam a Deo sibi quam putarat, ipsius Absoluitur voce e polo tandem Iouae, Geminata quae perdiderat et bona recipit. XIX. MOSIS EXITVS. Amramides populum Iordanis ad vsque fluenta Ducit, eique oculos comprimit ipse Deus. NVM. XXXI. DEVT. XXXIIII. VLciscitur Phegoricum propter scelus Madiane cretos legifer: Bosorides Inter cadit quos ipse auarus: tum satis Rubene dat, Gadoque agros Basanici Pingues soli, regnataque arua Saeoni: Pro se ducem designat inde Iosuam, Et excitat, sermone firmat et virum Iouae, retexens iussa legis ordine, Attribuit et clementiae Dei omnia, Suos amantis sponte, merito nullius. Proponit illa morte cum post singulis Vitam, canens felicitatis praemia Legem colentibus, agit et diris sacro Qui cuncta quae sunt scripta libro non patrant: Hinc pollice tur vatem eis similem sui, Cui moueat ora Numen ipsum caelitus: Ac tandem ab Abaris prospicit longe iugo Terras beatas: lex poli cernit quidem, Sed non potest adire regna: Ergo subit Leti iubente iura Moses Numine, Finitque morte mala, Iouae gratissimus, Notusque familiariter: qui condidit Eum domo, quam nemo vidit, terrea. Legem sepulchro ponit ipse filius Dei: beatus illius nec nouerit Qui busta, Christi fretus inno centia. XX. IOSVAE DVCIS CVM POPVLO ISRAELITICO IORDANEM TRAIECTIO. Disclusa ad fontem Iordanis se vnda recuruat: Iosua Thariadas per vada sicca rapit. IOS. I. II. III. IIII. MOsis fidelis administer Iosua Insignibus decoratur a Ioua Isacae Gentis ducatus, vtque praebeat virum Iubetur animi se Deo freti, memor Edictionum legis, vt nec dexteram, Nec ad sinistram flectat imprudentior: Et paret ille promtus, et mittit duos Speculatum agros e Sittimis, et moenia Fragrante odora balsamo, mora nec mouet Audace castra Numinis fiducia: Praecedit arca, pro columna flammea, Et nube, sacra foederis: Flumen fugit, Aquas recuruans in caput Deo, alueo Feruente quamuis pleno abundaret Cane: Sicco viam Iacobidae rapiunt pede, Bis sena ponunt, auferuntque marmora, Traiectionis signa posteris: suo Aqua redditur Iordanis alueo: tenent Israelit aeiam soli fatalia Tandem arua, quae promiserat Deus: probro Quos Galgalis Aegyptio, circumputans, Erant, lapideo, qua viri, cultro exuit Dux, Pascha sacrum agitque, imaginem gerens Nati Dei, qui solus, et non lex, polo Ducit, sibi qui fidem habent sanctos: quibus Non carne, circum mente sed caesis dabit, Aera postquam desinent, Manna aetheris. XXI. HIERICHVNTIS EXCIDIVM. Bellico odora ruunt vrbis clangore tubarum Moenia: Seruatur pulchra Rahaba fide. IOS. VI. EXercitus Nuniden armat Angelus Ducem Iouae Dux, addit et robur viro: Hierrichuntis, illius iussu semel, Vadente militum ante turba, flamines Cir cum sacram vrbem lucibus cistam ferunt Septem, sequente vulgo eos promiscuo: Eunt in vrbem septiesque septima Die, et tubis prolixe ouant sonantibus. Quid accidit? clangore turres, moenia, Et concidunt collapsa propugnacula: Miles per ipsa rudera irruit, viros, Mactatque pueros, et senes, puellulas, Iumenta, pecudes (iusserat Ioua) relliqui Facitque nil ex vrbe deuota, tibi, Praeter Rachabam, iuncta quae Salmon fuit Hospes toro post hospiti, scortum prius Infame, mulier inde laudatissima, Fideque praestans: esse quartam Dauidis Matrem pudor quam nullus Hominis filio, Deique CHRISTO: Caelites legunt sibi Sic scilicet contaminata, mancipes, Lupasque, et imbecilla, stulta, cum ruunt Mundi, suis cum ciuibus, sapientia, Et sanctitate, et viribus pollentibus, Ad buccinas Apostolorum, tempore Malo sine reparanda nullo, maenia. XXII. CLADES HAITANA. Tollite de medio sacra qui legere: iuuare Non solet, est inter quos anathema, Deus. IOS. VII. OMnes luunt saepe vnius ciues scelus, Dantur ab Haitis in fugam tria millia Turpem virum, fex sena corpora occubant Concisa foede: causa quae tanti mali Abrahamidis? iacere pronus Iosua, Et flere parce: prodet index sors scelus: Fecit quid Achane tibi populus, vt Iouae Deuota legeres praepotenti perditus, Turbare furto sustineresque omnia? Impune sed non: ergo saxa eorripit Et multitudo sacrilegum obruit virum, Ac cum domo flamma opibus, atque liberis, Denominata valle ab ipso, concremat. Poena Deus placatus improbi, ducem Forti iubet animo esse, victorem fore Et pollicetur: ille furta callidus Belli parat, fugamque simulat, omnibus Erumpit hostis oppido portis: manus Surgens relicta e valle moenia occupat, Ignes et infert, ater it fumus polo: Mactantur hostes hinc et inde: Hais perit: Rex capitur, inque tollitur celsam crucem, Praedamque diripiunt sibi Iacobidae. XXIII. VICTORIA GABAONIA. Dediscit cursum sol, nubes marmoris imbres Praecipitant: tantum vota, precesque valent. IOS. X. TAm nulla seclis extitit gens omnibus Polluta vicijs, et remota a Numinis Metu, sibi non, pro sua caelestium E qua, parens, clementia delegerit, Complecteretur quos fauore, maximus. Excidione pro ximorum qui colunt Gabaona celsam territi, legant viros Ad Isaci gentem obsoletis vestibus, Et impetrant, sed fraude, pacem: cognita Qua puniuntur, et tamen feliciter: Quis lixa non, caloque, dum sit in Dei Gente, optet esse potius, inter impios, Tenere quam primum locum: coit manus, Et obsidet eos concitata barbaris A regibus, opem ciuitati Iosua Posita mora fert, grandine, et saxis polo Hostesque sternit deuocatis: igneus Immotus ipse sol stat ecce (tanta vis Haec quae?) suumque luna cursum comprimit. Chari nihil non impetrant preces Deo, Oblita leges et suas credentibus Natura paret: longior qua non fuit Reges die cum copijs quinque omnibus Vincuntur, in crucemque poenas arduam Acti luunt: nunquam non exitus manet Tristis malos: impune quis pugnet Deo? XXIIII. ISRAELITARVM IN POSSESSIONEM CANANAEAE IMMISSIO. Non fallunt rata dicta Dei, licet extrahat illa: Promissa isacidis aruaque dantur auis. IOS. AB XIIII. VSQVE ad finem. DVx qua pedum Iacobicus vestigia Ponit ferens vexilla circum, proterit, Ceu turbinum vis maxima, hostes: iam Dei Promissa aguntur, ante seclis Abrahae Multis data: solum humore terrae lacteo, Bis melle tribubus et fluens herciscitur Senis, necatis regibus ter, Iosua, Denis, et vno: lustra post vitae decem Septemque de Calebus omnibus super, Ducente qui Niloticas relliquerant Oras Ioua, fidelitatis praemium, Iuisset explorare cum terram, accipit, Vegetoque corpore, integrisque viribus. Pro sors vt exit, in tribus vadit suos Et haec agros, et illa: Asyla Iosua Designat, vrbes et satis Leui, quibus Sacrarij commissa cura: aram excitant Rubenidae Iordanis in ripa Iouae Fauoris, et cognationis, et piae, Grataeque signum mentis, et Basanida Repetunt suam: conuentum agens dein Iosua Populi, patrumque memorat ab initio ordine Caelestia beneficia, foedus et sacrum Inter Iouam, gentemque sancit, et senex Tandem vniuersae carnis ambulat viam. XXV. ISRAELITARVM DEFECTIO, ET CLADES. Deficere a rerum sacris, verboque parentis Parce, vel infelix tristia damna feras. IVD. II. ET III. MOses Dei, cum Iosua praedixerant, Quod seruus, agitur: Isaci gens deficit, Numen relinquit, patriumque, fertilis Quod in arua eos opima terrae immiserat: Non impiorum semen omne funditus Exterminant, perduntque: sed mores eunt In gentium, quas vicerant, et foedera, Affinitates et quibus cum iungere, Asciscere noua sustinentque Numina: Emancipatos ergo sacris ludicris Bochis eos reprendit Angelus Iouae. Plorant, gemuntque, seque damnant: mortuis Sed patribus cito referuntur quam retro? Merito grauem igitur sentiunt Dei manum: Bello domat Risathamus, et pinguis premit Eglon, Palaestini ingruunt: ciuilibus Armis (nefas) pene occubat Gabaonium Tribus libidinem vna propter: confodit Eglona Aodus scaeua, Othomelus Syri Auertit a ceruicibus regis iugum: Poenas pedo dant Samgari Philistij Strati greges sequentis: aurea pax redit: Beniamia gens reponitur: nunquam Deus Non memor in ira scilicet clementiae est. Suumque propter vindicat nomen suos Ab hostibus, malosque recipit, corrigant Se modo, fide tendantque dexteras polo. XXVI. VICTORIA CHISONIA. Goia Abinoades duce fundit castra Debora: Heberidos domitus Sissara fraude iaces. IVD. IIII. QVis clamor iste, misera et eiulatio Iacobidum? peccata propter GOIVS Arcto tyrannus seruitutis sub iugo Victos coercet barbaris latronibus: Curru superbus Sissara volat ferreo, Terramque mille proterit rotis: preces Clamantium audit, subuenitque rex poli Laesisse Dominum se dolentibus: iubet, Ioua iubente, te Debora millia Barace dux armare dena, in proelium Vnaque vadit Numinis fiducia, Exercitu cum rustico per feminas Hominesque patrat facta nihil maxima Deus: venitur ad manus: feliciter Pagana turba rem gerit: cum Sissara Stellae polo ipsae dimicant: saliens rotis Iuga deserit qui pedibus, et fugit: Heberis, (Deus probat quaecunque agit fides pia) Aedes suas inuitat illum, ferreo Clauoque figit dormientis tempora: Dignum suis superbus hostis exitum Factis, puellae dextera caesus, capit: Quod omnibus contingat hostibus Dei: Numen quibus cordi similibus aequore, Soli, iubar cum tollit immenso aureum. XXVII. MADIANITARVM DVCE CEDEPME DELETIO Fictilibus Gedeon turbans Madiana, tubisque Castra, fide statuit clara tropaea Deo. IVD. VI. VII. VIII. GEns deficit rursum a Deo patrio Isaci Et in specus redigitur hostium metu: Madianus agros vastat Hebraeos, nihil Quidnam relinquens: exprobat clamantibus Ingrata Ioua beneficia, et nouos Deos, Sacra patribus ignota: prognatus Ioa Aram Baalis diruit, caedit nemus Iubente genio, clangit et tuba, accipit Victoriae vellusque modo siccum, modo Idem fluens, signum, imbribus: tum ter rapit Centum viros, quos legerat monitu Dei Ex vniuersis copijs, lambendo aquas Qui ceu canes lingua hauserant: ijs manus Tubis, et armat amphorisque et ignibus: Mora nec, eunt ad dormientium hostium Vallum, canuntque bellicum, fractis strepunt Ollis, faces et inferunt, clamant IOVAE Hic GLADIUS et GEDEONIS: ecce mutuis Grassantur in se vulneribus hostes: cadit Exercitus, numerosior quam littore Curuo iacens arena: Dux capit impiger Duces, necatque: irriserant qui se, terit Siluestribus spinisque, et sibi Oblata regni sceptra constans reijcit: Dux maximus, nisi impudicis cultibus Occasionem praebuisset Epomide: Quam dedicarat exuuijs ex hosticis: Labuntur adeo facile et optimi vini. XXVIII. ABIMELECHVS TYRANNVS. Per fas inuadis sceptra Abimeleche, nefasque Quam merito saxo victus, et iccus obis. IVD. IX. IN arbores, non olea pinguis arrogat, Aut alma vitis, dulcis aut ficus sibi Regna, Libani: delata rhamnus arripit Sceptra cupide Abimelechus, atque interficit Ope Sichimorum (gratia tuis sic Ioa Sate pro laboribusque, gestis patriae Rependitur rebusque causa) ancillula Bonos viros ipse editus fratres suos: Laetatur at scelere haud diu, parto mala Et fraude regno: emanat e rhamno, cremat Et hunc, et illos ignis: Vt Dei furor Iustus reposcit semper ad poenam impios. Quae stulta regem fecerat plebs, stultior Parere iam recusat: Obedo satus Irritat aspris concitator ciuium Verbis tyrannum: ira ergo rabida feruidus Vrbem capit, grassatur et ferro, et sale Deiecta spargit moeniorum rudera: Thebes deinde copias turri admouet, Ad quam subit dum fortius, quam cautius, Saxo puellae dextera iacto cadit, Satelliti iugulumque porrigit suo, Sic innocens se vlciscitur fratrum cruor. XXIX. IEPHTHES AMMONITARVM DOMITOR. Arma Galadides Ammonia comprimit armis, Vouerat, et soluit, quae sacra vota, fide. IVD. XI. Qvid est puella Iephthias, quid cum tuis Plorasque, flesque in montibus puellulis? Natus parente non honesta, fratribus Inuisus, exul, exulumque dux, tuus Iephthes pater, sed post Iouae gratissimus, Qui spreta caeli respicit de vertice: Ne gens superba, quod Dei geritur manu Sibi arroget, fit imperator, impiger Ammone cretos et petitus impetit Bello, prius sed experitur omnia Praecone misso, finiatur sanguine Vt absque bellum iure, et aequis legibus: Agit quibus simul ac nihil, tandem Deo Plenusque votum nuncupat, vincit fide Hostesque, seruitutis eripit et iugo Suos: venis cui prima redeunti domum Quod gratulatum prosperum armorum exitum, Cum tympanis, chorisque filia vnica In limine aedium obuiam: Voti reus: Promiserat quo Numini, offerret sibi Quodcunque parta sospiti victoria, Dicare, non mactare (sacra nec Deo Placent scelesta, nec facit pius.) Iouae Saluo potenti exercitu compellitur: Quae maluisses esse quod mater tuam, Quod turpe tum manere, virginem prius Aequalibus comitata defles mensibus Binis, futura innupta post domo Dei. XXX. SAMSONIS PRODIGIOSA FORTITVDO. Discerpit valida Samson virtute leonem, Maxilla sternit mille asinique viros. IVD. XIIII. XV. AB angelo praenunciatus, Isacae Vindex futurus gentis, in sinu suae Matrisque Samson Numini sacer, manu Leonem inermi caesium afflatu Dei Discerpit actus instar haedilli, thoro Iungens sibi Thymnat iden so dalibus Proponit et scirpum: ex edace prodijt Cibus, feroce dulcitas: captus nouae Nuptae dolis secreta pandit ipse: quid Mage dulce melle, quid leone fortius? Sua dolens findi ergo bucula solum: Denos ter Ascalonis obtruncat viros, Interpretibus iratus et dat praemia Vestes sua: repudiatus a socero capit Centum ter impigerque vulpes: ignibus Armat quibus caudas: agri lucent, seges, Metaeque pereunt, Vineaeque: deditur A ciuibus ligatus hostibus suis: Quid fit? forent ac si vstulata, vinculis Ruptis, furore percitus sacro viros Prosternit asini mille maxilla, Iouae Cum Numen inuocasset: enecto siti Quae fundit vndam putris: in praecordia Virtus redit, gratesque agit Samson Deo: Fons inuocantis accipit titulum, locum Maxilla claro iacta signat nomine. XXXI. SAMSONIS INTERITVS. Manoades fuerat quis viuus pestis, auerni Morte Palaestinos cogit adire lacus. IVD. XVI. QVid non amor sceleste cogis pectora Mortalium? quo nemo fortior fuit, Eritque nemo: qui leones, vincula, Exercitusque proterit, rumpit, necat, Portas reuellit vrbium, libidinem Non vincit: ergo turpiter rasus sacram Comam dolo meretricis hosti proditur Inermis, et iam destitutus viribus, Eruitur oculos, et molas ergastulus Versat miser: Dagonis ag potentiam Tollunt manu, linguaque ad aethera: hostibus Dagon Deusque est maximus: festum diem Agunt, sacra faciuntque, ouantque, cogitur Praebere, Samson impijs ludos: dolet Propter gemitque se Iouae conuicia Fieri scelesta, paenitens et inuocat Peccasse, numen, mite quod fatentibus: Priore rursus auctus itaque robore, Prensas quibus superba fulta porticus Geminas columnas concutit: domus ruit, Hominumque lapsa mille ter super incidit: Perit hostis hoste cum suo, plures, prius Quam viuus, et vita exuit mortem oppetens, XXXII. SPICILEGIVM. Rutha vitum, Spicas dum colligit, inuenit, esse Autumat hoc factum quis sine mente Dei? RVTH. I. COelo aeneo, terraque ferrea vtitur Peccata propter Isaci gens: patriam Ergo relinquit Elimelechus cum suis, Aditque terras, praesidet quibus Chamos: Hic coniuges dat filijs, fato suo Et fungitur: patrem insequuntur liberi. At vidua, et orba Noemis Ephratam redit: Cui Rutha iungit se comes: nomen Iouae Professa, potius viuere optat in Dei Quae gente pauper, esse diues quam domi, Praestatque amorem socrui rarum nurus: Cui messe victum duriter quaerit, legens Spicas, legit quas dum (Deo, quae dixeris Facta esse casu, dante fiunt omnia Quae bona.) tribu de regia virum inuenit. Boosus hic Salmonides, erat abnepos Esrome qui tuus genite Iuda patre. Huic ergo iuncta Obede te parit thoro: Isaeus a quo Dauidis parens habet Ortum, cui promittitur mundi salus CHRISTVS: adeo non erubescit barbaras In gente habere Filius Dei sua, Potestque nomen ob suum, reliqueris Quaecunque, reddere cumulata centuplum. XXXIII. SAMVELIS PROPHETAE ORTVS. Pignora connubij, sterili de matre creatus, Esse Dei, Samuel, munus, opusque docet. I. REG. I. ET II. Non Hanna vino Pontifex Helcanias Heli madet temulenta: sed praecordijs Opprobria dolet propter aemulae intimis, Loquens et animo cum suo, mouet labra, Affectionem mentis et coram Ioua Effundit: a quo mascuflam prolem petit, Se de dituram eamque Numinis vouet Coma sacrata, in omne tempus, cultui: Pacem precatur, et fauorem Ithamarides Illi patris caelestium: fit alacrior Ad verba, dubitat de quibus nil, praesulis, Et laeta cum marito abit domum, grauis Ac sterilis ante, mense post decumo (valent Tantum preces fidentium) parit: suum Ergo sacrorum principi voti rea Samuelulum sistitque, agitque gratias Regi nit entis aetheris: matres beat Qui prole, nulla pignora vteri quae dabant Viris: fit administer ostiarius Samuel puer delubri, et apparet Deo, Antistiti gratus, polo acceptissimus, Dictisque post, factisque vates maximus. XXXIIII. HELIS IVDICIS, ET PONTIFICIS IN LIBEROS NEQUAM INDULGENTIA, ET POENA. Vtere iure tuo: obsequium patremque, nurumque, Cum ducibus perdit, sacra virosque suis. I. REG. II. III. IIII. IN grate Regi Pontifex caelestium, Honore quite Praesulique, et Iudicis Auxit, tuos sic filios, quam gloriam, Pluris facis, Iouae ipsius, nec iudicis Memor officii, nec Praesulis: sed patria Contaminari sacra pateris, liberum Libidinemque lente adeo fers? nil docent Antistites, nati tui, exemplo nocent: Qualis sacerdos, talis est Ecclesia. Sancti quidem percelleris dictis viri, Moueris aliquid administri vocibus, Et in tuos inueheris: at cuiusmodi Tandem illud est? Non numinis fallunt minae: In praelium profectus ergo turpiter Miles cadit: Silunte sacra accersitur Suasu senum area foederis: Venit, simul Helisque nati, non opem, sed impijs Portans malum: redintegratur praelium: Nil absque verbo sacra, nil iuuant fide: Ter dena pereunt millia, occumbunt sati Heli Ophnius cum fratre, cista foederis Potiuntur hoster: nuncio exanimis senex Sella cadit fractis Helis ceruicibus, Coniunxque Phineae abortiens extinguitur. Hei poena patriae tristis indulgentiae. XXXV. ARCA DIVINA INFESTA DAGONI, ET PALAESTINIS. Arca Palaestinos infestat capta colonos: Quam mutilus Dagon, truncus et ante iacet. I. REG. V. ET. VI. QVis non putasset de salute Abrahamidum, Captis sacris, et gloria actum Numinis? At maior ecce in ora venit et Iouae, Et populi Hebraei fama, virtus amplior: Dagonis Arca illata foederis domo, Deum basi proturbat, in quo nil Dei: Truncus iacet sine manibus, sine capite. (Imago cultus absque verbo Numinis) Siue ille Triton, seu sit Hordearius: Mures agros, hominesque Condylomata, Quo cista, vexant, cunque transfertur. Placet Quare suis remitti eam, sed non sine Muneribus: Aurei ergo quinque Podices, Donum Iouae, totidemque mures, dedecus, Ponuntur Arca cum nouo curru, hostium: Huic gemina vitulorum immemor bos iungitur, Betsemij quae mugientes in soli Recta arua pergunt: Turba visa rustica, Impune sed non, gaudet Arca, quam nefas Videre nudam: Iussa nimirum Deus Frangi sua pati non quit, et fortissimus, Cum nil potesse existimatur, vindicat Pariter in hostes impios, et daemonas. XXXVI. SAXVM AVXILIARE Cum Tyrijs Samuel Vates depugnat, et illos Prosternit precibus, fulminibusque fugat. I. REG. VII. NOn facilis vnquam clauditur clementia, Qui se recipiunt ad bonam frugem, Dei: Malos fuisse se dolent Abrahamidae, Gemuntque flentque, agnoscere incipiunt Iouam Patriumque rursum, et Astarothum eliminant, Tectis Bahale cum sacris, se vindicis Olim Chamaeis ex catastis cultui Deduntque totos: ipse subrumo facit Helcanides pro gentis agno sceleribus Vates: in agros irruit cum milite Syrus cruento Masphios, praedamque agit: Votis Propheta pugnat, et precibus: polus Nigrescis, ardua montium tremunt, cadit Abruptus ignis nubibus: stratus iacet Caeli ruina exercitus Sidonius: Partim fugantur relliqui, partim cadunt. Victoriae caelestis at signum exciat Lapidem au xilij vates: recuperant perdita Armis, ouantque, gratiasque agunt Deo Israelitae: redditur ius ciuibus, Munus facit Senatus officit, vigent Ritus sacrique, paxque: tantum industria Potest viri excitata sancti caelitus.