Sionion. Machine-readable text Siber, Adam Siber, Adam XML version, markup prototype, December 1999 ? markup Camena
http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ siber1 sibersionion.html siber001.jpg sibersionion.xml siber1/jpg html Lipsiae, 1573.

Regeln fuer die Texterfassung 12/2000

not necessary

 siber1 sibersionion 20 August 2003 Rüdiger Niehl markup Basic XML-markup: divisions, lines, heads, TEI-Header. typed text - partial structural markup - no semantic markup - no spell-check SIONION, SEV, HISTORIAE SACRAE LIBER QVARTVS. I. HELIAS PROPHETA OCCLVSOR COELI. Occludit caelum vates prece Thesbius, ipsa Pascitur in nigri corui operaque fame. III. REG. XVII. QVo maior hominum tempore est peruersitas, Polluta ineptis ritibus mysteria, Ruptumque fas, fidesque, probitas et iacent, Vates parens praestantiores excitat Caeli, solique maximus:. Sermonibus Quod impius mouetur Amrides sacris Nihil, minisque: ita imperet Numen polo Celso, cui ipse appareo, si ros erit, Pluuiaque nisi praescriptione de mea Annos ad aliquot, inquit, Helias, abitque Alendus a rapacibus coruis, fluit Qua Chison: inde se Sarephtam vitream Confert, subitque tecta tugurii pauperis Viduae: nihil cui nisi pugillus in cado Farinulae, olei in seriaque paululum: Et hospitem, natumque, credens his tamen, Se mater et alit, vocibus vatis, polo Aethereo vti sonantibus: Res asperae Fidem, probatur queis, sequuntur: vnicum Amittit heu maestissima, et iam frigidum Natum parens laetissima recipit preces Ad vatis ignei: impius rex cum suo Satellite famem patitur et malum: domo Nil non boni mulieris est pauperculae, Regis benignitate larga caelitum, Inopes solet qui res leuare, diuitum Nigris ferendas tradere et opes Africis. II. CONCILIVM CARMELITANVM. Victima quam flamen non pinguior impius vlla, Quem mactat summo Thesbia dextra Deo. III. REG. XVIII. TAndem Helia, qui cuncta turbas, tandem ades? Achabus inquit: minime ego: Rex tu tibi Creas, refert, malum, ille, cum Sidonia Vxore: patrio qui relicto Numine, Veroque, sacra ignota sequimini, et Deos Vobis nouos assciscitis: age sed mihi, Huc siste populumque, et tuos vates: iuuat Quid claudicare in vtrumque crus: est si Ioua Deus, Iouam sequamur omnis ciuitas: Si non, Baal sit maximum Numen? placet Fieri Deorum caelitus periculum: Adeoque tauro vos sacri facite viri Primum, polo precibus et ignem poscite: Quid est sed hoc, dormitne vester, aut domo Abest Baal, rebusue deditus alijs Non audit: igne victimas lapso aethere Cremante nostras, vndam et ipsam, et marmora? Vides Achabe quis polo Deus imperet? At vos praehensos impiam vates manum Ad Chisonis plebs vniuersa occidite Amnem: iacent impurus ordo flamines De Numinis praescriptione: extinguitor Defectionis autor alijs a Deo: Parere cui dum negligunt reges, parens Ipse igneum virum excitat caelestium: Abit domum capturus Amrides cibum: Vates precatur: obtegunt nubes potum, Ventique surgunt: currit ante regium Propheta currum ipse: agmen immensum ruie Caelo imbrium, tellusque pluuiam combibit. III. HELIAE IN OREBO MONTE CVM DEO COLLOQUIUM. Non Deus in motu terrae, igne, nec impete venti, Grata mage est flatus mollior aura pijs. III. REG. XIX. DEi mouent nec dicta, nec facta impios: Saeuit, furit, minatur ob caesos sui Baalis Isabela mystas: Thesbius Dignum Propheta munus accipit, minas, Periculumque mortis: ergo se fugae, Quantum potest, perterritus mandat, mori Optatque: genius dormienti fert cibum Iuniperi in vmbra: comedit, altum nubila Qui condit inter verticem, ad montem DEI Iterque carpit, fortiter denas quater Noctes, diesque: quo simul venit, Ioua Quid hic, ait, negocij Helia tibi? Dolore totus ardeo, quod foederis, Respondet ille, pacta rescindunt sacri Gens Isaco prognata, vates et tuos Mactant, relicto me, cui necem parant: Quid hoc sed est? quis ventus iste, qui petras Rumpitque, montes disijcitque: quis fragor Terrae, quis ignis? in quibus non est Deus Cunctis: at aurae tenuis ecce blanditer Quam sibilus, quam cuncta molliter fouet? Haec elocutus, esse septem millia, Quis cum Baale nil rei, sit certior, Posita Deus facitque mora quod imperat. IIII. HELIAE IN COELVM RAPTVS. Dum mundi medio voluuntur tempora cursu, Aethera flammiuomis Thesbius intrat equis. IIII. REG. II. STiuam prementem Saphati natum vocat, Et ex colono iniectione pallij Vatem facit Propheta Thesbius, malum Nunciat ad aulas, milites caelestibus Cum ducibus ignibus et cremat centum suis: Cum tempus aderat, ferre sublimem Iouae Illum placebat quo superna caelitum Ad arua, qua Fauonij flores tepor Mulcet beatos: ergo Galgalis venit Profectus ad Iordanis vndas, cum suo, Haerente sibi constanter Elisaeo, sacros Fluctusque findit pallio, et sicco pede Transit, pete, inquit et, tibi quid me velis Praestare, prius hinc auferor quam: spiritum Rogat hic Prophetae duplicem: compos tui Optati eris, respondet ille, per aera Si videris me tollier: repente adest Cum currus ecce flammeus: volat Helias Per aperta caeli turbine: videt Saphati, Clamatque filius: o pater, pater Isacae, Columenque gentis, currus, et equites: humo Quae lapsa, tollit et togam munus: sui, In editis diuinitus sententijs Qui fuerat aliquo pertinacior modo Velet magistri num vicia? quae? non Dei Pro gloria est zelus scelus: sed Numinis Fauentis vt sibi signum haberet, quod pios Contra furentium improborum insanias, Velut inuolutos synthesi propria tegit, Et praepotente dextera defensitat. V. IORAMI, ALTER ISRAELITARVM, ALTER IVDAEORUM V. ET OCHOSIAS, QUI ET IOACHAZUS VI. REGES IMPIJ, ET INFELICES. Cur infelices reges sunt saepe, ducesque? Non illis curae quod tua sacra Deus. IIII. REG. III. ET II. PAR. XXI. IOramus, et Ioramus alter, impij Reges: Baalem euertit hic quidem, nihil Minus tamen, Ieroboamicos colit Vitulos: parente natus at iustissimo, Et optimo ille, similis est auunculo, Soceroque: merito premitur ergo Achabides Dum septies vestigia sua voluitur Per annus in se, patitur et famem, et siti, Cum copijs profectus in Moabios, Laborat ipse, dante post licet Deo Est victor, et defectionem vlciscitur: Sed non mali emendantur vnquam: ergo accipit Syroque vulnus proelio, Namsis cadit Tandem sagittis et nepotis: Esai A Iosaphatide deficit gens, qui suos Quod impius iugulauerat fratres, nigris Inuaditur ab Arabibus, atque exercitu Syro: domum qui regiam spoliant, manus Post terga vinctas abstrahuntque coniuges Illius omnes, et trucidant liberos: Conficitur ipse tabe, foedo defluunt Morbo interanea: excipit regnum satus Athaliades parente non bono malus, Namsidico iugulatus et ferro interit. Cauete reges, principesque, erroribus Emancipatis impijs cordi quibus Assciscere sacra prohibita: vltor excubat, Poenas seuerusque a tyrannis expetit, Quo maius est, potentiusque nil, DEVS. VI. ELISAEI VATIS GESTA PRODIGIOSA. Ardua tam non res est, aut fuit, aut erit vnquam, Quam non conficiat freta Deo vna fides. IIII. REG. II. III. IIII. V. VI. VII. AVctus Magistri spiritu Saphate duplo Prognatus, Heliae toga Iordanias Vndas et ipse diuidit: fontes sale Hierichuntis et salubres efficit: Saeuis, quibus sine crinibus risus caput, Vrsis proteruos voce pueros obijcit: Sine vento aquas curatque pluuias regibus, Siti fugata, occisionemque hostium: Perpetuat oleum pauperis mulierculae, Vt soluat aera aliena: filium hospitae Sunamitidis restituit in vitam: cibum, Farina in ollam, corrigit cucurbitas, Iacta neciferum: panibus, centum viris, Arcet famem paucissimis: quid penulam Rex scindis? ad vatem hospitem mitte, a mala Curabitur Nahamanus et scabie, Iouae Cultorque fiet: at Gehaze (absentia An non vides videre vatem!) tu tibi Auare habe, mendaxque, cum numis lepram: Ferrum natat: caelestium cernit puer Exercitum, igneosque currus: pertrahit Vates in vsque regiam vrbem copias, Ipsum, hostium, quae venerant captum: fame Summam premente vilitatem nunciat Annonae, habere vocis et meret fidem: Non ille reges, non tyrannos impios Timet, sepulchro agitque vatem conditus, Quod non habet, cadaueri dans, viuere: Virum fuisse et ambigat quisquam Dei? VII. IEHVS ISRAELITARVM REX EXTERMINATOR BAALIS. Qui colitis mystae mentiti sacra Bahalis, Namsides, qui vos comprimat, vltor adest. IIII. REG. IX. X. INuade gentis Isacae, Deus iubet, Namsida sceptrum, et impiger signo dato Sic sic rape globum militum, rue concito Et impetu, regesque protere impios: Fundus cruorem combibat Naboticus Achabidum: nefariam pessum iube Dari Isabelam, qua fenestra patet, canes Quam deuorent: male merito perit necans Vates: ab ipsa stirpe dele funditus Et hac, et illa parte Achabicos, luant, Innoxium, proles Draconis, viperae, Scelesta, fusus qui, cruorem: sed quid hoc O rex, coles et ipse? video, quid agites: Simulare rebus in bonis non dedecet Quaedam: sacrificum quanta confluit locis, Papae, cohors ex omnibus: bene habet, abest Nullus Baalis cultor, et nullus Iouae Adest: ad aras quisque iam suas facit Et frugibus, vinoque vesat brachia Et hinc et illinc, huc et illuc: mussitans Magicaque verba, deuorat tandem Deum Solus rotndum, se scyphoque proluit, Quid hoc? tubae sonant, micant enses: age Miles, feri, caede, impium hauri sanguinem: Clementia est in asserenda gloria, Atrocitas haec, Numinis: quin dirutum Templum latrina sit Baalis: hoc Deo Amplissimumque munus, et gratissimum, Quibus salus curae, aemulandum regibus. VIII. ATHALIAE VII. ET IOAE VIII. REGVM IVDAEORVM TYRANNIS, IMPIETAS, ET INTERITUS. Athaliae ereptus Ioas, dumIoiada viuit, Est bonus, aula pios in scelus omne rapit. IIII. REG. XI. XII. ET II. PARA. XXII. XXIIII. SCelere scelus prognata matre filia, Non mulier, atrox sed Leaena, percita Furore stirpem Athalia regiam necat Cruenta, ciues, opprimens tyrannide Arcta, tenetque sub imperii grauis iugo, Seruire sacris cogit et nefarijs: Beneficio amitae qui latet templo puer Succrescit inter ista: caelitum pater Non parta amat vi regna, non verbo sacra Contraria suo: Pontifex inaugurat, Contra socrus nutum suae, nutu Dei, Ochosiaden: praetoria pueri cohors Circum latus dat regis: aduolat, furit, Amilitibus e templo et educta occidit Regina ferro: rex manet Ioas, nefas Et destruit Baalis aras, et pij, Sanctique principis quod est, templum Iouae Instaurat: aulae quid lues, quid, auribus Quae blandienso seruit, haud adulterat? Erat sepulchro Ioiadas vix conditus, Repente rex mutatur, alijs ritibus Deditque se, nefaria sequens et sacra Lucos colit, statuasque ponit, obrui, De se, lapidibus et sinit, viro optime Merito, satum: qui cernit omnia, id videt. Vindex: adest exercitus paruus Syrum, Capitque Solymas, et Damascon abstrahit Praedam: suis inuisus, aeger, accipit Iugulatus intra parietes, dignum, suos, Crudelitatis impiae rex praemium. IX. AMAZIAS IVDAEORVM REX IX. IDVMAEORVM DEORUM CULTOR. Asciscit victos sibi diuos victor Idumes Iadanides, poenas, quas meruitque, luit. IIII. REG. XIIII. PAR. II. XXV. SCelera luant ne liberi parentium, Legis sacratae edictiones imperant: Recte ergo ferro Amazias qui vindicat In patris ipsos parricidas, noxium Merito cruorem combibit tellus: nihil Socij moratus deinde regis copias Ioacasidae (non impijs adest Deus) Iuuadit in Seirios, fretus Ioua et Solus gerit rem fortiter: caelo venit, Fusis, fugatisque hostibus, victoria. Quam facile stare qui videntur concidunt? Nil auxilii qui ferre potuer ant suis, Sibi Deos adoptat, in Iouam impius, More aulico minatur et vati necem, Impune sed non: prouocat superbior Ioan, putans, qui proteri pedibus potest A belluis, cedro esse carduum parem. Et ergo vincitur, et fugit, capitur, ruunt Murique Solymes, gaza fertur regia, Et sacra Samaran: Restitutus patriae, Senex ab aula spernitur domi sua, Qui spreuerat numen Iouae: se proripit Ab vrbe: sequitur militum globus, domum Busto relatus conditurque patrio. X. OSIAS, QVI ET ASARIAS, REX IVDAEORVM X. CVM IOTHANO XI. LEPROSUS. Iecholides fert thura Deo, lepramque reportat. Officij exequitor munera quisque sui. IIII. REG. XV. II. PAR. XXVI. NEc Numinis non cultor alias patrij, Stellata cui delubra sedes aetheris, Nec pace non celebris, ingenti hostium Cumulatus et deletionis gloria, Quid contumaces insolens rebus tibi Rex prosperis sumis animos, manu Osia Quid, officii quod non, tuique muneris, Tractus acerram, vestibusque non tuis Cellae, nisi viris quo sacris fas ingredi, Irrumpis in sacrarium, spirans, malum, Immane, praesulique minitaris? viden, Viden albicet frons instar vt niuis, lues Squamosa crustis vniuersamque occupet Cutem tibi? fuge, fuge, potes quantum, premit Infesta dextra Numinis te, segregem Acturum in hortis, quae super, vitam: regat Iothan domum, regnumque patre cautior. Quod contigit cuique munus sedulo Curet: suas Antistites agant, suas Regesque, principesque res, nec inuolent Vel hi vel illi in functiones, quas suo Verbo Deus discriminat: sceptrum ferant Reges, Ducesque, Episcopi pedum gerant. XI. NINIVITARVM VITAE, MORVMQVE EMENDATIO. Per mare conatur Ionas fugere, incidit Orcae Inque gulam, ad frugem tota reditque Ninos. IONAE. I. QVa terra ponto inclusa cunque, gentium Est vnus omnium Deus, non Isacae Populi modo: quare exitii qui nunciet Cladem futuri, mandat ire maximae Antiqua Ionam moenia Nini: existimat Qui pace quod non esse dignam Numinis Vrbem, suas negat operas Deo, fugit Et alta per rate pelagi: ipsis fluctibus Parere ventre contumacem belluae, Docet Deus sibi medijs; cum redditus (Res mira) Physeteris atris faucibus, Stupet, obsequi Deoque factus promtior, Rapit iter, intrat et Ninon, denos quater Euersam et iri clamat vrbem post dies: Sermo docetur irritus nunquam DEI, Habet fidem omnis ciuitas verbo: exilit De sede mollis rex sua: trabeam abijcit, Centone corpus operit: immemor cibi, (Quid non facit mens territa, et credens Deo?) Vndaeque vir, puer, senex, pecus gemunt, Et flent, et ignoscentiam poscunt Dei, A moribusque recipiunt sese improbis. Numen, Deus, quo mitius nullum, videns Damnare se ipsos improbos, oraculum, Fremente vate, temperat: nullum Deus Gaudet perire: diues in mortalium Clementia turbam vniuersam, non bonis Mittitque vates, vatibusque gratiam, Credatur vt, largitur auditoribus. XII. ISAIAS PROPHETA GLORIAM DOMINI CONSPICATUR. Solus et est vnus sanctus Deus, omnibus aeuis Qui fuit, et Sanctus solus, et vnus erit. ISAIAE VI. THrono sedentem conspicit vates Deum Amosius arduo, aurei laciniae Cuius replent delubra templi, flammeo Vultu superne astantibus, senae quibus Alae, Seraphis, quis tegunt facies, pedes, Tollunt in auras seque, et vnanimi sono: Sanctus Deus, Sanctus Deus, Sanctus Deus Caelestium Rex copiarum maxime: Cuius refertus vniuersus, qua patet, Est gloria, orbis: et tremunt postes, domus Et fumat ingens: Heu mihi vates, Iouam Qui vidi, ait, non mundus ora, inter labiis Contaminatos et colens vitam: aduolat Cum Genius ecce, sumserat quem forcipe Ex ara, et os carbone tangit illius, Et, inquit, abijt crimen a te, noxijs Datur tuis venia. Fauente numinis Sic gratia deinde sanctus mittitur Ad auribus, oculisque captos, Isaci, Limus quibus praecordia obduxit grauis, Gentem: viros et impios, nurus, senes, Et flamines, cum plebe regem, principes Obiurgat, increpatque festos et dies, Et ferta, lunas et nouas, et Sabbatha Reijcit, quibus quod nil agit, tandem minis Terret, futuram vastitatem nuncians Vrbique, delubroque, reliquiis super Manentibus tantum, ex quibus gentem sibi Fuso salutis publicae ergo sanguine, Pater futuri seculi Christus legat. XIII. ACHAZVS IVDAEORVM REX XII. IDOLOLATRA INFELICISSIMUS. Achazus ritu colit impia sacra prophano. Hinc facit aduerso, quod facit omne, Deo. IIII. REG. XVI. II PAR. XXVIII. IOathamides, quem terra, caelum, tartarus Tremit, adeo non patrium colit Iouam, Qua iacet vt Hinos execrandis initijs Per filium ignes traijciat, et gentium Flagitia perpetrare non dubitet, domus Et adyta sacra claudat, et faciat nihil Ritus, parentibusque data mysteria, Errore mentis omnibusque suffiat Passim sacellis, angulis, et collibus: Constituit aram maximam: Vsias probat Quod Hypocrita (ad regis sacerdos impius Conuertitur facile voluntatem) locat Baalibus statuasque: Vatis respuit Promissa, metuere titionum fumulos Prohibitus: a Ioua recusat poscere Signum polo, solue: non Siloa placet: Euphratis atis ipsum expetitur ingentis mare. Mirum quid est, si deditur Syris, Phaca Et parricida Romelides regis sui Occidit, et tot victor abigit millia? Quid filium quod perdit est mirum, duces Amittit et belli, vnde spes est auxilii, Assyrio et ab rege premitur? Quisquis suae Mentis, relicto, somnia sequitur, Deo, Illumque nugatorijs existimat Sacris coli, verbo repudiato, malum Si patitur, ipse damna sibi sua imputet. REGNI ISRAELITICI CONFVSIO, BT OCCASVS. Gloria Iosephidum sceptri perit inclyta: Sancta Cur iussa aeterni non habuere Dei? IIII. REG. XVII. NIhil bonis, Creator obruit quibus Malos, Prophetae nil agunt quicquam minis. Beherides, Nahumus, et Phatuelides, Suetus boues et Thecuites pascere, Pleni Deoque relliqui praecordia: Sed vsque gens, et vsque peior Isaci Secura fit, recti: Omnis aetas perciti Rigidas ferunt furore ceruices, viri, Pueri, senes: Sacella fumant, arborum Sub frondibus, sub collibus passim hostiae Caeduntur: aras ante flamen fert (nefas) Sacrum Baali: luce cassi principes Vitulos colunt, conflauerant quos, aureos: Huc adde honores, exhibent quos, fornice Nitente faculis quae micant poli, adijce Traiecta flammas liberum per corpora, Auguria, diuinatio num insanias: Nec puniat Rex orbis illos? Mutuis Hinc caedibus tyrannus alter alterum Iugulat: molesti sunt Syri: impium Phacam Asser malo Phul mactat, et sui facit Iuris, rebellat parricida sed Hoseas Rex vltimus: adest, atque Samaren obsidet, Magnum ter annum voluitur circum iubar Dum Solis, Asser patrijs a finibus Salmanus et Cozanis ad flumen procul Tribus nepotes Isaci transfert decem: Domi Deo seruire quicunque abnegant, Propter ferant ea non domi tyrannidem. XV. EZECHIAE XIII. IVDAEORVM REGIS PIETAS, ET BENEFICIO CAELESTI DE ASSYRIJS VICTORIA. Ezechias reuocat leges, ritusque sacrorum. Assyria angelica perdit et arma manu. XIII. REG. XVIII. ET XIX. II. PAR. XXIX. ISAIAE XXVII. Pius impio, quod contigit raro, satus Parente Abides. quod mali videt malis, Non pacta sacri intaminata foederis Seruasse, quid ferat: imitatus, ab ouium Qui pastione factus est Rex, Dauiden, Vnum colit Iouam: Sacella montibus Vertit, cremat lucosque, et aras, et focos, Inepta cui superstitio facit sacra Disturbat, Amramidae opus, aenuem et terit Praestera, legibusque toto pectore Studet, sacris et institutis, ritibus Suos iubens seruire pristinis: Deo Secundo ideoque vindicat sese a iugo Regis Ninon tenentis: Hebraeas ruit Exercitu qui maximo in fines, vomit Et in Iouam ore Apostatae conuicia Scelesta Rabsaci: arma corripit, Fidem, (Quae parua cum videtur est amplissima.) Ezechias, precesque: vates adiuuat Amosius, atque barbaras contra minas Verbo iacentes excitat mentes: adest, Adest Deus, suasque vires exerit, Cum spes salutis nulla: mora nec, angeli Centum iacent et octo ginta millia Castris virum manu hosticis: fugit impius, Domi peritque: gratias agunt IOVAE Vatesque, rexque, plebsque sancta VINDICI. XVI. EZECHIAE E MORBO LETALI RESTITVTIO, CVM VITAE AD ANNOS XV. PROROGATIONE. Quinque ter Achasidae viuendi prorogat annos, In cuius dextra est vitaque, morsque, DEVS. IIII. REG. XX. II. PAR. XXXII. ISAIAE XXXVIII. VIri impetrat nil non pij precatio, Incensa quae flagrante funditur fide. Ezechias iacet aeger affixus toro: Amosius illi et vltimam denunciat Horam: mori non est malum in Domino: malos At quod videbat (quod solent semper) Deum Latus scelesta per suum calumnia, Abolita propter signa, lucos, et sui Aras parentis, sauciaturos: gemit Ritu columbae, stridet instar hirundinis Ad mentionem mortis, atque iniuriam, Facere sibi qiritatur illam: cum Iouae Propheta iussu, rex tuas, ait, preces Et lachrimas audiuit, et vidit, tuae Additque terna lustra vitae maximus, Qui nil potest non genitor: ecce per gradus, Subito regresso sole, per descenderat Quos, vmbra retro cum meat solarij Decem Achasi, rex et fidem verbo, et adhibet Signo, valet, vigetque, plura qui solet Et dare petitis, concinit laudes, Deo. Similis sui postrema ad vsque tempora Vitae, nisi Babylonica superbior Legatione factus esset: sub manum Igitur Iouae quoque monitus se subijcit, Nil ferre triste, nil recusans asperum, Rerum arbitro si placeat omnium Deo. XVII. TOBIAE PATRIS IN EXILIO ASSYRIO MISERIAE. Qua Ninos, et miser est quamuis caecusque Tobias, Non etiam offensum hoc nomine Numen habet. TOBIAE I. IAm venerat praedictionibus fides Propheticis, et fuerat Ephramus: Ninon To bielides transfertur exul, et pius, (Assuescere a puero adeo multum est) malos Inter manet, seruatque ritus patrios, Et pacta sacri intaminata foederis, Regis meretur et fauorem Barbari Sibi, suisque, sed breuem: cum principe Mutatur aula: Fusus angeli manu Exercitus cui moenia ad Solymes erat, Furit domum reuersus, Isaco satos Crudelis exulesque iugulat: omnibus (Miserum) iacent occisa vicis corpora: Dolet, relictis dapibus et terram inijcit Maestus suis popularibus hic, et ad necem Iussu Tyranni quaeritur saeui, bonis Et omnibus spoliatur: occubat, (Deus Punire sic solet impios) a proprijs Rex filijs mactatus: Aquicaris opera Licet et recuperat Tobias sua, fit tamen Rursus benignitate pauper, et miser. (Seni calamitas quae diem non cernere, Audire voces et suorum non bonas?) Oratque mortem: Sunt Deo curae exules, Qui mente, qua par est, colunt Numen, malus Dicendus et non est statim, pressus malis. XVIII. TOBIAE T. F. ANGELI BENEFICIO FELICITAS. Pellitur Asmodeus, copulatur Sara Tobiae: Felix connubium conciliante Deo. TOB. V. VI. etc. CHaros habet sic ergo mortales Deus, Vt mentium custodia, Patris, nihil Quo maius est, augustius nihil, vident Qui vultum, et ora, saepiat caelestium? Iouae regentis cuncta nutu maximi, Tobia eunti in Mediam iungit sato Sese Angelus, cui nomen a potentia Aegris medendi, belluae et, viae comes, Tigris fluit qua, fauce piscis liberat, Iuuenique Rague lidis thorum, fugans, Conciliat, hostem nuptiarum, pronubus: Orant noui vitam, impetrantque coniuges: Mater, paterque aguntque gratias Deo: Ad Gabria profectus Angelus editum Inde, exigit Ragense debitum: Via, Soli duo qua venerant, domum ad suos Saluum reducit coniugem cum coniuge, Opibusque, familiaque: patris illinit: Genio iubente, felle piscis lumina Natus reuersus, argema cadit et oculis: Nurum excipit cum filio laetus, Iouae Grates agitque Tobias senex: cui Cum filio se Genius aperit, et petit Caelos: pater praecepta dat nato, canit Euersiones et Nini, Solymes: sua Sunt praemia pietati, et vsque tegit, vices Mundi reciprocras inter, ipse bonos DEVS. XIX. MANASSIS XIIII. IVDAEORVM REGIS IMPIETAS, ET IN BABYLONICO CARCERE PAENITENTIA. Carcere te damnans exemplo es clause Manasse, Ad vitam quod non sit via sera piam. IIII. REG. XXI. II. PAR. XXXIII. IN carcerem quidnam retrusus, fertilis Qua moenia Babylonis Euphrates secat, Gemis Manasse Rex? arena quam maris Natus parentis optimi eheu pessimus, Numerosiora perpetraui crimina, Tellus tremiscit quem mare, polus, tartara, Contra Iouam, legemque sanctam, flamines, Quis quaestui relligio vera Numinis, Secutus, euersa a parente montibus Sacella, et aras excitaui: fornice Faculis poli radiantibus picta dedi Thus: nunc Baal, nunc maximus mihi Deus Molochus erat, traiectione quem (nefas) Meum per ignes colere iuuit liberum: Quid sanguinis tantum innocentis o querar Fudi quod, vt cruore stagnaret solum Vatum? nimis quos inter et te lignea Ingratus Amosida senex serra scidi, Secandus ipse in mille partes millies. Hac quae catasta propter in tenebris traho Indignus atris luce vitam: qui Deum Spernunt vt exelplum omnibus sim seculis Miser tyrannis: Nec tamen viuo sine Spe prorsus: An non omnibus parens fauet Peccasse se fatentibus caelestium, Veniamque propter dat futurum Dauidis SEMEN, quod hostia expiabit crimina, Mortale rursus iunget et caelo genus. XX. AMMON XV. REX IVDAEORVM IMPIETATIS PATERNAE IMITATOR. Cur peccatorum potius, scelerumque Manassae Ammon, haeredem quam pietatis agis? IIII. REG. XXI. II. PAR. XXIII. QVi neminem vult interire, Salutifer Non morte, sed vita impij gaudet, Deus, Se corrigit qui paenitendo: regium Decus Manasse restituto redditur In integrum: qui iam colit doctus malis, Mandat Iouam colique ab omnibus, impios Aboletque cultus, tollit aras, proijcit Focos et vrbis moenia extra, patrij Studiosior, quo Numinis spretor magis Fuerat prius: quid filius? Poenis nihil Sui parentis, nil mouetur carcere: Proauique mauult esse similis, quam pij Aui, patrisque se recipientis bonam Ad frugem, et ambulando patria via Offendit et Iouam, et lutosos inuocat Prostratus, aures quis, nec ora sunt, Deos: Et regnat ergo tempore exiguo, et cadit, Opis nihil ferentibus, qui sunt nihil Nihil iuuantque, Dijs lutosis victima, Domi peremtus a ministris impijs. Caue malus es quicunque, mala te mors manet. XXI. IOSIAS XVI. IVD. REX OPTIMVS, ET SANCTISSIMUS. Impia Iosias delubra euertit, et aras, Hunc, sis vt gratus, Rex imitare, Deo. IIII. REG. XXII. ET XXIII. II. PAR. XXXIIII. ET XXXV. AFflata qualis thureo e suffimine Nares lacessit aurluae suauitas: Gustatui mel quale: qualis accidit Epulari in accubatione Musica Aures ad eruditulas: Ammonide Talis memoria Regis: infestissimus Hostis superstitionis, abrogat sacra Peregrina, signa frangit, aras polluit, Sacella vertit, Astarotum eliminat, Chamosioque scelere cum Melcomium: Currus, equosque Solis, Erronum rotas, Et ganeas tollit, Magos exterminat, Vitulicolas crematque in aris flamines: Purgat sacri delubra templi: hinc exigit Et sarta tecta sedulusque, et consulit Vatem reperta lege, motus et animo Sibi ac suis clementiam poscit Iouae, Populique vicia emendat, et Phase sacris Epuletur agnis vniuersa plebs, iubet: Diuina quid loquar in apertum oracula Sacros libros relata, populum Antistites Ex quis, iter quasit polo, instruant rudem? Quid multa? Dauidem aemulatur principem Generis, sinistram nec, nec ad dextram manum Flectendo: Sed cur propria non homines agunt? Tandem tyranno Aegyptio sese obijcit, Et impedire euntem ad Euphraten cupit. O plane avita erroibus mortalium XXII. REGNI IVDAICI SVB IOACHASA XVII. IOACHIMO XVIII. ET IECONIA XIX. REGIBUS CONFUSIO. Quid mirum, viuunt male cum populusque, patresque, Cum Ducibus pereunt si male regna suis? IIII. REG. XXIII. XXIIII. II. PAR. XXXVI. QVam ficta recidunt ad suam cito vim? Iouae In integrum restituerat cultum, optimus Post Dauiden, et Achasiden, quem Iosias, Patre mortuo Hamutalides vertit, suis Factisque praemium a Pharaone accipit Dignum, peritque: imitatur impius malum Ioacimus Ioachan, necique destinat Vates, crematque Anatotidae libros, fidem Regi datam fallitque Chaldaeo, luit Poenasque ab vrbe abstractus, asini conditur Vilisque busto mortuus: regnum excipit Natus Nehosta, nil puer maioribus Melior, nisi quod obtemperat Anathotidae, Rebus coactus asperis, et cum sua Babylonijs se matre tradit, omnibus Clientibusque, et optimatibus: lares, Cernenda nunquam patriaeque moenia Vinctus relinquit: auferunt opes simul Hostes sacrasque, regiasque barbari. Se nemo fallat: improbos nunquam Deus Non assolet punire: caueant quos iuuat Dextras pio contaminare sanguine, Et obstinato viuidum, ac minax face Teli trisulci Numen ausu temnere. XXIII. HIEROSOLYMORVM SEDECHIA XX. ET VLTIMO REGE EUERSIO. Vrbs Solymaea ruit, populus transfertur in oras, Euphrates mediam quis Babylona secat. IIII. REG. XXV. ET II. PAR. XXXVI. REc vana sunt oracla, nec minae Dei. Fratrum aemulatur impios Sedechias Mores, fidemque deserit, regi datam, Superbae habebat sceptra qui Babyloniae, Monentis et bene Ieremiae respuit Praecepta, Busidaeque vatis litteras, Turbae obsecutus luce cassae flaminum: Et ergo adest, et eingit vrbem barbaris Signis, premitque rex Nabuchodonosor Bis mensibus nouem obsidens sacram: nihil Aegyptius fert auxilii: necat fames Plebis, patrumque inclusa dira corpora: Nec sustinetur hostis amplius: patent Portae refractae: Rex fugit: sed a suis Desertus, ad Babylonium, poenas luit, Retractus: occidi aspicit natos, dehinc Eruitur oculos, implicatur vinculis: Templum ruit, vasa auferuntur: splendidae domus cremantur: diruuntur moenia: Solyme iacet: scelesta turba flamines, Ferro optimatesque occidunt (miserum) senes, Anus, viri, puellulae lares suos Dulcissimos iam serua respicit cohors, Suisque tandem terra fruitur Sabbathis. XXIIII. IEREMIAS PROPHETA AERVMNOSISSIMVS. Nil agit Helchiades precibus, monitisque, minisque, Et plorans patriae tristia fata, perit. IERE. XLI. XLII. AT ista vates consecratus numini Anathotides a matris vtero conspicit, Nec tot malis immoritur eheu? scilicet Miser didicerat esse pridem: Iosiam Iam fleuerat: labore multis irrito Annis patres, et principes, et flamines Monuerat, obiurgarat, et deuouerat, Extrema comminatus: obfirmauerant Oui ferreas furore ceruices fero: Gestauerat iam vincla collo: regias Conspexerat6 migrationes, compedes: Iam postulatus fuerat ad mortem, iocus, Risusque minimis, maximisque: Carceris Tum squalidi iacuerat in voragine: Et execratus vapulauerat sui Ortus diem (impatientia o quid non facit, Parumque firma mens?) erant multo super At tristiora: liberatus vinculis Victore ab ipso, faciliore ciuibus, Necm Godiliae, et scelus Nathanidae Spectat, Canopitarum in oras et, videt, Raptus, poli fieri a suis placentulis Herae nihil monendo proficitque, agris Ac Taphnijs tandem occubat saxis. Solet Hanc gratiam referre mundus Vatibus. Adami Siberi