Sionion.

Sionion. Machine-readable text Siber, Adam Siber, Adam XML version, markup prototype, December 1999 ? markup Camena

http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ siber1 sibersionion.html siber001.jpg sibersionion.xml siber1/jpg html Lipsiae, 1573.

Regeln fuer die Texterfassung 12/2000

not necessary

siber1 sibersionion 20 August 2003 Rüdiger Niehl markup Basic XML-markup: divisions, lines, heads, TEI-Header. typed text - partial structural markup - no semantic markup - no spell-check SIONION, SEV, HISTORIAE SACRAE LIBER QVINTVS. I. ECCLESIA IN BABYLONE EXVL. Barbaria in media curae est Ecclesia, sicca Qui vitae ossa potest restituisse, Deo. EZECHIELIS XXXVII. ET XL. DAN. I. ET II. OPpressa cum iacet a tyrannis, vndique Et misera habetur, excitata Ecclesia, Floret, vigetque maxime: quando domo Exterminatur, inter ipsos inuenit Hostes locum: qua Chobar, extorris videt Ezechiel quae visa? quis sese erigit, Animos et alijs addit, denunciat Malum malis tum vatibus, tum gentibus, Solymoque regi: Dein Iouae iussu arida Alloquitur ossa, quaeiacent campo, sonus, Motusque cum repente fit: nerui, et caro Inducitur noua omnibus compagine: Quae spiritus simul afflat, ecce (Hebraicae Gentis futura imago) cum viuunt: cremat Hinc scuta, iacula, cum sagittis, vectibus Magogi, eumque in valle sepelit Gogica, Turba execrata cum latronum: quam prius Extiterat, inde pulchrius templum extruit, Telluris Isacique sorte nepotibus Promissa iugera diuidit, sacrarium, Vrbemque condit, Numinis quae seculis Sit omnibus. Non inquinatur Aulicis. At parte Daniel alia dapibus Dei Cultor, et adhuc iudicio iniquo liberat Puer Susannam: charus et post barbaro Regi, patre illum de supremo caelitum Docet, suae clarissimum gentis iubar. Decoratur auctus merito honore nobili, Honre, quo par, afficit quisquis Deum. II. SOMNIVM MONARCHICVM NABVCHODONOSORIS. Somnia non semper fallunt, Babylonius heros Regnorum seriem nocte silente videt. DAN. II. COCtilibus vrbem moenijs semiramis Qua cinxerat, mentem anxius curis videt Babylonius quiete noctis somnij Imaginem rex, visam et obliuiscitur, Factoque mane, illam augures poscit suos, Magosque, mortem comminatus: nec magus, Nec dicere augur nota Numini potest. Ad ergo versus cum suis aequalibus Preces, rogat Propheta, quem rerum omnium Nihil latet, caeli arbitrum, visum obijci Et regium sibi impetrat. Stabat caput, Signum, aureum, sed pectus ipsum argenteum, Femur aeneum, ferroque duro tibias: Ferro pedes hac parte, parte sed luto Illa: reuulsus cum manu nulla lapis Cretaceos, et ferreos ferit pedes, Subito et metalla conteruntur omnia: Ventoque dissipantur: at factus lapis Mons, implet omnes, qua patet, terrae plagas. Tum signat, inquit, quae futura sunt Deus, Arbitrium qui rex habes orbis, tibi. Tu caput es aureum, aliud inde, aliudque item Tuo minus subibit imperium: vltimo Tandem loco durissimum, sed dissidens (Argilla ferro non potest miscerier) Cum regnum erit, ideoque non stabile: Deus Nam tempore illo suscitabit caelitus Regnum perenne, montis instar omnia Metalla quod comminuet. Audit, et fidem Sermonibus Prophetae habet Rex, et Deum Gentis fatetur vnicum Abrahamicae. III. COLOSSVS, ET CAMINVS BABYLONICVS. Dura videt medijs non vri corpora flammis: Tantum vni ferre est vota, precesque Deo. DANIELIS III. NOn vult Deus praescriptionibus coli Rationis, est quae caeca rebus in sacris, Nostrae: Colossum Barbarus rex maximum, Et aureum, sit gratus vt, caelestium Patri erigit, monarchico pro somnio, Ad Numinis compellat, haud scite, suos Et sacra, cultumque vnius: Flamma aestuans Fornax anhelat: Terna corpora huc virum Constricta dantur vinculis, qui, debitum Mundi arbitro potenti, honorem renuunt Facere metallo: Quis Deus, rex percitus, Quis est, furore, dixerat, qui vos mea Eripiat ex manu? ambulare conspicit At ecce, flammas edomantem feruidas, Iam maximi fornace filium Dei Inter solutos: corripit satellites Ignis: vocati prodeunt nulla viri Tres parte laesi. Fide constanti patri Rerum omnium animi mente, inania, quae nihil, Idola abominatus: in flammis potest Seruare, et vndis te, nihil qui non potest: Miraculo reuersus ad mentem bonam, Tendit supinas arduo caelo manus Rex, dexteram et tuentis agnoscit polos, Agitque grates, inter et ponit, loqui Decreta, ne secus aliquis de Numine, Quam par, Abrahamidum ausit ore barbaro. Sit summa cultus cura regibus Dei, Ipsi probatis institutis, moribus, Ferant nec execrationes impias. IIII. NABVCHODONOSOR BRVTVM. Bestia rex factus Chaldaeus lustra pererrat, Pascitur et tardi gramina more bouis. DAN. IIII. PEccare metuens Numinis cessa, fidem, Quae comprobatur actionibus pijs, Habe Deoque, principisque suscipe Partes boni, contagione criminum Sic liberatus omnium seruaberis: Regi Propheta dixerat Babyloniae Tenenti opes: quid fit? Superbus ambulat In regia Nabuchodonosor polo Aequalis, vrbs et haec opus potentiae Est nostrae ait, suprema votorum attigi, Citiusque dicto, Erynnis excusso sonat Dirum flagello, percitus furoribus, Vt caesa siluis ornus, olim viderat Quam per quietem, maximus in humum ruit Rex ille regum: pellitur regno, fugit Siluas in altas, pabuloque (principes Vobis canuntur ista, quos leuat polo Inflatio superba mentis.) vescitur, Quem delicatus pauerat cibus, bouis, Pernox aquis, et perduis caelestibus Magnis madescit solibus septem: caput Horret iubis, et vnguibus manus, pedes, Vt alitum: Non punit, vt perdat Deus, Finem, modumque cuius ignoscentia Nescit: vigor animi ergo cum regno redit, Factus, tyranno, qui pecus fuerat: poli Quare celebrat redditus sibi principem: Qui deprimit sese arroganter qui gerunt, Terras suo per et superba arbitrio Dispensat hominum sceptra, nulli obnoxius. V. DANIELIS VISVM MO NARCHICVM. Bis duo regna videt vates, leo, pardus, vrsus Quae, fera terribilis, et pede, dente, notant. DAN. VII. DEpraeliantes feruido sibi aequore Videre vates quattuor ventos thoro Somno iacens videtur: existit leo Alis iubatus ex mari binis, quibus Hominem reuulsis induit, Babylonici Imago regni: sequitur Vrsus Persicus, Longis tribus cum dentibus: volans ruit Aemathius inde quadriceps Pardus, mero Peritque: Sed quid esse dicam bestiae, Quartum quod animal viuidum, horridum, minax, habensque dentes ferreos, et cornua Decem, omnia vorat, omnia pedibus obterit? Enascitur quin ecce, deiectis tribus, Oculosque corniculum hominis, magnum sonans Et osgerit, pugnatque cum sanctis Dei, Laceratque lingua Numen impia: refert, Regnum fore illud orbis, angelus, vltimum: Quod deuoretque, et desoletur omnia. Nam quis, reuulsis cornibus tribus, videt Non, esse eum: sceleribus imbutum omnibus Bellum Deo qui, coetui et credentium Facit? furenter sed licet nil non agat, Nitatur et mutare leges, tempora, Agit nihil. Nam cui ministrant caelitum Centena mille millia, et tot millies, Longaeuus homini iam dedit Nato omnium Rerum potestatem: Interibunt impij: Perennibus, non terminandum, seculis Regnum beata possidebit ciuitas. VI. DANIELIS VISVM PERSICOMACEDONICVM. Concurrunt Aries inter se, Hircusque caprinus: Vincitur hic, sed post victor et ipse perit. DAN. VIII. HAec coctili quam struxerat Semiramis Saxo vrbe: at arce Susiana conspicit Vates Arietem Medopersicum, fluit Qua regia vnda Eulaeus, altis cornibus, Quibus impetum dat in Notum, et Fauonium, Ipsumque Borean: subito in illum cum volans Caelum inter, et terram efferatis viribus Pellaeus ecce ab occidente corniger Ruit, illicet connixus illum cornibus Mutilatque geminis, et solo stratum obterit: Crescensque fit pulso ipse magnus aemulo, Sed non diu: Nam frangitur, quod maximum, Cornu caprinum: cuius accrescunt loco Bis bina caeli in quattuor spectantia Mundi plagas: in Africum, et profert Notum Se paruulum ex quorum vno, et inclytum solum, Caelestibus facitque bellum copijs Ausu superbo: quae micabant aethere Stellae cadunt pessundatae: Ducis (nefas) Incessitur vis maximi: cessat sacrum Perenne: delubrum iacet. Videt haec, sibi Nec quid velint intelligit vates: docet Cum Genius illum rege de Pelasgico: Ex posteris facie impudica, aenigmatum Cuius futurus conditor: qui sit Dei Genti daturus, principem stans principum Contra, mali, damnique plurimum, haud manu Frangendus homibnum, sed furore caelitum. VII. MONARCHIAE PRIMAE, QVAE BABYLONIORVM, EXCISIO. Aurea capta ruit Babylon: rex impius vna Occubat: hinc Medus candida sceptra capit. DAN. V. POenis aui, quae notae erunt, nil territus, Cui paret aether, quem tremiscunt Tartara, Vt Mero dachus nec Tonantem sustinens Propter vocari Balsaar fatuus, Deos Ad aureosque, argenteosque, et aereos, Et ferreos, et ligneos, et saxeos, Quis sunt nec aures, nec manus, nec lumina, Reuoluitur, suosque, abisse exercitum, Senis quater qui presserat iam mensibus Babylona, Medum existimans, vocat ad dapes: Voratur, et potatur ergo largiter, Maius nihil quo, contumeliam in Dei, E poculis, vasisque Solymis: cum manus Parietis ecce apparet in tectorio, Scribitque, nemo quas potest legere, minas: Donec Nitocris iussu adest Vates, malum Et nunciat tyranno, aitque, MENSVES est, Et PONDERAVIT, et tuum PARTITVS est Regnum Deus Medisque, Persisque: alueum Illa statim cum nocte siccatum ruunt, Astyagide duce quem canes nutriuer ant, Per flexuosi Euphratis hostes: ilicet Babylon cadit, rex ebrius ferro interit, Oppressor opprimitur, alios qui oppresserat, Et praeda praesdatur, rapina raptor est. Fit Daniel, fuerat vt ante, maximus, Aetas subit regno aureoque argentea. VIII. DANIELAD LEONES PROIECTVS. Indomitum parcunt Vati rabida ora leonum: Turba Deo pugnans, quae meruere ferunt. DAN. VI. COelestium prius relinquas quam patris Cultum, ipse sanctione quam sacrat sua, Quaecunque habes linque omnia: imo proijce Domum, thorum cum liberis, fortunulas, Vitamque denique, spoliere quam Deo. Cyaxares Darius edicto vetat, A satrapis persuasus (in regno virum Tantum quibus potesse Iudaeum dolor, Vt vnus antecellat omnibus) roget Ne ter quis a quid homine denis lucibus, Vel Numine aliquo, rege quam ipso Persico. Iussis Dei contrariam ml Daniel Legem moratur, et domi fundit polo, Flexo diebus singulis ter poplite, Preces, fenestra, Solymae, aperta, moenia Versus: calumniator aula enunciat Hoc, exulem parere nolle legibus Clamatque: Vatem excusat ipse, sed nihil Rex quicquam agit: quare in leonum mittitur Reus specum: quem prosecutus omine Fausto, cibo Darius abstinet, carens Tota quiete nocte, mane et inuenit, Ora Angelus quis presserat, famelicas Saluum Deo carissimum inter bestias Virum: cui gratatus impiam abrogat Legem, coli Vatisque Numen imperat Ab omnibus, claumniatores lacum Et in leonum conijcit. Poenas luunt Merito mali, pericla qui bonis struunt. IX. SEPTVAGINTA HEBDOMADARVM ORACVLVM. Angelus Hebdomadas, venturi tempora CHRISTI, Explicat, et regni secla futura noui. DAN. IX. VAtes legit Anathotidae vatis, libros, Bis lustra septem seruitutis quis, Deo, Genti Isacae praedixerat, plenus, fide Ardente fundit et preces, cibo abstinens, Centone amictus, puluere aspersus caput, Laudem Deo tribuitque iusticiae, sibi At dedecus, suisque: reges, principes, Egisse patres et fatetur impie, Meritoque quicquid triste, crudele, asperum Tulerint, tulisse: nunc agat sed mitius Cum gente Numen ad reuersa patrium, Se propter ipsum, propter et Dominum, rogat: Quae cum foret vix elocutus: en venit, Cui nomen est a fortitudine, Angelus, Et inquit, assum missus interpres tibi, Absconditi, quod editum est, oraculi: Sunt destinati septies deni patris Genti Isaci, sacrisque septenarij, Peccatum vt aboleatur, vtque veritas Fatidica comprobetur, innocentia Et referatur, rore, quo nil sanctius, Herosque sacro liniatur, sol videt. Ab vrbis ergo, rursus instaurarier Iubebitur quo, tempore, ad Christum ducem, Sunt lustra centum, quattuor minus, vagae, Cum messibus senisque Lunae sex, fidem, Quibus peractis, firmet vt pacti sacri, Et expiet scelera hominum, cadet hostia, Quater antequam finem ferant menses decem Ferto perenni, stans calamitosum in loco Nefasque sacro vasta reddat omnia. X. HEBRAEORVM AVTORE CYRO PERSA EXILIO BABYLONICO LIBERATIO. Libera Mandanides dimittit corpora gentem Hebraeam, ad patrios datque redire lares. ESDRAE I. ABramidum ergo poena, gentium salus, Elapsa septem lustra bis postquam exilii Essent, potitus vrbe Cyrus, coctili Quam cinxerat Semiramis muro, accipit, Facilem excitatus Isaci diuinitus In exules mentem animi: abire liberos Quos, et iubet reparare templi moenia, Redditque vasa dedicata cultui Dei, sacerdotesque mactat impios, Nomen Iouae professus augustum, manum, Cuius, praehensus, maximas euerterat Fauore opes, depresserat gentes, Ducum, Regum latera discinxeratque: Filius Ponit Salathielis aram: fit sacrum Regi decet quo caelitum ritu: impius Cambyse opus retante liuor impedit, Domo procul res Arcticis cum gentibus Est dum Patri: quise (Tyrannos sic decet Perire) gladio proprio dein conficit. Haggaeus igitur rursus atque Addonides, Iussu, excitant Sorobabelum, et Iosuam, Vates, Dei: delubra surgunt: imperat De regio Darius ipse suggeri Histaspides, ad structionem quis opus, Fisco, adijcitque victimas, et munera: Vt supplicetur maximo caelestium Pro se Patri, suisque natis. Regium est Hoc, sacra amare, hoc principes viros decet. XI. ORACVLVM ANTICHRISTICVM. Extitit Antiochus cultoris imago Maofi, Non vllum cui par impietate scelus. DANIELIS XI. HAec inter (est coetus Deo curae suus, Ideo futura plurimis enunciat Et ante seclis) quae seret Canopicos Inter furens, et Arcticos, discordia Bella Angelus dum disserit, Vati vafrum Et versipellem pingit, atque callidum Quendam, potens non viribus qui rex suis Factus, pijs bellum inferetque, et omnia vastabit, et pessundabit. Libidine Hic cuncta agens pro propria (ait) contra Deos Superbiet, seque efferet regum supra Regem, sacrum perenne tollens, omnibus Felixque rebus: Hic Deum nec patrium, Nec, quae probat, connubiorum foedera, Facesque Lex curabit: insolens Dei Numen loco Maosium veri sibi Finget, suis quod patribus non cognitum, Colet metallis, et smaragdis, purpura, Gemmisque: dites, et beatos partium Maosiarum reddet: vsque rex Noti Dum bello in illum inuadat, at rex Arcticus Potiatur ipse nobili terra, ac locet, Qua mons sacer, tentoria inter aequora: Geticis et ortus asperis in finibus, Et Sol venit qua, rumor illum terreat, Pro gente stante Micaele sua maximo: Haec genius: esse quae licet gryphos putes, Ex parte, quae postrema, tardior tamen, Cultor Maosi in aede qui Dei sedet, Quis iste rex, qui non videt, nihil videt. XII. IVDITHA VIRAGO. Assyrius propria mactatus perditur harpe Et tantae laudem femina caedis habet. IVD. I. VIctor tenet Nabuchodonosor Nini Dum sceptra, Cyri degener seu filius, Histaspides siue ipse potius, irruit, Loca populans vicina Iudaeae, fero Cum milite Olophernes superbus, in sacros Fines, Betuliamque paruolam obsidet: Quae pressa bello, rerum inopia et omnium, Intra parat se dedere hostibus dies Certos, opem caelestium nisi tulerit Rex: Meraris reprendit ista: Non Dei Vadanda sunt consilia: Principes iubet Animumque fortem habere, vota concipit Et sancta, quid factura sit quaeri vetans: Comitata simulat transfugam inde ancillula: Captam videt, visaeque forma incenditur, Orationis vocibusque subdolae, Dux hostium, ad cenam vocatque: Iuditha Non abnuit venire, et impetrat, sibi Vt dapibus abtinere liceat barbaris, Epulis eo coramque proprijs vescitur: Ignem adijcit tyrannus ignibus mero, Et quem thoro libidini parauerat, Obdormit. Ergo sola cum solo, eripit Acinacem relicta vagina, aduocans Ad coepta numen inclyta, amputat et caput Hosti, suis reportat et victoriam. Sternit pusillis magna, vincit fortia, Nil non potest quod Numen, imbecillibus. XIII. ESTHERA EX CAPTIVA REGINA. Quae captiua prius, sit coniunx regia Adassa, Conficit et populo commoda quanta suo? ESTH. I. ET II. ECclesiae cum Persico conuiuio Quidnam, quod agitat, Susa qua, rex mensibus Sex Priscus Assuerus? vocata principum Negat venire vastis in coetum, licet Rex mandet ipse. Mulierem par est viro Parere, non suo imperare. Ergo, nocent Exempla quod, sententia de Iudicum Superbior merito excidit regis thoro, Et quaeritur Dario alia coniunx: suis, Abischailis sanguine Hebraei sata, Orbata Adassa parentibus, sed qua magis Haud liberali forma erat, deducitur In regiam inter caeteras, statim placet Et Hegiae custo dienti virgines: Qui curat apta regio vt fiat thoro Odoribus, cultuque digno: concipit Histaspides Rex, vt vidit puellulam, Quas taeda flammas pinea, atque eam thoro, Animosque recipit: Serua regis Persici Fit vxor, indicio et marito enunciat Vitae periclum patrui, illam gratior Rem propter, Augustaeque nomen accipit. Abiecta tollit, celsa deprimit Deus, Et vnde opis, nil auxilijque, maximam Ecclexsiae vim commodorum comparat. XIIII. AMANVS PRO MARDOCHAEO. Fixerat Iaridae quam, de cruce pendet Amanus. Ipse alijs merito quam struis, arte peris. HEST. VIIII. FIt Susiana magnus aula Amadathides, Coliturque, Regis vt parens, ab omnibus: Iaire satus cultum impio solus viro Negat: furit, paratque Amanus funditus Gentem Isaci delere: carnifices volant Prouincias et iam per omnes litterae: Quid patruus, quid faciat Estherae? ingemit Luget, dolet, clamatque: coniunx regia Hoc audit: itur in preces: vitam obijcit Pro gente Adassa periculo sua: Deus Regis animum gubernat: ad dapes vocat Amane cum regina regem: Qui mero Esthera, ait, quid expetis, laetus, dari Tibi? redeat die altera ad epulas rogat. Inter tenebris ista lux medijs micat Abrahamidis: dormire noctu rex nequit, Legitque Mardochaeum habere praemij Nil pro salute regis, Agagiden iubet Et vrbis in forum corona, et purpura Inferre Iudaeum, ac caballo regio. Et ad dapes iam ventum erat rursus, petat Cum quid rogata a rege: grata si tibi Ego sum, placetque, da tuae vitam precor, Esthera ait, meisque, Amani vindica Et vi: mora sine qui cruci suffigitur, Quam fixerat sceleratus optimo viro. Sati triumphant Isaco: merito interit A stirpe male malus mala radicitus. XV. LEGIS DIVINAE, ETVRBIS SACRAE INSTAVRATIO. Vna tenet ferrum, lapides manus altera tractat: Vrbs hoste inuito stat recidiua Dei. ESD. VI. VII. ETC. NEHEMIAB I. II. ABarbaris disiecta quondam rudera Solymes iacebant quo loco, stabant sacri Delubra templi iam refecta, caeditur Agnus Iouae, Azymalia fiunt, Persici Saraiades venit excitatus litteris Regis, Iouae legem explicatque publice, Senibus, viris, et matribus praesentibus: Commissa deflens inde populi crimina, Extranearum distrahit connubia, Et disciplinam reuocat, et festos dies. Achaliades vultu ante maestitudinem Prodit sui regis animi mensam, petit Et missionem, et impetrat eam, litteras Ac liberales accipit, purgat sacrae Vrbisque rudera fremitantibus hostibus, Quis moenia instaurarier dolor Dei: Opus facit manus altera, tenet altera Ferrum: asperi ipse nil recusans perpeti Ciues vigil dux inter excubat dies, Noctesque, nulla quos grauat re: comprimit Hinc fenus iniustum, inter et foedus facit Populum, Deumque, Sabbathum fancte coli Edicit, vrbis dedicatque moenia: Tum submouet procul alienos, in statum Templi priorem refficitque cellulas, Potentiorum nil moratus iurgia, Calumniasque, fretus vnico, fide Qui facta cernens omnia meminit, Deo. XVI. CALAMITATES HEBRAEORVM IMPERANTE OCHO PERSA. Fraterno manant templi delubra cruore. Praesulis et populus facta scelesta luit. IOSEPHVS. XI. CAP. VII. QVas barbarorum acuebat insidias furor Inter dolos, insanias, fraudes, minas Solymis labore redintegratis maximo, Vix nidulo, vix restituta Ecclesia Erat suo: regesque, Cyrus, Persici Histaspides, manumque Longus, quod prius Paucissimi de gente fecerant Dei, Pios fouebant: quo decet ritu sacra, Et nuncupata vota redduntur poli Magni arbitro, scholaeque florent, et viget Legum potestas: ecce cum discordia Contaminat cruore se fratrum: occidit Sacrarium intra Iosua: incestus furor Caeci prophanat Martis aram caelitum Parentis: vlciscatur vt scelus, manum Armatque Vogeses, et rapit opes, flaminem Nihil reueritus paricidam, regium Et quas dicarant reuocat in fiscum pij Pecunias Achaemenii templo, et sacris: Arcton deinde sub Boream Hircaniae Transfert in oras laribus Ochus patrijs Multos, premitque seruitutis sub iugo Diro, tyrannis fecerat quos relliquos: Nec inde, regni ad vsque finem Persici, Iudaea placida res quiete constitit. Quorum ambitus transuersa agit praecordia, Fames et opibus inhians foeda impijs, Tales viri condunt sacri Tragoedias. XVII. AVTONOMIA IVDAEIS AB ALEXANDRO MACEDONE RESTITUTA. Quem metuunt reges, Macedo veneratus honorat Praesule in Hebraeo, numina magna Dei. IOS. XI. CAP. VIII. QVa Susianam stringit vnda regia Eulaeus arcem, per quietem viderat Quem secla Daniel ante bina, imagine Et Pardi habentis celeris alas, et Capri Volantis, ad casum Arietem dat Persicum, Pellaeus Achaememium et Vrsum rex capit: Qui milite, arma per Asiam circumferens, Victore et hinc, et inde vastat, impetu, Violentis instar turbinis, saeuo omnia, Vrbi minatur et sacrae: sed caelitus Noctu monetur, facto opus quid, Pontifex, In infulis ruenti et obuiam venit Iaddus caterua cum sacerdotum, videt Quem Macedo simul ac, desilit equo: Principes Mirantur, ipse exercitus stupet, rogat Parmenio, quid sit, maximus cur praesuli Rex sceptra submittat: refert, conspexerat Quae visa somnij ille quondam, Antistite Et in sacro se honorem habere, Persicae Colere expeditionis, inquit, et Deum Autorem: in vrbem venit vt, vatum accipit Praedictiones, et sacrum facit, suo Quod regna nutu, dat cui vult, Numini, Tributa septimique liberaliter Remittit anni, iuris imperat sui Abrahamidaeque sint. uentibus suam Ecclesiam regnis Deus seruat, spei Est vnde nil, et praesidii vim comparat. XVIII. VOLVMINVM SACRORVM EX LINGVA HEBRAEA IN GRAECAM CONUERSIO. Maxima debetur Philadelpho gratia regi, Perquem sacra Hellas Biblia docta legit. IOS. XII. CAP. II. PRomissa propter chariorem quo sua Non habuit vllum maximus populum Deus, Edictionum, Amramius quas legifer Tulerat, erant genti Isaci concredita, Communicanda, oracula, suo tempore, Tellus patet quacunque, cum mortalibus Cunctis, daturus filium quibus suum Foret, salutem perque eum credentibus. Nilotici cui paret ergo littoris Lago parente melior ora, caelitus Incenditur Philadelphus acri codicum Amore, magnis sumtibus quos vndique Cogit, librariamque construit sibi, Qua pulchrior non extitit: Hebraeae sacra Monumenta desunt gentis: acciri placet Interpretes, ergastulisque millia Statim solutis liberantur corpora Iudaea centum: pro quibus diues facit Fiscus satis, legati et Onidae ferunt, Temploque, digna largitate munera Aegyptia: traducere viros Pontifex Hebraea mittit expeditos, pallio Ornare Graeco fimbriasque: texitur A quis opus, fauente caelo, insignius Solomonio delubro, et excellentius, XIX. IVDAEORVM, INTER SYRIAE, ET AEGYPTI REGUM BELLA, COMPRESSIO. Vexati Hebraei misere affliguntur ab omni Parte: Premant male cur non mala iure malos. I. MACAB. I. II. ET II. MAC. III. MEmphiticos hinc inter, illinc Arcticos, Vates quod olim Daniel praedixerat, Reges, terentes cladibus se mutuis, Iudaea nunc iniurias Syras pati, Aegyptias nunc cogitur: aliquid mali Vt semper est ob proximi viciniam. Mareoticus delubri in adyta indugredi, Impune sed non, pugnat, et iactat minas, Innoxios et obijci spectaculis Mandat Lybissis, qua fluit Nilus, feris: Terram tributis at Damasci nobilem Qui parte frenat altera, non rex, opes Sed quaestor expilare doctus, adijcit Enunciatas ad animum templi sacras Pecunias (Reges amant pecunias, Et, quod Dij, bona, quae dicata sunt Deo.) Quas abstulisset, in foret diuinitus Repulsus Heliodorus; Ipsi moribus Accommodant haec gentium se flamines Inter, putantque pulchrum in aulis conspici: Non fraudibus sese verentur mutuis Euertere, et mactare: non a regibus Ius impijs emere sacerdotii: quibus Vt venditent sese Dei legem abrogant, Mores (nefas) et inuehunt extraneos: Plebs praesulem impium aemulatur impia, Datura poenas (nam Dei grauissimum Violare leges) in breui tristissimas. XX. SACRIFICII PERENNIS SVBLATIO, IMPORTATIOQUE SCELERIS CALAMITOSI. Antiochus ritus abolet, fertumque perenne: Quam violes legem, sit tibi vile mori. I. MACAB. I. II. MACAB. V. VI. VII. AT nominari prorsus indignus, scelus Quo tristius non extitit, Memphitide Ora manum abstinere iussus principe A gente Rex, vrbem occupat dolo sacram. Antistitibus attractus illo ab impijs, Templumque spoliat, cuncta agens libidine Et pro sua, superbit in numen Dei, Terrae tremendum numen, astris, Tartaro: Turbam sibi iungensque transfugam, vetat Fieri sacrum perenne, vatum concremat Libros: (nefas) Olympicus stat Iuppiter Vastans domum Solomoniam, nefaria Qua perpetrantur: carnibus contaminet Eleazarus quam se suillis, (quantulum Erat hoc tamen?) sed lege quod vetitum Dei, Praeferre cuius iussibus vitam scelus, Senex prius mori eligit: mater suis Cum Machabaea filijs et taureas Contemnit, et sartagines septem, fide Triumphat et de rege victrix barbaro: Emancipatus ille Daemoni at magis Furit, magisque, et obstinato pertinax Ceruice fertur: Sabbatha abrogat, dies Deo dicatos consecratque Libero: Perit pium, fas tolliturque: possident, Cuncta vrbe sancta monstra regnum: fit locis Indigna caedes omnibus: riuis cruor Teter fluit, quam barbarum spectaculum? Numen Deus sed sic malos punit graue Per impios, et scelera sceleribus piat. XXI. AVXILIVM PARVVLVM. Agmina pelluntur Macabaeis barbara signis, Sentit et auxilium gens Solymaea Dei. DANIEL. XI. ET I. MACH. II. etc. LEgum Dei, ritusque patrij tenax Senex sacrilegos sic Modine confice Ferro, bonos ad pileum voca, excita Et filios, vt pro pijs vel Sabbatho Non capere dubitent arma: tu fortissime Iudaque pugna precibus, et manu impiger, Armis Gigas, virtute leo, flamma impetu, Protere scelestos, improbos extermina: Ae qualis astris ante gradiens, vertice Superbo et alti sidera attingens poli, A vermibus corrosus efflat impiam Sceleratus animam rex: redit virtus bonis: Perit Thrasides, in fugam se dat Sero: Nil Gorgianae copiae, nil Lysiae Exercitus, nil milites Nicanoris Agunt: sui vicinia sceleris luit Supplicia merita: recipiunt deeus suum Delubra templi, adulter aede pellitur Saturnigena Iouae, ara ponitur noua, Qua lege fiunt sacra, post obsederat Quam vastitas biennio, et sex mensibus Domum Dei. sed temporis felicitas O nulla longi: murus, heu, gentis cadit Iudas relictus a suis in proelio, Pro fratribus vitamque fundit: Numinis At interit quicunque pro cultu, interit Nunquam: breuis nec dextera est tam Numinis. Non possit vt res excitare perditas. XXII. SCEPTRI AB IVDA ABLATIO. Tollitur a Iuda sceptrum: pia suspice turba: Iam iam aderit caeli missus ab arce Silo. I. MACH. XII. ET IOS. LIB. XIII. ARbor resectis nuda stat velut comis, Caudex iners: spoliata sic stirps Dauidis Regnoque gentis, et ducatu cogitur Latere: sceptrum, et praesulatum Asamonidae Ad se, suosque transferunt: cum regibus Tum sanciuntur hinc, et inde foedera: In studia tum diuersa legis scinditur Doctrina: per Pharisaeus opera se putat, (Gratis placere, non placet homini, Deo) Et sacra beneuolentiam, ambitum et precum Dei mereri, nil sciens de Viperae Victore Semine mulieris: ventrem colit, Vitaeque Sadducaeus huius commodis Metitur omnia, arbitratur nec bonos, Malosue genios, constituta praemia Aut vlla iustis, aut malis poenam a Deo: Essaeus esse, non videri vult pius. De diritate quid tyrannorum loquar, Vagantium quid de furore militum, Dapesque, propter quas polo excidat dies? Tandem fauore caesarum Antipatro satus Extorquet inuitis habenas imperii, Gentemque vexat ad suam libidinem Abrahamiam, et Synedrion tollit, furit Et in pios, et in suos: quis illius Non esse porcus mauelit, quam filius? Virtus, fides, et sanctitas omnis iacet In plebe, praesulibusque, et optimatibus. Coetus quota inter ista pars Dei fuit? XXIII. RADIX IESSEIA A capta patrum series Babylone, futuro De CHRISTO prohibet dicta carere fide. SEd aequor omne iam vetus, quod Spiritus Sacer ore vatum pro didit, confecimus, Fumantia et equum colla tempus soluere. Fibras prius si caudicis, quo surculus Existit, et sese stolo pulcherrimus Sursum iacit, memoremus: Igitur carceris, Post lustra quinque, extractus antro, suscipit Natus Nehosta, qua Babylon, e coniuge Salathielem: gignitur Sorobabel Quo patre, princeps exulum, magnum cui Templi dat instauratio nomen sacri: Sorobabelem sequitur Abiudes, satus A quo Eliacimus: parens cui proximus Azor Sacoci: Achine quo genus trahis, Et Eliuden gignis: agnoscit suum Eleazarum qui filium: satu editus Matthana cuius, seu Mathata dicier Velit, creat Iacobo cum binomine Te fratre: factus filij tui socer, Illi suam qui filiam dein collocat: Flos nascitur aqua Virgine inclytus, polo Qui cuncta lustrat luce Sol claro ignea, Prioribus nec viderat quo seculis, Micantiorem nec videbit posteris.