Poemata sacra. Pars Prima. Machine-readable text Siber, Adam Siber, Adam XML version, markup prototype, December 1999 Ruediger Niehlmarkup Camena
http://www.uni-mannheim.de/mateo/camena/ siber3 siberpoemata1.html s001.html siberpoemata1.xml siber3/jpg html Basel: Oporinus, 1565.

Regeln fuer die Texterfassung 03/2001

not necessary

 October 2004 Isabelle Steinke (corrections), Ruediger Niehl (tagging) markup New TEI header; typed text - structural tagging complete - no semantic tagging - Morpheus spell check Adami Siberi cantici canticorum Solomonis, seu, Epithalamii sacri, ad Valerium Cracovium; illustriss. Principi Sax. Augusto Electori, etc. a Secretis: Liber I. Summum Pieri quae canis parentem, Amnis de gemino fluentis ortu Unda dum lavis aureos capillos: Summo Pieri quae places parenti, Aurasque in superas levata cycnis. Sanctis cum geniis agis choreas: Sis o Pieri, sis tuo benigna Vati, sis facilis: lubet referre Intactis calamis, minutilisque, Regis basia versibus, secundo, Immensum aetherei patris favore, Quo maior sapientia per orbem Nec fuit, nec erit futurus unquam. Ergo iam Veneres canam, salesque, Canam delicias, iocos, cachinnos? Vero: delicias, iocos, cachinnos Sed pios, Venerem sacram, pudicos Sales: qui regit et gubernat unus, Mens castissima, cuncta, quos amatque, Exercetque facitque rex Olympi. Huc huc Hendecasyllabi, salace Oroque passere, qui, dat appetenti Quae primum digitum, movet puellae Se nusquam a gremio, mo do huc, modo illuc Sed circumsilit usque pipilatque: Puram, candidulamque, simplicemque Mecum dicite, quam in sinu tenere, Qui cum ludere, et assolet iocari, Cunctorum Deus et pater, columbam. Nec tu non ades, hunc cui leporum Do librum pater omnium Valeri: Dum pia cithara, modis pudicis, Castas tempero basiationes: Fac lingua faveas: fluunt benignae Vena, numine concitans sacrato Vatum pectora, quae Dei rogatus Sanctus carmina Spiritus ministrat. Canticum I. Sulamitha. Da dulcissime, vocibus precatur Te blandis tua Sulamitha, sponse, Da mi basiolum: tuus suavi Vitis dulcior est amor liquore: Olivi Syrii fragrantiora Guttis nomina: diligunt puellae Hinc te lacteolae, tuique nymphae Amant balsama nominis tenellae. Me me post trahe te, sequar citatis, Manum, passibus, est nihil, trahentis, Qua potens magis, et magis benignum. Me ducis meus in tui recessus Divinos thalami, meive cordis Sacra incendia mitigas: quid o, quid Me felicius est, beatiusue? Quam fovet gremio, omnium bonorum Voluptas, meus ille sponsus, ille Cuius ambrosiaeque nectarisque Amor dulcior est, liquore dulci, Seu quid dulcius est, suaviusue. Quamvis fuscula sum, nigella quamvis Puellae Solymae: tamen venustae Tam sum, Caedariana quam venusta Sunt tentoria, quam venusta tectis Sunt vela et Solomoniis tapetes. Quod sum fuscula, quid puellularum Me turba aspicitis? nigrum colorem Traxerunt mea, sole sub calente, Ora: tempore quo meae parentis A' me mente alieniore nati, Custodem posuere vinearum: Quae vindemiolas inepta nostras Servarem incolumes, et integellas. At tu dic mihi dic ocelle, cuius Magisque et magis ardet in medullis Intimis amor, in dies et horas, Quas agas niveas oves per agros, Quo vitare caniculae recessu Aestus, qua soleas meridiari Umbra: nam vaga et huc et huc et illuc Non satis memor a tuis amicis, Quare virginei ferar pudoris? Solomon. Si, pulcherrima, quot fuere, quot sunt; Et posthac quot erunt puellularum, Ignoras ubi sum tuus: bidentum Per vestigia abi, greges hibisco Et com pelle tuos, amica, iuxta Casas, quas ovium tenent magistri. Lux, desiderium, mei lepores, Mel meum, mea vita, corculumque, Quadrigas equitatui potentis Inter comparo te meo Pharonis. Ut fila aurea, et aurei capilli Te decent: genulae venustiore Ut tibi lepidae decore, collum Ut teres tibi gemmulis refulget? Quibus si fabricata noster addet Amor munera nobili metallo, Lunulasque, cathenulasque: quantum Accedet decorisque, gratiaeque? Sulamitha. Dum Rex lacteolo suae refusus In sponsae gremio quiescit, auras Odorum mea nardus afflat: ipse Inter purpureas latens papillas, Instar fasciculique myrrhae amicus Est uvae Caphuraeque, quam recessu In racemifero Engada extulerunt. Solomon. Te pulchram mea lux, et elegantem, Te te partem animae meae decoram: Cuius lumina simplicis nitore Certant blandulo ocellulis columbae. Sulamitha. Te pulchrum unanimae tuae voluptas Amicae, mea suavitas, meum cor: Vernat lectulus ipse noster, alta Cedro sunt fabricata tigna, odora Domusque sunt laqueata tecta pneu. Canticum II. Sulamitha. Flos Saronius ipsa, liliumque Sum, quod frigidula fovetur aura, Firmatur tepidi calore solis, Imbre vallibus educatur imis. Solomon. Horrentes rosa pulchra qualis inter Spinas floridulo nitet decore: Bellas lux mea fulget inter omnes, Quas habet Solyme superba, nymphas. Sulamitha. Qualis fetibus aucta malus inter Est fragrantibus arbores agrestes: Talis, sunt quot, erunt, fuere, noster Inter est iuvenes amicus: umbrae Cuius tegmine conquiesco, cuius Fructu dulcius est nihil palato. Plenam vitigeno liquore ducit In cellam, tegit et sinu receptam Velis purpureis amoris: o me, Cui flammae interiorem edunt medullam, Puellae recreate me rosarum Aura, languidulaeque fessulaeque Mi substernite mala, quam sinistra Subiecta tenet, et fovet beata Dextera meus ille sponsus, ille Quo nil pulchrius, elegantiusve. Solomon. Ah ne, per capreas, agrestiumque Puellae Solymae gregem hinnulorum Obtestor, dominae meae quietem Ne turbate: quoad relinquat ipsam Somnus, corpore defluatque fesso. Sulamitha. Num vox, num pepulit meas amici Aures dulcis, amabilis, suavis? Qui caprae similis ferae per alta Exsultim iuga montium, aut fugaci Per densum nemus hinnulo, cupitam Ad sponsam pede cursitat volante. Quin adest meus, en adest amicus. Qua rimas paries et egit astans, Cancellos per ocellulis fenestrae In me dulciculis tuetur, ore Et blando canit: audiam canentem. Solomon. Surge o lux mea, vita, corculumque, Huc formosa ades, huc amica nostra: Diffugere nives, remotus imber: Auris egelidos refert tepores Iucundis Zephyrus: nitescit arbos, Nitescit rosa ramulo comante: Et campus viret, et canunt volucres Argutae, aerea gemitque turtur Ulmo: caerula grossulos et edit Ficus, falcibus et resecta vitis Gemmas palmite lacrimante trudit. Eia lux mea surge, corculumque, Huc formosa ades, huc amica nostrat Huc columbula, saxeas cavernas Quae colis, latebrasque cochlearum: Fac me vulticulum tuum videre: Voculae veniant meas ad aures Sponsae verbula: vocula est suavis, Est et vulticulus tibi venustus. Vulpes turba minuta vinearum Vastant delicias: adeste serui, Vuae perniciem minutiores Et vulpes capite: ut suos racemos Distinguat vario colore, flores Fundit vinea quae verax amantum. Sulamitha. Cui sum carior omnibus medullis, Amicus meus est meus, mieque Sum, quem plus amo, quam meos ocellos, Amici, violisque liliisque Pascentis: rapidos movet calores Nunc sol, et querulis fremunt cicadis Arbusta: ergo meridianus aestus Dum se fregerit, umbra montiumque Mutetur: similis recurre nostrum In sinum, capreae ferae per alta Bathrii iuga montis, hinnuloque. Canticum III. Sulamitha. Cum lecto mihi frigidae iacenti, Non ullus tegeret quiete ocellos Iucunda sopor: huc et huc et illuc Prensurae digitos manus movebam, Quaerens, deperit impotente flamma Quem mens nostra: sed impotente flammi Quem mens deperit, haud toro reperto: Tum vero exilio, domo relicta, In foro, plateis et angiportis Quaero, deperit impotente flamma Quem mens nostra vidistis an (prehensos Flagito vigiles et urbe tota) Flamma deperit, impotente flamma, Quem mens nostra? negant: at ecce paulum Progressae venit obvius repente Ipse, deperit impotente flamma Quem mens: nec mora, et hac, et hac, et illae Circumfundor, et implicata pendens Collo lacteolo, in domum parentis, Et duco genitriculae cubile: Meis nunc ubi dormiens in ulnis, Somnum dulciculum capit: quieti Cuius per capreas, agrestiumque Puellae Solymae gregem hinnulorum Parcite o placidae precor, sopitum Nec turbate: quoad relinquat ipsum Somnus, corpore defluatque fesso. Solomon. Quid tamen video, an videre credo, Error ludit amabilisque mentem? Non ludit, video: venusta, pulchra, En formosula amica nostra, mille Quam se amoribus aucta, gratiisque, Recto corpore, et elegante cultu Tollit, palmula fumuli ut tenella Auras in vacuas se agit, beatis Silvis, thuris odore, odore myrrhae, Omnis pulueris et suis Eoi Quos terris Arabes legunt, Syrique. Sulamitha. Quam forti Solomonium cubile est Septum milite? brachiis iuventus Fidens Isacidum, sciensque pugnae, Et hinc sexdecies et inde stantes, Agunt excubias, sui quietem Regis tempore noctis et tuentur. Lecticam Libani sibi paravit Ex lignis Solomon, columnulasque Argento nitido, solumque fecit Auro, murice nobilique sedem: Qua perfussus amor fragrante nardo Nunc, propter Solymas nurus, recumbit. Eia adeste Sioniae puellae, Spectatum diadematis venite Honorem Solomonii superbum: Et laetissimo, et optimo dierum, Quo sponsi genialium parentis Sacros cinxit amor mei capillos. Canticum IIII. Solomon. Ut totum rapis o venusta rarae Ad te conspicuo decore formae Sponsa, luminibus columbularum: Cinnos inter, et aureos capillos, Qui tenella vagi per ora ludunt, Ceu iugo Galaatico capellae: Vincunt candiduli nitore dentes Balantes, fluvio salubriore Quae lotae geminos ferunt, suoque Augent tempore fetibus patronum. Rubent tincta labella bella cocco: Est os nectare dulcius: capillos Tortulos genulae colore malis Inter stant citrii: excubat pudico Vultu blandus amor: nitente splendet Ceruix marmore, turris ut sub astra Educta Isaidae, tuentur unde Urbis moenia militum cateruae, Pendent scutaque mille cum pharetris: Albo capreolos litos colore Pascentes violas rosasque, binae Sinu lacteolo exprimunt papillae. Donec sol abeat, remittat aestus, Collem thuriferum subibo, montis Subibo iuga myrrheique: tu mons Myrrheus mihi, tu mihi Sabaei Sponsa colliculus decora thuris. Tota es deliciae meae venusta, Tota es lux mea bella, pulchra tota, Elegantula tota, amorque tota. Est in corpore menda nulla: mecum Veni de Libano, veni iugoso Mecum vertice, Amanus et Senirus Qua tollunt capita, Hermoniique saltus: Qua lustris loca plena sunt ferarum, Et tigres stabulantur, et leones. Tu mentem mihi sponsa vulnerasti, Tu sororcula cor mihi tuorum Laesisti feriens ocellulorum Altero, feriens vibratur auris Cirro qui levibus, fluitque bella Circum tempora ventilante crine. Quam pulchrum tibi candidumque pectus? Quam suavi tibi sunt suaviores Soror nectare vesculae papillae? Unguentis Arabae tuis Syraeque Guttae et balsamei liquoris aurae Cedunt: rosidulis tibi Melissa Labellis residet: fluore lingua Rorat ambrosio diserta: dives Comtus candida decorat ora, Vestis quae niveos honestat artus, Odores Libani refragrat: ipsa Obseratus es hortulus feracis Areae viridariumque: cuius Sunt plantariola Arabumque nardum Et fructus Caphurique citriique, Et crocus, calamusque, cinnamumque, Et tus, atque aloe, atque myrrha, odorum Quicquid nascitur omnibusque terris. Obsignatur es aurei coloris Largo fonticulus liquore abundans: Vivae rivulus es beatioris Aquae venula, quae pedes ad imos Prosilit Libani, irrigatque campos. Sulamitha. Surge o surge Aquilo, tepente adeste Caelo sibila murmurantis Austri: Ut fragrantis odoris aura spiret, In pomariolumque amicus intret Suum noster, et hortulus suaves Fructus quos meus educat fruatur. Canticum V. Solomon. In nostri venio hortuli vireta, Soror, delicias tuas, meosque Amores: lacrimasque carpo myrrhae, Cum favis: comedoque mel, biboque Lac cum pampineo liquore vitis. Huc adeste citi mei sodales, Huc dulces comitum venite coetus: En mensae: dapibus leporibusque, Securis animis fruamur, uncti Frangamusque diem mero morantem, Et plausum ingeminemus, et cachinnos. Sulamitha. Tenet molliculus meos ocellos Somnus: mens vigilat, suique vocem Pulsantis digito fores beato Audit dulcis amiculi vocantem. Solomon. Amabo mea suavitas, meum mel, Fores solue, seramque deme posti: Amabo meus o venuste ocelle, Floscule unice me iuvencularum, Me sororcula, caste turtur ille Complexum teneris fove lacertis, Complexum gremio fove pudico: Cui caput vitreo fluit liquore, Nocturnis coma guttulisque stillat. Sulamitha. Molli nudula lectulo recumbo: Vestes quas posui, induamne rursus? Lavi cruscula: cur pedes amice Inquinet tua rursus o puella? Ah me sed miseram, meis amicus Laesus vocibus, huc per en foramen Immittit digitos: tremisco tacta. Surgam, claustra manu liquore myrrhae Laxaboque fluente gratioris. Me sed ter miseram, quaterque rursus: Ah ah me mea mens relinquit: eheu Non usquam meus est: meus recessit Iratus mihi amiculus: sequarne, Qui sit nescio ubi: vocabo, qui non Respondet mihi? sed sequar. relinquis Sic me, sic fugis ah fugis misellam? Sed quo raptor? at at ferite captam Ne me, ne vigiles: doletque tergum, Heu peplo spoliorque, vestibusque. Vos, o vos Solymae precor puellae: Sic vobis bona multa det rogatus, Qui bonum Deus omne dat rogatus: Si cui fors meus obvius futurus Est sponsus, mihi amoris impotente Flamma dicite pectus ustulari. Puellae. Est sponsus tuus o puellularum Quis pulcherrima: quis puellularum Formosissima amicus est tuus: sic Ut matres Solymas roges, nurusque, Obstetere precantibusque verbis? Sulamitha. Est sponsus rubicundulus, genasque Noster candidus, e meis amicis Electis mihi milibus trecentis Auro tempora pulchriora fuluo, Coruo caesariemque nigriorem Qui crispam gerit, et columbularwm Renidentia lacteo colore Purae lumina rivulos ad undae: Malas areolis venustiores, Quae spirant Arabos Syrosque odores. Mollicella fluentibus liquore Sponte cortice nobili remisso, Rosis labra flagrantiora myrrhae: Sunt illi teretes manus, et auro Eoisque lapillulis decorae Albicat velut Indum ebur rotundus Venter: compositum latus refulget Sapphiris nitidum magis: refulgent Aurea marmoreis basi columnis Et crura atque pedes magis: quid o vos Quid moror? Libanus decore tanto Non praestat, Libanitidique cedri: Quanto praestat honore, praestat oris Gratia meus. est salute cara Carior mihi, quem requiro, talis Meus sponsus, amabilis, venustus, Et talis meus est puellae amicus. Puellae. Quo fugit tuus, o tuus puella Quo pulcherrima contulit puella Sese amiculus? ut requirat illum Tecum noster amor, laborque noster. Canticum VI. Sulamitha. Descendit meus in suos amicus Hortulos: meus in sui recepit Se sponsus viridarii recessus: Ut mixtas violis rosas rubentes, Flores luteolosque caerulosque Carpat, cum casiaque cinnamoque. Meum delicium, mei lepores, Amicus meus est meus, meique Amici Sulamitha sum cubantis Flores inter, et aureo legentis Horto purpureo rosas colore. Solomon. Tu quam regia Thirsa amica multo Es formosior, arduus superbae Quam murus Solymae, venustiorque: Sed tam pulchra tamen, decens, venusta, Formidabilis es, manu parata Praelio magis, et magis tremenda Turbis, agminibusque copiarum. Ne me ne Sulamitha specta ocellis: Ne ne splendidulis tuum me ocellis Perde: incendia sunt, furorque amantis, Et funus Sulamitha sunt amantis Faces, quas iacularis ex ocellis. Ut simae Galaaticis capellae Nitent montibus, ordines comarum Sic fulgent: niveo nitore dentes Contendunt fluvio liquente lotis Agnis, quae geminos ferunt, suoque Augent tempore fetibus patronum: Inter, ora per, aureos capillos Qui ludunt, genulae colore tinctae Refulgent citrio: toroque cum sint Sex iunctae decies mihi, octiesque, Quae corpus sociant decem, puellarum Et quantus numerus Libyssae arenae: Has praestas tamen inter una cunctas: His columbula nostra, corculumque, His pudica, tuaeque summa cunctis Voluptas genitriculae antecellis. Te matres Solymae nurusque laudant, Te regis sociae, tuamque formam Tollunt sidera ad usque: et, ista quae'nam Emergens, rogitant stupente vultu, Quae consurgit, ut aurea, ab Eoa Unda, quae radiante pandit ore Caelum, aurora, novum et diem reducit, Luna candidiorque, pulchriorque Solis lumine: sed magis tremenda Quam sunt agmina, quae parata pugnae? Sulamitha. In nucum nemus, in vireta densis Descendi arboribus, videre stirpes Ripae margine consitas, videre Vites pampineis graves racemis, Et cultos citrios: redii repente Illinc, cum modo nescio reversa Quo tandem rapidis Aminadabi Quadrigis simili volando curru. Solomon. Huc recurre, recurre amica, quam non Diligo minus ac meas medullas: Huc redi Sulamitha, fulgidosque Ne nega mihi, paetulosque ocellos. En huc, sed redit, en redit: puellae Quid'nam, quid Solymae stupente vultu Amicam aspicitis meam? paratas Quae refert acies manusque pugnae. Canticum VII. Quam bellos niveis pedes amica Habes in soleis, praeit voluptas Quam te omnis, sequitur leporque, amorque, Cordis deliquium mei, venusta Nobilisque puella? sunt tuorum Vertebrae femorum velut monilis Iuncturae, fabricata quas perita Dextra est artificis: tibi umbilicus Ut torno facili calix politus, Non carens laticis liquore: venter Rosis tritici aceruus est opertus: Binae quas male fasciae mamillas Arctant, ceu duo, cornibus quibus frons Alba est turgida, lusitant gemelli Agrestis capreae: sub astra ducta Ceruix ut specula est: Batrabbam ocelli Ad portam referunt nitentis undae Lacus stagna Hesebonii: Damascum Quae spectat Libani iugis ad altis Nasus turriculam: caput nivoso Carmelo simile: implicatus auro Crinis purpureo superbus ostro. Nil es, nil mea quam decens venustas, Nil quam deliciaeque gratiaeque: Est instar tua palmulae virentis Statura: aureolae instar uvularum Sunt, quae pampineo rubore fulgent Papillae. moror o, moror quid istam Palmam scandere, et illius beatos Fructus carpere? sint tuae papillae Pleni nectareo liquore botri, Et vincant citrios odore nares: Vinum guttura tenue, dulce fundant, Quod in viscera manet, ac tepente Flamma in pectore, suscitata amoris, Nietantis faciat referre linguam: Amicus meus est meus, meoque Toto pectore pendeo ex amico. Sulamitha. Eia surge, anime eia, avet vagari Mens agris, alacri pedes vigescunt Non tardi studio: urbe derelicta Linquamus strepitus: propinqua nocte hac Rustico lare praebeat quietem Nobis villula: quo rubente mane Lucifer vitreo nitens benignam Cum fecundat humum liquore, colles Una vitiferos petamus, illic Visum in vitibus anne gemma, sese In florem induerint ne citriorum Ordines: tibi ocelle tum papillas Nudabo roseas, suave iungam Basium, ambrosiae perennis aurae Spirabunt, liquidosque cana odores Reddent lilia: fructuumque quidquid Natum pro foribus recentiorum, Amica, aut veterum, cor et meum mel, Iam pridem tibi conditum reservat. Canticum VIII. Sulamitha. Iucundissime mi venuste amice, Frater o utinam fores, papillas Duxisses genitriculaeque nostrae: Ne quis non bonus invidere possit. Ut nacti foris applicando collum Mellitum os, oculosque suaviarer. Ten' dimittere dextra nostra vellet, Deductum in genitriculae cubile? Tu lingua socias levante curas, Puellam, mea lux, tuam doceres: Vinum, lux tua, sponso ego suave, Reddens mutua, poculis minutis Miscerem, et citrios darem liquores: Haereret manus altera inque collo, Complexam manus altera et foveret. Solomon. Dormitat mea sponsa, deliquescit Cuius cor mihi amore: ne puellae Obtestor dominae meae quietem Ne turbate: sopor relinquat ipsam Donec, corpore defluatque fesso. Puellae. Quae pulcherrima quae puellularum Ista est, quae silvas feras relinquit, Sponso innixa suo, suoque amori? Solomon. Inventam mea te mea excitavi Soror, tegmine sub patente mali: Quo te delicias meas in auras Emisit tua, quo parens amicam Te sponso peperit tuo venustam. Me signum velut admoveto cordi. Me signum velut admoveto dextrae: Duro durior aestuosa mentis Flamma, morte potentiorque, tristi Orco amarior aemulatioque est: Sinceri ardor amoris, ardor ignis Divini, super unda fusa quem non, Unda praecipitans ruente caelo, Non exstinguere quem potest aquae vis Immensi Oceani: minus nitentis Argenti pretium est amore, fului Est auri pretium minus, nec unquam Dulcem divitiis emas amorem. Parva est nostra sororcula et papillas Non habet: faciemus o sorori Quid'nam, quid? simul alloquemur illam. Est si murus, eum super struemus Arcem, turriculasque fabricatas Argento radiante: sin patentis Hostii foris est, olente cedro Compingemus, eamque muniemus. Sulamitha. Sum murus Sulamitha, sunt papillae Nostrae turriculae: vale duellum, Valete arma: quieta pax adesto: Laeta pax ades, alma faustitasque. Qui pacem colit in Baalhamone Vineam Solomo tenet, locavit Quam cultoribus ut sibi quotannis Fructus milia pensitent talenta: Me coram mea vinea est, quotannis Quae regi Solomo tibi talenta Pendit milia: qui tuentur illam Sed cultoribus impigris ducenta. Solomon. At tu quae colis hortulos beatos, Tecta puniceo hinc et hinc rosarum Nimbo, sub viridi sedes et umbra: Stant mecum ante fores mei sodales: Voce carmina tinnula sonantem Audiam, vaga quae recantet Echo, Ediscant violaeque, floscutique. Sulamitha. Quin o qui mihi carior medullis, Aut carum mage si quid est medullis, Te te odoriferos per hinc ocelle Fer montes, imitatus hinnulosque Veloci capreas ferasque cursu. FINIS.