Advocatus Peccans, Sive Tractatus De Peccatis Advocatorum Et Procuratorum.

DEDICATIO. ILLUSTRISSIMORUM COMITUM DE SCHWARTZBURG ET HOHNSTEIN etc. Utriusqueve Lineae, SONDERSHUSANAE ET RUDELSTADIENSIS DOMINIS CANCELLARIIS AC CONSILIARIIS RELIQUIS, VIRIS Nobilissimis Amplis simis, et Consultisimis, Dominis, Fautoribus, respective Collegis et Amicis suib honoratissimis Salutem ac Felicitatem precatur AHASVERUS FRITSCHIUS.

QUod Libellum hunc de Peccatis Advocatorum, inter concatenata negotia Publica conscriptum, Vobis, VIRI Amplissimi, Sacrare visum mihi sit, id propterea factum, partim ut publice testaretur, quam grata et iucunda mihi fuerit, quam per tot annos sincere coluimus, amicitia; partim ut Nobis in mentem revocarem sermones, quos de multorum Advocatorum vel potius forensium Rabularum, in excitandis, cumulandis ac protrahendis litibus impio, ac publice pernicioso studio, saepius habuimus. Deplorandum sane maxime, etiam hoc tempore omnium calamitesissimo, quo non tantum, proh dolor! Germania nostra, verum tota fere Europa, horrendis bellorum flammis conflagrat miserorum hominum fortunas, continuis militarium exactionum oneribus fere exhaustas molestissimis sumptuosorum processuum vexationibus subici. Scriptum hoc, quo Advocatorum peccata, sat alias nota eo fine detegimus, ut in posterum evitentur, aequi bonique consulere velitis, rogo. Faxit Deus benignissimus, ut tandem aurea PAX ad nos redeat, floreat iustitia, vigeat aequitas, vireat fides ac probitas, cessetque malum illud Babylonicum, quo magnae res tam publicae quam privatae Collabi solent, DISCORDIA. Valete. in Domino nostro, et quod agitis, porro feliciter agite. Dab. Rudelstadii. d. 26. Novemb. Anno 1677.

Sonnet. SO recht! Wann Sich auch die umb's Werck des HErrn bekümmern, Die in dem Stande seyn, daß Sie nebst guthem Rath Auch können sonderlich befördern selbst die Tath, Damit das Christenthumb nit vollend geh zuc trümmern, Als man dan über all fast schmertzlich höret wimmern, Und klagen ohne Maaß, daß alles böse sey Und sampr der Gottesfurcht verschwunden alle Treu. So, sag ich, kan gar leicht das Guthe wieder schim~ern, Wann wahre Gottesfurcht und die Gerechtigkeit Im Rath beysam~en seyn, und sich zue aller Zeit Im Werck und in der That getreulich lassen sehen, Wie hier Herr Fritsche des ein schön Exempel ist, Bey dem es redlich heißt: Juristein frommer Christ. Drumb laß' es Gottes Handt Ihm stetigs wohl ergehen!

Also wolte des weitberühmten Herrn Auctoris, seines hochschätzbaren Gönners und Freundes, recht Gottseeligen Eyfer, das sehr zerfallene Christenthumb auch seines Orths nach Mögligkeit wiederumb auffrichten zuehelffen, mit hertzlichem Wunsch, daß der Allerhöchste noch mehr dergleichen fromme Nebemias erwecken wolle! aus Pfedelbach beehren Philipp Albrecht Ortt, Hoch-Gräffl. Hohenlohl. Geheimer Rath, Cantzley und Consistorii Director alda.

Praefatio ad Lectorem.

ADvocationis munus in Republica eam ob causam adinventum, ut is succurratur, qui suum ius tueri, et causam dicere ignorant, per se honorabile, maxime laudabile, et in Republica perutile esse, nemo est, qui ambigat. Idem vero Advocati, sive patrocinantis officium periculosum esse, cum Tiraquello, de vetract. lignag. §. 1. gloss. 9. n. 267. recte quis dixerit. Unde Magonius, de recta patroc. rat. cap. ult. non procul à fine, optime monet, ut priusquam ad huiusmodi officium quis vel promoveatur vel adspiret, se ipsum consulat, se ipium experiatur, ex indeque in arenam descendat, non principaliter ad pecuniarii immoderati interesse, et proprii inordinati commodi intuitu, sed ad salutem animae principale studium adquirendum. Denique patrocinanti semper subveniat dictum illud:

Quidquid agis, prudenter agas, et respice finem.

Certo certius est, scribit Stephanus Nathen. quondam Advocatus Coloniensis. Tract. de iustit. vulner. Part. 2. Tit. 3. cap. 5. n. 15. multos iudices, Advocatos, Procuratores, et Notarios iustissimo DEI iudicio damnatum iri; nam vulgo dicitur. S. Ivonem, Iuris consultorum patronum, postquam ad caelum pervenit, scalas attraxisse, et hactenus neminem eorum amplius eo pervenisse: Quod, quamvis magis iocose quam vere dici existimem, tamen vereor, ah! nimis vere vereor, patrocinia hic saepe felicia, ibi infelicia futura, ac nimis multos prius dictum non iocosum sed serium experturos, qui per subtilia vincunt utilia; qui causas differunt, et partibus litigantibus damnum inferunt; qui plures faciunt expensarum sumptus, quam suis clientulis adferunt fructus, qui veluti ranarum sonis, et cantibus actorum molem efficiunt, et tamen nihil fructuosum perficiunt.

Ceterum, quamvis de officio boni et Christiani Advocati multi multa scripserint, non inutilem tamen operam iudicavi, si saepius de hac re, cumprimis pessimo hoc ac deploratissimo saeculo, quo pietas fere omnis exulat, iustitia sub Tyrannide Rationis Status ingemiscit, et charitas Christiana friget, ageretur. Cumque iamdudum mea studia, consilia, ac meditationes Ecclesiae ac Reip. bono consecraverim, visum est, ut superioribus annis de peccatis Principum et Ministrorum egi, ita nunc compendiose de Advocatorum peccatis, quae, pro dolor! hodie multis in locis, non rara, agere, non alia intentione ac fine, quam ut pie moneam, ac per gloriam DEI, et per vulnera Iesu Christi rogem omnes illos, qui Advocati Christiani officium hactenus neglexere, ut omnia, quae honorabile Advocationis officium dehonestant, cane peius et angue fugere, conscientiae, bonae famae, ac aeternae animae saluti consulere velint. Nimis equidem verum est, quod scribit Pallavicino, Italus: Quando gli Huomini hanno perdita la erubescenza, la quale e l' ultimo argine della coscienza, entrando in essi ogni sorte di iniquit à, non temono pin di castigbi, e dispreggiano ogni ammonitione, onde lo scrivere contra de vitii, affine ch' eglino s' emendino, è fatica vana: Speramus tamen, lectione huius scripti, unum atqueve alterum permotum iri, ut in se descendere, ac vitia emendare discat. Dab. Rudolstadii d. 17. Iul. 1677.