Regeln fuer die Texterfassung 03/2001
not necessary
de, praepositione, occurrit non semel in Chartis Longobardicis in Bullario Casinensi tom. 2. p. 14. 54. 67. etc.#
Dacitum. Vide Data.#
Dacrum, consistit ex 10. coriis; decem vero dacra, vel dacrae, conficiunt unum lastum coriorum.+
Decius.#
Striae. Ita Papias MS. Editus vero, Dahae, Scotiae. an. pro deae?#
Demonium, quid apud Graecos significarit, non disquiro: id constat apud Christianos hac voce semper intellectos spiritus immundos et malignos, hominumque inimicos, vexatores et seductores, et quicquid occursaculorum et terriculamentorum, sive noctu, sive interdiu, nobis adversatur, obsistit, et perturbationi est.+
Daemoniacus, apud Julium Africanum lib. 8. Hist. Apost. pag. 97.+
Seucasei, butiri, vel daėriae. Cap. 87.+
Daggerius, Daggardum, Pugio, sica, Anglis Dagger, Hispanis Daga, Gallis Dague, Cambro-Britannis Dagger et Dagr.+
dag, dies, et brant, incendium.+
subsellium, dagus, Meursius censet esse Gallicum, Dais, scilicet tapetem, qui sellae insternitur.+
Dagus, Vastellum.#
Dayla.#
Dalum:
Dayla.#
Hebdomadarius.+
Ne quis suminatam occideret, ne quis lactantem, ne quis vaccam, ne quis damalionem.#
Damascenus. Vestimenta Damea in Testamento Bertichramni Episcop. Cenom. Locum vide in Pariculus.#
Dam: unde locorum nomina, Amster-dam, Roter-dam, etc. Ordinatio Marisci Ramesiensis: Non liceat alicui de caetero facere dammas, aut fordas, aut alia impedimenta in aliquibus landeis, watergangeis, fossatis, sive aquagiis, etc.#
Domage, et damage.+
Damnietas, idem quod Damnatio, damnum.+
Dunjo.#
Danos, Angiiam saepius incurrentes.+
Lex.#
Danger, vocant nostri, quidquid juri stricto, atque adeo confiscationi obnoxium est: ita ut res dicatur esse in dangerio domini feudalis, quae, nisi quod de ea statutum est adimpleatur, confiscari possit.+
Dongio.#
Danser, saltare: Cambro Britannis Dawnsio idem sonat.#
Dapatitus, Dapticus.+
Senescallus
dapes parat aut conficit. Matth. Paris an. 1258. Dapificos suos, Cocos, et Pincernas. etc.#
Dapocleorium, Faldistorium. Vide Cliothedrum.#
Regratarii.+
dard. Cambro-Britannis Dar, est quercus, robur, Dart. telum, jaculum. Abbo lib. 1. de Bellis Parisiac.#
Danus (foenus, lucrum Graece, quod rustice Darnus, sive foenerator.+
Datio, Dacio.+
Datum, anni, mensis, dieique et loci Diplomati seu Chartae adscripta notatio. Suidas et Glossae Basilic.+
Oblati, et Donati in Monasteriis. Concilium Senonense an. 1269. can. 6.+
A Do, pluraliter Datiora, orum, quoddam instrumentum fabrile, vulgo forceps.#
Donativa, in Gloss. Isid.#
Denarii Constantienses vel Hallenses usuales et dativi, in Charta Caroli IV. Imp. an. 1351.+
Et bibent de dato Presbyteri.+
terrae, Agri portio, apud priscos Scotos, quae continet 4.+
Dailus, Dalus. Charta Henrici III. Regis
Dies.#
Desadvouėr. Bracton lib. 2. c. 5. §. 9.+
Foreste
De officio Clericorum Camerariorum, apud Spelmannum: Memorandum vero, quae de firmablanca semper fieri solet tallia, paulo byevior est: quia facto essaio per quod firma dealbatur, prima illa confringitur, et apposita sibi tallea combustionis. Eodem lib. fol. 17.+
Blanchissage, nostris. Matthaeus. Paris an. 1248.+
Deitas, seu Divinitas, occurrit non semel in Conflictu Arnobii junioris cum Serapionel. 1. et 2. et apud Luciferum Calaritan. l. 1. pro S. Athanasio p. 79.#
Ambulator.#
Quod proprie dicitur Lobium, quod fit juxta domos ad spatiandum.+
antea, quomodo Galli dicunt Devant, in Epist. 77. inter Francicas.#
Dorure. Capitula Caroli C. tit. 31. §. 24. Illud vero aurum quod coctum quidem fuerit, sed non tantum, ut ex eo deauratura fieri possit, etc.#
valde Baculare, Ugutioni.#
Baro.#
Debat, in Charta Alani Ducis Britanniae ann. 1087.#
Debellat.
debitus. Ennodius Dict. 6. Superbi sumus, si nostris debendum credimus institutis. Idem lib. 1. Epist. 16.+
persona, Infimi ordinis. Decretio Childeberti Regis c. 7.+
debilitatus membro aliquo mulctatus judicis sententiā, vel alio quovis modo. Lactantius de Mortibus Persecutor. num. 36.+
censule. Sex gallinas debitales seu censuales, in Tabulario Brivatonsi, non semel Charta Guillelmi Comitis Arvernorum ann. 1209.+
Si quis moriens debitosus, etc. Ita MS. ubi alii debiturus, et debitor.#
Debita, Tributa quae debentur, crebro in Cod. Theod. lib. 15. 19. 31 34. de annona, et alibi.+
Imbladare.#
Bodina.#
Debriare, inebriare. Gerbertus Epist. 31.+
ae, pro Decas. Utitur Hieronymus in c. 41. Ezechiel.#
Cantare cum laetitia.#
decalvor. Psilotro decalvare, apud Vegetium l. 2. de Re veterin. c. 48.+
Cambium, semel ac iterum in Charta Odonis Episcopi Bellovacensis, in Tabular. Abb. Frigidi montis fol. 238.#
Carcer canonicalis disciplinae, in Concilio Coloniensi an. 1260. c. 1. 2.+
Pentanummus, inter singa terminorum, apud Agrimensores p. 272.#
Capulare.#
Hac igitur difficultate convictus, Episcopale decarceravit officium. Id est, deseruit.#
Majorina dicta, ex 1. 2.+
refellere. Stephanus Africanus Presb. in vita S. Amatoris num. 18. Et his dictis Sacerdotis suavissima verba decassans, respondit.#
Incastellare.#
Libertas. Vide Kalendae.#
decemprimus.+
Decenna, Bractono l. 3. tract. 2. c. 10. §. 1.+
Decania. Paulus in vita S. Hilari Abbat. Galeatensis num. 7. Et missa apparitione cum quater decennionibus militum, suis aspectibus cum jussit adsisti.#
Epidecen.#
Decentarius, promptus, paratus, ingeniosus.#
Navis compta, a decens dicitur. Jo. de Janua et Breviloq.#
Decent, decorus, decens.+
Decessiones,
praedecessor: in Cod. Th. l. 1. de Distrahend. pign. l. 3.+
Quem decet aliquid, vel qui decet. Jo. de Janua.#
Decidi, Occumbere, mori, occidi. Eulogius lib. 2. cap. 2.+
Decumanus limes, Maximus limes inter agros, qui ab Oriente in Occidentem per transversum dirigitur: qui quia formam X.+
Decatia, de quo verbo actum supra. Charta Caroli M. apud Doubletum p. 708. 709.+
De. Ebrardus in Graecismo c. 9.#
Clamatio, Vocatio in jus, calumnia, rei repetitio.+
Descente. Gesta Innocentii III. PP. pag. 149. In declinatione Basilicae B. Petri, coram innumera multitudine, ipsam excommunicavit.#
Ingenii declivitas, animarumque tenacitas, etc.#
Bellicare. Ita Ugutio.#
Decorari. Glossae Isid. Vide Cluis Decluere, est decurtare.#
Apozima, elixatura. In Glossis MSS. ad Alexandr. Iatrosoph. Occurrit passim apud Medicos.#
Decervicare, Caput amputare, securi caedere.+
Fuscare, Joanni de Janua, Infamia notare, dehonestare: Ex Decolor, voce Latinis nota, apud quos, ut ait Donatus ad 8.+
Baro.#
Fullo, in Gloss MS. Regio Cod. 1013. et Isidori. Papias: Fullo, lavandarius, decorator.#
Decuria.#
Escorcher. Gl. Lat.+
Pulcher, Decens, in Gloss. Gr. Lat. Papias et Gloss. Lat. MS. Regium Cod. 1013. Decorosus, Decoratus.#
Excurrigiare, Corrigiam solvere, Ugutioni.#
Escorcher. Gloss. Graeco-Lat.+
Decroire: Mecroire, in Statutis S. Ludovici l. 1. c. 54. 66.+
Si quis uxorem suam decriminaverit - quasi adulterasset, etc.#
Vigilare, Ugutioni: Decoucher, pro de lecto surgere.+
Decubiae, vigiliae, vel qued vulgo dicitur Paleae mulieris. unde dicitur, Haec jacet indecubiis, et dicitur a Decumbo, vel a Decubo, quod est jacere in partu, vel in infirmitate.+
Decurtare, quasi culum abscindere.#
Deculper.+
Capellanos titulares vocant, ut auctor est Joan.+
Decenna
Decuriat; et decimat,
Honorabiliter, apte; in Gloss. MSS. S. Germani Paris. Cod. 524.#
Adornare, venustare, inde decussatus, ornatus.+
Didascalus,
Curiae. Liber de mulctis judiciariis in Praepositura Bituricensi editus a Thomasserio, cap. 1.+
Hoc die auspicatus est, dum dedicat Lectionom. Commodianus Instr. 53.#
Cesser a aimer. Stephanus Tornac. Epist. 71. Confido quia quem dilexistis privatus, non dediligetis promotus.#
Et dedignet cum audire, et spernit cum. Ita Edit. Heroldi. Ubi dedignetur, in aliis Edit.#
Rex Franciae ferens graviter dedigne, quod, etc.#
Annuam pecuniam extorquere dedocuit.#
Deduit. Constitur. Siculae lib. 1. tit. 52.+
paulo numerus, Minor, in l. 11. Cod. Th. de Medicis.#
Deductio.#
Defaut, vel Anglico Defalte: vox Practicis frequens.+
Convittari, criminari, famam auferre. Jo. de Janua.#
Derectarii
febris, Intermittens, apud Caelium. Aurelian. lib. 2. Acutor. c. 10.#
Defecta praedia, in Cod. Th. lib. 3 de Censitorib. Defectae domus, in l. 3.+
Diffidare in veteri Charta apud Beslium p. 393. Contristavit se Hugo, et defedavit Comitem de se, etc. Vide Faida.#
Difendre. Leges Edw. Confess. c. 37.+
Defense, in Historia Cortusior. lib. 1. c. 6. 10. et alibi non semel.#
Advocatus
Defense. Statutum S. Ludovici an. 1255. c. 21.+
Mensa illorum nunquam disarmatur, nunquam deferculatur.#
delatus, in Gestis Regum Francor. c. 11. Vide Fertum.#
Defeisance, ex Gallico Desfaire. Vide Difficere.+
libros Consuetudinum appellabant Siculi, ut auctor est Hugo Falcandus in Hist. de Calamitat. Siciliae pag. 664.#
Defensum.#
Desfaire. Vita S. Mederici c. 13. Interim venturus Pontem Carantonis, audivie quod quidam fur nocte furatus esset, et defecisset pontem.#
Defixiones. Vide Vultivoli.#
Diffinitor, Visitator. Offic. Monasticum, de quo Gregorius IX. PP. in Constit. pro Benedictinis, p. 837.+
Negare, abnuere. Papias.#
Refloratio, Defloratio.+
Deforis, forinsecus, extrinsecus, Par dehors, deforo, Occitanis: deffore in Consuet. Solensi tit. 2. art. 5.+
Difforciare.#
faucibus haurire. Etherius et Beatus lib. 1.+
Divulgare.#
Frondes avellere: Defrondere, frondes amittere. Ugutio. Vide Defoliare.#
Galeam spoliare. Ugutio.#
Quidam homo dives --- deganciam vini ad festa solennia B. Confessoris direxerat ad pauperum refectionem.#
Ingannare, Fallere, decipere.+
Debaucher, Historia Wambae Regis: Diverso fraudis argumento fidem populorum degenerans, etc.#
Geniatus.#
degma, ex Gr.
Aquarum ductus, sive canales, lectos aquarum, ac degoras aperiri, persodi secundum quod melius faerit visum, etc.#
Guadiam frangere, Joanni de Janua, Degager. Vide Disvagiare et Vadium.#
Gluto, gulosus, Ugutioni. Gloss. MS. Reg. Cod. 1013. Degulator, quod gulaesit deditus.#
Cesser d' avoir.+
Desheriter.+
Dehonestare:
hospitibus, seu in colis spoliare. Sugerius de Administr. sua cap. 15.+
Tentare, pervertere. Cassianus de Spiritu vanae gloriae c. 7.+
gratia, formula vulgaris quam non modo Reges et Principes, sed et quivis fere alii seu laici seu Ecclesiastici ordinis titulis suis honorariis praeponebant.+
Judicium Dei.#
Deinceps, apud Victorem Scotti c. 20. et in l. ult. C. Th. de Canon. frum. V.R.#
Instaurare
Denuo. Papias.#
clavem. Pactus Legis Salicae tit. 7. §. 3.+
Dedans, De dedans. Pactus Legis Salicae tit. 8. §. 1.+
Patripassiani.#
dijudicare. Capitulare Saxonum ann. 797. c. 4.+
Fusjurandum, in Glossis MSS.#
juxta Fortunatus in Vita S. Germani Paris. Episcopi cap. 25.+
Acoste. De latus se, de latus casa, de latus monte, passim apud Agrimensores. Vide Latus.#
Delegat,
Delegatorias,
Adloncinatio, continuatio, lege Adlentinatio. Vide Adlentare.#
charta, Quae ob vetustatem deletis
Sciebam illa deletitia fuisse.#
Liberare.#
Consilium et deliberium,
Delicatesse. Processus de Vita S. Thomae Aquin. n. 58. Nunquam curabat de delicantia et singularitate ciborum.#
Delirare, in Gloss. Lat. MS. Regio Cod. 1013.#
Deliciosus, Familiaris, qui in deliciis domini est.#
Ipsa virgo virginum vernans in Floribus, et in fructuum suavitate delitrans, etc.#
Puer in deliciis matris nutritus. Vide Litium.#
peccator. Commodianus Instr. 52. Refugium Regis pete, si delictor fuisti.+
Valde limitare, Ugutioni, Conlimitare. Frontinus de Agrorum qualitate: In longitudinem delimitatum, per strigas, appellatur.+
Limpidare.#
Elitigare.#
Oblivio. Papias.#
Elitigare.#
Litium.#
Dilongare.#
Delongaris enim, sub cujus manu navium est omnis potestas - curam tui aget.+
Literatus, Doctor.#
Labi, in Gloss. MS. Regio; vel in loco lubrico titubare, cadere.#
Delusit,
dis, Vinculum, Papiae, ex Gr.
Vehementer. Papias.#
Coacta petitiones, in Charta Theodorici Comitis Flandr. ann. 1147.+
demander. Rodericus Toletan. lib. 2. de Reb. Hispan. cap. 9.+
Corrodere, in Gloss. Arabico-Lat.#
Dominium, Gallis olim, Anglis etiamnum Demaine.+
Non manutenere. Tutelam abjicere, et protectionem alicujus.+
Magister limitum.+
demensus.+
Furiosam, dementem facere, Jo. de Janua. Ita Actor. c. 8.+
Cum dementit homo, dementit anima, non peregrinante, sed compatiente tunc animo.+
Dementitium, Reverentia, Verecundia.#
Demerite. Magister Rogerius de Destructione Hungariae cap. 10. Meritis et demeritis personarum non discussis.#
Minorare.#
Monachus
Demoravit Abbatiam suam 10. annos cum omni moderatione aequa.#
Demeurer. Lex 3. C. Th. de Liberali causa: Si in libertate esset per annos sedecim demoratus.#
Fraustus
urbem, Ex munita facere infirmam, apud Petr. Blesensem Serm. 33.#
Denna, Modus agri, aut terrae, vel potius silvae portio, apud Anglos.+
Denariatus. Vide Manumissio per denarium.#
Denerata, Denairada, Pretium rei per denarios.+
Denarius Francicus, nummus argenteus, cujus mentio in Lege Salica tit. 1. §. 1. 2. tit. 2. §. 1. 2.+
Plaider, occurrit in veteri Notitia an. 1103. in Tabulario Monast. Fiscanens. fol. 58. Vide Narrator
Plagon in Versione Gallica Wil. Tyrii l. 2. c. 23. Nares habens mutilas, vertit renillees.#
Depygis, denaticata, sine natibus: nam pyga extrema pars corporis.#
frequentia hominum multiplicari expedire ait Constantinus Imp. in l. 1.+
Lex Danorum.#
a Denizen, quasi deins nee, inquit Cokus ad Littletonem sect. 198.+
Dena.#
Dentes angulares, in Lege Frision. Add. tit. 3. §. 37.#
Ferrum unde Medici dentes tollunt, Ugutioni.+
Aures aratri, quibus latior sulcus redditur, Papias.#
un Serin. Occurrit apud Cantipratanum.+
id est, divina. Papias.#
Sacrata, Sanctimonialis, quae Deo continentiae et integritatis votum vovit.+
Depravatus, in Glossis MSS. ad Concilium Carthag. c. 14.#
Depago, deflecto, a pagendo dicitur, vel transigo, a paciscendo.+
Depalo devolvo, manifesto.+
Detunicare.#
Depanatus. Papias: Depanare, dilaniare, de panno rapere.+
Pauperem facere, vel a paupertate removere, Ugutioni.+
depactio, Pactio, pactum, turpis pactio.+
Pecia.#
Decipere, a pelliciendo dictum.#
Dipersonare.#
Petulans fieri, in Gloss. MS. Regio.#
petias mittere, Gallis Depiecer, Mettre en pieces. Lambertus Ardensis p. 161.+
Diformare, valde formare. In Glossis MSS.#
Decedere, devitare, ut applicare, est admovere.+
A pompa, pomposus, et pompo, as, superbire, gloriari. Vnde Josephus in 20.+
qui ad tam gravem devenit atatem et vitam, ut magis prosit ei de ponte se projicere, quam vivere: quod faciebant, inquit ille, in aliquibus provinciis.#
Supporter quelqu' un. Charta Henrici Comitis Campaniae pro Communiae Meldensis institutione an. 1179.+
Annata, et reditus primi anni Beneficii Ecclesiastici vacantis, de quo jure multa Chopinus lib. 1.+
Derriere. Acta Proconsularia Marcellini PP. ann. 303.+
Epistolae. Vetus Codex Canonum ex Bibl. Regia in Concilio Antioch. c. 8.+
Precaria, vel Precatura. Charta Angilranni Comitis Pontivi apud Hariulfum lib. 4. c. 21.+
Depriser. Papias: Depretiare, de pretio auferre, deprimere, vilificare.+
properus, et probrosus. Vide Jacobum Gothofred. ad l. 13. Cod. Th. de Re milit.#
Contrarius. Liber Diurnus cap.
Si praeter haec aliud agere praesumsero, eris mihi in illa die terribilis judicii dipropitius. etc.#
Deptivum, duae tabulae, pten enim Graece tabula dicitur.#
Depudesco, Derubesco, Depudo,
Pulsare.#
Deputatus,
Et his dictis Sacerdotis suavissima verba dequassans, respondit, etc. id est, expendens.#
Derbiosos oculos, quos nos impetiginosos dicimus, asperitatum vitiis laborantes, sic curare consuevimus.#
Derectarius,
In rectum vadens: Directum vero, in latere rectum. Papias.#
Parcus.#
virga. Tabularium S. Aniani Aurelianens.+
Tarenus.+
retro, ab ante, Derriere. Baruth. c. 5. Visa turba deretro.#
Derictum. Vide Directum.#
robam, id est, vestem eripere, ex Gallico, Derober.+
Deruere, derogare, detrabere, vituperare.+
Deruere, Derogare, Detrahere, Vituperare.+
Saccare.#
Affidare.#
Sagma, seu sarcinam deponere.+
Amparare.#
dissaisire.+
ganatum, seu pecus, in Foris Aragon.+
Gray Archiep. Cantuar. an. 1250. et 1252.+
Discargare.#
Descentes.+
Nescire, oblivioni tradere. Joannes de Janua.#
Descriptores vero dicti, qui tributa exigebant.+
secus. Desecus aqua apud Innoc. Agrim. p. 226.#
Daux Justitiam Aragon. l. 6.+
Ideo mundum universum suo apice desemel inluminare non potuit, imo non debuit, ne Deus definita esse adjudicaretur.+
Cupa.#
Si duo Comites pro causa aliqua desiderant, in supradicta Synodo ventilentur. i. contendunt ad se pertinere.#
Desiderat,
Delectationes. Matth. Silvatic.#
Desidius, Desiduus, ignavus, piger.#
desigillare, Sigillum auferre.+
Desinator, destitutus legendum?#
Dehonorare.#
infrunitos interpretatur Petr. Pithoeus, qui alia exemplaria desides praeferre ait p. 298. a desipere.#
Desirum, prosperum bonum. Ex Gallico Desir, ut videtur, quod idem est ac desiderium, quia prospera tantum desiderantur.#
deficere. Justus Episcopus Urgelitanus in Praefat.+
Delinita forma.#
Il est une coustume, que l' on apelle Desliage, que l' on doit prendre le plus prouchain Vendredi apres ou devant la S. Audrieu a la volente des Vicomtes, et ce qui adont vendra a col se aquitera par 4. den. et aux Sergens 1. den. a carete par 16. den. et aux Sergens 1. den. pour chascune charet e a 1. cheval 1. den. etc.+
Dissimilis sorte, Papiae.#
paramenta exuere, deponere, uti parare Italis est induere, in Inquisitione de vita et moribus B. Joannis Episcop. Vicentini.#
Despectus. In Pacto Legis Salicae titulus 59. est De despectionibus.+
Dependre, Depenser.+
Desperatio, in Concil. Wormaciensi an. 868. c. 30.+
Despitto, Italis.+
Despouļller.+
Dominus: quam quidem appellationem Imperatores ipsi ambierunt, cum in nummis suis, non
Degustata.#
Valde stare, in Gloss. Arabico-Lat. Italis Destare est somno excitare, expergefacere; destarsi, expergisci.#
Legare, mittere, deputare, Jo. de Janua.+
Promissum pactum denegare, in Glossis MSS. Regiis Cod. 1701.#
Destructio, in Glossis Isidori.#
Destrare, Destrales. Vide Dextrare, et Dextrales
destrigare, Isidoro in Glossis, Consummare.+
Districtum, Distringere.#
sub: Galli Dessous dicunt.+
desubito, quae occurrit apud Diomedem lib. 1.+
Dessous. Gregor. Turon. lib. 6. Hist. In Gallicia quoque novae res actae sunt, quae desupertus memor abumur. Alias inferius.#
D'enhaut. Pseudo-Ovidius lib. 3. de Vetula:
susceptam sibique a debitore traditam fatetur, quodque penes dantem remanet pro securitate solutionis.+
testari. Testamentum Riculfi Episc. Helen. ann. 915.+
Tirer a quatre chevaux.+
trans, ap. Innocent. de Casis literar.#
Decius.#
Detragigo, detraho. An detransigo?#
de, quod est deorsum, et trica, quod est coma, quia pendet deorsum in trica.+
Tricare.#
tunica ablata nuditatem ostendere.+
Disturbare.#
Provehere, dissimilem reddere. Papias.#
Devoir.+
Debet - - avirunatum unum, 8. pedibus longum, introrsus de deverso lanceando propellere.#
Veer, vetare, Deveer, devetare: seu potius exactio sub praetextu prohibitionis.+
Devezius Devesia, idem quod defensum, de qua voce supra, quasi devetum.+
Desveer, nostris.+
Depalo, devolvo, manifesto. Infra: Devolvo, depalo. Galli Desveloper dicunt.#
Girgillum, instrumentum ferreum, quod a nomine dicitur Devolutorium, quia vertendo in girum 7. fila involvuntur.+
devovere, in Vita S. Othonis l. 4. c. 9. Gloss. Lat. Gr. Devoto,
devotio, quae debetur in collatione tributorum: usurpatur non semel in Cod. Th. lib. 20. 22. 29. 32. 34. 35.+
Domesticis et Protectoribus, in lib. 6. 8. 9. Cod. Th. de Domest. et Protector. l. un. de Praepos. labor. item Agentibus in rebus.+
Templum Dei alicujus. Lactantius de Mortib. Persecutor. num. 36. Qui et sacrificia per omnes Deos facerent. Ita et cap. 16.#
depopulare, Populo seu vulgo urbem aut locum spoliare.+
Dextri.#
Manuaria.+
Destrare, Gall. Adextrer, A dextris ire vel incedere, tegere latus dextrum.+
Dextrales, Destrales, Equi majores et cataphracti, quibus utebantur potissimum in bellis et praeliis.+
Dextri dicuntur passus mensurandi apud quosdam.+
Chaslite.#
Tormenta, Ugutioni, forte ex
Bladum.#
Daemonio corripi. Hepidamus in vita S. Vviboradae num. 12. Non post multum temporis coepit diabolizare.#
Potio ex papavere. Vvalbertus lib. 1.+
Diacones, pro Diaconus, Diaconi: occurrit passim apud veteres Scriptores.#
Diaconissa, uxor Diaconi, seu cum maritus in Diaconum promotus erat.+
Subdiaconale Subdiaconorum.+
Diaconorum curae incumberet.+
Presbytera, uxor Presbyteri, in Concilio Turon. II. can. 19. Vide Diacona.#
Epistolae apud Euseb. lib. 6. cap. 38. et Georgium Syncellum p. 375.#
Diaconia.#
Diaconatus dicitur. Ita S. Cyprianus Epist. 49. Ennodius in Vita S. Epiphanii Ticinensis, etc.#
Fecit crucem diacopton.#
Et inter me et illum grande erat diadema, ita ut uterque ad invicem accedere non possemus.+
Dietae Pastus, refectio. Passio S. Victoris Massil.+
valde agnatus; id enim sonat vox dia.+
Constitutum Imperatorum, in Glossis Isidori.+
Addens futurum se Sergium, si dialogistam occidisset, Antoninum hoc nomine significans, qui tantum enit uit in Philosophia, etc.#
Dualis sermo, in Glossis MSS.#
Diamante Italis, Gallis, Diamant; Graeco-Barbar.+
Deamare. Gloss. Lat. MS. Regium Cod. 1013.+
Dechet. Harpocration:
Dianus. Vita S. Caesar. Arelat. apud Surium: Daemonium, quod rustici Dianum vocant.+
prasio seu marrubio herba: vel certe ex aerugine, quam vocant nostri Verd degris: nam et ita
Legimus 49. psalmo sub secundo diapsalmate Spiritum S. dixisse, etc.+
Civitate cum diasosta meo egressus. Supra: Sicque minus, ut res poscebat, turbatus, id est, ductori meo 50.+
Calix diatretus, in l. 27. §. 29.+
Diatretus. Paulin. Epist. 12. Totidem januis patefactus (paries) a latere Confessoris, quot a fronte ingressus sui foribus nova (Basilica) reserabatur, quasi diatritam speciem ab in utraque utramque spectantibus praebet.+
Dispositio. Constituo, dispono, statuo. Gregorius M. l. 8. Epist. 20.+
Duellio.#
Doubler, Discus, patina, paropsis. Leges Burgor. Scotic. c. 125.+
Charta, a dicendo. Ita Papias. Joannes de Janua: Dica, Tabula vel cautio, vel Charta proprie, ubi continetur summa debiti, et nomina debitorum, vel debentium, et ponitur pro qualibet parte Chartae: et dicitur a dico, cis.+
Qui accusandi fiduciam gerit, oportet comprobare, nec occultare, quae scierit: quoniam praedicabilis erit ad dicationem publicam merito perventurus.+
Diic, Gallis Digue, Agger. Dicare, Diccare, apud Aegidium de Roia an. 1322.+
Dicentarius,
Diacedrinus
vocabitur Antichristus, cujus numerus est DCLXVI. per litteras Graecas. Ita Papias MS. Editus habet Didux.#
Dictor
dictatores. Epistola Gregorii praefixa Notis Tironis et Senecae in Codd. MSS. Per dictatos suos scribendum curavit. Vide Salmasium ad Vopiscum p. 481.#
Declamatio. Ennodius lib. 3. Epist. 15.+
dypticha, Pugillaris liber. Glossa apud Gratian. 24. quaest. 2. c. 6.+
Dictorum. Willelmus Malmesbur. an. 1263. p. 384.+
Diccus.#
Nutrix
Magistrare, docere. Ugutio.#
Doctissimus,
Majores Judaeorum et sapientiores in Lege Moysis, apud Rigordum. an. 1181.#
Deludunt vos pauci scelerati, Extricare suam dum quaerunt vitam, Subornant aliis esse sub mysterio, falsum Indissimulantes, concussi numine quodam, Majestatemque colunt, et se sub figura fatigant. Vidistis saepe Didemarios, quali fragore Lusorias ineant, dum farias fingere quaerunt, Aut cum dorsa sua allidunt parca bipenne, Cum doctrina sua servant quod cruore sanant.+
Aurum plurimum didragmavit. Id est, per partes distribuit, per didragmas dedit.#
Ad diem, pro cotidie. Capitolinus in Macrino. Non enim est quisquam in vita, qui non ad diem quodcunque fecerit..+
Biennium, Ugutioni et Joanni de Jan.#
Diescit, dies sit. Will. Brito lib. 12. Phil. de nocte cereis illuminata:#
Perendinare, differre de die in diem. Charta Ludovici VII. Reg. inter Sugerianas 22.+
Dieticus, i. regularis, scilicet se de die in diem custodiens, sicut faciunt claustrales.+
Per singulos dies, apud Jo. de Janua: quotidie, de die in diem.+
Defaire; Italis
Difamo, devulgo, pervulgo.+
Eminenter, in Gloss. MSS. ad Concilium Ancyran. can. 4. Differentior, eminentior, in Glossis Isidori.#
praestantior,
Quod duplex tricatura diffibulans, etc. Infra: Adulatores a voluntate vultum, ab animo verbum, ab intellectu loquelam, amplo discessionis intervallo diffibulant.+
invenitur pro Difficilis, inquit Jo. de Janua: inde Difficacia, Difficacitas, eidem.#
Deffier.+
Defigurer quelqu un. Lex Longob. lib. 1.+
Finire
Defermer. Miracula S. Aigulfi cap. 6.+
Defouļr.+
Infortunium, adversa fortuna, in Vita Balduini Lutzemburg. Archiep. Trevir lib. 1. n. 6.#
Diffunctus. Leges Henrici I. Regis Angliae cap. 70.+
Disputare, in Gloss. MS. Regio Cod. 1013.#
Digestio, evacuatio, Joanni de Janua.+
Digitale et digitabulum,
Auricularis, Ugutioni.#
Minima pars agrestium mensurarum, habet ordei 4. grana.+
Eschantillon, Monstre, in l. 9. Cod. Th. de Suariis.+
Benignus. Vita S. Carthaci Episcop. num. 2. De miraculis vero, quae Deus per eum, dignativa sua bonitate, dignatus est mundo ostendere, etc.#
Disner, seu, uti effertur in Usaticis MSS. Vicecomitatus Aquae Rotomag.+
Et quemcunque illorum recta ratio dignificaverit, digno honore suo fruatur.#
Dignement. Domnizo lib. 2. de Vita Mathild. c. 1.+
Dignitoso, Danti. Gloss. Lat. Gr. Dignitosus,
Post tanta enim, talia, tam foeda, tam turpia, tam incredibilia, et ipsi etiam aetati meae contraria, quae balsama dihorno, et puto, quod non adeo inlibenter audisti.+
Judicatus
via, Lapidibus strata, apud Columellam lib. 1. c. 6. et Aigradum Mon. in Vita S. Ansberti Archiep. Rotom. n. 46. Vide Calceja.#
Multum donans. Vide Largus.#
Dilatura. Vide Delatura.#
Caritas.#
Probare. Papias.#
Vtlagatus.+
delitere, apud Aldhelmum de Laude Virg. c. 20.
Longare, longum facere. Vnde dilongare, diversis modis, vel diversas partes longare. Delongare, valde longare.#
Valde loricare. Ugutio.#
Interulas dilores duas.+
medietas, in Chron. Mauriniacensi lib. 2. p. 372.#
dimidium demendum docet.+
Litterae, quas Synodus in Trullo can. 17.+
Demeurer, manere, morari.+
Malus odor, in Gloss. Isid.#
Dinummium, Vectigal, quod fisco, vel reip.+
Dignoscentia.#
Administratores apud Anastasium in Hist. Eccl. Glossae Basilic.+
sigillum. Charta Heccardi Comitis Augustod. apud Parardum in Burgundicis pag. 26. Et sigillo diotino --- et sigillo de berillo, etc. Forte dionychino.#
Dipeychum.#
Diptychum.#
Derationare.#
directanee, unico vocis tono, nulla modulatione dictus, aut pronuntiatus psalmus, hymnus, aut alius cantus Ecclesiasticus.+
Directarius.#
Dressoir.+
Rectum, de qua voce infra, Jus.+
Gaviso autem domino, directus venit ad locum. Phrasis Gallica: il vint droit au lieu.#
Dirigere limites, restituere, redresser les limites; in Novella
Prudentius vir saecularis, litteratus, et eruditus composuit dirocheum de toto veteri et novo Testamento, personis exceptis.+
Rhodinus:#
Obstupere, in Gloss. Arabico-Lat.#
Des-advouer. Radulfus de Hengham in Summa magna c. 4.+
Sed parvi pendentes coepta, primis certabant disaequare ultima.#
Disbandire, Bannum revocare, Laver le ban. Charta Guillelmi Archiep.+
Briga.#
Dissigillare, bullam auferre. Charta an. 1238.+
Dicentes, nequaquam debere Regem adire tales discaligatos ribaldos, etc.#
Discantare. Ugutio: Decantare est valde cantare. Discantare, Glossar. Gr. Lat. Reg. Cod. 85.+
decheveler. Lex Burgund.+
descharger. Lex Salica tit. 29. §. 21.+
discargare, de carro onus deponere.+
Discargare.#
decedere, mori, apud Fredegar. cap. 54.#
Deschirure, Laceratio: deschirer, lacerare, quasi deschairer, carnem avellere, lacerare. Inquesta anni 1270.+
Maitre d'hostel, Senescallus, Gloss. Saxon. Aelfrici: Discifer, vel Discoforus: Oi
Ter vice qui sacra discinxit jurgia judex.+
Juvenis disciplinatus, apud Caesasarium lib. 1. Miracul. c. 3.+
edocere: Discipulati, edocti, in Glossis Isid.#
Clamare.#
Desclorre. Gloss. Aelfrici: Discludo, ic todaele, divido.+
Decouler. Charta an. 1180.+
Coloni, sunt cultores advenae - alienum agrum locatum colentes, ac debentes conditionem genitali solo, propter agri culturam, sub dominio possessoris, pro eo quod discolatus est fundus.+
desconfire, hostes conficere, debellare, prosternere.+
descousu. Capitula Ludovici Imp. Addit. 1. cap. 61.+
disconvenir. Frontinus de Limit. agror.+
descouvrir. Bromptonus: Vultus capitis abscissi discooperiatur. Idem: Vultum habens discoopertum.#
Discifer.#
Et quod crudeliter et discordiose fecerunt, emendare aliquando dignentur.#
discrasia, intemperies, Discrasis et discrasia capitis, non semel in Chronico Windesem. lib. 2. c. 38. 46. et Discrasiatus c. 32. 55.#
Decredere.#
decrescere:
fratres maturi, in virorum.+
Discriminale. Gloss. Lat. Gr. Discrimen.
Disculper. Culpam amovere. Vita S. Antidii Archiepisc. Bisonticensis c. 4. Cumque ille tanti criminis se se reum disculparet.#
souhaiter du mal a quelqu'un.+
Missi, qui mittuntur in provincias, qui inde Missi discurrentes passim appellantur.+
Discours. Carolus M. in praefat. libr. in Synod.+
inspectoribus, de quibus suo loco. Gl. Isid. Discussor, examinator. Gl. Lat. Gr. Discussor, Discussio,
Diversa donare.#
Julianus dixit: Disertaris, sacrilege, tanquam ab Athenis nuper adveneris.#
Sophista,
Diffacere.#
Equus, in Statutis Mediolan. 2. part. p. 487.#
Deforciare
disuagiare, ex Gallico Desgager. Tabularium S. Aegidii Pontis Audomari: Frat res de S. Egidio dissuagiaverunt domum et hortos Engerranni. Vide Gagium, Deguadiare.#
disgrace. Guillelmus de Podio Laurentii cap. 1.+
Disconvenire, discordare. Jo. de Janua.#
digredi. Utitur Alanus de Insulis in Planctu naturae p. 301.#
Dehaereditare.#
Dehonorare.#
Disspatus.#
Laudare.#
deslier. Est etiam.#
Dismannire. Formula vetus ap. Bignon. Ut neque vos, neque juniores atque successores vestri ipsum pro hoc inquietare, nec dismanare non praesumatis, nec facere dimittatis.+
Amasatus.#
Demembrare.#
Oster la Chevalerie.+
Jantare, disnare dicitur vulgo. Gallis,
Bisomum.#
desordonner. Capitula Caroli C. tit. 43. §. 3.+
in diversum tollere, in Gloss. Arab. Lat.#
Distribuere, in Gloss. Arabico-Lat. Nos dicimus despareiller; sed alia notione.#
desparser.+
dispeccatis, decoriatis.+
Despectus
Damnosus,
Impendium, dispeusa. Will. Brito in Vocabul. MS. Dispensa, expensa. Eginhardus Epist. 13.+
Despenser. Gloss. Lat. Gr. Dispensat,
Dispensator. Gall. Despensier, Anglis Spencer. Occurrit in Fleta lib. 2. cap. 72. §. 17.#
Dispensator,
Depersonare, Injuria afficere, verbis injuriosis dehonestare.+
Deinde in nostro regno beneficium non habeat, et alodis ejus dispessis vocibus in bannum mittatur#
Sagittare. Papias: Spicula emittere.#
disvadiare, Desgager, pignus reluere. Lex Longob. lib. 1. tit. 23. §. 2.+
compilare, expilare,
Desplaisance, desplaisir.+
Morosus. Gloss. Isid. Addit Papias, inconveniens.#
Dispolium. Vide Despoliare.#
dessein, intention, disposition. Lex Wisigothorum lib. 6. tit. 5. §. 16.+
Despotus.#
Puduit, Rubor fuit. Papias.#
Dispungere, donare. Dispunctores, qui dona militibus erogant. Vide-Juris-Cons.#
Derationare, Ratio.#
Dicitur quoque quod aliquando Regi et exercitui ejus formam simulans contracti, et sedens in asino occurrit, et a Regina quinque solidos in eleemosynam recepit, et in itinere longius comitatus processum, sub specie mendici, Regis sub mensa locatus, audierit plurima Regem ipsum cum Regina, et cum aliis suis fidelibus loquentem de his, quae contra Papam machinatus erat, atque inter caetera de insidiis contra ipsum Alberonem disrecitantem, et quae viae ipsi, Romam tendenti, essent interclusae, etc.#
Derobare.#
Dissaisina. Vide Saisire.#
Equi, Sella exuti, in Gestis Consulum Andegavensium cap. 13. n. 5.#
Interpres, Commentator. Vita S. Hieronymi, edita a Mabillonio: Sacrae bibliothecae Scrutator, (i. e. Sacrae Scripturae Interpres,) divinorum dissertor voluminum, etc.#
disseco. Jo. de Janua: Dissicere, removere, separare: componitur a dis, et secare.+
dissideo. S. Gregorius lib. 4.+
Dissaisire, seu extra saisinam ponere. Ita in veteri Chartā Italica apud Ughellum tom. 7. p. 571. nisi mendum subsit.#
Dissigillare, diversis modis sigillare, vel sigillum removere.#
Dishypatus, Dignitas in Imperio CP. cujus mentio in aliquot Chartis Italicis apud Ughellum tom. 7.+
dissitus.+
Tunicati susc. Gracchi, qui toga deposita, qua utebantur. Hinc Lanistae, vel dissoluti dicuntur.#
dissors. Gloss. Lat. Gr. Dissortes,
stegis, qua voce usus est Plautus.+
Distain, Praefectus, Praepositus, Oeconomus, Censor, Arbitrarius. Ita Boxhornius. Occurrit in Legibus Hoėli Boni Principis Walliae cap. 1. 31.#
Destremper.+
Repellere: sed destinare, est deputare. Iso Magister in Glossis.#
Destourne. Distornare, divertere. Regiam Majestatem. lib. 2. c. 7. §. 1. In aquis distornatis a recto cursu.#
Distrahere, in Gloss. Arab. Lat.#
Equus, cui stratura tollitur, seu sella.+
Erogator.#
clausae, clausurae.+
Destrigare
Districtio, Districtus, etc. Cum severitate punire, coėrcere, animadvertere.+
detourber, quod puriores Franci dicunt detourner.+
disturbe, Gallis, destourbier.+
Divadiare. Vide Vadium.#
Vestire.#
Lex, Praeceptum divale, sanctio divalis, pro Edicto Imperatoris, non semel in Cod. Th. et Just.#
Dioecetes.#
divortia dicuntur: ut Ciceroni in Ep. ad Caelium, et Sidonio Carm. 22.+
Locus, ubi diversae viae conjunguntur, quia illuc diversae viae acclinantur, vel quia illic via inclinatur ad diversa, quod aliter Graece dicitur, hoc Eteroclitum: Ita Joan. de Janua. Glossae. Isid. Diversiclinia, heteroelita.+
In somnis diversiones ex pulmonibus veniunt, etc.#
Hospites. Papias.#
diversorianus habet. Alibi: Diversoriarius, stabularius, caupo.+
divers Papias: Diversus, pro vario.+
devexus, occurrit apud Aldhelmum de Laude Virginum c. 14. et 15.#
Divisio.#
Divisa.#
Sortes. Papias.#
Dicitur, quando ineffabilem naturam Dei, aut spirituales treaturas ex aliqua profundissimae qualitate disserimus. Papias.#
Indovino, Italis, Devin, nostris. Gl. Lat. Gr. Divinum,
Divisa dicitur.+
Divisor.+
Cella ab aliis divisa, i. de Janua.#
homines. Vide Rici homines.#
Copiositas. Ugutio.#
Copiosus, plenus divitiis: Divitiositas, copiositas. Jo. de Janua. Divitior dixit Terentius in Phorm.#
diurna conscribebant, efficiebant, et quod dietim fiebat, vel decernebatur, in Diaria describebant.+
diem exigere, morari, nostris sejourner. Adelbodus de Gestis S. Henrici Imp. pag. 446.+
Jornale et Dies etc. Tabularium Monasterii S. Andreae Viennensis:+
diuturnum habet.+
Doana et Duana, aedes, in quibus fiscales reditus, vectigalia, portoria, et caetera id genus tributa pro mercibus, et mercium transvectione inferuntur.+
Duplareum.#
Doga.#
Docibilis,
qui docte canit.#
doctum eloquium, Ugutioni.#
Docti homines, quos vulgo Probos dicimus.+
Admonitio,
Dotarium.#
Douve. Gregor. Turon. lib. 1. Miracul. c. 25.+
doctus, sagax, prudens, sophisticus, etc, J. de Janua. Gl. Lat. Gall. Dogmaticus, enseignez, sage.#
Saepe proposui taciturnitatem praehonorare dogmatismo.#
Dogmatista, La Dogmatizo, Enseigner.+
Galihalpens.#
Doles, a Saxonico
argentum, politum. Anastasius in S. Silvestro: - Fastigium - ex argento dolatico.#
Doloire.+
locus, in quo dolatur, Ugutioni et Joanni de Janua.#
Eruca, quam vulgo Dolbam vocant.#
doglio. Occurrit in Miraculis B. Simonis Tudertini n. 24.#
cordis, pro Cordolium. Commodianus Instr. 73.+
doloroso. Utuntur Petrus de Virieis l. 4. Epist. 16. Historia Cortusior lib. 1. cap. 7. etc.#
Dolor. Vide Savaronem ad Sidon. lib. 5. Epist. 3.#
Et fecerunt statutum illud - domatim publice intimare.#
Domneare.#
Domnicellus, diminutivum a Domnus.+
Domicelli tantum, ita et eorum filiae, Domicellae indigitabantur, cum Baronum et Militum uxores Dominae, uti conjuges Domini, vocarentur. Apud Bromptonum ann. 1000.+
Doma.#
Vernus, vernaculus, domi natus.+
danger, periculum.+
Missa de Domina, non semel in Chronico Archiepisc.+
Ingeniaque, Biddae, Dominae, et Mangonelli fiunt, Imperatore mandante.#
Domnadius, promiscue,
Invincibilis, in Gloss. Arabico-Lat.+
Dominatio,
Domicellus; et Domicella et Dominella, a Dominus. Ugutio.#
Dominicus
dies Dominicus, qui Christopotissimum dicatus est apud Christianos, Graecis
literae. Conciliabulum Sardicense sub Julio I.+
Dominicum, In dominicum sine sacrisicio venis? Idem Epist. 33.+
Dominicale, Dominicare, Dominicus, Dominicarius, etc.#
Domanium et Dominicum, Gall. Domatine.+
Dominus, in aliquot Chartis Hispanicis.+
Imperiosus homo, scilicet magna auctoritatis, Ugutioni. Vide Dominiosus
Deus, Domenedio, Galli nostri Damedieu dixerunt, id est, Dominus Deus.+
Domistatio, Teutonice Huystede, quasi domus locus; huys enim est Domus, stede, locus, statio: ut hoffstede Villa, quasi hobae statio.+
Dono ei domitextilis casulam subtilem, et aliam pleniorem. Forte auritextilis.#
Domitialis res ablata est reddita.#
Domni, apice uno ex Domini voce rejecto, observarunt pridem viri docti, et tribui vulgo Ecclesiastica dignitate fungentibus ac vitae Sanctitate insignibus.+
Donneare, quasi doneggiare, cortegiar e servir donne: Cum Domnis, seu Domicellis versari.+
Dominaedius.#
Domicellus.#
Dunjo.#
Domna.+
Domneare.#
Domus culta, Praedium domo ad commanendum colonis apta instructum: nos Ferme, vocamus.+
Donum, Donativum. Rigordus ann. 1201. Potentioribus imperii per multa et magna donalia sibi ascitis.#
Donaticus. Ugutio:+
Donor, qui donat praedia vel tenementa alteri ad talliam: is autem cui donantur, dicitur iisdem Donee. Ita Rastallus.#
Oblati.+
Ille vero respondit, quod transire non poterat donec in Augusto.#
Doneta. Charta Ricardi I. Regis Angl. in Regesto Philippi Augusti Herouvalliano fol. 89. et apud Chopin. 1. 3. de Sacra polit. tit. 7. §. 5.+
Dunjo.#
Dominicus
Doniquies locus, quem emerant, aedificaretur.#
Donatio, in Praecepto Caroli M. pro Hispanis edito a V. Cl. Steph. Baluzio.#
Dominicus
Domna
Dorsale.#
redimere, Data pecunia se a virgis vel fustuario liberare, in Lege Salica tit. 43.+
du dortoir) curam habet, in Statutis Ordinis de Sempringham.#
Dama, capreola. Gratius in Cynegetico:#
Maritagium.+
Cinereus color, Saxonice a
Dorsale.#
a dosser, Gallis hotte, panier a dos.+
dos, vel dotis precium, Joanni de Janua.+
Doarium, seu doiiaire, dotalitium.+
Doana
tolta, Gallis toulte vel toute, injusta exactio.+
glorificare, in Glossis MSS. vox hybrida, ex Gr. facere.#
Draconum non vocabulo duntaxat; sed et effigie insignita, quae, ut Aquilae Legionum, ita et illa Cohortium signa erant, ut auctor est Vegetius lib. 1. c. 23. et Modestus de Vocab. rei milit.+
Vexillifer, qui fert vexillum, ubi est draco depictus.+
Et biberunt cum domino, et de drageia comederunt.#
Parvus draco, Joanni de Janua, ut et apud Lampridium: Ulceris vel cancri species.+
Laurea condecorat caput, in quo lilia vernent,
Pectore dragma micat, quam viva smaragdus inumbrat.+
Drogamundus, Drogmandus, Drogemannus, Drogomannus, Turquingens, Turchimannus.+
Drap, Italis drappo: quae vox occurrit in Notis, quae Tyroni adscribuntur p. 161.+
Manus invidi. Papias.#
Braserium coctum, postquam cerevisia inde expressa est: nos de la drague dicimus, Angli Draines et Draff.+
Dretura. Vide Directum.#
Drengus, Drengagium.+ Threngus
Dressatorium, ex Gallico Dressoir, Abacus, tabula, ubi vasa reponuntur ad mensae ministerium: Anglis, Adresser.+
Drevae manipulorum unius vinculi de avena.#
Drictura. Vide Directum.#
Outhorn.#
Directum.#
Camelarius, qui ducit dromedos.+
Druthe, virgo pacta, sponsata, quae sponso fidem dedit, a Trewe, Germanno fides: seu drut, amicus.+
Drudi, voces ejusdem originis ac Druchte, de qua supra: fideles, fidi, amici, qui Domino obstricti sunt, quasi trudes, aut trudi: Germanis enim Trewe, fides.+
patiens, aut rigidus, aut contumax, Gloss. Arabico-Lat. et Isid.#
Druchte.#
duo, neutr. plur. dixisse veteres, notum ex Quintiliano lib. 1. c. 9. et aliis.+
Doanae.#
De iis, qui duobus utuntur officiis, videlices? tanneriae et carnificis, vel officio scissoris et dubberiae.#
Dubingeniosus,
Ego neque vos, neque excommunicationes vestras appretior, vel dubito unum ovum.+
Ducale
Ducare, pro ducere. Glossae Lat. Gr. Ducatores
Ductarius,
Duccas, Graecis Byzantinis
Ducator, hoc Ducatorium. Editum, Ductum, Ductarium.#
Illae vero vitiorum ducatrices iracundia et libido.+
Ducatum
dignitas, cujus mentio est in Cod. Th. l. 3. de Cohortalib. l. 7. 8. 20. 21.+
duci et flecti potest.+
Duciolus, Ducillus, Epistomii vertibulum, seu paxillus ori Epistomii insertus: Douzi, Douzil, et Douzilia, Arvernis: le dosil ou faucet de la tonne, in Consuetudine Labourtensi tit. 7. art. 9.+
Parva Dux, vel Ducis filia.#
Parvus Dux, Joanni de Janua. Vide Duciculus.#
Ducla, trium unciarum. Ita Glossae Arabico-Lat.#
Durcones.#
Ductarium, Ductarius, Ductus,
Ductus.#
Ductileus. Jo. de Janua: Ductilis, a duco dicitur, unde Ductiliter, adverb. et Ductileus, lea, leum, Ducillus, la, lum.#
pour les voitures.+
Ducissa, Ducis uxor. Leo Ost. lib. 3. c. 60.+
duodena, Gallis Douzaine. Gloss. Gr. Lat. MS. Dudena, Duodecim. Editum duodecima.#
Duellio, Rebellis, ubi forte legendum Rebellio.+
tyrannis.+
Duplicitas. Utitur Prudentius in Hamartigenia.#
Ancilla, serva, habra, vel Dula: Pyln.#
Genus panis melle conspersum, in Glossis MSS.#
Vinum dulce, in Glossis MSS. ad Alexandrum Jatrosophistam.#
Dulcoratum, dulcedine repletum.+
Doucereux. Alvarus in Vita S. Eulogii Presb. n. 11. Undique fulgidus rediens, limpidus, dulcorosus, nectareus, -- emicabat omnibus.#
Dulgtum facere, Deserere, gurpire. Veteres Annal. Fr. an. 756. c. 16.+
Sella Equorum, in Glossis MSS.#
Dunum.#
opus, seu Dunelmi urbis Episcopalis Angliae. Visitatio Thesaurariae aedis S. Pauli London. an. 1295.+
duno seu colle aedificatum: unde nomen Donjon, in Consuct. Burbonensi art. 286.+
Dunus, Duna, vetere Gallorum lingua montem vel collem significat.+
hora, quae et Vespra, Officium Ecclesiasticum, quod persolvitur hora duodecima, post nonam. Regula Magistri c. 54.+
Juratores.#
douve dicimus. Gloss. Lat. Gr. dupia,
duplicare, nostris, doubbler, Italis dobblare duplum facere, Joanni de Janua. Gloss. Lat.+
doppiere. Historia Cortusiorum lib. 7. cap. 10.+
aureus, Double d' or, nummus aureus Francicus. Vetus Regestum 20. April. 1340.+
esprit double, qui alia loquitur quam quae in mente habet. Utitur Gregorius M. lib. 8. Epist. 16. 52.#
Duplicarius, qui.
duabus partibus favet, frandulenius.+
Duploma, de qua voce mox. Raimundus de Capua in Vita S. Agnetis de Montepolitiano n. 48.+
Gambesones, ni fallor. Liber Anglicus inscriptus Justice of peace, pag. 69.+
Diploma Gloss. Gr. Lat.+
Durissimus.#
sona, quae Danis pacem et pactum sonat. Diploma Reinoldi Archicp. Col. an. 1166.+
Castra stationes navium, in Isid. Gloss.#
Missorum tuorum duriloquiis.#
Cum Rege eorum Storim
singlari conflictu deluctans, ense curto, nomine Durissimo, quem Walander Faber cuderat, etc.+
durre, siccus et slege, plaga, verbera, quasi sicca verbera. Ictus orbos vocarunt nostri. Lex Frison tit. 22.+
Piscis species sunt hae, esox, dursus, alausa, tructa, lampreda, et reliqua.#
Duraria. Gloss. MS. Regium Cod. 1197. Durus, servus. Duraria, Ancilla. Forte Dulus et Dularia scribendum fuit, ex Gr.
Dusius, Daemon. Idem lib. 8.+
Pede pulverosus.#
Adalingus.#
Alehouyse, pro compotationis domo.+
Ebbe.+
Relevium.+
Aberemurdrum, Murdrum manifestum, seu apertum murdrum: a Saxonico aebe
Embrymium.#
Ebur. Lucas Abbas Montis S. Cornelii in Cantica Canticor.+
Bouļllon.+
cum abundantia et copia erumpere.+
Conventus
Convocare, vel concionari, quod et Ecclesiarizare invenitur. Auctor Breviloqui.#
Formatis et commendatitiis, quae abeuntibus Clericis in aliam dioecesim ab Episcopo dabantur.+
Corpus refodere, in Vita Balduini Lutzemburg. Archiep. Trevir. lib. 2. cap. 6.#
multitudo collecta, et in unum congregata. An ex
sine corde vel consilio, alienus, ejectus. Papias.#
Zeta.#
Basterna. in Gloss. Isidori, et apud Papiam: forte quasi edra, ex Gr.
Adalingus.#
Edicilitas, in veteri Gloss.+
Ut dum satis nobis est in Palatio nostro necessarius, ipsi nobis quodammodo violentiam inferamus, et cum ab editibus propriis profectui publico procuremus.+
Victus, vel cibus, in Gloss. MSS.#
educare, dixit Sidonius post Plautum, et aliquot veteres, quos laudat Savaro ad lib. 3. Epist. 3.#
Ducillus.#
Idoneus.#
Ewa.#
Vaniloqui, sine effectu, in Glossis Isidori.#
in omnibus expeditus. Gloss. Isid.#
efficace.+
Fuit eorum firmum efficaleque praesidium.#
Magisteria. Vide Magister officiorum.#
praeterritus. In edito habetur perterritus.#
Effigies, in Gloss. Gr. Lat.#
Quae in somnis effocabitur propter dotem.#
Affolare.#
cum efforcio: Avec forces.+
Distringere, mulctare, cogere.+
forces, vel effort.+
Effraye.+
Fugitivus, vel extra fugiens, qui scilicet continue et saepe fugit. Jo. de Janua.#
spernere, detestari, execrare.#
Mendicus, Isidoro in Gloss.+
denarii, qui cudebantur in civitate S.+
gradatim.+
Itaque per scutum, per ocream egraginavi, quemadmodum ad illam pervenirem.#
Eximius, eminens. Gloss. Isid.#
nis, et egona, a, saculum, Papiae. Egones
penultima producta, sunt Sacerdotes rustici. Jo. de Janua.#
Egregii titulus honorarius, concessus ut plurimum iis, qui in Palatio militaverant, aut quibus provinciae commissae fuerant, Primipilaribus post emeritam militiam, et Caesarianis, ut est in Cod.+
Acrumen.#
Hegumenus
de Lerbecke in Chron.+
dissaisina in rebus immobilibus, ut tenementis et terris, cui opponitur spolium, sive spoliatio, quae dicitur de rebus mobilibus, ut catallis, bobus, ovibus, pecunia.+
Ejectum, jactura, quod vulgo jet nostris dicitur: cum scilicer ingruente tempestate merces e navi in mare projiciuntur, navis ipsius et vectorum servandorum causā, ut est apud Nilum lib. 2.+
Ainecius.#
Elaboratus. Vide Labor.#
Charta de Elargatione Curiae.#
mettre a coste. Vita SS. Severini et Victorini: Paululum se ex aggere elaterat pavens.#
radicitus eruere, quasi e fundo: perperam edit. effuncare, licet ita etiam alius MS. praeferat.#
ructat. Papias.#
merces.+
Eleemosynaria, Domus Monasterio vel Ecclesiis adjuncta, in qua eleemosynae pauperibus erogabantur ab Eleemosynario: proprie Hospitale pauperum: Aumosne, in Charta Gallica an. 1274.+
Eleemosynariae, in Monasteriis prae est, et qui Eleemosynas et aliorum pauperibus distribuit. Liber Ordinis S. Victoris Parisiensis MS. c. 14.+
Elegiacus, elegicus. Papias: Elegi, versus miserorum. Sidonius lib. 2. Epist. 8. Nantam funebrem non per elegos; sed per hendecasyllabos, etc.#
Elenchus, titulus libri, quia totum opus illuminat.+
Esophorium.#
Falsus laudator. Papias.#
pueros de sacro fonte, in Concilio Albinensi c. 15. to. 2. Spicilegii Acheriani. Vide Levare.#
liberare.+
Elitigare.#
alligamentum habet.#
limites propellere.+
infantia, ineruditio.+
Declarare, Eliquata, Purgata, Aperta, Manifestata.#
Elidicare, Elidiatus, Elidegatus.+
Elongamentum, ipsae litterae Principis, quae nostris Lettres derespit, vel d Estat.+
Dacisca, Romana eloquentia, apud Dudonem lib. 3. de Morib. Norman. p. 112.+
Deceptio, in Glossis MSS. Vide Conludium.#
Mancus.#
Famulus a servitute liberatus. Gl. Isid.#
Emaneo, Emanet, Emansio, Emansiones,
Enervare, debilitare, castrare. Jo. de Jan.#
forma. Anonymus Gromaticus: Termini si duo in unum fuerint, embadiam formam ostendunt: si autem ambo quadri fuerint, naturalem lapidem in 15. pedes ostendunt, etc.
Eminens sculptura, Joanni de Janua dicitur.+
Idola. Papias.#
Embolum, Embolim, Graecis
Imbolus, Urbis angiportus, Graecis Byzantinis,
Embut, nostris Entonnoir. Hinc.#
Mattaex grosso papiro tenuiter pectinata.+
Embrum, negotiosus, in Gloss. Gr. Lat.+
Embuche, occurrit apud Continuatorem Nangii an. 1358.#
Vehiculum, in Glossis Isidori et Pithoeanis.#
Oblitus, Papiae.#
Leo vero rugiens irruit in eum --- sicque eum ementatum at seminecem relinquens, disparuit.#
Excogitatio, in Gloss. Pithoean.#
emerito labore, ut loquuntur l. 3.+
Splendenter, Jo. de Janua. Alia notione utitur Sidonius lib. 2. Ep. 13. Emicatim prosiliens.#
Hemina.#
imminere. Vita S. Projecti ex Cod. Atrebat.+
Eminentes in memoria. Papias.#
Percussor, sanguinarius, in Glossis Isidori.+
dicitur corvus, quando cervam sequitur.+
Fratrem suum - quod Angli dicunt Emme Christen.#
Vas coquinarium, sicut Caldaria vel Coculum. Esdrae 2. Hostias coxerunt in Emolis. Vbi Graeci habent in aeneis ollis, et dicitur Emola, quasi imola, ab immolando, quia ibi hostiae immolabantur, vel quasi aenea olla.+
Exacuere, ex Gall. Esmoudre. Vide Arma moluta.#
Emologuer.+
proprie lucrum molendini, in Gloss. Lat. Gall.#
Amparare.#
insinuare, quae vis est vocis, quam habes apud Julianum Antecess. cap. 131. et in Justin. Nov. 56.#
Terroribus, conviciis. Papias edit. et MS.#
per Emphyteuseos contractum, ut est in Lege Longobard. lib. 3. tit. 1. §. 37. tit. 10. §. 4. in Capit.+
Empirement. Charta Alani Episcopi Autisiod. Empiramentum fossati Comitis est.#
employ,: jus utendi, fruendi.+
Emponemata dicimus ea, qua labore contrahentis in agro meliorata sunt. Adde c. 202.#
Venta, quod sic describitur a Michaėle Scoro de Physionomia cap. 56.+
Emprestar. Fori Oscae an. 1247. fol. 5.+
Imprisia
oves et boves et porcos emere, et inde forum Regis capere; sed cum taxatione fide dignorum; quantum valet ad opus Regis, et quantum valuerint per quindenam ante adventum suum in partibus illis, etc.+
Emunire, Emunitas.#
Ena, voces Nobilium utriusque sexūs nominibus praeponi solitas apud Beneharnos, scribit Marca lib. 7. cap. 16. num. 5.+
Enamelyd, vox Anglica, Encaustice, pictura encaustica.+
Exenium i. donum, munus. Ebrardus Betun. in Graecismo c. 11.+
Encercare.#
recremandum.+
Andecinga.#
chercher, enchercher.+
Machina lignea, quā amphora sustinetur, in Glossis antiquis apud Casaubon.+
Encores, Incores lapides,; apud Gromaticos et Agrimensores, dicuntur indigenae, nativi, nati in ipso solo, quasi
Encrates, abstinens Graece: hinc Encratici haeretici, qui creaturas Dei damnant, dicunt non esse bonum manducare carnem, et bibere vinum.+
Cumbri.#
Vestimentum, Ugutioni ex Graec.
Natura. Endogenitus, naturalis. Ugutio.#
Aenescia
daemoniaci. Energumeni; sunt qui contempta Catholica doctrina, operationes diaboli, cas imitantur.+
Aneta.#
Efforciare.#
affranchissement.+
Ingenium.#
Angaria
Hogaster.#
Englisc.+
Ingurgitare. Fori Aragon. lib. 3. tit. de Rivis: De duobus molendinis duorum unum super aliud sit constructum, si illud quod est inferius engorgat quod est superius, etc.#
Debet dar 60. sol. pignorator procalonia, et pignus reddere, et engueras tales quales judicat forus, etc.#
Enica, Adultera.#
Idolorum cultores, in Gloss. MS. Eccl. Paris. sed legendum Ethnici.#
Et eadem domus debet fieri de decem enlatenris. Occurrit ibi rursum.#
Enafoti
Ennoicus. Ebrardus in Graecisino c. 9.+
perle. Ubi Soinnerus legendum putat gemmula, lunula, vel muraenula.#
Cui addi minus nihil potest, in Glossis Isidori.#
Abnormis.#
Ense armatus. Jo. de Janua.#
Existens, ab esse. Charta Pisanorum Capitanei, apud Guesnaium in Anna lib. Massiliensib. p. 397.+
Quoddam unguentum, Papiae.#
Occisio facta cum ense, Ugutioni.+
qui ont este saignez, vel ipsa sanguinis minutio.+
Entilma, Praeceptum, mandatum, a Graeco mando,
Enthica, inthica, Reconditorium, ex Graeco
Entelma.#
Cum Entolin, id est praeceptum - non haberent.+
Enulestinium,
sepis fractio: ab Eo
Eorl, Comes, Dux, Consul, Anglo-Saxonibus, vox Danica, ut quidam volunt: quod in dubium vocat Somnerus in Glossario Saxonico.+
appaiser. Baldricus lib. 1. Chron. Camerac. cap. 93.+
Epactas Latini vocant adjectiones annuas, lunares que per undenarium numerum usque ad tricenarium in se revoluentes, quas ideo adjiciunt, ut lunaris emensio rationem solis sequatur.+
Dicere, manifestare, Ugutioni.#
dicitur scriptum quod palam legitur.#
Ascensio tortuosa, Papiae.#
Aqua Papias.#
Perfectus. Papias.#
prima pars adolescentiae, Papiae, vel juvenum eminens pulchritudo, vel collectio Epheborum.+
adaperire, quam in Baptismi ritu ac orationibus admittit Ecclesia, impie vero irridet Calvinus ac foede conspuit, cum eam osculentur Patres Ambrosius, Augustinus, caeterique Scriptores, utpote profectam a facto Servatoris, qui caeci mutique aures et linguam obliniit sputo.#
Epulae, in J. 20. Cod. Th. do Paganis. Vide Conjecturas Jac. Gorofrcdi.#
Ephod, Amictus, vestis Sacerdotalis.+
Eminentior locus in aedificio ad speculandum, vel solarium puellare: apud Joan.+
Promiscuum, Epicoenum. Utitur Quintilianus lib. 1. c. 7. 10.#
Idcirco quaemvis trisulcus aercuato vulnere scorpius insurgat, in his, de quibus scriptum est extendere linguam suam, sicut arcum mendacii, qui nova quaeque, licet Epicroca, indicam, etc.+
Epidicen, Vestis Monachorum, Ugutioni: sed videtur perperam scripta vox, pro Ependytes, Est autem ex Graeca formata
Post coena Fragm. Petronii p. 60. Nec ullus tot malorum fints fuisset, nisepidipnis esset allatae, turdis, iligine, uvis passis, nucibusque fartis.#
Caducos,
iterare, in Glossis MSS. Regiis.+
terminus, qui ratione potius et enimo concipitur, quam per evidentia signa.+
Epilogium, novissima pars controversia, quae preces tantum habet, vel narratio miserationis.+
Paucis de plurimis sub epilogo recitatis.+
Epimenia, senia, seu xenia. Gloss. Lat. MS. Reg. Cod. 1013.+
Hypapanti, in Charta anni 1119.+
terminus, Medius, Sunt et medii termini, qui dicuntur Epipedonici.#
nis Memoria Ugutioni.#
Vescovado.#
Epistola, Fridegodus in S. Wilfrido cap. 30.+
Ab Epistolis, Secretarius.+
Epitecticalis terminus, voces Agrimensorum, forte ita dictus, inquit Rigaltius, quia sit
Sed et hactenus rivo jucundissimo ac in omni virtutum stemmate praefulgido ex primoribus fontibus totius Europae emanauti Cohaeres, Hludovici scilicet dilectissimo Regi nostro, qui licet angustiore limite terrarum, virtute tamen vincit Herculem Centauros domitantem, et agilitate Ulissem.+
Epitome, apud Ordericum Vitalem lib. 4. p. 537.#
Epitimium. Ordericus Vital. lib. 7 pag. 659.+
Epigri.#
Heptaticum
Qui epulis dat operam. Gloss. Isid.#
Vas in quo epulae ad coenam feruntur, Ugutioni.#
Equaria Varroni lib. 2.+
equarius, equipastor. Jo. de Janua: Equarius, custos equorum. Ita in Gloss. Lat. Gall.#
ille qui certaminibus medius intervenit, per quem utraque pars rectam fidem sectatur, et tunc videtur dici ab aequus.+
Equiale, hoBoviale, pro Bovile.#
Equiferus, in Glossario Lat. Gal. Maucheval, id est, malus equus:
Aequilibrator.#
Aequilocus, Par. Simeon Dunelmensis de Gestis Angl. an. 882.+
Stabulum ubi equi stant. Jo. de Janua.#
Strator caeteris Scriptoribus, nostris
Equitatus. Vide Hostis.#
Chevauchure, Monture.+
Equitiorum curam gerit, Armenti custos.+
Aequorare.#
Equi albi, ut olim triumphantium fuere, quod docent Demsterus lib. 10.+
Aera.#
equum vulgus vocat, quod in modum aerei sit coloris. Papias.#
eremis agunt, quorum vita est devitare saeculi tumultus, et permanere in cellulis suis, quatenus vacent orationi et silentio, ajebat S. Stephanus Fundator Ordinis Grandimontensis, apud Geraldum in ejus Vita cap. 3.+
vastare. Chronic. Gotthor. seu Lusitan. era 904. Et maris littora heremitavit atque destruxit. Ibid. Conimbriam ab inimicis possessam heremitavit.#
Erema terra, inculta:+
Per vertibile, quod supra laquearium est, ergalium in mensam subvehuntur.#
Ergasterium, monasterium, vel officina medicorum, vel operatorium.+
Ergata, vicinus, vel operator.+
ergasticus.+
Audiistis, fratres carissimi, ex B. Severi, dum legeretur, historia, qualiter illum Deus de lanificii ergo dochio sustulit, i. gynaecaeo, Vide in hac voce
Ergaticus.#
Icinus, marinum animal, a terrestri Icino nomen traxit, quem vulgus Ericium vocat.#
Scotus Ingulpho pag. 870.+
Herilis
Herimannus
remaceus.#
Calamitas. Ita etiam in Gloss. MS. Eccl. Parisiensis.#
Cremasinus, Gall. Cramoisi, in processu de Translat. S. Antonini 768. apud Bolland. to. 1. Maji.#
Armenios vocant, nec erat quod se hīc torqueret Somnerus. Vide Hermellinus
Et ubi pridem ejusdem nefandae natrices, ermuli, cervulique crudā fanis colebantur stoliditate in profanis, versa vice discipulorum gurgustia, imo almae oraminum aedes, architecti ingenio fabre conduntur.+
Infancio
Rogam seu donativum distribuere.+
id est, terra accrescens, quasi aerdet plan, Terra plana: in Charta Winemari Castellani Gandensis in Prob. Hist. Guinensis pag. 66.#
Arrha quomodo Erres dicimus. Glossae MSS. Arra, i. erra. Arraboni, id est, vadimonium, etc.#
Errantes, in Gl. Isidori.#
Erratico.+
debitor, reus obligatus. Sed legendum aerator.#
vaticinatio, in Gloss. Isid.#
Irrivagen.+
Enervatio, exinatio. Papias.#
Hercia.#
Esbonagium. Vide Bonna.#
Esbrancheure.+
Glandee Gallis; Maste, Germanis et Anglis.+
Si est ministerialis, si est negotiator, si est monetarius, si est Escarius, etc.+
Eschaeta, Escheta, Escheuta, Excaeta, Escadentia, Escasura.+
Eschaetor, Magistratus apud Anglos, cujus munus erat, res in fiscum Principis quolibet jure redactas in provinciis diligenter exquirere et colligere: Escheators, vulgo.+
Cambium
Escaping, ex Gallico Eschapper, et Angl. to.+
Mensa escis plena, Ugutioni.#
Scarlatum.#
Escaeta.#
Esca.#
Escengle, Gallis Charta an. 1257.+
Eschepa.#
Scavagium.#
Waterpain
Eschandillare, Mensuras ad examen publicarum mensurarum expendere, exigere: Gallis, Eschantilloner.+
Eschanger, Commutare.+
Eschallas, vel Escharas, quasi scalula, Latinis ridica.+
Scaraguaita
panes, qui Parisiensibus Eschaudez, leviter cocti.+
Eskepa, Mensurae frumentariae apud Anglos species. Monasticum Anglic. to. 1. p. 823.+
Escaeta.#
Esquipper, instruere.+
Eschivare. Regestum feodorum Campaniae fol. 73.+
Scot.#
Sclavus.#
Excondicere.#
Escis plenus, pinguis, crassus. Ugutioni.#
Scotus, quomodo nostri Escots dicebant, quos hodie Escossois. Formula 15.+
Scoutet, Escoutet. Charta Ferrandi et Joannae Comituin Flandr. an. 1228.+
Esiae, Edulia. S. Isidorus hymno in SS. Torquatum et Socios:
Scutagium.#
Escuier, sed proprie famulus: nam ita famulos suos vocabant Monachi, ut supra in voce Armiger
Pinguedo, in Gl. Isidori. Libellus precum Marcellini et Faustini p. 65.+
Esitamentum. Vide Aisancia.#
Esguardium, Judicium, sententia judicis cum cognitione causae, Gallis Esgard. Escardium, seu scardium, in Statutis Ordinis Hospital. S. Joan. Hieros. tit. 2. §. 23. tit. 8. §. 1. 2. et seqq.+
Auvardum.#
Ese, Aethelbyrthi Regis avo: ita Ethelwert. lib. 2. cap. 2.#
Escaėta
Eskipa, Mensura frumentaria apud Anglos. Vide Eschepa, Mina.#
Esophorium, vestis interior, id est, camisia, quae a Marciano (Capella) Interula vocatur.+
Canabum. Ugutioni.#
Ego G.+
Spata. Vide Testinia.#
Expeditare.#
Spervarius.#
Expleta
Esquillatus. Vide Skilla
Essai. Vide Cajagium Dealbare, et Oct. Ferrarium in Saggiare.#
Essartare. Vide Exartus.#
estat, condition, comportement. Capitularia Caroli C. tit. 11. cap. 5.+
Esseda. Sergius ad illud Virgilii.+
Escensa.#
Adessere, pro Esse, occurrit in veteribus Chartis aliquot apud Perardum in Tabulis Burgundicis p. 33. 34. 35. et 36.+
Essonium, Essoniator. Vide Sunnis.#
Sint quietide thesauro portando, de chaciis, establiis, scctallis regalibus, de purprestura, etc. Vide Stabilita.#
Stagium, Gallis Estage. Charta W. D. Montispessulani an. 1103.+
Estagiarius. Vide Stagium.#
Estallagium. Vide Stallum.#
Stamina
Stare.#
Estache, vel Esteche.+
Ignis Sacer, morbi species. Acta S. Dympnae Virg. num. 9.+
Sterlingus, voces Anglis, et inde caeteris nationibus familiares in re monetaria.+
Scavagium.#
Aestimatio, quae species est opinionis, velut de visu. Papias. Hinc nostris estime.#
Aestiva.#
Stolium
extraneorum, quos nostri vulgo Estrangers vocant: hīc enim ie, tanquam g. effertur.+
esse, in Pacto Legis Salicae tit. 76. §. 1. edit. Heroldi, unde nostrum Estre.#
Estreci, ex voce Strictus. Rogerus Hovedenus pag. 783.+
Femina gulosa. Jo. de Janua.#
estuy, Theca, occurrit non semel in Charta an. 1231. apud Catell. in Hist, Occitan pag. 901.#
essoniare. Computus antiquus penes Camerarium Scacarii:+
Adalingus.#
Lidus.#
Idoncare, Etuniatus, pro Idoneatus, in aliquot Codd. Legis Ripuar. tit. 39. c. 2. uti monet Steph. Baluzius. Vide Idoneus.#
Evacuatoria. Vide Vacuus.#
Reposcere, flagitare. Papias.#
latronum, in Fleta lib. 1. c. 20. § 12. Vide Escapium.#
vastare,
Dufresne Soc. Jesu Presbyter, frater:
Treve, dicuntur nativi de avo et tritavo, quorum majores servitutem servierunt. Ita Skeneus lib. de Verbor. significat.#
Eventer.+
Avanture. Lambertus Ardensis p. 251.+
Sagenae, retia, verundum Graece, vulgo Everclum dicitur.+
pecora, caballos, Injuriā occidere, vel disperdere dolo malo, in Legibus Wisigoth. lib. 8. tit. 4. §. 20. tit. 5. §. 7.+
Evictio Tyranni, i. victoria relata de Tyranno.+
Notum sit omnibus praesentibus et futuris.+
canem. Ordericus Vitalis lib. 3. p. 487.+
stultum: sic appellabant boni illi Monachi campanam, quae pulsabatur ad Matutinos: quod tepescente eo aevo pietate, stultos eos, qui e lecto exurgerent, quo procederent in Ecclesiam ad concinendos hymnos matutinos; existimarent.+
Charta Evindicatoria, Praeceptum Evindicatorium, in Chronico Laurisham. ann. 776.+
judicium, vel forte Evindicale, datum videtur contra eum qui re cujuspiam ablata, in jus vocatus, ad placitum, nulla missa vel nuntiata sunnia, seu excusatione, venire distulit: tunc enim is cui res ablata erat, cam judicio secundum loci legem lato evindicabat, seu evincebat.+
Elogium. Liber de disciplina Scholarium cap. 1.+
PP. (i. proposita) Alexandriae Eutycheo.+
Lex, Euva. Testamentum, Euva.+
Adulterium et infractum conjugium exponitur in Legib. Edmundi Regis §. 4.+
exigere. Diploma Dagoberti Regis pro Monaster.+
Exactare, Exigere, per vim auferre.+
Excluders ab adytis, in Gloss. Isid.#
Idoneus.#
Divisio et exaquatio inter consortes, apud Marculfum lib. 1. cap. 20.#
Obtulit canistra exafoci ex argento purissimo.+
Alchaz.#
exagium, seu trutinam exaequata.+
axungia.#
alodis, Proprium, proprietas.+
Examinatio, Purgatio, judicium Dei. Examinatio ignea, in Actis Concilii Lateran. sub Alexandro II. PP. apud Baron. an. 1063. n. 22.+
Ne apes examinent et effugiant.#
Examitum, Pannus holosericus, Graecis recentiorus
Exemplare.#
Per angulos inquirere, in Glossis MSS. Regiae Bibliothecae.#
exempla, in Gloss. Pith.#
del Moline in Repertorio Foror. Aragon.+
Exartus.#
Proceres, Principes.
Xarcias, nostris Cordage.+
Exartum, Exartes, Essartum, Assartum, Sartus, Sartum: voccs unius ejusdemque notionis, quam ita prodit liber Scacarii Anglici parte 1. cap. 13.+
Cantarinum, genus ordei, i. exaticum.#
s' Airier.+
Exbannire, Bannire, proscribere.+
Esbrancher.+
Excadentiae Curiae in Regno Siciliae, nostris Parties Casnelles: Caduca bona quae in fiscum cadunt, seu ex commisso, seu alia quavis ratione.+
Escaėta
Eschauder.+
Eschange, Permutatio.+
Excapillare, exerere, discooperire. Gloss. MS. Eccl. Paris. Excapillato, exerto brachio ad mammam. Vide Expapillare.#
Novem semper excapitati sunt, et decimus remansit.#
excarnatam umbram tractabilem vocat hectica febre laborantem.#
excerptus. Vide Capitulare 4. Caroli M. an. 805.+
Carricare.#
Quid, inquit Habinnas, excattarisasti me, ut tibi emerem fabam vitream?#
Pracavere. Gloss. Isid.#
Cum uxore esse, in Gloss. Isid. infra Excilare, cum uxore esse in libertate.#
Habuit enim Christus animam prudentem, intellectualem, excepto divina natura, ut humanitas integra fieret.+
Exceptorium.+
Si quis - ritortas quibus sepes continetur, capulaverit, aut tres cambortas excervicaverit, etc.+
le Surplus.+
Excipium.#
alta voce pronuntiare.+
Exclusorius. Ugutio: Exclusor, janitor, qui foras excludit homines. Jo. de Janua: Atriensis, i. janitor, ostiarius, exclusarius, patiginarius, januarius.#
Et pratum de Elmore, quod Rogerus de Cokeham excociavit.#
Abacinatus.#
Cogere non semel apud Innocentium Agrimensorem pag. 227. 232.#
Excastratus, in Gloss. Lat. MS. Reg.+
Excolere.+
Hactenus excolicum quanto sudore sacellum Emerit, exposui.#
Escondire, Excusare, satisfacere, purgare se sacramento, affirmare.+
contra aliam rem, seu pro alia redatur.+
Copier. Chronicon Windesem. l. 1. c. 2. Libros SS. Patrum per cos describi fecit et excopiari. Vide Copia.#
Excordaris, homo, si putas ut ipsi te salvent. Id est, aberras.+
Decorticare.#
Duas imagines --- quarum unam auro et gemmis excrustavit.#
Excubitum. Gloss. Gr. Lat.+
vigil, excubitor. Alibi: excubitor.+
Excubiae.#
Collocare.#
Importunus, in Gloss. Arabico-Lat.#
Sede, non tibi dicit; non sedentem vero excultare nequaquam omittit. Vide Exculcare.#
caballum, in Lege Salica tit. 40.+
Epistola, qua quis se excusat. Vide Diurnum Romanum cap. 3. tit. 4.#
Enlever, Tirer des mains de quelqu'un. Lex Salica tit. 10.+
Non dignus, in Gloss. Arabico-Lat.#
De civilibus ex lomariis 8. denarios praecipimus colligi.#
Exdorsuandum, judicandum.#
Splendor exemplaritatis et sanctitatis integrae.#
Exemplatorium. Vide Exemplum.#
Exemplare, Ad exemplar describere.+
Exartum, Essartis. Charta an. 1126.+
excepto, adverbialiter, in Bibl. Cluniacensi p. 543.#
Exenarrabant, ignerabant.#
Exennium, idem quod Xenium, Munus, donum, oblatio, atque adeo quaevis praestatio vel
Exequias celebrare. Vita B. Eusebiae Abbatissae Hamaticensis n. 12.+
Pulsatores
Demonter. Petrue Diac. lib. 4. Chr. Casin. cap. 62.+
Exercipes,
Monachi, in Vita S. Macharii Alexandr. Abb. c. 5. et 7. in Vitis Patrum, dici vrdentur, qui aliis Circatores.+
Exercitum debere dicuntur vassalli, cum dominorum expeditionibus bellicis interesse, ac pro iis dimicare tenentur.+
Festuca.#
exeat, in veteri Inscriptione apud Gruterum 755. 1.#
Sicut exfinat viam que pergit ad stratum, etc. Ibi rursum.#
Effort. Epistola Roberti Siciliae Regis apud Albertinum Mussatum lib. 7.+
Effractor
Navigare ultra, in Gloss. Isid. et apud Papiam, Fretum enavigare.#
Ad usum fruendum, ad labor andum, ad exfructuandum.#
Exfundata. Pactum Arechis Principis Beneventani cum Neapolitanis: Si censilis homo de Liburia patitur oppressiones a parte de Neapolim, et voluerit exfundare se de ipso fundo, ponit post regiam domus suae ipsum fustem, sicut antiqua fuit consuetudo, et vadit ubi volutrit.+
Esgardium.#
Praebere alimenta et ad vitam necessaria, apud J. C. Lactantius de Mortib.+
Vituperare, in Glossis Arabico-Lat.+
Idoneus.#
Concessit quod---quieta sint de telonio et omnibus aliis consuetudinibus et exigentiis.+
Exiler. Lex Aleman. tit. 35.+
Exiliare, destruere, dissipare. Statutum Marlebridgense sub Henrico III. Rege Angl. cap. 25.+
Proxenetae, in Gloss. Isid.#
Exitus, fructus, et proventus praedii.+
Si quis frater fratrem suum in peccatis exemerit, etc.#
Sublimitas, in Gloss. Isid. et apud Papiam.+
Exire de latrocinio, in Lege Salica tit 49.#
Exlegare. Vide Exlex.#
Scalpellum vel lanceola quibus inciditur cutis.+
argentum, in Capitulis Caroli C. tit. 31. §. 13.+
Namium.#
Pauperem facere, in Gloss. Isid. Ugutio habet Eximmutuare, Depauperare, pauperem facere. Forte, Exsumptuare. Vide in hac voce.#
Exoccupare, expedire. Joannes Sarisber. lib. 1. Polic. c. 4.+
Exocionio dicto conventus suos agerent, uti pluribus probamus in Constantinopoli Christiana.#
Exodiarius. Jo. de Janua: Exodium, initium cantilenae. Hinc Exodiarius, praecentor, qui cantum incipit ante alios. Notae Tyronis p. 173.+
Sunnis.#
Viderint qui de hoc alibi exopinissent: ego si mentior, Genios vestros iratos habeam.#
Exorcisare, in antiquissimis Cypriani Codicibus Concilii Carthag. legi monet Rigaltius ad Commodianum.+
Qui incipit, vel exordium facit. Ugutio. Vide Exodium.#
Immanis, Insipiens. Papias Leg. Exormis.#
Immanis, in Gloss. Isid.#
ager, sine ossibus, i. lapidibus. Papias.#
Odibilis. in Gloss. Arabico Lat.#
Exspaltum. Charta Gaufredi Ducis Aquitaniae an. 1076. apud Beslium p. 475.+
Spalmamento, ex Spalmare, ungere navem. Relatio legationis Ambassiatorum Ducis Andegav. ad Judicem Sardiniae an. 1378.+
Expalmare, Alapare. Gloss. Isid. Expalmare, Depellere. S. Augustinus in Psalmum 103. Conc. 3.+
Aculeus, est etiam expansale in quo expanditur pannus, vel cutis ad faciendum pergamenum.#
Partu vacua, exparata, vacuata. Papias. Ita etiam Isid. Gloss.#
des Ays an. 1301.+
Expectatus, Eximius, illustris. Prudentis contra Symmachum lib. 2.+
expectatio, in Speculo Saxon. lib. 1. art. 33.#
spectare, occurrit non semel apud Innocentium Gromaticum pag. 236.#
Exsolvere, firmaculum a pectore removere. Ugutio et Jo. de Janua.#
Bagage. Epistola S. Thomae Cantuar. Archiep. apud Baron. ann. 1167.+
canem, vox Forestariis familiaris: canum pedes quodammodo mutilare.+
Expeditio,
servi, quibus in expeditionibus uti solebant domini, in Lege Burgund. tit. 10. §. 1.+
qui liberat ab onere. Unde.+
res, Arma bellica, quibus quis in expeditionibus bellicis utitur. Speculum Saxonicum lib. 1. art. 19.+
Dispendium. Charta an. 1152.+
Expenaere, usurpavit Scaevola, in l. 41. D. de Fideicom. libert. Alias Expensares pro Compensare, dixit Macrobius lib. 1. Saturn. c. 13#
Experiri. Utuntur non semel Octavius Horatianus lib. 4. Rerum medicarum pag. 89. 90.+
Espier, Speculari. Tudebodus lib. 2.+
Placitum.#
Deplanter. Utitur Petrus Blesensis Epist. 129.#
Expletium, Reditus, proventus terrae, praedii. Espletto, Occitanis: Gallis practicis, Explets, Exploits: Anglis Esplees. Chronicon Vosiense part. 1. c. 66.+
Incipit. Voces frequentes in MSS. verbi gratiā, Explicit Plinii historiarum mundi liber primus, Incipit secundus.+
Poenitentes.#
Spolium.#
Abortivus, qui de exercitio ejicitur extra. Papias.+
Expolia, hostium praeda dicta a palliis, quasi expallia, victis cum detrahuntur. Expoliare, nudare, mundare, mactare. Vita S. Leodegarii Episc. cap. 2.+
Vituperare, detestari. Jo. de Janua.#
Deponere, non semel occurrit. Non. Marcellus lib. 4.+
Spontaneus, in Capitulari 3. an. 789. in Append. c. 2. Propria expontanea voluntate, etc. nisi legendum sit, et spontanea.#
censuales, apud Julianum Antecess. cap. 73.+
Post expressata negotia sua.#
Primarii munus obiit. Novella Valentiniani de Episcop. judicio tit. 12.+
Expudoratus, impudicus.+
Cambiare.#
Scarire.#
Assare: Nota quod pulli prius exscaturizantur in aqua calida, ut facilius deplumentur: deplumati ustulantur, ut subtiles plumae, quae manibus extrahi non possunt, comburantur.#
Escu. Vide Vicarii servi
exsomnio, expergisco, expergefacio.#
Ipse finem exsolute facit. Idem: Siue dubio exsolute finem facit#
Insufflatio, in Baptismi ritibus usurpata occurrit passim apud Scriptores Ecclesiasticos, qua inter renuntiandum ter repetita, significat Baptismi candidatus se se daemonem, cui foedam hactenus servierat servitutem, execrari penitus et abominari.+
Pauperem facere, Sumptibus exhaurire: Pauperare, ut est in Gloss. Lat. MS. Reg. Cod. 1013.+
Si quis alterius aurem absciderit, et non ersurdaverit, etc. Gloss. Lat. Gr. exsurdo.#
Torum illum clausum, quem nos jussimus plantare ad integrum, cum exso et regresso, una cum manso, etc.+
Extares, vel Baec-
cervus, domesticus, mansuefactus, quem venatores praemittunt in silvam, quo cervi alii et hinnuli nihil metuentes periculi, illius facti socii, facilius in eorum casses aut tela incidant, cervo domestico collare, aut aliud quodlibet signum habente, ne venator erret in mittendo telo.+
Extemare, Estemare. Eximinius Petrus de Salanova Justitia Aragonum apud Hieron. Blancam p. 748.+
vexillum. Vide Standardum
Regio, in Gloss. Isid.#
Mantile, quo facies extergitur. Ugutioni.#
Tegilla, gausape, mantile, Ugutioni.#
terminos, Effodere, evellere, extra fines ponere, in Lege Longob. tit. 96.#
Exterminium,
Extraneum facere, in Gloss. Isid. Utitur Apulejus in Apolog. ubi Casaubon.#
Peregrinus, exterrimus, exterrenus. Forte Externus, vel Exterraneus.+
Dum se se segniter expurgat, caecatus et extesticulatus est.#
Alienae gentis, extraneus, Papiae Gloss. Isidori: Extestinum, extraneum.#
Carlomannus devotionis causa in extincto succensus, Romam advenit.+
Si latro vel raptor est, quodmale cepit, si ad manum est, reddat: et si illud penitus extirpaverit, - in integrum ei, cui damnum intulit, restituat.+
Stolium
Toln vocant, liberare, in Legibus Ethelredi Regis Angl. §. 23. apud Bromptonum.#
ager, Frontino est, qui intra finitimans lineam et centurias interjacet, ideoque Extraclusus, quia ultra limites finitima linea cluditur.#
Extraits, Anglis Estreats. Brittoni p. 35.+
Extracta, in Statutis Roberti III. Scotor. Regis cap. 27.#
Exerto humero, quasi extramanum praeferens.+
Estraheriae.#
mulieres, in l. 44. Cod. Th. de Episcop. et in Leg. Bajvvar. tit. 1. cap. 13. §. 1. 2.+
facere, idem quod Exitum facere
Extraneus, alienigena. Claudianus Mamertus lib. 1. de Statu animae cap. 7.+
Straticus, Strategus,
Strategi functus est magistratu.+
Extra Corpus Canonicum Gratiani, sive Extra Decretorum libros vagantur. Ita Gobelinus Persona in Cosmodromio aetate 6. cap. 71.+
Exterminare, profligare. Anastasius Biblioth. in S. Joanne PP.+
Essartare. Charta Guarini Episc. Ambian. an. 1138. ex Tabulario Abbatiae S. Fusciani pag. 8.+
se de re aliqua, Rem relinquere. Concilium Duziacense I. cap. 15. Nisi ab ipsis rebus, quas invaserat, se mox exueret, etc.#
Fugitivus, exulatitius, fugitivosus.#
Ungulare
Exuperator omnium gentium, in Nummo Constantis.+
Si illam sepem ruperit, vel dissipaverit, quam Ezzisczum vocant, cum uno solido est restitutio.#
Tantam fabanam coxit, ut per totam hebdemadam satis haberet.+
Mestivarius
fabatia, de qua Apicius, vel puls fabata solebat apponi, apud Lampridium in Heliogabalo.#
affabre, dixit Apuleius Florid. lib. 2.#
Ornatus fabrorum, vel domus, vel locus, ubi fabricae sunt, Ugutioni. Glossae MSS. Fabrateria, fabrica, qua sedent fabri, vel ornatus equorum.#
Primicerii Fabricae dicebantur.+
buccellae. Vide Nebulae
Fabricatura
grossarii, ferrarii, vel aerarii, uti vocantur a Plinio lib. 34. c. 8. In Statutis antiquis Abbatiae Corbeiensis lib 1. cap. 1. Fabri grossarii sex, artifices duo.#
uvae, Fumi vapore siccatae. Caelius Aurel. l. 4. Chron. c. 3.+
Fabrissa, Uxor fabri, Ugutioni et Joanni de Janua.#
Pourparler. Glossarium vetus: Fabula, id est, pactum conditionis.+
Fabulari, Confabulari. Gloss Lat. Gr. Fabulat, favellare, loqui. Regula S. Caesarii ad Virgines.+
Fabulo, fabulas componens. Fabulones, fabularum inventores. Utitur Macrobius lib 2. Saturn. c. 1.#
Lenticula aquatica, in Gloss. MSS. ad Alexandrum Jatrosophistam. Vide Falcata.#
facula, uti hoc a face, vox Petrarchae et Danti nota, Faccellina, Senensibus.+
Solvit pullos 3. cum ovis 15. et alios pullos vindemiales cum ovis. Solvit sinapem et faces.#
Facundia. Chunradus de Fabaria de Casib. S. Galli cap. 8.+
Faciale, Orarium, linteum tenue, quo facies extergitur.+
Intuebatur vero facialiter duobus decorata coloribus, albedine scilicet et rubedine.#
Ecclesiae, Ostium, limen. Willelmus Neubrigensis lib. 3. cap. 26.+
Faculus. Testamentum S. Everardi Comitis apud Miraeum in Cod.+
Favena. Charta an. 1207.+
Factio.#
Facistergium. Isidorus lib. 19.+
Facitergium, Mappa.+
factus. Charta Jacobi Regis Aragon. an. 1326.+
Dadalus,
Malitia, unde Factiosi, malitiosi, in Glossis MSS.+
factionibus Circorum praeerant: factionum domini, Lampridio.+
Dictor. Alias.#
Creatura. Sedulius lib. 1.+
Busche.+
Faculas, vel faces fingere vel facere, Joanni de Janua.#
bonuscula, apud Sidonium lib. 9.+
Fadus.#
Faderphium, Phaderphium. Vox Longobardorum, quae in Boėtianis Glossis, Dos exponitur.+
dies, in quo aliquis defecit, seu juri, aut assignationi non stetit, qui diem vadiatum non servavit: unde forte vocis origo, in Consuetud.+
Fada, Daemonis species: Gallis Faie, vel Fee; vox efficta forte a Nympha.+
Fagotum, Fascis, Gallis, et Anglis Fagot, occurrit apud W. Thorn. ann. 1307. Vide Fagotum.#
fagis, Gallis Faye.+
Glandis fageae, uti vocatur a Plinio lib. 16. c. 5. copia, Fayne, in Consuetudine Arvern. c. 31. art. 38.+
Fagots vocamus.+
Fanaelen, Vanlehen, Germanis, dicuntur majora feuda, quae cum traditione vexilli conferuntur a solo Principe.+
Inimicitia, in Lege Longob. l. 1.+
Feudum in veteri Charta, apud Sammarthanos, in Abbatib. S. Stephani de Vallibus p. 893.#
Faissa, Faissia. Vide Fascia.#
Phalanga, Falangus. Papias: Phalanga, fustis, cui aliquid deligatur.+
Gens ista --- vice palliorum falangis nigris utitur.+
Phalarica.#
Falcastrum, instrumentum ferreum curvum, cum longo manubrio ad densitatem veprium succidendum.+
prati, Quantum unus sector per diem falcare potest de prato.+
falcibus instructi, apud Thwroczium in Salomone Hungariae Rege cap. 52.+
Faucille.#
Faucillage, Praestationis vel corveiae species.+
Falco: accipitris species; nostris Faucon, sic dicta, ait Joannes de Janua, quod ungues habeat recurvos ad similitudinem falcis.+
Stabulum vel caulam vulgariter, proprie vero septum, claustrum, cum ad aliorum animalium, tum ad hominis praesidium significat.+
Falda, non modo stabulum ovile; sed etiam quodvis septum significat.+
Faderfium
Falde. Vide Faldones.#
Falda.#
Volo praeterea, ut sancta Maria et Benedictus, et Abbas, et fratres Ramesiae habeant socam in omnibus, super omnes homines, qui sunt mortwrthi, ferdwrthi, et faldwrthi in illo hundredo et dimidio, cujuscumque homines sunt.+
Faillir, Manquer.+
Falese. Sic Normanni nostri vocant maris editiores margines rupesque mare claudentes.+
Falangus.#
Folklande.#
Culter vel securis, Papiae MS.+
Faute.+
Phalera, Harnesium, Instrumentum rusticum.+
Subdolus, insidiosus. Papias.#
Licentia Judaeorum, vel justitia.#
faile, Deficere: failing, desertus.+
Falsarius.#
Falsatus sum, deceptus sum.#
monetae, Crimen falsae monetae, cujus cognitio solum Regem spectat ex Legibus Henrici I. Regis Angl. c. 10.#
Fausser, Trajicere, perfringere. Joan. Monach. Majoris Monast. l. 1.+
Faussete. Henr. Knyghton: Accusatus est de multis transgressionibus, fraudibus, falsitiis, et traditionibus.#
Fauchon Gall. de qua voce supra in Falcastrum. Synodus Nemausensis an. 1284.+
Faussonier.+
Circumventus, deceptus. Gloss. Arabico-Lat.#
Faldistorium.#
Falcus
Fauve, Papias: Falvus, fulvus, elvus color. Fridericus II. Imp. lib. 2. de Arte venandi cap. 24.+
missuria. Chartula plenariae securitatis, exarata sub Justiniano, apud Brisson. lib. 6. Formul. Arca granaria minore ferro legata valente siliquas aureas duas, falce missuria valente siliqua aurea una, cupo uno, etc.+
Gurgo.#
Famen,
necare, Jurisdictionis species, apud Aragonenses. Fori Oscae an. 1247.+
Famfoluca, voces incognitae Somnero, cui in Glossis Saxonicis per
Locus tabernarum in urbe, quem frequentant propter famem pellendam. Jo. de Janua.#
familiaris fieri, vox Sidonii lib. 7. Epist. 2.#
Agros in montibus Romani acceperunt familiariter.#
Familiarium, quod serva competit, ut sagum, gladius.#
pupillae, id est, summitas. Matthaeo Silvatico.#
famulatus, in Epistolis Ruodeperti Magistri et Monachi S. Galli, et apud Andr. Dandulum in Chron. MS. An. 998.#
Fanum.#
In quolibet praecepto executorio apponitur quantitas frangiorum seu famulorum usque ad quam judex concedet.#
Fango, Gallis, Fange, apud Petrum de Crescentiis lib. 4. de Agricult. cap. 35.#
Ferina, Sona.+
frumentum, Eventilatum, vannatum, Anglis fanned, nostris Vanne. Domesdei fol. 45.+
Fahnen, vel Fanen, quo vocabulo etiamnum dicuntur vela vel sipara ex hastilib. dependentia.+
Phantasia.#
Phara, Generatio, linea, vox Longobardica. Paulus Warnefrid. de Gestis Longob. lib. 2. c. 9.+
Epistolae. Vide Farsia.#
Ferdingel, ex Saxonico
Faretra,
Bicocaria.#
Verba multa, in Gloss. Isid. et Arabico-Lat. Papiae, Multaeloquia. Hinc forte nostris Fariboles.#
Farinale, Meale hu
Farinale, Moletrina, seu molendinum, ubi ex frumento molito farina conficitur.+
Et veniens de amne, portans farinolam in ulnis suis, obviavis Magnentium. Ubi leg. forte Sarcinulam.#
Tisana, i. aqua ordei, vel fariola.#
Farius.#
Forstall
equus, Arabicus, generosus: Arabibus Faras. Unde
Baro. Fredegarius Scholast. c. 41. Burgundiae Farones vero, tam Episcopi, quam caeteri leudes, etc. Utitur praeterea hac voce cap. 44. et 55.#
Faron. Curia Generalis Catalaniae, acta Cervariae ann. 1369.+
Forrago, Equorum vel animalium pabulum ex frugum leguminumque miscellanea, ocymum Varroni, Gr. Farraina, Fourage: vel etiam stramen, palea. Charta Ludovici Comitis Blesensis an. 1199.+
Erpes estiomenus, i. se comedens, quod Salernitani Farsam vocant. Constantinus African. lib. 8. Commun. locor. Medic. cap. 10.+
Fartura, apud Petrum Blesensem Epist. 86.#
Furswirotas
Coenator, Coenatorium, Papiae. Vide Pharus.#
Fascenniae, Ital. Fascinata, Propugnacula urbium, seu arcium ex fascinis, seu ligneis fascibus confecta.+
Fasciola, Funiculus, Superpellicium.#
Fascinum. Fascinabulum. Fascinabellum, Praefascinat. etc.#
Vasculum. Gloss. Lat. MS. Reg. Cod. 1013. et Isidori: Vasculum, Discus, Fasculum.+
Grassus, in Gloss. Arabico-Lat.#
Sagma.#
Fascio, Gal. Faisseau. Charta an. 1345.+
Honorata dicta, aut locuta. Forte ex Gr. Fatare.#
Fastello. Anastasius Bibl. in Benedicto II. PP. p. 57.+
fastigium. Vetus Inscriptio apud Gualterum in Tabulis Siculis p. 51. Columnas cum fastidiis et parietibus templi, etc.#
Summitas, Servio ad 1. Aeneid. Inferioris vero aetatis Scriptoribus, nescio quod ornamentum in aedibus sacris. Anastasius Bibl. in S. Silvestro PP.+
Fastella. Vetus Notitia in Tabulario Casauriensi anno Ludov. Imp. filii Lotharii 8.+
uum, pro Fasti, orum, dixisse Varronem, Lucanum, et aliquot alios, observatum a Prisciano l. 6.+
Plaga, ut meridiana, vel occidentalis, Papias.#
Fato destinare, Joanni de Janua. Festo fatari, est multa loqui.#
Vocare, Fatigare, Lassare. Capitulare ann. 806. c. 9.+
Fatigues. Chronicon Windesemense lib. 1. c. 32.+
fatigiae. Gloss. Lat. MS. Regium Cod. 1013.+
Homme de fatigue. Utitur Michaėl Scotus in lib. de Physionomia: locus non succurrit.#
Fateles. Charta Rudesindi Episcopi Dumiensis aerae 930.+
mulieres, Meretrices. Vet. Charta apud Gul. Prynneum in Libert. Eccl. Angl. to. 3. pag. 812.+
fatuus, apud Ingulfum. p. 855.#
fatum, in Fragm. Petronii p. 21.+
Fautio, Fauctio, Factio, a Faveo. Joannes de Janua: Fautio, laus vel consensus in malo, sicut amicitia, consensus in bono, etc.+
Faldistorium.#
Ille, qui vera dicit, cui cuncta favent. Ugutio.#
Sermocinari,
Favissor. Joan. de Janua:+
Vaccaria.#
Favorizer. Ericus Upsaliensis lib. 3. Hist. Suecicae pag. 92. Parti Regis minimum favorizans.#
Fagia, de qua voce supra. Charta Longobardica in Bullario Casinensi to. 2. p. 12.+
Fausset. In musica cantus acutioris species. Regula Ordinis de Sempringham, pag. 717.+
Faussarius, forte stotarius.#
Favitor, fautor. Passio SS. Perpetuae et Felicitatis n. 11.+
Faicia.#
affarium Fazendas, quod nostri Affaire, negotium dicunt: Facienda Itali efferunt. Fulco Episcopus Tolosanus, qui obiit an. 1231.+
fibra. Laurentius Decanus Pictaviensis in Planctu super morte Gilberti Episcopi Pictaviensis: Aurum quoque modo lentiscebat in laminas, modo vanescebat in spumam.+
febrem fugat, in Capitulari de Villis c. ult.#
Plurimos ibi febreticos curavit.#
Feid. Capitulare de Villis c. 62. Quid de feda fracta, vel freda, quid de feraminibus, etc. Vide Fides fracta
feudum, in Charta Philippi I. Reg. Fr. ann. 1091. apud Fabrum Canterellum Tract. de Feud. in Probat. p. 1.#
Fengangi, in vet. Gloss. Furtum manifestum.+
Fegato. Judicatum, vel Pactum pacis sub an. 1224.+
Feria
socius individuus. Leges Edwardi Confess. c. 15.+
haec Catta,
Strand.#
Tunc pater Frodoinus misit duos ex suis --- cum Raimperto Advocato de felecto ipsius Monasterii.#
Cerva, Ugutioni.#
Adhuc latus vivens, Papiae, Glossae Isidori, fellebris, habent.#
Subdolus, amarus. Papias.#
Cholera, quae est una de quatuor humoribus, quae Fellicula vocatur, id est, fellis effusi.#
Felo, Perfidus, rebellis; Lindwodo, Edw.+
Filtrum, Filtrus, Pheltrum, Philtrum. Filtra, seu feltra, sunt lanae coactae, quas infuso et addito aceto ferro resistere, auctor est Plinius lib. 8. c. 48.+
fimare, Agrum stercorare. Capitul. 2. an. 813. c. 19. Terram aratoriam studeant femare.#
Femilla.+
Feminis deditus, quem antiqui Mulierarium vocabant: idem qui femellosus, in Gloss. Lat. Gall. Femellosus, feminaux.+
Femme. Capitularia Caroli C. tit. 31. §. 31.+
femoralia, quibus femen, seu femur, tegitur. S. Hieronymus in Epist. ad Fabiolam: Lineis feminalibus, quae usque ad genua et poplites veniunt, verenda celantur, et superior pars sub umbilico vehementer astringitur. Adde Isidor. lib. 19. cap. 22. Theganus de Gestis Ludovici Pii c. 19.+
Feminalia, et Braccae. De femoralibus Monachorum, vide Regulam Magistri c. 4. Regulam Solitariorum c. 49.+
Viri inter femora fornicantes, annum 1. poenitere jubentur, in Poenitentiali MS.#
Domus. Charta an. 1316.+
Fannatio.#
fenisex, Persio, Columellae, et aliis.+
defense-month, i. mensis vetitus, prohibitionis mensis, quo scilicet venari in forestis non licet, nec animalia in silvas immittere ad pasturam, ne parturientibus damis molestia inferatur.+
Fenestra versatilis, in Monasteriis Monialium, per quam danda et recipienda traducuntur, quam vulgo le Tour appellamus.+
Fenestras facere, vel praeparare.+
Fegangi
Locus, ubi fenum ponunt.+
Feodatus. Vide Feudum.#
Feria
Affare alii vocant.+
feros pro apris dixerunt veteres, uti monitum a Salmasio ad Capitolinum p. 268.+
Coopertorium, in Glossis Biblicis MSS.#
Ferum, et Feramio,
Feramen.+
Quos cum multis post idem Valentinianus praeliis attentasset, nec vincere potuisset, proprio eos nomine Francos, quasi serancos, i. feroces appellavit.+
dicitur a fera, et sunt feratra, tecta silvarum spissa.+
Si aliqua navis, vel Fercosta, vel aliud vas appulsum fuerit.#
terrae, Quarta pars virgatae terrae, ut colligit Spelmannus ex vetere MS. cujus haec laudat: Decem acrae terrae faciunt secundum antiquam consuetudinem unam ferdellam, et 4. ferdellae faciunt virgatam, et 4. virgatae faciunt unam hidam, et 4. hidae faciunt unum feodum militare.+
Quietantia eundi in exercitum. Vide Firdfare
Huic manerio pertinent consuetudines istae: de ferdingel 30. den. etc.+
Ferto.#
Fursprech.+
Fererius tapetum (portat) et parvum scabellum, et cussinum.#
Ubi funus defertur.+
Feralis, Feriale malum, apud Paulinum lib. 4. de Vita S. Martini.+
Arma subitis bellis reddita. Ita Papias MS. At editus habet feriacha, et recondita.#
Feriferae, ferae furentes, apud Papiam.#
Ferrile, ubi ferrum reconditur, in Charta veteri apud Ughellum to. 5. Ital. sacrae. p. 1538.#
Venaison, in Gloss. Lat. Gall. Gl. Gr. Lat. Ferina.+
Ferire, vulnerare, vox Italis nota.+
Nullaque gens auderet feritare cum Richardidis. Eidem Feriter, pro Fortiter.#
Duae siquidem erant acies, prima ejus ordinis, quem Feritorum vocant.+
Affarium
Firma.#
Fermentarii, a Latinis per contumeliam appellati Graeci, quod ex fermentato pane Corpus Christi conficerent, ut est apud Algerium l. 2. de Sacr. c. 10. et S. Anselmum l. de Azymo et fermentato c. 2. ut illi vicissim Latinos Azimitas vocabant.+
Fermentum? apud Anastasium in S. Melchiade: Hic, inquit, fecit, ut oblationes consecratae per Ecclesias ex consecratu Episcopi dirigerentur, quod declaratur Fermentum.+
Contulit et dedit pedagium, toltam et ferraciam, qui in Castro Uguilliarum? percipiuntur.#
Ferrago, deducta vox censetur. Gloss. MS. Regium Cod. 1013.+
Sellet vocatur, quasi Seillet: nam Seille hydriam dicunt, unde forte legend um Sellatum, in Necrologio Ecclesiae Reiensis apud Sammarthanos an. 1316.+
Fer de cheval. Regestum Constabulariae Burdegal. fol. 106.+
candens seu Ferri candentis judicium, quo quis innocentiam suam tuebatur, nuda manu ferrum candens deferendo, hac illaesa.+
la Farse. Vide in Sturola
Ferspillan. Leges Henrici I. Reg. Angl. c. 61.+
Venta, quae nec fausta, nec infausta erant.+
Fertellum, Mensurae species, apud Brabantenses: Quadrans. Ejusdem originis ac Ferthing, de qua voce mox.+
Fertum, Ferdonum, Fierto, Firto, Ferthing, etc.+
dicitur oblatio, quae ad altare fertur et sacrificatur a Pontificibus, a quo Offertorium nominatur.#
Fertum, quasi Offertura, Oblatio. Gloss. Sax. Aelfrici: Fertura: me
Venta.+
cambuta: insigne pastoralis dignitatis, atque adeo Papalis. Honorius Augustod lib. 1. c. 216.+
Frixorium, fervorium, patella vel sartago.#
fervor, Inflammatio. Vetus Moschionis Interpres: Fervura.+
Fesse. Vide Miracula S. Bertini c. 16. apud eruditum Mabillonium to. 3. Actor. SS. Ord. S. Bened.#
Gallina, in Glossis MSS.#
villa.+
Dies festi, in Glossis Isidor. Papias habet festalia, eadem forte quae Graeci
Aginae dicitur foramen, in quo se trutina vertit, vel dicitur Festinantia.+
festivitatula, seu parva festivitas, apud Avitum Vienn. Epist. 79.#
Festinare, Convivio excipere apud Cantipratanum. In vita Balduini Lutzemburg Archiep. Trevir. lib. 2. cap. 3. 13. lib. 3. cap. 10.+
feriales feminabus, non hominibus, in Charta an. 1226. apud Roveriumin Reomao pag. 253.+
Fenestra, vel parva fenestra, unde Macrobius in Saturnal. Festra quidem est minusculum ostium in sacrario. Jo. de Janua. Vide Festum.#
Fistuca, Signum et symbolum traditionis, vel translatae possessionis, quam tradebat emptori venditor, aut qui modo quovis rei possessionem in alium transferebat.+
Dominica, Martyrum, Confessorum, apud Christianos, instituta vel ab ipsis Apostolis, vel Conciliis.+
lignum illud in summitate domus, ad quod omnia diriguntur tigna, et in quo conveniunt.+
de Divinis, sortilegiis, sive fictileriis.+
Feugere, in Fleta lib. 2. c. 41. §. 33. Vide Consuetud. Solensem tit. 13. art. 4.#
Feugera.+
Vadimonium. Vox Hispanica: Fori Leirenae: De pugna, quae fuerit in fiada, si Miles fuerit victus, det 10. solid. si peon, quinque.#
Phiala.#
Fitur.#
Lumina, solis ortus, vel lunae.#
Fibulatorium.#
Fibula, qua vestis subligatur, vox deducta, unde quibusdam pro ipsa fibula sumitur; et certe Gloss.+
Cassidilis, vel cassidile dicitur sacculum, pera, saciperium, ficacium, marsupium, etc.#
Epar, Graece: Jecur, i. Ficatum.+
Batuda.#
Fitta, Dolor acutior in aliqua parte corporis, quasi in ea aculeus defixus esset, cujusmodi est in pleuresi, quem Telum vulgo alii vocant, nostri Pointe.+
Fictalitius. Vide Fictus.#
Ficliarius.#
Fictum. Tabul. S. Severi apud Marcam in Hist. Beneharn. lib. 3. cap. 12.+
Fictus, i. anus fictus, dicitur a fumoribus, i. stercoribus.#
Affictus, de qua voce supra; Census, locatio, pensio, reditus, vectigal, fixum et certum: nam et fictum pro fixum dixisse Veteres observat Salmasius ad Solinum.+
Mariscae, exta prominentia, quae vulgo Ficus dicitur. Ebrardus Betun. in Graecismo c. 12.+
Corrige delictum fidamine, corrige 'mentem.#
Fidanza Italis, Fianēa Hispanis. Le Romain de Jordain de Blaye MS.+
Tales homines, quorum fides admittitur, in Legibus Luithprandi Regis Longob. tit. 70. §. 1. et Ratchis tit. 4. §. 1.+
tollere dicebatur judex, qui in jus vocatum, aut accusatum de aliquo crimine, vadem dare ad dictam diem juri se stiturum, cogebat. Vita S.+
fidem susceperunt. S. Ambrosius l. 1. de Sacram. c. 1.+
fidelis, potissimum.+
Fides Catholica, de qua est titulus in Cod. Th. et Justin, Lactantio lib. 4. de Vera sapient.
Fiador.+
Fidiculae. Gloss. Lat. MS. Reg. Fidiculae, genus tormentorum, sicut laminae.+
Garnachia, sive Fieraduca, sine rugis.#
esse, usurpari ab Interprete S. Irenaei notat Billius lib. 1. Observat. cap. 33.#
Ferto.#
Fieta una vini similiter datur eis.#
Fif-burhingas.#
Ergo sub figuralitate historiae plenum hominis monstravimus statum.#
Figurate, Figuranter, dixit Diomedes Grammat. lib. 1.#
Melleta, Ranulfo Cicestrensi lib. 1. Hist. c. 50.+
Biga.#
Filace.+
Filanderiae, lanae vellini, in Consuetud. Tolosae part. 2.#
Ibi viri nent et filant.#
Phylacterium.+
Qui vel quae pro mercede filat. Jo. de Janua.#
Filet a prendre per drix. Vide in Sordus.#
Silfori.#
capere, tomar, Hispanis.+
Filiaster, privignus, qui ante natus est.+
Curvatum. Jo. de Janua: Filiatus, i. curvatus, a filum dicitur, quia cito curvatur. Gloss. Lat. Gall. Filiatus, Convers.#
donum, mutuum, etc.+
Filiolus.#
Patrum appellatione donantur.+
filios de ovibus dixit: de hirundinibus, vetus Interpres Juvenalis Sat. 10. v. 230.+
Filous vocant: verberones.+
filopari, id est, magnitudine et figura, lineamentisque formae plane pares: filum enim idem omnino quod lineamentum, Graecis
Viā incoeptā obviant Pontifici histriones, cum filosis via tractatur, etc.#
de filtortis, qui Lege Salica vivunt.+
Feltrum.#
aquae, Cursus aquae rectus: Gallis le Fil de l' eau. Filum aquae, seu medium aquae, in Statutis Alexandri II. Regis Scotiae cap. 16. §. 1.+
Fimbri, Bombyx. Sed videtur legendum, fibrina, et fibri. Vide Bever.#
Femella, Ferrum januae affixum, per quod circellum ei insertum ducitur, ut ad ejus
Femelle. Gloss. S. Benedicti c. de ferramentis p. 170.+
Fumer. Fleta lib. 2. c. 76. §. 3. Terra sabulonosa fimo puro non fimoretur.#
Finage, in Consuetud. Meled unensi art. 302.+
Testimonium Clerici adversus laicum non admitti; finctus est enim. In utraque Editione. Forte sanctus.#
Fingia, quoddam genus simiarum villosum comis et armis prominentibus, docile ad feritatis oblivionem.+
Dicitur quoddam genus panis, qui farinulam modicam accipit et frumentum modicum, et habet humectionis plus quam omnis panis, unde et Fingiae nomen accepit propter humorem et candorem.+
Terminabilis, extremus, in Notis Isonis Magistri p. 837.#
Sane Nevia Prisca si permanserit usque in diem finitionis suae, recipietur ibi juxta maritum suum.#
Fihtwita
Fin. Ital. Fino, pro finitus, quomodo etiam Fini usurpamus, pro re, cui nihil addi potest, seu, ut vult Casaubonus ad Persii Sat. 5. tanquam finem ultimum assecuta.+
Phiala, Ampulla, nostris Fiole. Vetus Interpres Juvenal. Sat. 10.+
Feriae.#
hostis, exercitus, cavalcata.+
Fridstoll.#
Fierbote, idem Anglo-Saxonibus valet, quod nostris estoverium, vel aisiamentum, jus scilicet quod quis habet in alterius silva, ligna succidendi ad foci, aedium, sepium, et agriculturae suae sustentationem.+
galones 2. et pintam continens, pondere autem 41. libr. ut habet Spelmannus. Statuta Willelmi Regis Scotiae cap. 9. §. 2.+
Affirmation.+
Aspergo.#
idem quod firmatorium, quo quid firmatur, Ugutioni. Fermail, Fibula, fibulatorium.+
Firmallus, Fibula, firmaculum, de quo supra. Gall. Fermail, Italis Fermaglio. Vide Balascus.#
Fermanca, apud Raimundum Montanerium c. 167.+
Fermer. Caesarius lib. 4. c. 75.+
firmandi, nisi idem sit, cui Firmariae cura incumbit, vel certe Firmariorum: nam Fermeteurs vocant etiamnum Leodienses, quos nostri Fermiers dicunt, qui scilicet tributa exigunt.+
quo pallium tenetur in humeris, vel cingulum in lumbis, fibula. Jo. de Janua. Vide Firmaculum, et Firmallum
festum, culmen, et
Fyrht, vox Saxonica, pro terriculamento, phantasmate, spectro. Somnero,
Fyrthunga, Expeditio, seu profectio militaris: expeditionis apparatus, in Legibus Kanuti Reg. c. 31.+
Ferto.#
Fiscalinus, Fisglinus. Vide Fiscus.#
Faicia.#
Fistula, vulgo Fiscla dicitur.#
Paillasse. Fr. Juncta in Vita B. Margaretae de Cortona n. 17.+
Fisclum: Eleoleum aegrotorum.#
Fiscus, saccus est publicus, unde fiscina et fiscella.+
Fiscus.#
Fistucus. Vide Festuca.#
In fith vel in socna est, quod ab ipsis, qui in domo sunt contubernales, agitur, etc.#
Stomachi corruptela, Papiae MS. In alio est Fitoria, in Edito Fictoria.#
fit, apud Fredegarium Scholast. in Chron. cap. 35. 83.+
Clavus, vel fixorium, quo aliquid firmatur.+
cultellus, Sica, pugio. In Chronico Montis-Sereni p. 172. Cultello fixorio, quo dudum suspectos eos habens se munierat, etc.#
Fibula, quae ad firmandum pallium infigitur. Joan. de Janua.#
Fidejussio, in Tabulario Celsinianensi non semel.#
Muscarium, sc. quo muscas abigimus. Praesertim illud, cujus usus in sacris liturgiis. S. Hieronym. Epist. 27. c. 13.+
flaccere, seu arescere incipit, unde forte etymon.+
Flaxa.#
Flacco
Flanto
Flagellatio.#
Mastigophorus, Flagellarius.#
verberosus, flagellativus, verbero. Edit. habet flagellatitius.#
Fleau. S. Hieronymus in cap. 28.+
Miscellus, in Glossis MSS.#
Flammula. Wolfardus lib. 3.+
Incendere, in Gloss. Isid. et Pithoei, Flammis urere. Vide Flammeriari.#
flamina, ut est in veteri Inscript. 459. 9.#
Estre flamboie.+
Iratus, in vet. Gloss. MS. apud Goldastum ad S. Valerian.+
Palectum.#
Flecarius.#
Flans, Teutonibus Vlaeyen.+
Flascula, Flasco, Lagena, vas figulinum aut vitreum vino conservando idoneum; nostris Flascon.+
Augere, vel amplum facere. Forte metaphorā ductā ab iis, qui ignem exsufflando augent.#
Flantones.#
Tibicen, in Gloss. Arabico-Lat. qui tubam inflat.#
Conflatura,
Fleute, vel Fluste. Vide Dulciana.#
Habeant - in die Paschae unum denarium, qui apud eos Flauvonespeny nominatur.#
Flasco, al. Flaxa: Flaxe. Ugutio habet: Flacta, Lagena, Laguncula.#
Vigilias circuire, Edit. Circumire.#
debilis, infirmus, imbecillis. Gallis Feble, olim Fleble.+
Phlebotomare
Flecaria, Flanqueria, Panifex, qui vol quae panes conficit.+
Crates, i. flecta, H
Flidwita
Flemenefrith, Flemeneferwthe, Fugitivorum admissio: receptio: vox Saxonica, formata ex
Mulcta fugitivorum, a
catalla fugitivorum, sive amerciamenta hominum fugitivorum, cum anno et vasto, dominis feudalibus competunt, ut est apud Bromptonum p. 2031.+
Fletum, Aestuarium, fluentum, seu canalis, quem aqua fluens et refluens occupat, a Sax.+
Flitwitae, Mulcta ob rixas et jurgia excitata, ex Saxonico
equitis, Papiae dicitur, quoddam genus ornamenti equi, quod Flexum vocant. Sic in Cod. MS. et Edito: alter MS. habet Equitas.#
Flebilis.#
Flegma: Flemma, Italis.+
Amfractus, in Gloss. Gr. Lat. Flexurae viarum, apud Sueton. in Nerone.#
Efflictim, apud Diomedem l. 1. Grammat.#
Flyma, Anglo-Saxon. fugitivus, in Legibus Ethelredi Regis c. 12.#
Fletwite.#
Illud vero, quod statui de Flocaria, et tabula et molendino, et tincturis, etc. Vide Flasca.#
Floccus, parva massa lanae vel nivis, quod leviter flatu impellatur huc et illuc.+
Floccus, Monachorum vestis, quae amplas habet manicas, vulgo Froc.+
Flud, fluctus, ex Anglico Floud. Vide Ebba.#
Rasus
Floralis. Floralis color.+
floretum est locus, ubi flores abundant.+
Fleurir. S. Bonifacius Moguntin. Epist. 1. Homo, sicut foenum dies ejus, et sicut flos agri, sic floriet.#
corporis, anima dicitur Zenoni Veronensi Episc. Sermone de Lazaro.#
Flosca. Matth. Silvaticus: Gebara, Gebaram, i. flosega molendini. Infra: Geravera, id est, flosca molendini.#
Se conduxerunt in quodam ligno, quod dicitur Floze, transeuntes venerunt in oppidum, etc.#
Guillelmus Comes Hannoniae tenet de Duce (Brabantiae) Advocatiam et dominium in Mechlinia, fluctum atque theloneum, forum seu staplum salis, piscium ac animalium.+
Flume dicunt. Monasticum Anglic. to. 1. p. 7.+
Flumara. Charta Friderici II. Imp. pro Ecclesia Anglonensi apud Ughellum to. 7. pag. 125.+
Fiumicello.#
Focagium, Census, qui exigitur a domino feudali pro singulis focis seu domibus subditorum ac tenentium suorum:
Focacius. Isidorus lib. 20. Orig. c. 2.+
Foagium.#
Chauffage.+
A fuco, i. oraria, Gener a vestimentorum. Vide Senecam lib. 3. Natural. Quaest. et Quintilian. lib. 11. et horum Interpretes#
Focarista, Presbyter Concubinarius, qui focarias alit et domi detinet.+
Focaria, Tributum, quod praestatur pro ligno, quod ad focum faciendum in urbem adducitur: Gallis Foüee.+
Domus, Papiae. Vide Foculare.#
Foce, Senensibus Fauci, ex Lat. Fauces.+
focus, Locus ubi ignis asservatur, vel domus ipsa, Italis Focolare nostris Foier. Gloss. Saxon. Aelfrici. Foculare. Eoterram, et solum, sonat. Aliud Glossarium Saxon. Cottonianum: Focularia, Somnero, fomes combustibilis. Lex Longobard. l. 1. tit. 19. §. 2.+
Casae nostrae indesinenter foca et wactas habeant, ita ut salvae sint.#
Feu: contra Latinis id dicitur, in quo ignis servatur.+
Fodrum.#
Foderato, Gall.
Fourre. M. Robertus de Sorbona in Serm. de Conscientia: Supertunicale --- strictum sine manicis, de vario foderatum.+
Fodrum.#
Bidens, in Gloss. Arabico-Lat.#
In piscaturis vero, foditis, seu stagnis, si quis piscaverit, etc.#
Posticium.#
Fourrure, in Concilio Constantiensi an. 1418. sess. 36. Vide Foderatus.#
Fodrum.#
Foderum, Fodrium. Ita Scriptores inferioris aetatis appellarunt annonam militarem, uti haec vox definitur in Vita Lud. Piian. 796.+
Foecunditas, in Glossis Arabico-Lat.#
Partes steriles glebae, in Glossis MSS. Reg. Cod. 1013.#
Foecunditatis privilegium, pro jure liberorum, in l. 8. eod. Cod. de Bonis proscript.#
Militibus, qui proprie Romani sunt, distinguuntur in Novella Valentiniani de Reddito jure armor.+
Foeditas, in l. 47. D. de Ritu nupt.#
Vsurarius
In foetutinis et olenticetis suis jaceat.#
Sexaginta solidos in foesa forestae, et decimam molendinorum ipsius.#
Focatia.#
Fannatio.#
Bocland dicitur.+
Folkesmote.#
Fulgare, Saxonibus Folgare, sistere se in aliquo contubernio, friborga, seu fidejussione, tradere se alicui in clientelam: servire, sequi, sectari.+
Feuillee. Miracula S. Bertae Blangiacensis Abbatissae part. 4. n. 10.+
Curvatum, in Gloss. Pithoean.#
calcei. Isidorus lib. 19. c. ult. Lingulati (calcei) quos nos Foliatos vocamus. Papias: Ligulati, genus calcei, qui Foliati dicuntur.#
A Joanne Buvalelli Attolini Not. et Conductore dacii folixellorum pro uno anno incoepto die 20.+
Folkmote, et Folkesmoth, Conventus populi, a Saxonico
Vestis grossior, Papiae. Caligas follicantes, dixit Hieronymus Epist. 22. c. 14. et c. 12. Sipes laxa pelle non folleat.#
Follus, Folletus, Follia, Follitia, etc. voces unius ejusdemque originis.+
Folliculus, Scrotum. Ditmarus lib. 8. de adultero: In pontem mercati is ductus per follem testiculi clavo affigitur. Folliculi testiculorum, in Lege Angliorum tit. 5. §. 16.#
Sermo, Papiae.#
Fongere. Charta Anglica an. 1330.+
Fontaine: Italis, Fontana, Papias: Fontamina, sunt fontanae.+
Forathe.#
Foragium, Foraginare. Vide Fodrum.#
perforatione dolii vinarii, ex quo vinum promitur ad vendendum in popinis, ut quidam volunt; sed pro pretio a domino imposito vino, quod a Tabernariis et Cauponibus distrahitur. Charta Jvonis Abb. S. Dionysii an. 1169.+
Trames diversi coloris: Papiae, nota in textura, significans cujuscunque diei opus.+
furcalia. Ita Interpres Joannis de Garlandia in Synonymis:+
Ager optimus, Papiae.#
foraneus est, seu qui non facit residentiam. Charta Petri Episcopi Meldensisan. 1245.+
Fordarium. Monasticum Anglic. to. 2. pag. 279.+
Dixit, quod Ferdinandus Canellas comparavit tempore D. Regis Sancii, avi istius Regis villam de Pinhiero, et forariam de Caballacia etc.+
Intramuraneus, intra muros, de qua voce infra Gregorius Turon. lib. 5. cap. 11.+
Exterior. Pugnae forasticae, in Epist. 3.+
Forestum
Foraticus, Vectigal, idem quod foragium. Charta Dagoberti Regis Fr. apud Doubletum pag. 656.+
Fodrum.#
Furratus.#
Forisbannire.#
Forbisseur. Leges Aluredi Regis c. 23.+
Forcheapum. Vide Foriscapium.#
Forcelletum. Vide Fortia.#
Forisconsiliare.#
Etquod feci, super me feci, et ego hodie ipsum facio fordanno, et forbatudo infra noctes 42. sicut lex et consuetudo est.+
Forarium.#
Esse. Gregorius Turon. in Vita S. Maurilii Episc. Andeg. MS. c. 2.+
Presbyteri. Capitulare Pipini Regis Italiae, editum a V. Cl. Steph. Baluzio c. 36.+
forisfacere.#
Foresi, Bocaccio.#
Item statuo, quod aliquis istius villae non capiatur pro aliquo foresco, si fidejussores dare poterit.+
Foresni inscribitur, seu Forresni, ut habet Editio Heroldi: ubi agitur de iis, qui alios exponunt ad occidendum, i. clocant, vel adsciscunt: ex quo Sikama legendum censet forreednisse, id est, de proditione.#
Foreste, Forestus, etc.+
Forstel, Forstal, Criminis in via perpetrati reus, viae obstructio, itineris interceptio, a Saxonico prae, vel ante, seu
Forestarius
albanatus, nostris Droit d' aubeine, quod dominis in bonis advenarum competit.+
de Interceptionibus Clericorum adversus Do. Regis jurisdictionem, in nupera Conciliorum Rotomagensis Ecclesiae Edit.+
Forfeng, Forefeng, et Forfengen, voces ejusdem originis et notionis: a Saxonico
Forpex. Gloss. MS. Regium: Forceps, fabri, qui corrupte Forfices dicuntur.+
Et omnibus geldis, tengeldis, horngeldis, forgeldis, penigeldis, etc.#
Forge. Occurrit in Monast. Angl. to. 1. p. 508. 600. et in Fleta l. 2. c. 41. §. 8.#
gurpire, devestire, possessione exuere. Tabularium Casauriense an. 2.+
Fodrum.#
Furratus, Pellitus, Fourre.+
Redorsatus.#
bannum, seu banno et edicto promulgato.+
Forcapium, Exactio, tributum haud debitum, per vim vel contra jus captum, exactum: Mala tolta.+
casam, positus, in Curia Generali Catalaniae, celebrata Perpiniani sub Petro Rege Aragon. an. 1351. MS.#
Forconsiliare, Forsconsiliare, Male consulere, malum consilium dare.+
Offendere, nocere, quasi facere foris, i. extra rationem.+
forisfamiliam ponere, emancipare.+
forisfamiliare, in Fleta lib. 1. c. 7. §. 5. c. 27. §. 2. lib. 2. c. 52. §. 7.#
Forfang.#
Forinsecus; extraneus, nostris Forain, in Legibus Burgorum Scoticorum c. 3.#
Forjudicare, Rem, aut possessionem quampiam per judicium vel sententiam abjudicare, auferre; possessione exuere, privare.+
Forjurare, Ejurare, abjurare rem aliquam, Quitter, abandonner.+
Mettre hors. Capitulare 3. an. 813. cap. 11.+
Fornoier un meffet en jugement, apud Philippum Bellomanerium cap. 59.#
forisbannitus expatriatus, Gallis Forspayse.+
Foristallator, Forstallator, Forstellarius, et in Domesdei Foristellarius, Forstaller, Brittoni pag. 33. 77.#
Furlonga
Nicaeni tractatus, seu Concilii, in Fragmentis S. Hilarii p. 1.
verba, quae in Formis, seu sacris Nostra Serenitas, Pietas, Mansuetudo, etc.+
epistoloe Latinis sunt, quae eadem forma omnibus scribuntur,
in bonis sit forma, ut loquitur S. Ferreolus in Regula c. 17.+
Canonibus et Conciliorum Statutis inductae fuerint.+
Formaticus, Formatis, Caseus: sic vulgo Formage, vel Fromage appellant, quod in forma infarciatur et struatur.+
sive Formatium in Africa et Hispania parietes dicunt de terra formatos, utrimque duabus tabulis.+
Formella et formula, dimin. a forma, et sunt proprie instrumenta alutariorum, quibus formant subtalares.+
Formaticum.#
Puer oblatus vel novitius. Charta an. 1322.+
Scoticae. Ita per ignominiam et contemptum, et ut pusillos appellabant Angli Boreales vicinos Scotos, quos animitus olim oderunt, Scotch tikes. Matth. Paris an. 1174.+
vermiculus pulsus,
Locus formicarum, quod et Formicetum dicitur, Ugutioni. Formicaio, Italis.#
Illigatae pennoe, quibus venatores cervos capiunt. Papias. Seneca lib. 2. de Ira c. 11.+
Formos, calor vel ignis, unde formus, et fermidus, calidus. Hoc formum calida materia ferri, sicut extrahitur ab igne.#
Rite. Vita S. Domnoli Episcopi Cenoman. num. 4.+
Formaticum, Caseus. Acta Murensis Monasterii p. 54.+
Instrumenta fornacis ad opus aptata. Ugutio. Vide Festum.#
Fornacem facere, vel in fornace coquere: hinc fornacitus, in fornace coctus. Jo. de Janua.#
Fornaserii teneantur et cogantur facere tegulas tectorum, etc. Occurrit in Statut. Veron. lib. 2. cap. 187. etc.#
Fornaticum, Forneria, etc. Vide Furnata.#
In fornace pro sanitate febris filium ponere, superstitio damnata in veteri Poenitentiali MS.#
Fornicatio, Papiae.#
Fornicariam meretricem vulgo dicant. Glossar.+
Fornix, in Rythmis de Verona, to. 1.+
Fornicatio, Mulcta stupri. Charta Alfonsi VI. Regis Castellae aerae 1115.+
Donant - de unaquaque domo unum panem in Natali, pro fornilla furni.#
Furnire.#
Forcapium, Exactio, malatolta, tributum, quod injuste accipitur, ex Gallico Forprise. W. Thorn. an. 1285.+
Furcia.#
Forrator. Vide Foderium.#
Foresni.#
Forcheap
Frithsocne.#
Forstel, Forstal. Vide Forestel, Foristallare.#
Papula, pusilla, puscula, forstulla. Ita MS. Editum habet, Papulla, pusilla, pesulla.#
Petit fort, forcelletum. H. Knyghton. an. 1333. Forsulam funditus averterunt. Utitur non semel.#
Fortia.#
vas quodpiam significans.+
Fortalitium, nostris Forteresse. Rigordus an. 1212.+
Forcia, Potestas, dominatus. Leges Henrici I. Regis cap. 86.+
Fortis moneta. Vide Moneta.#
Virilitas, fortitas, strenuitas.#
Prosper eventus, et dicitur a fortuna.+
Quietum esse de forvenge, in Monastico Anglic. to. 2. p. 387. Vide Forfang.#
Fourreau.+
Foires. Charta Lotharii Imperatoris, filii Ludovici Pii, in Tabulario Ecclesiae Viennensis fol. 4.+
Forum, Nundinae, Mercatum. Jo. de Janua: Forus etiam est, ubi res venduntur. Gloss. Gr. Lat. hic forus.#
Fraustus.#
Faicia, et Fazenda.#
Fossatum.#
Vespillo, fossarius mortuos sepeliens.+
Fosse.+
Fossam facere: fodere. Formula 28.+
Fossatum.#
Rex concessit 250. marcas pro fossatura et claustura civitatis. Vide Fossura.#
Ermistreat
Aspaldare.#
Fossina, Instrumentum ad capiendos pisces. Petrus de Crescentiis lib. 10. de Agricult. cap. ult.+
Fossarii Talparii
fodere potest. Tabularium Ecclesiae Gratianopolitanae sub Hugone Episcopo fol. 53.+
Ligo: Hoė, ou Fossour.+
Fossa.#
Fossura, occatio, bidentatio. Infra: Fossura.#
Vernae ex ancillis nati, quibus et peculium et familiam habere concessum fuit, in jure prisco Sueonum apud Joannem Stiernhookum pag. 208.#
Fotgeldum. Vide Footgeldum
Charrus.#
Fourreau. Vide Fodrum.#
Quicumque foveam invenerit, libere fruatur ca.#
Foderare, Fourrager, Fodrum auferre. Fleta lib. 2. c. 41. §. 13.+
Stillicidium stercoris, vel sterquilinium. Ugutio.#
Fractitium, quod facile frangi potest.#
Cauda vel fragmentum panniculi causā ornatus pendens ex interiori parte.+
vestis, apud Jo. Buschium in Chr. Windesem. lib. 2. c. 47. 49 dicitur concisa, latissimis rimis et hiantibus, cujusmodi aestivo tempore Galli nostri thoraces gestant, adeo fenestratos et hiantes, ut seminudi fere appareant, vel certe, ut Petri Chrysologi verbis utar, artificiosa nuditate vestiti.+
Factio.#
fragilis factus; Fresle, nostris. Leges Rotharis Regis Longob. tit. 105. §. 6.+
Plagiarius, Fragina. Editum, Fragaena.#
Concessi eisdem fragium, focalia, et coopertoria, etc. Sed legendum videtur fagium. Vide Fagus.#
del Molino in Repertorio Foror. Aragon. in hac voce.#
gi, Joanni de Janua: Incurvatio genuum, vel ipsum genu, a frango, quia videtur ibios fractum.#
Fratriagium
Francyn, nostris Velin. Occurrit in Chr. Windesem. lib. 2. c. 42. 43. 54.#
Francisia.#
Englescheriam, inquit Bracton lib. 3. tr. 2. c. 15. §. 2. 4.+
Franciscus. Papias, Jo. de Janua, et Jacobus de Voragine scribunt, Franciscas dici signa quaedam instar securium, quae Romae ante Consules ferebantur, quae erant in terrorem, in securitatem, et in honorem. Certe Aimoino lib. 1. c. 12.+
francum facere ex servo, manumittere, Gallis Affranchir. Gloss. Lat. Gall. Manumittere, Franchir. Charta an. 1185. ap. Guichenonum in Probat Hist. Bressens. pag. 5.+
Francorum et liberorum esset, cujusmodi est apud Anglos liberum tenementum, tametsi postmodum censibus et praestationibus obnoxia.+
Franchilanus.#
plegium. Vide Plegium
Francum vinum, quasi Franc vin. Charta Hugonis Ducis Burgundiae an. 1253. apud Perardum p. 476.+
Juramentum fractum.#
Frasca Italis folium, vel ramusculus arboris: unde frascati, pro fascibus ramorum. Hinc etiam Frascheggiare nostri Faire frasque, pro illudere, metaphorā ductā ab his, qui ram usculis aut bacillis aliis illudunt. Hispani pariter Frascas, ramos siccos vocant. Charta ann. 1003. apud Ughellum to. 2. pag. 137.+
Frataria, in Chronico Paduano an. 1393. post Rollandinum, semel aciterum.#
quod unius Dei parentis homines, quod consortes ejusdem fidei, et spei cohaeredes, ut ait Minutius, fraterno inter se more viverent: quod et unum patrem Deum agnoscerent, ut Tertullianus in Apologetico: quod essent cum omnibus, quos sol videt, germanitatis necessitudine copulati, ut Arnobius lib. 4.+
Fraticelli. Vita S. Ricmiri Abbat. n. 2.+
confratria, congregatio, Italis Frataria. In Charta Riccardi Comitis Ayelli n. 1193.+
Filius Fratris, in Gloss. Arabico-Lat. Isid. et Pith. sed legendum videtur Fratruus.#
Fratres de paupere vita, Bizochi, et Beguini, interdum nominantur.+
Confrerie. In Synodo Rotomag. ann. 1189. c. 25.+
Fraternitas.#
Fratris uxor. Isidoro lib. 9. c. 8. Papias addit, fratruelissa vocatur. Gloss. Sax. Aelfrici: Fratrissa: b
Frausta terra, Vastum, incultus et eremus ager, Terre en gast.+
mundio, vel dominio est, Papias: Frea, i. mundoalda. Isid. in Gloss.+
Ut sinopis, rubrica, paritonium, melinum, frecia, auripigmentum, etc. Nescio, an huc pertineat Charta Dagoberti Regis Fr. apud Doubletum p. 670.?+
aves, Cantant. Papias.#
Frectatus, Frictatus. Inventarium ornamentorum Ecclesiae Eboracensis an. 1530.+
Freda, Fredus, Fridus, Mulcta, compositio, qua fisco exsoluta, reus pacem a Principe consequitur, vel ob violatam pacem publicam indicta, uti vult Vadianus.+
Marrubium, Papiae.+
Flemenefrith
Frigoreticus: Epifora. Fremis. Fremiticus. Cardiacus, etc. Ubi fremis videtur esse horror febris.+
Utlaughe, seu utlegati, vel exleges, id est, proscripti exules, in Legibus forestarum Canuti Regis cap 24.+
acquietantiam prioris prisae ratione solennitatis convivii. Vide Forfeng
Ulcera circa rictum oris, similia, quae fiunt jumentis asperitate frenorum. Isidor. lib. 4. c. 8.#
Friborgum
vestes, Gallis, frippez, unde vocabulum.+
narrare, seu Quod memoria tenet publica, et fides historica frequentavit.+
Mathematicus, Divinus, in Glossis MSS. Reg. Cod. 1013.#
Friscus
Fenestra, Papiae.#
Frixorium. Apitius lib. 7. c. 5.+
Bras d'eau.+
Friborgus, Friborg, Freoborhges.+
Friborgus
Friscum.#
fricare aut tergere quidpiam incumbit.+
Fricons, quasi
frigitionos,
Frigidaria.#
Frigildum, Fridmannus. Vide in Frith
Frithstol
Fredum.#
Receptaculum piscium, in Glossis MSS.#
Crispellae.#
Fricdor, frigus, frigidum. Gloss. MS. Regium Cod. 1013.+
Occidentanae, Toni vel modi musici, a Notkero Balbulo adinventi. Eckehardus Junior de Casib. S. Galli c. 4.+
Membrana calefacta et temperata friggedine.#
Refroidir. Frigidare ardorem tentationum, in Vita S. Isidori Episcopi Hispal. n. 18.#
Fridaria, voces Mathematicorum.+
Frigdarium.#
Chevaux de Frise dicimus, velocitate et continuatione cursus invicti, apud Vegetium 1.4. Art. veterin. c. 6.#
Frigitudo vero membra exprimit.#
Phrygium.#
Frigus. Ugutio, et exeo Joannes de Janua: Frigores, febres, quae faciunt homines frigere.+
Plenus frigore, Jo. de Janua: Frigorosae regiones, apud Anonymum de Re architectonica cap. 2.#
Erpes cancreas, i. granosa desudatio, quam Salernitani Frigulitum dicunt.#
Frisinga.#
Dedit illis 70.+
Friscinka, Friskinga, Frischenga, Frisgunga, voces in antiquis Chartis, non Alemannicis duntaxat; sed ex Gallicis, admodum frequentes, et Germanicae originis, licet de significatione inter Germanos non constet.+
Friscinga.#
Friscinga.#
Carpeia cum frisia, non semel occurrit: ubi in carpeia inesse dicuntur dimidius porcus, 1. aries, 250.+
panni, in Statutis Petri Venerab.+
Frithsocne.#
Frange, vox formata ex Phrygium.+
Crustula, i. fritella quaedam in sartagine facta, vel cortex panis.#
Pacis annus, Jubilaeus, ex
Ganeum, aut popina, in veteri Glossario. Quare ita vocetur, ignorare se fatetur Jos. Scalig. Epist. 205.#
Frigiatus, seu Phrygio vel limbo ornatus. Charta an. 1228.+
Patella, vel ferrum, super quo quid coquitur, Ugutioni.+
Praeterea percipiet coquinarius tria praebendaria frumenti de granario ad flathones inveniendos: similiter in Rogationibus ad festum S. Odulfi unum praebendarium ad frixuras.+
Le Roman de Garin de Loherans:+
Floccus Flocus, Fraustum.#
Formaticum.#
Frumentum, quo modo Froment dicimus, in Formulis Baluzianis 11. 12.#
Purgare, putare, Papiae. Frondes avellere. Frondator, putator, eidem.#
Fundibalum
Abundantia frondium. Ugutioni.#
Fronymos, sapiens, nomen: bene ergo fronestatus, sapientissimus.+
Fronse: in Concilio Senonensi an. 1346. cap. 2.#
Fronteria, Gall. Frontiere, Regni aut Provinciae cujuslibet limites. Lucas Tudensis aera 1273.+
Frosta. Vide Fraustum.#
Fruita, id est, adepta. Papias.+
fructus, atque adeo candelarum et cerae cura incumbit, in Ordinatione Hospitii S. Ludovici Regis an. 1261.+
publicae, Publici proventus, tributa, in Charta Conradi Imp. an. 1029. pro Ecclesia Aemonensi apud Ughellum.#
fructus. Capitulare de Villis c. 20. Unusquisque judex fructa semper abundanter faciat omni anno ad curtem venire.#
Quoniam auditus est in frugestris, inventus est in campis silvae, etc. Campus frugibus ferendis idoneus.+
Vas aquarium, pro parvioribus. Glossae antiq.#
frumento, deinde etiam ex ipsis vineis: Droit de fromentage, de quo jure quaedam attigit Raguellus.+
aeneum, in l. un. Cod. Th. de Frumento Carthag. ad quam consulendus omnino Jac. Gothofredus.#
terra. Vide Fraustum.#
Ruptitium, Ruptura, novale, etc. Terre froissee, rompuė.+
Frustare, Flagellare, flagris caedere. Leges Luithprandi Regis Longob. tit. 110. §. 2.+
rejicere. Vide Billium lib. 2. Observat. sacr. cap. 5.#
Dispensator appellatur, forte quod Dispensatoris sit, cibos in frusta scindere.#
Invanum, in Gloss. Regio MS. Cod. 1197.#
terrae. Domesdei apud Spelman.+
frutetum, vel fruticetum, Locus fruticibus consitus. Hierem. 11. Et combusta sunt frutecta ejus.#
Phrygium.#
Focagium.#
Focacia.#
Foüailles. Monasticum Anglic. tom. 2. p. 23.+
Fodrum, palea, Fouėrre, Fourage. Monasticum Anglic. to. 2. pag. 275.+
Fundabulum.#
Chasse, vel Chace, Venatio, jus venationis, quia venando fugantur ferae. Charta Alani Comitis Penteuriae an. 1211.+
Chacea.+
carucarum, quorum ars est, ut boves aeque sciant conjunctos fugare, ipsos non percutiendo, pungendo seu gravando, ut est in Fleta lib. 2. cap. 78. §. 1.#
Inde sopor repetit cives, miserosque fugella.#
Fuzil. Ugutio et Jo. de Janua: Fugillus, ferrum, quo extrahitur ignis de petra. Unde fugillare, ignem de petra fugillo extrahere, et fugillator.+
Adulando impedire, ludum dare, decipere, in Gloss. Arabico-Lat. Glossae antiquae MSS. Fuginat, adulando impedit, laudari decipit. Isidori, laudando habent.#
fuga. Henr. Knygthon. ann. 1357. Condonavit omnes felonias, evasiones et fugitiones.#
Fugitivus, fugitivus, fugitivarius.#
fagitivus, exulaticius, fugitivosus.#
Affujagium
ivit. Vetus Inscriptio: Sex. Truttedio. Sex. f. pol. Maximiano. fuit ad superos menses 7. etc.+
Echt und wolgeboren. Lex Longob. lib. 2. tit. 14. §. 2. Si quis dereliquerit filium legitimum unum, quod est fulboran, et filios naturales unum aut plures, etc.+
Falconarius
Fulfreal.#
Fulciatorium, quo utebatur, - donavit.#
Lecti ornamenta, in Gloss. Isid.#
Fulcra lecto facere, lectum fulcris praeparare, Ugutioni, est enim fulcrum pes lecti.#
Fulfreal, Fulfrear, Liber, ingenuus. Papias MS. Fulfreal, i. liber; sed non extraneus. Perperam Fulcreal in Edit. Veneta. Aliud Gloss. apud Lindenbrogium: Fulfrea, sive ingenua, sive libera, Germ. fulfren, in Lege Longob. Mulier libera fulfreal, lib. 1. tit. 25. §. 6. lib. 2. tit. 12. §. 1.+
Folgare.#
Fougere. Charta Guillelmi Comitis Moretonii an. 1105. Et pasnagium in foresta, et herbam, et fulgeriam, et juncos ad falcandum, etc.#
Nutrit, splendet, eminet. Glossae Antiq.#
Splendidus, Ugutioni.#
fulgoritudo, fulgoritas. Vita S. Boniti Episcopi Claromont. n. 17.+
Rustici aruspices, in Gloss. Isid. Vide Nonium c. 1. n. 319.#
Rufus, Rubeus. Fulgo tegmine, flava pelle, in Gloss. MS. Reg. Cod. 1013. Papias: Fulgus, rufus, flavus.#
Culina: Fulinarius, Culinarius, in Gloss. Isid. a fuligine, qua culinae inficiuntur. Jo. de Janua: Fulina, coquina, quasi fuliginosa, unde fulinarius, coquus: Fulinare, coquinare, in fulina coquere.+
Pes forestae.#
Moulin pour fouller les draps, quod inferiori justitiario competit, ratione cujus fullonagium exigere potest, ut est in Consuetudine Andegav. art. 21.+
Fulcimentum editum jaculi, in Gloss. antiq.#
Periit, vel percusserit: fulgere enim ferire est, unde quoque Fulmendictum est. Glossae antiquae.#
Vasa aquarum parvissima, Papiae.#
Rubea, in Gloss. antiq.#
Impetosus. Ita Glossae antiq.#
Rheda minor, apud Papiam MS. Editus perperam famae praefert.#
Fumale, idem forte quod focagium,
Fumarium. Chronicon. Abbat. Trudon. lib. 10. pag. 470.+
focagium. Charta Guonradi Regis Burgundiae an. 972. in Tabulario Ecclesiae Viennensis f. 14.+
Fumigatorium Graecum aliud cum nigello.#
Redde minore. Ita Glossae antiquae.#
Lignalia, funalia, in modum funalium candelae intortae. Glossae antiquae.#
Exsolutio tributorum, in Glossis antiquis MSS. Gloss. Lat. Gr. Functio, Functionum,
Fondefle, veteri Interpret: Aegidii de Roma de Regimine Princip. Monstrelleto 1. vol. cap. 29. 143.+
Fonder: vox usitatissima hac notione. Ebrardus Bethuniensis in Graecismo c. 19.+
Rusticus, qui fundos colit, Ugutioni. Jo. de Janua habet Fundanus.#
Fundora, Exfundata
Fondeur. Fleta lib. 1. c. 20. §. 132. De fundatoribus, qui retonsuram, vel platas ejusdem affinaverint.#
Funda.#
Adeo enim in puerilibus fundatus erat, ut, sicut ex eo audivi juvenis, scholas regeret, pueros ipses erudiret, etc.+
Fundabulum.#
Funda.#
Fortuna. Ita Glossae antiq.#
Funerailles. Baldricus lib. 1. Chr. Camerac. cap. 87.+
Funerailles, in Synodo Nugarolensi an. 1302. c. 9.+
Funus perfectum, vel sepultus, in Glossario MS. Reg. Cod. 1013.#
Funerarius. Jul. Firmicus lib. 3. c. 6.+
Mesche. Lib. 2. Miraculor. S. Bertini cap. 14. Contigit - magnam domum ex immertuo cerei fungo succensam ardere.#
In eadem Mornia est funiculus, hoc est, divisio quaedam, quam Fasciam vocant, inqua Miles quidam - habebat terrae tertiam partem, etc.+
Calce mera, pede puro, vel nudo. Barfuessig pararo fuozaro.#
Furis apprehensio. Charta Ethelredi Regis Angliae pro Monasterio S. Albani: Quia omnimodis cuncta illius Monasterii possessio nullis est obnoxia fiscis, scilicet nec expeditionis, nec pontis et arcis aedificamine, nec juris regalis fragmine, nec furis apprehensione, etc.+
Tenebrae, in Gloss. Isid. Addit Ugutio, quia fur antur nobis visum, et discretionem rerum. Gloss. Isid. et Pithoean.+
Fodrum.#
Forisbannitus
Forbatudus,#
essonium proponit: tum enim illud furcari, (Gall. Fourcher) dicitur, id est, duplex fit, etc. Radulfus de Hengham in Magna cap. 9.+
furcula, de qua voce mox. Vetus Charta apud W. Dugdalum in Antiquitatibus Warwicensis Provinciae p. 664.+
Furquia, Furcensis moneta. Observat Marca in Hist. Beneharn. lib. 4. cap. 16. §. 8.+
Suspendere, vel concutere. Affurcillare, juxta, vel ad aliquid suspendere, vel concutere. Jo. de Janua.#
ubi pectoris est spatiositas, inquit Constantinus lib. 3. Commun. loc. med. c. 19.+
Furet: apud Fridericum II. lib. 1. de Venat. cap. 1.+
Fourreau. Regula Templariorum c. 38. Tegmen autem in clypeis, et hastis, et furelli in lanceis non habeantur.#
furor, furia. Acta Martyrii SS. Maximiani et Isaaci: Repetebant iterum furiariam defatigati tortores, quorum jam lassa faciebat solo crudelitas fortiora.#
Jus transitus, passagium: nam Germanis id vocis transitum sonat. Charta Leopoldi Ducis Austriae an. 1198. in Metropoli Salisburgensi to. 3. p. 18.+
Bren.#
fur, et Saxon. Institutiones vocant c. 1.+
Furlongia, Forlonga, Ager, campus, continens complures acras, quae seriatim adjacentes, pariter incipiunt, et pariter desinunt, sulcique longitudine concluduntur.+
Furmelli, Morbus equinus, inter junctur ampedis et pedem, super coronam, prope in pastura, et accidit ex percussione mala in aliquo duro loco, etc. Petrus de Crescentiis lib. 9. cap. 49.+
Furnaticum, Praestatio pro coctione furnaria, quae domino furni datur a Sectatoribus ob furniusum.+
Qui custodit furnum, Joanni de Janna. Fournier, in Consuetudine Marchensiart. 316. et Baionensi tit. 22. art. 1.+
Fournee, occurrit in Vitis Abbatum S. Albani f. 63.#
Fornaticum, idem quod Furnagium. Tabularium Conchense in Ruthenis Ch. 24.+
Fournaise. Occurrit semel ac iterum apud W. Thorn.#
Enfourner. Matthaeus Paris an. 1258.+
Fournil: vox Belgis frequens pro ipsa aede rustica. Vetus Charta in Hist. Monasterii S. Nicolai Andeg. pag. 41.+
Fournir. Furniri, se fournir de quelque chose, apud Sanutum lib. 1. part. 1. cap. 2.+
Fornitori, qui executorum testamentariorum vices explent, cum ii mortui sunt, aut munus illud recusarunt. Statuta Venetor. lib. 6. c. 17. 18.+
Furnulia. Tabularium S. Crucis Talemondensis fol. 3.+
Fur: Italis Furo. Marculfus lib. 2. form. 22.+
Furcia.#
Forratus, Pellitus, ex Gallico Fourre. Matth. Paris p. 302.+
Fondong. Leges Henrici I. cap. 46.+
furari. Coronatio Henrici Regis Portugalliae apud Brandaon. lib. 3. cap. 13.+
Cummand borg. Quoniam Attachiam. c. 17. Cujus titulus est, de plegio furth cummand borg, et de plegio de standojuri. Vide §. 1.#
Furtim. Gloss. Gr. Lat. Clam. clanculo, clandestino, furto. Ita in furto, in Lege Longob. lib. 1. tit. 30. c. 2.+
habens in manibus. Vide Manus rubra.#
Plenus furto, qui saepe committit furtum, vel qui pugnat, ubi merces certa paratur. Ugutio, Jo. de Janua.#
Furtum, in Lege Salica tit. 10. Edit. Heroldi, et in Legib. Luithprandi Regis Longob. tit. 73. §. 1. Utitur etiam vetus Interpres Juvenalis Sat. 8. v. 112.+
viridissima, foliis perseverans. Gloss. Longob. S. Germani Paris.#
Vulnus, inquit Papias, quod nascitur, Latine Furunculus, tumor in acutum surgens, ita dictus, quod ferveat, unde Graece
qui facit fusos. Vide Statuta antiqua Corbeiensis Monasterii lib. 1. cap. 1.+
Hoc est casula fuscana renelana 1. sagia fusca 1. caligas albas 4. etc.#
Candelabra auro argentoque parata 6. ventaculum deauratum 1. fuscellum deauratum 1. scyphus de argento 1. etc.#
les Noirs, vel les Negres. Chronicon Novalicense lib. 6. p. 639. Eodem tempore, quo Fusci morabantur in Castro Frascenedello, etc.#
Fuscina, unde pisces perforantur, tridens, creacra. Habetur interministeria sacra in Hist. Episcop. Autisiod. c. 20. p. 423.#
Fuseau.#
Fusio,
molendini, apud Petrum de Crescentiis l. 5. extremo, ex Italico Fusolo, Gall. Arbre de moulin.#
in quo quid infunditur. Gloss. Gr. Lat. fusorium. effusorium, fusorium.#
materiamen, Gall. Fust, Merrien, ex Lat. Fustis. Charta Raimundi Comitis Tolosae an. 1181.+
Fustani, Occitanis, nostris Fustaine.+
Fustis.#
Tasca.#
Fustianum, Fustinum. Vide Fustanum.#
Nunquid hactenus visum est filiam Reges lanam fusare?#
fusus, ut viro gladius et arma, competit.+
Fynderinga, aitque, forte thesaurum inventum significare.+
G. Quadringentos demonstrativa tenebit.+
Gagnagium.#
cava; quomodo rugam hodie dicimus, quod rugae frontis formam effingat. Charta ann. 1216.+
Calonis, Gabar militum.#
Gavata. Isidorus lib. 20. c. 4.+
Gabares: ita vocabant Aegyptii mortuorum condita cadavera, quae alii Mumias.+
sive Gabitor, dicitur homo jocosus, in Glossario Cambronensi. Etiamnum se Gaber de quelqu' un, dicimus, pro aliquem irridere.#
Scilla, Gabbarus. Ita in MS. editum habet, Galbacus. Joan. Archithrenius lib. 1.#
Gablum.#
Cavea, unde vocisetymon: Italis Gabia, et Gabbia: nostris, Cage.+
Gab, quod idem sonat, si Guichartum audimus.+
gabalum. Nonius c. 2. Gabalum, Crucem dici veteres volunt, etc. Althelmus de Laude Virg. cap. 29. de Christo:#
Choux Gabus dicimus, apud Petrum de Crescentiis lib. 6. de Agricult. pag. 324.#
Gue. Charta Willelmi Vicecomitis Massiliae apud Guesnajum in Annalib. Massiliensib. pag. 289.+
Gafrans. Vide Gaphans.#
Bracteoli, ornamenta equorum, quae discuntur Gagelli.#
Vadium.#
Jauge. Mensura, ad quam exiguntur dolia vinaria. Iter Camerarii Scotici c. 39.+
Gaged, Suffocare. Jo. Fortoscutus de Laude Legum Angliae cap. 22.+
Gagiare, Gageria, etc. Vide Vadium.#
Wagnagium, Wannagium, Peculium agricolae, quo nomine, ut auctor est Cowellus, comprehenduntur omnia tam jumenta, quam alia instrumenta, quae ad cultum agrorum, et fruges colligendas sunt necessaria.+
Gajus, Gallis Jay, Pica.+
Cavea.+
Copia aquarum fluentium per gaibos, et alveos consuetos, etc. Ex Ital. Gabbio, locus cavus, subterraneus.#
Vadium.#
vel Gisele, Ferrum, hastilia. Ita Glossae Pithoeanae.#
Gwain, Gallis Gaine. Tudebodus lib. 3.+
Garethinx.#
Isatis, Glastum, vulgo Guesde. Marbodeus lib. 2. de Virtutibus herbarum cap. 30. Isatis a Graecis est vulgo gaisda vocata.#
Gasindus.#
Gaitagium. Vide Wactae.#
Geola.#
Gajo, vel gagio, silva densissima.+
Isenbrunus, Pannorum species. Statuta Petri Venerabil. cap. 16.+
De galandravo sine penna et frezo. - Galandravum et caputium de panno grosso.#
Sperantes, in Glossis antiqq. MSS.#
Est genus navigii velocissimi. Ebrardus in Graecismo:#
vasculum. Vita S. Fidoli Abbat.+
Crepidae, Galeares. Perperam: Glareares. Papias: Caliga, galeia.#
Pileus, sive tiara, Papiae.#
Galere. Guill. Apuliensis lib. 5. Rer. Norm. p. 50.#
Galetus, Galleta. Vide Galo.#
Putiatorium.#
Negotii alieni mercator, Papiae MS. Editus habet Gallaria: alius MS. Galearea.+
Suskins, et Doitkins abolitum Statuto primo an. 3. Henrici V. cap. unico. Spelm.#
Galiota. Vide Galea.#
Galeola.#
Gallica nux, Galla, vulgo Noix de Galle, apud Hugonem Farsitum de Miracul. S. Mariae Suession. cap. 19.#
Perit. Gallivit, periit. Ita Glossae antiq. MSS.#
Galle. Jordanus Rufus Calaber MS. lib. 1.+
Dum Niemensem Insulam applicasset, viso uno galladello, una ex galeis ipsum cepit, etc.#
Gallicula, Genus calceamenti, quo utuntur Galli: Galloche. Agellius lib. 13. c. 20.+
tempus, pro Galliciniale. Galli cantus, Gallicinium. Occurrit apud Felicem Gyrwensem Monachum in Vita S. Guthlaci c. 20.#
Geline de coustume, quae in Christi Natalitio domino exsolvitur, in Consuetud. locali Castelli novi in Biturig. art. 6. et de Troy in Biturigib. art. 7.+
Gallinarum venditores, apud Andr. Dandulum in Chron. MS. circa an. 1175. Glossae vett. Gallinarius,
Gallinagium. Charta Occitanica an. 1311. ex 47.+
silvestris, Fasianus, Matthaeo Silvatico.#
Le Roman de Garin MS.#
Galnape, Laena, stragulum villosum, apud Smaragdum.+
Galona, Mensura liquidorum apud Anglos, quarum unaquaeque octo continet pintas Anglicanas, ut modius eorum 8.+
S. Agathae Martyris Galumma, apud Thietfridum Epternacensem in Florib. Epitaph. SS. lib. 3. cap. 4.#
Gamache.+
Gamactus, Ictus, percussio. Lex Bajwar. tit. 2. cap. 4. §. 6.+
Lena, quasi ex Gr.
Gamahali. Lex Longob. lib. 2. tit. 55. §. 7.+
Fortis, agilis, Papiae.#
Campagus.#
Gambaro, nostris Ecrevisse.+
Bombyx
Gambria, Italis Gambiera, nostris
Jambiere, crurum armatura.+
Thoraconactus, Vestimentum coactile, ex coactili lana confectum: seu vestimenti genus, quod de coactili ad mensuram et tutelam pectoris humani conficitur, de mollibus lanis, ut hoc inducta primum lorica vel clibanus, aut his similia, fragilitatem corporis ponderis asperitate non laederent, ut est apud Anonymum de Rebus bellicis, Notitiae Imperii subjectum.+
Gamba: baculus, qui claudo vel infirmo vicem gambae, seu cruris praestat, Jambette.+
Gamberia.#
Cambutta
Cerva, ex Hispan. Ganco: nostris, Dain. Fori Alcaēonenses: De coyro de cervo et gamo tres Morabit.#
Galnape
Ganar. Charta Bermundi II. Regis aerae 1028.+
Gagnage. Vide Bragalis.#
Ganado, Grex, armentum: Ganadero, pastor.+
per vim auferre.+
Glavea.#
Gulosus, popinator, tabernio, hasta, vel jaculum, lingua Gallica. Gloss. MS. Reg. Cod. 1013.+
Titillare, in Glossis antiq. MSS. et apud Papiam.#
Rogationes.#
Occulta loca et subterranea. Gangagia Graeci vocant. Ita Glossae MSS.#
Gantare, Papiae.#
Taberna, Papiae, pro Ganeonium. Alibi: Ganea, taberna, popina, etc.#
Gannatura, Irrisio. Italis Gannare, et Ingannare, est fallere, decipere: ut Latinis Gannare, irridere.+
Wantus.#
Ganta, Ganta. Anglis, Agrey goose. Fortunatus lib. 7. Poėm. 4.+
Guantum.#
Ganta
Ganzerolum, navigii genus, in Statut. Veron. lib. 1. cap. 97.#
Ganzara, eādem notione. Occurrit apud Rafanum de Caresinis an. 1379. pluries.#
Geola.#
Gafans, Gafandus, voces Longobardicae. Excerpta Pith. Gafandus, haeres, in Lege Long. Gaifanda, cohaeres.+
Crampon. Galvaneus Flamma in Chron. majori in Ottone III.+
Acetabulum, vel Scattones 3. garales 2. Cap. 28.+
Garance, Glossarium vetus: Sandix, herba tincturae, quam vulgus Varantiam vocat.+
Couleur de cerf, garance. Ugutio: Equus cervinus, qui vulgo Garaneus dicitur. Vide Varanjo.#
Garentizare. Vide Warantus.#
Garathinx, donum, Editus perperam praefert Garetinis, ut alius MS. Garechinis. Gloss. vett. Garathinx, donatio universitatis. Aliae: Garathinx fecerit, id est, donatum quid fecerit extra hostem.+
Jarbe, Gerbe, Picardis, Garbe: Occitantis, Garbe.+
Garbellare. Statuta MSS. urbis Massiliensis an. 1269.+
Jarbiere. Petrus Rex Aragonum in Constitut. Catalaniae MSS. an. 1200.+
Sudouėst, Italis Garbino, Raimundo Montanerio in Chron. Aragon. cap. 140. Garbi; apud Sanutum lib. 2. part. 4. cap. 25.+
Garba.#
le Bagage d' armee, a Garcionibus forte, seu militum famulis. Thomas Walsinghamus in Ricardo II. p. 242.+
Lixa, mercenarius, garcio qui sequitur curiam, et portat aquam in castris exercitus.+
Warda.#
Garde corps; Garderobe, Occitanis, Gardaraube.+
Guarderoba, Vestiarium, locus, in quo asservantur vestes et robae: Garderobe.+
Gardien. Gardianus terrae Angliae, Gardianus regni, apud Knyghtonum an. 1284. 1287. 1321.+
Gardino, Picardis Gardin, Germanis Gart, Danis Gaart, nostris Jardin.+
Gard, vel Gardon, apud Silvestrum Giraldum in Topogr. Hibern. Dist. 1. cap. 7.#
Garderoba.#
Garetto, Gall. Jaret, Garectum, apud Petrum de Crescentiis lib. 9. de Agricult. cap. 7. 36. 37.+
Warenna.#
Pars gutturis et cannae pulmonis, Matthaeo Silvatico. Gurgulio.#
Gurgulio: quae est pars oris hominis propria, quae facit ad vocis modulationem, ideoque
Colluo, gargarizo. Martianus Capella lib. 3. pag. 49.+
Garathingi.#
Heer, vel Hetzler. Lex Aleman. tit. 100. §. 13. Edit. Heroldi: Aneta, gariola, ciconia, corvus, cornicula, etc.#
Garir, Garantir. Regestum Tolosanum Cametae Comput. Paris. f. 87.+
Haec loca et garismatia plura nutriunt, et piscium ubertate gloriantur. Vide Gorraei Definitiones Medic. in
Garittae, Turriculae editiores in tectis domorum, vel in castrorum muris, Gallis Guerites vel Garites: ita dictae, quod eos, qui intus sunt, ab hostium insultibus servent.+
Ghirlanda, nostris Guirlande, Anglis, a Garland. Ordo ad benedicendum Ducem Aquitaniae: Princeps debet venire Baronum Comitatus caterva, et capite suo garlanda redimitus aurea, cujusmodi circulus aureus a capite ejus, cum ibi advenerit, amovebitur, etc.+
Galo.#
Gamurdrit.#
Garnacia, Guarnacia, Italis Guarnaccia, Toga, vestis talaris.+
Garnacia In mantellis, similiter et cotis, sive garnariis.+
Garniture, Garnison.+
Garnitus, Warnitus, Garnisio, voces ejusdem originis.#
in juncturis crurium circa pedes, ex Petro de Crescentiis lib. 9. c. 44.+
Garrigae, Garriciae, etc. Terrae incultae, Gallis Garriges, Garicae, Garricae, in Usaticis Barcinonensibus, in Testamento Guifredi Comitis Ceritan. to. 6. Spicil. p. 433. 434.+
Garrot. Continuator Nangiian. 1356. Munientes turres balistis, garrotis, canonibus, et machinis, etc.#
Garsia, Garzo, Garzio. Vide Garcio.#
Hasta. Papias.#
Bailla en gasailbo est bailler le betail a moitie: Gazalha, Metaier, Laboureur.+
Novale, Gaschiere. Tabularium Eccl. Ambian. Unusquisque equus, qui laborat in terra ejusdem villari, id est, in gascariis, et in Martio.+
interpretatur consilia viri. Papias.#
Castaldus, Gastaldio, Gastaldius, Gastaldeus.+
Wastellus.#
Vastum.#
Messier. Libertates Solemniaci in Arvernis an. 1272.+
Vas aeneum cum fundo angusto, in Gloss. Arabico-Lat. Dioscoridi
Vastum.#
Dominus: ita auguratur Wendelinus, cujus conjecturae haec ratio est.+
Mina, Catus, Gatus.#
Wacta.#
Januas suarum domorum claudentes, solis canibus ac gattis ibi relictis. Vide Catta.#
Gata, Catta, Cattus, Navis species.#
Gavigna. Miracula S. Thomae Aquinat. Puella a nativitate gutturosa, quia tres gavanos habuit.#
sed et illius erat cos, qui per diversos Palatii carceres tenebantur inclusi, frequenter inspicere, corumque statum mitius, asperius, vel, prout ei visum erat, commutare, et prout vellet, custodes singulis designare carceribus.+
Gabata.#
Fratres. Vide Frater
Precula.#
Rejouļssance: Gaudina, Occitanis. Epistola 11. ex Tegernsensib.+
Gualdus.#
Joieux: Occitanis gaujous. Gaudioso, apud Jacob. Passavantum Italum p. 258. Utitur Baldricus lib. 2. Chron. Camer. c. 5. lib. 3. c. 37.+
Jouļssance. Charta Raimundi de Monte Olivo: Et concedo tibi, ut gauditas et obventiones omnes tu et tui titulo dominationis habeatis.+
Gualdus.#
de Gavelkynd p. 25.+
de Gavelkynd pag. 21.+
De Gavelnoht vel Gavelfother de Ostreland.#
gablo, censui, ac pensitationi obnoxium est: a Saxon.
de Gavelkynd pag. 17.+
Gaveletum, est consuetudo, quae in Comitatu Kantiae in Anglia obtinet, qua haereditas tenens in antiquum socagium aequaliter inter filios masculos dividitur, et qua haeres annorum 15.+
Javelle, seu Gavelle, uti Picardi efferunt: Gabel et Gabelo, Occitanis.+
gabulo obnoxii.+
de Gavelkynd: Consuetudo falcandi, quae vocatur Gavelmed.+
Gavelkynd, in Charta apud eundem Somnerum pag. 189.+
consuetudo metendi, in veteri Charta apud Somnerum in Tractatu de Gavelkynd, pag. 21.+
Burghard.#
Et de 18. sol. 3. den. ob. de fine cariandi Gavelvvood de consuetudine.#
Gave, Gaven, i. donum, seu munus, ut annotat Carpentarius in Hist.+
Goufre, seu potius sinus maris. Vincentius Belvac. lib. 31. c. 142.+
Gagga.#
vestimenti, super humeros habens purpuram. Ita Papias. Forte ex Sclavina. Vide in hac voce.#
GAVIUS. Editum habet Gravius. Hinc forte nostris Goujats, Calones dicti.#
Gabulum.#
Galnape
Gausape, mantile, et invenitur pro quodam genere pallii.+
Levis in verbis, Ugutioni.#
Caytus.#
Gazera, Pica, avis, Italis, Gazza, et Gazzera: occurrit apud Petrum de Crescentiis lib. 10. de Agricult. cap. 4. et 20.#
Gazella, Equus Saracenicus cursu praevalens.+
Gasalia.+
gaza, vel gazophylacio, usurpat Commodianus Instruct. 55. et 72.#
Gazze, forte quod Gaza Palaestinae urbe primitus advectum sit.+
pellis. Vide Gibellina
Friborga: vox Saxonica, a Ship, Belgae in Schap.+
Sima, concavitas est hepatis ampleans stomachum: sed ejus gibbus dicitur Gedeola, ut in lib. Urinarum Isaac.#
Ghe-nachte, vel Ghenechte, Concilium, placitum.+
Wifa.#
Gietivus. Vide Jectivus.#
zelator, Italis Zelatore, zelo plenus.+
Geldum. Vide Gildum.#
Gelu cadens, Joanni de Janua: Florentinis, Gelicidio, i. stagion fredde de gelata.+
Gelima, a genu, et ligo, as, et manu componitur, i. garba, vel coma segetis, quaecum manu ligatur super genu.+
Jallagium, de qua voce in Gillo.+
Gellus. Vide Gillo.#
Helmus.#
Gelosia, vel ex Gallico, Jalousie, Zelotypia: unde et vocis etymon.+
piscium est, quando pisces coquuntur in aceto, et postea congelatur acetum cum quo coquuntur: et eodem modo fit cum carnibus. Matth. Silvatic.#
Gelima.#
Confectiones liquidae, quas mulieres faciunt adliniendum faciem. Matth. Silvatic.#
Aquammanus, patenam quotidianam, calicem, scyphos, et pugillares, et alios aureos, et gemelliones argenteos, cum colatorio aureo et argenteo, etc.+
Lavacrum, in Gloss. Isid. Vide an balneum
Double pitance.+
Trifilum, gemmarium.+
Gemellio.#
Maialis.#
Genethliacus, occurrit apud Rodericum Toletan. in Hist. Arab. cap. 1. 2. et alibi semel.#
Gynaeceum.#
Beaufrere.+
ubi communia dantur conditionibus personarum, in Glossis antiq. MSS.+
Genu, Genuculum, familia, genus.+
Gratus, delectabilis, Joanni de Janua.+
Geniciaria. Vide Gynaeceum.#
Genesis.+
Qui habet ingenium. Papias, et Glossae antiquae MSS.#
Generatio, Papiae, et in Glossisantiq. MSS. Ex Gr. forte
Haeretici Judaeorum dicti, quia de genere Abrahaese esse gloriantur. Papias.#
Gynaeceum.#
i. roseum, vel de germine. Ita Glossae MSS. ad Alexandrum Jatrosoph.#
Grani.#
Lingua Gothorum Antichristus vocatur, quod interpretatur Dissipator gentium, et seductor.+
adversus Gentes.+
Gentaculum. Will. Brito in Vocabul.+
Ut hoc, quod ad paraveredarios vel gentias dare debent, simili modo unoquoque anno separare faciant.#
Jarretiere.#
Intimus, interior, domesticus, naturalis.#
Geniculum, diminutivum a Genu, unde nostrum Genouļl.+
Natale genuinum, in lib. 3.+
Expeditatio.#
Quantum ad genuitatem nobilissimae conditionis.#
Genuculum.#
Gencive. Warnerius MS. in Caprum Scottum Poėtam:+
Gaola, Carcer, nostris Geole, vel Gayole, qua voce Caveam, qua includuntur aves, etiam Picardi nostri nuncupant.+
quod S. Georgium, quem in praeliis suis contra gentem incredulam advocatum habent, et patronum, et tanquam signiferum, cum summa reverentia colunt et adorant, et prae aliis sanctis specialiter honorant.+
Zizeria.#
hiera, dicta quasi divina, confectio medicinalis est. Papias. Vide Girapigra.#
Girapigra.#
Jerarcha, apud Petrum Diac. lib. 4. Chr. Casin. c. 125.+
Gerberia, Vide Garba.#
Gernobadatus. Vide Grani.#
Gergenna.#
Gelima.#
Fraternitas.+
Germe, nautis. Gaufredus Malaterra lib. 2. c. 8.+
Chaldaei.#
inutilis, incommodus, gerofutilis. Editum habet tantum futilis; sed legendum, gerro, futilis.#
Gerocomium.#
Jarria.#
Gersare. Joannes de Garlandia in Synonymis Chymicis: Gersa, id est, cerusa.+
Gersoma, ex Saxonico
Hostes dicimus.+
Lou-garou.+
Gisil
Gaesum, Gallis veteribus hasta.+
Gestum, Flos, seu purgamentum recentis cerevisiae, quo pistores panes leviores reddunt, Anglis Gest, Theutonicis Ghest et Ghist, est faex. Matth.+
gestant, et Sacerdoti baptizaturo offerunt.+
Gestatorium. Albertus Aquensis lib. 10. c. 5. Milites Hugonis corpus extinctum gestario impositum, in civitatem Nazareth - attulerunt.#
Gestatorium, illud in quo aliquid portatur, ut feretrum.+
Gistum.#
Ferculum, Ugutioni et Jo. de Janua: Mets de viande, in Gloss. Lat. Gall.+
Conjectare.#
Gothice loquitur, in Glossis antiquis MSS.#
Maleficiorum doctrina. Glossae antiq. Forte pro
Jouės, Picardi Jeuės. Marcellus Empir. cap. 12. p. 93.+
testimonium significans.#
Gersuma.#
Guihala, Guilhaula. Vide Geldum
Geldum
un Genest de Neaples, d'Espagne.#
Gibberosus, quae vox postrema habetur in l. 3. D. de Aedilit.+
Guelfi, factiones binae, quarum dissidiis diu Germania atque Italia conflagrarunt: prior a Sueviae, altera a Welphis Bajoariae in Alemannia Ducibus nomina mutuatae.+
pelles. Vide Zebellinae
Gibet, Furca patibularis: Giubeto, Danti in Inf. cant. 13.+
Gibellini
Trahentes equi gigas passim per campos, tam homines quam equi totius exercitus, conculcaverunt messes.+
id est, delirus. Ita Gloss. Arabico-Lat. ubi Ignarus reponunt viri docti.#
Gignasium, pro Gymnasia, et Gymnasium. Ugutio: A gignos, haec gignia, i. exercitium, quod fiebat in gignasio, et haec gignasia. --- Locus studii gignasium, et quandoque ipsum studium.+
Geldum, ex Saxonic.
Gigliati.#
Gelo, Gellus, Guillo, Lagena, vas vinarium. Papias: Gelonis, Baucalis, vas.+
Emenda protransgressione, Bromptono: ex
El, ut Mel, Fel, Gimel: ubi Glossa superlinearis, i. plenitudo.#
Gunvaresco.#
Gimetta. Vide Gunas.#
Ginia. Vide Guna.#
Cujus fructus sunt sicut siliqua fascoli, et dicuntur Piper longum; cujus concavitas parvis granis sicut milium impletur: quae cum tempus maturandi focerint, fiunt in eis quasi gingivi pleni seminibus, quae dicuntur Piper.#
Caeteri convivae circa labrum manibus nexis currebant, et gingilipho ingenti clamore exsonabant.#
Gignasium
Guionagium.#
Porpoent, Gallice et Britannice, in Catholico Armorico. Expressit nostrum Jupon.#
Gibbus. Althelmus de Laude virginum cap. 27.+
est illud, cum quo pueri ludunt, quod in summitate cannae vel baculi volvitur, et contra ventum cum impetu defertur. Jo. de Janua.#
Gerapigra. Will. Britto lib. 12. Philip. p. 256.+
Sanctam Mariam in Casis, cum girata, id est, piscaria in Fucino.#
Girdle. Leges Burgorum Scoticor. c. 125.+
Rota, in Gloss. Arabico-Lat. Vide Girdella.#
Gyro.#
Gisil
Gesa, a gero, is, genus armorum, quod Gallice dicitur Gisarma. Gloss. Lat. Gall. Gesa: Jusarme, Maniere de glaive. Fleta lib. 1. c. 24. §. 12.+
Gistellus, Viscellus. Charta Conradi Imp. an. 1029. in Metropoli Salisburgensi to. 1. pag. 143.+
Gisid, testes. MS. Navarraei Collegii Parisiensis, Girsith, infra, Gisith. Ex Germanico Ghiisel, obses. Boėrius, Gisiles, testes. Lex Longob. lib. 2. tit. 15. §. 1.+
Gipsum. Charta Alfonsi I. Regis aerae 1157. pro Caesaraugustanis, apud Mich. del Molino in Repertorio Foror. Aragon. p. 265. col. 4.+
aquae, Jest, vel Gest d' eau. Monasticum Anglic. to. 3. p. 60.+
Gista, quae Domino Regi debentur. Archiep. Remens. unum. S. Remigius Remens. 1. S. Petrus, Theodoric. et S. Basolus 1.+
Assisae, Impositio, vel potius aequa impositionis partitio. Martinus Didacus Daux Justitia Aragon. in Observantiis Regni Aragon. lib. 6.+
Gladiolus, Carex, vel Carectum, Anglis Sedge, in Capitulari de Villis cap. 70.+
fusus, pro muliebri. Schedae MSS. Colus est instrumentum filandi, et appellatur a rusticis Gladius mulieris. Speculum Saxonicum lib. 1. art. 45. §. 1.+
Sed summa illa oblectatio fuit, ut --- aut perdices inter se pugnarent, aut glaeptae parvulae sursum et deorsum volitarent.+
Praesepia ac sua ovilia bonis glagis calide furatis, palisque grossis praeparari faciat atque muniri.#
glane, unde glaner, spicas legere in agro. Tabul. Maurigniacense ch. 68. an. 1256.+
Glandee. Chrodegangus Metensis in Regula Canonicor. c. 8.+
dinis, Glans. Ditmarus lib. 1. pag. 8. Tritico et avena, et glandine refertus.#
Glaucus. Vita S. Maioli Abbat. in Prologo lib. 2.+
Turbae, seu carbones ex glebis. Charta an. 1198. Monasticum Anglic. to. 1. p. 920.+
Arator rusticus, in Gloss. MS. Reg. Cod. 1013.+
glebosus, apud Apulejum de Deo Socrat. terra glebulenta.#
Glanneur. Charta Libertatum oppidi Jasseronis an. 1283.+
de Capestang pro Ecclesia Castelli ejusdem loci, in Tabulario Ecclesiae Narbon.+
Dissensiones, in Gloss. Regio MS. Cod. 1197. forte legendum, glebas, possessiones. Vide Gleba.#
Glesum, veteribus Gallis Succinum. Tacitus de Morib. German. Succinum, quod ipsi Glesum vocant inter vada atque in ipso littore legunt. Plinius lib. 37. c. 3.+
Altare, mare, astile, mantile. Ubi Glossa interlinearis, i. Gletlus. Vox Francica vetus.#
Glizzum.#
Ignis. Papias.#
Merga.#
Glizzum.#
Hasculphus a marina glisi, per quam ad naves transfugerat, retractus, etc.#
Mensa, a glisco. Ugutio.#
Glizum, Glisdum, Linteum, seu tela majoris pretii, sic forte appellata, quod niteret ac pelluceret: a Germanico Gleysen, et Glaenzen, nitere, pellucere. Lupus Abbas Ferrar. Epist. 68.+
Junctura, Papiae.#
Globositas terrae, apud Macrobium lib. 1. c. 15.#
Imperialis. Vide Palla.#
Cloud. Teloneum S. Audomari in Tabular. S. Bertini: Duo scofferri 1. obol. glodi ferri centum 4. den.#
Gloca.#
Glomerelli, in Statutis Academiae Cantabrigiensis tertio hinc saeculo editis, asseruntur fuisse quasi Commissarii, dati ad lites inter scholares et ministros suos audiendas.+
Pallium pastorale. Ugutio.#
Glomer, aut Glomus. Gl. Lat.+
Gloriatio,
Crucis. Vide Crux.#
Gloriete. Statuta Mediolanensia 2. part. c. 348.+
Gloria Patri.#
ris, pro Gloria. Fridegodus in Vita S. Wilfridi c. 63.+
Glufie, Species ferri fusi, in Usaticis Vicecomitatus Aquarum Rotomagi MSS.#
Fel taurinum, Joanni de Gallandia in Synonymis Chymicis.#
Ambro, devorator, profusus, luxuriosus, glutto, consumptor patrimonii.+
Terra tenax, in Glossis MSS. ad Alexandrum Jatrosoph. Gluten.#
Glovidenus. Ennodius lib. 5. Epist. 4.+
Nanus, Pygmaeus, in Archithrenio lib. 2. c. 12.#
Sermones, Papiae.#
Creare.#
Gnatium.#
Nosocomium. Gloslae MSS. Gnosocomium, domus infirmorum. Gnosos, infirmitas.#
Faunus, Nostris Gobelin, Demon folastre. Vide Folletus. Ordericus Vitalis lib. 5. p. 556.+
Picherus.#
Govv, quod idem sonat, ut ex aliquot Chartis docet Goldastus ad cap. 1.+
Celia.#
Guiart sub an. 1298.+
de la Fontaine Argentarii Regii an. 1351.+
Godet. In Statutis Ord. Cartusiensis an. 1368. 2. part. c. 1. §. 8.#
Deofugyld, quod diabolo. Vide Gildum.#
Goduta, nostris Jouļssance, in Charta an. 1398. in Hist. Sabaud. p. 112. apud Guichenonum.#
Oder Gograff, Comes, qui sine causae cognitione judicat, vel potius, Gograven, vel Gauvvgraffen, Praeses aut Comes pagi: Gau namque, vel Govv, apud Theotiscos sumitur pro pago, seu territorio satis amplo.+
Gula, seu collum vestis, in Concil. Saltzburg. an. 1420. cap. 6.#
Testudo, quam vulgo Guolatiam vocant. Testudo, quam vulgo Golia dicunt. Vide Golola.#
Goliardi, busones, joculatores iidem sunt. Gloss. Lat. Gr. Estor, ris, Gouliart. Concilium Turonense, seu Castelli Guntheri, an. 1231.+
Testudo, animal quod testam gerit, i. Golola. Infra: Golora, Testudo. Vide Golia.#
De mensuris liquid. Modia 5.+
Gumphus.#
Cona.#
Gonnella. Vide Gunna.#
Gors, Gors, et Guort, dictus passim in Domesdei: De 3. gorz, mille anguillae.+
Gorffvvyll, est rabies, insania.#
Gorge, apud Fridericum II. lib. 1. de Venat. cap. 40.+
Terribilia et metuenda, Papiae F. Horrida.#
Cum errore sonantes, in Glossis Isid. Emendat Pricaeus, cum horrore.#
Prior voluit, ut Fratres in labore gossilia deferrent. An Gossipia?#
Gote, canalis, tubus: Gallis Goutiere.+
Guna.#
Clinici.#
gracilem sonum edit: nam Vox angusta, apud Juvenalem Sat. 3.+
Graculus.+
Graduale, Responsum, vel Responsorium, ita appellatum, quia in gradibus canitur.+
Ambo, Analogium, Lectrum.+
Graecus, ex Graecia.+
Graeco vocant Itali, et in ea Italiae parte, quam incoluere Graeci, nascitur: Vinum Aminaeum, Virgilio. Senator lib. 12. Ep. 4.+
Graecolatio. Editum habet Graeco-Latino. Idioma scilicet ex Graeco et Latino mixtum.#
Scriptura. Infra: Melangraficum, graffagia.#
Graffio, Graphio, Gravio, Teutonice Graef, Comes, Praeses, Praefectus. Ita passim usurpant hanc vocem Scriptores.#
graculus. Vita S. Fructuosi Episc. cap. 9.+
Color, Caeruleus. Chronicon Constantiense: Venetiarumque Episcopus modium plenum, Graici coloris, qui Lazurius dicitur, contulit.+
Gramicia. Charta an. 1197. apud Ughellum to. 7. p. 1275.+
Gramine pasci, in Gloss. MS. Regio.#
Craspiscis.#
Et de 94. selionibus, et 12. buttis terrae, et de grana unius acrae, etc. Vide Grava.#
Gruta.#
Grenier.+
Grangia
granateria. S. Gregorius M. lib. 1. Epist. 42.+
Enormis, Gloss. Arabico-Lat.#
Granica, Grangia, etc. Locus, seu aedes, ubi grana frumentaria reconduntur, nostris Grange.+
Granea.#
de limitibus et graniciebus.+
Grani.#
Crantum. Vide Creantare.#
Grain nostri usurpant. Will. Neubrigensis lib. 4. cap. 19.+
Graphia, scriptura,
Graphio.#
Graphius, Graecis et Latinis, dicitur stylus ferreus, ab una parte acutus, qua exarabantur in cera literae, ab altera parte planus, qua inducebatur, quod perperam erat exaratum, et rursus complanabatur.+
Grappe, apud Petrum de Crescentiis lib. 4. cap. 4. extremo. Italis Grappo, est uncinus, Gallis agraphe.#
Et debet grasanec pro porcis suis ad festum S. Martini, videlicet pro quolibet porco aetatis unius anniobolum.#
Gras. Gloss. Gr. Lat. MS. S. Germani Paris. Grassa.+
Grater. Glossae MSS. Reg. ex Cod. 85. Pollio, Frico Grato. De vocis etymo, vide Vossium, et Ferrarium.#
Largiri, impartiri. Papias.#
Crudelitatis voluptas, Papiae. Codex MS. habet Crudelitas.#
Gratuito utitur Osbernus in Vita S. Elphegi Archiepisc. Cantuar. n. 19.#
Gradus.#
Gratum. Vide Creantare.#
a Grove. Monasticum Anglic. tom. 1. p. 113.+
Grief. Matth. Westmonaster. an. 1246.+
Graven, fodere: Gall. Graver.+
Gravator. Ordericus Vitalis lib. 12. p. 876.+
mulieres, gravidae, quae uterum gestant,
Cravare.#
Ad aquas cruribus conligatis ambulantes. Vide Gravaringus.#
opus, Sculptura, ex Gall. Grave, Graveure. Occurrit non semel in Monastico Anglic. tom. 3. p. 310. 311. etc. quasi graphio exaratum.#
vinorum. Vide Vimpum.#
Gravier. Testamentum Guill. D. Montispessulani an. 1146.+
Non debent nutrire, neque deferre comas,... nec etiam facere gravias in frontibus eorum, quia talia non pertinent Ecclesiasticis hominibus.#
Grafio.#
Honor: Gravare, honorare, in Glossis MSS. ad Concil. Sardic. c. 13.+
gravamen, ni fallor. Charta Gualteri Episcopi Lingonensis ex Tabul. Albaeripae: Dimisit omnes grausias et querelas, etc. Vide Greugia.#
Grassellus.#
Adveu, quam Regi praestitit Episcopus Ambianensis an. 1301.+
Vaccaria, ubi vaccae, nutriuntur. Chronicon Fontanellense cap. 16. pag. 245.+
de Levves, apud Spelmannum: Haec sunt, quae Aluredus accepit cum Ecclesia et terra: 5. boves, --6 vaccas, -- 3. equos,-- 1. archam, 1. greil, 1. patellam, et 1. triparium, et 3. barillos, etc.+
rivi. Monasticum Anglic. tom. 1. p. 19. Circiter 30. jugera inter duos gremiales rivos fluminis, quod dicitur Stour.#
Basilicae, Mediam partem, seu Navim, interpretantur quidam, atque in iis Josua Arndius in Lexico Antiquitatum Ecclesiasticarum p. 1088.+
Greva.#
Grenniones. Vide Grani.#
Pedester, Papiae.#
Greve. Charta Roberti Comitis Drocensis an. 1220.+
Gruaria
Salvo, quod quilibet ipsam greplam portare sine dacio per 2. milliaria, etc.#
Grief: in Foris Beharnensib.+
Graecisus.#
Cridare.#
Grieche. Charta an. 1269. ex Tabul. Fossatensi fol. 97.+
Grietania, praefectura: voces Frisonibus familiares.+
Erodius, rapacissima avis, omnium volatilium major, et aquilam vincit. Vulgo Grifalco dicitur, qui aquilam rapit.+
Gripus.#
Promiscui generis sunt haec glis, grus, lens, mus, etc.+
Grillos.+
Grippis. Isidorus lib. 20. Orig. c. 11.+
Et vidimus fustes et grippas cum armatis navibus intrare in portum.#
Gripperie, Species navis, in Itinerario MS. Guillelmi de Lanoy D. de Villerval.#
Grippus. Glossae Isid. Grippus, superbus, pilosus.+
Griseus.#
Griseum.#
Grisium, Pellis animalis cujusdam, quod vulgo Vair Galli appellant, de quo quaedam attigimus in Dissert. 1. ad Joinvillam, semper in pretio habita.+
Grube. Occurrit apud Henr. Aquilonipolensem in Lubeccal. 2. cap. 1. non semel.#
Gromati pollens, mundana lege togatus, Divina instructus, nec minus ille fuit.+
Ager, in Gloss. Regio MS. Cod. 1197. vox orta, ut videtur, ex Groma, quae Agrimensoribus nota, vel ex Grumus, i. Clivulus.#
Grunna, Colgano et Bolando, est palus, seu locus bituminosus et uliginosus, unde cespes eruitur, qui siccatus foco struendo, non secus ac carbones, adhibetur. Cogitosus de S. Brigida virg. Scota, n. 33.+
Orbis, circulus. Papias.#
Grouppe. Auctor Mamotrecti ad cap. 24. Numer.+
Gropposo, Groppoloso, Lapis groppolosus, in Miraculis B. Simonis Tudertinin. 36. Vide Ferrarium in Groppo.#
Rasoria, Papiae. Ita MS. Codd. At Editio Veneta habet Rasoria argentarii.#
Calta, grossella.#
a Groate, nostris un Gros. Henricus Knyghton an. 1378. Concessa est Regi una grossa, quae continet 4. denarios de quolibet viro et muliere. Vox nota.#
COloni tenentur dare fictus de grossilibus, sive de maxoriminibus, in festo sancti Felicis, etc.+
bassus, grossus, crassus. Amalarius in Prologo ad lib. de Eccles. Offic.+
Gru, Grua, Gallis Gruė. Lex Salica tit. 7. §. 6.+
Gruier, Gallis, apud quos idem, secundum locorum discrimina, qui Verdier, Forestier, Chastellain, Concierge, Maistre Sergent, etc.+
Gru, Gruan. Guill. Britto in Vocab. MS. Plus dicitur cibus ex aqua et farina confectus, sicut gruellum. Monasticon Anglican. p. 149.+
Setosus, pilosus, hirsutus. Ugutio. V. Gruosus.#
Grugno Italis, Gallis Groļn, proprie porcorum et aprorum, quo grunniunt, Hinc versus: Hinnit equus, grunnit porcus, pipat quoque nisus.+
Gruma, papilla.+
Gronna.#
Gronder, Grongner. Usus antiqui Cluniacenses cap. 106.+
Setosus, pilosus, hirsutus. Ugutio. Papias habet grusus. Vide Grufus.#
Grubbe, Gruple; Ital. Grotta. Charta an. 887. apud Ughellum to. 2. pag. 747.+
Groppo, Gruppo. Charta signata cum grupo, apud Ughellum to. 4. Ital. sacrae p. 1300.#
Alius vero grutaria vendens.#
Carteia Grutpopte, 2. den.#
Granamelum: Anglis Grout. Liber Rames. sect. 144.+
Crypta.#
Superbus, cervicosus, parvus. Papias.#
Ab omni exactione toltae, quaestae, tailliae, guacciae, et financiae.#
Cadarfreda.#
Nullus qualeas et aves ejusmodicum guadello, vel cogolo, vel rete capiat, etc.#
Guadiare, etc. Vide Vadium.#
Guado. Otto Morena in Hist. Retum Laudensium p. 67.+
Guesde, Picardis Waide. Matth.+
Donamus - partem terrae de gualdo nostro, quod Sisenate dicitur.+
Garnaschia.#
Pulvinus, in Addit. ad Vitam S. Antonini n. 73. ab Hetrusco guancia, gena.#
Gantus.#
Sine culpa autem dicitur dictus Dominus fore, cum equitat equum vel equam, mulum vel mulam, asinum vel asinam currentem, clamans, Guaradanau, etc.+
Guaranci, et Guarangi, iidem qui Varingi, et
Garanjo.#
Rhaff, Boxhornio in Lexico Cambrico, est funis, restis.#
Carcatura, ex Gallico Charge, onus.+
Garnacia
Garniamentum.#
Warpire.#
Fratres Gaudentes vulgus appellavit, apud Cherubinum Ghirardaccum in Hist. Bonon. in Indice to. 1.+
Item in guaschiis de Caverzago 12. den.#
Garnacia
Wastellus.#
Waso.#
Guaytare. Vide Gueta.#
Polymitus, plurium guclarum vel colorum, a polis, quod est pluritas, et mitos, quod est gucla, etc.+
Petus, i. guelcus, strabo aliquantulum, scilicet cujus oculi quadam velocitate cito volvuntur huc illuc: et baec peta, i. guelca, et aliquantulum straba.#
Gibellini
Vernage: Vergner enim nostris est fossati seu fluvii ripas virgis seu palis continere.+
Gurpire, Werpire, etc. Possessionem rei alicujus dimittere, ex Saxon. deserere, jacere: Guerpir, et Deguerpir, nostris et in Consuetudinibus municipalibus, passim.+
Werra, Bellum, publicum vel privatum, Gallis Guerre, Anglis Warre, et Werre.+
Guaisdium.#
Mousche guespe. Constantinus African. lib. 8. Pantechn. c. 22.+
Guetta. Vide Wactae.#
Bigerrica
Cochlea, perperam scribi in Gloss.
Chelio, Testudo, vel marina gugalia.
Gaida.#
Guidare, Guiare, Guidaticum, Guidagum, Guionagium, etc. voces ejusdem originis.+
Libera. Leges Luithprandi Regis tit. 80.+
i. per quadrum. Ita Ugutio.#
Weregild.#
Guiffa. Vide Wifa.#
Ghildhalla
Ghildhala
Baratator, apud Albericum in Chron. MS. an. 1239.+
Gelo
Guimpe vocant.+
Guimpla, ex Gallico Guimple, Gimple, vel Wuimple.+
Guidaticum
Warandus
Guerpire.#
ob vafritiem, annotant Willelmus Gemetic. lib. 7. c. 3.+
Gueule, vocabulum, quo frequenter utuntur feciales nostri ad designandum in armis seu insignibus rubeum colorem.+
Scalprum, gulbium, et falcilia, etc.#
Gilda
Gula.#
Gulphus, Sinus maris, ex Gr.
Cuneus, Papiae. Vide Cumba.#
Gunfus, Gomphus, Conglutinatio, concatenatio, Papiae: Junctura vel vinculum aliquorum corporum, Ugutioni, et Willelmo Britoni in Vocabulario.+
Gunia. Vide Guva.#
Lege Gundeboda vivebant, ea nempe, quam Gundebadus Rex Burgundiae condidit, in Capitul.+
Guna, Gonna, Vestis pellicea, nostris Gonne, Anglis Govvne.+
Mango, vel Mangona, uti opinatur Somnerus.+
Fano, de qua supra. Hariulfus lib. 3. Chron. Centul. c. 3.+
Obtusa, surda, gurda.+
Gvvyryf, est virgo.#
Glutto. Papias.#
Celer. Papias MS. Editus habet Gurgus.#
Gurgustium, casa brevis, ubi pisces nutriuntur.+
Guerpire.#
Girum, Pulvis molendini, apud Matthaeum Silvaticum.#
Goza, Guzia, Machinae bellicae species. Usatici Barcinonenses MSS. cap. 83.+
Gestaldius.#
digitus, qui Graecis Parvo digito, quem vulgo Gustatorem vocant.#
Guta, idem videtur quod Gota, de qua voce supra, et Gutera, canalis, rivus.+
Guttatorium, Guttera, Rivulus, canalis, stillicidium.+
Goitrie Gallis.+
Goti, quibusdam Jutae et Jutones, Romanis Getae, Anglo-Saxonibus Jaet, quod gigantem significat.+
Guna, ut praefert Codex MS. et Editio Veneta, Papiae est Vas vitreum, quod a Latinis a similitudine cucurbitae Ventosae vocatur, quae animata spiritu per igniculum in superficiem trahit sanguinem.+
a fuyn, vox Wallica, quae occurrit in Legibus Hoėli Boni Regis Walliae cap. 5.+
Gouverneur. Metellus in Quirinalibus pagin. 136.+
Cauterium, Gallis Guvia.+
Goujon, apud Silvestrum Giraldum in Topogr. Hibern. dist. 1. cap. 7.#
Guvetta, Bubo, Italis Guvo, Guffo.+
Guyse. Knyghton an. 1388.+
Goza
Termas, vel gimnasium, bae
Exercere, in Gloss. MSS. S. Germani Parisiensis.#
Dipsas, Serpens. Althelmus de Laude Virginum cap. 26.+
fenestrae. Matth. Silvaticus c. 479.+
contentionem, in Lege Alaman. tit. 84. est agrum, de quo est contentio, seu controversia, inspicere et circumire. Vide Monstrata, Ostensio, Visus.#
Giro, Lacinia, id est, pars vestis ac togae, qua laxior fit, et in superiori parte contracta, in largiorem formam in imo se explicat, nostris Giron, Italis Gerone vel Gherone: Germanis, Gheere, et Gheerene: Anglis a garde.+
Gyrofalci, ita vocantur majores, fortiores, audaciores et velociores omnibus aliis falconibus, inquit Fridericus II. lib. 2. de Arte venandi cap. 4.+
Circumcirca vngari, Joanni de Janua.+
Gisarma.#
ave, vel have: nam et ita scribebant.+
Funes navium.#
Habile et diligent. Odofredus ad l. Quod venditor 37. D. de Dolo malo: Bonus est servus et habilis.#
haereditarii. Vide Mansionarii.#
venerabilis, Imperatorius, apud Victorem in Epit. in Constante.#
Placa.#
Hable, et Havre.+
apex: nam id
Harmiscara.#
homines. Tabularium Eleemosynae S.+
Adheriter.+
Heritiers. Ditmarus lib. 6. p. 77.+
charta, Epistola, qua scilicet quis filiam suam naturalem, quam ex ancilla suscepit, ingenuamque ac Denarialem ante Regem factam, ad haereditatem suam vocat.+
Custodes, praediis
Haeresista, Haereticus. Carolus M. de Cultu Imag. in Praefat.+
Haeresis navalis, in l. 9. et 10.+
dicuntur, qui de Domino vel creatura, sive de Christo vel Ecciesia prave sentiunt, ac dchinc conceptam novi erroris perfidiam pertinaci pravitate defendunt.+
Latrinae, Gall. aisements. Andr. Monach. lib. 1. de Vita Ottonis Episcopi Bambergensis c. 44.+
Cour d' Amiraute, ex Hafne, portus Danis, et Courts, Curia.+
Hage, Hagen, et Haeghe, Anglis a Hedge, nostris: denique Anglo-Saxonibus, hae Haie.+
Gablum.#
Haibote. Vide Haga.#
Haime, domus, vel domicilium.+
Hamsoca.#
Sagia fusca 2. caligas albas 4. sagia de hair a 1. calcias filtrinas paria 1. etc. Vide Bigerra
Herebannum.#
Lucius, piscis, ex Sax haeceo
Lucius piscis, Gall. brochet, in Vita S. Osvvaldi Archiep. Eborac.#
Hircosus, olens. Papias.#
herebannum, idemque quod arbannum, et biennium, Submonitio ad operas, vel ejus redemptio pecuniaria.+
pannus. Vide Haubergetus
Si convictus fuerit de halesone infra villam data vel accepia, tres libras emendabit.#
Et pro culpa solvat Regi 10. solidos, quos Dani vocant Halfehang, alias Halsehang.#
Algardum. Charta Joann. Regis Angl. to. 2. Monastici Angl. p. 71.+
Healfkoning, Semirex, ex Saxon. hal
Et quitare fecit duos halietos, quos ipsi de Chepdone debebant.#
Fortis, vel olerum cultor. Papias.#
hallis, id est, ramalibus siccis, unde etymon.+
Haller, obolus vulgo Hallensis.+
Cotte de mailles, Germanis Hals-bergh, id est, munimen colli, ex hals, collum, et berghen, tueri, custodire: ut beinbergha, crurum munimen, de qua voce, suo loco.+
Hea fang, Helfeng. Halfang, Hanlffange, Collistrigium, vulgo Pilorium, a Saxon. Halcollum, et comprehendere.+
Hamme, voces Saxonicae et Theutonicae: Domus, domicilium, habitatio.+
Hamula. Vide Ama.#
mansionale, ab ham Germ. mansio.+
Piscatores, in Gloss. Isidori, qui hamis piscantur.#
Ham.#
Hamsocna, Insultus, factus in domo, apud Bromptonum p. 957.+
Hamitis, Joanni de Janua, est fustis aucupabilis, scilicet virgula, que sustinet rete, quo capiuntur ferae: vel quod levatrete, in quo capiuntur aves, et dicitur ab hamus.#
Hamme, Portio et modus agri. Monasticum Anglic. tom. 2. p. 210.+
Hamsocna, Hamsoken, Domus seu habitationis immunitas, a Saxon.+
Ligator
Quindecim hami cervisiae. Vide Ama.#
Hanappus, Hanaphus, Vas, patena, crater, ex Saxonico hnaep, hnaeppa, calix, patera.+
Anca.#
Handhabend, ex Saxon.+
vel Hengvvitha. Mulcta pro latrone praeter juris exigentiam suspenso vel elapso: a Saxonico, hanvvithe, mulcta.+
Hanapus.#
Hanons. Vide Platesia.#
hansam, id est, societatem, admissus: ex German, Hansen, in numerum sociorum recipere.+
Hanse, societas, et Grave, Comes, praefectus. Fridericus II. Imp. in Privilegiis Ratisbonensibus an. 1230.+
Assasini.#
Canis acceptoricius.#
Velus lanae, in Gloss. Isid. Caper de Verbis dubiis: Hapsum, vellera lanae, non hapsus. Utitur Celsus lib. 4. c. 6. lib. 7. cap. 26.+
Haras: ab Hara forte, stabulo, vel grege porcorum.+
Harireda.#
Harmiscara.#
Arabum.#
Hards, et Harcelles.+
In Wales sunt tres hardvvices: Lamecare, Potischmet, et dimid. ex his sunt 8. carucatus, et 2. villani.+
Herrenam, unam e 12. auguriis, de quibus in verbo Venta: quando homo vel avis a dextro latere tui vadit in sinistrum, transiens post tergum tui, et eam vides alicubi repausare: tunc est ibi malum signum super negotio.+
Harireda.#
Heriotum.#
Hariraida. Lex Ripuar. tit. 64.+
Aratraib.#
Arimannus.#
Herisliz.#
Armiscara, Gravior mulcta, quae a Principe viris praesertim militaribus, atque adeo magnatibus irrogari solebat.+
Harnas, Harnasch. Anglis Harnisch, Gallis Harnois, Italis Harnese. Radevicus lib. 3. c. 26.+
Harou, seu Clamor de Haro, qui in Normannia potissimum obtinet, et inclamari solet, dum crimen aliquod capitale perpetratur: verbi gratiā, furtum, incendium, homicidium, etc.+
Similiter haropen et scissio vestimentorum cum eorum restitutione, emendabitur.#
Arpa, Instrumentum musicum, cujus figura et forma Delta Graecum efficit, sequioribus saeculis notum, Germ.+
Falx, ex Gr. Armati securibus et harpis.#
Harireda.#
Romescot, in Legibus Eduardi Regis c. 4.+
Harmiscara.#
haspe, fibula. Bracton. lib. 2. c. 18. §. 1.+
probissimos bellatores, et mirabiles de lanceis percussores fuisse ait Fulcherius Carnot. lib. 2. c. 41.+
argentum, apud S. Augustinum.
Astedum. Tabularium S. Petri Cellensis Dioecesis Trecensis, an. 1089.+
Pars candelabri a stipite directe procedens, Jo. de Janua.+
Torneamentum vocant.+
Hasta, Hastina, hastula, vel hastile.#
Hastulas vinearum numero quatuor. Vide Lancea sartatoria.#
Havagium. Charta Gaufredi Comitis Mauritaniae in Biblioth. Clun. p. 543.+
Haubergettum, Panni genus apud Anglos, Haberjects, apud Steph.+
Ave, Salutationis formula, crebra in Constitutionibus Imperatorum, de qua videndus Brissonius in Formul. lib. 3. p. 351. Vide Habe.#
Averium Pignale.#
Havre, olim Hable, vel Havle, ex quo habulum, de quo supra.+
Locus, de quo hauritur, vel ubi hauritur, vel instrumentum hauriendi.+
Handborovves, quasi plegii manuenses, seu manuales, hoc est, inferiores appellantur.+
Hastingi.#
Halimot Halimotum.#
hebes. Vita S. Guthlaci cap. 21. O mi Becceline, et quid hebido sub pectore antiquum hostem occultat?#
Vbi sunt columnae mirae altitudinis, quae dicuntur Hecatonpenta: altae scilicet 105. pedibus.#
Hitha, Portus. Domesdei, in Descriptione terrarum Regis, Tarenfordiae, in Comitatu Cantii: Ibi sunt duo hede, id est, portus.+
in Pascha, in Choro administrare. Vide Hemeraeum in Augusta Viromand. in Regesto pag. 42. in Charta an. 1130.#
Justitiarius Judaeorum, qui exercet compulsiones, et mandat sententias executioni, et cognoscit de minoribus causis, etc.+
Heydeoti.#
Haga.#
Abbates passim vocant, qui Primates Monasterit Juliano Antecessori cap. 19.+
Heiare. Vide Haga, Hercia.#
Haga.#
Heimzucb, ut vult Lindenbrogius.+
Heinfara, et Hainfar, Discessio, fuga lapsus servi, ex Angl.+
Herons nostris, accipitrum nobilium species primaria.+
Healsfeng.#
Heaume Gallis, >Helmo Italis, Helm Cambro-Britannis.+
Hamero: hunc vide pag. 63.#
sicli, Germanis secel, sive sicel, quod est quarta pars unciae apud Graecos et Latinos.+
Hangvvita.#
die Henchen, vel Hencken, carnifices, furciferi.+
haeresis, dicitur Simonia, ab Henrico IV. et V.+
Eptaticus, corrupte, pro Heptateucho, seu tomo sacrorum Bibliorum primo, continente Pentateuchum Moysis, et sequentes 2.+
Aera.#
Herculis. Sic Glossae MSS.+
Haraldus, Fecialis, vulgo Herault, de cujus officio, sic Nicolaus Uptonus lib. 1.+
Herba aluminis, in Constit. Sicul. lib. 1. tit. 84.+
Herbage, in Consuetud. Norman. art. 30.+
Herbam pascere, Joanni de Janua.#
Herba.#
Locus, ubi herbae abundant.+
Kusid autem de aqua Danubii lagenam implens, et herbamperiarum ponens in utrem, et de terra nigri sabuli accipiens ad suos reversus est.+
Herbaticus, vagus, erroneus. Seg leg. Erraticus.#
Escrouėlles. Gaufridus de Belloloco, de Vita et conversat. S. Ludovici Regis Fr. c. 35.+
Herce: ex herpex, herpicis, quasi herpicia, et contracte, hercia.+
Hereotum
Heribannum, Arribannum, Submonitio ad exercitum: ex heer, exercitus, et bannum, citatio, submonitio, indictio.+
Herebergum, Heribergum, Heribergare, Alberga, Albergata, etc. Voces unius ejusdemque originis, tametsi non omnino ejusdem significationis.#
Possessio, Haereditas, in Chartis Hispanicis, quasi Haereditamentum.+
Chervioburgus.#
Mala hereda. Lex Burgundion. tit. 86.+
Heritage, in Constit. Neapol. lib. 3. tit. 8. 10. 15.#
Hereotum
Heergravius, id est, Comes militaris, seu verius, belli dux.+
pelles. Vide Armeniacae.#
Eremus.#
exercitus illicite coacti participium, ab hegrassari, praedam facere sonat: et sequela. Leges Aluredi et Godrini Regum
Herietum, Hariotum, Arma bellica, bellicus apparatus, Saxonibus He
militares, uti appellantur ab Eumenio in gratiarum act. sect. 7.+
Heritage, Patrimonium, quod successione obvenit, apud Henric. Knyghton.#
Herethaynus, idem quod Herenames, de qua voce supra, ejusdemque originis ac notionis, in Legibus Inae c. 17.+
Herrezelda, Scotis, dicitur jus illud, quod domino feudali competit ratione dominii, percipiendi in bonis sui husbandi, seu tenentis, meliorem averium seu animal, de ejus catallis, post illius decessum.+
heer, exercitus, et gevvet, pignus, quod in belli pignus ea haeredi relinquantur. Speculum Saxon. lib. 1. art. 19. §. 1.+
Herebannum.#
minores heri, quos sequior aetas Domicellos dixit. Gloss.+
Heremanni, Arimani, Arimanni.+
Harisliz, Theutonica Lingua, est armorum depositio, ab heer, exercitus, et lassen, deserere, Laisser, uti vult Lindenbrogius. Rhenanus lib. 2. Rer.+
heere exercitus, et stelle, vel stal, statio, situs. Veteres Francorum Annales c. 57.+
herus, Joannide Janua. Gloss. Graec. Lat. Dominatus, dominatio, heritudo.#
Castratio, in Gloss. Isid. Alias est
Bicocaria.#
Hermine, ab Armenia dictus, quod inde ejusmodi murium pelles in Europam adveherentur: nam Hermeniam, pro Armenia dixere Scriptores Latini recentioris aevi, Anonymus in Actis S.+
Septem pharos aereos, duos habentes delphinos octonos et hermoras, etc. An remoras?#
Infanciones.#
Hernesium. Vide Harnascha.#
Hirpex, Herpex, Occa, crates: Festo, instrumentum rusticum trigonum ad terendas glebas, nostris, Herce.+
Hercia.#
Si praecordia, id est, herthamon gladio tetigerit.+
Aisia.#
Haistaldi.#
annus, proxime elapsus.+
Cestre: Quando Rex ipse ibi veniebat, reddebat ei unaquaeque carucata 200.+
Rex Athelstanus suum jus de Hestraffla, id est, de pabulo equorum, quod ei singulis annis solvebatur, etc.#
Ipsos tamen faciet hettematicos, et prima quidem aetate semper vitiosos.#
Guttur, Papiae.#
headborovv, quam consule.+
Vitrum, vel hialum,
Hieur, et Hie, Fistuca, pavicula, instrumentum, quo pavimenti silex premitur.+
Maris habentia. Ita Glossae antiquae MSS.#
Hicinarius, inter ministeria seu vasa sacra reponitur in Historia Episcoporum Autisiodor c. 20.+
Hyda, ex Saxon h
corium, et solutio, compensatio.+
Diabolus, Servus, in Glossis antiq. MSS. Vide Hydros.#
aestas. Gloss. MS. Medicum Reg. Cod. 1486.+
Salpinctas recensetur.+
Geroprepes.#
Orbia, fiffaronda.+
Pila, a feriendo. Papias MS.#
quotidianus aquarum Sabrinae fluvii furor, quem vel voraginem vel vertiginem undarum dicam nescio, ait Guill.+
Hikenil-strete. Vide Ikenild
Laetitia, gaudium. Joann. de Janua.#
Hilariter agere, in Histor. Translation. S. Modoaldi Archiepiscop. Trevir.#
Hida.#
Chelider, vel Chelidrus.+
Gabata electrina pensant. libr. 2.+
Hillae, salcitiae vulgo. Hillitores scaenici. Mox: Hillitor, hortica. In edito ortica.#
Aquilo, apud Papiam. MS. Navarraeus habet hilo.#
Naca.#
Si indumenta super genucula ele???averis, quod Himilzorun vocant, etc. Editio Heroldi himilzoron habet.#
homines, in Legibus Adelstani Regis c. 3. et 7.+
Infang-tefe
Cervulus Ermulus.#
Heinfar
Ypocoėrcium, sic enim scribitur in Glossa MS.+
Herpex
herr, dominus, et man, homo, et quasi homines domino subditi dicti sint, cum revera subditi dicantur in Legibus Adelstani Regis c. 18. apud Brompton.+
Sonitus. Papias.#
Hirondelle. Sic autem Hirundellae Comitem Anglum vocat non semel Will. Britto lib. 3. Philipp. quem alii d' Arundel.#
frater in Christo sonant.+
Housia.#
Detinere, Papiae. Ita MS. Codex, ubi editus Hiscinere praefert.#
Historiographus, Peintre de hystoire.+
Praepositi meretricum, in Glossis antiq. iidem forte qui lenones.#
Heda.#
Guifa.#
Hlode, Anglo-Saxonibus dicitur turma, vel cohors, quae a 7. hominibus, usque ad 35. numeratur.+
simplex, purum, lucidum. Leges Inae c. 70.+
Huba.#
Hoberarii, Hobillers, sic Anglis nuncupati milites levis armaturae, et mediocri equo et cursorio merentes, quem Angli an hobby vocant, Hobin Philippus Cominaeus lib. 6. cap. 7.+
Lorica, in Gloss. Isid.#
Oberos.#
Hoc, uncus, aduncum instrumentum.+
Olca.#
Ragman nuncupant, apud Spelmannum: Que nul en querelant, n'en repoignant, ne soit surpris neu cheson pur hockettours, ou barestours, paront que la verite ne soit ensuė.+
Cujus memoria, quamdiu bodie dicitur, semper est in benedictione habenda.#
etiamnum hodie. Historia fundationis Monasterii Gladbacensis c. 7. Ingrandi cavato lapide, quem hodiedum cernere licet.#
Hoed.+
Cabelgenses.#
Curtis, ex Germanico, Hoff.+
hof, villa, fundus, area, solum, hortus, etc. et vvarder, custos.+
Hoghia, Hogium, et Hoch, Hogum, Mons, collis: a German.+
hogge, porcus.+
Agenhine.#
de Wergildis, i. de capitis aestimationibus: Comitis Wergildum est 15. millia thrymsa.+
Hulmus.#
vestes holoverae, quae totae vero colore, i.
Olovitreus, Totus vitreus: vox hybrida.+
Hominium.#
Hamallus.#
Huba.#
Hamsecna.#
Carnage, nostris.+
hominatam vinearum, Gall.+
Hominium. Vide Homagium.#
homo, seu cliens, vel servus, domino suo praestare tenetur.+
Homines appellati, famuli, actores, procuratores, custodes, etc.+
coloni, in l. 6.+
Humerale.#
Homulus, Homunculus, Homo.+
in manu habens, deprehenditur, et cognitio ejusmodi delicti, quae Baroni competit in Curia sua, ex hond Angl.+
Honnia. Charta Bonifacii Marchionis Italiae an. 1009.+
Honoribus perfuncti, ut est in l.+
Honor, Charta Philippi Pulcri Regis Fr. ann. 1309.+
dignitas, in Charta Hugonis Archiep. Genuensis an. 1187. apud Ughellum.#
Quia assueta carnis comestio intelligitur honorosa corruptio corporum. Ita Editio Andr. Favini et Labbei.#
honor. Gloss. Lat.+
Houpelande.+
Canonicae, Officia diurna, quae in Ecclesiis fideles psallendo exequuntur, sic dicta, quia certis horis recitari debent juxta Canones et regulas SS.+
Orama, Oroma, ex Gr.+
Ad horam: Galli dicerent: Pour un temps, Pour une heure.+
Hordera.#
Hordarius, vox Saxon. hoquaestor, ab hothesaurus.+
Hurdicium.#
hordeum, perperam scriptum apud Alypium Antiochen. in Descript. orbis c. 30. Vina varia, oleum, horidiam, purpuram bonam, etc.#
mundi, vel Ormesta. Ita inscripta vulgo in MSS.+
Vrna. Joannes Diaconus in Episcopis Neapolit.+
Orno. Jo. de Janua: Horno, hoc anno.+
Aneta, gariola, ciconia, corvus, cornicula, columba, horocralu, et cauba, etc. In Edit Lindenbrog. abest haec vox.#
Horama.#
nocturnum in venit Pacificus Archidiaconus Veronensis, qui vixit Lothario Ludovici Pii filio imperante, si qua fides illius Epitaphio, quod ex Panvinio recitat Ughellus in Italia sacra tom.+
Charocna.#
Ante majoris Ecclesiae fores magnum aedificavit horreum, in quo cubiculum aptavit: erat autem horreum locus destinatus ad custodiam pretiosarum rerum ad quotidianum usum deservientium.#
Horripilatio, cum capilli prae horrore eriguntur.+
Nydbedripes.#
horten Germanis et Belgis.+
Hortalis, Hortifer, Ortus, etc.+
Hosobindae. Vide Osa.#
Romanos vocabant, agros, terras ac praedia, et mancipia ita partiti sunt, ut Burgundis duae terrarum partes, mancipiorum tertia reliquae cederent Romanis, quos ex eo Hospites appellabant, quod ab iis Burgundi, atque adeo Barbari.+
Hospitalis, Hospitium, diversorium.+
Gistum, procuratio
Ostage, Ostagiere.+
Hostelicium. Vide Hostis.#
Hostis.#
immolatitiae, quas stulti homines juxta Ecclesias ritu pagano faciunt sub nomine sanctorum Martyrum vel Confessorum Domini, in Capitulis Caroli M. ann. 769. c. 6.#
Hostiarium, Hostiarius. Vide Ostiarium
Hostis.#
Hospitalarius Hostellier, apud Henr. Knyghton. an. 1099.#
Hostis.#
Hostilitium. Vide Hostis.#
Host, et Ost, Hispanis Hueste.+
Hospes.#
lapis, apud Joannem de Beka in Egilbodo Episcopo Traject. 13. Locum vide in Superaltare.#
Huba.#
Canis.#
Homebine.#
Houcia, Tunica talaris, Gall. Housse, quam vocem vulgo tribuimus equorum instratis, vel lectariarum cortinarum stragulis.+
Aera.#
Hara, quae idem sonat, formata: unde etiamnum Renne, progrege, Antuerpianis, uti habet Wendelinus: et Rannen, gregatim procurrere.+
Item diximus de illis latronibus, qui in hredige nequiunt culpabiles inveniri.+
Hrefvvnt, Ventris seu alvi vulnus: ex Saxon. h
Ringus: Ita olim Avares seu Hungari castra sua appellabant, quod in circuli modum circumducta essent, a voce Saxon.+
Roccus.#
Si cum per vim implexaverit, et non ligaverit, quod Hropant dicunt, etc.+
Hoba, Hova, Hobunna, etc.+
Huque, uti etiam appellatur in Flandria.+
Huche.+
Heordfest.#
corium redimere, cum a flagellationis poena, soluta pecunia, se eximit; exh
Hutesium, Multitudinis clamor inconditus, quo ut plurimum quempiam insectatur: ex Gallico Hus, formato ex ipso sibilo, quo quis aliquem explodit: Huer et Huee, etiamnum dicimus.+
solidus, in Tabulario Narbonensi subann. 1126.#
Vsseria, Vsserius, Vsaria, Vssers, Hippegus, navis, qua equi transvehuntur, Linto Genuensibus, Palandrea Turcis dicta, ut auctor est Remigius Nanninus.+
Hulde, fides, fidelitas, obsequium.+
Hulks. Thomas Walsinghamus p. 394.+
Habendum et tenendum dictam pasturam in hullis et holmis, etc.+
Holmus, Anglis, Danis, Germanis, holm, vel holme, Clivus, monticulus, collis.+
amictus, vel superhumerale, Vestis Clericalis, Sacerdotalis et Pontificalis, de qua suo loco.+
Humecter. Vindicianus Comes Archiatror. Post haec a me aeger ad balnea mittitur, ut lavacro ejus siccitas humigetur.#
eo quod in paupertate et asperitate habitus, (quem album fuisse ajunt,) et gestus exterioris compositione, et morum gravitate, et in omnibus verbis et operibus suis magnum ostenderent humilitatis exemplum.+
de Yepez in Chronico Ord. S. Benedicti tom. 4. p. 437.+
Humulo, ex Gall. Houblon, quod a Latin. Lupulum formatum, elisa litera L. Adalardus in Statutis Abbatiae Corbeiensis part. 1. cap. 7.+
Humulo. Specul. Saxon. lib. 2. art. 52.+
Hundreth, vel Vndredus, absque aspiratione, ut apud Petrum Blesensem Epist. 95.+
Hunnicus, inflexione Anglo-Saxonibus et Longobardis familiari.+
Hunnones. Charta Henrici III. Imp. an. 1056. et Henrici IV. Imp. 1065.+
Huba.#
Hop. Hortus huparum in Chron. Windesem. lib. 1. c. 9. lib. 2. c. 17.#
Hurdicius, Cratis lignea, qua obducebantur moenia, ne ab arietibus, vel missilibus lapidibus laederentur: seu, ut ait Vegetius lib. 4. cap. 23.+
Ignis sacer, morbi genus, apud And. Resendium in Vita S. Aegidii Ord. Praedic. n. 99. sed legendum Pursacrum,
Hursta dicitur. De hoc Lelandus:+
Hurtardus. Monasticum Anglic. tom. 2. pag. 666. De multonibus 381. de hurtis et muricis 207. de hogris 121. et de agnis 100.#
Husbanda, Paterfamilias agriculturam exercens, oeconomus, Gallis, Mesnager. Scotis praesertim agricola dicitur.+
Haga.#
Infractura domus, Bromptono, ex Sax. hu House, domus, et b brech, fractura, effractura: unde nostris Breche eadem notione.+
vir, homo, proprie autem masculus, robustus, fortis: unde Carolus nomen, nostris Charles.+
annua quaedam exactio, inquit Joannes a Leydis lib. 7. c. 26.+
Huslgengum, in Legibus Inae Regis Saxonicis §. 15. et 19. in Latinis vero §. 18.+
Schipvvey insula in borealibus Cantii partibus, ex hudomus causarum, vel ubi causae agitantur.+
Vtensile, unde forte vox nata. Joan. Fortescutus de Laudib. Legum Angliae cap. 36.+
pondus, dictum ab Hustingo Londoniarum civitatis Angliae praecipuae Curia suprema: quod in ea fortean pondus ad examen caeterorum ponderum asservaretur.+
Huesium.#
Vtfangthefe
Magalia: hutten mapalia et magalia idem sunt, id est, casae pastorum, quae et tugurium.+
Ivernagium, ex Gallico Hivernache, vel
Hiematio,
vaeder. Ita Sambucus ad Leges Hungaricas.#
Psalmus, quem cantio componit organi. Papias MS.#
Inquinamenta caccaborum, cucumae, vel hyemarum, nec non et foci calorem sustineant. Legendum zemarum. Vide Zema.#
Hymnarium, Hymnizare, etc.#
Ypatus: Dignitas in Aula CPolitana, cujus mentio est in Epist. 36. 38. 227. Joannis VIII. PP. Anastasius in S. Agathone PP. p. 54.+
Ipericus, superbus.#
Camaradum.#
Chaufoir.+
Frigdora.#
Subdiaconus
Hypodromus, Longior porticus, Galerie. Papias MS.+
Hypogaeum. Anonymus in Miracul. S. Ursmari per Flandr. n. 6. Quaesivit et invenit securumin hypogaea sedentem, etc.#
quod ad singulas Psalmi partes succinitur et respondetur. Galli vocant Refrains.#
Tolffmyning.#
Apotheca.#
Innumeris sagittis hyritiorum more hispidi, etc.#
herba est, - et dicitur Sparsorium aquae, quia in quibusdam locis fit ex ea herba, vel propter similitudinem purgationis.+