Regeln fuer die Texterfassung 03/2001
not necessary
le ratelier des chevaux.+
Arbor.#
Jacque, Sagum militare, quod loricae superinduebatur: nescio an a Jacobis factiosis, de quibus mox, nomen sumpserit. Thomas Walsinghamus an. 1379. p. 239.+
Jacobini, in Aegypto et in Terra-Sancta, dicuntur Christiani quidam certis haeresibus ac pravis opinionibus infecti, ob quas a Patriarcha Constantinopolitano olim excommunicati, et ab Ecclesia Graecanica sequestrati sunt.+
Jaques, cujus mentio in Foris Beneharn.+
Jaques, appellati factiosi quidam in agro Bellovacensi, ab eorum Capitaneo, quem Jaque Bonhomme vocabant, sub an. 1358, de quibus copiose Froissattes 1. vol. cap. 187. 188. 189.+
Gloriatio, glorificatio, in Glossis MSS. ad Concilium Sardicense c. 15.#
Jetter a bas. Capitula ad Legem Alamannor. c. 40. Si quis alium de caballo jactat, etc.#
Petraria.+
Jectivus.#
Qui frequenter jacturam patitur, i. damnum. Glossae Isid.#
hyalinus, coloris vitrei, Obtuli eidem Ecclesiae unam planetam de xamito Jalino, etc.#
Jalagium. Vide Galo.#
Pasturas, mariscos, boscos, iampna, bruera, communias, piscarias, reditus, etc.#
Jamundilingi, Servorum, seu glebae adscriptorum species apud Germanos, qui a litis et colonis distinguuntur in veteribus Tabulis, etsi utrisque adjungantur.+
qui ultimi Ecclesiastici ordinis sunt, ait Eginhardus in Vita Caroli M. Vide Ostiarius.#
inanitrices.+
jentaro forte.+
Jacobi.#
Gardinus
Earles, apud Anglos, Comites.+
Gerria, Jorria. Charta fundationis Abbatiae Brolii Grollandi in dioecesi Lucionensi, an. 1109.+
Apud Fossatum-salceias, insulas, gurgites, et javellos quamplures-habet.+
Domesticus
Ego servus, vel ipse Servus sum, juxta illud Apostoli ad Galatas cap. 1.+
Iconia Imago ex Graeco Iconia, Figura, Imago.+
OEconomus, apud Jo. de Janua. Will. Brito lib. 3. Philipp.#
Flagellis caedere: nam ut habet Papias, Ictus proprie sunt flagellorum, ab agitando dicti.+
Derzon.#
Ecrit prive, Rollandius in Summa Notoriae c. 3.+
Idololatria. Epitaphium S. Isidori, Hispalensis Episcopi: In doctrina praemicans, Crucifixum praedicans, fugans idolatriam. Occurrit non semel.#
Idola. Nicolaus de Braja in Ludovico VIII.
Hac in urbe prius idololatra culta fuerunt.#
Idolatrer.#
Idoneus sit juri stare Joan.+
Si quis sepem alienam ruperit, i. idreron, comp. sol. 6.#
Jactio, Jectiscere. Vide Abjectire.#
Tractus.#
Ledda.#
quadragesimale, in hoc differt a ceteris jejuniis, quod in aliis post nonam, in hoc autem post vesperam reficiebantur.+
Gerocomium.#
Hieroprepes.#
Coked bread.+
Focarium. Foyer Gall. Joan. a Janna. Gloss. Isid. Igniarius, ignem continens.#
Thuribulum, Joanni de Janua.#
terminus. Incertus Gromaticus: Lapis si mixtam venam habuerit, Ignifer nomen habet.+
Focus, domus. Lex Ripuar. tit. 30.+
Haeclicet minus idonei bellatores arma vobis spiritualia contra ignitas Diaboli providemus.+
Curfu-bell appellata, sono indicata, ut furtis nocturnis caveretur: nostris Couvre-feu. Id autem a Willelmo Notho Rege Anglorum primo inductum aiunt.+
Nulla guerra Mediolanenses ignominiavit.#
Ignominia. Papias: Ignominium dictum, eo quod desinat habere nomen is, qui in aliquo crimine deprehenditur, quasi sine nomine.+
Pardonuez moi.+
Bene vale. Igulorum amantissime. Sic optet igulus tuus vetulus et infirmus.+
Erminstreat.#
ille vel illa, ut ex Formulis Marculphi, et veteribus aliis Codicibus patet.+
Aldius.#
Prafationem vocant, quae in singulis Missis propria est.#
Legem positus, Exlex, bannitus, proscriptus, cui legi ac juri stare non licet.+
Inlegiare.#
Immortale, Papiae.#
Inliberalis praefert.#
Baptizare, Graecis
Fictilis, in Glossis Isonis Magistri.#
Illic armilla colubri naturam imaginans, etc.#
imaginem quodammodo refert.+
Imago. Charta Friderici I. Imp. apud Ughellum in Episc. Bobiensibus sic clauditur: In bujus cerae materia pro sigillo expressa nostri vultus imaginatio.#
Pelviculam - intus habentem imaginiolas, fusili opere caelatas.#
Ambascia.#
Debilitas, ab imbellis. Jo. de Janua.#
imbloccare dicebant nostrates Belgae, quibus bloc, est tumulus quidam altior.+
Butta.#
imbre perfundere, Arroser. Apitius lib. 8. de Reculin. c. 6. Imbrate buccellis panis et eleo medico. i. perfundito.#
jejunium quatuor temporum significat, ut est in Concilio Aenhamensi an.+
Briga.#
tibum dare.+
Bruma, Graece edacitas dicitur: tunc enim major appetitus cibi: inde imbrumari dicuntur, quibus fastidium est ciborum.#
Sine intelligentia, imprudens.#
ambulando, Ambulatorium, ita Gloss.+
Documentum.#
imbuere.+
Hemina.#
In honore positus.#
Augere. Acta Episcopor. Cenoman. p. 75.+
Mantum.#
Nec magos illos velle deserere malitiam immedullatam, etsi cucullis candidatam.#
Depravare.#
Demesurement.+
Sester.#
Imminentia. Papias: Imminet, instat. Ita usurpant Tertullianus de Poenit. cap. 6. Anastasius in S. Fabiano, Gregor. Turonensis, et alii.+
hostiae, Escae, carnes, idolis immolatae.+
Murus.#
Pagare
Impans, in manu Regis servus dimissus, extraneus est.+
Amparare.#
Parcus.#
perticam, seu furcam vel patibulum suspendere, ex Gallico Empercher.+
Expertes, sine parte, Gloss. Isid.#
emenda Vitalis Episcopus apud Blancam in Comm. Rer. Aragon. pag. 728.+
Impegnar, Impignorare, pignori dare, in Statutis Venetor. an. 1242. lib. 1. cap. 4.#
Pejorare
Concubinarius, a pellice. Papias.#
ordinari dicimus, apud Arnobium Jun. in Psalm. 143.+
Regalia.#
Imperialis.+
Perna
Persona.#
Impechiare.#
Pergus.#
Convicio proscindere, castigare, impugnare, Papias.#
Placitum.#
Minoravit se paululum magnitudo, ut cum osculatur mortuum implastraret animam, et redderet puerum vivum.#
Plegium
Empletes.+
Ornatrix, implicare novit.#
Impotionare.#
Psalmum, Litaniam, est eorum cantum incipere, et, quo vocis sono decantari debeant? designare.+
Impopulabilis. Papias, impopularis, inusitata. Impopulabile vero, illaesum.#
Importabiles dolores, apud Anastasium Bibl. in Histor. Eccl. ubi Theophanes,
Qui portas facit, Jo. de Janua.#
Possibilitas.#
Vser d' imposture, ab impostura, quae vox prisco Latio vix nota: unde impostores Christiani olim appellati Ulpiano leg.+
Impost. Charta ann. 1272. apud Jo. Carpentarium in Hist. Cameracensi: Compositionem pro talliis et impostibus, etc.#
impotens dicimus.+
Empoisonner habent.+
Divestire, ut, impotiatis eum praebenda sua, id est, divestiatis, et derivatur ab impos, potis. Ita Joan. de Janua.#
Impraestitum. Vide Praestare.#
Impresa, nostris scriptoribus aevimedii, Emprise, hodie Entreprise.+
Prisona
Improcerata,
Emprunt. Vide Mutuum coactum.#
Publicum.#
Impudoratus, Impudens, absque pudore. Gloss.+
Concitator, Incitator, in Glossario MS. Reg. Cod. 1013. Infra: Impulsor, Hortator, Concitator.#
alae.+
Si mercedem acceperint, per quod hujusmodi pannos impunos vendi sustinerent.#
de, a, vel ab, etiam iis, qui inde duntaxat orti vel oriundi sunt, etiamsi ibi non habeant, ubi pedem figant.+
Sans rien faire. Chronicon Montis-Sereni an. 1156. Hinricus Dux Fresiam hostiliter ingreditur, sed in acte evertitur.#
Indisposition.+
Hoc autem venerabilis Abbas non de inaffectione faciebat, etc.#
Valde altare, altum facere, Willelmo Britoni in Vocabul.+
Frater non sic inamoratur in sorore, quae est pulcra et delectabilis.#
Inanimare, et innanimare. Utitur Galfridus Monemuthensis lib. 8. cap. 4. lib. 10. cap. 9.#
deci en avant, in Foedere Regum apud Nithardum lib. 3. an. 842. Inanz: Itali dicunt. Commodianus Instr. 46.+
Paradisus. Anastasius Biblioth. in Vita Stephani II. PP. ex Bibl.+
Feido feida viro veixsit studio parili, quum
Nulla inavarities cessit ab officio.#
Perniciem sibi et mortem per inaudientiam et intemperantiam provocent.#
Bannum.#
Vobis sic merere possimus, sicut antecessores nostri vestris antecessoribus in bene meruerunt, etc. Phrasis Gall. Meriter en bien.#
Beneficium.#
Bladum.#
Boia.#
Breve
Broccae.#
Imprudens, sine seusu, sine intelligentia. Glossae antiq. MSS.#
Bulla.#
in bursa reponere. Ugutioni: nostris Embourser.#
Inbruclum. Gloss. Gr. Lat. MS. inbruclum. Editum inburuclum habet. Meursius in Auctario libri de Gloria cap. 32.+
Si incancrierint ulcera.#
Enchanter.+
Capabilis.#
incapitalis, sine capite.#
in, vel a capite incipere. Nihili est, quod viri docti, incoeptare, restituunt.#
sine capite.#
Cappa.#
capsam includere, Enchasser, apud Joannem de Capella in Chron. Centulensi MS.+
Cardinalis, Presbyter.#
Carminare
commissura quaedam in flumine facta.#
Cathedra.#
Causa.#
Qui in hac cartula proprias cruces fecerunt de succo cauli, quia aliud incaustum non habebant. Vide Encaustum.#
Inadvertentia, ex Incautus. Salvianus lib. 6. de Gubernat. Vnus incautior perit, ne multi per incautelam postea deperirent.#
Erpetam vocant.+
Census, Censire.#
dictum, quia igne consumitur, dum offertur, etc.+
Deinceps. Utitur Thvvroczius non semel, pro quo deinceps restituit Corrector, uti Editor monet.#
Incessament. Utitur lex 28. Cod. Th. de Cohortal.#
Conjugia, incesta, in Capitulis Caroli M. lib. 5. c. 158.#
Charta.#
Enchere, in Charta de Praepositura Calvimontis ann. 1205.#
Enchoris
Vt pulli hirundinis, quae pleno ore volat, dum incibat filios suos.#
Incidens dicimus. Otto a S. Blasio cap. 12. Traditionesque Hebraeas cum incidentiis historiaram notas faciens. etc.#
Nocibiles, vel discordes. Papias.#
Praegnans, eo quod est sine cinctu, quia praecingi fortiter uterus non permittit.+
Qui incipiebant praedicare, ubi Gr.
Circiter, Galli dicunt, aux en virons, in Addit. ad Vitam S. Antonini.#
Cippus.#
Tallia. Charta Henrici III. Imp. an. 1056.+
Incisores casei. Statutum Communis Bononiensis ann. 1188. apud Ghirardaccum lib. 9. Histor. Bonon. p. 279.+
incidimus, Gallis nostris seu Gallobelgis, Trancheir.+
Tallia Exactio: nam nostris Taille, idem valet ac incisio.+
Sane, quoniam servandus accusatori locus est, ne audientiam penitus incitare videamur etc.#
dicuntur calculi, qui in ludo scacorum omnino moveri non possunt. Item et homines egentes inciti vocantur, quibus spes ultra procedendi, i. proficiendi, nulla restat. Breviloq.#
Enclouër. Monasticum Anglic. to. 2. pag. 598.+
Enclos. Vita S. Lietberti cap. 49.+
ad servitium interpellare, in Synodo Remensi 3. can. 19.+
Concubitum pati, vel per clunes curvari, Joanni de Janua.#
Reclusi,
Inclusarius, Joanni de Janua, et Guillelmo Britoni in Vocabul.+
Ardor incohibilis, qui cohiberi non potest, apud Ammian. lib. 14.#
Incomma, Gloss. Lat. MS. ex Bibl. Reg. Cod. 1013.+
Dilatare Gloss. Arabico lat.#
Inordinatus.#
Si---se ipsum vult aut talibus incommunem ostendere.#
Impos, apud Wiltecellum in Miracul. S. Joannis Beverlac. num. 14. Sui ipsius incompos.#
Inconchare, In concham vel scyphum immittere. Baldricus lib. 3. Chr. Camerac. c. 2.+
Inconsultum.#
Incontinent. Incontinenti, apud Ottonem Morenam in Histor. Rerum Laudensium p. 21.#
Juxta: Galli dicimus Encontre, vel Contre.+
Coram. Vide Juretum ad Symmachum lib. 2. Epist. 3.#
In corium mittere, Ugutioni.#
Corporare, corporeum facere, vel impinguare, vel in corpus immittere, inde incorporare.+
Cortina.#
Coronare, usurpat Bertholdus Constantiensis an. 1083. 1084. 1092. etc.#
Incrassare, Impinguare, ex Gall. Engreisser. Statuta antiqua Abbbatiae Corbeďensis lib. 1. cap. 7.+
Qui fueris accusationibus infamatus, et populo incredibilis, etc.#
Nomina concubinarum, eo quod plures fuissent, increvit huic Chronicae inseri, Id est, piguit.#
terminus. Tabularium Brivatense ch. 127.+
Increpare sententiam, sententia increpata, arguere ut male datam, Galli dicunt, Blâmer une Sentence: in Speculo Saxon.+
Encrochement, dicitur, cum dominus majorem praestationem, vel majus servitium a tenente vel vassallo exigit, quam debet.+
Comitio, as, i. Comitium celebrare, vel eligere, vel incronizare. Forte Inthronizare.#
Incrustatio.+
Incubones. Glossae MSS. ad Alexandrum Jatrosophistam: Incubus, est passio, in qua dormientes suffocari et a daemonibus opprimi videntur. Gloss. Graec. Lat.+
Vt nullus Episcopus alium Episcopum inculcet. Lemma canonis habet, conculcet.#
Incolpare, maxime apud Joan. Villaneum lib. 1. cap. 17.+
Cumbri.#
cui cura Ecclesiae data est, Curatus. Charta Official. Lugdun. an. 1276.+
Incursus, Mulcta, quam quis incurrit: Encourement, in Consuetudine Burdegalensi art. 82. Charta anni 1264.+
Curtis. Sugerius in Ludovico VI. cap. 2. Terram ejusdem Burchardi depopulans, municipia et incurtes praeter castrum subvertens, pessum dedit.#
Indago exponitur,
Endebter. Additio 4. ad Capitul. Caroli M. cap. 94.+
Devotus, officiosus.#
Occare, quod ocea dentata terrae infringerentur. Gloss. Graec. Lat. fossura, occatio, indentatio.#
Endenture, JC. Anglis, idem est quod Chirographum, nempe syngrapha, vel scriptura conventionalis, alii, quae idem continet, quasi parallela, et ab ea decisa in modum dentium, ut pares esse et una confectae videantur: ut si de rebus in iisdem contentis emergat controversia, ad contractus veritatem firmandam, eaedem indenturae simul aptentur, et invicem sic collatas, ex una eademque confectas charta esse appareat. Ejusmodi Indenturarum apud Anglos usum ante Henrici III.+
Indipisci, ab Indeptus. Lucifer Calaritan. lib. 3.+
dirigere. Epistola Alfonsi Imp. Hispaniae ad Henricum Comitem Portugalliae: Et dicunt mihi, quia dedi illam (villam) ad sanctum Cyprianum; sed non venit mihi in mente: et quamvis ego eam dedissem, si in testamento erat de illo monasterio, ego nec autorigo, nec autorigabo eam, sed vos, quantum mihi bene quaeritis, causam de illa sede et de illos monasterios, inderenzate illas.+
Digma.#
Indictatus, Accusatus. Enditer, Endite, apud Littletonem sect.+
Canon possessionibus et agris impositus.+
Indictis, constitutis. Ebrardus in Graecismo cap. 10.+
Indiculum, Epistola; sed proprie ea, qua quid praecipitur, seu indicitur, quae videtur vocis origo.+
Sine dilatione. Ita Glossae MSS. Regiae ad canon. 12.+
indignatio, in Vita S. Carthaci Episcopi.#
Indignare, dulcissime Frater, laborem et injuriam meam.#
dilatione, statim. Utitur Fulcherius Carnotensis lib. 1. Hist. Hieros.#
Inaequalis, in Miraculis S. Servatii Episcop. Trajectensis.#
Indispositus. Vide Inordinatus.#
Indistanter remeavit.#
Indita, data sive insinuata. f. insinuata. Alibi: Inditur, insertur. i. in acta refertur.#
Indoles. Infans mirae indolentiae, regalis indolentiae, apud Felicem Girvvensem in Vita S. Guthlaci n. 9. 11.#
Indoles, Adolescens, Puer. Glossae Gr. Latin. ingeniosus, indolens; ingenium.+
Indolentia, occurrit apud Sidonium in Epithalamio Polemii. Vide Sirmondum ad hunc locum.#
Dominicum.#
Exinde vero, quos per indomitatem Linguae male praesumpserat, etc.#
Insomnis,
Supra dorsum ponere: quod vulgo dici solet intersellare.#
Inductio, Installatio. Provinciale Eccl. Cantuar. lib. 3. tit. 6.+
Vbi in brevi spe sua frustratus moritur, et super inductam B. Michaëlis sepelitur.#
Indumentum. Joan. de Janua.#
Indumenta. Vetus versio Josephi lib. 17. Quando civitatem intrabat, privatis induminibus utebatur.#
Ferrumino. Ferrumen. Indurator.#
Indicus color, Caeruleus, seu Azureus, quod id genus metalli ex India advehatur: in Monastico Angl. to. 3. pag. 315. 316. et alibi passim.#
Indui vestibus, vel ornari. Indusiarius, Vestiarius. Papias.#
Indusiatus, revestitus, Indusio indutus. Martianus Capella lib. 1.+
Docere. Papias, et Gloss. Isid.#
Indubius. Charta Hispanica apud Sandovallium in Episcopis Pampilonensibus p. 62.+
Emenda.#
Energumenus, apud Ordericum Vital. lib. 2. pag. 422. et Baldricum Noviom. lib. 2. cap. 6.#
Gravis ignarus, remissus. Jo. de Janua.#
interesse, vel esse in. Jonas Monachus Bobiensis in Vita S. Bertnlfi Abbatis cap. 6.+
Incessabiliter, perseveranter. Ita Gloslae MSS. ad canonem 15. Concilii Ancyrani.#
infamia. Indiculus luminosus, liber sic inscriptus:+
Infang, Manuum injectio, a Saxonico in, praepositio, et manus, quasi manu apprehensio, unde capere.+
Infang-theof, Infangenetheof, Infanghthiese, voces unius ejusdemque originis et notionis, quae latronis capti in terra alicujus, et saisiti latrocinio, jurisdictionem et cognitionem denotant; a Saxon.+
Hidalgos vocant, nos Escuiers. Leges Alfonsinae, seu partitae, part. 2. tit. 2.+
Infantazo, in Chronico Roderici Cid. cap. 2. Charta Aldefonsi Regis Castellae aerae 1209. in Histor.+
Plenus infantia, i. Infantilis. Joan. de Janua.#
Ineloquentissimus exponitur in Glossis Isonis Magistri.#
Faida.#
Infelicem facere. affligere. Papias.#
Curiam. Quoniam Atrach. cap. 16. § 5. Nec debet Ballivus, seu alius Judex, facere se partem in aliquo placito pro aliquo:+
Feudum.#
Inferendum
Tacita, Dissimulata, Ita Papias MS. et Editus.#
Feretro inferre, apud Lambertum Ardensem. Vide Peretrum
Infertum, vinum, quod altario libatur, vel offertur. Glossar.+
Infertorium, Vas, quo aliquid infertur sive thus ad thuribulum, vel dapes ad mensam. Charta Rudesindi Episcopi Dumiensis aerae 1016.+
cum equus videtur habere collum parum extensum, ita quod digitis vix potest capi vel astringi, et in suo motu velut infunditus impedire videtur, et ejus oculi lacrymantur.+
inferre, apud Interpretem S. Irenaei lib. 2. cap. 29. Consternationem infecit, id est, intulit, vel incussit.#
Fideles.#
Incredulitas, infidia, diffidentia, perfidia. Ita et in Gloss. Lat. Graec.#
Fiducia.#
Frater, cui cura infirmorum commissa est, ait Lanfrancus in Statutis Ordinis sancti Benedicti cap. 9.+
Fistula.#
Negator rationis meae, ab Inficiari. Ita Iso Magister in Glossis. Videtur legendum Infitens. Glossae Lat. Gr. Infitentes, Inficiari.#
Rudis, Infollonicatus, Impolitus. Sic etiam MS. qui fullonis operam non habuit.#
Foresta.#
Fortes.+
Fortia.#
Intra, unde Italicum Fra.+
chemini.+
leges infringit, et contra eas fit.+
Domus vero inframuranea -- adplene spoliata est.#
Infranares,
Rafraischir.+
Infurcare. suspendere. Rodericus Toletan. in Hist. Arabum cap. 25. In ripa fluminis 300. et amplius infurcavit.#
Infustitus, vel Infunditus, equorum morbus, qui accidit ex potatione superflua, vel ex immoderato labore.+
Rosa, quae pomi granati colorem refert, unde vocis Incarnat, apud nos etymon.+
bladum. Vide Treumia.#
Grandes.#
Taurus.#
Egratigner, Statutum an. 1204.+
Cravatio
Accipere, vel in gremium mittere. Ugutio.#
Introitus.#
Entre, seu Entree, quae usurpatur de eo, qui personaliter, vel per alium ejus mandato terram vel tenementum ingreditur, id est, ejus possessionem invadit.+
Maximus quoque de Neapoli Campaniae, quod esset inhabili stomacho, et corpore delicatiori, etc.#
Ita haereditatem, cui solet unus inhaereditare, frequenter videmus multos numero accrescente sufficere.#
Eremus.#
Bedellus, qui et Angarius dicitur et exactor, quia nimis petendo et injuste auferendo inhibet homines: vel qui inhibet lites inter eos.+
Valde honestare, vel potius diffamare, vituperare, ab honestate removere.+
Dehonorare, probro afficere, infamiae notam infligere,
Inhonorare.#
Innormis, non semel apud Eddium Stephanum in Vita S. Wilfridi cap. 18. 22.#
Incarnatio, in Hist.+
Hostiliter Epist. 17. ex Tegernsensib. Dominus Dieno Comes inimicabiliter persequitur nos.#
propinquorum occisi pati, in lege Saxon. tit. 2. §. 4.+
Arcanum, Initiatio.#
Spargana, Initiarium, infantia.#
exlegem legis
utlagare, et exlagare, extra legem ponere, bannire.+
Inlanda, Inlandum, Terra dominica, ex Saxon.+
Praefatio in Missa, forte ob donorum inlationem, seu hostiae oblationem:
sub lege est, scilicet in franco plegio, sive decenna, inquit Bracton. lib. 3.+
Inlagare.+
Ponderositas, seu gravitas, occurrit apud Paulum Berndriedensem in Vita B. Herlucae Virg. n. 50.#
Alloquium, Gesta Episcoporum Turon. an. 912. Dulcibus legatorum linitus inloquiis.#
Afflata, Inspirata, Inluminata.#
in honore positus, in Glossario MS. Reg. Cod. 1013.#
namum, namium, pignus. Charta exarata sub Henrico III.+
Naturae ac civilitatis defectus. Henr. de Knygthon in Edvv. III. pag. 2572.+
Innatus,
Annihilari, ad nihilum reduci.+
Innocent dicimus.+
Inclausura, fundus sepimento conclusus a Saxon. innan, Intus: unde viscera et interanea inno
normam reducere. Amalatius lib. 4. cap. 48. apud Mabillonium to. 2. Analect.+
Inormis, Enormis, immensus, sine norma.+
Caelebs. Occurrit in Capitularibus Caroli M. lib. 6. c. 206.#
Officiare.#
Corrigia libri. Papiae.#
In tertio anno faciunt caplim dies 15. ipsum carrucant, et inoperant.#
Quae res post memoriam humanam nova atque inopinabilis fuit. Id est, contra receptam hominum opinionem.#
Leudastes usque ad plateam est prosecutus, inopinans, quid ei accideret. Vide Gloss. Cod. Th.#
Inoppidata,
Innormis.#
Palam, nude. Ratbodus Episcop. Noviomensis in Vita sanctae Godebertae n. 5. Ejus inpalam --- non dedignatus est clarificare devotionem.#
Outpeny, Denarius, qui pro introitu in possessionem praedii domino solvitur: ex Saxon. in, intro, in, intus, et peny, denarius.+
in posterum.#
primitus, in Formulis Balu zianis 3. 10.#
Pro. Vide Contra.#
Immunditas, immundicia, spurcicia, inluvies,
Furem inquirere, in lege Longob. lib. 1. tit. 25. §. 55. adde §. 50.#
Quaesta, vel quod ab Inquisitoribus indicebatur et exigebatur, uti infra observamus.+
Denigrare, in Gloss. Arabicolar.#
fornicari, apud Crisconium in Breviario cap. 99. ex Synodo Ancyrana cap. 16. 17. dicuntur
Falsum, in Gl. Arab. lat. i. non rectum.#
Rota.#
Rotulus.#
Indoctus, Inrudis, Erudis. Inruditio. Editum, Indoctus, Ineruditus, rudis, Ineruditio.#
Sabatati.#
Bacchantia, insanientia.#
Nugacitas, Insanitas, Inutilitas.#
malsain.+
Escalader une place. Knygthon: Exierunt ad inscalandum villam de Cernei etc.#
Non scriptus. Clossar. Gr. Lat. Inscriptus. Sine scriptura.+
Execrari, occurrit in Gloss. Gr. Lat. Insecro.#
Insecutionem passus, in Miscella: ubi Theophanes
Indesinens
Sella.#
Auxiliare senem, nostros rogo, tu per amicos, Est locus insennos, auxiliare senem.#
Superest, ut quod illius in bono tribuit gratia, vestra in domino custodiat insequilla.#
Serare.#
Filo setam adaptare. Jo. de Janua.#
Si quis ad rapinam faciendam adgreditur, aut iter agentem insidiaverit, etc.#
Guet.+
Sedulitas, Insiduitas, Assiduitas.#
Ferrum candens.#
signo ostendere, Enseigner.+
Insegne, Gall. Enseigne.+
Insigniarius, armiger.#
Enseigner: hanc quippe vocem vernaculam ex hac Latina deducit Salmasius ad Historiam Aug. pag. 101.+
Similiter et de tributo, quod Insloto vocatur.#
dare, in socio recipere peculia, in Lege Longob. lib. 2. tit. 32. §. 3. quod nostri dicunt, Bailler et prendre du betail a moitie.#
absque solatio, apud Gunzonem de Miracul. S. Gengulfi.#
Vngeld
Insorticare, Insortis. Vide Sortis
per aequatores, qui praediis inspectis et adaequatis invicem, ea relevant, quibus onus gravius adscriptum est; quae sunt censita lenius, gravant.+
Faces fundere. Papias.#
Stallum.#
Instar, similitudo,
instrumenta et supellectilem, pertinet, ut sunt animalia, pecora, servi, etc.+
Pro ubertate pluviae seu temperantia aëris, ---- pro insterialitate pluviae, etc.#
Instrumenta,
doceri, in 1. Constitut. Appendicis Cod. Theodos. quam sublestae fidei doctiores volunt: Itaque quia a nobis instrui voluisti, etc.#
Stuffare.#
Injocundus, insuabilis, Edit. Insuabis.#
Incredibilis, sine artificio, piger.#
Insuete invadere, vel insultanter. Papias.#
Exsufflare
Insula,
poena, Exilium, relegatio in insulam, apud Ammianum lib. 15. Correptos aliquot vexatosque tormentis --- insulari poena mulctavit.#
Resla.#
Tabulae Officiales
Outparters vocant, praedam e finitimis Scotiae deportatam, recipiebant.+
terrae, Covvello et Jurilconsultis Anglis dicuntur, quae cuiquam, et certis non haeredibus suis, in genere conceduntur sub certa conditione.+
Interea temporis, idiotismus Italicus, in Vita sanctae Zitae Virginis Lucensis num. 34. et in Vita B. Luchesii Tertiarii n. 5.#
Ponteque rursus in Danubio pari modo constructo, duobus mensibus, crebris fatigatus intaphis, octo milliae perdidit armatorum.+
Proceribus comit antibus, intardus ad Budam descendit.#
Antartes.#
Tassare.#
Intelligent.+
Intemperies. Saxo Grammaticus lib. 8. Per summam coeli intemperantiam.#
nox pro Intempesta, apud Aurelium Victorem Schotti in Posthumo.#
Intempestivus, apud Caelium Aurelianum lib. 1. Acutor. cap. 9.+
Intempestivus, in veterib. Glossis ad Boetium de Consolat. Philos.#
Boves debiles et male intentati, veteresque vaccae et steriles.#
Extenta dicitur.#
tam, quam, phrasis Gallica.+
Intranea
Intercapedo,
Administratores, quod forte vacantem canthedram illiusque possessionem adirent.+
Entreprendre.+
Enchassure.+
illud, quod ponitur inter columnas, spatium quod dividit eas, Joanni de Janua.+
Entrecours: Pactum mutuum inter dominos, ratione cujus servi aut ancillae, seu viri et feminae setvituti obnoxii, qui in alterutrius dominio domicilium eligunt, aut sedem figunt, vel nuptias contrahunt, ejus sunt domini, cui subjacet domus, atque adeo eorum liberi.+
Interdita, Interdigitia, Marcellus Empir. cap. 34.+
interim. Paschasius Radbertus in Vualae Abbat.+
Entredeux.+
Interest.+
Interfatus, in Collat. 1. Carthagin. cap. 10. et alibi.#
Femus.+
Infatigabilis. Papias.#
Interlude. Vitae Abbatum S. Albani: Joculando et talia verba asserendo interludia fuisse vanitatis.#
Interlunium, Interstitio Lunae.+
Entremise.+
Occidere; Internectus, occisus. Glossae vett. apud Vossium.#
est quasi qui falsum testamentum facit, et ob id hominem occidit.#
Tum Imperator equo adacto in cursum, calcaribus incitatum, multos orbes huc atque illuc usque ad suam fatigationem variis inflexibus interpedavit.+
Licitum est Abbati de Burgo S. Petri venari et capere lepores, vulpes et mureleges, infra metas forestae, et habere canes interpeditos Videtur, inquit Spelmannus, medium quiddam sonare inter expeditatos, et inexpeditatos.+
Interpendium, interpretium.#
Placitum.#
Interprisa, Interpresura, idem quod intercipere, interceptio de quibus supra, ex Gall. Entreprendre, Entreprise.+
Enterrer. Leges Edwardi Confess. cap. 36. Interrent eum ut Christianum.#
Intersatilis, Caelatus, incisus.+
Europa quamplurimis fluminum alveis interrivata.#
spatium inter scapulas. Rectius Glossae Graec. Lat. Interscapulum.#
Indorsare.#
Entresegnes.+
sequestrare, in manum tertiam ponere, vel mittere.+
spatium interjectum inter duas turres.+
interventu, ac intercessione Principes ac Reges alicui aut Ecclesiae, aut privato, quidpiam concedebant.+
Interulas, dolores duas.+
Intestia, bona mobilia, seu catalla intestatorum, quae ad dominos, ex eo, quod quis decesserat intestatus, pertinebant.+
Entheca.#
Thinx
Thronus
ad ignem titione advicinare. Ugutio.#
Interius habitans, vel Secretarius, vel Consiliarius, Creditarius, Secretarius, quiscit secreta et intima cordis. Joan. de Janua.#
In tonum, seu cantum ponere, cantum imponere, Gall. Entonner.+
Interdictum, in Pacto Legis Salicae tit. 48. §. 1.#
droit d' Entree. In Consuetud.+
Entrailles.+
intra familiam suam infert.+
Intramuraneus, intra urbis muros situs.+
Quod castra regni Sueciae non nisi introneis traderentur.#
Entrailles: Latinis Scriptoribus Interanea.+
mariscum, apud Will. Thorn. ann. 1281.+
mensis. Vide Mensis intrans.#
Intrigare, in tricas conjicere, impedite.+
Ingressa dicitur.+
Intermansus. Charta ann. 1138.+
Entromettre, Gallice, quasi in rem se mittere, ut de aliquo tractet.+
Tramesso, Gallis Entremets.+
proprie, qui quadam importunitate se ingerit intro, ut comedat.+
est, ub quis, cui nullum jus competit in re, (vel beneficio Ecclesiastico) nec scintilla juris, possessionem vacuam ingreditur, quae nec corpore, nec animo possidetur, sicut haereditatem jacentem, antequam adeatur ab haerede, etc. Ita Bracton. lib. 4.+
Incoma.#
Encis nostri vocabant, sicque definitur in Stabilimentis S. Ludovici lib. 1. cap. 25.+
Vadium.#
Valetudinarius, qui invalitudine laborat: Papiae, Languens, sine valetudine.+
Portare, in Gloss. vett. apud Vossium.#
sententiam, est edere, proferre, pronuntiare sententiam, judicare.+
Verisier.+
Investivit corpus B. Petri Apostoli tabulis argenteis deauraetis. In Honorio: Investivit confessionem B. Petri ex argento puro.+
Vestire, mittere in possessionem, de quo suo loco.+
Psalmus Invitatorius.#
Invitatus, invocatus.#
Colligere, in Closs. Arabico-Lat. Adunare.#
vocis, Statuta antiqua Cartusiensis Ordinis 1. part. cap. 39.+
Vnvvant
Voler.+
Nolentia. Salvianus lib. 7. de Gubernat. Dei: Etsi involentia non carent, mali volentia carent:#
quaedam bestia, quae, ut homines faciltus decipiat, involvit se aliquare.#
Divulgare, in Addit. ad Vitam S. Antonini.#
Invultus. Vide Vultivoli.#
Vultum effingere. Marius Victorinus ad Candidum Arianum p. 162.+
Iobagiones, Sambuco, Lydio, et Alberto Molnatio testibus, Hungaris dicuntur coloni, ruricolae, atque adeo ipsa mancipia.+
Ioyaux, Anglis levvells.+
Jocari, Ludere, lusitare, Gall. Jouër. Chronicon Andrense pag. 438.+
Juchus
Jocista, qui verbis jocatur.+
Joculus, pro Jocus. Pseudo-Ovidius de Vetula lib. 1.#
Vas argenteum ad aquam benedictam, cum duobus jocis scaccorum, Gall. Jeu d'eschecs, etc.#
partitus, dicitur, cum alicui facultas conceditur, alterum e duobus propositis eligendi. Bracton.+
Jornalis, Gallis Journel, quantum uno die par boum arare potest: Jugerum, arpennis, acra.+
Donant-- scaritiones car. 115.+
Diurnalis, et idem qui Gradualis, quod ejus usus quotidie fit: Journal.+
Jornale, Modus agri, Journee de terre.+
Jour, Dies, seu opera unius diei. Charta ann. 897.+
Jarcia.#
Jusum.#
Jeux.+
Jovata, Majoricensibus voces familiares, quas ii ab Arabibus Balearium incolis acceptas retinuere, apud quos ita jugerum, seu modus agri dicitur, tametsi majoris quantitatis.+
Beneficus. Papias.#
ipsum, vox Africanotum.+
Aera.#
pacatus. In Tabulis, quae mentionem faciunt feudorum, quae jurabilia, et reddibilia vocant, passim haec verba reperiuntur, quibus vassallus castrum suum reddere domino tenetur, sive iratus sit, sive pacatus, hoc est, sive invicem dissentiant aut litigent vassallus et dominus ex causa feudi, sive non dissentiant: nam ex seudorum regula vulgari, cum dominus et vassallus invicem coram superiore domino litigabant, vassallus a jurisdictione domini solvebatur, ut est in Consuetudine Andegav. art. 196. et Cenomanensi art. 77. Aimoinus lib. 4. Hist. Franc. cap. 80.+
provincialium tutela suscepta, quietis
et pacis per singulae territoria concordiam stare facerent, ut est in leg. 7.+
Ermensul, priscorum Saxonum fanum, vel idolum fuit, quod ab iis summa in veneratione habitum, et a Carolo M. destructum tradunt Annales Francorum veteres ann. 772.+
contre toute raison, uti loquimur.+
lex, Prava, minus recta. Irrectas leges destruere, ac rectas statuere, apud Simeonem Dunelmensem ann. 1093.#
Inregauditio.#
Plegium
recto sistat, ad rectum vocatus, quasi inrectatus.+
Rotulus.#
Isangrinus, Lupus. Jacobus Meierus lib. 8.+
Isicia, Mae
Smerilionus
Naca.#
Pilorium, de quo infra, in Libertatibus Bergeraci, de fure: Curret villam, et ponetur in Ispillorio.#
Navis, lembus, tabulatum navis, super quod nautae ambulant. Ita Papias in Lit. I. sed legete debuit tristega. Vide in hac voce.#
articulus vulgo nostris: aera, Latinis, ut observatum a Casaubono ad Theophrasti Characteres p. 332.+
Itineratio, Justitiariorum, quos itinerantes vocabant Angli, progressus ad designatos sibi Comitatus, in quibus judicia sua exercebant. Vide Justitiarius.#
judicium, Rem judicatam per appellationem iterum judicare: Retractare, i. iterum tractare, recensere, recognoscere, in leg. 1. Cod. Th. de Episcop.+
Itineris, dixisse veteres, testantur Sosipater, Charisius et Nonius: quo
Route nostri dicunt.+
Voiageur.+
Tractum, in Gloss. Gr. Lat. MS. Editum, Iterum, iteratum. Graecis
Itui vestro nullus adversari quibit.#
Jubilus, argutus sonus, unde jubilare, cantare, quadam voce consusa prae gaudio exultare et laetari.+
Itiner, jugerum, aripennis, juctus.+
Oblectari, habent non semel vetus Biblior. Interpres, S. Augustinus lib. 17. de Civit. Dei, Lactantius lib. 4. cap. 6. etc.#
Primus Diocletianus adorari se ut Deum, et gemmas vestibus calceamentisque inseri jussit: quum ante eum omnes Imperatores in modum Judicum salutarentur, etc.+
judicio de bonis suis decernere: phrasis Longobardis et Gothis familiaris.+
Judiciaria.#
qui pertinet ad judicem, Ugutioni. Glossae Gr. Lat. Judicarius, judicialis.#
Judiciaria, Jurisdictio.+
In Scythico vero (limite) quinque judiciariae, et duodecim agrarienses nove de integro constructae, instrumentisque suis universis armatae.+
Jugalis, conjugio dicatus, vel jugo aptus.+
juga, et modulos terrae censenda, vel jugeratio per jugera, in leg. unic. de Conlat. leg. 49.+
Iugatio
Jugerie, in Consuetudine Issoriensi in Arvernis, et in aliquot Regum nostrorum Edictis.+
Iugis, jugerum, mensura agraria. Charta ann. 1088.+
Histrio: Jongleur. Ioculari, Iongloier. Joculatrix, Jengleresse.#
murdrator, nostris Meurtrier.+
jugum boum. Adalardus in Statutis Monasterii Corbeďensis lib. 2. pag. 10.+
jugerum, habet Leo Ost. lib. 3. c. 19.+
Juizio, Jugement; sed proprie purgatio vulgaris, seu per duellum, aut per ferrum candens.+
sirupus de sola aqua et saccaro.#
Jument. Praegnum jumentum, in Lege Aleman. tit. 72. 73.+
Lac concretum, et juncis involutum.+
Iunctarius, Suprajunctarius.+
Iuncta, Mensurae salariae species. Monasticum Anglican. to. 2. pag. 99.+
Juctus.#
Novus. Odo Fossatensis in Vita Burchardi Comitis Corboilensis an. 1028.+
Genisse. Papias: Iunices, boves juvenes.+
de Relono facere. Vide Adramire.#
Iupe. Regula Ordinis Canonicorum S. Marci de Mantua, in Regesto Alexandri IV. PP. anni 7. Epist. 24.+
Juramentum.#
Ex literis, de Sponsalib. impuber.+
veredicto judex sententiam suam conficit et profert.+
Scholasticus, Juris peritus, in Gloss. Isid. Vide Jurista.#
Sacramentales, compurgatores, uti attigimus in voce Juramentum.+
Jurator, juratus. Statius lib. 2. Thebaid.+
de Yepez in Chronico Ord. S. Benedictito. 5. p. 456.#
De juris sui dictione in jus Sedis Apostolicae emancipavit.#
Jornalis
Caroli. Wichbild Magdeburgense art. 1. §. 3. Jus civile seu municipale, quod homines unius civitatis.+
Praeceptio, ita lego in Gloss. Isid. pro jussorianem.+
Jouste, monomachia ludicra, hastiludium singulare.+
justa mensura, quantum cuique sufficit potus subministrans.+
Rogerius filius Boni justificator Curialis, apud Ughellum tom.+
Justa, Jouste, Hastiludium, in Historia Obsidionis Jadrensis an. 1345. lib. 2. c. 21.#
justa, Poculum vinarium.+
Praefectos vero provinciarum-- in duo officia divisit, i. in judices, quos nunc Justitiarios vocamus, et in Vicecomites, qui adhuc nomen retinent.+
Josum, deorsum, vel inferius, Gallis Ius, Italis, Iuso, Giuso, Hispanis Yuzo, Occitanis, Iouts.+
homo, infimi ordinis. Curia Generalis Catalaniae acta Gerundae sub Jacobo II. Rege Arag. an. 1321.+
Junior. Utitur Paulus Diaconus Emeritensis lib. de Gestis Episcop.+
Beneficus,#
Iuventus, in Epist. Caroli M. ad Fastradam Regin. de Avarica victoria.#
juventa. Iuventent, Iuvenari, dixit Horatius, pro more juvenum agere. Aliud Gloss. Iuvenor,
Ivvanus, Joannes, non semel apud Galbertum in Vita Caroli Comitis Flandr. Hanc vocem ea notione usurpant etiam passim Dalmatae et Hungari.+
If, Gallis. Liber Miracul. S. Martini Abbat. Vertavensis c. 3. Est autem id genus arboris aptum spiculis et arcubalistis, vulgo enim dicitur Juus.#
erga. Vetus Inscriptio: Ob inlustria ipsius merita et amorem juxta cives, Ordo inter amnatium patrono.#
Iuzgo, Judicium. Hispanis, apud quos liber continens Leges Gothorum, Fuero juzgo, 1.+
caesius, equi color in vet. Inscriptione, 342.#
Kaiagium. Vide Caya.#
Festum Kalendarum, Wlug-Beigo in Epochis c. 7.+
Caravanna.#
Charaxare.#
Quarnellius
Carola.#
Carina.#
Cancelli. Ira Glossae MSS.#
le Cro, le Galnes, et le Kelchyn.+
Colidei.#
Charge. Theloneum Mon. S. Bertini: Kerka Bersil, dabit 4. den. dimidia Kerka 2. den. --- Kerka piperis, 4. den. etc.#
Quarnella
Cresso niere. Charta Joiae Dominae de Wallaincourt an. 1241.+
Centum veteris metalli, 4.+
Cone.#
Kilhet, pro qualibet husbandrea 2. den.#
Libertas villae, in MS. interpretatur, ait Spelman. qui vocis originem ignorare se faretur.#
King enim Anglis Rex dicitur. Vide to. 1. Monast. Anglic. p. 830.#
L' ordre observe a la Creation des Chevaliers des Bains: Vn autre luy baillera ses brages, le tiers luy donnera un pourpoint, un autre luy vestira avec un kirtel de rouge Tartarin.#
Cubicularius in Gloss. Gr. Lat. Luithprandus in Legat. Leo Kitonita.+
Kneg. Vide Caganus.#
Canipulus.#
Knob et Knot. Monasticum Anglic. to. 3. p. 365.+
dicitur lingua Danica, truncus, cujus semicaesis ramis fastigia conscenduntur; ita ut pes praecisorum stipitum obsequio perinde ac si alae beneficio nixus, sensimque ad superiora provectus, petitae celsitudinis compendium assequatur.#
kunig, Rex, et steür, seu steüra, tributum. Chatta Henrici VI. Imp. an. 1193.+
Kyrieles dicimus. Auctor Miraculorum S. Berlendis Virg. cap. 2. n. 11.+
Labina, hoc est calamitas, labes, aegritudines, morbus.+
Gallice corba, vel tricidium. Ita Glossae MSS. ad Disticha Magistri Cornuti.#
Lamina.#
Tabernarius, vel Leccator, Ugutioni.#
Labellus, nam sic legendum apud Helgaldum in Roberto Rege: Qui non obliviosus factus ornamentum quod erat in sex unciis auri dependens a genibus, et quod nos lingua rustica lablellos vocamus, ipso conspiciente, cultello diripuit, quantocius discessurus.+
labore suo ac industria quaesivit: quaesitum, acquisitum, Aquest. Lex Longobard. lib. 2. tit. 23.+
Lavra
Lavratum
labor. Columella in Horto: Ne labus hausturis tendentibus ilia vellat. Utitur et Vegerius lib. 3. de Re veterinaria cap. 23.#
auferre per veneficium, lactiferis scilicet animalibus in Addit. 2. Lud. Imp. c. 18.#
Sura, est tibia sive lacca. Vox Italica.#
laccam conficit, in Gloss. vet.
Laqueatus
illecebra. Althelmus: Qui modo dirrumpunt connubia nexa thororum, Et demunt proprias devota mente lacebras.+
avis. Andreas aulae Regiae Capellanus in Amatoriis: Licet falco a lacertina quandoque ave fugetur, nihilominus tamen falco inter falcones, et lacertina avis inter lacertinas computabitur, etc.+
Sicut ipsa incisio arborum in ipsa die facta fuit, quae vulgo Lachus appellatur, sive divisio.+
via, Titulus 34. Pacti Legis Salicae, est de via lacina, ubi editio Pithoei habet de viae lacina, ut et titulus 82.+
Lachinones. Concilium Tolosanum ann. 1228. c. 36.+
Lacus.#
lactare, deficere in pondere.+
quae lac praebet: Lactens, cui praebetur.+
lactaria, de quibus Cornelius Celsus, seu opus pistorium, vel cibos ex lacte conficiunt.+
Malleum, in Glossis Isid. Lactina, in Excerptis Pithoean.#
Laticularius, Laticulosus.+
color, in Regula S. Caesarii cap. 12. et aliorum, qui Lactineus dicitur in Vita S. Fulgentii Episc. Rusp. c. 18.+
Lacta.#
Lectarium.#
vestis, Isidoro lib. 19. c. 22. et Papiae, quae lacus quadratos quosdam cum pictura habet intextos, aut additos acu.+
aquae collectio. Will.+
Terripiscinae, (ita Papias MS. pro terrigiponae) quae terra capiunt, id est, piscinae, quas et lacus rustui vocant.+
Cucumer amarus, in Gl. Arabico-Lat.#
Sed cum mulsi pultarium obduxi, frigori laecasim dico. Ex Gr. fellare, apud Mattialem. Vide Lecator.#
Laetamen.#
Brocard.+
laena idem quod
Et dictus fimus, quod fiat imus, quod vulgo laetamen vocatur, eo quod juo nutrimento laetafaciat germina, reddatque pinguia arva et foecunda.+
laetitia formatum.+
Laie, unde S. Germain en Laie, id est, vicus S. Germani in Silva.+
Lagha, Lex, a Saxon. LaLavv.+
homolegis, non exlex: ex Saxon.+
Laganum, jus illud appellabant, quod dominis feudalibus competebat in rebus, quae ad littus ejiciebat maris aestus: ratione cujus, quidquid navis, naufragium passa, contineret, eorum erat.+
Laga.#
Si coxam ruperit super genuculum, hoc est, lagi, componat solidos 20. Vide Largica.#
Laguncula. Vide Lagena.#
Laeghe.+
Lagslit, etc. Vox Saxonica, ruptio Legis, transgressio Legis. poena violatae Legis: lah enim et laLex: ruptio, violatio.+
Leda.#
Laďcus, popularis.+
Lada.#
Leyrvvita, Legervvita, etc. Stupri, seu concubitus illegitimi mulcta.+
Canis.#
Lama, Lacuna. Gloss. Graec. Lat.
Fascinari, in Addit. ad Vitam S. Antonini.#
Item clavicellam ex auro, lambittas duas argento textas, vexilla quatuor, etc.#
Apud Euriacum fecit Abbas appentitia, quae sunt juxta portam domus super vineas, fecit lambroficari, et caminum in eadem, et in altero solio fieri caminum ad opus suum et sociorum suorum, etc.+
Cantatrices.#
lamina, Vert. Glossae, lamna,
lampades, a Pollione usurpari, ex MSS. Codd. observavit Salmasius.#
currus regius.+
Ipso autem die Dominicae Resurrectionis, utpote neophyta, ad sanctam Ecclesiam lampificis ornamentis obsita processit.#
pulpitum, analogium. Glossae Isid.#
Lainiers, in Statutis Leodiensibus.+
Lancette.+
Lanceta, Colonorum species apud Anglos, praestationibus et operis obnoxia.+
Labceap, Voces Saxonicae, de quarum notione Somnerus in voce Lan
E. in scamnum jacet per jugum in lanciolam; habet ad pedem aquam vivam, etc. Ubi Rigaltius f. Laciniola. V. Lacina.#
Llana, nostris Lande; Landa, Danti in Infer.+
Liber.#
Lacopum.#
Landia, vox in palustribus nota regionibus: fossa nempe in paludum margine circumducta aquarum excipiendarum gratiâ, quae a vicinis et montanis tractibus derivantur: easdemque aut in mare, aut in fluvium celebtem deducens, ne paludes opprimant scaturientes: a Land terra, et eia, aqua, ut aquam terrestrem suscipiens.+
lancetis, ceu permanentibus forte contrarium.+
agrarium: a Saxon.+
Reperique sic, ac requisivi cum populari circuitione, quae dicitur Landleita, quamplures mansos, agros, etc. vide infra.#
Lanz, Lancea, et ridder, vel ritter, Eques: quasi Eques lanceatus. ut Lansknecht, pedes miles lanceatus.+
sagum vel stragulum ex lana confectum.+
Pallium breve pupureum lanestre.#
Landgabulum
lanea sit, unde laneos panniculos, quibus infantes circumvolvuntur, Langes etiamnum appellamus.+
Longobardi, populi Septentrionales, qui Italiam pervaserunt, de quorum appellatione sic Paulus Warnefrid.+
Languitas, languor. Vide Aegrimonium
locustas manducasse postea persuasum.+
Macellum, ubi laniantur carnes. Jo. de Janua.#
locus, ubi Medici faciunt medicinas, et laniant carnes infirmorum. Laniena.#
Quae insula usque in hodiernum diem Lanna Hilduti vecatur.#
Laterna.#
atis, secundum Magistrum in historiis, est cibus ex oleribus consectus: ita dicit in libro Judith. Jo. de Jan.#
Lapidis caesor, Ugutioni.#
pacis appellabant, prosequebantur.+
Genus vasis lapidei et aquarii, dicti a Lapis. Jo. de Jan. et Glossae MSS.#
Herba sale condita, qua Aegyptii Monachi vescebantur, ut auctor est Cassianus lib. 4.+
Lapsivosus, lubricus. Apud Papiam Lapsina, est Lapsus. Ubi forte legendum Lapsiva.#
Chute d' eau.+
Canis.#
Tectorum tignarii, in Glossis MSS. apud Salmasium.#
Tendicula, quasi laqueus tensus. Jo. de Janua Gloss. Isid. Lacatismus, laqueus, decipula.#
vestes, Laqueis, seu lornlis, exornatae, vel astrictae: nostri ejusmodi laqueolos, Las et Lassets, vocant: perperam enim Lacets quidam scribunt.+
feris praetendere, in Lege Wisigoth. l. 8. tit. 4. §. 23. in Lege Saxon. tit. 12. §. 3. tit. 13. §. 2. et l. 29. D. ad Leg. Aquil. et l. 55. de Acq. rer. dom.#
Sigitula.#
fovere dicuntur, qui in aliquo loco domicilium habent.+
thesaurus publicus, fiscus.+
Largitas,
Larrecin.+
Cancellus aliquando dicitur laricula sive appodiatio. Leg. Loricula.#
Esprits follets.+
doctor, magister, dogmatistes.+
Assassinus, editum apud Walsinghamum an. 1271. Vide in hac voce
Vasis genus, in quo exoneratur venter. Papias.#
Laestum, ex Saxon.+
Lastus, Lestus, Last, Lest, voces onus, pondus, sarcinam in genere denotantes; sed quae in specie certis quibusdam mensuris ac ponderibus aptantur.+
Lazurius
Lates: quidam Templa esse Festi ac Vitruvii putant, de qua voce consule Bernaldinum Baldum.+
Nunc etiam rupibus, quae solis ibicibus perviae sunt, latebrando latitans, etc.#
Desistere.#
qui est du coste et ligne, in Statutis Venetor. an. 1242. lib. 1. c. 33. lib. 3. c. 11. 12. etc. Hinc Collateranitas, agnatio, ibidem.#
Lanterna, interdum reponitur inter vasa ac ministeria sacra, ut in Chronico Casin. lib. 3. c. 57.+
Monodia, g. Latersicinium, quasi solicinium.
Lastum.#
Llathlud, vel Llathrud, raptus mulierum.+
Late possidens, in Glossis, antiq. MSS.#
Latino.+
ut longitia, longitudo: utitur Innocentius de Casis litterarum pag. 237. 248. etc. Vide Latura.#
Cum silvis, stalariis, ripis rupinis, ac patulibus, montibus, latoplagis.#
magnam justitiam, seu jusgladii habet.+
Latro, et Conciliabulum.#
Grassatur, latropraedatur.#
relevium in re feudali.+
Lavandaria Papias: Fullo lavandarius, decorator.+
Stiricios, vel strucios, herba est, quam quidem vocant lavarcham, quia plerique ex ea lanam lavant. Sed leg. Lanariam, ut est in Cod. Navarr.#
Luter, dicitur lavatorium, et quodcunque vas purgandis sordibus deputatum.+
lavatorium: locus scil. in fluvio pannis cluendis addictus. Charta Aistulfi Regis Longob. an. 753. apud Ughellum to. 2. p. 105.+
Lobiae
Laudunae.#
Laus, laudatio, laudamentum, etc.+
sententia arbitri.+
Ecclesiastica vasa. Anastasius in Hadriano PP. p. 110.+
Lautus. Charta S. Karilefi in Actis Episcopor. Cenom. p. 82.+
utlagatus. Biacton: Pro exlege tenebitur, cum Principi non obediat, nec legi: et tunc utlagabitur, sicut ille, qui est extra legem, sicut laughelesman.#
Labina. Glossae Isidori: Lavina, lapsum inferens.+
Launegilt, reciprocum donum, seu pretium quodammodo rei donatae,
Labratum, Imago Principis
thoracida,
Corona ferrea.#
literae, Victoriarum indices. Schol. Juv. Sat. 4.+
axus, lauria, andrum, viburna: sed videtur legendum
Lagena.#
operire, maleficii aut sortilegii species. Pirminii Excerpta de Libris Canonicis: Non vulcanalia et Kalendas observare, lauros operire, pedem observa re, effundere super truncum frugem, etc.#
laudes, pars ultima officii nocturnalis: seu Psalmus 148.+
Laudare, Joanni de Janua.#
Lauze, census, laudimium, laus, uti supra in V. Laudare monuimus.+
laus, Consilium. Tabular. Fossatense fol. 138. Adlausum duorum hominum. Vide Laudare.#
dies legis, ex Angl. lavv, lex, et day, dies: alias dicitur de visu franci plegii, vulgo leta: alias de Curia Comitatus, juxta Stat. an. 1. Edw. IV. c. 2.+
Laxa leporariorum, Gallis une laisse de Levriers, in Charta Walteri de Gant Comitis, apud Edw. Bisseum in Notis ad Uptonum pag. 86.#
Laisser. Gesta Purgationis Felicis: Dico illi ego: Molestus es mihi, tu homo immissus es: laxa hinc te a me, id est, recede. Galli dicerent: Laissez moi la. Gregorius Tur. lib. 2.+
Habenae, in Glossis Isidori et Pithoeanis: vox videtur ejusdem notionis quae lessia, funiculus. Vide in hac voce.#
pretii, nostris, Rabais, in leg. 2. Cod. Th. Tributa in ipsis specieb. etc.#
retium. Vide Tragal.#
Ladres: sic dicti, quod eorum domus seu Ecclesia extra muros Hierosolymitanae civitatis sita, sancto Lazaro dicata esset.+
Lazurius, lazulum, vulgo Azur: Constantino Africano lib. de Gradibus; et Arabibus lapis lazuli.+
Quae gens omnis in tribus ordinibus divisa consistit. Sunt enim inter illos qui Edhilingi, sunt qui Frilingi, suns qui Lazzi illorum lingua dicuntur.+
Gavelkynd pag. 27.+
Levitonarium.#
Leccator, Catillo, scurra.+
Habeant se omnes in Flokesmoth, et in Shiremoth, et in Hundred, et in Wapentac, et in Trething, et in Lech, secundum consuetudinem patriarum et provinciarum.+
Lectarium.#
lecti est, unde vox, Litiere nostris, Littiera Italis.+
Lecticotectum, tectam nude dici quidam volunt in Glossis Isidori: Basterna, tecta manualis: vel certe lecticapsum, est enim, capsus, vel capsum eidem Isidoro lib. 20.+
Junceum, in Gloss. Lat. MS. Reg.#
Lectionarium, Liber continens lectiones Ecclesiasticas, quem a S. Hieronymo compositum scribunt Honorius August. l. 1.+
Statio lecti, in Gloss. Isid.#
Lector,
Lectorium. Gillebertus Lunicensis Episcopus de Usu Ecclesiastico: Absconsa etiam sub candela, et lecturiale sub libro.+
Ambo, pulpitum in quo legitur in Ecclesia.+
Lectrin. Brompton.+
stragulum.+
lectuale, et lectarium.+
Lectuale.#
Leth, tertia pars Comitatus, apud Anglos, alias Trithinga, continens 3. vel 4. hundredos seu centurias.+
de Campainies in tractu Bononiensi in Morinis ann. 1216. in Chr. Andrensi: Dedi totam partem maresci --- jacentem inter marescum de Gisnes et marescum S. Wilmari de nemore, ultrae ledam de Gisnes, ab orientali parte ipsius ledae, etc.+
Leida.#
Leidgravius, Comes Ledae praepositus, praefectus, ex Led, de qua supra, et Greve, praefectus. Leidgrevii, in Legibus Henrici I. cap. 8.#
de Benthen an. 1253. apud Frederic.+
Ledona. Gloss. Isidori: Ledo, maris astuatio.+
Lectrum, analogium super quo legitur.+
hurstlega, locus silvestris. h
exlex, ut lagatus.+
Chartae, quibus res ac praedia Monasteriis et aliis legantur, ac donatur.+
Legatarium reddit apud Theophanem auctor Miscellae.+
principale. Vide Mortuarium.#
Missus. seu qui in provincias a Principe ad exercenda judicia mittebatur.+
Pulpitum, analogium, legium, lectrum, legatorium, in quo publice legitur.#
Legendarius, liber acta Sanctorum per anni totius circulum digesta continens, sic dictus, quia certis diebus legenda in Ecclesia et in sacris synaxibus designabantur a moderasore Chori: unde a Graecis
Lairvvita
Lespegend. Vide in hac voce.#
parva navis, Joanni de Janua, nostris Alege. In Gloss. Lat. Gall.+
provinciarum, apud Suecos, non semel occurrunt in Erici Upsalensis Historia Suecor. l. 3. p. 57. 74. 79. 80. 96. 99. 111. 119. etc. Horum districtus#
instar legilis esse dicitur Presbyter qui Episcopo sacra facienti de libro ministrat.#
qui docet leges, vel qui vacat legibus, Ugutioni.+
Habebat autem Rex Carolus Praefectos nequissimos --- qui sub specie justitiae conservandae, et injustitiae puniendae, erant in legisterio doctissimi.+
per subsequens matrimonium inducta primitus fuit ex lege a Constantio M. lata, quam restituit Zeno 1. Divi Cod. de Natur. liber. ac deinde Justinianus Nov. 12. 84. 117. etc.+
Legivum, in Gloss. Lat. Gall.+
Ligius.#
Legula, vel Coclea, vel Code, Mete-lacca.+
Lehen, feudum, et Recht, jus, rectum.+
Leda.#
Leibunculus, Panis crassior, et relictis furfuribus minus candicans, Goldasto.+
Leudis.#
Lejervvite. Vide Lairvvita
Aspratilis
Si quis a domino suo sine licentia discedat, ut leipa emendetur, et redire cogatur.#
Canis.#
Gallinam, caponem, capritum, anxerem, aut leitonem.#
Lairvvita
Arata.#
Lemna, Lempna, silva. Tabular.+
suber seu liege vertitur a veteri Interprete Gallico.#
Tasca.#
Huclien, Gallice, Huquet de toile, Lat. hoc lenicanarium.+
Maquerelage.+
morari, non semel usurpat Gregorius M. lib. 2. Ind. 11. Epist. 1. 42. lib. 10. Epist. 35. Papias: Lentare, tardare. Vide Adlentare.#
Fovea. Papiae.#
Vincula modica. Papiae.#
Lintearius. Gl. Graec. Lat. lentiarius.+
lentibus. Vide Mestivarius
Vasculum ex aere habens oleum quo ungebantur in Regnum Lib. 1. Reg. c. 10. 1. lib. 4. c. 9. ubi Graec. Interpr.
Leodis. Vide Leudis, Leudum.#
A 1. Febr. 1336. ad 14. Novemb. 1338. fiebant Leones ponderis 48. Vide infra Moneta.+
Mare Leonis.#
Aquiliferos, Leoniferos, Lupiferos, Draconarios, etc.#
versus. Sic forte nuncupati, quod inventi fuerint a quodam Leone Poëta, qui circa tempora Ludovici VII. vel Philippi Augusti Regum Franciae vixit. cujus meminit AEgidius Parisiensis in Karolino lib. 5.+
Leone, uti vult Goldastus, vel ut Illyricus Centur.+
Genus vasis, in Gloss. Lat. MS. Reg. diminutivum forte a Lepa.#
Canis leporarius.#
lepra infectus, apud Stephanum African. in Vita S. Amatoris n. 28.#
Homo elegans et mollis, facetus, Lepudium vocatus.#
Tesserae, vel lepusculae,
Laervvita.#
Leudis.#
Lestagium.#
Laisser, relinquere, nostris Bail a ferme. Cowell Vide Laxa.#
Leta.#
Lastagium
lethalis. Vita S. Guthlaci n. 27. Arrepta lunali bipenne, tria virorum corpora letabundis ictibus humi sternens mori coegit.#
Litania
Lech et Lata.#
Lethas libris plenas suis humeris imposuit. Clitellas interpretantur viri docti.#
Legervvite.#
Laeti, populi Septentrionales, qui cum Francis aliisque nationibus barbaris in Gallias et Germaniam irrumpentes, ibi tandem Imperatorum concessione consedere, acceptis ad excolendum agris, ita ut delectibus et servitio militari obnoxii essent.+
une Lisse. Ebrardus in Graecismo:+
levatur.+
Carbonagium.#
levandae gratiâ, adjunctum Lex 4.+
Levain, quod farina fermento imbuta intumescat, ac levetur. Occurrit in Fleta lib. 2. c. 10.#
Levee nostris. Papias: Mantipara, levata.+
Locus in quo levatur, vel plantatur aliquid. Joan. de Janua. Gloss. Lat. Gall. Levatorium, Leueur. (sic)#
Leuga, Levva, vox et mensura itineraria Gallica, 1500.+
Vela tramoserica leucoprasina 2.#
Compositura in longum, Papiae.+
Liedem, luden, luyden et leute, homines dicuntur.+
Leudum, Compositio, mulcta pro homicidio.+
Lied, cantilena. Fortunatus in Epist. ad Gregorium Turon. Episc. praefixa lib. 1.+
Instrumentum levigandi, quod etiam complanatorium dicitur. Gallis un Polissoir.+
Vasa aenea, Papiae. Forte pro lebita, seu lebetes.#
Lebitonarium, Isidorus lib. 19. Orig. c. 22. et ex eo Papias, ex Vita S. Pachomii c. 14.+
Levrerii ad leporem, et vulpem et catum et texon, in Regesto Herouvalliano Philippi Aug. f. 159. Ex Gallico Levriers.#
Fecit triturare omnia blada Romanorum per eos qui vocantur Levvitheil. Hic haeret Watsius.#
Leiervvith.#
Lesse, vox ut videtur ex licia, orum, formata, stamina, vel sila quibus in telis textrices implicant stamina.+
Laxa.#
Lixiva, vel Lixivium, quomodo Lexive dicimus, apud Eddium Stephanum in Vita S. Wilfridi c. 62.#
de Lerbecke, in Chron. Comitum Schavvenburg. p. 35.+
Amurca, Papiae: Gallis Lie. Joannes de Garlandia in Hortulano cap. 21. Alii liam, id est, faeces vini calcinati.#
Gris pommele, nostris: Leardo Italis, apud Claudium Corte Italum lib. 1.+
Polio. Tectorio polire.+
Libamen vel Libamentum: ex Graec.
Loricam, ut ferunt, in libellari, quo chartae abdi solitae sunt, recondidit.#
libellum, seu per chartam manumissi. Libellarii antiqui, vel noviter facti, in Lege Longob. lib. 2. tit. 44. §. 2.+
Magister libellorum, qui scilicet libellos supplices subditorum excipiebat, examinabat, et de iis ad Principem referebat, in Constitut.+
dare. Tradit S. Augustiu. lib. 22.+
Precariae et Prestariae.+
Libellificus, qui libellos facit, qui reorum confessiones et testium responsa describit; Greffier.+
terra ex scripto, quasi terra libraria, terra testamentalis, in Legibus Kanuti Reg. c. 32.+
Wara. Vide Wara.#
homo, Saxonib. Thainus, Baro, vir nobilis.+
Libertas. Ita Glossae MSS. ad Concil. Carthag. can. 32.#
Livrer, delivrer, Capitula Caroli C. apud Carisiacum: Dedit omnibus licentiam -- redeundi ad propria, exceptis his quos specialiter pro specialibus causis confiderandu, vel pro dona liberandae secum aliquantis diebus manere praecep t.+
Tenens.#
Libraria, Bibliotheca, Gall. Librairie, in Historia Australi ann. 1295.#
libertate, privilegio, ac jure civitatis gaudent: Franchise, nostris.+
Libertas, facultas, in Charta Ursonis Archiep. Barensis apud Ughellum tom. 7. p. 853.#
Liblacus, Vox formata a Saxonico Lligaturis, ex lib. obligamentum.+
auri Const. M. aevo 84.+
Ponderare.#
Libraire. Gloss.+
Librilla, est baculus cum corrigia plumbata ad librandum carnes.+
Gasteau, Tarte.+
Lischa.#
Licentiare.+
Licentiosus, suae potestatis, emancipatus, sui juris.#
Licinius idem quod Ellychnium.+
Lices, a liciis, seu stammibus, vel funiculis dicta, quod ea primitus ex funibus conficerentur, vel quod ut stamina junctim erigantur.+
Lichinus.#
Ecclesiae assertores.+
Decuria Consularis, in l. 1. Cod. Th. de Lucris offic. Vide ibi Jacob. Gothofredum.#
Leudum
Litus.#
Allidere, et humo infligere, in Lege Bajvvar. tit. 21. §. 9. Si ligneum est, lidateum terris.#
Lidialis, Lidimonium. Vide Litus.#
ligatur, vincitur: Ligue, nostris, Liga Italis.+
Obligare.+
lini, Fasciculus lini, Liasse, Gall. in Consuetud. Monasterii de Regula, apud Labeum tom. 2. Biblioth. p. 745.#
Liga, foedus, pactum.+
Relieurs.+
Locus lignorum, vel lignorum acervus, Ugutioni et Joan. de Janua.+
Ferrum quo virgae et frutices reciduntur, in Gloss. MSS. ubi Isidori perperam habent Linguiscisinus.#
Hoüer ou Fossoyer ligone fodere.#
Licorne. Michaël Scotus de Physionomia cap. 20.+
Ligula, parvae fascia, vel corrigta: ligulatus, i. coquus, cui multae ligula sunt necessariae propter veteres pannos quos induit.+
Lieure. Anonymus Haserensis apud Gretzerum in Episcopis Eystetensibus p. 430.+
Mappae 2. manutergia 1. bechin 1. pelvis 1. Lilahan 1. coopertorium 1.#
lilii referens:
atis, Vestis quae protenditur ab umbilico usque ad pedes, qua publice utebantur servi et coqui. Ita Jo. de Janua.#
Limis intueri. Vita S. Theodulfi Abb. n. 12. Typoque superbiae ignitus limat circumstantes, etc.#
Rimari, scrutari, investigare. Gloss. Lat. Graec. Limatur, Rimatur, Terit, (l. quaerit.)
Portitor. Limenarchus Cypri, in vet. Inscript. 427. 9.#
Niche, Acta S. Thyrsi Mart. c. 4.+
Visitare, in Gloss. Arabico-Lat. ubi perperam luminare habetur.#
Postliminium. Paschasius Radbertus iu Epitaphio Vualae lib. 1. in Praefat.+
Opus de Limogia, seu Lemovicium, in Charta an. 1197. apud Ughellum to. 7. Ital. Sacr. pag. 1274.+
Limonier. Regestum Castri Lidi in Andibus fol. 45.+
Limons. Jacobus de Vitriaco in Hist. Hierosol. cap. 85.+
Limpiare, Polire. Gloss. Lat. MS. Regium: Limpidat, Olimat leg. Oblimat.+
Linaris, ager lino consitus, Hispanis, Linar, Charta Garciae Sancii, cogn. de Najara, Regis Navarrae, aerae 1087. apud Yepez in Chronico Ord. S. Benedicti, tom. 3.+
lineatus, vel limbatus, Gall. Borde Monasticum Anglic. to. 3. part. 2. p. 95.+
Lignum.#
lino confecta, unde nomen.+
Linguaggio, Gall. Langage.+
Lingua lambere, apud Burch. l. 5. c. 47.#
incisae vestes ab inferiori parte, Laicis perinde ac Clericis interdicuntur in Concilio Monspeliensi ann. 1195.#
Linifarii, seu potius Linyfiones, Lini, textores. Gloss. Graec. Lat. lineo.+
lana videtur.+
vulgo avis quae dicitur curuca, Papiae. Vide Joann. de Janua in Curuca.#
Linostima, vestis dicta, quod linium in stamine habeat, lanam in trama.+
Linsaet. Theloneum Monasterii S. Bertini: Rasera den. linsad, 4. den. Vide Linusa.#
Lineus pannus tegens pedes. Papias MS. Editus habet Linitepium.#
incisum, quo sigilla tabulis ac litteris clausis apposita muniuntur.+
Linosa, Italis: Picardis, Linuise, Judicatum an. 1250.+
tener, mollis, delicatus. Hesych.
Lethaliter in capite percussus est, deinde per breve spatium de lipotosmia rediit.#
patere. Vetus Charta apud Columbum p. 544. Liquepateat cunctis. etc. Glossar. Gr. Lat. liquefacio.#
Liire-Piipe, seu potius longa fascia, vel cauda caputii. Henricus de Knyghton de Event. Angl. 1. 4.+
Longa.#
Carex, herba acuta, vulgo lisca. MS. Lista.#
Lisca, Instrumentum quo quid politur, cylindrus veteribus, Gallis Lisse. Liber Ordinis S. Victoris Parisiensis MS. c. 20.+
halecum, seu tunna: une tonne de harens, que on appelle Lisse: le somme que on appelle Lisse, in Charta Philippi II. Regis Romanor. ann. 1208.+
Lista.+
Litra.#
Lisiert.+
Letaniae, Preces et supplicationes in sacris Synaxibus, seu in Ecclesia, ut in l. 30.+
de Castanneda, apud Ambrosium Moralem lib. 16. cap. 23.+
Literia. Vide Lecteria.#
Lettres usurpamus. Julius Firmicus lib. 4. c. 5.+
Chartarium, Literalium.#
Qualiter ad nos sit transitus, -- aequum duco posteris literare, Gloss. Gr. Lat. Litero. Literarius sermo, in Epist. 2.+
primus informator literarum, Tertulliano lib. de Pall.+
Vt Canonici in claustro, et Capellani in curia literatorie loquantur.#
Listatus. Charta Hispanica aerae 1016.+
Clericis usurpat Gregorius X. PP. in Epist. ad Philippum Regem Francorum ann. 1273.+
Litus.#
Lis.#
Litus.#
Patientia calcata, vel crudelitas infixa. Edit. habet Lituma.#
libra. Constitutio Odonis Legati in Syria contra Simoniacos. ann. 1254.+
riviera, ex riparia. Adrianus PP. in Epist. 65.+
Lituro,
corveis obnoxii. Vide Jacob. Gotofred.#
Lidus, Ledus, Ascriptitius, servus glebae. Glossae iterlinearis Legis Salicae: Litus, fiscalinus, vel sanctuarius, id est, qui in publicis, privatis, aut
Livercini vero comedunt saepius scarabeos, bruchos, et hujusmodi, Adde. c. 2. 13, 14. 18.#
Leudis.#
livore, vel invidia. Baldricus Dolensis in Prologo MS. ad Vitam B. Hugonis Archiep. Rotomag.+
Sublinguium.#
livor apparet. Auctor Mamotrecti: Livor, invidia, vel nigredo quae remanet ex percussione baculi vel virgae.+
Liberata
Lessive. Capitula S. Bonifacii Atchiep. Mogunt. c. 23. Lavacrum capitis potest esse in dominica die, et in liusiva pedes lavare.#
Qui latis incedit passibus ad modum lixae. Joan. a Janua.#
Lixiviare, no- Lessiver. Constantinus Afric. lib. 5. Pantech. cap. 32. Omne lineum, cum induitur, refrigerat corpus, et maxime si lixetur.#
Licia. Vide in voce Masoverius.#
ille. In veteribus Litaniis sub Carolo M. a viro doctissimo Jo. Mabillonio editis, haec verba non semel occurrunt Redemptor mundi, Tu lo adjuva.+
Laubia, Lobium, porticus operta ad spatiandum idonea, aedibus adjuncta, Galerie: ex laub Theuton.+
venerabilia, Ecclesiae, Monasteria, Xenodochia, seu quae Christianorum venerationi dicata sunt. Willelmus Tytius lib. 18. cap. 6.+
Logalis, ubi domus aedificari potest, nostris Masure, a voce Latina locus, ni fallor. Tabularium Conchense in Ruthenis ch. 24.+
locaturae. Varro l. 4, de Ling. Lat. Loci muliebres, ubi nascendi initia consistunt.#
Apum custos. Ita in Gloss. Saxon. exarato sub. Edw. III.#
Vitarius,
loquax, eloquens, effabilis, in Gloss. Gr. Lat.#
Parloir, locus in Monasteriis in quibus Monachis et Sanctimonialibus invicem colloqui licebat, cum in aliis silentium indictum esset.+
ubi nascendi initia consistunt, Varroni. Occurrit et Glossar. Lat. Gr. Loci muliebres,
Lochia. Charta an. 1235. in Archivo Regio, Reg. 7.+
Lot.#
Loodse. Chronicon Abbat. S. Bavonis an. 941. apud Duchesnium in Probat. Hist. Guinens. p. 54. 55.+
Locale.#
Logia. Vide Logium.#
Loquerium, Locarium, Gall. Loyer.#
Et ironico typo subsannans hîc bonum dormitasse Homerum Aristotelico more logicat.#
curator. Logista civitatis splendidissimae Nicomediens. in veteri Inscriptione 398.+
quod et Rationale, est pannus exiguus ex auro, gemmis, coloribusque variis, qui superhumerali contra pectus Pontificis annectebatur. Vide Isidorum, Papiam, et alios.#
Logia, Aedes, habitatio, domicilium, Gallis, Logis: sed maxime Andronem xystum seu porticum ita nuncupabant, quomodo Loggia Itali usurpant.+
Lullardi, ita nuncupati haeretici quidam, qui sub initium saeculi 1300.+
Langobardi.#
partes, meretur dici longa, Falconariis Longe.+
Quod si ratio aeris hoc non permiserit, de S. Maria per longantam terratenus usque ad ascensorium ipsius longaniae, quasursum ascenditur, veniant.+
Longanimitas, Durabilis, Longanimis.+
Longano, Longum intestinum.+
prolongare,
Longa scriptura. Papias.#
ploas, apud Luithprandum l. 6. c. 5.+
Lonza.#
Eloigner.+
latitia, planitia, usdem. Occurrit apud Innocentium de Casis litterar. non semel.#
Longus, ob staturae proceritatem, interdum Magnus.+
Longe.+
to lop. Modus tenendi hundredum p. 124.+
Demptis linguae obstaculis, loquacitatem meruit obtinere.#
Locatitium praefert.#
Logerium.#
Ligamentum, in Gloss. Arabico-Lat. Auctor Mamotrecti ad c. 22.+
Tortor, Ugutioni. Addit. Jo. de Janua, qui servis vendendis praeest.#
incurvatus, ligno innixus, corpore pendens.+
Loramentum.#
Chevaliers dicimus, armatura maculis ferreis contexta.+
Luricatus. Donatio facta Ecclesiae Cornutianae edita a Suarezio: Item alium holosericum luricatum. Infra: Vela loricata melinoporphyra uncinata duo.#
lorica, in Charta Hucberti Militis de Salmuro Castro, Roberto Rege regnante, apud Labeum t. 2.+
Quod in tota riparia piscationem habeant cum rete, lorra, et artificiis, seu ingeniis piscatoriis quibuscunque.+
Lottum, Sors Anglo-Saxonibus Hlo loss, Gallis Lot, tributum, census, quem quis tenetur praestare vel pro capite, vel pro fundo aut mercibus.+
Lod, Semuncia, dupondius: Loot, Kiliano.+
Lothervvit, hoc est, quod capiatis emendas ab ipsoqui corrumpit vestramnativam sine licentia vestra. Vide Lairvvit
Emenda pro morte hominis occisi per cohortem, in Glossatio Saxon. exarato sub Edw. III. Soinnero Hlo
plumatile lorum, ut vocatur a Thuano, quo aves rapaces revocantur, ex Gallico Leurre, quod id loro religetur: unde accipitres et falcones Oiseaux de leurre dicuntur.+
Vnum superaltare de Loys. Idem videtur quod litium, de qua voce supra.#
Lubrique Joan. de S. Victore, de Adversitate prosperitatis c. 2.+
Rasile lignum. Vide Interrasilis.#
Fovea in luco, Ugutioni.#
Ecce ipsius silvae custos, quem Lucarium vocant.#
Loculus.#
Aereorum armorum splendor, Papiae MS. Edit. habet lucerna.#
Lucarne, in Consuetud.+
Candelabrum: Ugutioni: Candelabrum quod sustinet lucernam.+
Luteus, Lutius, Piscis quem Lucium Latini vocant, apud Michaëlem Scotum lib. 4. Mensae Philosophicae c. 6. 28. 31.#
Lumiere ou chandelle a veiller de nuit, ou Chouloil, ou Engasse, Britanice Creuseul. Ita Catholicon Armoricum.#
sive Elucidarius, liber in quo multa elucidantur. Jo. de Janua et Ugutio.#
Lucifico,
Lucinium dicitur illud quod de licinto candelae ardentis in fumo extinguitur. Vide Licinus.#
Lucrabiles terrae. Vide Gagnagium.#
Vbi luctatores meditant, ut est in Gl. Arabico-Lat. Leg. forte peditant.#
Lucens blande, Jo. de Janua.#
moneta, apud Albertum Aquens. lib. 3, cap. 52.+
Perjurus, in Legibus Hungaricis. Sambucus.#
vestis, Histrionica tunica. Ita emendat Salmasius in Glossis Isid.+
Meretrices: in Gloss. Isid. Glossae antiquae MSS. Ludices, sagos.#
lusorium, hic ludus, hic lusus, ludibrium, ludimentum. Infra: lusus, hoc ludimentum.#
Jocalia, Joyaux.+
Ecclesia beati Petri quae ponitur inter duos ludes. Infra: Casa terrina, cubucelas 2. et pergula inter duos ludes.#
ludius, usurpatum, docet pluribus Salmasius ad Historiam Aug. p. 328.#
Ipsemet Fredericus (Imp.) percussus est morbo, qui dicitur Lugdus, vel sacer ignis.#
Lugeo. Commodianus Instr. 29
Ad luitur ibi poena spirtialis aeterna,
Lugia sunt semper, permoreris in illa etc.#
Lugubrem filii tui casum vulgaris famae fortasis lugositate praecognitum, --- insesto tibi stylo describimus.#
Lutrin. in Testamento Heccardi Augustod. Comitis. Vide Brusdus.#
Lollardus
Lumbatorium. Isidorus lib. 19. c. 22.+
Vitrum. Papiae.#
in Pavenses.#
incensa, Plenilunium. Cyrillus Alexandrinus Patr. in Epist. de Paschate apud Bucherium: Communem annum facitis de embolismo, dum observatis Lunam incensam in 3.+
Lunaris.#
Dum inter cateros palatinum lunatim mansionis servitium ageret.#
Lunaisons. Concilium Coloniense an. 1260. cap. 7.+
Incumbens et requiescens super luncho, quo perfossum est latus Christi.#
Lunda anguillarum constat ex 10. stikis --- Lunda pellium continet 2. timbria, etc.#
Dat Hospitarius 10. fercula -- et in vestera stoupum, lunulas, et oblatas de Linkinvviller.+
feminae, Lupae, meretrices, lupanarium sectatrices. Commodianus Instr. 59.#
Molinellum lupati, Ugutioni.#
canis, qui lupum prosequitur, et ad hoc officium est praecipuus. Gloss. Lat. Gall. Luparius, Chien a chasser le loup,+
Ipse nescit quid habeat, adeo saplutus est. Sed haec lupatria providet omnia.#
quo arietes avertuntur aut suspenduntur, ita ut impetum non habeant feriendi, Vegetio lib. 2. c. 25. lib. 4. c. 23. sic dictus quod velut Lupus dentes ferreos exerat, arietemque apprehendat.+
Lordo, spurcus, impurus, immundus: vel potius stolidus, quomodo nos
Lorica.#
diabolica. Capit. Caroli M. lib. 6. c. 196. Illas vero balationes et saltationes, canticaque turpia ac luxuriosa, et illa lusa diabolica non faciat.#
Lousche. Vet. Gloss. strabus luscus. Althelmus de Laude Virginum c. 24.#
Lushburne, vilius monetae genus, quod in partibus transmarinis ad similitudinem Anglicanae effictum aevo Edwardi III. hîc distrahebatur, quodque Statuto 5. anni ejusdem Regis est prohibitum.+
Falsi testes, in Glossis antiquis MSS. et apud Papiam.#
Lusuriae, Navigiorum bellicorum species, quae in fluviis majoribus, qua Romanorum fines disterminabant, discurrebant ad limitum custodiam: quae ita appellata volunt, vel quod in fluviis luderent, seu discurrerent, vel quod ex eorum navigiorum genere essent, quibus utebantur ad delicias, ludos, lasciviamque et luxuriam.+
Lusus, Ludus. Pirminius Abbas in Excerpt. ex libris Canonic.+
Frater mariti. Gloss. Arabico-Lat.#
Frater mariti, Papiae, et Glossis antiquis MSS.#
Luteres, in Regnorum, conchae, vel canthari aquarii.+
Lutra, animal amphibium, quod Loutre.+
Lodier vel Loudier.+
Tapia, nostris Muraille de terre, Cloison de mortier.+
Luxus venereus, apud Aurelium Victor. in Epitom. in Constantino: Luxuriae concubinaticae, in Concilio Meldensi c. 74.+
luxatione membrorum. Utitur Apuleius lib. de Virtutib. herbar. cap. 31. §. 4.#
Lyram pulsare, apud Falcon. Beneyent. in Chron. an. 1119.#
Misellaria
Negotiator artis macellariae, in veteri Inscript.+
Maceria, Macellum, Papias: Machera vocabatur locus in macello, ubi maxime actiones fiebant commercii, unde et macellum dicitur.+
lini, in Novella 15.+
Maceriarum constructor, Joanni de Janua, Maçon.+
Macera.#
maceria, Paries.+
Macholum, Horreum sine tecto, nostris, scilicet Campanis, Machau, inquit Pithoeus. Lex Salica tit. 18.+
imbatellandi, kernillandi, machicollandi, etc.+
Per Machinamentum pollui, in veteri Poenitentiali MS.+
est tunica talaris hiacynthina. Papias.#
Anus - decisiones ex capillis ejus collegerat, atque panno obvolvens super suum discubitum, in machinile collocaverat.#
Instrumenta aedificiorum, dicta sic a machinis, quibus insistunt, propter altitudinem parietum. Jo. de Jan.#
Plenus machinis, Ugutioni.#
Macio.#
Machale.#
Mahomaria
Macigno, Italis: Macina, Cresconio Italico. Vegetius lib. 2. Art. veterin. cap. 46.+
Mattio, Machio. Gall. Maçon, Latomus. Isidor. lib. 19. Orig. c. 8.+
Vlula, Macis, Mucis.#
Macula.#
Mahomeria
Mortalis maculae nulla macredine fusca. Macritudo, Plauto.#
murtrum. Charta Adelfonsi Regis Hisp. an. 1177. in Bibl. Cluniac. p. 1435.+
magis auctus: Isidoro l. 10.+
Macla, Hama thoracis, nostris Maille. Jo. de Janua: Macula, squamma loricae. Will. Brito lib. 11. Philippid. p. 232.+
Solvit de lino fascium 3. de 30. madasciis, et in pascione mod. 2. de vino, de terra censali mod. 2. de vino.#
Mazer.#
May. Papias: Madius mensis, dictus quod terra madeat, qui et Maius, madorum pluvia. Domnizo lib. 1. de Vita Mathild.+
Madia, Galli, May vocant, efficta sit.+
Matricula.#
Madrinarius. Vide Mazer.#
cognatus, progenies, et bo
Matriamen.#
Musileum.#
Mavors, operimentum capitis, maxime feminarum, apud Papiam, Isidorum, et alios, a nobis laudatos ad Alexiadem p. 330.+
Mahemium.#
Magdaliones enim hodieque vocant teretes cylindros, in quos composita emplastra redigere solent.+
Didascalium. (
Maistrise.+
publicae, Scholae, in l. ult. Cod. Th. de Stud. liberal. urb.+
Magistri pagorum
Procuratio Magistralis Coena, in Charta Monasterii Silvae-Latae. Vide Dominicum de Praerogat. allod. c. 15. §. 8.+
Elysium ingreditur campum, Elysis enim Graece resolutio dicitur, id est, feriatam vitam post magistrianum timorem.+
Madius.#
argumentare, Augere. Henricus Aquilonipolensis in Adolpheide cap. 12.+
Charta.#
Magnalia.+
Magnanimus, ut longanimis. Occurrit in Chr. Casin. l. 4. c. 57. 88. et alibi non semel.#
Magnates. Glossae antiquae MSS. Magnatos, nobiles.+
Mangenella
Quod quicunque seu aliqui magnerii vel familiares Curiae Delphinalis non possiut, etc.#
les Grans dicimus.+
Magnifice, egregie, excellenter, Alexander Jatrosophista lib. 2. Passion.+
Ibat in Monasterium S. Timothei magnifici viri.#
Grand.+
Cloaca, Gall. Esgout. Statuta Mediolan. part. 1. cap. 256. Cum cloaciae et magolcia Mediolani pestilentem reddant aërem, etc.#
Cusura est species luti, quaedicitur magra.#
Caulus, vel siligo, i. genus frumenti candidi. Ita Glossae MSS.#
Mahain et Mehain: membri mutilatio, vel enormis laesio, qua quis ad serviendum Principi in bello redditur imbecillior.+
Maeremium.#
Maho: sic Mahometem ut plurimum appellabant nostrates, ut ex Matthaeo Paris an. 1236. p. 289. colligimus, et ex Poëtis nostris vernaculis.+
Maia, medica, obstetrix. Commodianus Instr. 12.#
Maie.+
Per hujus Imperatoris (Friderici II.) tempora rudes erant ritus et instituta majorum.+
Maialis porcus, pinguis, quod deae Maiae sacrificabatur, quasi matri Mercurii.+
Ceria.#
Maydanum, Turcis et Sarracenis, ut videtur, forum, platea vel campus.+
Majestas,
Idem Hugo tenebat unam Cotsethelandam cum libero servitio in villa, quae dicitur Fleye, et unum maignagium in foro ejusdem villae.+
Medallia contractam docemus in Dissertatione de Nummis inferioris Imperii, vulgo Maille.+
Masmodina.#
Maisnada.#
Maniamentum, Possessio, quasi manualis possessio, a Main, manus. Aresta ann. 1257. 1. Regesti Parlam. f. 5.+
Mansionamentum, mansio, domus. Charta an. 1232.+
Mamburnus.#
Malones.#
Majore domus, nostris Maître d'hostel. Pactus Legis Salicae tit. 11. §. 6.+
Adunatio, majoratio, auctuatio.#
Majoria, primigeniorum jus, Droit d' ainesse nostris, de quo egit Covarruvias lib. 3.+
Major villae, penes quem etiam jurisdictio regia erat: vel certe idem, qui Major domus: nam qui apud Ordonium Monachum lib. de Mirac.+
Bicocaria.#
Majoria
Magis. Charta Alfonsi I. Regis Aragonum apud Blancam: Et amas mais illos seniores, et illos Moros, quam meum mandamentum.+
Mainada, Mesnada, Masnada, etc. Familia, quasi Mansionata, Italis, Masnada: Mesnee, apud Scriptores Gallicos mediae aetatis.+
Mesnadarii, Milites in Aragonia, sic appellati, ut censet Surita in Indice Rerum Arag. ann. 1118.+
Mansionamentum. Tabularium S. Amantii Inculismensis: Ortos et airas atque maisnamenta.+
terrae et bosci, in Charta anni 1272. apud Guichenonum in Hist. Bressensi p. 21. Vide Mata.#
indecoris ac procacis licentiae celebrabatur, quodque primo ab Arcadio toleratum ea conditione, ut honestas et verecundia servaretur, deinde triennio post, et quod excurrit,
May.+
mai. Tabular.+
eo quod sine igne maceretur et comprehendatur, ut est apud Isidorum lib. 4. c. 9.+
Malandre, apud Vegetium lib. 2. de Arte veterin. c. 42.+
Pomarium, in Glossis Isidori. Vide Melarium.#
Tolta.#
male habet, Ital. Malato, Ammalato.+
Malvella, Isidoro et Papiae: Vestis, quae ex malvarum stamine conficitur, quam alii molocinam vocant. Vide Molocineus.#
Mallobergium, Mallebergium: varie enim effertur hoc vocabulum in Editione Legis Salicae Heroldina, Pithoeana, et Lindenbrogiana.+
Maldrum, Malter. Vide Maltrum
Mal courtois. Hariulfus lib. 3. Chron. Centul. c. 1. Miser ille et malecurtensis Heuto, etc.#
Imprecari mala, quod vulgo dicitur maledicere.#
Malandrinus
Malefaicteur, Maleficus. Leges Ethelredi Regis Angl. §. 6.+
Dangerium, damnum.+
Perjurus, in Glossis Arabico-Lat.#
Maltraiter, in Lege Longobardorum lib. 1. tit. 6. §. 1. 2. lib. 2. tit. 11. §. 4. in Legib.+
adulterium.+
Gavelkvnd pag. 27.#
Mehaigner, Leges Henrici 1. Regis Angl. c. 11.+
Malus dicitur. Nostris vulgo, le Malin esprit. Commodianus Instr. 59.+
Malinea, Oceani incrementum; aestus maris turgidior, et majore aquarum cumulo in littus profluens, Ledoni contrarius, qui aestus est maris languidior et remissior.+
Bema.#
Malitia, in Glossis vett.
malum ingenium.+
Malignus,
Per malivoli intercessum, qui vult animas justorum a via veritatis avertere. Vide Malignus.#
sarcula, vitis species, de qua Petrus de Crescentiis lib. 4. cap. 4.#
Malard, in Chronico Willelm. Thorn. cap. 32. pag. 2010.+
Malleator. Genes. 4, 22.+
creditio, quasi mala levatio, seu ablatio.+
Clava forte, vel potius gladius ipse.+
Inflatus tuber est sine dolore, in articulis vel genibus equorum. Veget. lib. 2. Art. veterin. c. 48.#
vellus, caesaries implicata.
Mallum, publicus conventus, in quo majores causae disceptabantur, judiciaque majoris momenti exercebantur a Comitibus, Missis dominicis, aliisque Judicibus.+
Maalman.#
Creantare.#
Genus pomi melliflui et dulcis, quia fructus ejus habeat saporem mellis, vel quod in melle servetur. Jo. de Janua.#
Malhones. Charta Raymundi Comitis Tolosani ann. 1326.+
Malpizzone, Morbus equinus in bulletis ungularum equi, cum carnes vivae junguntur ungulis, etc. apud Petrum de Crescentiis lib. 9. cap. 48.+
Mortier. Ordo Romanus de consecratione Ecclesiae: Tunc faciat maltam de calce et tegula cum ipsa aqua benedicta ad occludendas Sanctorum reliquias in loco altaris.+
Quia hoc solent vitrum solidare, id est, maltare. Vide Maltra.#
Gavelkynd p. 27.+
malt, brasium, et muln, vel mulne, molendinum.+
Maltrum, Maldrus, Maldrum, Malter, promiscue, Mensura Germanica, continens quatuor modios, Germ.+
malus vicinus, seu mauvais voisin, quod proximos hostes maxime incommodaret.+
Mauvis, apud Fridericum II. Imp. lib. 1. de Venat. c. 18.#
Manbour, in Consuetud. Hannoniensi cap. 77.+
stringere, in Lege Salica tit. 22. §. 4.+
de la Fontaine Argentarii Regis, incipiens 1. Julii an. 1352.+
mamuales: malim manulares.#
mammamdare, Plauto in Menaechm. hinc Mamma, nutrix, et Mammula, nutricula, apud Gruter. 88. 3. 663. 2.+
Miramomelinus, occurrit apud auctorem Magni Chronici Belgici an. 1212. p. 210.#
Menace. Glossae MSS. Reg. Cod. 1198.+
Manata.#
Dono D. Deo et S. Petro -- sedis Magalon -- manaiam, quam habeo in salinis.+
lapides, qui in modum cylindrorum per limites trahebantur. Papias.#
Mannus.#
Malas, maxillas. Papias.#
manuata. Italis certe Manata est brancata, tanta quantita de materia, quanta puoi stregnere, o tener con mano, manipulus, nostris Manee.+
marca, seu certo auri et argenti pondere.+
Manque, Italis Mancanza.+
Mançana, pomum. Charta aerae 1010.+
Yepez in Chron. Ord. S. Bened. tom. 6. p. 460.+
Mancaster. Vide Mancus.#
Monetae Baronum.#
Manchette.+
Mancus.#
Mansionator.#
Publicae res, in Glossis MSS. ad Concil. Afric. c. 36.#
Romanis nonnullis ad servitutem -- mancipalibus reservatis -- Italiam petunt.#
emancipare, seu potius manumittere.+
Originis ejusdem, vellocum, officium gerens.+
Manca.#
Tempto, manculor. Ita MS. et H. Steph. Vide Maniculare.#
Mancus, contractus, debilitatus, mutilatus, vel imminutus.+
manca, seu marca, passim habent Scriptores Anglici, Anglo-Saxonibus mance
aliquem, apud Thom. Cantiprat. de Apib. accersere, aut jubere accersiri aliquem.+
Assertor, causidicus vel mandatarius Archiepiscopo Danielo, etc. in veteri Placito sub Lud. Pio apud Catellum lib. 5.+
Mandamentum, dominium, jurisdictio, districtus.+
Mandatum novum do vobis: de quo more S. Augustinus Epist. 119. c. 18.+
Mantile. Charta an. 1197. apud Ughellum tom. 7. pag. 1275.+
Manduales
Ambrones, Andreliones, a Manducare.#
Manda, deceptio, fraus. Leg. Mandra.#
Maldel, Cancellus, qui desuper tumulum stat.+
Mangerie. Charta Vitriacensis an. 1157.+
de manducariis equorum.+
Manducus, joculator, ore hians, turpiter mandens.#
Mandalus.#
Dispositio testamentaria. Charta Lusitanica erae 1208. apud Brandaonum tom. 4.+
Vestis virginalis, in Gloss. Isid. quasi mantus, vel mantum, nostris Manteau.#
Guild appellata, Lolium Skenaeo.+
Manentes sunt, inquit Ranfridus, qui sub Friderico II. floruit, qui in solo aliono manent, in villis quibus nec liberis suis invito domino licet recedere.+
Maniere, Modus, ratio, via.+
Manoir: quomodo in Consuetudinibus nostris municipalibus vulgo accipitur pro praecipua feudi domo, quae cum universo ipsius ambitu penes primogenitum esse debet.+
Mango. Papias: Mangon, seductor, qui vulgo dicitur manganus. Capit. Aquisgran. an. 789. c. 77. et Capitularia Caroli M. lib. 1. c. 79.+
Mancipium, legi in MSS. Legis Burgundionum tit. 4. §. 1. monet Lindenbrogius.#
Mangana, numero multitudinis, Machinae bellicae jaculatoriae.+
Mangon, nis, seductor, qui vulgo dicitur Manganus.#
Manganus.#
Trafiquer, Machignoner.+
Manire. Vide Mannire.#
Manuela, Manica. Graeci recentiores
Manequins.+
dolum vel strophas excogitare.+
Nocens. Lactantius de Mortib. Persecutor. num. 30.+
Mundus manibus. Petrus Damian. lib. 6. Epist. 26.+
Directus. Papias.#
Sudarium appellatur, quam in brachio sinistro deferunt Sacerdotes.+
A Peloniaco mannare 1. a Filennio mannare unum, etc.#
man, homo, et Lehen, feudum. Charta an. 1224. in Metropoli Salisburgensi tom. 1. p. 237.+
Maneria, Manuaria. Charta aerae 1018. apud Ant. de Yepez in Chronico Ordinis S. Benedicti tom. 1.+
Pulvera thuris, sic Gloss. Arabico-Lat. Vide Manna.#
Manen, monere, submonere, nostris Semondre, ut est apud Guillimannum lib. 1. de Reb. Helvet. cap. 9. et alios.+
Mannus, a mansuetus, palephredus, quia mansuetudinem manuum sequatur, vel quod mansuetus sit: vel dicitur a manus, quia manu nitatur et ducatur.+
Servitium manuale, lib. 5. Capit. Caroli M. cap. 151.+
Mansata. Vide Mansus.#
Mansionaticus
Maison, pro aede.+
mansus, vel certe quod Mansionile, de quo mox. Capitulare de Villis cap. 19.+
Mansionaticum.#
Manentes, Mansuarii, Hospites, qui ratione mansionis, seu, mansi, vectigal, aut censum, quotannis domino persolvebant.+
Mansionaticus, locus, qui publice parabatur, ubi Princeps Seniorum diverteret, inquit Browerus lib. 8. Annal. Trevir. p. 472. 1. Edit. Capitul. Caroli M. lib. 2. c. 17.+
Mansionarius, qui mansiones parat, Metator. Itinerarium Gregorii XI. PP.+
Mansionilis, Masnilium, Masnile, agri portiuncula cum mansione, seu aede, Gallis Maisnil, vel Mesnil. Vita S. Remigii Episc.+
Locus aptus ad manendum, Ugutioni.#
Navagium.#
Emanere.#
terra. Vide Mansionaria Mansionator.#
Mansus.#
Masure. Occurrit apud Innocentium III. PP. lib. 13. Epist. 206.+
Mante.+
Mantum.#
Manticula. Papiae.#
Mantum.#
Manticulare, furari. Manticulatio, fallacia, vel lenocinium.+
Mantica,
Follis, vulgo manticum fabri.#
Levata.#
Mantum cum pera. Christianus de Scala in Vita S. Wenceslai pap. 55. Crusina, mantiperiaque, vel vestimenta largiens.#
Chlamydem Dardanicam, mantuelem unam.+
Mantellana.#
Manto; Gallis, Manteau.+
Mannua, Manipulus, fascis: Italis, Manata.+
Manuale, Orarium.+
Plusque laborabant populo manualiter omni. i. opere manuario.#
dextrale dicitur. Auctor de Miracul. S. Columbani cap. 27.+
In aestate habeant singula manuariola linea propter sudores.#
de manu ad manum, Gallis. de main en main.+
Iteratio doctrinae, in Gloss. Isid.#
Conductus Conducere, Sauvegarde.+
seu ultimarum executores voluntatum, in Concilio Coloniensi an. 1300. cap. 10. et in Synodo Coloniensi an. 1366. cap. 7.#
Manufirmatio, Manufirmare. Manufirma est, fundus concessus alicui ad vitam, et haeredum sub censu annuo, certis conditionibus interpositis: proinde diversus ab Alodo, qui erat haereditarius.+
Manlat.#
Mamillares.+
Manulea
testamenti, Executor. Testamentum Petri Infantis Portugalliae Regni Majoricarum Domini 7. Id. Oct. an. 1255.+
Manutergium, Ugutioni, quo manus mundantur.+
Manopera.#
cum manuopere captus, in Fleta lib. 2. cap. 52. § 42. est in furto, vel cum re furtiva deprehensus. Will. Thorn. pag. 2021.+
Manupastum. Domesticus,
Manupiarium, gausape, quasi manus pians.+
Corpulentus. Manupletium. In MS. Mapletum habetur.#
Statilius cognovit manum et signum suum. Ita ad Atticum lib. 11. Ep. 2.+
Maintenir.+
Togilla cum qua tergitur manus:
Item casula de opere mappali, quo scilicet mappae fieri solent.#
Mouchoir. Kero Monachus: Mappula, Duvahila, id est, togilla; nostris, Toüaille. Alcuinus de Officiis Eccles. c 39.+
Maquereau. Compotus Baillivorum Franciae an. 1295.+
mas, Masculus, in Foris Aragon. lib. 3. de Lege Aquilia.#
Maer, Maere, Gall. Mare. Willelmus Gemetic. lib. 2. cap. 20.+
Maurabotinus, Marmotinus, Marbotinus, Morabotinus.+
Marach, Equus. Lex Aleman. tit. 69. §. 2.+
Marchfalli.#
Marais. Charta an. 1246. ex Tabulario Fossatensi fol. 39.+
Marrire, et Marritio deducta: unde postmodum traducta ad ipsas mulctas aut poenas, quae pro levioribus delictis, vel pro defectibus seu absentia irrogatur: nostris vulgo Marance. Charta an. 1245. in Historia Episcoporum Silvanect. p. 454.+
Marangonus, Ital. Marangone, Faber tignarius, Carpentarius, Gall. Charpentier. Sanutus lib. 2. part. 4. c. 15.+
Marana, Navigii species. Stephanus de Caresinis in Chron. MS. an. 1079.+
bigae. Lambertus Ardensis: Rustici cum bigis maratoriis et carris funariis (forte fimariis) calculos trahentes. Vide Marra.#
Marabotinus.#
Marcus, Pondus, quod appendit bessem librae regiae, quâ negotiatores et pigmentarii, et alii utuntur, omnesque omnino qui appensas merces venditant.+
In eodem loco, qui prisco vocabulo propter geminum lacunar, Gemellus Marcasius nuncupabatur.+
Mars, Marses, Marsois, ble Marsois. Grains de Mars, in Consuetud. Bononiensi art. 140.+
Marca, Marchia, Terminus, limes, seu fines cujusque Regionis.+
Marescallus
Marchandise. Matth. Paris: Mercator - salva marchandisa sua. Vet. Charta: Cum omnibus navibus et marchandisis.#
Marchetum. Regiam Majestatem lib. 4. cap. 31.+
Marche. Charta Rogeri de Buliaco in Monastico Angliae tom. 1. p. 553.+
Marcha.#
march, equus, et fall, casus. Lex Bajwar. tit. 3. cap. 3.+
Marchisus, Marchensis, Marcae vel Marchae, seu Provinciae limitaneae Praefectus, Comes Marcae praepositus.+
Marc de vin. In Statutis Synodalibus Odonis Episcop. Parisiensis cavetur, ne aliquis Christianus retineat apud se marchum vindemiarum, quem Judaei calcant aliquo modo, etc.+
Turpare, dissipare, in Gloss. Arabico-Lat.#
annona. Vide Marceschia.#
Macio.#
de Lerbecke in Histor. Comitum Schawenburg. p. 16.+
Excelsus, in Gloss. Arabico-Lat.#
Mas ovium, in Foris Aragonensibus apud Michaëlem del Molino in Repertorio, in voce Ganata: Marem ovium, qui alias dicitur mardanus, si aliquis eum surripuerit, etc.#
pellis. Vide in Martures.#
Madidus, udus. Papias.#
Materiamen
Marescheius. Vide Mariscus.#
Marscalcus, etc. Equiso, Curator vel Praefectus equorum, ex Germ. march, vel marach, equus, et scalch, potens, magister, ut est apud Rhenan. lib. 2. Rer. Germ. vel famulus, minister, ut apud Cluver. in Germania antiq. lib. 1. c. 8.+
Marchaucy, Gall. Estable a chevaux, Lat. Equistratium. Matth. Patis ann. 1252.+
Mariscus. Tabularium Ecclesiae Gratianopolitanae sub Hugone Episcopo fol. 50.+
Mariscus.#
Maristalla, Equile, stabulum equorum, Germanis, Marstall. Petrus de Vineis lib. 5. Epist. 70.+
Marlam dicimus. Idem eod. lib. c. 8.+
Marchio: vox confecta ex March, limes, et Grave, Comes. Udalricus Zazius de Feudis part. 5. n. 10.+
Marga.#
Mariage. Ordericus Vitalis lib. 3. pag. 468.+
Marinier. Usatici Barcinonenses MSS. cap. 56.+
Marinarii
Encetecia, marinola lignea, quâ amphora sustinetur. Papias habet: Encetegna, macinola, qua, etc.#
Hic quoque fere perfecit pulcram Mariolam cum pertinentiis.+
Marearchus.#
Mares, vel Marais, quam vocem a Mare, id est, collectione aquarum deducit Salmasius: Somnerus a Saxonico mepalus.+
Marestalla.#
Cornelius L. F. Secundinae L. Valer. Rufus maritae optim. etc.+
Maritagium, i. dos. Tabularium Monasterii S. Andreae Viennensis: Quae terra erat jus et maritamentum ejusdem Galburgis, etc.#
Maritagium, Dos. Charta Henrici I. Regis Angl. pro Libertatibus Angliae in ejusdem Legibus, apud Ricardum Hagulstad. Matth.+
Et valent per annum le Streteward, et le Marketzel 18. sol. et obol. etc.#
Marle, et Marne. Observat Cluverius lib. 1.+
Ecclesiae, dicitur quidam Diaconus in Inquisitione de Vita et moribus B. Joannis Episcopi Vicentini.+
Marmor duritiam ostendit ex nomine, etc.#
imaginata, quae in quibusdam Ecclesiis defertur osculanda ad Pacem in sacra Liturgia. Synodus Bajocensis an. 1300. c. 10.+
pannus. Visitatio Thesaurariae S. Pauli Londinensis ann. 1295.+
Marabotinus.#
Marrones.#
Proxeneta. Statuta Mediclanensia 2. part. cap. 420.+
Marphais, Strator. Perperam structor in MS. Paulus Warnefridus lib. 2. de Gestis Longob. cap. 9.+
Marra, Ferreum instrumentum ad excindendas herbas accommodatum.+
Materiamen
Marones, Marruci. Vita S. Odonis Cluniacensis Abbatis: Dum patriam reverteretur, inter Burdonum Alpes, etc. Secus locum autem illum habitat quoddam genus hominum, qui Marrones vocantur, et arbitror ex Marronea Aquilonari provincia illud nomen traxisse originem. Iidem, qui Marruci appellantur ab eodem Odone in Vita S. Geraldi lib. 2. c. 17.+
Marescallus
Marckfuter, supra.#
Marsupium, vel Marsippa, Leo
caput unum selegisset, Martellagii redemptor seu sirmarius meliorem sibi adscribere liceret.+
pulsus, apud Medicos, qui in dilatatione sua, antequam ad centrum regrediatur, ex percussione spiritus, et organi duritie bis digitos percutere videtur, et fiunt quasi dilatationes duae; sed praecedens est major, secunda minor, etc.+
Martus.#
Martilogium, pro Martyrologium, habetur in Monastico Anglic. tom. 2. p. 322. 323. 370. 657. tom. 3. pag. 244.#
Passiona....#
Martinets. De iis Silvester Giraldus in Topogr. Hibern. dist. 1. cap. 13.#
Martus.#
Martures.#
Martisia, vel Baptitura: percussus, caesus, tusus, caro. Isidor. lib. 20. cap. 2.+
Martium suum habere dicebatur, cui agrum colere mense Martio, vel serere, licebat. Id autem concedebatur urbium incolis, quibus caeteroquin, et aliis anni temporibus in urbe stare necesse erat: quae obligatio resseandisia et stagium dicebatur. Charta Communiae Incrensis ann. 1158.+
Martes. Silvest. Giraldus in Topogr. Hibern. dist. 1. c. 19.+
Martures.#
Saxeo sedili pro lecto, martula utens pro lectisternio. Sed legendum, mattula. Vide Matta.#
Martes, et Pannonicae cattae, Martiali lib. 10. ferae exiguae ex genere mustelarum, quarum pelles habentur in pretio. Helmodus lib. 1. cap. 1. et ex eo Adam Bremensis cap. 227.+
Martellus, Martiolus, Martulus.#
Mansionarius, Custos Ecclesiae, qui sacras in Ecclesia reliquias custodit, servat. Formula 48.+
Dani suum dominum Canutum Regem martyrizaverunt.#
Serjandus dicitur non semel in Regiam Majestatem l. 1. c. 6. §. 7. lib. 4. c. 8. §. 3.+
Mansus.#
Molendinum ad molendas cannas mellis, in Charta Guillelmi Regis Siciliae an. 1176.+
qui praesunt victui vel scribanis, in Navibus, apud Sanutum lib. 2. parte 4. cap. 21.#
Mansus.#
Mascha. Ugutio: Masca, stria. Lex Longob. lib. 1. tit. 11. §. 9.+
Bascauda
Fecit et paria duo mascellarium ex auro mira arte sculpta, in quibus Evangelia in solennibus festivitatibus legerentur.+
Masclus. Tidericus Langenius in Saxonia:
Tunc infinitus populus ratibus redimitus,
Masclis ornatus, ad quaevis bella paratus,
Multi Barones de Graecis nobiliores
Tunc processerunt huc, navigioque venerunt.+
concubitores, in Leg. Wisigoth. l. 3. tit. 5. §. 5.+
Pictavenses, Masculina pecunia, Monetae species.+
corium. Charta Ildephonsi Comitis Tolosae an. 1141.+
Masericâ. Vide Mazer.#
Et quicquid in Mashau furaverit, duos geldos componere faciat, in Wirdira uncias duas, etc.#
Taptroughe.#
Maison. Lambertus Ardensis p. 155.+
Lectum plumalem, melius plumbum cum le Maskfat, barellum, etc.#
Masmudos et Masemutos perpetuo vocant Hugo Falcandus in Hist. de Calamit. Sicil. p. 649. 675.+
Massa.#
Masmodina.#
Maisnada.#
Mansionile.#
Mansuarius.#
Coxendix, Maspina.#
Masras etiam et piscinas saper mare, etc. Vide Mara.#
Mase. Joan. de Janua: Clava, quae vulgariter dicitur massa.#
Massum, Masa, Masada, voces ejusdem notionis et originis, ac Mansa et Mansus, certus agrorum modus, seu, ut quidam volunt, conglobatio ac collectio quaedam possessionum ac praediorum, quam Graeci
Candida, Locus ita dictus apud Carthaginem, in quo sub Imperatoribus gentilibus et in Christianos saevientibus, fovea erat calce plena, in quam Christiani, gentilium diis sacrificare renuentes, praecipitabantur.+
Massaritium, Italis Masseritia, Supellex, instrumentum massae rusticum.+
Petamum, est quaedam aqua, cum qua alkeuntur vel invitreantur vasa: et fit ex plumbo et limatura aeris, et lapide focali, et vocatur ab aliquibus Massacuma, vel aqua vitri, vel aqua vasorum, quia ex ipsa invitreantur viridi invitreatione vasa terrea.#
Mascher. Leges Henrici I. Regis Angl. c. 93.+
mastigia. Concilium Coloniense ann. 1260.+
Masmodinus.#
Massicus.#
Mansus.#
Mascher: pro mastacare, inquit Salmasius ad Spartianum, a
Bled mesteil, quasi frumentum mistum. Statuta Gildae Scoticae c. 19.+
Mastin. Leges Forest. Scotic. c. 13.+
fortis, aut fortissimus.#
Masmodina.#
mataro configere, ut quibusdam placet.+
Matara, Telum vel missile, Gallius proprium.+
metaxa, Sericum, vel bombix, seu bombasium.+
Materies, Materiatura, Materiamen, Maëremium, etc.+
Materas. Charta Ludovici Regis Franc. ann. 1259.+
paternicum, quae ex parte patris.+
Macerio.#
qui, ut ait Gellius l. 14. c. 1.+
Mathitae fido praesens didascalus esto.#
Matia, intestina, quae sordes emittunt, unde Matiarii dicuntur, qui eadem tractant ac vendunt.#
Noverca, in Gloss. Lat. MS. Reg. Cod. 1013. pro Matrinia. Vide infra. Occurrit etiam haec vox in Gloss. Arabico-Lat.#
Matrimus, qui matrem habet adhuc superstitem.+
Haec ergo virgo laetissima Sanctimonialis puella Deo timorata, atque matrimonialiter edocta, annorum circiter tredecim etc.+
Matrina, quae aliquem de sacrofonte levat, vel in Ecclesiam introducit.+
Oratrix. Vaccae matrices, in Fleta lib. 2. c. 76. §. 10. Oves, Bidentes matrices, c. 79. §. 4. 8. 12. c. 80. §. 2.+
Apud B. Apostolum Paulum -- cameram fecit et matroneum.+
Hostilitium
de la Fontaine Argentarii Regis ann. 1351.+
Lansiariis vel Lanceariis: ut et apud Zosimum lib. 3.+
Macio.#
Hanc humanitatem in secutaesunt Matteae, -- singulae enim altiles pro turdis circulatae sunt, et ova anserina pileata.+
Tristis, in Vett. Glossis, a Turnebo laudatis.+
Matula. Glossae Graec. Lat. Matulata, Matellata,
Matta.#
Mattus.#
de Lewes fol. 18.+
Marabotinus.#
albi, appellati per contumeliam Genuenses.+
Farius, et Meurs. in
moneta, Monasterii Agaunensis, quod sancto Mauritio dicatum fuit, in veteri Charta apud Guichenonum in Probat.+
comburi,
dentes, in Lege Longob. lib. 1. tit. 7. §. 6.+
Maxime.+
Massuë. Ordericus Vitalis lib. 8.+
Massacre. Charta an. 1218.+
nummi. Leo Ost. lib. 1. Chron. Casin. c. 28. Rupit ipsum Monasterii vestiarium, et inde tulit solidos mazatos 14. millia.#
Excepto illo sale, quod necessarium erit coriis mazegadicis.#
Mazerinus, Mazarum, Masdrinum: ita passim appellant Scriptores pretiosiora pocula; sed quae eorum fuerit materia, non omnino constans est
Mazziere, qui clavam tenet, Massier: in Ceremoniali Episc. l. 1. c. 11.#
Maxuca.#
Meo more, in Glossis Isid. In Glossario veteri Saxonico, min lice, Meatim. Vide Priscian. lib. 12. Donatum, et Grammaticos veteres.#
Fatuus: forte quasi mentecaptus.#
St homo cadat ab arbore, vel quolibet mecanico super aliquem, etc. id est, qualibet arte, vel ratione.#
Curatio, remedium, Papiae, pro medicina. Vide Medo.#
Medallia in Poenitentia
Medallia. Will. Brito in Vocab. et auctor Mamotrecti 27.+
Metere. Pactus Legis Salicae tit. 27. in lectione variante: Si quis messem alienam tripaverit, vel mederit, hoc est, demessuerit.#
Mediamnes, insulae, vel terrae, in mediis amnibus emergentes. Ebrardus in Graecismo c. 10.#
Regiam, alii appellant. Gregorius Tur. lib. 2.+
Mediana acroteria, medianae columnae, mediana vox, apud Vitruvium.+
In medio statutus et arctatus. Joan. de Janua.#
Mata, ubi perperam Editum Media. Ejusmodi Medicae non semel occurrunt in vett. Inscript. 312. 4. 635. 9. 636.+
mala, Pharmaca venena, incantationes, et omnium veneticiorum noxae. Sextus Platonic. l. 2.+
Medicinalis. S. Columban. instruct. 11. Plus suave est, plus medicale est, plus salubre est cordi dilectio.#
Mediocriter, usurpasse Lactantium, l. 6. c. 15. Ulpianum, Capitolinum in Albino, etc. observatum a Salmasio ad Spartianum p. 134.#
Medietarii. Sacramentum Majorum in villis ac praediis, in Charta Gosleni Episcopi Carnotensis in Tabulario ejusdem Ecclesiae n. 227.+
Metayer: in Consuet. Cenoman. art. 135.+
Medietenarii et servientes dictorum religiosorum, etc.#
personae. Vide Homo.#
bladum, vulgo Ble meteil, in Tabulario S. Genovefae Paris. an. 1221. Vide Bladum.#
Gravi agritudine pressus jam saepius in lectulo accumbo, quam ad scribendum, vel ad legendum in meditatorio sedeo.+
Meditillus, (Edit. meditullius) mediterraneus. Meditulium, mediterraneum. Edit. Meditullium.#
Meditari saepiuscule occurrit in Miracul. S. Servatii Episcop. n. 57.#
Complantum
vinum, seu tenere ad medium vinum, vineam scilicet, e qua vinitor partiarius vini quod ex ea provenit, alteri ex pacto praeber.+
Receptor, actor concordiae, medius, Papias, et ex eo Will.+
Melleta, Melleja, apud Bractonum lib. 3. tit. de Corona c. 35. Vide Mesleia.#
Meda, Aqua mulsa, et melicraton, Medicis, et hydromeli, potio melle mixta, et dicitur a mel, quasi melo, inquit Jo. de Janua.+
Misfacere.#
Methium.#
Megalducas, apud Will. Tyrium l. 20. c. 14. et 17. l. 22. c. 11.+
Zupanus
pellis, eadem quae Mygalina, uti censet Salmasius.+
Mahamium.#
Mesleia.#
Sergeans. Statuta Delphinalia p. 87.+
manucaptio, de qua voce supra. Charta Anglica ann. 1174.+
Majorinus.#
Tres meiteriae avenae ad mensuram veterem.#
Gentiles stupuere nimis, sed summa mekotes
Regem cum ducibus paratos reddidit omnes.#
Botagium
Melum.#
pecunia, praemium. Leges Inae cap. 20.+
Monetae Baronum.#
melos, seu carmen redigere. Chron. Abbatiae Gemblacensis p. 530.+
Meliores homines, Meliores villae, Praecipui villae cives, in Lege Longob. lib. 1. tit. 19. § 27.+
Meliorer. Vetus Charta apud Henschenium 26. Mart. p. 635.+
Vas in quo mel conservatur, vel in quo vinum ponitur, vel uvae calcantur. J. de Janua.#
Mesleia.#
Medo. Petrus de Dusburg in Chron. Prussiae cap. 5. Pro potu habent simplicem aquam, et mellicratum seu medonem.#
mellitus, Rythmi in obitum Henrici VII. Imper.#
favi decoquuntur in dulcem et barbaram potionem, ut ait S. Hieronymus Epist. 2.+
Qui mel vel ceram conficit. Fori Leirinae: Mellitor det per annum unum almude de melle, et unam libram de cera.#
Mulsum
Proximo scriniorum primi proximique erant, proxime Proximi futuri, bienno veniente; qui Proximos proxime contingebant: quibus etiam eadem quae Proximis dignitas attributa.+
Sequitur versus, Epulemur, inde Melodia.#
Taxus, animal mordax. Ebrardus Betun. c. 12.#
ovis.+
Pomum, ex Gr Melum cotoneum. apud Innocentium de Casis literar. p. 236.#
Membrorum magnitudo Ugutioni et aliis.#
Membrana, interdum usurpatum docet Salmasius ad Hist. August. p. 157.#
Meminisse. Chrodegangus Metensis Episcopus in Regula Canonicor. c. 56.+
Actuarius,
Monimentum, in Gloss. Ison. Magistri.#
Memoires. Monasticum Anglic. tom. 2. p. 803.+
Memoria, Monumentum, sepulcrum. Ordericus Vitalis lib. 7. p. 648.+
scriniis Memoriae militabant, de quibus lex 2.+
pro memoriter, usurpat Eddius Stephanus in Vita S. Wilfridi cap. 2.+
breve rememoratorium. Leo Ost. l. 1. c. 47.+
Qui memoriam habet; Memor vero, beneficus, vel qui defensionis memor est. Papias. Glossae antiquae MSS. Capax, memoriosus.#
Mesnage. Charta Joan. Regis Scotiae apud Walsingham. p. 66.+
Homenagium. Vide in Hominium.#
clandestinum consilium. Ex Gall.
Yepez in Chronico Ordin. S. Benedicti to. 6. p. 353.+
Mente captus, insanus. Ugutioni.
Ministralis
Moenidia.#
Manger. Charta Philippi Regis Franc. an. 1283.+
Menoscabar. Observantiae Regni Aragon. lib. 6.+
Table de pierre. Miracula S. Columbani c. 9.+
Mensalis, Mappa, linteum stragulum, quo mensa insternitur.+
termini. Vetus Agrimensor. p. 255.+
mensis servitium, quo Milites in Aragonia Regi obnoxii erant, quos inde Ricos hombres de la Mesada appellabant, ut observat Hieronymus Blanca.+
intrans, stans et exiens. Scriptores, et Diplomata, aut Regesta aevi medii, hoc est, post annum 1000.+
Mensores in Cod. Theod. de quibus est tit. 34. l. 6.+
Mensarii, qui mensam exercent, apud Firmicum l. 3. Matth. c. 8.#
Mesure. Chronicon Andrense: Terra 12.+
Erat sapiens, sed in primis cum simplicitate rebus mensurate ditatus.#
Unius mensis, sicut Diurnum unius diei. Papias. Liber de Disciplina Scholarium falso Boëtio adscriptus c. 3.+
orbis terrarum, dicuntur Britonum Scottorumque particulae seu regiones, Cummiano Hiberno de Controversia Paschali.#
Dolis et fallaciis attentare, vel divinare. Vide Manticulare.#
Mentio,
sepes. Vide Mentonalis.#
fidem mentiri. Vide Fides. Mentiri vadium. Vide Vadium.#
Fallax aut mendax.#
Mentum, usurpat Michaël Scotus de Physionomia c. 73.#
Mentionalis sepes, quae ad mentum usque pertingit. Lex Ripuar. tit. 70. §. 3.+
Inventor.#
Mora.#
minuta,
Amir.#
merum mensae vel convivis infertur.#
Materiamen
Et illi denarii palatini mercentur, et per omnia discurrant.#
Mercatus, Mercada, Emporium, nundinae publicae, feriae, Gallis, Marche, Foire.+
Qui pro labore sibi impenso dat mercedem.+
Mercier. Teloneum Monasterii S. Audomari:+
Lex.#
Mercier. Usatici Barcinonenses MSS. cap. 55.+
Mercy. Gregorius M. l. 12. Epist. 17.+
Marchetum.#
Merciamentum, Mulcta, amerciamentum, misericordia, ex Gallico Merci. Monasticum Anglic. to. 2. p. 14.+
Propter mercedem dicens, vel loquens. Jo. de Janua.#
Murorum aggregatio. Papias.#
dies, pro Mercurii, habetur in
Matriamen.#
Manifestae turpitudines, sive ingratae fabulae, maculae. Papiae MS. in Edito habetur Mererigae.+
alicui, Remunerari, seu potius beneficium agnoscere, Reconnitre un bienfait, Meriter envers quelqu' un.+
a merges dicitur: furca cum qua cona segetis portatur. Jo. de Janua.#
Situlae quibus aqua de puteo trahitur, in Glossis Isid.+
Moneta Melgorensis.#
Merum, purum. Mericulum. Edit. Merus.#
Somnus meridianus, Sidonio lib. 1. Epist. 2.+
Majorinus.#
Proffits. Schol. Juvenal. Sat. 5. de Calpurnio Pisone:+
Merulum.#
Materiamen
Maneria, mansiones, molendina, mersca, et mariscos, etc. Pag. 864.+
Merla, Pinna. Italis Merla, sommita di muraglie non continuata, ma interrotta con egual distanza.+
Mixtum.+
Mischenninga.#
Mischinus.#
Meschida, Mesquita, Templum Mahumetanorum, Turcis Messit, seu Meszit, quo nomine proprie appellant templa e lignis fabricata, qualia scilicet ab iis exstruebantur, quum necdum Imperii crevissent opes, ut auctor est Leunclavius in Pandecte Turcico n. 20.+
Mezcla. Libertates Regni Majoricarum MSS.+
Mescreance, ex Mescroire, suspicari, non omnino credere.+
Mesgue. Statuta Ordinis S. Gilberti de Sempingham:+
Merleia, Miscella, Melleta, Rixa, quae non tantum verbis, sed etiam facto committitur. nulla tamen praeeunte certa animi deliberatione; quae fit sine praecogitata malitia, sed ex infortunio, ut est in Legibus Malcolmi II.+
Mansionile.#
Mesopicatum, in medio picatum.#
mespilis consita. Est autem mespilus nostris Nefle vel Neflier.+
Meschita.#
Messium custos, unde nomen, et vinearum.
Missaticus
de terminis, seu limitibus M ssegariae villae Tolosae.+
Messarius.#
cultae. Lex Burgund. tit. 23. §. 4.+
Moissons in Statutis Leodiensibus art. 1.+
Messetheines. Vide Missae Presbyter
Missorium.#
Mesuagium, Domus habitationi idonea, Cowello. Consuetudo Normanniae art. 271.+
Mensura aridorum, apud Lugdunenses: Occurrit saepius in Actis Capitularib. Eccl. Lugdun. an. 1343.+
mutaticus, in Charta Dagoberti Regis apud Doubletum p. 656.#
Mixtum.#
messuagium.#
mansus, de qua voce supra: nostris
Expeditio ad Africam adversus Wandalos ordinata, metabolarum commutatione, et navigationis in opportunitate revocatur.+
meta. S. Eulogius l. 3. Memorial. SS. c. 8. Cumque dies illa maximum cursus sui explens metabulum, jam paene in horam nonam divergeret.#
Metallinus, aereus, de Metail. Thvvroczius in Stephano Rege Hungariae cap. 26.+
Metanoea, Genuflexio, inclinatio, ex Graeco Venia.+
Metator, qui castra designat; et Metarpus, castrorum metator.#
Droit de bornage, in Consuetudine Peronensi.+
Et exceptis quatuor meteariis avenae ad veterem mensuram, etc. f. Metretariis.#
Sponsalium: sed leg. Sponsalitium, Glossae aliae: Methium, sponsalitia, vel nuptialis donatio. Lex Longobard. lib. 2. tit. 4. §. 3.+
Metreta.#
Manere, in Gloss. MS. Regio Cod. 1197. Sed legendum Metare.#
amphora dimidia, in Gloss. Isid. vox nota Caio et Scaevolae IC. et aliis. Ebrardus in Graecismo c. 12.#
Metropolitanus. Gregor. Turon. lib. 10. c. 15. de Gundegisilo Burdegalensi Archiepiscopo: Eo quod ipse Metropolis huic urbi esset.#
Mercenarius qui metit. Ugutio.#
Fecit preconizari, quod nullus ligna venderet, credens, quod Archiepiscopus cibum coquere non posset.+
mihi habetur in veteribus Chartis aliquot apud Perardum in Tabul. Burgund. p. 36. 41. 43. etc.+
mica panis, nostris, une Miche.+
Quoniam micidiores, hoc est, minores, c. invenies stantes quotquot fines ostendunt.+
Michalati, Nummi aurei Michaelis Imperatoris Constantinopolitani imagine signati.+
Michia. Vide Mica.#
Habeat etiam quilibet primariorum quolibet anno de nostra warda, quam michni vocant, duos equos, etc.#
Fabulari, Jo. de Janua.#
Scrupulosus.+
Qui tamen in fine vitae suae mictura sanguinis laborans, in bona pace vitam finivit. Vox formata a Mingese.#
Auri lamina.#
Mica. Formula 11. ex Baluzianis, de pane: Aforis turpis est crusta, ab intus miga nimis est nigra, aspera est in palato, etc.#
Palea minuta, vel tritura frumento permixta, in Gloss. Lat. MS. Reg. Cod. 1013.+
Migraine. Ditmarus lib. 4. Cui in capite suo multum nocuit migranea, quae duplex, aut ex gutta, aut ex vermibus.#
in villam alienam, in Pacto Legis Salicae tit. 48.+
Chevalier appellamus.+
Millarensis, Moneta argentea minutior, quae in Montepessulano cudebatur ab Episc. Magalonensib.+
Vulgus vocat, pro eo qud elevationem mentis inducat; haec herba Hyosciamus appellatur. Papias.#
Magna igitur eo anno lues in populo fuit, valitudines variae, milinae cum pusulis et vesicis, quae multum populum adfecerunt morte.+
Melinus.#
militant, maxime qui in militia aliquam dignitatem habent, in leg. 18. 32. 138.+
Millenarius, qui mille militibus praeest, Graecis
A Milliario XXXV.+
Milium, Acumen ossis in brachio quod armo jungitur, apud Constantinum Afric. lib. 2. Pantechn. c. 7.#
Mima, i. mimatio bestiarum. Forte minia, i. miniatio bestiarum, a voco minare, ducere, Mener.#
Meretricii seu mimici gestas.+
de Sartoribus: -- accipiunt sibi particulas panai, et scissiones manicarum, et alias mimifias. Id est, minutias.#
Mimilogus, qui mimos docet, vel mimis loquens.+
Mine. Charta Ludovici Imp. data Remis an. 5. Ind. 4. in Tabul.+
Menee, ex minare, ducere, Conduire une menee.+
Minare, ducere de loco ad locum, promovere. Ebrardus in Graecismo. c. 15.+
Miner.+
Mina.+
Miniere, Joann.+
minio describere, Relever en vermeillon. Joann. de Janua: Miniare, minio praeparare, vel scribere minio.+
Dominici, qui alias Ministri, famuli honorarii, in Notitia Imperii, sub dispositione viri spectabilis Castrensis. Vide Pancirol. lib. 1. c. 91.+
liber, idem qui Officialis, de quo infra.+
Menestreux, vel Menestriers, appellamus, quod minoribus aulae ministris accenserentur:+
Mes. Papias.+
vendere, Gall. Vendre en detail; Ital. a minuto. Charta an. 1338. Emere, vendere panem, vinum, et alia victualia adminitulum.#
Ardor, amor, minna. Alibi: Furores, minna.+
Minofledis. Capitula ad Legem Alamannor. c. 22. Edit.+
Futuri, juniores, minores.+
Minuere, Papiae. Vett. Glossae, Minoro, Decisus, decurtatus, vel detruncatus, minoratus.+
Locus, vel vas admingendum, quod recipit urinam, et idem dicitur Minsaterium Ugutio.#
Minuere sanguinem, Sanguinem detrahere, venam incidere.+
foenum. Tabular. Fossatense: Quilibet focus non habens equum, debet nobis corveiam ad fena nostra minulanda, et debet habere quilibet pro corveia 3. obolos. f. minutanda.+
valere, apud Hispanos, valer menos, dicuntur qui minorantur fide, qui notâ aliquâ infamiae notantur: ut sunt ii qui quod homagia se facturos promiserunt, non adimplent: qui se per curiam dedixerunt, generaliter infames.+
sigillatim efferre. Gallis, dire par le menu.+
Menuailles.+
Minuta.#
mundi; sic agnominatum
les Merveilles du monde.#
Amir:+
Pambicium habeat, et miranimum pulvinar.+
Mirer, se mirer. Hispanis Mirar, est videre. Vita S. Eusebiae Abbatissae Hamaticensis cap. 4.+
Miriones, miratores.+
Mirendila. Alibi: Mirendila, Miredila.#
Lex.#
Procuravitque ut praedictus pater suus ignominiose suspenderetur: nam hinc et inde fecit duos canes, veteres scilicet mirgos, suspendi.+
Mirum facere. Jo. de Janua. Will. Brito lib. 12. Philipp.+
Amirmumni
Regarderres de belles femmes. Vide Mirare Mirari, Miratores.#
Graeciscus.#
maegbota, ut observat Somnerus: ex Saxon. maecompensatio occisi cognatis competens.#
Mesleia.#
Qui novit artem miscendi diversos cibos vel potus. Jo. de Janua.#
miscere sermones. Capitula Caroli M. de rebus diversis an. 789.+
Meschin. Charta Veremundi Regis aerae 1070.+
Monilia sunt mischitae, id est, ornamenta colli.#
Collectaculum de carbonibus in calce miscitatis.#
Mesleia.#
Cravare.#
Mesler. Edictum Pistense cap. 23.+
Lepra, Mesellerie.+
Misellus, apud H. Rabanum Maurum hymno 26. de charitate:+
personae, in l. un. Cod. Justin. Quando Imp.+
merces, nostris Merey, de qua voce supra egimus, indulgentia.+
Mesavenir dicunt.+
Mesfaire. Adnuntiatio Hludovici Regis apud Confluentes §. 7.+
Abishering.#
est variatio loquelae in Curia.+
Meschenninga.#
forisfacere, in Capitulis Caroli Calvi tit. 27.+
misia, Impensa, Mise, habetur in Chartis vet. apud Perardum p. 336.#
accessa maris, pro accessione, apud Servium in 1. Aeneid. et in Itinerario Hierosol.+
Missaticus. Vide Missus.#
Le Roman de Vacce MS.#
At mittendum aptus, vel qui militiam exhibet.+
Mises. Charta Jacobi Regis Aragon.+
Missurium, Lanx, seu discus.+
Mes de mariage, Jus quod domino castri d' Assi competit, quod ejusmodi est, ut ex singulis cibis qui in vassallorum nuptiis apponuntur, discus unus ad dominum deferri debeat.+
mittitur.+
ministerium, vulgo Mestier, Ars. Tabularium Fiscanense fol. 87.+
Auricularius, dignitas Palatina apud Byzantinos.+
missus, Positus, Gallis, Mis. Capitula ad Legem Alamannor c. 22. Si in clida misa non fuerit, etc. Occurrit ibi pluries.#
Mitanna, Lanca vel pellicea chirotheca, Gallis Mitaine.+
mitem facere in Glossis antiq. MSS.#
ubi tenet homo pedes suos, cum sedet in caballo, in Glossis MSS. Stapes.#
Missus, Legatus, in Formulis Lindenbrog. 36. 37. 123.#
Mitis, Mansuetudo, apud Ebrardum Bethun. lib. contra Valdenses c. 2. pag. 56. Mititas, in Glossa ad Genesis 15.#
funis, quo navis media vincitur.+
Basiliscus autem (serpens) est ad semipedem longitudinis, albus quasi mitrula, lineatus caput, etc.#
mensura.+
Et mittat Deus ut semen vestrum usque in finem mundi fruatur, etc.+
Missus, occurit apud Marculfum lib. 1. form. 23. et 24. Vide ibi Bignonium.#
merum. Gloss. Gr. Lat. Temperatum, Mixtum. Mixtum. Martialis lib. 3. Epigr. 56.#
Mixtolium, Mixtura, etc. Miscellum frumentum, nostris, Bled meteil.+
Foras mixtos, Merus, Miscere.#
Myxa.#
Mosarabes#
liae, Res mobiles. Occurrit apud Ottonem Morenam in Hist. Rerum Laudensium p. 10. 14. 18. 24. 28. et Rollandinum in Summa Notariae c. 8.#
Cassidilis, vel cassidile, dicitur sacculum, pera, sarciperium, ficacium, marsupium, moculus, loculus, crumena.#
Modele, pro exemplari. Fulbertus Carnotensis in Carminib. p. 182.#
moderatus. Theganus de Ludovico Pio cap. 19. Erat in cibo potuque sobrius, et indumentis suis moderabilis.#
Modernus, i. istius temporis, et dicitur a modus, inde modernitas.+
Vasa eburnea etiam, et omni genere modificata stramenta, balsamum, etc. i. variis modis elaborata.#
Modius: Testamentum Sancii II. Reg. Portugalliae erae 1286. apud Brandaon. tom. 4. Septem modigos panis, qui consueverunt mihi dari.#
um, Modus agri. Charta Bonfilii Fulginatensis Episc.+
Moieu. Occurrit in Mirac. S. Berlindis Virg. c. 2.#
garbarum, seu mergitum; nostri Picardi dicunt, Moie. Vide Garbera.#
Moule de bois.+
Modus,
Maesileum.#
Tristitia. Papias.#
Blesus, sive Baibus. Ita Anastasius Bibl. ad VIII. Syn. act. 6.+
Moisson, Temps de la Moisson. Guibertus lib. 2.+
Mantica, i. sarcina, scilicet mola: sed legendum Mala. Vide in hac voce.#
Et ibi constituit mola in murum in loco Trajani juxta murum civitatis, et formam, quae deducit aquam in lacum Sabbatinum.+
Monetae aureae (Saracenicae, nî fallor) species. Charta Alexandri III. PP. ann. 1162.+
Miramolinus.#
Mola, et Molendinum. Charta Theobaudi Chabot, tom. 4.+
de Miribel ann. 1086.+
Molta.#
Molo; â molibus, seu crepidinibus, quarum objectu maris atrocitas frangitur et retunditur.+
Ut in molestiam cholicam caderem, apud Gregor. M. lib. 2.+
Melocineus.#
Officiales m...llegii frumenti Vercellarum compellere nituntur ipsos de Colobiolo ad solutionem mollegli praedicti. Alia an. 1370.+
Et de ipso molleto, et de mollino omnia exinde factamus, etc.#
mollities. Vita S. Marculsi Abb t. n. 10. Lectus ejus, nec etiam quidquam molliditatis habebat, sed tantum nuda jacens in humo, etc.#
de Lewes in Anglia fol. 16.+
Qui pascunt canes, quia molos canum dicitur. Ita Ugutio. Forte Molossarii.#
Moulte, in Consuetud Andegav. art. 17.+
Illud cum quo mola vertitur, i. tumor ventris. Jo. de Janua.#
arma. Vide Arma.#
Fraternitas.#
Palatii. Vide Comes Palatii.#
Coenobitarum, id est, Abbas, in sermone de Elevatione S. Quintini pag. 25. ubi quidam Monachopraesul legendum putant.#
Vulpes.#
Moneta, ex Gallico Monoie, seu Moneie, uti efferimus.+
Tanquam fugisset nos domini monella dicentis, etc.#
Moneta, similitudo.+
Regia, dicebatur, quae a Rege cudebatur, vulgo Monnoie le Roy, vel Monnoie da Roy, ad discrimen Monetae Baronum, quibus id etiam juris competebat.#
partim ex Regesto inter duos asseres dicto, quod in Curia Monetarum asservatur, partim ex Regesto Camerae Computor. Paris. signato 123.+
vel certe eorum, quibus in Galliis cudendae monetae jus fuit ab antiquo, et quarum mentio occurrit apud Scriptores.#
Monnoier.+
Monetagium. Matth. Paris an. 1248.+
Monetarium, locus monetae, quod hodie monetum dicitur. Id est, la Monnoie.#
Monachulus. Testamentum Bertichramni Episcop. Cenoman.+
Momentum dicas tempus, monimen monimentum.
Vide Munimen.#
Locus monentium, sicut Scholae, ubi discipulos docemus et monemus. Ugutio et Joan. de Janua.#
Monnoie, Moneta minutior, Gesta Willelmi Majoris Episcopi Andegav. c. 30.+
quod scilicet magis intelligi, quam legi promptum est, ut ait Symmachus; seu, ut habet Plutarchus in Catone,
Monos, solus, Graeci: bene ergo monachus, singularis, Canones Hibern. lib. 36. cap. 35.+
Rigidus, Papias. Leg. Monotonus.#
Morrerare, Monstrare, ostendere, Gall. Monstrer.+
Mont joye, quae vox diminutivum est ex mont: qua appellatione donatum potissimum Collem Vaticanum ad urbem Romam ab Ottone Frisingensi l. 2. de Gest. Frid. cap. 22.+
Malbergium.#
conspicuus. Sidon. l. 3. Ep. 7. Ob omnia felicitatis naturaeque dona monstrabilis. Vide Savar.#
Equus detestabilis. Ita Papias MS. et editus.#
Monstrances in Belgio etiam vocantur, quod Fidelibus osculanda praebeantur et monstrentur.+
monstratur, id est, designatut caedenda.+
Monstra, ex Gallico Monstre, cum milites recensentur, vel se spectandos praebent ad militaria stipendia percipienda:
Montatio, Tributum, quod a navigiis, quae in fluviis adversa aqua remigant, exigitur: Gallis Montage.+
Montanea, Mons, locus montanus, Innocento Agrimensori.+
Montero.+
Montea.#
Montagium.#
Monteia, Montata, Burgundis, Montee.+
Montarius Venator de qua voce supra. Vide Desparare.#
D. Borbonensis pro libertatibus Villaefrancae, etc. an. 1217.+
Morus, Locus palustris, aquaticus, Anglis Moore, Flandris Moer, et Moeren.+
Morbotinus. Vide Marabotinus.#
Moratum.#
Meurier, in Capitulari de Villis cap. 70.#
Incolae, Cives, in Chartis Hispanicis apud Brandaon. in Monarch. Lusitan. to. 3 pag. 287. tom 4. p. 237.#
agroto, langueo, morbeo, languesco In Edito morveo.#
Turpedo, nihil aliud est nisi cutis deturpatio facta ex varia macularum diversarum distinctione.+
Romanus. Petrus Cluniacensis lib. 2, de Mirac. c. 13.+
Pince.+
Super se montem habet, et ad pectus stricta alta tasa, eam ibidem mordet, post se rivum habet, etc.+
Morth.#
de Osney in Anglia fol. 104. apud Spelman.+
Morth.#
Moratum.#
Morgingab, etc. Dos a matito profecta, donum matutinale; dotis vero nomine donatur, licet revera aliud sit a dote.+
Aliphasis.#
Moram facere, in Glossis Isid.#
mori. Decretio Childeberti Regis c. 5.+
Mora.#
Morth.#
Caelestinorum, cujus auctor et institutor fuit S. Caelestinus PP. ante Pontificatum agnominatus de Morrone.+
Morsellus, Buccella, frustum. Glossae Isonis Magistri: Offas, morsus. Hinc#
pectatum, quod mortem aeternam infert, passim. Pro crimine, cujus poena mors est. Capitula Caroli M. de Partib. Saxoniae c. 13.+
Mortua manus, quasi mortua tallia, vel mortui tallia, quod scilicet post mortem alicujus exigitur.+
Mortea.#
Ipso die in refectorio ad prandium morteas generale piscium, mortariola, pitanciam de optimo vino debemus habere, et ad caenam trutas.#
Moroth, Mordrum, Murdrum, etc.+
Morticinum. Gloss. Lat. Gr. Morticina,
Amortizare, de qua voce supra, In manum mortuam ponere.+
Et respondeant eis de caloniis, hoc est, de poenis pecuniariis et aliis juribus, quae ipsorum locorum curiae sunt recipere assuetae.+
mortua manus.+
Mortimanus. V. Manus mortua.#
morth, id est, murdrum.+
Mortuosus vultus. Cap. 10. Mortuosum accidens.#
occisus. Historia Cortusiorum lib. 1. c. 13.+
Morille.+
maravodinus.+
Mora.#
Mosivum. Vide Musivum.#
Muscarium.#
Mosius. Vide Muscus.#
Musulmani.#
Mosicum,
Moltura
Mote, in Consuetud.+
Motaticum.#
Mota.#
Campana bannalis: a Mo
Motet vulgo dicimus.+
Movere.#
Faldvvrthi
aquae, Piscatio, ni fallor.+
Esmeute, aliis Meslee.+
Mouturangia, Variae moliturae miscellum frumentum, seu bladum, quod a molitoribus ex frumento, quod ad molendinum defertur, pensitatur: ex Gallico, Mousture, Mousturage, in Charta an. 1365.+
Lito.#
Mozzeta, nostris Mossette d'Evesque.+
Mozitia. Jo. de Janua: Mozina, a modus, genus repositorii, quasi Modina.+
rotae, Italis Mozzolo, Truncus, Gallis Moieul, apud Petrum de Grescentiis lib. 5. extremo.#
Mouchoir; Occitanis, moucadou.#
mucus, Glossae Isonis Magistri ad Prudent.+
Saurarium.#
Viridis et veneris (venationis) forisfactiones, quas mucheunt dicunt, etc.#
Capitagium.#
Macis.#
Comperit tandem inter duas mucras, adjacentias ex fisco quodam Nantholiacense, sed tunc ad villam quae Mailus dicitur aspicere.+
oculi, Anterior pars oculi: mucla oculi est interior pars ejus aëri patens, mucae. Ita Matth. Silvaticus.#
Muta, seu mutatio: vox Italica, quae occurrit in Charta Petri Ziani Ducis Venet. an. 1211. in Hist. Bellunensi p. 109. Vide Muta.#
Et in alio loco ad Pratum rotundum dedit mudellos duos seni.#
salis, Modius, in Charta Gerundensis Sacristae an. 1268. Vide Miliaresium.#
Muffa, vox Italica, Mucor, nostris Fleur de vin, Moisissure.+
Muffula
Mouffles, Chirothecae pellitae et hibernae. Capitul. Aquisgran. an. 817.+
Cubitale, Mufo.#
Perniones vel rasulae, Sunt excoriationes quae fiunt in nimio frigore in calcaneis, quae mugae vulgariter dicuntur.+
Mutus, a mugio.#
Tarditas.#
Fallax, callidus, murmurator. In Glossis Antiquis MSS. Callidus anus, musator.#
Mugire, Gall. Mugler, moreboum, in Addit. ad Vitam S. Anronini n. 66.#
Mulcator. Papias: Mulcare, affligere, vexare, calcare, affligere, cedere.+
malatolta.+
Mulet vocant, Latini Mugiles. Occurrit apud Radulfum in Vita S. Ricardi Episcopi Cicestrensis n. 78.#
Muffula
Vas in quo mulgetur, idem et mulctra.+
Muliebre, a mulieribus aliquid factum. Muliebriarium, per mulieres ordinatum, et per viros gestum.#
Muger, Italis, Moglie; Provincialibus.+
animal. Vide Animal.#
sedes molendini.+
moltae, quod domino pro molitura in suo molendino competit.+
Carucharius,
Medici equarii, Valerio Maximo l. 9. c. ult.+
Molossus, Caniculus rusticus, in Glossis Pithoeanis.#
Nitelae Servio, nostris Mulots, Baldric.+
Mulsum, Potio ex melle et vino confecta.+
Molta.#
Vivax, longaevus,
de Kuich, Do. de Zelhem Militis an. 1311. apud Frideric. Sandium in Consuetudines feudales Gelriae p. 38.+
malatolta. Vide in Toma.#
Precaturas, imo rapinas, - de avena, de multacibus, de denariis - tollendo faciunt.#
Vestes subtiles, camisiae. Lucidae vestes ex serico et lana, dicta quod mulceant suavitate sua. Papias. Utitur Juvenalis.
Multiplicus scelere, iniquitate praelargus.#
Plurimus, in Charta an. 1452. apud Bolland. in Vita S. Nicei Eremitae: Multissimis miraculis claruit, etc.#
cito, usurpat autor 1. Vitae S. Marculsi Abbat. n. 14.#
Muto, vervex, Gallis Mouton. Vita Aldrici Episcopi Cenoman, num. 56.+
Greenfleh: Lancastrensibus Milwin, apud Silvestrum Giraldum lib. 2.+
est illud quod invenitur in sepulcris balsamatorum, in quibus humor mortui cum aloë et myrrha resolvitur, quibus ipsa corpora
condiebantur, et similatur pici marinae.+
Prohibeo etiam ne aliquis piscetur infra stagnum et munchewat, praeter Monachos.#
Damus similiter totum allodium et totum potestativum de Ecclesia et omni Parochia, - et fontes, montes et colles, et mundas cum nemoribus, cum silvis et forestis, et cum omnibus fivalibus et mercariis, etc.+
Mundus.#
Mundium.#
mundius, Anglo-Saxonibus mun mond-boor, mond-baer, et momboor.+
Statuimus quoque ad usus fratrum in praedicto sancto loco Deo militantium quandam daglam in finibus villae nostrae sitam, nomine Purnedo, ubi etiam mundiliones plurimi B.+
jurare, secundum veritatem, in Lege Longob. lib. 2. tit. 55. §. 14.#
facere, Scopis purgare, mundare: vox Monachorum praesertim: Balaier, Nettoier.+
mundio seu tutela alterius sunt, qui se alterius potestati commendant, iidemque qui Commendati: ex mund, tutor, protector, et man, homo.+
Mundio, ex Saxon. mun
mundium, in Lege Longob. lib. 1. tit. 16. §. 8. tit. 17. §. 5. tit. 30. §. 11. tit. 33. §. 3. lib. 2. tit. 2. §. 4. tit. 6. §. 1. tit. 8. §. 2. tit. 37. §. 1.+
saeculum, le Siecle. Epitaphium Afrodites Christianae laudatum a Grutero p. 1177.+
Tu laeticulosus, nec munecma arguta suasus fictilis.#
Honore Principatus muneramus, in l. 3. Cod. Th. de Princip. agent.#
Ambitiosus, munerarius, liberalis.+
Musnier. Occurrit in Tabulario Ecclesiae S. Laudi Andegavensis, f. 92.#
Muni..., officia civitatum, tributa. Muniaci, Regis Consiliarii. Glossae antiquae MSS. Muniaces, Regis Consiliarius.#
Obsidio, unde, inquit, in 4. Regum dicitur: Rex Assyriorum non ingredietur urbem hanc, nec circundabit eam munitio.+
Anno 1161.+
qui munia facere coguntur, diversi a Principalibus qui privilegio muniuntur, apud Vegetium lib. 2. cap. 7.+
munerum praebitio. Isidorus Pacensis Episcopus in Chronico aera 750. Diversisque munificationibus remunerando sublimant.#
munificentia, nisi ita legendum sit, in Hist.+
villa. Historia Archiep. Bremensium an. 1142.+
Praecinctoria, succinctoria, in Glossis Isid.+
Munsterialis. Synodus apud Celchyt, an. 816. can. 2.+
Mundman.#
Qui pro munere servit, vel qui munus dat.+
Pontonagium ad pontes reficiendos.+
Murale, idem est quod murus, Gallis Muraille, Italis Muraglia.+
Muramento. Charta an. 1239. Ita quod perpetuo muramine inclusae (Monachae) maneant. Vide Murata.#
Cum - eum ad castella sua munienda artifices et murarios mittendo juvaret, etc.#
Tritorium, Murarium.#
Morth.#
Materiamen
Murenulae, Mulierum ornamenta aurea, quibus metallo in virgulas lenrescente, quadam ordinis flexuosi catena collum cingebatur, ut scribit D. Hieronymus Epist. 15. et ex eo Isidorus lib. 19. Orig. c. 31.+
Eminens saxum, in Glossis antiq. MSS.#
Callidus, murmurator, irrisor, illusor. Papias.#
mures capit.+
Murilegus. Catus. Gloss.+
Mus.#
murmur. Vita S. Bertilae c. 2.+
murraine. Hen. Knyghton. lib. 5. Murrena damarum, ferarum. Vide Morina.#
Leviter destillat. Ita Papias MS. ubi editus habet mueret.#
Muretus, Xerampelinus color, pullus et ater, ex Anglico Murrey. Visitatio Thesaurariae S. Pauli Londinensis an. 1295.+
Mazer.#
Bellicum machinamentum, unde muri dissolvuntur, unde et dicitur. Papias.#
peregrinus, Mus Ponticus, Hermine. Peregrini muris pellicula, apud S. Hieron. lib. 2.+
musa dictum, nostris Cornemuse. Herodianus lib. 4.+
Mosarabes.#
musi, ocium: aut ex Musare.+
ars. Vide in Musivum.#
Monile ornamentum quod dicitur musca. Monasticum Anglicanum tom. 1. pag. 240.+
Flavellum, muscarium, Jo. de Janua: Flabellum, mascarium, scilicet quo muscas abigimus. S. Hieronym. Epist. 20.+
Muscus.#
Stercus murium. Papias.#
Fragellum vocant, apud Albertum M. lib. 23.+
Muscino, vel Musmo et Musimo, Asinus. Jo. de Janua: Muscino vocatur animal quod ex capra et ariete nascitur, et est dux gregis. Hericus Monachus de Miraculis S. Germani Autisiod. Episcopi c. 52.+
Deceptor, Ugutioni.#
Musculus, licentiâ Poëticâ, Machina bellica, de qua Caesar lib. 2. de bello civili, Vegetius lib. 4. cap. 16.+
Musculus, Musculus, parva navis.+
Moscus, Moschus, Odoramentum quod ex umbilico cujusdam animalis colligitur, quod ita describitur a Paulo Veneto lib. 1. cap. 62.+
Musia, Musiarius. Glossae Isidori: Musea, nidi soricum. Musiae, nidi soricum.+
Musivum.#
Mosellanenses, populi ad Mosam, apud Ditmatum lib. 5. p. 54. quam vocem non intellexit Editor.#
Musivum.#
Musum.#
Muffulae.#
Musivum.#
Mausoleum, Papiae. Glossae antiquae MSS. Musuleum, monimentum. Innocentius Agrimensor: Circa musileum in pedes 70. amplius pedes minus invenies.+
Dictus quod muribus infestus sit, hunc vulgo Catum a captur a vocant, etc.+
Persequebantur Fratres fugientes per abdita loca, quem admodum solet musipula persequi mures, etc.#
Missitare, apud Goffridum Vindocinensem lib. 2. Epist. 28. lib. 4. Epist. 31.#
Mulcet, placet, lenit; musivanter, leniter. Papias. Unde emendandae Glossae, ubi perperam mulsitanter editum.#
opus, dicitur illud quod tessellatum est lapillis variorum colorum,
mosse, ut auctor est Camdenus in Descriptione agri Lancastrensis. Charta Edwardi III. Regis Angl. in Monastico Anglic. to. 1. pag. 499.+
est qui in vino nascitur.+
musculus, nostris Mousse. Gregorius Turon. lib. de Gloria Confess. cap. 44.+
Mussum. Caesarius lib. 6. Mirac. c. 5.+
Mustrum autem, quod pro colore purpureo temperatur, etc.#
Museau Michael Scotus de Physionomia c. 20.+
eine Maut, nostris, le Change.+
Muda, Mutatio, Mutaticum, Pretium quod datur pro mutatione praedii, cum alteri ceditur.+
la Muë: accipitres enim quotannis pennas mutant, vetusque spolium deponunt, quo tempore vehementer aegiorant, etiam usque ad periculum mortis. Fridericus II. Imp. lib. 1. de Venatione cap. 46.+
Musica, quae Pantomimus, apud Senatorem lib. 1. Epist. 20.+
Mutandae, mutatoriae vestes, et camisiae, et bracae. Occurrit in Regula Magistri cap. 81.+
Muta.#
Mutationum mentio est in legg. 34. 36. 53. 58. 60.+
vicaria indumenta, apud Cassianum lib. 4. cap. 10.+
Mutinus, vel Hnoc. Non liquet, inquit Somnerus.#
Mutonina, Mutonagium. Vide Multo.#
mot, apud nostros, et loquendi formula, ne multum quidem audet dicere.+
mutuo, in Vita S. Antidii Archiep. Bisonticensis c. 5. Benedictionis ergo dono mutuation dato, etc.#
Mutola, Muta. Occurrit in Vita B. Justinae de Aretio n. 9.#
expeditatus, in Charta Forestae cap. 9. forte pro mutilatus. Locum vide in Mastinus.#
muta verba, apud Abbonem in Praefat. ad libros de Bellis Parisiac.+
Minneken et minnekenlasse. Concil. Enhamiense in Angl. an. 1009. c. 1.+
Fantasiae, miratores. Papias.#
Myrthus, usurpant Caelius Aurelianus, Celsus, et Apicius. Vide Murtha.#
Sarica.#
Myxus, Mixus, ex Gr.
Ya.#
Psalmisare, Nablio, Psalta, ex quibus corrigendae Glossae aliae: Navilio,
Merces nautica, Joanni de Janua: imo tributum pro merce nautica, naulum, Italis Nolo. Statuta Venetorum lib. 6. c. 68.+
nachen, iisdem nee, et naehe, naves latiore alveo, qua vehicula trajiciunt, dicuntur: quas voces quidam a Graeco
Nachum. Vide Nactum.#
Aquarium vas, Papiae.#
Nactus. Jacobus Stephanescus Cardinalis lib. 1. de Coronatione Bonisncii VIII. c. 9.+
nativum. Vide Mantellarium
Vacillare, huc et illuc fluctuare.+
Hermsuchung.#
onim. Vetus Interpres Juvenalis sat. 7.+
Nactus
Namium.#
mapparia, Officium in aula Regia, cui incubuit mappas, canabum, mautergia, et similia providere, in Fleta lib. 2. cap. 19.+
Debet unusquis que mansus servilis per totas hebdom adas dies 15. et unam napaticam in vineis.+
nabine, in Lege Salica tit. 29. §. 13.+
Fragrare, in Gloss. Arabico-Lat. Spirare odorem nardi.#
id est, oleum. Ita Joannes de Garlandia in Synonymis Chymicis.#
Denasare.#
Nariller, froter la narine, ou mouquer.+
Conteurs, in veteri Consuetudine Normanniae c. 64.+
nasile, Pars cassidis demissa quae nasum tegit, Italis Nasale. Lat. Errhinum. Catholicon parvum: Nasile, Ce qui defend le nez.+
Quod matrici impomtur, simile suppositorio, pessarium vero simile clysteri, quamvis pro nascali pessarium in libris antiquis saepe inveniatur. Matth. Silvaticus.#
esse. Lex Longob. lib. 2. tit. 21. §. 9.+
Genitura, Suetonio, Spartiano, Firmico, et aliis: Genesis, Juvenali: Nativitas, Sancto Ambrosio lib. 4.+
nis; Nascendi proprietas, actus vel passio nascendi, Ugutioni.#
Macepediculum.#
Naca.#
Nastolae, Josepho, Esguilletes, Germanis Nestel, unde Nestelen, ut observat Josephus Scaliger Epist. 205.+
Piscina, in Gloss. Lat. MS. Regio. Natatoria Siloe, Joann. c. 9.+
Natiche, praesertim Danti in Inferno cant. 20.+
Recolte. Gregorius M. lib. 1. Epist. 70.+
Natali festo. In Nativo S. Mariae, in Hepidanni Annalibus Goldastinis.#
Natif nostri dicunt.+
Matta, Gallis et Germ. Natte. Gregorius Turon. de Vitis Patrum c. 18.+
Naturalia, Justino lib. 1. Non solum abscondimus, inquic S. Ambros. lib. de Offic. c. 18. et l. 1. de Noë et arca c. 8.+
natura, Pars quâ viri sumus. Collector Canonum Martini Bracarensis cap. 21.+
Absolvimus, liberamus, et quitamus ab homagio, naturalesia, et fidelitate, aliis omnibus vinculis et obligationibus, etc.#
Habet infra muros tres montes magnos et asperrimos, quorum medius adeo altus est, ut suo cacumine nubibus innitens, cursum planetarum putetur impedire.+
Navaria, nomen est novum, nuperque excogitatum, dicta, quantum assequi possumus conjectura, quod Hispani vocant Navas camporum areas planas, arboribusque purgatas, quae tamen habent in circuitu silvas dumetaque fruticosa: et inde Navarria fortasse dicta loca, quae complures habeant ejusmodi navas.+
Navaculum. In MS. Cod. S. Germani Paris. navalium habetur. Infra: Navalium.#
Navis onerata. Tabular. Dalonensis Abbat. sub an. 1179 Dono - uno quoque anno semel unam navadam salis sui liberam et quietam ab omni consuetudine.#
Pracipimus ut nullus - nequein mari aut Rhodano, seu Sagona aut Dou, vel Ligeri fluminibus navigantibus, aut littoribus commorantrbus, requirere audeat, aut praesumat, aut navaticum,
aut cespitaticum, aut salutaticum, aut pontaticum, aut in terra rotaticum.+
Ne qui quietus poterat dormire sub tecto, exclusus foribus compellatur naubare sub divo. Ubi Caetanus, f cubare.#
Nacher, vel Naucher, Italis nocchiere. Naucherius ligni, i. navis, in Charta an. 1273. apud Joan. Lucium lib. 4. de Regno Dalm. c. 9.#
nocchiere, governatore di navilio. Arnold. Lubec. lib. 7. c. 10.+
Praeterea terram capientem 18. sextarios seminis, et unam naudam quae est prope illud herbergamentum.#
Fuit captus Burgus Pisonti et combustus, et fere omnes habit antes fuerunt, et totum suum naudium. Videtur leg. nantum, Vide in hac voce.#
naviglio forte, quod naviculae formam referret. Gualvaneus Flamma in Chron. Mediolan. cap. 284.+
navibus vi tempestatis fractis.+
Noffus.#
Signum Christi habet navicellas duas et murenas tres.#
Industria, virtus Navus.#
Navigium, omnis classica profectio: Naviclerus, omnis consortii navalis exercitus.#
Navetta, Italis: Acerra, Tertulliano de Adorat. Gentil. cap. 9.+
Institorius. Navicularia benedictio, non gratuita, apud Goffridum Vindocin. l. 2. Epist. 11.+
navigatio. Visio Taionis: Quumque ab eis interrogaretur, - quis ab Occidente properans tam longum peteret navigerium. Ubi Isidor. Pacensis aera 680.+
navilio. Occurrit non semel in Historia Cortusiorum.#
Propterea misimus lanas 15. rachanas 30. lectos 15.+
Navis inunctio, Papiae, navium aedificatio.#
Navisfactor, Papiae, ex Gr. faber navalis, in Gloss. Gr. Lat.#
Nacelle. Eradius Presbyter de Lection. Evangel. cap. 2.+
Et talem afflictionem posuit in populo, seu habitatoribus - per diagrapha, seu capita, atque nauticationes per annos plurimos, quales a saeculo nunquam fuerant.+
nautileni galearum, in Pactis initis inter Michaëlem Palaeologum et Genuenses an. 1261.
Nativus.#
Planipedes audit Fabios, Nobiles neaniscologos.#
Palam prostare nudam in nebula linea.+
Si quis ex familia interfectus fuerit, pretium illius id est, Ncunqult, totum Abbatis erit.#
Negare, Submergere, ut Italis, annegare. Lex Burgund. tit. 34. §. 1.+
Necessarium, Latrina, secessus. Descriptio Regio num Urbis Romae edita a V. C. Jo. Mâbillonio pag. 514. Posternae 3. necessariae 4. fenestrae majores forinsecus 107. minores 66.+
Magis necessarium, dixit Alcuin. Ep. 1.#
Necessiteux. Epistola Episcoporum Synodi Carisiacensis ad Ludovic. Germanniae Regem c. 12.+
necnon. S. Hieronym. Epist. 7. Offerre necne filiam potestaiis tuae fuit, etc.+
Vinum pigmentatum, Ugutioni, Potionis delicatioris species, interdicta in Statutis Ord. Cartusiensis an. 1368. 2. part. c. 5. §. 30.+
Ex parte Ecclesia Majoricar. extitit it exposua querela coram illustrissimo D. Jacobo felicis recordationis Rege Majoricar quod ipse seu ejus Officiales non permitebat, quod in locis dictae Ecclesiae assignatis et datis ratione Neeni terrae insulae Majoricar. quae fuit per illustrem D. Jacobum bonae memoriae Regem Aragonum, et Barones et Praelatos qui captioni dictae insulae interfuerunt, datum et concessum ipsi Ecclesiae, eadem Ecclesia seu ejus Officiales possent punire aliquos extraneos delinquentes in locis supradictis, etc.+
Non fingere, et putare, in Glossis antiquis MSS.#
Necare.#
Lapsi.#
negotiari, in Pacto Legis Salicae tit. 43. §. 8. Si quis cum servo alieno sine concilio domini sui negotiaverit, etc. Hoc autem loco, ut et cap. 50.+
Negotistae, Mercenarii, sellarii, vel tabernarii, opifices, institores. Papias, Ugotio.#
Negotiatio, Mercatura, Negoce, Trafic, Commerce. Gloss. Lat. Gr. Negotiatio, Negotiatio, nundinatio. negotiator, mercator. Glossae MSS. ad Canones Conciliot, mercimonia, negotia. Mela de Egyptiis: Forum ac negotia feminae, viri pensa ac domos curant. Gregorius M. lib. 6. Epist. 36.+
Franc.#
judicem significat. Vide Joan. Stiernhookum pag. 31. 52. et seq.#
Minutor
Nemo dies, apud Prudentium.#
vivum, mortuum. Vide Boscus.#
Judaeorum, in Concilio Viennensi in Austria an. 1267. c. 18. Nota sunt quae de hisce commentantur passim Scriptores.#
Rudis, Novellus,
Miles. ex Gr
Ansam Diaconi Regiensis nepos, id est, fratris ejus filius. Neptis per sororem, apud Spartianum in Adrianoioannes Sarisberiensis Epist. 89.+
Neptis, crebro occurrit, in Capitulari
Vestis brevissima, Papiae.#
Sed quid nequitiosa rebus in bellicis valeat proditio, tunc patuit.#
a nequo. a nequibus. Idem Gloss. Nequus, spurcus, nuga, nugator.#
scorpius, nepa.#
Si extraneus portaverit sturjonem, denarium habebit claviger: et si ibidem fractus fuerit sturjo, nerbilium et budellum habebit claviger, nec minus habebit denarium. (denario,)#
Nero, Aqua. Papias: Nero, Graece, Aqua. Jacobus de Vitriaco in Hist. Hierosol. c. 32.+
nervi, enuntiatione Longobardica, in Capitulis ad Legem Alamann. c. 4.+
nervis in eo alligarentur rei, vel quod nervis torquerentur.+
Ne me putetis nesapium esse, valde bene scio.#
Nestigantius, in Pacto Legis Salicae tit. 53. nomen proprium esse, sicut Titii, vel Sempronit sunt paradictica apud Romanos, censet Wendelinus.#
Fusus, quo netur. Isid. Gloss. Netorium, fusum, fusile. Perperam netorsum.#
Nieto. Occurrit in Charta Jacobi Regis Aragon. an. 1238. apud Diagum in Historia Regni Valentiae lib. 7. cap. 24.#
Pneuma.#
Candidus. Papias.#
Molles, effeminatos, manicatos, tiaratos, teristates, mendaces, neutros, defides.+
Nibata. Gl. Isid. Nibita, aqua ex nubibus facta.+
Niblatus Nibulata. Ugutio, et ex eo Jode Janua: Nibulatus, (al. Niblatus) a Nix, splendidus, et haec Nibulata, (al. Nibata) aqua veniens ex nivibus.+
Lupus.#
Nidernig, Nequam, ignavus; nostris, Faineant, Will. Malmesbur. in Willelmo II. p. 121.+
Nigellum
Aliquantum niger, Joanni de Janua.+
Moneta nigra.#
necromantia. Ebrardus in Graecismo c. 8.+
Cognoscant peritissimum divinae legis Origenem tribus nihilominus editionibus prope cuncta quae disseruit, aptavisse.+
Cenitus.#
De sacris silvarum, quae Nimidas vocant.#
ningosus, Nivosus. Chronicon Abb. S. Trudonis lib. 12. Per nigosa et saltuosa devia fatigabiliter deductus. Sed videtur legendum jugosa.#
ninguis enim pro nix dixerunt veteres.+
Implicare. Papias.#
praeterquam. Victor Schotti in Augusto: Adjectis Imperio civium Rhetis, Illyricoque, ac pacata externarum gentium ferocia, uisi Germaniae.+
Nidering.#
Britones, appellati Walli Anglici, qui colles seu montes altissimos, nivibus oppletos habitant, a Joan Sarisber. lib. 2. Policrat. c. 27.+
Novigildum, quod vide. Apud Keronem niun, novem sonat. Vide Guillimannum lib. 1. Rer. Helvet. c. 9. p. 81.#
a multitudine enixi fructus dicta, ut est apud Isidorum lib. 17. c. 7.+
Myxus
Nubeia.#
Noble Lexicon Cambro-Britannicum, Nobl. aureus. Henricus Knyghton sub an. 1344.+
homo, in Lege Long. l. 2. tit. 2. §. 4.+
Nobilissimi pueri nude appellantur, in Constitutionibus Impp.+
Unam virgatam terrae quam tenuit, - et tres nocas terrae quas tenuit Wilhelmus Gloyn, etc.#
Nauclearius.#
Nuitamment. Noctanter furari, in Fleta lib. 2. c. 72. §. 10. c. 76. §. 8. c. 79. §. 7.#
noctianus, nocte custos, vigilis.+
Qui melius vespere videt. Papias.#
Habent et potestatem banniendi quoslibet infames, et malefactores, et noctivagos mali testimonii pro voluntate sua, etc.+
Mules, Pantoufles, quibus de nocte utimur.+
Nocturni. Nocturnale officium, quod noctu peragitur, in Capitul.+
De igne fricato de ligno, id est, Nodsyr. Vide Nedfri.#
Nodus Militaris, de quo mox, fibulae.+
Nodi societas, Ordo Militaris 300.+
Nodwa, vox Cambrica, Asylum, protectio, refugium, Boxhornio Nodded. Occurrit in Legibus Hoeli Boni Regis Walliae cap. 10.#
Nood-waere, Necessaria defensio, apud Kilianum.+
Naufus. Gloss. Pithoei. Naufo, sarcofago ligneo, quibusdam, quod navis formam referat, quae Francis nostris olim Nau dicta.+
Nogarede. Occitanis, Nochiere aliis.+
Nola civitas Campaniae, et hinc Nola, illud tintinnabulum quod appenditur collis canum, vel pedibus avium, vel aliud, quod appenditur fraenis et pectoribus equorum, --- et dicitur a Nola civitate, quia ibi primum inventum et factum fuit tale instrumentum; et ampliato nomine invenitur Nola pro qualibet parva campana, vel pro campanella refectorii.+
voluntas Glossae Arabico-Lat. Noluntas, ab eo quod nolumus. Utitur sanctus Augustinus lib. 14. de Civit. Dei cap. 6.#
Amator mediocrium, nolus opum, animi depressor, etc.#
Nominis impositio. Lex Ripuar. tit. 36. §. 10.+
Nomenculator, cujus officium erat convivas ad convivia vocare.+
Talis est nominabilis, ut ait Apostolus, qui confitetur, vel ordine judiciario convincitur.#
Abecedarius.#
Renomme.+
ad pennam, dicti in Academia Parisiensi Philosophiae Professores, qui scripta sua discipulis dictabant.+
Hora
Nonnanes. Vide Nonnus.#
Arnaldus Comes Astariacensis, cognomento Nonnatus, quod caeso matris ventre extractus fuerit.#
Nonnanes, in Praecepto pro Abbatia S. Germani Autissiod. an. 864. to. 2.+
Nonnos vocamus majores ob reverentiam: nam intelligitur paterna reverentia.+
Defalta non plevinae: vox Practicorum Anglicor.+
tenere tenementum de quo est controversia.+
Norax, peccator, criminosus.+
sordes naris. Perperam in Edito, et in quibusdam MSS. maris.#
limites, Normalis linea, quae et mensuralis, Normaliter, Normatura, voces Agrimensorum.+
Abnormis.#
le North. Dudo libro 1. de Act. Norman. Zephyro, Northoque nobis contrariis obtriti, etc.+
Heinisuchung.#
Notitia, apud Symmachum lib. 3. Epist. 9. ubi Juretus.+
N. Notare, hoc est, Noscitare, notificat.#
Metacismus.#
Notoria, Scriptura, quâ notum aliquid fit, relatio.+
Notitia. Charta S. Bonifacii de finibus et limitib.+
triae, Pinna, Joanni de Janua.#
Novalis ager. Varie haec vox accipitur: interdum enim pro terra proscissa, quae anno cessat, interdum pro agro, qui de novo ad cultum redigitur.+
Suggestiones, in veteribus Glossis MSS.+
Novellum.#
Novendial appellabatur, ut testatur Augustin qui in exequiis Christianorum nonum hunc diem celebrari improbat.+
Novennaria. Vitalis Episc. Oscensis apud Blancam in Comm. Rerum Aragon. p. 728.+
Iniqua loca, quae a prioribus Novercae appellantur, omni modo vitari debent.+
Niungeldum, Mulcta pro re qualibet ablata furto aut alio quovis modo, quâ reus novies ejusdem rei pretium reddere tenetur. Vide Geldum
Nouveaute. Edidit. V. Cl. Stephanus Baluzius tom. 2.+
Nouvelle. Ugutio: Rumor, murmur quod vulgo dicitur novum. Occurrit non semel in Epistolis Marini Sanuti.#
Mariage. Charta Willelmi Episcopi Inculism. ann. 1206.+
Nuclearius. Vide in hac voce.#
Nuque du col, vox Arabica. Matth. Silvaticus: Nucrati (lib. Nukati) locus, ubi collum craneo jungitur.+
mensae, apud veterem Interpretem Juvenalis Sat. 11. vers. 117.+
Nuclearium. Gloss. Lat. Gall. Nuclearius, Noyer, arbre. Charta Theobaldi Comitis Blesensis ann. 1140.+
Nudo pede deambulatio Judaeorum.+
nequus, spurcus, nuga, nugator.+
Mutatio. Ita Gloss. Arabico-Lat. Legendum forte Nutatio.#
garbas, pro decimis, vel campiparte.+
Arithmeticus, ut est in Gloss. Lat. MS.+
aureus, Compotistis, dicitur Cyclus Lunaris, seu decemnovennalis, in eum finem institutus, ut quatenus per totam seriem Calendarii deducitur, demonstret omnia novilunia, ac illud speciatim, a quo supputata Luna 14.+
Campsores, qui nummulos et minutos nummos pro
Numbril. Regestum Castri Lidi fol. 32.+
novi operis per jactum lapilli. Charta Occitanica ann. 1407.+
Nonna.#
Curiae. Charta Guillelm Comitis Forcalcarii ann. 1206.+
publicae, vel publice factae, in Concilio Vernensi ann. 755. can. 15. 32.#
Nam cum defecisset nuptiantibus vinum, etc.#
Nuptatorium, Domus vel locus ubi fiunt nuptiae, vel ubi nubunt. Gloss. Isid. et Ugutio.#
Fibula, nusca.+
Gustus oris, Papiae.#
Norrissiers.+
Nutrix, ex Gallico Nourrice. Archithrenius lib. 1. cap. 2.+
Nutrimentum, Nutritura, Nutricatus animalium, ex quo decimae penduntur Ecclesiis.+
Nutritius,
Noix d'arbaleste. Will. Brito lib. 6. Philipp. pag. 156.+
Brenhame, fol. 91.+
qui superfluas existimabant sacras vigilias, et spiritali operi
infructuosas, dicentes, jura temerari divina, qui noctem fecit ad requiem, sicut diem ad laborem. Qui haretici Graeco sermone Nyctages, hoc est, somniculosi, vocantur.+