Regeln fuer die Texterfassung 03/2001
not necessary
vid. CYTA, CYTAEI, CYTAEIS.
vid. CITO, citas sub CIEO.
vid. post CITRA.
quî loquax? Puto esse ab interpolatore) ridiculi gratia, quae in pompa vehi solita sit. [...]
vid. post CITRA sub CITER.
Mons Libero sacer, de quo Seruius ad Aen. 10, 192 [...]
Instrumentum musicum, cuius nomen hodiernae quoque linguae Europae retinent Quitarre; differentia a Lyra et Chelye s. testudine, non est facilis dictu. [...]
Qui cithara ludit, et sua simul voce accinit. [...]
fictum docendi causa nomen a Varrone L. L. 7, 33 p. 96, 20 Cum a tibiis et canendo tibicen dicitur, quaerunt -- cur non a cithara -- citharicen.
In veteri Inscript. apud Gruter. f. 654 n. 2. CLAVDIAE CITHAROEDAE CONIVGI OPTIMAE etc.
Vt, Suet. in Neron. 25 [...]
Qui citharam tantum pulsat, non etiam accinit, inquit Budaeus. [...]
Quae cithara canit. Ter. Phorm. 1, 2, 32 [...]
Cithara canere. Nep. 15, 2, 1 Nam et citharizare, et cantare ad chordarum sonum doctus est a Dionysio. Metuo, ne sit recentius verbum, Nepoti, vt alia, temere, inculcatum. [...]
piscis e rhomborum genere pessimus Plin. 32, 11 s. 53.
Ab Isid. 4, 11. inter instrumenta medicorum refertur. Citicula est, in qua circumducta collyria resoluuntur. Erit enim lenis. Nam aspera frangi potius quam resolui collyrium facit.
vid. CITRA.
CITO, are. CITATIM, CITATVS, CITO, adu. vid. CIEO.
Chamelaea herba. Apul. de Herb. c. 111.
mala, eadem quae alias cotonea. Theod. Med. de Diaeta c. 15. Est a barbarie saeculi, vel librarii adeo, pro Cydonia.
vid. CYTORVS.
Praepositio faciem aut latus rei pro termino sumtae, quod nobis propius est, indicans, accusatiuo casui seruiens: cui opponitur Vltra; a Cis deriuatur, cuius significationem habet. [...]
Eadem significatione, sed sine casu. [...]
vetustissimos scripsisse inuenimus. Cato apud Priscian. p. 599. Citer ager alligatus ad sacra erit. Hinc
Compar. Gallia citerior Cic. de Prou. cons. c. 15. [...]
Quae nobis proxima sunt. [...]
Eadem quae MELISSOPHYLLVM.
Vt, Ager citratus et vltratus, i. citra vel vltra limitem situs, sibi opponuntur. Agrar. Ed. Goes. p. 298 sq.
Simplex non reperitur. vid.VLTRO.
Arbor. Isidor. 17, 7 [...]
et plur. Citria apud Apic. 1, 21 et 4, 3. de Cucurhitarum genere intelligit Listerus.
pro Citro arbore est Pallad. Iul. 3, 2. Sed al. Citreum.
Duorum generum arbor commemoratur. [...]
Lignum Citri Africanae, de qua n. 2. [...]
Seminarium arborum Citri, Medicae nempe, Pallad. Febr. 24 extr. Citreta tegumentis defenduntur a frigore.
interdum CITRIVS, a, um. Ad vtramque arborum, de quibus diximus, refertur. [...]
Aliud Adi. [de cucumere, In Italia virides, et quamminimi, in prouinciis quammaximi et citrini aut nigri, i. Citri siue auri colorem habentes.
Eiusdem rei publicae particeps. [...]
A Ciuibus appellata est, quasi Civium multitudo. [...]
i. iura exiguae ciuitatis. Et Apul. Met. 10 p. 238 Ad quandam ciuitatulam pervenimus. [...]
Quod ad ciues pertinet, diuersa quidem ratione, quam ipsa Substantiua definiunt. [...]
Animus ciuilis ac moderatus alienae pariter ac suae ciuitatis memor, s. alios aeque ac se ciuem esse cogitans. [...]
Ciuili ratione. Vir ciuiliter eruditus Gell. prooem. i. vt possit ciuitatem regere. [...]
Idem fere, quod ciuilis. [...]
Ciuitate donare. Gloss. Isid. vid. Barth. Adu. 26, 15.
confandi solent cum d in MSS. Burm. ad Calpurn. Ecl. 1, 55. Cort. ad Sall. Cat. 26, 4. et Iug. 22, 1 etc.
vel vt quaedam habent exemplaria, CLAVOLA, Scissio lignorum vel praesegmina, auctore Nonino 4, 473 Laudat Varro. [...]
intell. plaustrum s. carrum, vndique clabulis confixum s. contextum, et capsum ex clabulis factum habens, ad res, quae imponerentur retinendas, ne defluerent. [...]
Vt, Cursus clabularis, qui militibus concedebatur, quoties ex aliis in alia loca celeriter transferri eos oporteret, vt est in l. 22 [...]
Volunt esse proprie ramorum [amputationem. Illud certum, stragem, ruinam, caedem, eo notari. [...]
Fons in Phrygia. Plin. 31, 2 s. 16 [...]
Iterdum Aduerbium, interdum Praepositio Accusatiuo et Ablatiuo casui seruiens, significat Occulte. [...]
Aduerbialiter Ter. Eun. 3, 5, 41 [...]
Idem. Macrob. Saturn. [...]
Vt, Poeta clancularius, qui suppresso nomine suo, dicta quaedam et foeda probra scribit: quae mauult alterius videri. [...]
Occultus. Plaut. Amph. 1, 2, 28 [...]
i. Abscondite, vt ait Nonius 1, 176. [...]
Archaice CLAMOS, oris. m. Vox elatior, a [vel dicta, quibus etiam cognatum est. [...]
A [ductum, et est Vociferari. Ter. Adel. 1, 2, 11 Clamant omnes indignissime factum esse. [...]
Vt, Ouid. Met. 8, 229 Ora patrium clamantia nomen.
etc.
Qui clamat. Cic. de Orat. 3, 78 c. 21 [...]
Vt, Clamatoria auis, quae alias Cliuia a Labeone Prohibitoria dicitur Plin. 10, 14. Clamatorium genus laudatur Cic. Q. Frat. 3, 3. Sed mel. declamatorium.
Clamore obstrepens, Vociferator, etiam locus, vbi frequenter et multum clamatur. [...]
vid. CLAM.
Verbum ex sono ipso fictum, quem, velut fractum, i. tremulum, et crebrum significare videtur. [...]
Auium quarundam crepitus et frequenter Sonus tubae. [...]
Fluuius Campaniae iuxta Acerras vrbem. [...]
CLAREO, CLARIFICO, CLARIGO, CLARITAS, vid. CLARVS.
Colophoniorum oppidum, a quo CLARIVS Apollo dictus est, Seruius in illud Virg. Aen. 3, 360 [...]
Proprie dicitur Lucidus. [...]
Vt, Plaut. Rud. 2, 6, 52 [...]
Sequiori aeuo dicebatur dignitas eorum, qui Clarissimi appellabantur. [...]
Luciditas. [...]
Nobilitas, fama. [...]
in comica laudatione domus, vocat eam Clarorem merum, i. lucem, claritatem meram.
Clarum ostendere vel reddere. [...]
Clarum, i. nobilem et insignem atque illustrem esse Ennius apud Cic. Off. 1, 84. [...]
Generatim clarum fieri. [...]
Clarum reddere. [...]
Vox Ecclesiae Cyprian. Ep. 77 c. 2 (Oxon. Epist. 76) et Augustin. octog. trium Qu. 62.
idem quod Clarere putatur. [...]
Aduocare, inuitare, Lucret. 5, 945 [...]
Bellum indicere: verbum ad Romanum morem pertinens, quem declarat Seruius in illud Virg. Aen. 9, 52 [...]
Est sollemnis expostulatio, vt vidimus, et ipsa belli denuntiatio. [...]
Nauium multitudo sollemnt significatione et propria. [...]
Proprie Adiectiuum, quod statim considerabitur, intell. [...]
Quod est classis, vel ad classem pertinet, pro diuersa Classis significatione. [...]
Qui in classe pugnat. [...]
a Classico haud dubie.
Sic volebat Turn. Sed Scal. et Sciopp. Classicos, v. v. n. 3.
s. CLATRI, sine adspiratione: Clathrum enim et Clathra nondum inuenimus: et Caper de verbis dubiis p. 2248 [...]
Clathris claudere. [...]
dedimus in CLATRI.
Fustis teres, ex vna parte capitatus, ad claui similitudinem: certe crassior et coni forma, vt sunt naturaliter rami, qua trunco adhaerescunt. [...]
s. CLAVOLA, ae. f. Dimin. Alii clauolas, alii taleas appellant Varr. R. R. 1, 40, 4. Vid.CLABVLA.
vt quidam pro clabularis legunt apud Ammian. Vid.CLABVLARIS.
inquit Festus. Plaut. Merc. 5, 2, 11 Egomet mihi comes, clauator, eques, agaso, armiger. Add. Rud. 3, 5, 25.
Qui clauam fert. [...]
vid. CLAVVS.
vid. CLAVVS.
Gens antiquissimarum et nobilissimarum vna, minorum tamen gentium, i. post reges exactos demum allecta. [...]
A Claudio, vel Claudiis tractum nomen. [...]
A Claui dictum videtur, quam nempe ad occludendum etiam adhibitam, suo loco ostendimus. [...]
Vid. suo loco.
Saepe adfuit. [...]
etc.
Pro Tecto, vel in genere pro eo, in quo aliquid includitur. [...]
Clausura, siue in quo aliquid [...]
clauditur.
etiam vetuste scribitur, quod vid. suo loco.
qui claues et caetera, quae ad claudenda ostia pertinent, facit. Claustrarius artifex Lampr. in Heliog. c. 12.
vel, vt plerumque scribitur,
(Andronicus) sic dixit, qui claustris ianuae praeesset, eadem scilicet figura, qua Aeditimum dici videbat, qui aedibus praeest Gellius 12, 10.
Id, quod claudit, siue alicuius rei conclusio. [...]
Castrum, munimentum. Vid.CLVSVRA.
Altero tantum pede recto incedere, vel, Alterum pedem infirinum et instabilem aut curtum habere ac vacillare. [...]
lemma. Cic. Orat. 173 c. 51 Nihil inconditum, nihil curtum, nihil claudicans, nihil redundans.
Idem. Plin. 28, 4 [...]
Idem. Veget. 1, 26, 1 Claudiginem longi temporis, fecit remorata basis.
aliquantum claudus, sed vt adhuc dissimulari possit.
apud Priscian. 10 p. 889 med. An vbi vos sitis, ibi consilium claudeat. Conf. CLAVDO n. 5.
et CLAVICVLVS, vid. CLAVVS.
vid. CLAVA, et CLAVIS.
Instrumentum quo ostia, arculae, et id genus claustra reserantur et aperiuntur. [...]
Vt, Conchae clauiculatim vndatae, h. e. intortae et crispatae ad similitudinem clauicularum vitis. [...]
Qui clauem fert. Sic vocatur Ianus ab Ouid. Fast. 1, 228. quia clauem gerebat, vt paullo ante dixerat.
est ex CLAVA, vbi vid. it. CLABVLA.
CLAVSTRARIVS, CLAVSTRITIMVS, CLAVSTRVM, CLAVSVLA, vid. CLAVDO.
postea Claudius dictus, Sabinorum dux, qui post exactos reges, cum quinque millibus clientum et amicorum Romam venit, et susceptus habitandam partem vrbis accepit, ex quo Claudia et tribus est et familia nominata, vt ait Seruius ad illud Aen. 7, 706 [...]
A Claudendo dictus vidert potest: ad id enim figitur vt claudat, siue contineat aliquid. [...]
Idem. Marcell. c. 33.
Videtur munus s. donatiuum militibus datum ad clauos caligares, eo certe obtentu. [...]
Haec Priscian. 5 p. 655.
Vrbs Ioniae Asiaticae. [...]
Populus ex vrbe Clazomenis oriundus Plin. 2, 58.
Philosophus Stoicus, cuius lucerna in accuratae et subtilis diligentiae prouerbium abiit. [...]
inter nomenclaturas polygoni herbae commemoratur 27, 12.
Herbarum quarundam nomen. [...]
Herbae genus. Plin. 25, 8 s. 54 inter Aristolochiae genera. Add. Apul. de Herb. c. 19.
Illius est, qui non irascitur, nec seuere nimis punit. [...]
Sine ira, moderate. [...]
Euagorae filius Lyndius, vnus e septem Graeciae sapientibus, cui sententia tribuitur [etiam ab Ausonio in ludo v. 16 sq.
Adolescens Ambraciota, cui, quum nihil accidisset aduersi, e muro se in mare abiecit, lecto Platonis libro, de Animorum immortalitate Cic. Tusc. 1, 84. [...]
et CLEONE, singulari numero, oppidum in via situm, quae Argo Corinthum ducit: Ouid. Met. 6, 417 [...]
Vt, Sil. 3, 34 [...]
Herba eadem cum Clinopodio, teste Plin. 24, 15.
Aegyti regina, quae Iulium Caesarem amoribus suis irretiuerat, et Antonium perdidit. [...]
Est Furari a [
Reines. ad Petron. c. 58 Cleponem existimat vocari Mercurium. Sed varia est Lectio. al. Occuponem, quod probat Burm.
Fur. Plaut. Truc. 1, 2, 9 Dum illi agunt quod agunt, sunt caeteri cleptae, i. furantur.
Vas vitreum, graciliter fistulatum, quod temporis mensuram in iudiciis praesertim praestaret. [...]
Est Vermiculus aluearibus noxius. [...]
Qui est de Clero. s. pars Cleri. [...]
et 7, 2.
Munus clerici. Hieron. Ep. 3 s. Epitaph. Nepotiani; it. Ep. 4 ad Rustic. et 101 de opt. Gen. Interpr. c. 5.
Id quod corrupte liripipium vocatur. Vid. Becmann. Origg. v. Nausea.
Sic describitur ab Hieronymo in Orat. Hierem. Clibanus est coquendis panibus aenei vasculi deducta rotunditas, quae sub vrentibus flammis ardet intrinsecus. Formam illius aliquo mode etiam describit Col. 5, 10, 4. [...]
Ita apud Persas vocabantur Cataphractarii, seu equites vndique armis muniti. Lampr. in Alex. Seu. 56 [...]
apud Isidor. 20, 2 in testa coctus: est itaque is, qui clibanites Graecis dicitur. Testa idem quod Testum.
Thynni iugulus est, qui praecipue in recenti hoc pisce commendatur. [...]
Graecis Clauigerum significat, [a Claue. Plin. 34, 8 Fecit et quadrigas, bigasque et cliduchon eximia forma.
Qui habet patronum, quem colit: siue ab hoc ipso verbo corruptum sit nomen, s. a [celebro. [...]
Etsi Cliens communis est generis, legitur tamen Clienta, vt obseruat Charisius 1 p. 77 [...]
Status aut conditio Clientis, item Clientum multitudo. [...]
Ad verbum inclinatio est, vel declinatio, nempe caeli, et in eo Zodiaci praesertim, ad certas plagas terrae: ipsaeque deinde plagae, regiones, et quasi Zonae climata vocantur. [...]
Telorum quoddam genus apud Gell. 10, 25. Sed editur Clunaculae, vbi vid.
Terrae motus species. Ammian. 17, 7 Climatiae, qui limes ruentes et obliqui, vrbes, aedificia, montesque complanent.
Scalae, Gradus apud Graecos. [...]
Gradus est ad verbum, et a Latinis adhibetur pro Gradu, et velut Epocha quadam aetatis humanae, in quantum tempus vnum altero periculosius esse putatur. [...]
Vt, Climactericus annus Censorin. c. 14. [...]
vid. CLINO.
Latine Lectus, vel Lectica dicitur, vnde Hexaclinos, Torus discubitorius, qui sex capiebat, de quo loco suo. Hinc etiam Triclinium dicitur. Et Clinice et Clinici.
pro Cingere, a Graeeo Sed pro cingere legendum esse cludere, Sealiger, ipsum vero verbum monuit.
Medicina, quae victu et pharmacis corporibus aegrotorum, quorum lectis assident medici, i. [medetur. [...]
Medicus, ab inuisendis aegrotorum lectis, quasi Lecticularius. [...]
Verbum Graecum, quod Inclino significat: non est in vsu frequenti, sed tantum eius composita. [...]
in Pegaso v. 52 Clinata est vngula. Add. Id. ib. v. 86. it. 259.
De inclinatione elementorum et primorum corporum, Id facit exiguum clinamen principiorum.
Palaestra lecti. Sueton. Domit. 22 Libidinis nimiae assiduitatem concubitus, velut exercitationis genus, clinopalen vocabat.
Herba, apud Dioscor. 3, 90. et Plin. 24, 15.
Vna ex Musis, a gloria et celebritate rerum gestarum quas canit, nomen habet, a verbo Graeco [quod est laudo. [...]
vel CLVPEVS, scribi debebat. Verum refertur vulgo ad CLYPEVS, vbi et nos damus.
Sellae dossuariae, quae iumentis imponuntur, ad accipienda vehendaque commodius onera. [...]
Qui clitellatus fert onera, vt, Columel. 2, 22, 3 [...]
Italiae oppidum est, ad montem Garganum Pomponio Melae 2, 4.
de Coleis Cliterninis vid. s. l.
Ptolemaeo] siue CLITORIVM, i. n. Vrbs Arcadiae, apud quam spelunca est, ex qua prosluit aqua, quam si quis biberit, protinus sit abstemius. [...]
et CLIVVM, i. n. [Est fastigium et ascensus collis, vel ipse adeo collis. [...]
Difficilis, arduus; vt, Cliuia auspicia, Quae aliquid, inquit Festus, fieri prohibebant. [...]
Vt, Cliuosus locus. [...]
Auis, legitur a quibusdam Plin. 10, 14. Vid.CLIVIVS.
Locus cauus, per quem colluuies quaedam fluit. [...]
Vt, Cloacale flumen, dixit Cato, pro Cloacarum omnium colluuie, Festus. Foetulentia Sidon. Epist. 3, 13.
Non satis accurate, cum verbum potius a nomine ductum videatur.
Pecunia purgandis cloacis attributa. [...]
eadem, quae CLVACINA, huc referenda tanto magis, quod et etymon commune habet, et ad cloacas a Christianis scriptoribus refertur. [...]
Veteres dixerunt pro CLAVDICARE, vbi vid.
se dici sollemni mutatione literarum maluere quidam CLAVDII, v. v. Sic
pro Claudo, sed vt simul intelligatur oculos. [...]
Herbae nomen apud Apul. c. 8 quam Sceleratam, Batrachion, et multis aliis nominibus appellat.
tribuit Popma Att. 12, 3 extr. Sed al. aliter legunt. Nec certi quid admittit corrupta breuitas.
vid. post CLOSTRVM.
vt refert Plin. 7, 56. Nomen fictum a [neo, vnde et Parca Clotho nomen habet.
Idem, quod Claustrum. Cato 13, 3 [...]
per foramen, quo clauis immittitur.
Vna trium Parcarum, dicta [a nendo, quae neat et e colo ducat, atque in fusum glomeret, fata hominum. [...]
vel CLOACINA, vbi vid. sub CLOACA.
Et ita legit Scaliger in Varron. de L. L. 6, 6 pro Claudacus.
Indifferenter positum pro [...]
Goes. p. 181 sq. Latera clusaria, et anguli clusares, qui cludunt et finiunt agrum.
et 183 eodem sensu.
Qui cludit, s. includit. Clusor statarius nemora circumuenis Sidon. Epist. 8, 6.
Quod claudi potest et aperiri. Plin. 9, 37 Inest iis esca, clusiles mordacesque conchae, ceu mitulos videmus.
vel CLVDEN, inis. n. Gladius, quo scenici vtebantur, si quando in scena caedes simulanda esset; ita forte fabricatus, vt, dum penetrare in corpus videtur, redeat in manubrium, ex eoque elateris ope statim vi cessante resiliat. [...]
vel CLVO, ere. [Nominari, perhiberi, putari. [...]
Habet Participii formam, a Cluo, et respondet Graeco [
Videtur antiquum Adiectiuum fuisse, quod celebrem significaret. [...]
Sed vid.GLVMA.
Scal. coniic. saginarius) quod ad clunes dependeat, vel quia clunes hostiarum diuidat. [...]
Conf. CLVRA.
Saepius in plurali CLVNES, ium. m. et f. Nates, siue Natium tumor. [...]
Quasi Clunatus; vt, Clunae simiae, quas a clunibus tritis sic dictas existimat Festus, vt vidimus.
Aliud Adi. Petron. 59 Lanx clunaria. Sed nemo eam interpretatur: coniecturarum affatim.
Vt, Dorsifera et clunifera mula: in Epitaph. mulae P. Crassi. Vid. Ferret. Mus. Lapid. p. 344.
vid. CLVEO.
s. CLVRIA, ae. f. Simia. Clura,
Add. Arnob. 3 p. 110.
dictus est Ianus, quod pace templi eius portae clauderentur. Ouid. Fast. 1, 130 [...]
Oppidum est mediterraneum in Tuscia, sub quo sepultus est Porsena. Vid. Plin. 36, 13. Hinc
Vt, Clusinum vulgus Sil. 8, 480. Far Clusinum, candoris nitidi Columel. 2, 6, 3. [...]
pro eo, qui Graeca litera CLYSTER est, aliquoties optimi codices Celsi et Scribonii, v. g. apud hunc Comp. 109. 179. 193 etc. apud illum 2, 17. 3, 21. Vid. Io. Rhod. ad Scrib. 179.
vid. CLVSIVS.
vid. CLVDO.
vid. TRIBVS.
s. CLVSVRAE, arum. f. Appellantur ab Impp. Custodiae limitum, et, vt Suidas interpretatur, [
Diosc. 4, 37.
Oceani et Thetyos filia, teste Hesiodo in Theogonia.
vocantur Sorores Phaethontis. [...]
Vt, Stat. Silu. 1, 2, 123 [...]
Vt, Proles Clymeneia, i. Phaethon Ouid. Met. 2, 19.
Plutonis cognomentum est, apud Ouid. Fast. 6, 757 [...]
vid. CLVPEA.
et CLYPEVS, i. n. et m. [Scutum, et in eo imago. [...]
vel CLVPEO, are. Tanquam clypeo munire. [...]
Clypeo munitus. Plaut. Curc. 3, 1, 54 [...]
Speciem habens clypei, apud Plin. 37, 12 Figura clypeidos et rotunda. Harduin. Cycloides, vbi vid.
Purgatio, lotio, lauamen, clyster. Acri clysmo aluum ducere, trahere Scrib. 155. 194. 197. Vid. EVDIAETON, ex Festo.
Medicamentum, quod per inferiorem partem, purgandi gratia, in ventrem immittitur, [quod est abluere. [...]
Idem. Clysterio immitti per anum Scribon. 114. Per clysteria chaldam immittere Id. Comp. 118. Conf. CLYSMVS.
Tyndari filia ex Leda, vxorque Agamemnonis, et mater Orestis: quae quum Agamemnonem ab Aegistho adultero interfici curasset, interfecta est et ipsa ab Oreste filio. Ouid. Amor. 1, 7, 9 [...]
vel CLYTIE, [Puella ab Apolline adamatae quondam: sed quia concubitum Apollinis cum Leucothoe, Orchamo patri Leucothoes prodidisset, paterque iratus viuam defodi natam iussisset: iratus Apollo a conuersatione Clyties in posterum se continuit. [...]
Vnus ex Centauris. Ouid. Met. 5, 87. Flacc. 1, 146. Significat celebrem, vt Clutus, de quo sub CLVO.
est Acus, qua mulieres caput scalpunt, Festus. Ortum nomen videtur a [scalpo. Festus ponit Accusat. plur. Cnasonas. Hinc ortum quorundam monstrum Cuasones.
Sed Harduin. CNEDINVM, a [vrtica. Conf. CNICVS, ex Plin. 21, 15.
Frutex coronarius. Hyginus Casiam interpretatur apud Plin. 21, 9 s. 29. Vid. mox CNESTRON.
Herba. Plin. 13, 21 s. 35 Fruticem Thymelaeam alii pyros achnen, alii cnestron, alii cneoron, vocant.
vel CNICVS, it. CNECVS, i. [Herba, quam Scribon. 135 commendat inter mollientia: Semina Cneci, s. Gneci inter coagula Columel. 7, 8, 1. [...]
Vrtica, piscis. Plin. 32, 11 s. 53.
Herbae nomen volunt Plin. 21, 16 s. 56. Sed Cnicos ibi meliores. It. 13, 21 pr. Sed ibi est Granum Gnidium. De Cocco Cnidio, vid. statim sub CNIDOS.
vel GNIDOS, Vrbs Cariae, vbi Venus colebatur, et promontorium. Horat. Carm. 1, 30, 1 O Venus, regina Cnidi Paphique. Vid. Plin. 36, 5.
et Verr. 4, 135. Cnidia Cypris Auson. Epigr. 57, 1. [...]
Nidor. Gloss. Vet. Habet Arnob. 7 p. 212 [...]
vid. GNOSOS.
Sic legendum pro Chodaces Vitruu. 10, 6 in descriptione machinae Ctesiphontis. [...]
vid. COOS. In triclinio Coa, in cubiculo Nola Quinctil. 8, 6, 53
Simul accedere, addi. Plaut. Curc. 2, 3, 65 Quia de illo emi virginem triginta minis, vestem, aurum: et decem pro iis coaccedunt minae, i. simul dedi.
tribuit e MSS. Thomasius, et vult idem esse, quod exacerbo. [...]
Cumulare, congerere, addere. Cic. de Lege Agr. 2, 66 [...]
Conf. Cael. Aurel. Tard. 4, 3.
Acidum fieri. [...]
etc. Vid.COGO.
Simul addere. Cato R. R. 40, 2 [...]
Simul adiicere seu addere. Columel. 12, 21, 2 [...]
In barbaris numeratur a Voss. de Vit. L. L. 4, 4 p. 692.
vid. Borrich. p. 62.
et 19.
Pass. Ambros. de Spir. S. 3, 12. Christus solus est coadorandus. Iustinian. l. 6 §. 2 C. de summa Trinit.
In vnum cogere. [...]
apud Orosium esse dicitur.
Arcte aedificare. Cic. Att. 13, 33 [...]
Vt, Loci coaedificati Cic. Partit. 36 c. 10.
al. cohaerescit. vid. not. Iun.
pro Aequus. [...]
Idem quod Aequare. Coaequare aream Cato R. R. 91. [...]
Vt, Coaequati dignitate, pecunia,
Idem quod Aequalis. Columel. 8, 14, 8 [...]
Vt, Honoris coaequalitas Modest. ICt. D. lib. 27 t. 1 leg. 8 pr.
Simul aestimare. Cels. l. 67 §. 1 D. de furt. Furti actione hoc coaestimabitur.
Elusdem aetatis. Pseudo-Porcius Latro in declamatione in Catilinam c. 2 [...]
Eiusdem esse aetatis. Tertull. de Resurr. Carn. 45 Coaetaneant natu.
Eiusdem aeui. Laudatur Cic. in Vatin. 31 c. 13 [...]
de ouis diu seruandis, Deinde eluunt, atque ita paleis aut furfuribus obruunt. [...]
Vt, Lapides coaggerati Seru. ad Virg. Aen. 5, 273.
Simul agitare. Apic. 2, 1 Tessellas coagitabis. Add. Id. 4, 3. [...]
Coniungere. Vitr. 8, 7 p. 170 [...]
Idem. Vitruu. 2, 9 p. 34 [...]
Videtur esse artifex, qui coagmentat, compingit.
Ea pars viscerum, qua ad densandum lac vtimur. Plin. 8, 32 s. 50 [...]
Constringere, densare: cuius Passiuum est Coagulor. [...]
Et Tertull. de Carne Christ. 4 Homo in vtero coagulatus.
etc.
Cohaerere, concrescere. [...]
ne coalescat, i. increbrescat, confirmetur inter homines. [...]
Si est Verbum, significat per alluuionem aliquid augere. [...]
de alveis apum, Sed ita vti quum parum sit qua compleant, eas coangustent: ne in vasto loco et inani despondeant animum. [...]
Vndique angustus. Fest. Conauditum, Coauditum sicut coangustatum dicitur. Quid. leg. Conagulatum.
Apte coniungere, parare, accommodare. [...]
Apta coniunctio.
Superl. Mart. Capella 2 p. 35 Nisi haec, quibus plenum pectus geris, coaptissima egestione vomueris. al. Coactissima.
vel COARTO, are. [Adstringere, coniungere. [...]
Vt, Cic. Att. 2, 10 Cneius noster quid consilii ceperit, capiatue nescio: adhuc in oppidis coarctatus.
Compar. Laudatur Gell. 9, 2 Si interpretari coarctius velis. Vulgo legitur Coactius.
vel COARTATIO, onis. f. [
vel COARESCO, ere. Vitruu. 7, 11 Ab ignis vehementia conferuescendo cum coaruerint.
Redarguere, reprehendere, peccatum alicuius ostendere et prodere. Cic. de Inuent. 2, 137 [...]
ap. Reines. Ep. 44 ad Daum. p. 125. i. qui iisdem armis vtitur.
i. facere, vt muti loquantur articulate.
Legebant quidam Tacit. Hist. 1, 5. 4 [...]
Contabulare significat, Assis enim tabula est. Vitruu. 7, 1 Cum coassatum fuerit. Legitur et Coaxo.
s. COAXATIO, onis. f. [Contabulatio. Plin. 36, 25 Necessarium binas per diuersum coassationes substerni. Coassatio transuersa sternatur Vitr. 7, 1.
Idem quod Assolet. Sic legebat Acidal. Plaut. Epid. 1, 1, 5 Quod coassolet. scil. Fieri. At alii aliter legunt: Gronou. eo assolet.
Hinc
Inde
Prouocatur ad Cic. de Nat. Deor. 2, 119 [...]
Vt, Constructio coaugmentata legitur Mart. Capell. 5 p. 167. Alii autem legunt Coagmentata.
Idem quod Coassare. [...]
est COASSATIO.
Piscis. Plin. 32, 11 s. 53 Chalcis, Cobio, Callarias, asellorum generis.
Tithymali species est apud Plin. 26, 8 s. 45 Septimum (Tithymali genus) dendroides cognominant, alii Cobion, alii Eptophyllon etc.
Siciliae rex, ad quem Daedalus ex Creta aufugit: insequente Minoe Cretensium rege, quem tandem a Cocali filiabus interfectum esse refert post alios Silius, cuius locum damus in COCALIDES. [...]
Filiae Cocali Sil. 14, 42 Postquam perpetuas iudex concessit ad vmbras, Cocalidum insidiis, etc. Vid. ibi Interpr.
Siciliae lacus: ex quo salem Cocanicum nominant. Plin. 31, 7 Adulteratur Siculo, quem Cocanicum appellavimus, nec non et Cyprio maxime simili.
vid. COCETVM.
vid. COCCVM.
forte etiam COCCVS, i. m. [Nobile illud granum, quo essicitur ille laudatus color coccineus, acutissime rubens s. puniceus, ex purpura etiam exsplendescens, sed exsplendescens s. radians tantum e violaceo. [...]
Cocco tinctus. Lamprid. Alex. 42 [...]
Idem. Coccinei acini Plin. 21, 31. Lacernae coccineae est lemma Martial. 14, 131. Si Veneto Prasinoue faues, qui coccina sumis.
Idem. Coccinas Martial. 4, 28 absolute posuit, pro vestibus eius coloris. [...]
Coccina veste indutus. Martial. 5, 36 [...]
coniunctim quidam scribunt, pro Coccum Gnidium v. v.
Auis est, de qua Plin. 10, 9 s. 11 [...]
s. CVCETVM, i. n. [
vel COCLACAE, dicuntur Lapides ex flumine rotundi ad cochlearum similitudinem. Festus.
s. COCLEA, ae. f. [Proprie videtur esse Testa limacis: licet plerumque pro Ipso limace, qui testam habet, accipiatur. [...]
Locus, quo aluntur cochleae. Varro de R. R. 3, 14, 1 [...]
vel COCHLEAR, is. n. [Instrumentum quod Martial. 14, 121 [...]
N isi forte scriptum sit Cochleari, pro Cochlearii.
Vt, Pompon. apud Nonium 2, 284 Vbi insilui in cochleatum eculeum, ibi tolutim tortor: Videtur Equuleum, in quo torquentur, lasciuia comica designare.
via circa praeruptos montes per anfractus spirales munita.
s. COCLIS, idis. f. Significat, quae cochleae aliquam similitudinem habent. [...]
s. COCHLETA, apud Sueton. Iul. Caes. 39 legit ex MSS. quibusdam Boxhornius, et huc accommodat locum Festi, Cocleta ager, in quo frutices existunt in modum cochlearum. [...]
quis esset, disputatur ad illud Plauti Asin. 1, 3, 51 [...]
Cunctari in emendo. Quinctil. Decl. 12, 21 p. 263 Vendidit quantum voluit, quanti voluit -- fortasse diu cocionatus est. Vid. Salmas. de Vsur. p. 345 sq.
Idem ac Cocio. Gloss. Vet. [Al. Gl. Cociatria (Scal. Cociatrina malit) [
vid. sub COQVO.
Ab antiquis dicebatur, qui vnum tantum oculum habebat. Plaut. Curc. 3, 22 [...]
s. COCOLVBIS, is. f. Hispanis vuae genus est, quam Dyrrhachini Basilicam minorem vocant. Plin. 14, 2. Columel. 3, 2, 19.
COCTA, COCTIBILIS, COCTILIS, COCTIVVS, COQVVS, vid. COQVO.
vid. sub COQVO, it. COACTILIA.
vid. COTONA.
et COCVS, vid. COQVO.
Vt, Claud. in Ruf. 2, 471 Dextra Cocytia findit Aequora.
Sed vt canis sine coda. Haec Nonius 2, 135. [...]
Auctore Festo, Ager trans Tyberim, quod in hoc virgulta nascerentur equinis caudis similia. [...]
Idem qui Caudex, truncus arboris. Columel. 4, 8, 2 de abldqueatione, Recedere ab ipso Codice instar vnius digiti spatio conueniet, atque ita radiculas praecidere. [...]
Paruum codicem significat. [...]
Vt, Potestas codicillaris Lampridio Alex. Seuer. 49 [...]
Legebatur Plin. 21, 11 s. 38 Herba est bis quotannis florens, vere et autumno, aestates hiemesque fugiens. Sed Harduin. Cyclaminum.
Naues dictae sunt, quae et [...]
quod e Codicibus s. Caudicibus, factae essent.
vid. CAVDICARII.
Pro Caudicula, vel Caudula Apic. 7, 1.
i. Syria caua, inter Libanum et Antilibanum velut excauata. [...]
vid. CAELEBS supra.
Monstrosum verbum Valentinianorum vt videtur, Tertull. adu. Valent. 23 [...]
vid. CAELESTVS.
Quasi tu ventralem s. ventricularem dicas, intell. morbum. [...]
auctore Festo, a Coele quodam ex Hetruria, eo quod in eo domicilium habuit. Alii aliter. Vid. CAELIVS. [...]
vid. CAELVM.
Vna vel mutuo emendatus. [...]
vid. CAEMENTVM.
Proprie Cubiculum dormitorium: apud Christianos locus, vbi mortuorum corpora conduntur, ad indicandam spem resurrectionis. [...]
Emere plura significat, vel Simul emere. [...]
Vt, Hor. Serm. 2, 3, 245 [...]
De matrimonii Romani genere in primis dicitur. [...]
Quod cum aliis emendum offertur, quia per se ob vilitatem pretium non inuenit. [...]
Vt, Testium coemtor Apul. Apol. p. 321. Iuuen. Sat. 14, 293 Frumenti dominus clamat, piperisque coemtor. Alii legunt Coemti.
in plurali Coenae, arum, Cibus a pluribus vna sumtus, cibus communis, [quod Plutarcho placuit Sympos. 8, 6. [...]
Cibum communem aut vespertinum sumere. [...]
et Att. 9, 8. Vna coenantes Hor. Serm. 2, 8, 18.
Qui coenauit, coenam sumsit. [...]
Cupere coenare. Martial. 11, 78 Coenaturit Vacerra, non cacaturit.
Frequenter coenare. Cic. Fam. 9, 7 [...]
Locus ad coenandum in superiori domus parte. [...]
Locus ad coenandum, sed non in alto, vt Coenaculum. [...]
Qui coenaculum conduxit. [...]
siue exercere dicebatur, qui domus totas conductas per singula coenacula inquilinis locabat, vt inde quaestum faceret pluris in summam locando. [...]
Vt, Fames coenatoria Sidon. Epist. 2, 9 Vestis coenatoria Capitol. Maxim. 4. Etiam
Pro Veste coenatoria, in qua discumbere in conuiuiis solebant, quae et alio nomine Triclinaris toga dicebatur. [...]
Ad coenam pertinens. Plaut. Capt. 3, 1, 36 Nunc ibo ad portum hinc, est illic mihi vna spes coenatica.
Locus vbi communi studio ac sumtu et cibo etc. vita ducitur. Hinc
Qui in coenobio viuit. Hieron. Epist. 22 [...]
tribuunt, Gebhardus atque Pareus Caelio apud Quinctil. 4, 2, 124 [...]
Lutum dicitur. Plin. 14, 22 [...]
Plenus coeno. Pecus P. Chrysolog. sermon. 1. [...]
Coeno conspersus. Tertull. de Pallio 4 Pedes coenulenti.
et ii, itum, ire. [Simul ire, conuenire: Latissime patet, corporumque et animerum coniunctionem notat. [...]
Vt, Honestae rei societas coita Vlpian. l. 57. ff. pro Socio. Conf. ibid. l. 32. et 33.
Si verbum est, significat, quod facile coit et apte iungi potest. [...]
vid. COHIBILITER.
Actus coeundi. [...]
Vsitatissime de Venere dicitur. [...]
Verbum, quo veteres vtebantur pro Incipio. [...]
Idem. Laudatur, falso puto, Gell. 2 vlt. Nos vero, vt coeptus noster est. [...]
Idem quod Incipere. Ter. Eun. 5, 7, 1 [...]
Quasi tu Collegam episcopatus dicas. Sidon. Epist. 4, 25 Consilio cum coepiscopis communicato. Conf. Hieron. ad Lucif. cap. 9. et l. 7 §. 7 C. de summa Trin.
Alludit ad collegium Epulonum Iouis, de quo s. l.
Simul equitare. Liu. 37, 18 Coequitauerant autem sex millia equitum. Sed Gronou. Cum equitatu: erant autem sex millia equitum.
Ex Con et Arceo compositum; vndique arcere, i. arctare et. continere, atque adeo obstare et impedire. [...]
Vt, Animus vitae claustra coercens Lucret. 3, 396. [...]
vt scriptum nonnunquam inuenitur COERCTIO, vel COERTIO, onis. f. [Imperium et auctoritas coercendi, puniendique adeo. [...]
Custos, qui obseruat. Eutrop. 7, 13 Diligens coercitor disciplinae militaris.
Verbum vetus, pro Curare. [...]
modo dedimus ex Cic. de Legib. 3, 10.
Pro vna oberrare. Paul. in l. 3 §. 3
vid. CAERVLEVS.
Conuentus et congregatio quasi Coitus a Coeo. [...]
Nomen Gigantis, quem pariter et lapetum et Typhoeum quinta luna natos esse dicit Virgilius, quo tempore vetat sumere vllius operis initium Georg. 1, 278 [...]
Vna exercitatus. Quinctil. 2, 17, 41 Artem constare ex praeceptionibus (mel. perceptionibus) consentientibus et coexercitatis ad sinem vtilem vitae.
Socius exilii. Ego et coexules experimur Sarisb. Ep. 205.
Harduinus legit Coccygia.
Est mente vna agitare. [...]
Vt, Cogitanti non assistit Praeceptor Quinctil. 1, 2, 12. Nihil vidi tam [extr.
Idem quod Cogitatio. Tertull. de Trin. 6 Necessaria haec membra hominibus fuerunt, non Deo, quia inefficax hominis consilium fuisset, nisi cogitamen corpus implesset.
Idem. Gloss. Lat. Gr. Cogitamentum, [Vid. etiam Vulg. Interpr. 4 Esdr. 7, 22.
Post cogitationem, cum cogitatione, Praemeditate. [...]
Idem. Cic. Off. 1, 27 c. 8 [...]
Quasi dicas Instrumentum aut Receptaculum cogitationum. Tertull. de Resurr. 15 Animae cogitatorium. Conf. etiam de Spectac. 2. et de Anima 14.
Quasi Vna natus, ex eadem stirpe natus, eodem modo vel exemplari natus aut factus. [...]
Conditio et ius cognatorum. Cic. Verr. 5, 176 c. 68 [...]
COGNITIO, COGNITOR, COGNOBILIS, vid. COGNOSCO.
Nomen alteri nomini gentis aut familiae adiunctum, quod fere ab euentu aliquo imponitur alicui, ab eoque ad posteros transmittitur. [...]
Idem. Plaut. Mil. 4, 2, 47 [...]
Cognomine notare. Plin. 21, 3 [...]
apud Nonium 2, 144 Genus cognominationis.
dicimur proprie adhuc ignota, vt agnoscere, quae olim cognita recognoscimus. [...]
Separatim poni meretur, vel ob locum A. ad Her. 4, 25 c. 18 Qui priuatus intolerabili superbia fuerit, eum commodum et sui cognoscentem videre in potestate quis speret?
Vt, Tertull. adu. Marc. 4, 22 Manifesta te mihi, vt cognoscenter te videam.
Apud Mar. Victorin. adu. Arium. 1,..
Vt, Plin. 12, 4 [...]
Qui cognoscit: sed vix aliter, quam in iudicio, idque ipsum diuersa ratione. [...]
Procuratio, siue Munus, quo quis fungitur, quum in foro est cognitor. [...]
Officii genus, vt Rationalis. [...]
Cum causae cognitione. Vid. l. 3 C. de quaest. it. l. 12 C. de reuocat. donat.
Hinc
quod non assecutus est.
Qui cognosci potest. Gell. 20, 5 [...]
E Con et Ago compositum: significat In vnum colligere, sed fere, vt conatus quidam maior et vis intelligatur, siue proprie sumatur, siue metaphorice. [...]
Vt, Arbores Aliae, nullis hominum cogentibus, ipsae sponte sua veniunt Virgil. Georg. 2, 10. [...]
Vt, Coactae naues Caes. Bell. Ciuil. 1, 34. [...]
h. e. Quantum oliuarum vnoquoque die collegeris, siue congregaueris.
Ex ea notione verbi ducitur, qua Lanam coactam dici, et simpliciter coacta, obseruavimus. [...]
Videtur, qui coacta vel coactilia conficit. [...]
vel COACTILIARIA, taberna vero, quam quidam tribuunt Capitolino, Coctilicia est, de qua sub COQVO.
Vt, Causae in breue coactio Ascon. in Verr. p. 76. [...]
olim in auctionibus dicebantur, quasi Quaestores quidam, qui ab his, quibus singulae res in auctione attributae fuerant, pretium exigebant, quasi collectores, quia pecunias cogebant, id est colligebant. [...]
Vehementer cogere. Lueret. 6, 1159 [...]
sub fin. Cohabitatio Paulli Apostoli, i. qui cum illo, et domi illius habitarent.
Add. Cassiod. 3, 48. Augustin. Serm. 1 fer. 2 Pentec.
Eiusdem fere significationis, cuius est Adhaereo. [...]
etc. De atomis. Et de Fin. 1, 17 Atomos ita ferri, vt concursionibus inter se cohaerescant. [...]
Coniunctio, et quasi coagmentatio. [...]
Idem ac Cohaerens. Gell. 15, 16 In naturam rediit, stricta denuo, et cohaesa, de arbore, quam diuellerat Milo.
quod vulgo legebatur in Cic. de Leg. 3 c. 4 a Gronou. eliminatum est, et coërator restitutum.
s. COHERES, edis. [Qui simul heres institutus est. [...]
Idem fere, quod contineo, coerceo, habeo ita, ne discedere, aut dissipari possit, aut euagari adeo. [...]
Vt, Cohibens ventos carcere Ouid. Met. 14, 224. [...]
Vt, Subtile dicendi genus et cohibitum Gell. 7, 14. [...]
Ad breuitatem concinnam, et intra suum se modum continentem, referri videtur. [...]
Idem. Apul. extr. Florid. Fabulam in pauca cogamus, quantum potest fieri cohibiliter. [...]
Quasi hircinae lasciuiae societas legitur a quibusdam in Apul. Apol. vbi sic ex MSS. Elmenh. p. 322, 33 Quae tamen omnia -- omnimodis collurcinationibus dilapidauit.
Idem, quod Honestare: nisi aliquid ornatus, et incrementi adferre dicamus ipsam compositionem. [...]
vel COHORRESCO, ere. Magno horrore vndique, s. toto corpore affici. [...]
Eiusdem originis nomen, et significationis primitiuae. [...]
s. CHORTALIS, e. Adi. a Cohorte villae. Vt, Cohortales aues, quae in cohorte domi aluntur. [...]
et Cohortalinam militiam, et Cohortalina officia, quae omnia legum auctoritatibus ibi firmata reperies.
Simul aut vehementer hortari. [...]
apud Gell. 15, 13 Exercitum suum pransum, paratum, cohortatum eduxit.
pr. Neque cohortatiunculas meas adhibere praesumerem.
Verba suns antiqui lexici, Cohiuum, [Scribitur et Coniuum, a Conniuendo vt reor. Turnebus.
apud Paullinum esse dicitur.
Madefacere. Apul. Met. 8 p. 205, 14 Cohumidare genas lacrimis.
vid. COEO, et COHIBILIS sub COHIBEO.
s. COILVM, videtur esse [cauum, i. penetrale domus, vbi Lares coluntur. [...]
Translate. Arnob. 5 p. 178 Qui sub specie cultionis plus in cos ingeratis maledictionum et criminum, quam si aperte hoc facere confessis maledictionibus coimbibissetis.
i. Verbum Dei homo factus est.
Vehementer, aut totum polluere s. Inquinare. [...]
vel COINQVO, ere. Verbum antiquum et in Religionibus vsurpatum, quod non minus atque simplex Inquio (vnde Inquino) laedere, contaminare, atque polluere significauit, dicique consueuit tum de profana silua, tum de luco, quam siluescentes nimium rami amputabantur, atque ita contactu ferri arbores violabantur. [...]
vid. COEO.
(quorum primum editur, altera duo suspicantur viri docti) videtur esse pulpa s. caro suilla. [...]
Latine dicitur Alapa. Ridicula comminatio Plaut. Rud. 4, 3, 68 [...]
Colaphum infligo Graecum verbum, quod apud Latinos extra sacras literas haud temere reperias. [...]
vid. COLO, colas.
Latine Assentator dicitur. Ter. Eun. Prol. 30 Colax Menandri est: in ea est parasitus Colax.
Iouis filius, cuius meminit Valer. Flacc. Argon. 6, 48
Populi, qui ad Phasim fluuium incolunt, dicti a Colcho Phasidis filio. [...]
Regio Colchorum. Val. Flacc. 1, 52 Vel pendere poenas Colchida iam etc. i. Colchos consueta metonymia. Pro forma
Laudatur quidem Hor. Epod. 5, 21 [...]
Vt, Venena Colchica Hor. Carm. 2, 13, 8. [...]
Aliud Adi. [
vel COLIS, vid. CAVLIS n. 4.
alias dicitur, siue Testiculus, Cic. Fam. 9, 22 [...]
Vt, Coleata cuspis, apud Nonium a Pomponio dici videtur pars illa, qua viri sunt, nec honeste potest nominari. [...]
Piscis. Plin. 32, 11 s. 53 Colias siue Parianus, siue Sexitanus a patria Baetica, lacertarum minimi. Martial. 7, 77 Lacertum Sexitanum vocat.
vid. COLIS.
vid. COLON.
vid. CVLINA.
s. COLLIPHIVM, esse cibum Athletarum, satis constat. [...]
vid. CAVLIS.
vid. CAVLICVLVS.
et similia qui scribunt, non cogitant, esse hanc Analogiam vt Graeci ita et Romani Sermonis, vt N in talibus transeat in sequentem liquidam. [...]
a Verbo Labo, as, ruinam minitari. [...]
Conuelli solutis compagibus. [...]
Metaphor. C. Nepos 3, 1, 2 A Themistocle collabefactus, exilio multatus est.
Vehementer et vndique Labefactare. Ouid. Fast. 1, 566 Et vastum motu collabefactat onus.
Labra labris adiungo. Laber. apud Nonium 2, 168 Peranna, collabella osculum. h. e. functis labris osculare.
totum omnibus suis partibus, vel simul cum aliquo labi. [...]
vel CONLABORO, are. Tertull. de Poenit. 10 Ad renredium collaborare. Vulg. Interpr. 2 Tim. 1, 8 Collabora Euangelio secundum virtutem Dei.
Hinc
Vehementer vel cum alio Lacrimare. [...]
Qui eandem mammam suxit, et eodem lacte nutritus est. [...]
etc. Et Venant. Fortunati Carm. 6, 7 Nulla puella choro neque collactanea ludat.
Idem. Laudatur Iuuen. Sat. 6, 306 [...]
Idem quod Collactaneus. Gruter. Inscr. p. 661. et Spon. Misc. p. 228. Hygin. Fab. 224 Croton collactius Musarum.
vel CONLAETOR, ari. Cum aliis laetari. Tertull. de Idololatr. 14 Conuiuamus cum omnibus; conlaetemur ex communione naturae, non superstitionis.
vid. COLLEVO.
Vinculi genus, quo collum adstringitur. [...]
Ferrum, quo constringuntur colla malefactorum. Plaut. Capt. 2, 2 extr. Hoc quidem haud molestu'st iam, quod collus collaria caret.
Vt, Infula collaris Petron. 56 Si feliciter coniecit Burmannus. Nam legitur Offla colaris.
qui ex vicinis plagis paralleli veniunt.
Vt, Arces Collatinae Virg. Aen. 6, 774. Ouid. Fast. 2, 787 Hostis, vt hospes, init penetralia Collatina. i. Domus Collatini, mariti Lucretiae.
Malunt quidam Collinam.
vid. CONFERO.
Latum et amplum facere. Vnde
Vehementer et ex omni parte allatrare. Sen. de Vita beata 17 Si quis ex his, qui Philosophiam collatrant, quod solent dixerit etc.
Aliquando plus est, quam laudo. [...]
extr. Nullo collaudatore mirabor.
Vndique laxare. [...]
COLLECTA, ae. COLLECTANEA, orum. Vid. COLLIGO.
Argentarius campsor, et pro argento numos praebens. [...]
inquit Varro de Lingua Latina 5 p. 57, 26 [...]
Hoc vocabulum Rutil. 1, 15 [...]
Cum alio legatarius. [...]
Proprie significat Societatem collegarum. [...]
Vt, Fides collegialis Gruter. Inscript. p. 322 n. 4 FIDEIQVE. VESTRAE. COLLEGIALI. COMMITTO.
Vt, Collegiarii ministri ludorum Tertull. de Spectac. cap. 11 nempe qui Collegio instituto illos curant.
Qui pars est collegii, collega. [...]
extr. Niloticae fruticis collemata, i. Conglutinamenta, chartae e papyro periphrasis.
Apud Hyginum esse dicitur. Sed non habet Index Schefferianus.
Vt, Colletica medicamenta dicuntur, quae adglutinant; sicut Symphytica, quae consolidant; et Epulotica, quae cicatricem inducunt. [...]
Dubiae significationis, et deriuationis adeo verbum. [...]
vel CONLIBERTVS, i. m. [Qui ab eodem patrono libertate donatus est. [...]
vel CONLIBERTA, ae. f. PATRONAE BENEMERENTI FECERVNT ET COLLIBERTIS COLLIBERTABVS POSTERISQ. [...]
vel COLLVBET, collibuit, collibitum est, ere. Idem quod Libere, et placere. [...]
et COLLVBESCENTIA, ae. f. Consensus Cathol.
Dimetiri, medii puncti inueniendi causa. Cato R. R. 19, 2 Inter arbores medium quod erit, id ad mediam collibrato, vbi porculum figere oportebit, vt in medio prelum recte situm sit.
vid. COLLIGA.
vel COLLIQVIAE, arum. f. Maiores sulci, in quos aqua velut colliciatur, et ibi collecta in fossas deriuetur: est itaque medium quid inter sulcum et inter fossam. [...]
vid. COLLIS.
Simul percutere, eoque ipso laedere, et frangere. [...]
Vehemens laesio. Iustin. 11, 12, 6 Nunciatur vxorem ex collisione abiecti partus decessisse.
apud Plin. 31, 10 s. 46, 3 [...]
Simul ligare.
Vt, Vinculis colligati sumus, quum gignimur Cic. de Vniuers. 35 c. 11. Omne colligatum solui potest Cic. de Vniuers. 35 c. 11.
Indicat igitur breuitatem aptam.
vel CONLECTOR, oris. m. Qui simul legit. [...]
Vt, Lucret. 4, 416 [...]
inquit Varr. de L. L. 5, 7 p. 57, 28. [...]
Quod passim colligitur, vt, Dicta collectanea Sueton. Caes. c. 56. [...]
Vbi quid colligitur, vt Collectacula aquae Innocent. de literis casarum p. 230 ed. Goes. Et in Fragment. de Limitibus p. 237 Collectaculum vallium, i. Riuus.
vid. supra ordine suo.
Quod colligit, i. argumentatur. [...]
et COLLIMITOR, ari. Solin. cap. 25 Gelonis Agathyrsi collimitantur. Vid. Ammian. 31, 5. Conf. An. de Limit. Goes. p. 249.
s. COLLIMITIVM, i. n. Coitio limitum. [...]
A limis oculis deductum volunt, et significare idem, quod ad scopum dirigere, vel etiam scopum ferire. Sed legendum collineo, vbi vid.
Pro quo saepe libri Collimare. [...]
etc. Et Met. 9 extr. Collineatis oculis ad vmbram meam.
Quasi a Collinio. Columel. 6, 17 extr. Semina melle collinita. Sed fluctuat lectio, et legendum videtur circumlita. Vid.LINO.
et eui, itum, ere. [Vndique linere. [...]
vid. COLLIS.
vid. COLIPHIVM.
Vna liquescere. [...]
et COLLIQVEFIO, [pass. vnde
vid. COLLICIAE.
Terra aliquantum eleuata; Poetae pro monte iusto etiam ponunt. [...]
pr. Colliculus sepimine consecratus.
Idem. Auct. Agrar. Goes. p. 245 Arca in collicello circa viam. Add. p. 272.
Vt, Collina vinea, quae in colle plantata est. [...]
vid. COLLIDO.
Conferre. Regibus hinc aes grande solent collare quotannis, Annua quaestores, qui vectigalia curant B. Mantuan. [...]
Ponere, locum assignare cum aliis. [...]
Constitutio, coordinatio etc. [...]
Locupletare vndique. [...]
Simul vel inuicem atque alternis loqui. [...]
Vt, Sed et inter se colloquentibus similes esse conspectos Curt. 8, 4, 14. Facies colloquentium Idem 8, 13, 24. Voces colloquentium Id. 7, 1, 24.
Idem quod Colloquutio. [...]
Simul lucere. [...]
Ramos lumini officientes amputare. [...]
Varronis esse dicitur.
Simul luctari. [...]
Simul ludere, Virg. Georg. 1, 369 [...]
pro Collusione. in l. si quis. C. de bon. proscript. [...]
Fraus eorum, qui colludunt, i. simulata lite aliis imponunt. [...]
Idem. Vlpian. in l. si procuratorem §. sed et si per collusium D. mandat. vel contr. Sed et si per collusium procuratoris absolutus sit aduersarius, mandati eum teneri. [...]
Qui cum alio ludit. [...]
Adu. Vlpian. in l. si seruus plurium D. de leg. 1 [...]
vel CONLVGEO, ere. Vna lugere. [...]
Pars corporis inter caput et ventrem superiorem interiecta. [...]
Antiq. Idem quod Collum. [...]
COLLARE, COLLARIS, v. s. l.
Dimin. Cathol.
Vt collustrare, luce perfundere. [...]
Lauare: sed fere ad os, et ea, quae in ore sunt, pertinet. [...]
vid. COLLYRA.
Idem quod Heluatio. [...]
Circumspicere. [...]
Illustratus. Cic. in Orat. 36 c. 11 In picturis alios horrida, inculta, abdita, et opaca: contra alios nitida, laeta, collustrata delectat.
vid. COLLOSTRVM.
Veteres pro Dedecorare vsurparunt. Plaut. Trin. 3, 2, 66 Haec famigeratio te honestet, me collutulet.
vid. COLLVO.
Labes, aut immunditia, quae ex confluxu rerum immundarum contrahitur. [...]
Dicta volunt cum Beroaldo in ductibus aquarum, per quae colluuies et immunditiae iactantur. [...]
Idem quod Colluuies. [...]
al. Colluuialis.
Apud Veget. Mulom. 3, 4, 44. leg. censet Gesner. pro vulgari conuxet.
s. COLLVBVS, i. m. [Genus numi, apud Graecos, cui bos incusus, si credimus, et quid ni credamus? Hesychio. [...]
et COLLYBISTA, ae. m. [Numularius, qui dictam modo rei numariae negotiationem exercet: qui et trapezita est. [...]
Genus panis, Polluci Plaut. Pers. 1, 3, 12 [...]
Et v. 17 Quasi iuream esse ius decet collyricum. Vid. sub IVS, IVREVS.
Eadem quae Collyra. [...]
Forma diminuta e collyra, est massa medicamentosa e rebus siccis, tritis, adiectis gummatis, et aqua coacta, quae in formam Collyrae eduli similem ficta, vel tota atque solida in caua corporis vel naturalia, vt anum, vel praeternaturalia, vt fistulas, demittitur: vel liquore affuso liquefacta affectae parti inungitur, imponiturue. [...]
Pauxillatim liquorem aliquem, stillatimque per aliquod vas vel linteolum exprimere. [...]
Vt, Mel colatum Plin. 13, 2. [...]
memorati quos Graeci vid. GVTTONARIVS. Funes Veget. Rei Mil. 5, 15. i. chalatorii, vbi vid. sub CHALO.
Humor colatus. Cael. Aurel. Tard. 5, 3 Colaturae liquidae colorem fingere.
Idem. Constant. Afer. 7, 1 Vrina et sanguis colamentum sit caeterorum humorum.
vid. s. l.
Verbum latissimae significationis et vsus, vt vix verbum alterius linguae inuenias, quod illi respondeat. [...]
Vt, Cic. pro Planc. 103 c. 33 [...]
i. Ornatus Plin. 16, 44. [...]
Vt, Culte dicentes Quinctil. 8, 3, 7. [...]
etc. [Aeque late patet ac verbum Colo Cic. Off. 1, 158 [...]
Idem. Cic. Verr. 3, 226 c. 97 [...]
Vt, Agri et pecoris magis quam belli cultor exercitus Sallust. Iug. 54, 3. [...]
Idem quod Cultus. [...]
Domus, habitaculum. [...]
Idem. Tertull. de Spectac. 5 Lares colio potentes. i. Lares domestici. [...]
Agrorum cultor dicitur atque adeo prima et generali notione est idem, qui agricola, qua ratione passim Poetae praesertim vtuntur, v. g. Ouid. Met. 1, 272 [...]
Rustica. Ouid. Fast. 4, 692 [...]
dicebantur minores vrbes, ad quas habitandas ex maioribus vrbibus, quasi quaedam examina populorum mittebantur. [...]
Vt, Colonicae leges formula contractus, quam colono praescribimus. [...]
Colonicae conditionis. [...]
Status et conditio Coloni. Arcad. et Honor. l. 2 Cod. Theod. de his, qui conditionem propr. reliqu. Colonatus quaestionem mouere.
auctoritate Artemidori, apud quem est. Alti legunt Calobatarii.
Tunica truncata manicis, (truncus est, s. mutilus) quas vel nullas habet, vel brevissimas. [...]
Faba Aegyptia, Pallad. Febr. 24, 14 [...]
Res eadem. Virg. Ecl. 4, 20 [...]
Genus cucurbitae. [...]
vel COLVM, i. n. [Est crassius intestinum inter coecum et rectum medium, plures cellulas atque cauernas a valuis quibusdam effectas babens etc. [...]
Vt, Colicus dolor, Qui in colo, intestino generari solet. [...]
ad dolorem intestini plenioris Cels. 4, 14.
Idem. Nempe Compositio aut tale nomen intelligitur, [
Agger fuit, siue locus editus, non procul ab Athenis, in quem Oedipus Thebis exulans dicitur commigrasse: vnde Sophocles Tragoediam de Oedipi calamitatibus conscriptam, Oedipum Coloneum appellauit. [...]
vt modo dictum, Tragoediae nomen dedit, Cic. de Fin. 5, 5 [...]
vid. COLO.
Ioniae vrbs clarissima, quae equestribus tantum excelluit, vt vbicunque difficulter bella componi poterant, Colophonii equitatus auxiliis dirimerentur. [...]
Populi Colophonem vrbem habitantes. [...]
Lux a rebus reflexa ad oculum, a Colo, colis, inquit Sipontinus, deductum: quia coloribus faciem, vestes, domos, ac reliqua omnia ornamus. [...]
Colorem inducere. [...]
i. colore vsus s. obtentu.
et [Vid. Salmas. ad Vopisc. 3 p. 710 Hack. Nimirum Indicoplastes est, qui Indico colore parietes linit. Et Gell. 7, 9 Laberius in Coloratore.
et COLOREVS, a, um. Adi. Vt, Coloriae vestes, quae versicoloribus opponuntur a Paullo l. 32 [...]
apud Cyprianum esse dicitur.
tribuitur, quo libro de Chromatico genere cantus illum tractare video: nomen Latinum, Chromatico respondens, nondum obseruaui.
Colorem inducens. Virg. vel Auctor Iridis, v. 5 Cumque colorifico nimbos fulgore repleuit Apparet varii radiis distincta coloris.
Vt, Colossinus color [qui a Colossis, Troadis vrbe, nomen accepit, vbi lana tingebatur, florem referens cyclamini, inter candorem fulgens et purpuram. [...]
Quid significet, declarat Plin. 34, 7 s. 18 [...]
In modum siue formam colossi. [...]
Idem. Plin. 34, 8 [...]
vel COLOSTRA, aut COLVSTRA ae. f. [Dicitur a coalescendo, vt putat Vossius, Lac primum post partum. [...]
Vt, Colostrati infantes, Qui colostrum biberunt Plin. 28, 9.
vel COLOTES, ae. m. [Lacertae genus est, de quo Plin. 29, 9 s. 28 [...]
Serpens, qui in aqua viuit. [...]
Vt, Colubriferum monstrum Ouid. Met. 5, 241. Caput Medusae. Cuius et est Collum colubriferum Lucan. 9, 672.
i. vafro, astuto.
Herba eadem, quae Dracontea, vel Bryonia, vel Vitis alba Apul. de Herb. c. 14.
In modum colubrorum tortus et flexus. Corippus praefatione: Illa colubrimodis Auarum gens dura capillis.
i. detorto, curuo.
Insula maris Mediterranei, a multitudine serpentium, quibus abundat, cognominata. [...]
Vas ad colandum aptum, Coni inuersi figura, vt patulo ore accipere humorem possit, quem acuminato fundo stillantem transmittat. [...]
et COLVMBA, ae. f. [Auis omnibus nota. [...]
Qui columbas curat. [...]
Locus est proprie vbi habitat par columbarum: nam multa columbaria efficiunt Peristereona Varro de R. R. 3, 7, 11 [...]
Adfertur ex Columel. 8, 8, 6 [...]
Genus vinculi est apud Plaut. Rud. 3, 6, 50 [...]
Idem. Cael. Aurel. Acut. 2, 18 Pullus gallinaceus, vel columbinaceus.
Columbarum more oscula pangere. Maecenas apud Senec. Epist. 114 Quid si quis feminae -- labris columbatur.
Columbarum more. Mattius apud Gell. 20, 8 [...]
vid. COLVMNA.
Quod vel idem est, vel vicinum sane culmini, vbi vid. proprie architectorum nomen est, quod apud Vitruu. 4, 2 [...]
Sanus. Laudatur Plaut. Trin. 3, 3, 15 [...]
Trabs, quae columen sustinet, a quo etiam dictam monet Vitruu. 4, 2 et Festus. [...]
vel quod melius COLVMELLA, ae. f. Dimin. [
Dentium epitheton in equis. [...]
laudat ex Isidoro, eodem sensu. [...]
Columnis sustentatus. [...]
quae Israelitas in deserto duxit.
Proprie Adiectiuum est, sed vix aliter, quam substantiue positum hodie inuenitur. Nempe
Quorum Caelius ad Cic. Fam. 8, 9 [...]
Tributum est impositum lege, vt videtur, Iulia sumtuaria in columnas domuum, quae recens aedificarentur, reprimendi luxus in aedificando causa. [...]
Columnarum exstructio. Apul. Florid. p. 359 Quid igitur superest ad statuae meae honorem, pauimenti marmoratio? proscenii contabulatio? scenae columnatio?
de columna duce Israelis in deserto.
Semicolumnia esse debent ab vna parte in acumen desinentia. [...]
Ex corno factum. [...]
vel COLVS, ûs. [Instrumentum muliebre, quod pensa continet, a quo fuso fila ducuntur. [...]
an COLVTHIA, orum. n. pl. Quae sint apud Plautum Pers. 1, 3, 7 [...]
teste Plin. 31, 10 s. 46, 3. Conf. COLLIGA.
Dicebantur Oliuae, quae contundebantur, frangebantur, vel acuta arundine insecabantur, et muria atque herbarum viridium condiebantur sapore, [quod est innatare, vel vrinare adeo: sunt ergo Colymbades quasi natatrices aut vrinatrices adeo. [...]
Piscina, natatio. [...]
prolixior in primis et cultior, vt mulierum iuuenumque: Caesaries magis virorum est. [...]
Add. Commodian. Instr. 60, 11.
Verbum rarissimi vsus, incognitum certe Seruio ad Aen. 3, 468; quemadmodum participium illius comans satis frequentis. [...]
Qui longiorem comam habet. [...]
Eiusdem significationis. [...]
Vt, Acus comatoria Petron. 21 quae ad comas ornandas adhibetur, crinalis alias, vel discriminalis dicta.
Idem, quod Comatus. [...]
s. COMMAGENE, es. f. Asiae regio est supra Ciliciam in ortum sita trans Amanum montem. [...]
siue COMMAGENVS, a, um. Adi. Iuuen. Sat. 6, 548 [...]
Medicamentum, vel Vnguentum, quod vocat Galenus modo descripsimus ex Plinio. Add. 10, 22.
Vrbs Cappadociae memorata, v. g. Plinio 6, 3. Vid. mox COMANI.
Ad hos referebant illud Valer. Argon. 7, 636 [...]
Homines Comanae ciuitatis. [...]
Vici Magister, vel Praefectus. Plaut. Curc. 2, 3, 7.
vid. COMISSOR.
vid. COMA.
Asopi filia fuit, Chalcidis cognomento, cui aeneae armaturae inuentionem acceptam referunt. [...]
Fere metaphoricum est de humoribus penetrantibus in corpora. [...]
Compotor. [...]
Plures vel plura ita componere, vt bina sint, id est duo simul coniuncta. [...]
apud Diomed. Grammat.
Binorum coniunctio dicitur. [...]
Genus herbae. Plin. 21, 6 s. 16 Simillimum ei (baccari) combretum appellatur, foliorum exilitate vsque in fila extenuata, et procerius, quam baccar.
Vna ebullire. Diutius combulliant, quoad spissitudo inducatur Apic. 8, 8, 10.
Vna, vel totum vro. [...]
Vt, Caesar etiam in foro combustus Cic. Att. 14, 10. [...]
Idem. Apic. 5, 5 Propter combusturam. Add. 4, 4. Macer. 1, 26 Et combusturis praeclare subuenit ignis.
vel ae. f. [Herba a figura sic appellata. [...]
vel comedis, comedi, comesum, vel comestum, comedere, vel comesse. [Edendo consumere. [...]
vel COMESTVS, Partic. [Vt, Quid factum est eo? (sc. argento) Comesum, epotum Plaut. Trin. 2, 4, 5. [...]
Est Plauti Pseud. 4, 7, 25.
Locum Ter. Eun. 5, 9, 57 modo laudauimus. Horat. Epist. 1, 7, 19 Vt libet, haec porcis hodie comedenda relinques.
De brassica loquitur. Sic ediderunt Iuntae, sed alii commistura, s. commixtura.
inquit Festus, Varro apud Non. 2, 189 [...]
Vt, Vuae comestibiles, [
COMESSOR, COMESSATIO, etc. Vid. COMISSOR in suo loco. Sed nomen
A comedendo, i. vna edendo certe posterior et semibarbara aetas deriuasse videtur: adeo constanter elemento e scribunt. Sic etiam
sumuntur Can. Non oportet 2 dist. 44 [...]
Qui cum aliquo est, aut it, s. iter facit. [...]
est Comitis, qualem n. 7 [...]
Proprie est minorum maiores sequentium, antecedentium, aut latus eorum claudentium. [...]
Actiuum, licet minus frequens. [...]
Vt, Nullo latus comitante Sen. Hippol. 424. [...]
e Iul. Firmico laudatur.
Dicitur multitudo comitum. [...]
Militiae genus sub Imperatoribus post Constantinum M. inferius honore Palatinis, sed honoratius Ripensibus. [...]
i. comitatur illum.
vid. COMISSOR.
Pater Asterionis, qui vnus ex Argonautis fuit: Valer. Argon. 1, 356 [...]
vel COMETA, ae. m. [Est Stella crinita. [...]
vid. COMOEDIA.
Populi fuerunt Italiae in tractu Aequicolarum. Plin. 3, 12. Hinc
Genus oliuae, apud Plin. 15, 3.
vel COMMINVS, quod defendit Cort. ad Sall. Cat. 60, 3. [...]
Benignus homo, et facilis, qui alii non grauate respondet, et humanitatem illam tralaticiam hilaris exercet. [...]
vid. post deriuata e Comis.
Benignitas, facilitas. [...]
inquit Varro de L. L. 6, 5 p. 79 [...]
Quod non satis emendate COMESSOR aut COMASSOR quidam scribunt, significat hilariter et lasciue adeo post coenam compotare et voluptati ex sodalibus, aut amasiis etiam, indulgere, idque fere ita intelligitur, vt foris fiat, vel in publico, vel vti transeatur in aliam domum. [...]
Compotatio a coena. [...]
Qui comissatum venit. [...]
Similis comissanti. [...]
vid. COMESSALIA.
i. velut in comissatione.
veteribus pro Cubuisset, teste Nonio 2, 125 [...]
Ad verbum quilibet hominum coetus, dicitur enim a Coeundo. [...]
a Comitio et Comitiis dicitur. [...]
i. in morbo epileptico.
explicabatur, quae in modum comitiorum celebraretur. [...]
Suffragio populi in comitiis electus. [...]
COMITO, et COMITOR, vid. COMES.
Latine dicitur Incisum, quae pars est periodi. [...]
Breuis, Orationis epitheton, quam sic indicamus non periodis decurrentem, sed paruis et paucarum Syllabarum sententiis constantem. [...]
Subigere. Pistillo lilia praestat Commacerare graui Strabo Gall. de Lilio: vbi perperam secunda corripitur. Add. Marc. Empir. c. 36.
Contabescere. Noster antiquus riualis domo iturus in curiam commacescebat Varro ap. Non. 2, 525.
Maculare totum vel vndique Virg. Ecl. 8, 48 [...]
Totum vndique madere. Cato 156 Coquito vsque dum ea commadebit bene, aquam defundito. Nempe etiam simplex Madere de cibis dicitur, cum aqua et igni molliti sunt.
vid. COMAGENE.
Subigere, leuigare, mollire. Varro ap.
etc. Exercere et maturefacere explicat Nonius.
a Malleus; et significat, in aes incido. [...]
Aliquanto plus quam Mandere. Ser. Sammon. p. 22 Keuch. Mane nouo myrti frondes commandere prodest.
i. Dentibus molere et in ore tenere. [...]
Add. 24, 4. Portulaca commanducata Scribon. 53.
Sed In emendatioribus codicibus legitur, Commanducato impositoque.
Idem. Commanducatione quorundam sedare dolorem dentium Scribon. 53. -- oliuarum reficere 104.
Simul manere. Macrob. Saturn. 6, 8 Referunt enim non ad eos, qui adueniunt, sed ad illos, qui in domo commanent. Et Aug. de Ciu. Dei 22, 8.
Miles eiusdem manipuli, apud Spartianum in Nigro c. 10.
Idem. Vetus Inscriptio apud Gruter. [...]
Idem ac Commilito. [...]
i. in coniunctione manipulorum vna cibum capientium.
Pro Margine munire. [...]
Libidinosus senex de seruo, cuius sponsae adhinniebat.
Socius Martyrii. Commartyres suos videre Tertull. de Anima c. 55.
Masculum s. virilem facere et praestare. [...]
Commando, vel Commanduco. Aegilopas curat, si quis commasticet illam Macer 2, 15. Commasticatae frondes Id. 4, 8.
Vid.COMPATER.
vid. COMMEO.
Diligenter meditari. [...]
Idem quod Commeditor. Hygin. Fab. 165 de Marsya, cum inuenisset tibias Mineruae, quibus assidue commeletando, sonum suauiorem in dies faciebat.
E membris pluribus compositus. Commembrata in corpore compago Paullin. Nolan. Epist. 44 (31) c. 4.
Simul memini, vel plane et cum tota circumstantia memini: quo plura enim de eadem re nobis vna occurrunt et obuersantur, tanto fortior est memoria. [...]
Commonefacere, in memoriam reducere, vel etiam memoriae aliorum commendare narrando, scribendo, etc. [...]
Actus commemorandi. [...]
Dignus qui commemoretur. [...]
Idem quod Commemoratio, veteribus. Caecil. Plocio, Pudebat, credo, commemoramentum stupri Nonius 2, 115.
Idem. Apul. Flor. 1 Commemoratu meo.
Inuentarium. Ambros. de Off. 25 Sit nobis vita maiorum disciplinae speculum, non calliditatis commemoratorium. Conf. Barth. Aduers. 35, 22.
Diligenter et totum mando, ac velut in manum do. [...]
Qui commendat aliquem alteri, vel laudat. [...]
Vt, Commendaticiae literae, in quibus aliquis commendatur Cic. Verr. 4, 148 c. 66 [...]
Dignum quod commendetur, laudetur. [...]
vid. COMMETIOR.
vid. COMMOTACVLVM.
vid. COMMINISCOR.
Vna mentini. Lignum a me toto oppido quaesitum, non piguit vos commentiri Apul. Apol. p. 314. sic et Pric. p. 71.
Ex Con et Meo, meas, compositum, est Animo redeundi abire, abire et redire, frequenter ire, etc. [...]
Primo est transitus, s. locus apertus, qui dat facultatem transeundi. [...]
Add. Id. Apol. p. 315, 22. Vid. Claudian. de Rapt. Proserp. 1, 89 de Mercurio.
dicitur, qui in stipondii partem accipit alimenta ex commeatu, id est ex alimento publico. [...]
Multas res simul mercari. Plaut. Capt. prol. 27 Pater captiuos commercatur alios, tantum studens, vt natum recuperet. Vid. ibid. 1, 1, 32.
ap. Non. 1, 117 Commercatis conquisite edulibus.
Commeandi et commercandi, vel quaecunque negotia communiter exercendi consuetudo, aut facultas. [...]
et COMMEREOR, meritus sum, eri. Depon. [...]
Metiri accurate et vbique. [...]
Symmetriam significat, i. respondentes sibi partium mensuras. [...]
Verbum obsoletum, pro Commeare. [...]
COMMI, COMMIS, vid. CVMMI.
Vrina sua polluere. Horat. Serm. 1, 3, 90 Comminxit lectum potus.
et COMMICTVS. Partic. Catull. 100, 10 (al. 971) [...]
Infimi contemtus nomen. Pomponius Praecone posteriore, Si sciam, quid velis, quasi serui comici commictilis Nonius 2, 109.
Migrare cum tota sua re samiliari. [...]
Commilito. [...]
Qui simul militat, Socius militiae. [...]
Ipsa belli societas. [...]
Excogitare. [...]
Fictio. [...]
Idem, quod Ficticius. [...]
Qui aliquid commentus est, excogitauit, inuenit. De Baccho Quid. Fast. 3, 785 Luce sua ludos vuae commentor habebat, i. Inuentor.
Frequentat. a Comminiscor. [...]
Meditatio atque exercitatio. [...]
Inuentor. Apul. Apol. p. 321, 36 Omnium falsorum commentator.
vel COMMENTARIVM, i. n. [Hoc nomine vocatur, quidquid solius memoriae causa scribimus, aut scriptum videri volumus, vbi proinde ars omnis, omnia ornamenta absunt: sed id solum agitur, vt commentarium [...]
intuentes reminisci possint, quae commeminisse opus est: quo nomine ergo omnia acta priuata et publica, rationes, materia et velut Jilua dicendorum aut scribendorum, s. oratoria ea sit, siue historica, et quidquid denique, vel nos, vel alios meminisse volumus, vel scientiae, vel agendi causa, comprehenduntur.
Qui Commentarios curat, a Commentariis, vt modo vidimus. [...]
Idem, quod Ministrare, laudatur Plin. 28, 8 s. 26 [...]
Valde minari. Sueton. Caes. c. 62 Vt aquilifer moranti se cuspide sit comminatus. Liu. 10, 39 Comminando magis, quam inferendo pugnam dies absumebatur.
Conducere, Cogere, a Mino, as. Apul. Miles. 7 p. 192, 29 Gregatim pecus comminantes. Sed
a Comminor. Apul. Met. 6 p. 184, 12 Comminatae mihi mortis.
Actus comminandi. [...]
Minuere, et confringere totum. [...]
vid. COMINVS.
Bene miscere, Permiscere. [...]
et COMMIXTVS, a, um. Partic. [Legitur vtroque modo, sed plerumque Commixtus. [...]
vt l. 2 §. 9 ff. de Excus.
vbi ita puto legendum, Sic quae vocantur septem bona in commixturam, natura omnia haec habet brassica.
Vehementer miserescere. [...]
Vehementer misereri. [...]
Misericordiam mouere, lamentari. [...]
extr. Haec exornatio plurimum potest in amplificanda et commiseranda re.
i. commisero Id. ib. c. 9. Est igitur, qui cum aliis miser est, socius malorum.
vid. COMMITTO.
Mitigare vndique. [...]
Proprie est insimul mittere aut coniungere. [...]
Sic Brut. ad Cic. Fam. 11, 20 Non commitendum putaui, etc.
Delictum itemque aliquid fidei nostrae commissum. [...]
Committendi actus, in primis eum de certaminibus sermo est, vid. COMMITTO n. 3. [...]
de qua est Titulus ff. 18, 3 [...]
Iunctura et compages eorum, quae committuntur. [...]
Add. 2, 51.
Apud ICtos in composito, quod vid. FIDEICOMMISSARIVS. [...]
vid. COMMOVEO.
COMMODE, COMMODITAS, COMMODITO, COMMODO, COMMODE, COMMODVLE, vid. mox sub COMMODVM.
Concentus, consensus. Proportio est ratae partis membrorum in omni opere totius commodulatio Vitr. 3, 1 pr.
Quod fit cum Modo, qui nobis placeat, ipsaque adeo Vtilitas, et emolumentum. [...]
paruum commodum. [...]
Quod cum modo est, iusto nimirum et apto: cum de homine dicitur, moderatum, obsequentem, facilem, humanum notat; cum de rebus, vel mensuram iustam et quantitatem, is enim est modus, vel opportunitatem, convenientiam, aptitudinem, etc. quod exemplis iam declarabitur. [...]
Opportune. [...]
Sic Gron. al. Commodum.
Bene, Apte, conuenienter, Cum modo. [...]
Aliud, aut forte Ablatiuus ex Substantiuo Commodum. [...]
adfertur ex Inscript. spur. apud Gruterum.
Interdum Aptitudinem quandam conuenientiamque significat et opportunitatem, interdum idem simpliciter, quod commodum, vtilitas, emolumentum: cum homini tribuitur, facilitas, indulgentia. [...]
Commode facere, Commodum aut Beneficium alicui impertire. [...]
Cui aliquid commodatum est. Vid. §. 2 Inst. quib. mod. contr. oblig.
et alibi.
Sed quod laudatur. Cognitio et commodatio orationis in principio Cic. de Orat. 2 c. 78 nihil est. Commendatio et in libris est, et a sententia poscitur.
Sed alii legunt, Commoda nam: et tuetur Vossius.
Cibi, conchiclae, epitheton a Commodo Imp. Apic. 5, 4.
Communire Gell. 17, 11 Ore ipso arteriae commoenito.
Laudant, Vultum tuum videor videre commoeruisse Plaut. Epid. 1, 1, 59. Sed recte Gron. Ita vultum tuum video. Videre commeruisse -- in te aliquid mali.
Moliri magno conatu quasi vndique adhibitis machinis. [...]
Mola comminuere. [...]
Monere pluribus vel diligenter.
i. Recapitulatio, Add. 4, 4, 9.
Vnde
Idem fere quod Commentarium s. Commentarius, libellus aut scriptum, quod Commouere nos debet agendorum. [...]
Idem quod Commonere. [...]
Plus aliquanto quam Monstrare. [...]
Mordere vehementer. Plin. 24, 11 Nomen accepit, quod a cane commorsos rabiem sentire non patitur. Vtitur et Sen. de Vit. beat. 21. Idem Controu. 29.
Simul mori. [...]
it. adu. Gnost. c. 13.
Tardare. Plin. 19, 6 [...]
Simul morari. [...]
i. signis vna praesentibus morbi.
Mora, actio commorandi. [...]
Totus mortalis. [...]
Primum mellificii fundamentum, ex tenaci et viscosa constans materia: ita dictum a Graeco nomine [quod nos gummi dicimus. [...]
Nam quae ex Festo proferuntur Comotriae Vestae; eae, credo, nusquam sunt.
Simul s. totum movere. [...]
Vt, Cic. Verr. 1, 145 c. 55 [...]
i. quae facile commouet corpus.
Vt, Commotio animi Cic. Tusc. 3, 8 c. 4. [...]
vox ex antiquis editionibus restituta Scaligeri opera Festo, vbi sic vulgo legitur, Commentacula virgae, quas [...]
Haec Varro de L. L. 4, 10 p. 20, 10. Conf. CHOREVSA.
libertus Ciceronis in quadam epistola ad Axium familiarem patroni sui, apud Gell. 7, 3 [...]
Al. aliter.
ap. Const. Landum in Numism. p. 18.
vid. COMMVNIS.
Circum munire. [...]
Quod omnium est, quasi esset ex Con et munus: ac duobus modis accipitur: vno modo Commune appellamus, quod est duorum, aut plurium; vt, Paries communis, communis domus: atque harum rerum communium causa competit actio communi diuidundo: a quarum similitudine dicimus Martem communem, mortem communem. [...]
Eiusdem significationis. [...]
Aliud Adu. Varro Rer. diuin. Etenim vt deos colere debet communitus ciuitas, sic singulae familiae debemus. Ex Nonio 11, 6.
Communio. [...]
Aliud Denom. [...]
Commune facere, impertire. [...]
Vt, Res aduersas communicans amicitia leuiores facit Cic. de Amicit. 22 c. 6.
sub fine, Familiares communicatores mei. [...]
Idem. Cic. in Pison. 61 c. 25 [...]
Simul mutare. Cic. Verr. 3, 104 [...]
Vt, Commutata sententia Cic. Acad. 4,.. [...]
Commutatio seu alteratio. Lucret. 1, 795 Quapropter quoniam quae paullo diximus ante, In commutatum veniunt, i. Commutantur. Loquitur de elementis.
Quod facile mutatur. [...]
Vid.COMA.
vel compsi, comptum, ere. [Componere, ornare, Crines praesertim. [...]
vel COMTVS, a, um. Partic. [Ornatus, compositus. [...]
vel COMTE, Adu. Gell. 7, 3 Nimis compte atque modulate res acta est. Disserere Sen. Epist. 75. Dicere comtius Gell. 7, 3.
Vt, Virginei comptus Lucret. 1, 88. i. Cultus puellares, quibus virgunculae comi consueuerunt. Festus, Conitum leg. Comtum Afranius pro ornatu et excultu posuit.
Poema, in quo humiles fere personae inducuntur, et amores, virginumque raptus, seruorum fraudes, et similia describuntur. [...]
Qui repraesentat comoedias, siue Comoediarum actor. [...]
Vt, Comicus versus Plin. 14, 14. [...]
Dicitur esse Cic. apud Victorinum et Probum, Gramm. Sed Index certe Putschianus non habet.
vid. COMMOSIS.
vid. COMA.
COMPACTVS, COMPACTIO, COMPACTILIS, etc. vid. COMPINGO.
ap. Spon. Misc. p. 228. et Fabrett. p. 361.
Videtur vtrumque nomen ad aulicum illud Paedagogium, et Paedagogianos pertinere.
et COMPAGES, is. f. [h. e. Coniunctio, compositio, commissura, confixio: dicitur ab antiquo Pago, Pango, vnde corruptum est Compingo. [...]
Calceamenti genus barbaricum, intercisum siue superiori parte perforatum. [...]
Coniungo, copulo, a nomine Compages, siue Compago. [...]
ap. Goes. Agrar. p. 346 [...]
Vt, Ammian. 28, 2 [...]
Idem. M. Baro de Casis Literarum p. 239 [...]
Idem significat quod Par. Liu. 1, 9 [...]
vid. COMPARO.
Idem quod Compar. Auson. Eclog. 2, 38 Nescit compariles laterum formare figuras.
Idem quod Parcendo s. parsimonia colligere et velut corradere. [...]
Idem quod Apparere. [...]
Parare plura ad vnum finem, et quacunque ratione efficere. [...]
Vt, Bestiae comparatae Suet. Caes. 75. Liu. 30, 28 [...]
fin. Amplo modulorum comparatu architectari.
Actio comparandi, item Apparatus: vt, Comparatio noui belli Cic. pro Lege Manil. 9 c. 4. [...]
etc. i. cum comparatione, relatiue, respectiue.
Et Gloss. Vet. Comparator, [
Quod comparari potest. [...]
in vtroque Codice Tit. de Militari veste. [...]
Ex ea significatione verbi, qua conferre inter se et componere significat, vt, vtrum maius vtrum minus sit, appareat. [...]
Proprie dicitur de [...]
Gregibus, Varro R. R. 2 pr. 5
vt vidimus, Brundisiana in Auerno compasta.
Vt, Compascuus ager, Relictus ad pascendum communiter vicinis, inquit Festus. [...]
COMPASSIO, COMPASSIBILIS, etc. vid. COMPATIOR.
Iactabundus ap. Plaut. Truc. 5, 1, 50 legit Lauremberg. Antiqu. p. 96. al. Campas dicis, v. v.
Vna pati. Tertull. adu. Praxeam c. 29 [...]
Vid. etiam Idem Tard. 5, 3, 58.
extr. ad Christum, Ceu tibi compasso miserans succurre latroni.
etc.
etc.
Ciuis, Conterraneus. Gloss. Gr. Lat. [
Vt, Animo compauescere Macrob. Saturn. 1, 6. Conf. Gell. 1, 23.
s. potius COMPAVITVS, a, um. Laudatur Apul. Met. 7 p. 197, 24 Misera illa compauida atque dirupta. Alii compauita, quod rectius, et probatum Elmenhorstio, i. conculcata.
Conf. Tard. 3, 1, 12.
Qui pectori alterius suum pectus applicuit. Apul. in Pseudepigraphis Petron. p. 228 Membra molli lectulo compectorata adhaerent Veneris glutino.
Idem quod Compactus Plaut. Pseud. 1, 5, 129 Sic si sumus compecti, siue consilium vnquam iniuimus De istac re.
COMPEDES, COMPEDIO, COMPEDITVS, vid. COMPES.
Alloqui. Cic. post redit. in Senat. 11 Neque solum id dixit, sed quos ei commodum fuit, compellauit. [...]
inquit Seruius ad Virg. Ecl. 7, 2
etc.
i. admonitio debitorum. Vid.COMPVLSOR.
Vt, Bovis compulsor Pallad. 7, 2, 3 [...]
Vt, Ore improbo compulfat et morsicat Apul. Met. 7 p. 197. Regna compulsare Tertull. Apol. c. 20.
Vid. Fulgent. Mythol. praef. extr. vbi bis ponitur.
de Psyche, Sororum compulsamento percita, i. suasionibus, hortatibus.
Vt, Literae compulsoriales apud ICtos.
Affertur ex Plaut. Pers. 1, 3, 16 Nihil est macrum, nihil e nigro compellucidum. At Gron. leg. epicrocum, pellucidum.
Appellamus, quod parsimonia quadam seruamus: sicut e contrario Dispendium, quod vel incuria, vel negligentia, vel immoderatione dispendimus. [...]
Verbum etiam apud Plaut. Pers. 4, 3, 2. [...]
Vtilis. Colum. 1, 4, 5 [...]
Compar. Sidon. 7, 10 Compendiosius intimare.
Idem. Vet. Interpr. Irenaei 3, 11 Compendialiter et simpliciter.
Breuis. Cic. Off. 2, 43 [...]
Vel subintellecto substantiuo Itinere. Sen. Epist. 73 Te in caelum compendiario voco.
Vna pendendo et ab vtroque brachio librae suspendendo aequare, ac proinde retribuere. [...]
Vt, Labores compensati gloria Cic. de Orat. 3, 14 c. 4. Idem Verr. 5, 33 c. 13 Damna in stipendiis ab isto dissoluta, et compensata aetatis fructu.
Sed Salmas. p. 161 compensati.
Secundum Modestinum I. prima D. de compensationibus, est Debiti et crediti inter se contributio. [...]
Idem. Ruricius apud Barth. in Aduers. 12, 14 Scripturarum compensa.
Vt, Qualitas compensatiua Victorin. Rhet. 1.
In perendinum differre causam vel reum. [...]
ergo dicitur ille, qui ad secundam illam actionem causae, quae iam semel vtrinque dicta est, adesse iussus est. [...]
Est Mutua denuntiatio (inquit Asconius ad Verr. 1, 26 c. 9) [...]
Vt, Dies comperendini, quibus vadimonium inberi licet, Macrob. Saturn. 1, 16.
A Pario vel Perio obsoleto compositum; significat Inuenire, deprehendere. [...]
Compar. Idem 1, 11 Qui hoc compertius memoriae tradiderunt.
auctore Pompeio Festo, Homo qui est genubus plus iusto coniunctis. [...]
Instrumentum, quo pedes vinciri atque impediri solent. [...]
apud Nonium. 1, 113. et 6, 20 Linea compeda.
Pedes ligare, et vincire. Varro Flaxtabulis, Domo exeo intro, et pedes corrigiis compedio ap. Non. 1, 113. [...]
sunt apud Plautum, v. g. Capt. 5, 1, 24 [...]
inquit Festus. Vna pascere, et in vno loco ac velut in eodem pascuo continere. [...]
vid. mox post COMPETO.
Est Simul petere: vel, vt auctor est Nonius 4, 110 [...]
Vt, Iudex competens, i. conueniens ad quem res pertinet. [...]
dicuntur, qui in magistratibus, officiis, et honoribus petendis concurrunt. [...]
Pro Conuenientia, proportione. [...]
Proportione, atque ob id ipsum iuste. [...]
A Pilo, quod et ipsum esse furari, ac depraedari adeo s. l. ostendimus. [...]
inquit Nonius 1, 42. Et sic Leg. 33 ff. de negot. gest. Heres viri defuncti vxorem compilatae Hereditatis postulare non debet.
pr. Quid? tu me hoc tibi mandasse existimas, vt mihi gladiatorum compositiones, vt vadimonia dilata et Chresti compilationem mitteres?
Spoliator. Gloss. Gr. Lat. [Conf. Isidor. 10 lit. C.
Pangendo atque adeo vi quadam et firmiter coniungere. [...]
Vt, Virg. Ecl. 2, 36 [...]
Pro pacto, conuento vel compromisso. [...]
Firmitas ex partibus sibi prope admotis, et bene iunctis. [...]
Idem. Claud. Mamert. 1, 9 Quae ossium coitio, quae compictio? Vid. Barth. et Schott. ad loc. cit.
Idem. Vitruu. 4, 7 Compactura habet laxationem.
Idem fere quod compactum. [...]
i. Turgidus, oppletus, et Venter compactiuus apud Festum substituendus Conlatiuo, si audimus Barth. Aduers. 41. 8.
Idem quod Quadriuium. [...]
Apud Varronem de Scenicis originibus 3 Vbi compitus erat aliquis. [...]
inquit Festus, qui in Conceptiuis feriis, quae incertis diebus servabantur quotannis, Compitalicias etiam nominat. [...]
Vt, Cic. Att. 7, 7 Ego, quoniam IIII Non. Ianuar. compitalicius dies est, nolo eo die in Albanum venire, ne molestus sim familiae, quae nempe epulari solebat. [...]
Vndique bene vel vehementer placere. [...]
Vt, Apul. Met. 4, 157 Quamuis gentibus totis complacitam odisse formositatem. Pratum complacitum Nemesian. Cyneg. v. 12.
Idem, quod vna, vel plures, vel totum placare. [...]
Planare vndique. [...]
Vt, Complanata fossuris montium iuga Sueton. Calig. c. 37. Et Caes. c. 44 Repleto et complanato lacu.
Vt, Sub exiguo oneris tumulo et complanatione exspirare. Laudatur Sen. Natur. Quaest. 8, 1. Sed parum accurate.
Elmenh. Pulvisculus complanator tumidulae gingiuulae.
sub fin. Complantatus virtutibus. vid. et Vulg. Interpres ad Roman. 6, 5 [
Platonis sectator. Sid. Epist. 4, 11 A Collegio Complatonicorum solo habitu ac fide dissociabatur.
Plausu certatim comprobare.
Simul vel totum brachiis, vel alia quauis re includere. [...]
Actiue apud veteres. [...]
Passiue etiam legitur. [...]
Complectendi actus, vel status. [...]
Idem, quod Complexus. [...]
Idem, quod Complector, Corippus 1, 114 Portum, quem geminae complexant brachia ripae.
Gopulatiuus. Gell. 10, 29 Particula Atque non tantum complexiua, sed vim habet plusculam.
Totum implere. [...]
i. implens.
Compar. Gell. 1, 7 Illud enim sic compositum iucundius ad aurem completiusque, etc. Alii legunt Complexiusque.
Sed videtur legendum Complexionis, i. Conclusionis, vel Syllogismi adeo. Prophetiae completio August. Epist. 161.
Qui complet. Iuuencus in Matth. 12 Legum completor Iesus.
Officium erat ecclesiasticum, quod diurna officia complebat, nempe preces dicendae sub noctis initium. [...]
Illud, quod complendi et perficiendi causa additur. [...]
vid. COMPLICO.
vid. COMPLECTOR.
et aui, itum et atum, are. [Flexu et plicando longum aliquid ad minora spatia redigere. [...]
et COMPLICITVS, a, um. Part. Cic. Off. 3, 76 c. 19 [...]
Aduersas manus inuicem collidere: quod fieri pluribus de causis solet: vel ad testificandum more feminarum dolorem: vel prae gaudio, vel per subitam admirationem, vel, si quae sunt aliae causae. [...]
Vt, praeter dicta, Complosae saepius manus Sen. de Ira 1, 1.
Simul plorare. [...]
Vt, Comploratu iusto prosequi mortuos Liu. 25, 26. Comploratus familiarum coercere Liu. 22, 55.
Lamentatio. [...]
vid. COMPLVVIVM.
et Complura, vel Compluria; caret singulari, [De hoc pariter et simplici Plures agit Gell. 5, 21 [...]
compluscule dixerunt.
vid. CVMPLVRIMVM.
inquit Festus, Quo de diuersis tectis aqua pluuialis confluit in eundem locum. [...]
In speciem compluuii formatus, relictis circa quatuor velut parietes spatiis quadrangulis. [...]
Hinc
al. 15) [...]
Constituere, simul ponere, ordine collocare. [...]
Ablatiuus vice aduerbii. Perfugas mala fide compositoque fecisse Nep. 24, 6, 6. [...]
Ordinate. Cic. de Orat. 1, 48 Sin oratoris nihil vis esse nisi composite, ornate, copiose eloqui. [...]
Vt, Compositio vnguentorum. [...]
vel detractione literae I, COMPOSTVRA, ae. f. [Compositio. [...]
Quod componi potest, aut compositione constat. Tertull. de Anima c. 9 Dissolubile omne compositicium et structile.
Goes. [...]
Simul portare, vel eodem plura portare: vt, Comportare aquam in arcem Caes. Bell. Ciuil. 3, 12. [...]
Vt, Rebus comportatis bene vti Hor. Epist. 1, 2, 50 Res exquisitae, vndique et collectae, arcessitae, comportatae Cic. de Orat. 3, 90 c. 24.
pr. Cum per portus marinae subuectiones habuerint ad moenia comportationes expeditas.
Compos aliquis dicitur earum rerum, quas habet in potestate, et fere in bonam partem accipitur: tamen et in malam. [...]
Vnde COMPOSCENS Mart. Capella 5 p. 136.
vid. COMPONO.
Vocatur Diana in Numis et Inscriptionibus v. g. Gruter. p. 41, 2.
Compotem facere. Plaut. Rud. 4, 2, 6 Piscatu nouo me vberi compotiuit. [...]
Et Tertull. adu. Valent. 11 Non visu nec auditu eius compotiri fas est.
Simul potare. Hinc
Conuiuium. Cic. de Senect. 45 c. 13 extr. Conuiuium nominarunt melius quam Graeci, qui hoc idem tum compotationem, tum concoenationem vocant. [...]
Vid. etiam in Pison. 65 c. 27.
Et Adiectiue, Sidon. Epist. 2, 9 Famularum turba compotrix.
(penult. longâ) ere. Hae duae lineae altera alteram compraecident Hygin. de Limit. p. 177. i. secabunt, vt fere Geometrae.
ap. Rutgers. Var. Lect. 1, 11 p. 50. Sed corruptum putat Schelius, quem vid. p. 7. Certe neque satis firma hinc auctoritas verbo, neque certa significatio.
Qui simul prandet. Cic. Philipp. 2, 101 c. 39 Hunc tu agrum compransoribus tuis et collusoribus diuidebas.
Deos plures, vel toto animo, [...]
facultatibus coniunctis, precari.
etc. [...]
siue COMPRENDO, di, sum, ere. [Totum, vel simul capere. [...]
s. COMPRENSVS, a, um. Partic. [Vt, Comprehensam in animo habere sententiam Cic. Acad. 4, 22. [...]
Quod comprebendi potest. [...]
Comprebendendi actus, [...]
it. id, quod comprehenditur.
apud Priscian. p. 797 Comprehenfare suos quisque, seruare, amplexare.
vid. COMPRIMO.
Idem volunt esse quod Imprimis. v. g. Cic. pro Quint. 24 L. Albius vir bonus, et comprimis honestus. Sed melius diuiditur Cum primis. v. v. sub CVM.
Simul premere, vndique vel vebementer premere, premendo cobibere. [...]
Vt, Compressus atque illisus Cic. de Arusp. Resp. 55. [...]
Anguste, arcte. Cic. de Fin. 2, 17 c. 6 [...]
Laudatur Plautus Pseud. 1, 1, 66 Sed ibi editur Papillarum horridularum oppressiunculae.
Stuprator. Plaut. Argum. Aul. 1, 7.
Vndique aut valde probare. [...]
Vt, Senatus decretis comprobatum Vell. 2, 62, 4. Add. Nep. 23, 3, 1. Perceleri interitu alicuius comprobatum venenum Cic. pro Cael. 58 c. 24.
Litem ad boni viri arbitrium deferre, in quo te acquiescere velle declares. [...]
Dicitur facultas ipsa arbitro data: tractum ab eo, quod vterque litigans simul promittat, se arbitri sententiae pariturum. [...]
Iudex, arbiter qui sumitur ex compromisso. [...]
vid. COMO, is.
Contendere, vna pugnare. Vt, Gell. 14, 5 [...]
vid. COMPELLO.
Simul vel saepe, vel vebementer pungere. [...]
Vt, Cic. Off. 2, 25 c. 7 [...]
Vt, Compunctorius sermo Sidon. Epist. 6, 6.
Dimissa illa caedendi, amputandi significatione ad solam mentem refertur, atque existimare siue iudicare significat. [...]
Add. Claud. Mamert. de St. Anim. 2, 9. P. Chrysolog. Serm. 157.
Quod computari potest et numerari. Plin. 19, 8 s. 41, 2 de caulium genere, Tritianum hoc genus vocatur, bis computabili impendio, taedioque.
Computatio. Firmic. 1, 2 Animus ipse huius scientiae rationem, ipse computos tradidit. [...]
Vna putresco, et proprie locum habet, quum variae res mutuo contactu putrescunt simul. Plin. 13, 13 [...]
Ciuitas Galliae Cisalpinae, iuxta Larium lacum, Nouum Comum plerumque dicta. Catull. 35, 2 [...]
Deus, comissationum nocturnarumque saltationum praeses, a quo ipsum Comissandi verbum deducunt. Certe personam, Deumque adeo, fecit Philostratus Imag. 1, 2.
non minus quam CO et COM in compositis pre CVM adhibetur, vbi vid.
vid. CONOR.
vocat Caesas magna copia arbores. [...]
apud Petron. 66 vexauit omnes Interpretes: Concacatum coniicit Burmannus: et sit sane, dum quis quid melius.
vel expuncto E, CONCALFACIO, eci, actum, ere. [
h. e. Excalfaciens, et nata calorem excitare.
vel potius CONCALESCO, lui, lere vel lescere. [Totus vel vndique, caleo vel calesco. [...]
vel CONCALLESCO, ui, ere. [Idem quod Callere, vndique obductum esse callis. [...]
Camera tegere et claudere, vt confornicare. [...]
i. a camera suspensae.
Budaeus: Concamerationes sunt, quae arcuato opere constant. [...]
Ciuitas est mediterranea Cantabrorum in Tarraconensi Hispania. Ptolem. lib. 2. Huius incolae
Quasi Caput ad caput. [...]
Multis verbis castigare. Plaut. Trin. 1, 1, 4 [...]
Catenis colligo. Metaph. Concatenantur sibi epistolae nostrae Ambros. Ep. 23 pr. [...]
i. constrictio.
In cateruas densas redactus [...]
et constipatus.
Totus Cauus. [...]
Cauare vndique, vt aliquid spatii includatur. Ouid. Met. 2, 195 Est locus in geminos vbi brachia concavat arcus Scorpius.
Augere videtur aliquanto vim verbi simplicis Cedere, hoc est dare locum. [...]
etc. [...]
Permissu. Cic. de Vniuers. 44 [...]
Idem, quod Cessare, et ab opere vacare. [...]
etc.
Vt, Concessiuus modus: de quo sic Seruius in illud Virg. Aen. 10, 33 [...]
Vna et sollemniter celebrare, s. frequentare. [...]
Cobabitans in eadem cella. Concellitam alicuius esse Sidon. Ep. 8, 14.
Concerpere, verbum, quod restitutum it, an affingit Popma Varroni R. R. 3, 16, 32 [...]
Idem, quod diligenter Celare. Gell. 15, 2 Quos aliquis pudor reuerens concelaret. Id. 11, 9 Non id postea concelauit, quin gloriae quoque hoc sibi assignauit.
Colligere in Centurias militares, quod est etiam Centuriare. [...]
vid. CONCINO.
CONCEPTACVLVM, CONCEPTIO, CONCEPTIVAE Feriae, CONCEPTARE, CONCEPTVS, vid. CONCIPIO.
Idem aiunt, quod Cerno, laudantque Cic. de Petit. Cons. 16 c. 5 [...]
Auget vim verbi, et Carpo idem quod Discerpere significat, et dilacerare. [...]
Vt, Concerpta linteola Plin. 28, 15. Et 21, 3. Add. 29, 4. 31, 9.
Simul certare et contendere. [...]
vbi mutuum et velut reciprocum certamen est. [...]
CONCESSIO, CONCESSO, CONCESSO, CONCESSVS, vid. CONCEDO.
Genus piscis testa contectum. [...]
Piscator concharum. Plaut. Rud. 2, 2, 5 Saluete fures maritimi, conchitae atque hamiotae. Tales Conchylileguli.
In morem conchae curuatus. Plin. 10, 20 de pauone, Simul vmbrae quosdam repercussus caeteris, qui in opaco clarius micant, conchata quaerit cauda.
Fabae genus, siue cibus ex faba. [...]
pro Conchicula, i. Conchis certo modo condita et parata, vt Apiciana farsilis Apic. 5, 4, et alia genera.
cum conchicula apparatus.
Latine Murex dicitur; piscis genus ex concharum genere, vt docet Plin. 9, 35 et 36. [...]
Murice tinctus. [...]
Color purpureus, vt volunt; At quae loca producuntur, sunt Genitiui contracti vt Lucret. 6, 1072.
vid. CONCHITA, sub CONCHA.
Ex Caedo, significat Minutatim caedere. [...]
De arte disserendi loquitur.
ad vngulas equorum Veget. Mulom. 1, 56, 31.
Ex Cado, simul vel totum, vehementerque adeo cadere. [...]
vel CONCIO, iui, itum, ire. Commouere, Conuocare. [...]
Si a Concieo, penultimam corripit; si a Concio, producit. [...]
Qui conciet, commouet, vt, Belli concitores Tacit. Ann. 4, 28. [...]
Cito vel Concitate. Laudatur Apul. Flor. p. 363, 37 Tum cum eo equo per viam concito peruolant. Sed potest cum equo iungi voluisse Apuleius.
Valde commouere. [...]
Vt, Concitatus ardore animus Cic. de Finib. 2,.. Admirabili quodam ad philosophiam studio concitatus Cic. de Clar. Orat. 306 c. 89. [...]
Qui commouet. [...]
Vt, Concitatrix vis Plin. 26, 10. Et 19, 8.
Commotio. Vt, Concitatio multitudinis Cic. pro Cluent.... Animi concitatio Cic. de Diuin. 1, 34. [...]
Cilicio indutus. Tertull. de Pudic. c. 13 vbi Conciliciatum et concineratum publice poenitentem et pacem Ecclesiae petentem vocat.
Conuentus populi, et multitudo populorum diuersorum in vnum locum consulendi gratia congregata. [...]
Coniungere quouis modo, in primis de rebus animatis, in quantum eae ad vtilitatem, et rationes nostras quocunque modo adiunguntur. [...]
Praeter allata Ouid. Rem. Am. 524 En etiam partes conciliantis ago.
de ratione arbustorum loquens, Inter se obuii miscentur, alliganturque vna conciliati, virgultorum comitatu obiter rigorati qua deficiant. [...]
Commistio. Lucret. 2, 934 [...]
Interpres conciliationis. [...]
inquit Festus, quae viris conciliat vxores, et vxoribus viros. [...]
Pro Conciliatione. [...]
de habitu poenitentium, i. cum aliis cinere conspersus.
Compositus et ornatus; ex Con, et Cinnus compositum, quod est genus potionis ex multis liquoribus confectum, auctore Nonio 1, 207. [...]
Composite, eleganter. [...]
Ornatus, elegantia, ea praesertim, quae ex temperatione et permistione. [...]
Concinnitas. Cic. de Inuent. 1, 25 c. 18 Splendoris et festiuitatis et concinnitudinis minimum in se continere debet.
Vt, Vlp. in l. Nec quidquam. [...]
Vt, Vasa concinnatoria l. 6 Dig. de penu legata. Sed fluctuat lectio inter cocinatoria, coquinaria, cocitatoria.
Quod breuiter collectum et apte dispositum est. Apuleius Met. 2 p. 119 Nam Milonis boni concinnaticiam mensulam rogatus accubueram.
Idem. Sidon. Epist. 8, 4.
Idem. [
Modo non sit ex lemmate.
Simul canere, vel certe totis et coniunctis viribus canere. [...]
In Decretis Canonicis dicitur is, qui consonat et concinit canenti; sicut Succentor, qui voce subsequens canendo respondet: Praecentor, qui vocem praemittit in cantu.
Idem. Macrob. in Somn. Scip. 1, 5 [...]
vid. CONCIEO.
A Conciendo, i. conuocando dicta, [Populi multitudo congregata vel ex magistratus iussu, vel sponte, ad audiendum oratorem: cuius etiam oratio vt et locus, vnde dicit, vocatur concio. [...]
Idem significat quod Concionem habere. [...]
Conf. Quinctil. 1, 10. Gell. 1, 11. Tac. H. 1, 31. Val. Max. 1, 6, 2.
Qui concionatur. [...]
Locus conuentuum. Innocentius in Decretis.
Qui concionatur. Liu. 3, 47 Haec propalam concionabundus, in dies magis augebat iras hominum. Add. Id. 21, 43. it. 40, 27.
Vt, Concionalis senex Liu. 3 vlt. sectator concionum, subrostranus, [habet aliquid contemtus. [...]
Dictum a Naeuio, pro Corripere, et inuolare: Festus docet. [...]
Ex Capio; simul capere, totum, vel intra se capere. [...]
Vt, Concipiens et comprehendens natura Cic. de Nat. Deor. 2, 81. Spiritus plura iusto concipiens Quinctil. 2, 4, 4.
Vt, Concepta aestu pestis Columel. 7, 5. [...]
Pro foetu. [...]
Idem. Plin. 22, 22 [...]
Haec quidem optima videtur lectio. Sed variatur.
Vt, Peccati conceptor Arat. in Act. Apost. c. 16.
Vbi quid concipitur. [...]
Idem. Frontinus de Aquaeduct. Conceptelas vocat Aquarum conceptacula, si fides quibusdam editionibus. Sed ex MSS. restituit Polenus Art. 22 pr. Conceptacula, id est piscinas.
vid. CONCIDO.
vid. CONCIEO, concies.
Add. Hieron. Epist. 2, 25. Tertull. contra Marc. 5, 17. A. Borrich. Vindic. p. 31.
Simul clamare, vel ad plures clamare, vt praecones solent. [...]
i. extremi. [...]
Multorum clamor. [...]
Al. Conclamare.
Simul claudere, quod frequentius dicitur Concludo, de quo mox: hic tamen ponendum propter Colum. 3, 12, 2 [...]
vel CONCLAVIS, is. f. [inquit Donatus ad Ter. Eun. 3, 5, 35. [...]
Sed Scal. coniicit leg. Conclauia.
Idem quod conclaue Plaut. Aul. 3, 2, 24 Et conclauium mihi peruium facitis? Conf. eiusd. Most. 3, 2, 158. Vitruuius 6, 5 dixit Conclauiorum altitudines.
Simul claudere, vel vndique. [...]
Vt, Conclusa aqua Cic. de Nat. Deor. 2, 20 c. 7. [...]
h. e. rotundam et numerosam periodon funderent.
Eadem varietate, qua verbum concludo adhibetur. [...]
Qui vna cum alio coenat. Hoc nomen reddi vult Voss. Etymol. voce Coena Lucilio apud Fest. in Tapulla. Vet. Gloss.
Sic interpretatur Cic. Fam. 9, 24. it. de Senect. c. 13 extr.
assignatur.
vid. CONCOQVO.
Eiusdem coloris: vt, Concolor cicatrix Plin. 28, 9. [...]
esse dicitur.
Idem, quod simplex Copulare. Lucret. 6, 1075 Denique res auro argentum concopulat vna, etc. Chrysocollam intelligit.
Actus ventriculi. [...]
Qui cordis vnius, i, mentis, siue animi est. [...]
Sensus et vox communis, a cordibus congruentibus dicitur: contrarium discordia Sallust. Iug. 10 [...]
pro Concors, Caecil. ap. Priscian. 6 p. 726 extr.
pro Concordia. Vt, Venale concordium Papinian. l. 27 ff. de Pact. Dot.
et 27, 21.
Simul corporare, et ex pluribus mistis vnum facere. [...]
it. adu. Marc. 4, 4.
It. substontiu. Ne vno quidem caedibus concorporalium superesse permisso Ammian. 28, 28. Conf. Id. 21, 22.
vid. CRATICIVS.
Totum Credere, i. seruandum dare, et fidei alicuius tradere. [...]
Add. Plaut. Poen. 4, 2, 104 Hoc nocte consulendum, quod modo concreditum est.
Cremare totum Plin. 12, 18 [...]
in lemmate, si sit modo Gellii.
auget, teste Donato, etiam hic verbi Crepo significationem.
Simul crescere, it. crescendo coniungi et conglutinari, ita tamen, vt crescendi notione omissa solius saepe coniunctionis ratio habeatur. [...]
Idem quod Concretio. Plin. 12, 16 In plenum autem probatio est minutis glebis, nec rotundis, in concretu albicantis succi.
Coniunctio, coalitus. [...]
Criminari valde, conquisitis velut criminibus. Plaut. Mil. 2, 2, 87 Vt si illic concriminatus siet aduersus militem meus conseruus.
esse dicitur.
Vndique, vehementer, Cruciari Lucret. 3, 149 [...]
esse dicitur.
tribuitur.
Et Meatus gelidis frigoribus concrustati Idem 30, 6.
et CONCVMBO, cubui, cubitum, cumbere. [...]
i. concubitus.
Coitus. [...]
Puer ad libidinem vsurpart solitus. [...]
Dicebatur ea, quam quis non mariti animo, sed concubitus tantum causa, sine stupri tamen crimine, flagitioue domi habebat, arg. l. 4 [...]
Concubinatus. L. 3 ff. de Concubin. Sed Haloander Concubinatum et hic reposuit.
extr.
Sic tempus dixerunt veteres, quo omnes fere cubarent. [...]
Ad concubitum pertinens. Tertull. ad Nation. 2, 11. Conseuius Deus, qui consationibus concubitalibus praesit.
Idem quod Calcare, nisi quod CON auget. [...]
et Luc. 8, 5.
Idem. Tertull. de Resurr. c. 22.
Vnde
vid. CONCVBO.
fuisse verbum veteribus non incognitum, docet non modo verbum simplex, et Praeteritum Concupiui etc. sed etiam
ap. Cic. de Diuin. 1, 107 c. 48 [...]
Vt, Pecunia concupita Cic. Tusc. 4, 24 c. 11. Idem Tusc. 4, 13 c. 6 Laetitia, vt adepta iam aliquid Concupitum, efferatur, et gestiat.
in fine, Vicesima nona pars Cancri, si in horoscopo fuerit inuenta, homines faciet illiberales, et fures, et rerum alienarum concupitores.
Est bonarum aeque ac malarum rerum appetitio. [...]
et Ambros. Epist. 11 ad Iren.
Simul curare. Plaut. Bacchid. 1, 2, 23 Pro dignitate opsonii haec concuret coquus.
Qui simul cum alio curam administrat. l. 19 [...]
Simul currere, confluere. [...]
Vt, Concurrentes cautes Ouid. Amor. 2, 11, 3. Symplegades illae s. Cyaneae. Concurrens quantitas In l. Cum alter. D. De compensat.
Verbi significationem sequitur. [...]
Idem. Cic. de Fin. 1, 17 c. 6 [...]
Vt, Concursare villas, prouinciam Cic. Verr. 7, 79. [...]
Veles, leuis miles, lacessere praelium quam sustinere aptior. [...]
qualis est concursatorum.
Curuum facere. Macrob. Saturn. 2, 7 ex Laberio, Cur cum vigebam membris praeuiridantibus -- Non flexibilem me concuruasti (o fortuna) vt carperes.
vid. CONCVTIO.
Ex Con et Quatio; Commouere, agitare. [...]
Vt, Concutientes se corui Plin. 18, 35. [...]
Vt, Furit mugitibus aether Concussus Virg. Georg. 3, 151. [...]
Est crimen, quum quis ab eo, quem iudicii magistratusue terrore affecit, eius periculi deuitandi causa pecuniam extorquet. [...]
pro Concussione vtitur Tertull. de Fuga in persequutione c. 13 pr.
Commotio. Plin. 35, 16 Coquitur in calicibus crebro concussu. Magno concussu Lucret. 6, 546.
laudatur. Sed recte hodie Concursare legunt. Vid. suo loco. Sic et 2, 215.
teste Festo in Condulus. Est nempe a [vt Calix a [Add. ib. v. 15.
Decet vehementer. Plaut. Pseud. 4, 1, 24 Sed vide an ornatus hic me satis condecet? Add. Id. Amph. 2, 2, 90.
al. conducenter.
Idem quod Exornare, et expolire. Plin. 35, 10 Dignis digna loca picturis condecorauit. Ter. in prol. Hec. 37 Vobis datur potestas condecorandi ludos scenicos.
vnde
etc. depinxit.
al. Conclamata.
Add. Fulgent. Epist. 4 ad Prob. de Orat.
Vna liquescere. Vti resina condeliquescat Cato R. R. 2, 3. Al. Deliquescat.
Proprie locum habet cum plures Damnant aliquem. [...]
Vt, Furti condemnatus Vlpian. in l. furti D. de his, qui notant. infam. [...]
Pro Accusatore, qut reum peregit, apud Tacit. Ann. 4, 66 [...]
Densum facere, cogere, spissare. Columel. 7, 8, 4 [...]
Etiam significat Densum facere. Lucret. 1, 392 [...]
Valde densus. Vt, Acies condensa Liu. 26, 5. [...]
esse dicitur. Negat Index Floridi.
vnde
Proprie est duorum aut plurium inuicem denuntiantium aliquid, et sic constituentium. [...]
est Eius rei, qua de agitur, in diem certum denuntiatio, auctore Festo. [...]
Vt, Actio condicticia, [...]
qua aliquid condicimus et repetimus: quae alias Condictio vocatur.
esse dicitur.
Valde dignus. [...]
vel ii, itum, ire. [Sapidum facere, saporem addere cibis. [...]
Vt, Plaut. Pseud. 3, 2, 22 [...]
Vt, Cic. de Nat. Deor. 2, 146 c. 58 [...]
Quod ad condiendos cibos adhibetur. [...]
Vt, Plin. 19, 8 [...]
Aliud Adi. [Auctore Nonio 2, 194 [...]
Vt, Coquina conditaria August. Ciu. Dei 22, 8.
Melius ad Condo refertur.
Quod condiri potest, vel conditum est. Conditiua mala Cato R. R. 7, 3. [...]
Idem quod Conditio, siue ratio condiendi. [...]
Totum discere. [...]
Qui cum alio discit. [...]
vid. CONDIO.
Componere, aliis rebus circumdare, quibus velut claudatur. [...]
Vt, Nubila condentia caelum tenebris Claud. in Nilo 2.
Verbi sui significatione. [...]
Structura, ratio conficiendi. Petron. 51 Conditura vitrorum.
Qui aliquid componit, rei alicuius auctor. [...]
i. e. Sepulcrum. [...]
Quod conditur et seruatur. Colum. 8, 8, 2 Duobus tamen aut tribus mensibus acceptant conditicia cibaria, caeteris seipsas pascunt seminibus agrestibus.
Fructuum appellatio, qui condi possunt, i. seruari vltra maturitatem. Vid. sub CONDIO.
pro Sepulcro, s. Conditorio. Sen. Epist. 82 Multum interest inter otium et conditiuum. Add Id. Ep. 60.
Qui condit; vt, Promus, qui promit conditicia. Plaut. Pseud. 2, 2, 14 Condus promus, procurator peni.
Est Dispositio quaedam ac ratio fortunarum, temporum, rerum, tota circumstantia, et quidquid rem vel personam, meliorem deteriorem, feliciorem infeliciorem facit, quae cum re vel persona dantur, ponuntur, sunt, sine quibus res aut non est, aut non potest obtineri. [...]
Quod ex conditione pendet. [...]
etc. Paullus in l. qui stipulator. [...]
A CONDO, are, formatum videtur
Sed Gl. Gr. Lat. [Videtur itaque Condator etiam ille esse, qui cum aliis dat et confert tributum.
Plane et accurate docere. Hirt. Bell. Afr. 19 Equo frenato vti condocuerat.
Instruere, [...]
docere.
Idem, quod vndique, vel vehementer dolere: nam Condolere, pro eo, quod Graecis est [aut [non est Latinum. [...]
incipere. [...]
adscribitur.
Totum et plane domare. Veteresque nugas condomare ac frangere Prudent. Hymn. Ieiun. v. 98.
Idem, quod donare significat, cum quodam incremento significationis: interdum et remittere, non exigere, quod debetur. [...]
Simul domire. [...]
Idem. Plaut. Rud. 2, 7, 13 Obsecro hospes, da mihi aliquid loci, vbi condormiscam parum. s. istuc vbi vbi vis, condormisce: nemo prohibet, publicum est.
siue CONDRILLON, i. n. Herba, de qua Plin. 22, 22 s. 45 [...]
vid. CHONDRIS.
Simul docere, cogere, congregare. [...]
pro diuersitate verbi significat. [...]
esse dicitur.
Apud Capitolinum.
Qui aliquid faciendum, vtendum, fruendum, accipit, etsi idem pecuniam accipiat. [...]
Vid. Cod. 5, 12 l. 18. et 4, 65 l. 24.
Conducendi actus. Cic. pro Caecin. 94 c. 32 [...]
Contractio. Cael. Aur. Acut. 2, 15 Conductu superciliorum.
Al. condecenter.
i. Vtile. Sententia Apul. Met. p. 7 [...]
Quod conductum est. Vt, Fidicina conducticia Plaut. Epid. 2, 3, 8. [...]
Idem ac Dulcare. Vulg. Interpr. Sirac. 27, 26.
Annulus, teste Festo. [...]
Quasi simul duplicare, et duplicem facere. [...]
Durum reddere. Lucret. 6, 968 Humor aquae porro ferrum condurat ab igni, i. post ignem, si ignitum ferrum in aqua immittatur; At coria, et carnem mollit durata calore.
est solstitialis, flore rubro, quae e collo suspensa comprimere dicitur strumas. Vid. Plin. 26, 5 s. 14.
vid. CONDO.
Tuberculum, quod ex inflammatione praesertim circum sedem, anumque consistit. [...]
Nodosus, pustulosus. Vt, Passio condylomatica. Cathol.
Iunctura et nodus articulorum in digitis, eminens, stricta in pugnum palma. [...]
Nodo constrictus; vt, Lana condyliata Plin. Valer. ap. Barth. Adu. 36, 3.
Insula ad ostium Istri. Lucan. 3, 200 Et barbara Cone Sarmaticas vbi perdit aquas, etc.
Idem, apud ICtos in Digest.
Apud Firmicum.
et CONFABVLOR, ari. [...]
Colloquium. [...]
Idem. Sidon. Epist. 9, 11 extr. Hos eloquii tui claritas, artifice confabulatu, dum compellat.
Etiam Lucr. 2, 903 Confaciunt legi vult Vossius, pro conficiunt, i. concludunt.
vid. CONFERCIO.
Verbum, quo sacra et ritus nuptiarum indicantur, quos describimus statim in CONFARRFATIO. [...]
modo vidimus ex Tacit. Ann. 4, 16 [...]
Ritus a Romulo institutus, quo tanquam sacro et religioso vinculo ad perpetuam vitae societatem iungebantur coniuges, vt vxor filiae loco esset marito, in eiusque adeo potestate, et beres bonorum vel sola, si improlis decessisset, vel cum liberis. [...]
Quod eadem fati necessitate tenetur. [...]
vid. CONFICIO.
Ex Con et Farcio compositum, significat densare. [...]
et CONLATVS, a, um. Partic. [Vt, Collata omnium vota in vnius salutem Plin. in Paneg. 23. [...]
et CONLATIO, onis. f. [Ex vi verbi primo ad tributa pertinet. [...]
qui confert. Plautus Curc. 4, 1, 13 Symbolorum collatores apud forum piscarium. Collator et disputator Augustin. Ep. 147.
Quod collatione colligitur. [...]
Idem quod Collaticius; quod a pluribus collatum est: vt, Collatiuum sacrificium quod ex collatione offertur, Festus. [...]
Vt, Funes collatorii Veget. dere Milit. 4, 46. Sed melius Chalatorii, v. v.
Ferrumine coniungere Plin. 27, 8, 45.
vid. CONFERCIO.
Quid sit declarat Plin. 27, 8 [...]
vel quod vsitatius, CONFERVESCO, ere. commune praeteritum habent conferbui, significantque primo quidem vehementer incalescere, vt Pallad. 1, 35, 13 [...]
legit apud eundem Celsum. [...]
CONFESSIO, CONFESSOR, CONFESSVS, vid. CONFITEOR.
i. e vestigio, mox, continuo. [...]
Totum facere, vt nihil faciendum supersit, quod vel in perfectione atque effectione negotii intelligitur, atque adeo in bonam partem: vel in destructione et interfectione veluti, et partem proinde diuersam. [...]
cuius Superlatiuo gradu lepide vtitur Cic. pro Flacc. 44 c. 19 [...]
Conficiendi actus. Cic. pro Flacc. 10 [...]
Qui conficit, valetue ad conficiendum. [...]
Idem ac Confector ferae. Ita vocari confectuarios in veteri Inscriptione obseruat Scalig. ad Manil. 4 p. 286.
Vid. Voss. Rhet. 2 p. 237.
Confectio. Plin. 13, 12 de Chartarum generibus, Proximum amphitheatricae datum fuerat a confecturae loco. i. vbi conficitur. Mellis confectura Columel. 9, 14.
vid. CONFINGO.
Qui cum alio fideiubet. [...]
Significat existimare, et firmiter credere, tum de Praeterito, tum de Praesenti, tum de Futuro. [...]
et Nomen. [...]
Mediae et ipsum significationis. [...]
Fiducia, audacia. [...]
Dictio a Plauto forte conficta Trin. 1, 2, 164 [...]
Vt, Rusticus confisus plenis agris Tibull. 2, 1, 21. [...]
Figere pluribus locis, figendo coniungere etc. Vt, Configere tabulam aculeis Columel. 7, 3. [...]
Confossus, vt, Confixus cuspide Lucan. 3, 621. [...]
i. Pegma. Vid. Lips. de Amphith. c. 22.
Idem ac Fingere; vnde
Legitur in sacro Syllabo Paullini Aquileiensis: Configulata summi artificis manu terra.
Sic Macrob. Sat. 5, 11.
esse dicitur; forte herbarii illius.
i. nauigando et arando finditur vbique et sulcatur.
Compositio nonnihil addit vehementiae hic etiam verbo simplici, quemadmodum in plerisque aliis. [...]
Vt, Confictae lacrimae Ter. Andr. 3, 3, 26. Confictus pro Confixus, vid. b. v. sub CONFIGO.
et
Idem. apud Firmicum.
apud Mart. Capell.
apud Varr. L. L. 6, 6 p. 82, 34.
Qui eodem loco finitur, qui habet fines communes. [...]
Linea, in qua fines concurrunt. Valer. Argon. 6, 374 Heu pudor: inde Lycen ferit ad confine papillae, Inde Thoen. In confinibus hostis arcendus est Sen. de Ira 1, 8.
Idem. Metaph. Columel. 3, 5, 2 [...]
Confinis. Gell. 1, 2 Officia virtutum confinitima.
Idem quod Confici. [...]
Idem significat. [...]
Firmum ab omni parte facere. [...]
Vt, Confirmata acies, vid. ACIES. [...]
Qui confirmat aliquid. [...]
Cum affirmatione. Tertull. adu. Marc. 4, 41 Confirmatiue respondere.
Eadem fere, quae confidentia, qua quis confirmat, et asseuerat, quae dicit. [...]
In fiscum, id est in pecuniam principis redigere. [...]
Secundum hoc itaque fuerit quaestor, s. curator fisci.
vid. CONFIDO.
Fateri velut cum altero interrogante et exquirente. [...]
Vt, Audire confitentem Cic. de Finib. 2, 21.
Actiue. Varro de L. L. 5, 7 p. 55, 2 [...]
Sic illi Christiani honoris causa vocabantur, qui veritatem diuinam profiterentur etiam in tormentis; quod si mors accederet, Martyres vocabantur. [...]
Est apud Iurisconsultos Confessoria Actio eius, qui seruitutem sibi competere contendit l. 2 D. si seruit. vindic. [...]
Actus confitendi. [...]
vid. CONFIGO.
Flaccesco totus. Gell. 2, 30 Simul ac ventus posuit, sternuntur et conflaccescunt.
etc. Vid.CONFLO.
(Dac. malit conflant) venti. Festus. Alii leg. Confluges, v. v. it. CONFRAGES.
Tribuitur Plinio Maiori. Negat Index Harduini.
Ardere. Vict. de Vir. Illustr. 4 Fulmine ictus cum regia conflagrauit. [...]
Conf. ib. c. 28. Interire conflagratione Lactant. 2, 9.
esse dicitur. Negat Index Floridi.
A quo
Apud Firmicum.
vid. CONFLIGO.
Dimicare, simul pugnare, praelio congredi. [...]
et CONFLICTOR, ari. Frequentatiuum. [...]
Vt, Conflictatus graui morbo Plin. 23, 1. [...]
A Confligo, non a [...]
Idem. Conflictus corporum Cic. pro Caecin. 42. [...]
Idem, quod Conflictus. Solinus 14 (9) Nam in latebrosis rupium cauaminibus, quae fluctuum confligiis tunc adesa sunt, reduuiae conchyliorum resederunt, et alia multa.
Simul flare, flando vel ignem excitare, vel liquefacere, fundere, formare metalla, qua in re follium magna opera est: vnde deinde ad alia transfertur. [...]
Vt, Cic. pro Caelio 12 c. 5 [...]
exponitur Copulatim, contexto.
Conflando factus. [...]
Quae et Conflatura. [...]
Fornax, in qua aes conflatur. Vulg. Interpr. Prou. 27, 21 Et Gloss. Fornax, conflatorium, [
Ratio et ars conflandi Plin. 7, 56 [...]
Vna florere. Augustin. Confession. 4, 4 pr. Comparaueram amicum societate studiorum nimis carum, coaevum mihi et conflorentem flore adolescentiae.
Simul fluere, s. adfluere. [...]
Substant. est Alueus, in quem duo flumina conueniunt. [...]
Impersonaliter. Sen. Medea 940 Haud aliter metu confluctuatur: ira pietatem fugat, iramque pietas. Alii, et ipse Gronou. Meum cor fluctuatur.
Haec Nonius 1, 311. Conf. CONFLAGES et CONFRAGES.
Idem. Salmasius Solino restituit c. 9 Rupium cauamina, quae fluctuum conflugiis nunc adesa sunt. Vulgo legitur Confligiis. Vid. Salmas. ad h. l. p. 109.
Qui eodem vtitur flumine. Apul.
Idem. Seuerus in Aetn. 325 [...]
apud Firmicum.
Fodere crebro et vndique. [...]
apud Hieron.
apud Tertullianum.
Vt, Sabinae impiis nuptiis confoederatae Orosius 2, 4.
Idem quod Foedare vehementer. Apul. Met. 7, 231 Faciem atque oculos eius confoedassem.
apud Pacuuium.
vel CONFOETESCO, ere. Male olere. Obseq. de Prodigiis c. 115 Sub simulacro Deae Cubile canis confoetuerat. Sed Scheff. putat legendum, confoetae erat, vel cum foetu erat.
Vt, Confoeta sus dicebatur, quae cum omni foetu adhibebatur ad sacrificium. Festus.
Idem ac Foetare. apud Firmic.
apud eundem.
apud Catull. legi velit Salmas. ad Solin. p. 127. [...]
vid. CONFIO.
A Foriis dicitur; et fignificat stercore liquido foedare, quod Plautus Concacare dicit. [...]
Quod est eiusdem formae, Onomast. Vet. conforme, [Et Sidon. Epist. 4, 12 Naufragioso pelago conformis motus animorum. Vid. Vulg. Interpr. Rom. 8, 29.
Idem. Tertull. de Resurr. Carn. c. 47 Corpus nostrae humilitatis conformale corpori gloriae. Conf. Idem adu. Marc. 5, 20.
Totum formare, ad exemplum formare. [...]
Forma, constitutio. [...]
Vt, Effigies conformata caminis Siculis Stat. Silu. 1, 1, 3. [...]
In fornicem formare. Vtitur Vitruu. 5, 5.
Fortem facere, roborare. [...]
et Luc. 22, 43.
Simul fouere. [...]
Vid. Vulg. Interpr. Ies. 59, 5.
s. CONFRACESCO, ere. Confracuit [...]
legit Scalig. ap. Varr. R. R. 1, 13, 4
vid. CONFRINGO.
Vna vel vndique fremo. Vt, Agmina confremunt Stat. Silu. 1, 6, 73. Caelum confremit Sil. 16, 398. Omnes confremuere Ouid. Met. 1, 199.
apud Spon. Miscell. Erudit. Antiq. p. 54 [...]
Valde fricare. [...]
Frictio, fricatio. Metaphor. Augustin. Confess. 4, 8 Fabulae et mendacii adulterina confricatione corrumpebatur mens nostra.
Idem. Cael. Aurel. 2, 4 Confricamentis vti.
apud Firmic.
Verbum, quod Catoni restituendum putamus R. R. 81 Locum damus in HIRNEA.
apud Celsum esse dicitur.
apud Apul.
Totum, vel magna vi frangere. [...]
Vt, Confracta nauis est illis, Naufragium fecerunt Plaut. Rud. 1, 2, 64.
et
Idem. In Digest. et Vulg. Interpr. Psal. 105, 23. Ies. 24, 19.
Quod disruptum et inaequalitate terreni asperum est. [...]
Idem. Lucan. 6, 126 Et confraga densis Arboribus dumeta tegunt. i. aspera et inaccessa: spinis obsitae rupes.
in MS. Politiani: al. Confricato.
Idem quod vna fringere. Octau. Hor. 1, 6 Cum oleo confrixentur.
sic redditur in lege Solonis.
Fugiendo se aliquo conferre, vt semper non sola fuga, sed illud etiam, quo quis fugit, s. locus s. persona sit, indicetur. [...]
Qui ad asylum confugit. I. praesenti C. de his, qui ad eccles. confug. l. si qua C. de episc. et cleric.
Locus vel persona, quo confugitur. [...]
Apud Firmicum.
Vndique Fulcire: vnde,
Vt, Lucret. 2, 97 Partim interuallis magnis confulta resultant [Sic Faber. Melius Creech, Conflicta: compacta vel commissa, coliisa. Alii legunt Consulta, a Consiliendo.
apud Firmicum.
Vndique fulgere. Plaut. Amph. 5, 1, 44 Totae aedes confulgebant tuae, quasi essent aureae. Add. ib. v. 15.
Apud Firmicum.
Apud eundem.
Apud eundem.
Plura in eundem locum Fundere, et sic perturbare, commiscere. [...]
Perturbatus. [...]
Vt, Confusio omnium rerum Cic. de Fin. 2,.. [...]
Aliud Adu. Idem. Plin. 18, 16 Vnum de ea et cytiso volumen Amphilochus fecit confusim. Al. confusum.
Confusus. Gellius praefat. Miscellam et quasi confusaneam doctrinam conquisiuerant.
Idem. apud Apul. forte herbarium illum: nam index Floridi negat.
Vna sepelire Iuuenc. 4, 97 Eius vt aduentus terrae confuneret orbem. Vid. Barth. Aduers. 13, 19.
Refutare, Refellere: quod vnde tractum sit, mox videbimus. [...]
In oratione, est Contrariorum locorum dissolutio Auctor ad Heren. 1 c. 3.
Add. 17, 9.
Auget et hoc significationem simplicis. Catull. Carm. 38, 5 Quidquid est puellarum Confutuere.
vid. CONFIO.
Simul gaudere, gratulari. [...]
Amnis est Celtiberorum, erumpens circa Bilbilim, qui per agri planitiem fluens, exiguum lacum efficit, tepentibus aquis. [...]
Pro Egelido legunt libri quidam Cels. 4, 24 [...]
Totum Gelare et facere concrescere. [...]
Adde Vitruu. 8, 3. Et Columel. 3, 12, 1 Congelatae radices.
Idem quod Congelari Macrob. Saturn. 7, 12 Cur vina aut nunquam, aut rarenter congelascant. Conf. Gell. 17, 8.
Idem quod Geminare. [...]
Idem quod vndique Gemmatus, apud Tertull.
Vna et simul gemere, et dolere. [...]
Idem. Augustin. Confess. 6, 7 pr. Congemiscebamus in iis, qui simul amice viuebamus.
Vt, Porculi congenerati eadem fetura editi Varr. R. R. 2, 4, 19. Senium parentis congeneratum Columel. 7, 3, 15.
Eiusdem generis, vt Degener. Plin. 15, 24 Aliud corpus est terrestribus fragis, aliud congeneri corum vnedoni.
Generi in affinitate socius. Congeneri, duo pluresque generi, respectu vnius soceri. Symmach. Epist. 8, 40 Supremis congeneri interesse. Gloss. Cyrilli, Congener, [
Velut a Congigno. [...]
vel CONGENVLO, are. [
Genua coniungere. [...]
Piscis. vid.CONGRVS.
apud Non. 2, 167. [...]
vel CONGERMINO, are. [Coalescere esse ait Salmas. ad Solin. p. 22, aE et huc laudat locum Quadrigarii apud Nonium, quem damus in CONGERMANESCO. [...]
Congregare, accumulare. [...]
Vt, Pindo congestus Athos. Sen. Herc. Oet. 1153. [...]
Id quod congestum est. [...]
Stricte, breuiter. Capitolin. in Marco Phil. c. 19 extr. Et quidem haec breuiter et congeste.
Idem. Apul. Apol. p. 462 Iacere congestim.
Quod congestum est. [...]
Sic etiam legit Plaut. Truc. 1, 2, 6 Scaliger, pro Congerrones.
vel CONGERRA, ae. m. [Cum quo familiariter versamur, et facete confabulamur. [...]
Mensurae liquidorum genus est, sex sextarios continens. [...]
Quod congium capit. Plaut. Aul. 4, 2, 15 Mulsi congialem plenam faciam tibi fideliam. Situli congiales Vitruu. 9, 9.
Idem esse quibusdam videtur. [...]
it. [Liberalitatis ac muneris nomen eius praesertim, quo liquida congio diuiderentur, licet deinde ad omne aliud munus principum virorum, etiam priuatim et singulis datum adhibitum sit. [...]
In glaciem conuerti. [...]
vnde
Vt, Terra humore denso conglebata et puluere Prudent. praef. Hamart. v. 53.
Concrescere de flamma, certe igni. Plaut. Trin. 3, 2, 52 Ne scintillam quidem relinques, genus qui congliscat tuum, i. ne minimam bonae famae particulam. Vid. de toto loco Gron. Obs. 4, 3.
In globum colligere. [...]
Apud Liu. 25, 15. Sed Gronou. ita, Proditores conglobati cum popularium agmen patentibus portis accepissent etc.
A Glomus, eris, Inuoluere, superaddere. Enn. Thyeste apud Non. 2, 166. Heus mea fortuna, vt omnia in me conglomeras mala! vid. GLOMERO.
i. conciliabulum, congregatio etc.
etc.
Glutino, coniungo, et ferrumino, et saepe metaphorice pro firma quaque coniunctione ponitur. [...]
Vt, Circuitus Conglutinatioque verborum, i. compositio Cic. in Orat. 78 c. 23. [...]
Vt, Humoris pars conglutinosa fit in praecordiis Veget. Mulom. 1, 40, 2.
vid. post CONGREDIOR.
vel CONGRAECOR, ari. [Compotationibus indulgere. [...]
Apud Augustinum.
Apud Firmic.
Vna gaudere alterius bono Cic. pro Sext. 20 [...]
Apud Augustin.
Apud Hieron.
Accedere ad se inuicem, et conuenire. [...]
Legitur apud antiquos, teste Nonio 7, 42 Plaut. Epid. Quid si adeam? haud scio an congredias, si haec ea est.
Cui Digrediens oppenitur. [...]
Congressio. [...]
Idem. Cic. Philipp. 2, 46 [...]
sub fin. Bonus congressor non aemulatur.
In vnum gregem cogere, vel colligere. [...]
Vt, Multitudo hominum ex seruis conductis congregata Cic. pro Domo 89. [...]
Idem quod Gregatim. Prudent. Hymno Ieiunant. 143 Cursant per ampla congregatim moenia.
Add. 3 c. 20.
de statuis Deorum, Phidias sciebat, aurum fuisse, lapides, atque ossa informia disparata, confusaque, seque horum omnium congregatorem atque vinctorem.
vel CONGREX, Adi. [Dicitur Gregi additus, commistusque. [...]
Conuenire: dictum, vt ait Festus, a Gruibus, quae non se segregant, siue quum volant, siue quum pascuntur. [...]
Conuenientia, similitudo. [...]
Vt, Congrua tempora Claud. in Rufin. 1, 315. [...]
Idem. Mart. Capell. 6 p. 195. Si congrue videtur assertum. Add. Symmach. Ep. 10, 72.
vel CONGER, gri. [Genus piscis, de quo Plin. 9, 62 [...]
vid. GONGYLIS.
i. circa illam confluxit multitudo, quae illam circumdaret.
seu potius CONIMBRICA, Lusitaniae oppidum, vt auctor est Plin. 4, 21 in descriptione Lusitaniae. MSS. al. Cinumbriga. Vid. Harduin.
CONIECTARIVS, CONIECTO, CONIECTOR, CONIECTVRA, vid. CONIICIO.
CONIFER, et CONIGER, vid. CONVS.
Simul iacere significat, vel ita iacere, vt conclusus aliquis sit, vel accurate, et velut ad scopum iacere eumque ferire. [...]
cum I simplici. Virg. Aen. 9, 411 [...]
Coniiciendi actus. [...]
E significatione verbi Coniicio, quam n. 4 posuimus, argumentis colligo. [...]
apud Tertullianum,
Deorum animis coniectatae, etc. i. argumentis apud animum intellectae.
Vt, Coniectatoria argumenta Gell. 14, 3.
Scripta vel commentaria, in quae temere coniicitur, quidquid in mentem venit. [...]
A Coniicio. [...]
Dicitur, vt ait Festus, Interpres somniorum. [...]
Coniectio siue Coniectatio, dicta a Coniectu, id est directione quadam rationis ad veritatem, vt ait Quinctil. 3, 6, 30. [...]
Quod coniectura colligitur. [...]
Idem. Sidon. Epist. 8, 11 Coniecturaliter gestum.
vel vt Mercerus dedit, CONIECTVRARIVM apud Non. 2, 175 [...]
Laudant Sen. Nat. Quaest. 7, 29 [...]
siue CONILE, es. [eadem quae Cunila, vbi vid.
vid. CONIBRICA.
Graeco nomine appellatur Herba
perniciosissima, publica Atheniensium poena nobilitata, quam Latini Cicutam appallant. Theod. Priscian. de Diaeta c. 21.
Verbum, quod hodie legitur Lucret. 2, 320 [...]
Locus in palaestra, vbi puluere post vnctionem Athletae adspergebantur, vt prehensiones essent firmiores. Vtitur Vitruu. 5, 11. Vid. Mercurial. de Arte Gymnast. 1, 8.
et ACONITI, Aduerbia Graeca, et [quibus sic vtitur Plin. 35, 11 s. 40, 32 [...]
Videtur leg. Comtum.
Quasi ad vnum iugum alligare. Cic. Off. 1, 58 c. 17 Estque ea iucundissima amicitia, quam similitudo morum coniugauit.
apud Rethores Ciceroni Topic. 12 c. 3 [...]
Vt, Boni amoris coniugator, de Hymene Catull. 62, 45.
Opus vinitoris, cum ad idem iugum plures vites alligantur. [...]
Coniux. Apul. Met. 6 p. 174, 33 Magni Iovis germana et coniuga, i. Iuno.
de aspidibus, Coniuga ferme vagantur, nec nisi cum compare vita est, i. Coniugata et iuncta quasi matrimonio. Sed Harduin. ex MSS. Reg. legit Coniugia, i. coniuges.
Vt, Coniugulum myrtum dixit Cato 8, 2. et 133, 2. [...]
Societas viri et feminae, qui inde vocantur Coniuges. [...]
qui coniugiis praesunt, vt Iuno. [...]
Quod ad coniugium pertinet. [...]
Proprie Coniuges, vt ait Festus, Eiusdem iugi pares: deinde sollemni intellectu, qui illum ab etymo tractum prope exclusit, Coniux est matrimonii socius, maritus aut vxor. [...]
Copulare, ad idem iugum duo aut plura alligare animalia: quod deinde latius ad nullum non copulationis et connexionis genus extenditur, siue propriae, vt in corporibus, siue impropriae et metaphoricae. [...]
Vt, Homines benevolentia coniuncti Cic. de Amicit. 84. [...]
similiter Adu. [
et alii Grammatici Coniunctiuum modum in verbis memorant.
Idem ac Coniunctiuus. Augustin. de Trin. 11, 10 pr. Voluntas coniunctrix et separatrix.
Sed Gloss. Cohiuum et Coniuum interpretatur [quasi esset a conniuendo.
Idem quod Obiurgare. Oportet obseruare, ne coniurgemur ab ipsis Interpr. Iren. 5, 17.
Simul iurare, et alterum alteri promittere fidem. [...]
Qui coniurauit, vt. Agmina coniurata Ouid. Met. 5, 150. [...]
Velut ex coniuratione Plaut. Asin. 2, 2, 52 Siquidem omnes coniuratim cruciamenta conferant. Sic MS. apud Pareum Lex. Crit. h. v. Sed alia exemplaria exhibent Coniurati.
Societas contra remp. inita et firmata iure iurando. [...]
vid. CONIVGO.
vid. CONYZA.
vid. COLL.
vid. COLLIDO.
Simul natare. Connatat nobiscum laudatur ex Plauto per translationem pro Riualis est.
vid. CONNO.
vnde
Simul nectere, nexu s. vinculo coniungere. [...]
Ita vocat Cicero Syllogismum conditionalem. [...]
Pro Conclusione, Quinctil. 5, 14, 6. Conf. August. de Ciu. Dei 2, 31.
Vt, Connexiua coniunctio, pro Copulatiua, apud Gell. 10, 29.
et CONNIDVLOR, Augustini.
et CONNITIDO, are. Fragm. Poet.
vel nisus sum, niti. [Simul vel Vehementer niti, et dare operam. [...]
et nixi, nictum, vere. [It.
tertiae coniugat. apud Priscian. 9 p. 866. Praeter. [...]
Praeter dicta Cic. pro Milon. 32 Quibus si non adiuuantibus, at conniuentibus certe sperasset se posse Remp. eludere. [...]
Est patientiam accommodantium, ac videre se dissimulantium. [...]
vid. CONNITOR.
Matrimonio iungi. Laudatur Apul. Nescientibusque parentibus, puellari aetate connupseramus. Sed nihil horum apud Apuleium est, quod doceat Index Floridi.
inquit Seru. ad Aen. 1, 77. Cic. Off. 1, 54 Sequuntur connubia et affinitates, ex quibus etiam plures propinqui. [...]
Vt, Carmen connubiale, Epithalamium Claud. Cons. Honor. 4, 649. [...]
Flor. Connubia lege sociatas mulieres.
al. annumerare. Inter liberos connumerabitur Paul. Dig. l. 14 de statu hom. [...]
esse dicitur.
adscribitur.
Vt, morbus Augustin.
vid. CONVS.
Dux Atheniensis, pueris notus ex Cornelio Nepote. Nobilitatis descriptio est. [...]
fuit, duorum pedum et palmi altitudine, quem Iulia, Augusti neptis, in deliciis habuit. Auctor Plin. 7, 16.
Tentorium seu velum, et papilio ille lineus, vel laneus, seu bombycinus, qui toro circumdatur ad arcendos culices, quo maxime vtuntur Alexandrini, quod ex Nilo culices confluant, quos Graeci [dicunt. [...]
Est mouere se ad agendum. [...]
Principium agendi et motus, quo agere incipimus. [...]
Add. Plin. Valer. 2, 28.
certe pl. CONATA, Idem. Vell. Paterc. 2, 29 [...]
Idem. Ouid. Fast. 4, 325 Dixit, et exiguo funem conamine traxit. [...]
de Sparto, Ad reliquos vsus laboriose euellitur, ocreatis cruribus, manibusque tectis manicis, conuolutum offeis ligneisue conamentis. [...]
In quadratam formam redigere. [...]
vid. CONQVISITOR sub CONQVIRO.
Quatiendo frangere. [...]
Quaternos vel quaterna iungere.
Eiusdem est cum simplici suo significationis, nisi quod illam augere videtur. [...]
Conquerendi actus. Liu. 8, 7 Tum libero conquestu coortae voces sunt.
Idem. Cic. Q. Frat. 1, 1 c. 7 Vbi nullum auxilium, nulla conquestio. [...]
Totum quiescere. [...]
Pro Quisquiliatus. Plin. Valer. 1, 9 Conquiliata lana obturare. Vid. Reines. Var. Lect. 3, 4 qui legit Conculcata. Venit etiam in mentem conchyliata.
A Cunio, ire, quod est apud Festum Stercus facere. [...]
vid. COINQVINO.
Simul vel ex pluribus locis, certe diligenter quaerere et inuestigare. [...]
Qui conquirit s. inquirit, Quaesitor; Plaut. Amph. prol. 65 [...]
Idem. Varr. de L. L. 5, 8.
Idem quod Exquisitus. vt, Mensae conquisitissimis epulis exstruebantur Cic. Tusc. 5, 62.
Pro Docte et diligenter. [...]
vid. CORRADO.
Ab auguribus olim vocabatur Regio intra fines comprehensa. [...]
et Hieron. in Dan. c. 9. Sulp. Seuer. 2, 33. Sedul. l. 3 (al. 4) extr.
vel CORRESVPINATVS, a, um. Conresupinata interna Tertull. de Anima c. 48.
Qui cum alio in ius vocatus est. Vlpian. in l. Liberationem §. Nunc de effectu D. de liber. legat. [...]
vel CORRIDEO, ere. Rideo vna vel vndique. Lucret. 4, 81 [...]
vel CORRVSPOR, ari. Conquirere. Conruspare tua consilia in pectore Plaut. apud Fest.
Idem ac Saburro. Augustin.
Quasi eodem sale victitans. Hieron.
Vna, alta voce salutare. Liu. 3, 28 Dictatorem eum legati gratulantes consalutant. [...]
Salutatio plurium, vel mutua. Cic. Att. 2, 18 Hinc plausus maximi, consalutatio forensis perhonorifica. [...]
Qui sanguine coniunctus est cum altero. Plaut. Poen. 3, 1, 70 Meis consanguineis nolo te iniuste loqui. [...]
Ipsa sanguinis coniunctio. [...]
vel CONSANASCO, ui, ere. Sanum fieri. Colum. 8, 2, 3 Consanescunt vlcera. [...]
A sarcina dictum, quae ex pluribus rebus colligatis constat. Significat itaque ea coniungere, quae non bene cohaereant. [...]
Vt, Litium consarcinator Ammian.
Sarrire diligenter Columel. 11, 3, 46 Deinde sulci omnes consarriendi. Cat. de R. R. 48, 1 Consarrire porcas.
Id est Consitus et inde densus confertus, consertus. [...]
esse dicunt.
Valde vel pluribus vulneribus sauciare. [...]
Scelere polluere. Liu. 40, 8 Agite conscelerate aures paternas, decernite criminibus, mox ferro decreturi. [...]
Auget et velut complet simplex Scando. [...]
et 23, 2, 2.
vid. CONSCIVS.
In multas partes scindere. [...]
Vt, Conscissa pallula Plaut. Trucul. 1, 1, 32. [...]
Ipsa ruptio. Plin. 34, 8 [...]
Vna scire, vel intra se et apud animum suum scire. [...]
Statuere apud se, et decernere; vt Sciscere, vnde Scitum dictum. [...]
Modo is dicitur, qui cum aliis scit, modo qui intra se et cum animo suo scit: posteriori ratione Ouid. Trist. 5, 5, 18 [...]
Vel scientia communis cum alio, vel certa apud animum nostrum nostrorum factorum scientia: posterior ratio frequentior. [...]
Pro Conscribere veteres dixerunt: at plerumque cum contemtum innuere vellent. [...]
Scribere significat, s. componere. [...]
Vt, Conscriptae literae Plaut. Pseud. 1, 1, 26. [...]
Vt, Virorum veterum conscripta Ouid. Trist. 5, 3, 55.
Conf. Arnob. 1 p. 33 et 34.
Totum in partes secare. [...]
Vt, Cic. de Natur. Deor. 2, 151 c. 60 [...]
Eiusdem significationis ac Sacro, quod est Deo dico, et sacrum facio. [...]
Consecrandi caerimonia. Cic. pro Domo 106 Quae tua fuit consecratio? [...]
Eorundem sacrorum particeps. [...]
vid. CONSEQVOR.
vid. CONSECO.
vid. CONSEQVOR.
vid. CONSIDEO.
Plane sedere. Maximos tumultus maturissime disieci atque consedaui Cato ap. Charis. 2 p. 184.
i. Geminae sellae. Consellas quoque praeualidis in funibus aptas Lucil. ap. Non. 4, 3.
Vt, Consemineae vineae, in quibus multa et varia semina vitium confusa sunt, nec propriis generibus distincta. [...]
Idem. Columel. 12, 45, 6 [...]
extr.
Senem fieri. Plaut. Capt. 1, 2, 31 Macesco, consenesco, et tabesco miser. [...]
qui, vt Augustin. 4, 23 de Ciuit. Dei scribit, in consilium Iouis adhiberi putabantur. [...]
explicat. Nescio quam bene.
dictum videtur concilium Deûm Consentum. Vet. Inscr. Gruter. p. 3, 1 CONSENTIO DEORVM MARIANA SOZOMENE.
Vna vel idem sentire. [...]
Idem. Cic. de Reditu suo ad Quir. 18 Tanta consenfione Italiae. Idem Fam. 1, 9 Populi vero Rom. totiusque Italiae mira consensio. [...]
Conueniens. Cic. de Finib. 5 c. 21 [...]
extr. Cum natura consentanee viuere Lactant. 3, 28.
vnde
Vndique sepire. Vnde
in fine.
vid. in CONSEQVOR.
Cominus sequi, sequi dum attingas, adsequi. [...]
etc. [...]
A verbo Consequor. Cic. de Finib. 1, 37 c. 11 [...]
pro Impetratus. Varro, Vestales incesti compertas ansa petuntur incognita, consequuta negliguntur. Ex Prisciano lib. 8 p. 792. [...]
Epitheton Martis apud Ferret. Mus. Lap. p. 19.
s. CONSEQVIAE, arum. f. plur. Sequelae, a Consequendo: sicut ab Exsequendo, Exsequiae. Apul. 10 p. 247 [...]
Idem quod Consequens, vt Lucret. 5, 679 Consequa natura est iam rerum ex ordine certo. [...]
Studiose consequor, eadem varietate significationis. [...]
Vnde
Qui alios assectatur. Sidon. Apoll. 7, 14 Qualiter studiorum tuorum consectaneus fiam consequa paginae parte reserabitur. [...]
Consequens, quod legitima conclusione infertur. [...]
Impers. dictum volebant, pro eo quod est, vndique serenum fit caelum: et laudabant Liu. 39, 46
Cum aliquo loqui. Q. Claudius apud Gell. 17, 2 Cum his consermonabatur. Vid.SERMONOR.
Idem. Nigidius apud Gell. 10, 4 Quibus consermocinamur.
et serui, situm, ere. [Plantare siue seminare. [...]
qui fuerint, docet Arnob. adu. Gentes 4 p. 169 [...]
vid. supra s. l.
Ipse conserendi actus. [...]
Idem. Cic. de Republ. Quae videlicet ille non ex agri consitura, quam cernebat, sed ex doctrinae indiciis interpretabatur. Ex Nonio 3, 30.
Epitheton. Vid. OPS Dea.
Coniungere, committere, sibi inuicem permiscere. [...]
i. Contextus. [...]
Legebatur Plin. 33, 1 [...]
A Serra deductum. Plin. 11, 37 [...]
ICtorum esse dicitur in Digestis.
Vna, vel totum, vel penitus seruare. Plin. 15, 30 Conseruari alitem et sobolem iussere Aruspices. [...]
Laudatur Arnob. 2 p. 75. [...]
Qui cum alio eidem domino servit. Ter. Adel. 3, 3, 71 Conseruis ad eundem istune praecipio modum. [...]
vid. CONSIDEO.
vid. CONSERO, eui.
Simul sedere, sine motu. Virg. Ecl. 3, 55 Dicite, quandoquidem in molli consedimus herba. [...]
A Consedendo; vt Assedo, et Assessor. C. Hemina Annal. l. 4 Nemo vicinus consedo. Haec Nonius 1, 312. Erit igitur vicinus, qui prope nos consedit, i. domicilium posuit.
Qui vna cum alio sedet, et in primis ad ludos refertur, qui a magna considentium multitudine spectarentur. [...]
Non est Consessio, sed homines vno in loco considentes, inquit Valla 4, 2. [...]
inquit Festus, et fignificat Reputare, expendere. [...]
Vt, Factum paullo minus consideratum Cic. pro Sulla 72. [...]
Idem. [
(agebat.) Cuneum inter corticem et lignum consideranter deponimus Pallad. 3, 19 pr.
Grammaticus.
Cum motu est, de loco ad locum, ac de iis dicitur, qui ad sedendum se conferunt, sedere et humiliorem locum petere, incipiunt. [...]
Laudatur Apul.. Ea furoris consignificatione perterriti omnes. Sed nihil tale habet Index Floridi.
Signo vel signis aliquid claudere, continere, sancire, seruare, custodire. [...]
Vt, Testata et consignata monumentis antiquitas Cic. de Diuin. 1, 87. [...]
Veteribus erant Consignationes, quas vocamus Documenta vel Chirographa. [...]
vnde Compar. Consignantius apud Gell. 1, 25 Graeci significantius consignantiusque dixerunt. [...]
et CONSILESCO, ere. [
vid. CONSILIVM.
Herbae genus, memoratum Colum. 6, 5, 3 Praesens etiam remedium bubus cognouimus radiculae, quam pastores consiliginem vocant. [...]
Dubiae auctoritatis verbum. Laudatur Tacit. Ann. 3, 46 [...]
De etymologia huius nominis. [...]
Consilium habere, dare, petere, capere. [...]
Qui dat consilium. [...]
pro Consiliario defenditur Bynkershoek. Obs. Iur. R. 1, 25 p. 103.
a Catone dictum, teste Gell. 4, 9. Sid. Epist. 1, 1 Consiliosissimum est. Consiliosior Idem Ep. 7, 9. Est autem Consiliosus plenus consilii.
Habere, Capere, Dare aut Petere consilium, pro varia constructione significat. [...]
Conf. Nep. 1, 1, 3.
Interrogatus, a quo consilium petitum est. [...]
Decretum, statutum. [...]
Consilium. Liu. 3, 62 Consultu Collegae. Vbi vid. Gronou. it. ad 25, 16 pr. Idem legit Plin. 3, 20 Vetere consultu patrum. Al. consulto.
Prudenter. [...]
aliud. [h. e. cum consilio, et non temere. [...]
Qui consilium petit. [...]
vel CONSVLTATORIVS- Hostiarum generis epitheton. [...]
Qui consilium petit. L. 2 Dig. de Orig. Iuris §. 35 Pomponius.
vid. CONSVLTORIVS.
Deliberatio. [...]
Officium, vel dignitas, vel tempus, quo Consul in officio est. [...]
Qui Consul fuit. [...]
i. vbi dignum erat Consulari viro.
Munus Consulis. Theod. l. 6. Cod. tit. 19 Consularitatis honore functus. Vid. etiam Fabrett. Inscript. p. 99 vbi eadem vox inuenitur.
Idem, quod Similis, cui contraria sunt Dissimilis atque Absimilis. [...]
Add. Id. 11, 5. Arnob. 1 p. 20. et 2 p. 52.
Vndique sapere, mentis compotem esse. [...]
pro Consepto vsurpauit Ennius, teste Festo, Consiptum clauis praefixum.
Sequiori aetate dictus est locus, vbi circa principem consistunt amici illius et Consiliarii, ipsique adeo illi amici et comites. [...]
sunt consiliarii: vid. ICt. et Iac. Gothofr. Disc. Hist. ad L. Quisquis C. ad L. Iul. Maiestatis p. 50 et 51. Despicientibus consistorianis Ammian. 15, 5. vbi vid. Vales.
vid. CONSERO.
vid. OPS.
Praeter dicta modo e Paullo ICto, Cic. pro Quint. 16 c. 4 Quintii consobrinam habet in matrimonio Nae vius. Adde Nep. 25, 2.
vnius coniugum cum respectu ad Socerum alterius, s. Consoceri dicuntur, quorum alter filium alterius filiae maritum dedit. [...]
Simul sociare. [...]
Coniunctio et societas. [...]
Apud ICtos, vt 10 C. t. 2 l. 3.
Redintegrare, et in vnum congerere, quod prius ruptum aut diuisum fuerat. [...]
Cum expensis respondent accepta.
Cuiuspropria [...]
significatio cognoscitur ex §. item finitur, de Vsufructu, in Institutionibus ciuilibus, Item finitur vsusfructus, si domino proprietatis ab vsufructuario cedatur (nam cedendo extraneo nihil agitur) vel ex contrario, si vsufructuarius proprietatem rei acquisierit. quae res consolidatio appellatur.
fin. p. 153 Christianos dicit, Cum omnibus consolidae germanitatis necessitudine copulatos. i. fratrum et sororum appellatione et affectu deuinctos.
Vehementer, et conquisitis argumentis solari. [...]
Actiue. [...]
Conf. Cic. Fam. 5, 18.
Conf. Vulg. Act. 20, 12.
Quod consolatur. Cic. Att. 13, 20 A Caesare literas accepi consolatorias.
Consolandi ratio vel actus. [...]
Idem. Hieron. Epist. 62.
Qui consolatur. [...]
Stulte et velut per somnium excogitare. Plaut. Most. 3, 2, 71 Quid is consomniauit? TR. ego dicam tibi.
Vna sonare. [...]
extr. [...]
Vocum concordia. Recipiunt consonantiam vocis citharoedi Vitruu. 5, 5. Conf. Hieron. de Mansionib. 16 et 22.
Vt, Plangor consonus Ouid. Met. 13, 610. [...]
Est somnum inducere. [...]
dicuntur, eadem est; et cum Sors interdum Hereditatem, s. Patrimonium notet, Consortes sunt coheredes. [...]
Societas. [...]
Idem. Liu. 6, 40 [...]
quae partes, s. portiones vnius sortis, i. fundi hereditarii diuidunt.
Vna inambulare. Video meretrices furtim conspatiantes Petron. c. 7.
Idem, quod totum spargere. [...]
Ex Specio, verbo antiquo, quod idem est ac videre. [...]
etc.
et Adiect. [...]
Actus aut facultas conspiciendi, locus, in quo quis conspici potest. [...]
Conspectus. [...]
Qui conspicit. Tertull. de Cultu Fem. 2, 13 Deus est conspector cordis. Add. Idem de Orat. c. 13.
Quod ab omnibus conspicitur: vel, vt ait Valla 1, 30, Quod circumspicitur. [...]
Apud Antiquos legitur. Varro de L. Lat. 6, 2. Vnde
Apud Priscian. 8 p. 792 Paupertas conspicatur. Sed frequentius est,
Idem quod Conspicio. [...]
Conf. Ambros. de Filii Diuin. adu. Arian. c. 8.
Auctore Nonio 2, 116 [...]
Idem. Plaut. Cistel. 1, 1, 93 [...]
Simul spirare vel flare. [...]
Consensus tam in bonam, quam in malam partem accipitur. [...]
Qui conspirauit. [...]
i. maiori consensu.
i. Consensus. [...]
Ab Arnobio 7 p. 230 inter liborum genera refertur.
Ab hoc verbo
inquit Festus. [...]
qui simul pro aliquo sposponderunt. [...]
et conspumatus in Fragm. Poet.
Sputo aliquem foedare: Plaut. Curc. 4, 2, 17 [...]
Dicitur esse Plauti, Ab omnibus derisus atque consputus. Hieron. ad Domn... Quoties conspuit, et consputus abscessit.
Commaculare. Columel. 8, 3, 9 Nam supersiliens auis proluuie ventris cibos et aquam conspurcat. Sapore tetro conspurcare omnia Lucret. 6, 21.
Stabile et firmum vndique facere. [...]
tribuitur.
adscriptum: falso, nisi fallit Index Floridi.
tribuitur a Spelmanno p. 145.
Congelare. Glacies est, quae ex coitu aquae constagnat C. Fronto p. 1332 Putsch.
CONSTANS, CONSTANTIA, CONSTANTER, vid. CONSTO.
i. stellarum formis distincti.
Stellarum numerus vna consideratus, comparatio et respectus stellarum. [...]
Terrere, ac terrore illo mentem quasi prosternere, certe loco velut et gradu dimouere. [...]
Subitus terror et vehemens. [...]
Praeter dicta Cic. pro Sext. 85 c. 39 [...]
Significat Condensare. [...]
Metaph. Inter constipata officia, i. frequentia Prud. Perist. 11, 49.
Primo totum statuere significat, s. ponere, Collocare. [...]
Vt, Constituta in mensem Ianuarium auctio Cic. de Lege Agr. 1, 4. [...]
int. tempus et locum. [...]
Conditio, status etc. [...]
Qui statuit aliquid. vt, Legis constitutor, Quinctil. 3, 6, 42 [...]
Vt, Actio constitutoria. [...]
et constatum, are. [Vna s. simul stare. [...]
Vt, Constaturus minimo impendio fructus Plin. 18, 5. [...]
Aequabilis duratio rei cuiusque, speciatim animi tenor sibi similis, sed in bono. [...]
vid. CONSTERNO.
Cum aliis vel vehementer Strepere. [...]
Stringendo et premendo sibi propius admouere, vt Constringere artus Scribon. 104. [...]
Vt, Ora constricta frenis Sen. Hippol. 1075. [...]
Simul struere plura, et ita coniungere, aggerare, accumulare, coaceruare. [...]
Vt, Arces constructae. Sil. 8, 145. [...]
et CONSTVPEFIO, eri. Hieron. et Firmicus.
Auget vim simplicis Stuprare vt, Constuprare matronas Liu. 29, 17. [...]
pr. Haec omnia Quintius agebat auctore et consuasore Naeuio.
vid. CONSVS.
vel CONSAVIO, are. Apul. Met. 6 p. 182. itemque
vel CONSAVIOR, ari. Apul. Met. 2 p. 120. de osculis cupidis et frequentibus, quae SVAVIA s. Sauia dicuntur vbi vid.
de scrupulis in animo residentibus Min. Felix c. 40.
et Epist. 178. etc. Tertull. adu. Hermog. c. 44.
et 37.
Idem quod vebementer Sudare. [...]
Idem. Columel. 12, 48, 2 Sieque triginta dies pati consudascere, de oliuis condiendis.
Vsu docere, cuius contrarium est Desuefacere. [...]
et suetus sum, suetum, ere. [...]
Vt, Consuetus puer Plaut. Capt. 4, 2, 87. [...]
Vox Plauto restituenda Amph. 1, 2, 28 [...]
Facilitas agendi orta ex repetitis actibus; vel ipsa frequentia repetitorum actuum, siue unius eiusdemque hominis: siue plerorumque. [...]
Vid.CONSILIVM.
Gemino M scriptum, [proprie est Summas colligere, et in vnam coaceruare. [...]
Singularum partium collecta summa. [...]
et Tertull. adu. Marc. 4, 22.
Totum sumere, absumere, in nihilum redigere. [...]
Add. Vulg. Dent. 9, 3.
Minui, ad nihil paullatim redigi, vt, Consumor siti Caes. Bell. Gall. 8, 41. [...]
Vt, Consumtus a peste Plin. 11, 18. [...]
Simul suere. [...]
Laudabant Suet. in Vitell. c. 2 Cuius filius sectionibus et consuturis vberius compendium nactus. Sed legendum est Cognituris de quo in COGNOSCO.
apud Fabret. p. 342 CONSVPPLICATRICES. CERVARIA. SP. F. FORTVNATA. MAGISTRA. MATRI. MATVTAE. D. D.
Simul et cum aliis surgere vel collectis viribus, si de vno sermo est. [...]
etc. Conf. Att. 1, 16.
et iorum. [Vt, Festus ait, Ludi dicebantur, quos in honorem Consi faciebant, quem Deum consilii putabant. [...]
et CONTABESCO, bui, scere. [Tabescere totum, omnibus velut membris. [...]
Tabulis consternere. [...]
vid. CONTINGO.
q. d. contagminare a contactu, vt ab exactu est examinare pro exagminare: quid sit dicamus verbis Donati ad Ter. Andr. prol. 16 [...]
Pollutio Vlp. l. 2 §. 3 Dig. ad leg. Iul. de Adult. coerc. Obsequens c. 89.
Idem. Tertull. Carm. adu. Marc. 1, 1 Femineos vsus vulgi contamine mixtos. Add. ib. 4, 5.
i. cunctanter.
Commachinari, et fallaciam aliquam componere. Plaut. Pseud. 4, 6, 34 Vide modo, ne illic sit contechnatus quidpiam.
Vndique tegere. [...]
etc.
Vt, Casa contecta stramine Ouid. Met. 5, 447. Vehiculum pellibus vndique contectum Curt. 5, 12, 16. Veste contectus Nep. 7, 10, 6.
et
Apud ICtos esse dicitur.
Polluere, Violare. [...]
vel quod aliis magis placet, pari fere auctoritate mpsi, mptum, nere. [Despicere, spernere. [...]
Qui Contemtim sic interpretatur.
vel CONTEMPTVS, Partic. [Vt, Dolor contemtus Propert. 1, 13, 9. [...]
s. CONTEMPTVS, ûs. m. [
Vt, Defensiones non contemnendae, saneque tolerabiles Cic. de Clar. Orat. 272. [...]
Contemnendus. [...]
Vt, Contemtor gratiae, [...]
vel CONTEMPTIO, onis. f. [Vt, Contemtio mortis Cic. de Fin. 2,.. et ex eiusd. Hortensio apud Non. 3, 70. [...]
Add. Marcell. Empir. c. 16.
Deponens, dictum (vt ait Festus) a Templo, id est Ioco, qui ab omni parte adspici, vel ex quo omnis pars videri potest, quam antiqui templum nominabant. [...]
Actiue Curt. 4, 8 [...]
Actiuum, saepius apud Plautum legitur: vt Amph. 1, 1, 285 [...]
Conf. Curt. 8, 10.
Vt, Contemplatio rerum occultiorum Cic. de Fin. 4. [...]
Vt, Contemplator caeli ac deorum Cic. Tusc. 1, 69 c. 28 extr. [...]
Idem quod Contemplatio. Ouid. Trist. 5, 7, 66 [...]
Eiusdem temporis. Gell. 19, 14 Contemporaneos fuisse Caesari et Ciceroni, M. Varronem et P. Nigidium.
Idem. Tertull. adu. Herm. Inter contemporales ordo non est.
Eodem tempore esse, vel agere aliquid. Tertull. de Resur. Carn. c. 45 Contemporant foetu, coaetaneant natu.
et tum, ere. [Totis viribus tendere vel intendere: neruos suos omnes tendere: vires omnes adbibere. [...]
Intentus: cuius contrarium Remissus. [...]
vid. CONTINEO.
Contendendi actus, Vehement ia, Conatus ad aliquid agendum. [...]
Contentionis plenus. [...]
Vt, Contentiose dicere, i. Pertinaciter, Hieronym. [...]
a Tendo. Si quis te contentaverit per vnum milliare Vulgat. Matth. 5, 41 [
Neutrum verbum. [...]
ap. Goclen. Problem. Gramm. 1, 49 p. 41. Vulgata Ierem. 13, 16.
a Contineor, vid. suo loco.
Finitimus et vicinus: quasi ad eosdem terminos habitans. [...]
A ternis dicitur, vt a binis combinare, ternos coniungere. Si permissum erit, vt intra conuenientes conternentur, conternati sortiri debent Hygin. de Limit. p. 191 Goes.
i. trima.
etc. Hygin. de Limit. p. 191 Goes.
In minutias terendo redigere, vel metaphor. [...]
apud Theologos. [...]
vbi multum vini conteritur i. consumitur.
Seruile conuicium. Plaut. Pers. 3, 3, 14 Contritor compedum. i. frequenter ob malefacta compedibus detentus.
Qui ex eadem terra est, quapropter Catullum conterraneum suum Plin. in praefat. 1 [...]
Vehementer terreo, Perterreo. [...]
i. amicitiam coluerit: sumtum ab hospitum federe, qui se Symbolis mutuo datis, i. tesseris, agnoscerent.
Idem quod Obtestari, praesentibus testibus, appellatis certe et memoratis, aliquid denuntiare, vel petere, precari. [...]
Testibus adhibitis. Vlp. l. 1 §. 7 D. de agnosc. et alend. liber. Si neque contestato dixerit, eam ex se praegnantem non esse.
Simul texere, texendo contungere, et Metaph. coniungere generatim. [...]
Vt, Contextus vimine saccus Col. 9, 15, 12. [...]
Idem quod Contextus. [...]
Vt, Omnia naturali colligatione conserte contexteque fiunt Cic. de Fato 31 c. 14.
Aliud Adu. Plin. 10, 53 Turdi in cacuminibus arborum luto nidificantes, paene contextim in secessu generant. Add. Augustin. Ep. 112 c. 15.
antiquum forte, pro quo deinde inualuit [...]
Omnino vel cum aliis, tacere.
Qui pugnat conto; vbi Facere est Occidere; vt in Conficere et Interficere. Gloss. Vet. Contifices [Inde
Vid. Salmas.
Tigna coniungere. [...]
Textura trabium ac tignorum. [...]
vid. CONTINGO.
Intra se, vel totum, vel cum alio Tenere. [...]
Vt, Continentium morbos causarum notitia Cels. 1 [...]
Est Abstinentia. [...]
i. coniuncte, continueque ad locum et tempus refertur. [...]
Nomen adiectiuum potius, quam Participium, vt ait Valla 1, 30 [...]
est et Partic. verbi CONTENDO.
Continenter. [...]
Idem fere, quod Continens significatione tertia, et notat tam prope sibi res vel tempore, vel loco coniunctas, vt nihil intercedat, vt, Continuus spiritus Plin. 10, 29 [...]
Continuum facere aut esse. Plin. 14, 22 [...]
vnde
apud Putsch. p. 2195, s. in Auct. L. L. p. 1330.
Aliud Adu. Augustin. Ep. 112, 20. [
i. Confestim, vel statim. Virgil. Georg. 4, 548 [...]
pro Assidue. [...]
Idem, quod Continuatio. [...]
Ex Tango, cuius vix auget significationem. [...]
Vt, Colore croci contacta sputa Lucret. 6, 1186 [...]
Actus contingendi et vitium, si quod inde contrahitur, contagium. [...]
Contactus. [...]
Idem. Plaut. Amph. prol. 31 [...]
pro Contagio dixerunt veteres. [...]
Vt, Contagiosa febris, Contagiosus morbus, et Pestis contagiosa Celsi esse dicuntur, quibus qui laborant, solo contactu alios inficiunt. Sed non inuenio.
Quod contingit. [...]
vid. CONTINEO.
qui laudat Plaut. Aulul. 5, 1, 6 Contollam gradum, i. conferam gradum.
E Cod. Iustin. l. 3 tit. 34 l. 3 laudatur, et ludus esse dicitur, quo iactetur pertica. Vid. Salmas. ad Solin. p. 726, a G.
A Conto ductum, quo profunditas aquae exploratur, pro quo Cunctari malunt alii. [...]
i. dubitans et velut quaerens.
et saepe alias. Nec, puto, aliter apud Apuleium adhuc editum est.
vid. sub CONTVS.
esse dicitur. Non habet Index Floridi.
Vehementer torquere, vel in ambitum et gyrum. [...]
Add. Virg. Georg. 1, 481. et Aen. 12, 490.
Vt, Contorta cornua Cic. de Natur. Deor. 2, 121. [...]
i. calumniator, qui peruertit leges.
Praepositio Accusatiuo casui seruiens, pugnam et aduersum quiddam significans. [...]
i. Vicissim, auctore Donato ad Ter. Adelph. 1, 1, 25 [...]
quod significationem Particulae Contra sequitur. [...]
Sic saepe alibi, vt Somn. Scip. 2, 15 et 16. Legitur et apud Tertull. adu. Hermog. c. 35. et Sidon. 4, 12.
Aliud Adu. Nep. 18, 1, 5 [...]
Add. Aquitan. de Promiss. 2, 33.
vid. CONTRAHO.
Vt, Quinctil. prooem. 4, 6 Dissoluere contradicta. Etiam hoc diuisim editur. Contradictum iudicium l. 34 ff. de L. L. i. contentiosum.
ex Lucae 2, 37.
Idem volunt, quod Tradere. [...]
Legitur apud Auctor. ad Her. 4 c. 16 sed diuise scribendum.
Conciliare, Cogere, Colligere. [...]
Vt, Contractus exercitus Liu. 27, 41. [...]
Compar. Sen. de Tranquillit. 9 Assuescamus habitare contractius. Conf. Lactant. 2, 8, 39. et 7, 21, 2.
Vt, Contractio neruorum Plin. 20, 14. [...]
et alibi frequenter. Contracturam autem vocat in scapis columnarum, qua gracilescunt. Add. 3, 3. et 5, 1.
Idem quod Contractura. [...]
Conciliator. Nuptiarum contractor Cod. l. 5 t. 5 l. 8.
vel quod vsitatius CONTRECTO, are. [fere excessum aut vitium in tractando notat, certe vehementiam quandam, aut indecens quiddam in tangendo. [...]
vel CONTRECTABILIS, e. Adi. Lactant. 2, 8. Auson. Parental. 9, 3. Prud. Apoth. 963. Tertull. de Anima c. 57 extr.
Sic Creech. Alii legunt, Contrectabilis in caulas, etc. Al. Contractabiliter. [...]
vnde
Sed potius duae sunt dictiones, Contra liceri.
pro Opposito. Quinctil. 9, 3, 32 et 102 De aequo, vero, iusto, bono, deque iis, quae sunt contraposita, disputat. Add. c. 4, 18 etc.
Vid. Salmas. in Hist. Aug. p. 480.
Legitur seiunctum multo melius.
Repugnare. [...]
Add. ib. Ep. 5.
E contrario, e diuerso. Solinus 15 Denique recentem natum fletu parens excipit: contrauersum laeta sunt funera. De Thracibus.
vid. sub CONTRAHO, CONTRACTO.
ab inusitato
Idem quod vehementer et ex omni parte Tremere. [...]
Conf. Turneb. Aduers. 29, 28.
a Tribula, quae a Terendo dicta est, significat affligere vexare. Vulg. Interpr. Sirac. 35, 22. Hinc
Add. ib. c. 13.
Qui est ex eadem tribu, quem Tribulem dicunt veteres Sidon. Epist. 8, 13.
Simul cum aliis, vel totum tribuere et conferre. [...]
Simpliciter ita dicuntur Caes. B. C. 1, 60. qui vnam ciuitatem constituunt, licet diuersis locis habitent.
Baeturiae oppidum est in tractu Celtico, qui est inter Baetim et Anan fluuios. Auctor Plin. 3, 1.
Tristem reddere. [...]
et 5, 12. it. de Pudic. c. 7.
vid. CONTERO.
Esse in controuersia Iustinian. de Cod. confirm. Ep. 2 §. 1. Hanc vocem improbat Vossius de L. L. 4, 4. Sed
De quo controuersia est, quod in controuersiam venit. [...]
Quaestio litigantium, et contentio. [...]
lib. 1 p. 313.
et 8, 11.
Idem quod Controuersus. [...]
Contendere. [...]
Auget vim Simplicis Trucidare, h. e. Cum saeuitia perimere. [...]
Simul trudere, compingere. [...]
Vt, Lucret. 6, 734 Ad altos denique montes Contrusae nubes coguntur, vique premuntur. Sic Corpora Lucr. 6, 1251.
Idem quod totum Truncare et comminuere. [...]
Tabernae s. tabernaculi societas, estque proprie militum. [...]
Tot modis dicitur, quot Contubernium: est enim contubernalis alterius, quicunque eius contubernio vtitur, vel militari illo, vel cohabitationis et conuictus, vel denique maritali. [...]
Tumiditas orbiculata in vestibus quasi e tubulis constructa propter plicas et sinus. Apul. Met. 11 p. 636. Stew. Al. contabulatione et Elmenhorst. p. 258, 26. it. Pricaeus.
vel contutus sum, eri. [Est fixo obtutu adspicere. [...]
Adspectus. [...]
inquit Donatus) dicitur Contemtor potiorum. [...]
Qui contumeliam facit. [...]
i. totae tumescunt.
Derisio. Mart. Capell. l. 4 extr.
Tumulo vel terra tegere. [...]
Frangere, [...]
tundendo, friare.
Auctor Festus. A contuendo dicti.
vel tutus sum, ui. [Diligenter videre et adspicere. [...]
Vehementer aut totum turbare. [...]
apud Cic. Tuscul. 4, 19 cap. 8 [...]
Qui conturbat. [...]
Eiusdem Turmae Commilito. Opitulatum conturmalibus suis venere Ammian. 16, 12. Add. Idem 17, 1. 24, 23. 26, 16.
i. Congrego in turmas equites dispersos. V. g. Cum eques in ipso praelii articulo se fortiter conturmaret Ammian. 16, 12.
Sudes est, siue hasta longior, duriorque, et acuta sine ferro, ad percutiendum apta. [...]
conto armatus, vt Hastatus. Veget. 3, 6 Vtrum contatis an sagittariis amplius valeant.
vid. CONTVNDO.
Qui est cum alio tutor. [...]
Idem, quod simplex, i. Vadimonio obstringere, et metaph. condicere, constituere cum aliquo. Plaut. Curc. 1, 3, 5 Vbi tu es, qui me conuadatus es Veneriis vadimoniis?
siue potius CONVALESCO, valui, valitum, ere. [Valetudinem recipere, vires nancisci. [...]
circa fin. Ignem modo conualescentem restinguere Petr. c. 136. Add. Vulg. Sap. 14, 16.
Planities ex omni parte montibus collibusque comprehensa. [...]
Vallis vndique munire. Tertull. de Iud. Dom. 6 de Angelis, Conuallantque Deum cum maiestate superna.
Vehementer et totum variare. [...]
Significat furtim colligere. [...]
CONVECTO, are; et CONVECTOR, oris
. Vid. statim CONVEHO.
Comportare vehiculis. [...]
Add. Idem 7, 749. Scalas conuectant ex proximis agris Tac. Hist. 3, 27.
Qui in eadem nauigat naui. Cic. Att. 10, 17 Quin etiam naui eius me, et ipso conuectore vsurum puto.
et vulsi, vulsum, ere. [Idem, quod vehementer Vellere vel Auellere. [...]
Vt, Plin. 20, 7 [...]
Motus musculorum inuoluntarius, vt in tetano, epilepsia etc. [...]
Medic.
Vndique velare. [...]
CONVENA, CONVENIENTIA, vid. mox sub CONVENIO.
Simul aut in eundem locum venire, congregari. [...]
Similitudo, Congruentia, Proportio. [...]
Qui ex diuersis populis gentibusque in vna moenia conueniunt, simulque coalescunt. [...]
Fere de consensu et pactis vsurpatur. [...]
Apud ICtos, vt Stipulationes l. 5 ff. de Verb. Oblig.
Vt pactum, aliquid de quo conuenit. [...]
Frequenter conuenire. Solin. 40 (27) Externos in ea plurimos conuentasse, argumentum de vrbibus et locis dabinus.
Homines, qui in vnum locum conuenerunt. [...]
vid. COMBENNO.
Ornare, venustum reddere. Suo cultu ecclesiam sibi creditam conuenustare Sidon. Epist. 6, 12. Add. Id. ibid. 8, 6.
extr. in metro.
Idem, quod vehementer verberare. [...]
et versum, ere. [Idem quod verrendo colligere, vel totum verrere. [...]
Tanquam Supinum sit Conuerritum, est apud Apuleium in Apologia p. 277, 13 vbi Conuerritorem pridianae relliquiae vocat puluisculum dentifricium.
A Conuerro. Conuersa et munda villa Cato de R. R. 143, 2. Conuersum fimum progerere Colum. 1, 6, 22. Add. Priscian. 10, p. 408.
CONVERSO, CONVERSOR, et CONVERSATIO, vid. CONVERTO.
antique Conuorto) ti, sum, ere. [Totum vertere, quod varias parit formulas. [...]
et Psalm. 19, 8.
Add. Dig. 48 t. 6 l. 5.
Vt, Conuersio Astrorum Cic. Tusc. 1 c. 25. [...]
vel
Cum aliquo viuere aut versari. [...]
Consuetudo. [
Idem quod Vestire et exornare. [...]
Veteranus miles respectu commilitonis veterani sic vocatur a Gordiano Imperatore in l. Quod placuit C. de excusat. veteran.
Vndique aut vebementer Vexare. [...]
Recte interpretatur Festus, ex omni parte declinatum, qualis est natura caeli, ex omni parte ad terram versus declinatum est, Vet. Gl. Conuexum [
Idem. Gell. 14, 1 [...]
Idem.
et Ammian. 17, 7. auget vim simplicis.
Videtur esse clamor plurium, aut vnius repetitus, quasi esset Conuocium. v. g. [...]
Conuicium dicere. [...]
Qui conuicium dicit vel facit. [...]
Vid.CONVINCO.
vid. CONVIVO.
Argumentis, testibus, ratione efficere, vt alter repugnare et contradicere desinat. [...]
Vt, Manus conuictas dare Ouid. Epist. 17, 260. [...]
a CONVINCIO, Pars orationis, quae Coniunctio alias vocatur. [...]
Vebementer violare Tertull. Apol. c. 39. Prud. Psychom. 398 et. Pass. 6 Fructuosi v. 56.
vid. CONVICIVM. Sed ¶ 2 Conuitium pro multarum partium ruinosarum vitio profert Scaliger in Catal. Virg. p. 120 ex Inscript. Veronensi.
Simul viuere et cibum vna capere, quod posterius conuiuari frequentius dicitur. [...]
Qui viuit, ad mensam praesertim, nobiscum familiariter. [...]
Conuersatio eorum, qui vna vivunt et epulantur. [...]
Idem. Cic. Fam. 16, 21 Cuius cum frugi seueraque est vita, tum etiam iucundissima conuictio.
Conuiuium facere. [...]
Quid esset, declaret Cic. de Senect. 45 c. 13 [...]
Qui ad conuiuium vocatus est. [...]
Qui ad conviuium inuitat, vel qui conuiuium facit et apparat. [...]
Quod pertinet ad conuiuium.
herba eadem, quae Polium Apul. de Herb. 57.
Simul vocare, vocare ad conuentum. [...]
Conf. Sall. Catil. c. 50.
vlt. Nulla ad Remp. defendendam Pop. Romani conuocatio.
Apud ICtos.
Simul volare, metaph. celeriter conuenire. [...]
Simul [...]
volvere, voluendo coniungere et vnire.
i. Colluctari, vt solent in puluere. Quum vagus et incertus spiritus conuolutatus est nouissime vni vis omnium cedit.
Vermiculus, corrodens vites; qui Voluox etiam dicitur. [...]
Primo dictus videtur a Graecis fructus s. nux cupressorum, piceae et similium arborum, quae inde coniferae dicuntur. [...]
Vt, Conifera arbor, quae conos fert. [...]
Aliud Adi. [Vt, Pinus conigera Catul. in Argon. 164.
Quidquid est coni figura. Seru. ad Aen. 3, 680 Cupressus et ipsa Conoides est: nam a rotunditate in acumen leuatur. Sed melius Graece scribitur. [...]
h. e. Vulneribus afficere. [...]
vid. CONVELLO.
Herba, quae et Cunilago dicitur. Plin. 21, 9 et 10. Vulgo appellatur Pulicaria. Minor Scribon. 167.
Herba Plin. 19, 8. Al. Conyza.
Simul odiosus. Tert. adu. Marc. 4 c. 9 et 36.
Concrescere, et conglutinari. [...]
Simul onerare. Tacit. de Morib. German. 30, 4 de Cattis, Omne robur in pedite, quem super arma ferramentis quoque et copiis coonerant.
Operire s. Tegere vndique Coopertum telis corpus Liu. 8, 10. [...]
Quo quid cooperitur. Vt, Cooperculum doliorum Plin. 14, 21. Legitur et Operculum. Add. Plin. 23, 6. Pallad. 7, 7. Apul. Met. 6 p. 244.
Idem. Gell. 5, 7 Os cooperimento personae tectum. Add. August. adu. Manich. 2, 16.
Idem. Veget. de Re Vet. 3, 77. L. 38 §. 1 ff. de aur. arg. leg. Add. Bynkershoek Obs. 4, 24.
Vox apud scriptores ecclesiasticos frequens. Vt Vulg. Rom. 8, 28. Cooperans Vulg. Marc. 16, 20. 1 Cor. 16, 16. Augustin. de C. D.
extr. Habet omnia ministeria sua debilitas, suas cooperationes. Add. Vulg. Sirac. 51, 8.
Sed negat index Floridi.
Collegam sibi eligere. [...]
Praeter dicta, numus laudatur Neronis. [...]
vel cooreris, coortus sum, iri. [Simul, vel totis viribus, et impetu oriri. [...]
Add. 6, 671.
siue COS, [Insula in mari Aegaeo, seu, vt quidam malunt, in Icario, Rhodo proxima, et Cariae opposita, ex hominum et rerum plurium prouentu nobilitata. [...]
Variorum hominum ac rerum epitheton, pro quibus interdum per Antonomasian ponitur. [...]