Regeln fuer die Texterfassung 03/2001
not necessary
Latinorum semiuocalis et liquida, cui Graecorum respondet. [...]
vel LABARVM itemque LABORVM, i. n. [Vexillum est, quod ante Imperatores ferri, et a militibus adorari moris fuit. [...]
vid. LABO, as.
euphoniae causa diaitur, quae alias Lambda. [...]
de Muliere, quae [al. Landace.
A quo
Laius, Labdaci filius, Oedipi pater, et quicunque inde descendunt. v. g. Polynices Oedipi filius Stat. Theb. 6, 451 ect.
Pro Labio aut Labro poni videtur Caton. R. R. 20, 2. [...]
Cui ampla sunt labia vel labeae potius. [...]
LABECVLA, LABEFACIO vid. LABES.
vid. LABRVM.
vid. LABIVM.
Poëta mimographus, Eques Romanus, cuius meminit Macrob. Saturn. 2, 7. et Gell. 11, 9. et 16, 7. [...]
a Lapsu dicitur; Violenta quaedam vel aquae illuuies, vel tempestatis, grandinisue ruina, aut quum terra in altissimum hintum vel barathrum aperitur. [...]
etc.
Veteres a Labe dixerunt. Lucilius ap. Non. 8, 46 Praeterea omne iter hoc est labosum atque lutosum. Labosae Poenae Id. Lucil.
bos Col. 6, 5, 1. [...]
Harduin. Labefactationem.
sensu plerumque metaphorico ponitur, pro debilitare, vel quocunque modo nocere: stare enim dicuntur. quae incolumitatem suam seruant. [...]
it. 6.
Harduin. vbi vero al. Labefactio.
Cognomen gentis Rom. T. Labienus, Caesaris in Gallia legatus, qui magnas sub eo res gesserat: demum bello Ciuili transfugit ad Pompeium, cui Caesar bona, quae habebat in potestate, remisit. [...]
vid. LABOR, eris.
quod saepius plur. num. dicitur, LABIA, orum. [Extremitates oris hominis. [...]
probat Nonius 3, 120 ex Plauto Stich. 5, 4, 41 [...]
vid. s. l.
Labiis amplis ac prominentibus. Lucret. 4, 1164 Simula, q. d. osculum, i. osculo accipiendo ac dando apta.
est labi incipere, titubare, vacillare, lapsum minari. [...]
inquit Donatus, Ruinam minari, et ruinae procliuem esse. [...]
Deponens, pro Primitiuo. [...]
Leniter et sensim decidere, ruere, deficere, mori, falli. [...]
alii aliter.
Ruina, casus, praecipitium. [...]
extr. [...]
Quod facile labi potest, vel in quo facilis lapsus est. Arnob. adu. Gent. 3,.. Quidquid enim tale est, mortale esse arbitramur, et labile. Add. 7 p. 213. Ammian. 27, 23 Per labilem limum digressus.
Labilis. Vitruu. 6 prooem. Itineribus labidis vadere.
Labens, Accius apud Nonium 10, 5 Vnda sub vndis labunda.
a Labo, as, significat enim frequenter vacillare et lapsum minari. [...]
Opera, defatigatio, molestia, morbus. [...]
Sese exercere, fatigari, et cum labore aliquid agere. [...]
vt, Laborantibus succurrere, esse auxilio Sall. Cat. 59. et Iug. 52. [...]
Compositus, cultus, et multo labore atque industria factus. [...]
Laboris patiens, multo cum labore factus. [...]
Cum multo labore et molestia. [...]
Italiae pars illa, quae vulgo hodie quoque terra laboris dicitur, quod ingens labor sit in ea colenda: quippe solum habet arduum opere, difficile cultu, bonis suis acrius paene quam vitiis posset, affligens agricolam Plin. 17, 4. [...]
Lupus piscis, quod [i. auide edat. Plin. 32, 11.
Canis nomen apud Ouid. Met. 3, 224. vehemens, vorax.
Idem quod Labium. [...]
prima breui. [
Nempe est Osculum labratum, quod declaramus h. v.
Quod extremitates habet, veluti quaedam labra prominentes. [...]
seu [
s. 69, 114. Add. Sedul. in pr. Op.
Succus maternus, quo animalia nutriuntur. [...]
Casiae genus. [...]
Quod ex se lac producit. [...]
Qui cibos ex lacte conficit. [...]
Quod lacti simile, vel ex lacte est. [...]
Aliud Adi. Dimin. Puellae lacteolae. Catul. 53 (56) 17. Ouis Prudent. Psychom. v. 794.
Murator. 70, 1 Lactifero Siluano.
Vid. Barth. Aduers. 46, 3.
Lac sugere, item lacte turgere. [...]
In lac conuerti, seu Lacte impleri. [...]
Lac praebere: et proprie matrum est. [...]
Quae lac in mammis habet. [...]
i. Potio ex lacte.
etc. De muraenis. Harduin. iactatu melius.
Idem. apud August.
et LACTICVLOSVS i. m. Gloss. Gr. Lat. it. Lactigulosus, [Vid. Scheff. ad Petron. 57. [...]
Cibus ex lacte Apic. 7, 11.
Vegetabile quoddam. [...]
Qui puteos et fossas fodit. Gloss. Lat. Gr. Laccarii, [A Graeco [fossa.
Iouis filius: a quo haec
vel LACEDAEMONIA secundum Latinos, Peloponnesi vrbs, Menelai regia: cuius ciues Lacedaemones, et Lacedaemonii dicuntur. [...]
s. LACON ônis [Lacedaemonius, s. Laconiae ciuis. [...]
Lacedaemonia. [...]
Lacedaemonius. Sic Plin. 10, 63 Ager Laconicus et Laconicae canes. Purpurae Laconicae Hor. Carm. 2, 18, 7.
int. Balneum, cuius siccus calor est, vt ait Cels. 2, 17 pr. Meminit etiam Vitruu. 5, 10 fin. [...]
Laconica ratio, speciatim in breuitate sermonis, cuius non minus, quam caeterarum rerum parci er ant. [...]
et LACERVS a, um. Adi. [Dilaceratus. [...]
Dilaniare, saepius vulnerare, et quasi per membra discindere, comminuere. [...]
Qui lacerat. Impius lacerator Augustin. de Moribus eccles. cathol. c. 1.
Quod lacerari facile potest. Auson. Eidyll. 15, 17 Ipsa senectus Obiicit innumeris corpus lacerabile morbis.
Sed negat index Floridi.
Virilis vestis, et militaris Penulae similis, et vsus eiusdem, dicta, vt ait Festus, vel Paullus potius interpolalator, quod capitio minor sit. [...]
etc. sibi fecerunt.
Qui lacerna est indutus: Amica lacernata Iuuen. 1, 62. scortum masculum.
et LACERTVS i. m. [Serpentis genus quadrupes. [...]
Robustus, ac validis lacertis s. musculis brachiorum ac femorum. [...]
pro Lacesso Coripp. 3, 396.
et ssi, ere. [Prouocare, vel ad iram, vel ad certamen, quod fit scripto, voce, verbo; facto. [...]
Prouocatio, irritatio. Ammian. 19, 6 Lacessitionibus crebris occupare obsidioni adhaerentes.
Hispaniae populus Liu. 21, 60 etc.
illorum patria Liu. 21, 23.
Languere. Sueton. in August. 87 Et betizare, pro languere: quod vulgo lachanizare dicitur. Conf. h. l. Casaub.
Dictio Graeca [i. Olus. Hor. Serm. 1, 6, 115 Ad porri et ciceris, refero, lachanique catinum. Alii legunt Lagani.
Vna ex Parcis est, quae de nobis sortitur. [...]
Humor ex oculis flentium manans. [...]
et LACRIMOR, âri. Dep. [Lacrimas effundere, vel profundere. [...]
pass. [
s. 54 Quas subinde purificant lacrimationum saliuis. Add. Idem 23 prooem.
apud Augustinum.
Abundans lacrimis. [...]
Harduinus legit Laciniose.
Idem. Lacrimabiliter indicare Hieronym. adu. Rufin. 2, 7. Deprecari lacrimabiliter Idem Epist. 139.
Pars vestimenti eminula, vel pendens, qua quis capi vel prehendi potest, ex verbo Lacio, vnde Lacesso est, et Laqueus, et Illicio etc. [...]
vnde Iuno Lacinia. p. p. videbimus.
Quod multas habet lacinias, excursus, ambages, appendiccs, non rotundum et castigatum atque adstrictum. [...]
dedit Hard. alii lacunose: Vulg. lacrimose.
Videtur esse, laciniis id est extremis et finibus suis describere, et finire. [...]
Per laeinias s. partes discerptas. Apul. Met. 8 p. 208, 20 Non laciniatim disperso, sed cuneatim stipato commeatu difficultates illas transabiremus.
Promuntorii in Calabria, itemque Iunonis, eiusque in eo promuntorio non procul Crotone templi, epitheton. [...]
et xi, ere, [secundum Priscianum significat
vid. LACCOBRIGA.
LACO et LACON, LACONICVS, LACONICVM, LACONISMVS vid. supra sub LACEDAEMON.
definitur a Vitruuio 9, 8 in horologio solari recta linea auferens meridiani circuli portionem inter tropicos interceptam. De ratione appellationis nihil dum extricatum in Lexico Vitruuiano.
LACTARIVS, LACTEO, LACTEVS, LACTO vid. LAC.
s. LACTORIS Apul. de Herb. c. 111. al. Lathoris, vel lateris, vel laceris.
Lapsae Latinitatis verbum e Graeco calcibus peto, apud Cornutum Persii Scholiasten, laudante Gronouio Obs. 4, 13 p. 210. [...]
Herba; al. Chamaedaphne. Apul. de Herb. c. 27.
siue [Herbae genus. Plin. 24, 18 Aeque nota lactoris vulgo est plena lactis, quod degustatum vomitiones concitat.
a Lactis copia dicta est, quod abundantia lactis exuberet. [...]
Add. Suet. in August. 77. It. Pallad. 1, 30, 1.
Cognomen Valeriorum a Lactuca. Plin. 19, 3.
Dea frugum lactescentium Augustin. de C. D. 4, 8.
LACVNA, LACVNAR vid. LACVS.
vel i. m. [et Gr. Lat. Locus profundus, cum aquis perpetuis ibidem natis, qui efficit riuos et flumina. [...]
In lacunulam formari. [...]
auctore Seruio, in qua collecta aqua stare consueuit ad Virg. Georg. 1, 117 [...]
Lacunis et foveis plenus, neque aequalis. [...]
Lacus aut lacunaria facere. Ouid. Met. 8, 563 Summa lacunabant alterno murice conchae.
h. e. Foueatis (si ita dicere licet) et depressis.
idem quod Laquear, vtrumque a Lacu, in quantum ornamentum depressum s. cauum in contignationibus notat: quod genus peperere primo ipsa trabium interstitia, quae Lacus sunt Lacunae, s. depressiones; deinde ea tabulis inductis, picturis etiam exornata: loculamenta quaedam quadrata vel alterius figurae. [...]
Idem Vitruu. 4, 3 [...]
Qui lacunas facit. [...]
s. LEDA, it. LADVM aut LEDVM i. n. [Appellatur Herba ex qua Ladanum fit in Cypro, barbis caprarum adhaerescens Plin. 26, 8. Item 12, 17. Cels. 5, 26.
vid. LADA.
Cursor fuit Alexandri velocissimus. Martial. 2, 86. Solinus 6.
Nomen canis Actaeonis. [...]
quid esset, disputatur ad Petron. c. 42 [...]
Proprie est Contumelia afficere. [...]
Idem. Vetus inscriptio apud Gruter. p. 567 n. 8. [...]
Canis Cephei. Ouid. Met. 7, 772 Poscor et ipse meum consensu Laelapa magno. Item Actaeonis canis, a velocitate atque impetu dictus Id. Met. 3, 221.
Romanae gentis nomen: nobilissimus C. Laelius, Scipionis Afrioani summus amicus, sapiens a Romanis appellatus. [...]
Graeci vocant [vnde abiectione vnius literae, vt auctor est Sex. Pompeius, fit Laena. [...]
Cognomen Popiliorum a M. [...]
Acrisii filius, et pater Vlyssis. Senex Laërtes Ouid. Epist. 1, 98. Hinc
Vlysses Ouid. Met. 13, 124. Regna Laërtia, Ithaca, Virg. Aen. 3, 272.
dicitur Vlysses Laërtis filius. Lucan. ad Pison. v. 61 Vim Laërtiadae, breuitatem vincis Atridae.
i. Vlysseus. Cic. Att. 7, 1 Mirus est [
Fuerunt in extremo Italiae, versus Siciliam, vbi Formiae Laestrygonum habitatione famosae, vt ait Mart. Cap. 6 p. 205. [...]
i. Formiana Hor. Carm. 3, 16, 34. Campi Laestrygonii Plin. 3, 8. Rupes Sil. 7, 276.
Qui bilaritatem quam intus habet, etiam vultu ostendit. [...]
Iucunde et hilariter, cui opponitur Seuere. [...]
Gaudere, delectationem capere, sed extrinsecus. [...]
Actiue antiqui dixerunt. Accius, Et te vt triplici laetarem bono. et Liu. Andron. apud Non. 2, 494.
Idem quod Laete. Lampridius in Commodo 5.
i. Stercorandae. Pallad. 1, 6 extr.
etc. Iuno laetata Idem ibid. 12, 841. Vaccenses laetati biduum modo ex perfidia Sallust. Iugurth. c. 69.
Laetitia. Caes. Bell. Gall. 5, 59 extr. Neque hostibus diutina laetatio, neque ipsis longior dolor relinquatur, rectius leg. laetitia.
Qui laetum se ostendit. [...]
Laetum facere. [...]
Laetus fio, sum. Plaut. Aulul. 4, 9, 15 Nunc eo alii laetificantur meo malo et damno.
apud Arnobium.
apud Tertull.
Ex antiquo Poëta. al. laetiscere. Plausus laetisici Stat. Theb. 16, 561.
Laetum fieri. [...]
Exultatio animi, quae gaudio efferuentiore fieri solet, propter euentum rerum expetitarum. Cic. Tusc. 4, 14 c. 7 [...]
Laetitia dignum. [...]
Laetus Gell. 11, 15.
Antiquum verbum, idem significans quod Laetitia. Accius apud Non. 2, 487 Quanta in venando affectus est laetitudine?
Fimus, qui per agros iacitur, quod eos laetos, hoc est, pingues faciat. [...]
Subaud. manus. a Graeco deducitur. [...]
Sinistrum nunc simpliciter relationem illam loci indicat: saepe etiam vitium tarditatis, stuporis, inertiae, malignitatis, et inuidiae, notat: Ambigue Plaut. Milit. 4, 7, 24 [...]
Idem. Hor. Epist. 1, 7, 52 -- puer hic non laeve iussa Philippi Accipiebat.
Cognomen Valeriorum fuit.
inquit Festus. Apul. in Florid. post princip. Laeuorsum vel dextrorsum tanta mole corporis labitur.
Idem. Ammian. 31, 10 Laeuorsus flexo itinere.
vel LEVIS Graece [a quo cum descendat Latinum, rectius videtur scribi leuis, suffragantibus praesertim libris optimis. [...]
s. LEVITAS âtis. f. [Asperitati contraria. [...]
s. LEVOR, ôris. m. [Idem quod Laeuitas, hoc est complanatio, siue expolitio. [...]
s. LEVIGO âre. [Complanare, polire; quasi Laeue facere. [...]
Apud Mart. Capel.
s. LEVO âre. [Idem quod Leuigo. [...]
s. LEVATVS a, um. [Compar. Gell. 17, 8 Ad coëundum ideo videntur faciliora, quae leuatiora, leuiaque sunt.
Versus dicuntur, qui in medio claudicant pede: sicut Myuri, qui postremo; et Acephali, qui a hreui syllaba incipiunt. [...]
Genus vasis testacei, non tam ad aquam, quam ad vinum, et alios humores continendos adbiberi
solitum. [...]
Parua lagena. [...]
Ad lagunculam pertinens. Laguncularis pix Marc. Emp. c. 36.
inter bellaria videtur referri a Statio Silu. 1, 6, 17 Molles Caioli Lagunculique. [...]
Herba, quam aliqui Echiten vocant, alii Laginem, nonnulli Tenuem scammoniam Plin. 24, 15.
Genus piscis. Hor. Serm. 2, 2, 22 Nec scarus aut poterit peregrina iuuare lagois.
formae puer, de quo modo in LAGVNCVLVS. [...]
Iliorum dolor, [
Auis, quae in Alpibus visitur, Perdix alba dicta, de qua Plin. 10, 48. [...]
Genus mali est apud Celsum 7, 7, 9 [...]
Leporarium. Colum. 8, 1.
vid. LAGENA.
Budaeus, Profani dicti sunt, qui sacris initiati non erant: quod Virg. Aen. 6, 258. [...]
meretrix, ob elegantiam, venustatemque formae grandem pecuniam demerebat: conuentusque ad eam ditiorum hominum ex omni Graecia celebres erant: neque admittebatur, nisi qui dabat quod poposcerat. poscebat autem illa nimium quantum. [...]
Thebarum rex, Labdaci filius, et Oedipi pater, ex Iocasta Creontis Thebani filia. Vid. Stat. Theb. 1, 296. et 2, 66.
Nomen puellae apud Hor. Carm. 1, 22, 23.
Hispaniae regio: inde
et Laletanum vinum, magis copia quam bonitate laudatum Plin. 14, 16.
Pullus est onagrorum. [...]
Videtur puerile verbum s. [quo nutrices bibere vel lactere exprimebant. [...]
Deus fuisse videtur, qui praeesset naeniis illis balbis, quas nutrices pueris occinunt, et pueros reddere cogunt. [...]
inquit Festus. Siluarum saltus latebras lamasque lutosas Enn. [...]
inquit Festus, Scindere atque laniare. [...]
Lingere, lingua aliquid suauiter tangere, vt solent canes bibentes. [...]
et 19. A quo,
Accolae. Suet. in Caes. 10 Per Lambranos et Transpadanos duxit.
vid. LAMINA.
Voce querula, tristique oratione damnum ac dolorem testari. [...]
extr. Coquus diu lamentatus lacrimis inefficacibus.
vt finit Cic. Tusc. 4, 18. [...]
laudatur. Non habet Index Flor.
Quod lamentationem adfert. Plaut. Capt. 1, 1, 28 Quae aedes, lamentariae mihi sunt. Antiquum.
Dignum lamentatione. [...]
apud veteres, pro Lamentatione. Pacuuius Hermiona, Lamentas, fletus facere compendi licet. Nonius 2, 493.
Ipsa lamentatio. [...]
Mulieres, quae strigum instar, infantium sanguinem sugunt, siue ipsae adeo Striges. [...]
Tenuis tabella, cuiuscunque materiae. [...]
aliud Dimin. Petron. c. 57 Glebulas emi, lamellulas paraui. i. agros, et aurum argentumque.
aliud Dimin. Tertull. de Coron. c. 12.
Vrticae genus: de quo Plin. 21, 15 Quae innoxia est morsu carens, lamium vocatur. Add. Id. 22, 14.
Herba, Apul. de Herb. c. 97.
Graeca dictio, quae Lychnum pensilem significat. [...]
Idem quod Lampas. Plaut. Cas. 4, 4, 16 Tene hanc lampadam. Conf. Priscian. p. 758.
Qui fert lampada, aut Qui eam accendi eurat. Vid. l. fin. C. de diuers. off.
Cometae genus. Plin. 2, 25 Lampadias ardentes imitatur faces.
Est diminutiuum Graecum a Lampas, vt amatores dicunt, mea lux etc.
Bulbus. Th. Priscian. de Diaet. c. 10 Bulbi, id est lampadones desiccatiui sunt.
Vna Phaëtontis sororum, in arborem succi feracem mutata Ouid. Met. 2, 349. a fulgore s. splendore dicta.
Mons est Arcadiae, teste Plin. 4, 6.
Fluuius est Arcadiae, cuius meminit Stat. Theb. 4, 290 cadensque iugis Lampia niuosis. al. Lampea.
Panchates, Pelorus, et Camphasus, nomina sunt equorum apud Sil. 16, 334.
de qua pluscula Cic. Verr. 1, 63.
ibid.
Idem quod Lampsacenus. [...]
Idem quod Lampsacum. Valer. Flac. 2, 623 Transmissaque puppi Lampsacus, etc.
v. LAPSANA.
Genus vermis, de quo sic Plin. 11, 28 [...]
Equus generosus apud Sil. 16, 474 Tum Lamus et Sicoris proles bellacis Ilerdae. 2 Lamus etiam filius Herculis ex Omphale Ouid. Epist. 9, 54.
Lacertorum piscium Genus. Plin. 32, 11. Ouid. Fragm. Halieut. v. 120.
Pili tenuiores et longiores, quales euium. [...]
Qui lanam curat. [...]
Herba et radix, quae et Struthium Graeco nomine dicitur. [...]
Quod lanam gerit. Varr. de R. R. 2, 9, 1 Nos qui pascimus pecus lanare.
Quod lanam habet. [...]
Quod ex lana est. [...]
apud Non. 3, 133 Mollis e lanicia Attica vestis.
siue quod rectius putamus, LANICIVM, i. n. [dicitur, sicut a Fuga, Effugium; teste Seruio ad Virg. Georg. 3, 384 [...]
ap. Tertull. de pall. 1.
Lanae opificium. [...]
Qui lanae artem exercet. [...]
Quod lanam fert. Plin. 13, 14 Aethiopia Aegypto contermina insignes arbores non fere habet, praeter laniferas vid. LANA.
Idem. [...]
Quae lanam pendet et distribuit. l. 33. ff. de donat. inter vir.
Lana abundans. [...]
vid. infra s. l.
A latitudine ferri dicta est, vel quia Graece dicitur; Teli genus longissimum. [...]
Baalitae incidebant se iuxta ritum suum cultris et lanceolis.
Lanceam mittere. Tertull. adu. Marc. 3, 13 Qui ante norint lanceare quam lancinare. Conf. Idem adu. Iudaeos c. 9. Iunius interpretatur per Lances exhaurire.
Lancea armatus, vt Hastatus etc. Sed Lanceatus, Partic. Ictu lanceae necatus. Firmicus, Quicunque habuerunt horoscopum in XXI parte Tauri, lanceati moriuntur.
Qui lanceam gerit. Vid. Ammian. 21, 13 et 31, 33.
Ferire, lacerare. [...]
Adde Senec. de Ira 1, 2. Id. de Breu. Vit. c. 12 et Epist. 32.
apud Celsum...
Qui lancinat. Prudent. Romano v. 1057 Lancinatores gregum.
Pars pudendi muliebris, quam ita describit Auctor Epist. Sorani ad Cleopatram, Intus quod a superiore parte descendit in medio dicta est Landica, motum saepe titillationis habens ex libidine. [...]
vid. LANA.
Genus animalis, quod alii Languriam vocant, quam dicunt circa Padum inueniri. [...]
Fons est in Nemaea silua Arcadiae, vt indicat Stat. Theb. 4, 728.
Proprie est Defectus virium, et succi naturalis. [...]
Desicere, infirmum esse, dissolui. [...]
Languere incipere Virg. Aen. 9, 435 [...]
Quod languet. [...]
Cunctanter, negligenter, otiose. [...]
et LANGVITAS âtis. f. Gloss. Gr. Lat. [
Al. Languere facit.
Languere faciens. Leo languificus Auson. Ecl. p. 558. de sidere, quod cum aestu languorem inducat hominibus.
Electri species, ex langis siue languriis factum Plin. 37, 2 s. 11, 1.
vid. LANGA.
LANICIVM, LANIFER, LANIFICIVM, LANIFICVS, LANIGER Vid. LANA.
vel LANIO ônis. m. [Qui carnes vendit. [...]
Officina, in qua siunt et venduntur carnes. [...]
vel LANIA ae. f. Idem quod Laniena. Liu. 44, 16 extr. Laneasque et tabernas coniunctas in publicum emit. Sed legitur rectius lanienasque.
vt ab Abiete Abiegnum, a Larice Larignum, sic a Lanio Lanignum pro Lanionio veteres formarunt. [...]
Quod ad lanium pertinet. [...]
Discindere. [...]
Idem qui Lanius. [...]
Magister et institutor gladiatorum: quod genus vitae sequi fere solebant gladiatores, vnde et libertate donati: itaque non minus infames sunt, quam gladiatores. [...]
quam Sueton. Aug. 42 Lanistarum familiam vocat.
siue LÂNVVIVM i. n. [Oppidum antiquum Latii, de quo Cicero pro Mil. c. 10. [...]
et LANVVINVS a, um. Adi. [
inquit Festus. Nempe lana, vt spongia vtuntur ad laesa, inflammata etc. Conf. Casaub. ad Suet. Domit. c. 17.
vid. LANA.
vid. LATERNA.
Tenera pilatio, a lanae similitudine, qualis in adolescentium genis, et in pomis quibusdam cernitur. [...]
vid. LANIVIVM.
Vas latum et profundum, minus excauatum quam patinae. [...]
Aliud Dimin. Vitruu. 10, 8.
Fuit Priami regis filius, vt nonnullis placet, Thymbraei Apollinis sacerdos, qui frustra monuit Troianos de fraude equi a Graecis relicti, cuius deinde filios Dracones frustra ipso repugnante interimerent. [...]
Protesilai, qui primus ad Troiam occubuit, vxor. [...]
vel (vt nonnulli legunt) LAODOCE, es. f. [Vna siliarum Priami formosa, quaeque Helicaoni, Antenoris regis Thraciae filio, nupsit. [...]
Vrbs celeberrima in Asia, Lyco flumini imposita, vt scribit Plin. 5, 29 primo Diospolis appellata, dein Rhoas. Alia, Phoeniciae, ap. Mel. 1, 12 extr. etc.
Incolae Laodiceae. Cic. Fam. 12, 13.
Pater Priami Regis Troiae, et Antigones. [...]
Priamo Iuuenal. 3, 326. [...]
Item LAOMEDONTIVS, et LAOMEDONTIACVS. Pastor Laomedonteus, Paris Sil. 7, 437. [...]
Herbae genus multiplex. [...]
Ablat. antique Lapi: Occumbunt multi letum ferroque lapique Enn. Annal. l. 17. [...]
Quod ex lapidis materia constat. [...]
Quod lapidibus abundat. [...]
Quod ad lapides pertinet. [...]
Aliud Dimin. Idem. Solin. c. 15 Grues sublatis lapillulis ad moderatam grauitatem saburrantur.
vt Homicida, non Lapidicida. Qui lapides caedit. Varr. de L. L. 7,33 Qui lapides caedunt Lapicidas.
Locus vbi lapides exciduntur. [...]
Idem quod Lapicida, [in Gloss. Cyril.
Lapidibus caedere. [...]
i. Lapidum iactu, inquit Budaeus. [...]
pro In lapideam duritiem conuerti. apud Plin. 2, 103. Idem 32, 2 de Baccis coralli, Aiunt tactu protinus lapidescere. Lapidescere duritia Plin. 16, 6.
Est itaque idem qui Lapicida.
Durum efficere, et quasi In lapidem conuertere. Pacuuius apud Non. 1, 87 Lapit cor cura, aerumna corpus conficit. Obsoletum verhum. Festus: Lapit, Dolore afficit.
Populi fuerunt, quorum rex fuit Pirithous. [...]
Aliud Adi. [
Idem. Lapithonia Nympha Stat. Theb. 7, 297.
Herbae genus, cuius flos an fructus facile adhaerescit. [...]
De helxine.
Herba similis anagallidi, nisi esset ramosior, ac pluribus foliis aspera, rugosa, asperioris succi, grauis odoris Plin. 26, 10.
Siluestre olus. [...]
LAPSIO, LAPSVS vid. in LABOR.
Idem quod LACVNAR, vbi declaramus. [...]
Artifex struendi laquearia, vel lacunaria. l. 2 Cod. Theod. de excusat. Artif. Architecti, laquearii, atharii, etc.
Conf. LAQVEO ex LAQVEVS.
et LACVATVS Seru. ad Aen. 1, 730.) a, um. Adi. [Laquearibus ornatus. [...]
Funis proprie talis, quo ad capiendum, laciendum, illiciendum, vtuntur venatores et alii: cognatum nomen Ebraicae radici et laciniae, qua quid captatur prehenditur, etc. [...]
vid. Lips. Saturn. 2, 13. Laquearius pro Artifice, vid. LAQVEAR.
Laqueo irretire. Manil. 5, 659 [...]
Laqueis irretitus. [...]
Idem quod Laquearius, apud Isidor. 18, 56. Conf. Stewech. ad Veget. 3, 22 p. 261.
vid. post LARA.
nec enim satis certa est scriptura, videtur Regem, praesidem, tutorem notasse antiquis Etruscis, et hinc praenomen factum Porsenae, de quo Liu. 2, 9 [...]
Narrante Ouidio Fast. 2, 599 sqq. [...]
et pl. LARES, ium. m. dici Graecis [scribit Cic. de Vniuers. 34. [...]
Sacrarium domesticum, in quo lares et dii domestici colebantur.
quo lares et dii domestici colebantur. [...]
qui vel nequitia sua vel scelere domo pulsus est.
i. domi natus, sicut in Isid. Glossis pro Largens restitui vult Barth. Adu. 7, 13. [...]
Stibium. Plin. 33, 6.
et LARIDVM i. n. [Caro suilla est quoquomodo salsa, praesertim id Pingue, quod est in sue. [...]
vid. LAVRENTALIA.
Nobilissima meretrix, vid. FLORA LAVRENTIA.
Abunde donare. [...]
Active. Lucil. apud Non. 2, 888 [...]
Qui copiose dat, quod pro re vel vitiosum est, vel laudabile. [...]
Copiosa donatio, peculiari autem ratione ea distributio, quae sit ad aucupandum fauorem in petitione magistratuum. [...]
Largitionum minister, apud Vopisc. in Carino c. 20.
Abundantia. [...]
Copiosus s. simpliciter, siue in dando. [...]
Liberaliter, abundanter. [...]
Idem quod large. [...]
Idem. Afranius apud Non. 11, 44 Quid lacrimas? largitus proloquere.
Qui abundanter loquitur. [...]
Aliud Adi. [
Adi. [
Aliquantum largus. Solin. c. 7 (12) Largiusculos haustus saliuarum facit.
et LARIGNVS a, um. vt, Resina larigna. Materies et castrum larignum exstat ap. Vitr. 2, 9.
Vrbs in Frentanis, ad fines Apuliae, hodie Larino. vid. Cic. Attic. 7, 13. Hinc
Gentile. Larinas accola Sil. 15, 568. Conf. Idem 12, 174. et 8, 404. et Caes. Bell. Ciuil. 1, 23.
Nomen multarum ciuitatum. [...]
Lacus Italiae est, cuius aquas auctore Plinio, Addua fluuius praeterfluens dulces facit. Vid. eundem 9, 18. Dictus Larius a Larorum multitudine.
Arbor cognata abieti et pino, teste Plin. 16, 10. [...]
apud Augustin.
vel LAROS i. m. [Auis. Vtitur Vulg. Leuit. 11, 16. et Deut. 14, 15. inter noctuam et accipitrem, vid. GAVIA.
Vas ad euacuandum ventrem. [...]
A lacessendo dictum videtur, quasi Lacessiuus, vt petulans a petendo velut petulcus. [...]
Idem. Apul. Apol. p. 278, 31 [...]
Conf. Charis. l. 2 in Catal. Aduerb.
Idem. Laeuius s. Liuius ap. Priscian. l. 10. p. 410.
Lasciui hominis vel animalis actum aut qualitatem significat. [...]
Idem quod Lasciuia. [...]
Lasciue se gerere, lasciuiam demonstrare. [...]
et LASERPICIVM, s. LASERPITIVM i. n. [Planta nobilissima, et succus eiusdem, quem in medicamentis et condimentis frequenter commendant. [...]
vel LASARATVS a, um. Lasere conditus. Acetum laseratum Plin. Valer. 1, 21. Porcellus laseratus Apic. 6, 9.
Condimentum ex lasere. Apic. 1, 30.
Laserpitii ferax; Laserpitiferae Cyrenae Catull. 7, 4.
i. Laserpitii succo dilutum Plin. 18, 30. Laserpitiato aceto lens spargitur vt seruetur Cato 116.
Id quod conditum laserpitio. [...]
vid. LAR.
Labore, tam animo quam corpore fatigatus. [...]
Molestia ex labore et proprie ad corpus pertinet, v. g. Scribon. 268, 270. [...]
Lassum fieri. [...]
Fatigare. [...]
apud Mart. Capell.
apud Augustinum.
Scortator, salax et impudicus. Suet. de Grammat. c. 15 Lastaurum et lurconem appellans.
Herba magica. Plin. 26, 4 Latacen dari solitam a Persarum rege legatis, vt quocunque venissent, omnium rerum copia abundarent.
vid. LATVS.
In occulto esse. [...]
Clam, occulte. [...]
Vix differt a Lateo, nisi quod actum velut quemdam exprimit, vt Cic. Arateis 385 [...]
apud Augustin.
et LATEBRAE arum. f. [Loca, in quibus quid delitescere et ocoultari potest. [...]
In quo frequentes latebrae sunt Plaut. Bacch. 1, 1, 22. [...]
Occulte, clam. Plaut. Trin. 2, 2 pr. Pater adsum, impera quid vis, neque tibi ero in mora: neque latebrose me abs tuo conspectu occultabo.
Qui latebras incolit. Plaut. Trin. 2, 1, 14 Latebricolarum hominum corruptor.
Idem quod Latebra. [...]
Latere. Varro nescio vbi Vide ne seruus domini latibulet.
Idem. Accius: Putatoribus, Progredere, et ne quis latibuletur, prospice. Naeuius Erotopaegnio, Nocte vt opertus amictu latibuletur. Antiquum. Vid. Non. 2, 496.
Terra seu argilla forma expressa, ad solem siccata, vel igne fornacis cocta et in lapidem durata. [...]
Ex latere factum. [...]
Codex dignitatum omnium, tam militarium quam ciuilium. [...]
Lateribus aptus. Terra lateraria Plin. 19, 8.
Conf. Non. 5, 97.
Officina, in qua fiunt lateres. Plin. 7, 56 Laterarias ac domos constituerunt primi Euryalus et Hyperbius fratres Athenis: antea specus erant pro domibus.
Idem. Tertull. adu. Marc. c. 2, 20 Mercedes pro laterinis deductis.
Vas latericium. s. fictile Lucret. 6, 232 Rareque facit lateramina vasis. Sic Lambinus, qui cum Aeramine, et Ferramine comparat.
vid. LATER.
vid. LATVS.
Fuit Qu. Ciceronis villa in ipsius patria Arpino: quam quum vellet vendere, Arpinatum erat fremitus excitatus. Cic. Att. 4, 7 Arpinatum fremitus est incredibilis de Laterio.
vel LATERITANVS a, um. Pira hoc nomine memorata Colum. 5, 10. et 12, 10. Plin. 15, 15.
Sic describitur ab Isid. 20, 10 [...]
vt Graeu. i. m. [Qui alteri laternam praefert. [...]
vid. LATEO.
vid. LATVS Adiectiuum.
Omnis humor Poëtis dicitur. [...]
Herba. Plin. 27, 11 Lathyris folia habet multa lactucae similia, tenuiora, germina multa, in quibus semen tuniculis continetur, vt capparis.
Herba, quae alias Leontopodion Apul. de Herb. c 7.
vid. LATIVM.
vid. LATEO.
vid. LATVS, Adi.
LATIFOLIVM, LATIFVNDIVM Vid. LATVS, Adi.
LATINE, LATINVS vid. LATIVM.
Populi Italiae in Latio: de quibus Cato in Originibus apua Seru. ad Aen. 1, 10 [...]
Laurentum rex, Fauni et Maricae nymphae Laurentis filius, qui Aeneam hospitio excepisse mox Lauiniam illi filiam et partem imperii tradidisse canitur Virg. Aen. 7, 45 [...]
vid. FERO.
vid. LATEO.
vid. LATVS, Adi.
Pars exigua, sed nobilissima Italiae, quam transit Tiberis, vbi mari appropinquat. [...]
Fere poëticum Columel. 1 [...]
Quod est ex Latio. [...]
i. feriae Latinae. [...]
aliud Adi. [
Latinorum lingua et consuetudine loquendi. [...]
Pro Latino sermone. [...]
Idem quod Latinus. Cic. de Arusp. Respons. 20 c. 10 Quod in agro Latiniensi auditus est strepitus cum fremitu, ex formula sollemni.
Latine vertere. Cael. Aurel. Tard. 5, 6 Huius nominis vim saepe latinauimus.
Idem. Cael. Aurel. Acut. 2, 1 Sorani haec sunt, quae latinizanda suscepimus.
Add. Cic. Tusc. 1, 92 c. 38 qui montem Cariae vocat.
Endymio ap. Stat. Silu. 3, 4, 40 Cadat tibi Latmius vltro: inter pulchros.
vid. LATVMIAE.
Cei filia, a Ioue dilecta pariter et oppressa, Apollinem et Dianam peperit. [...]
Diana. Virg. Aen. 9, 405 Astrorum decus, et nemorum Latonia custos.
Apollo et Diana. Senec. Agam. 320. Duo Latonigenae Ouid. Met. 6, 160.
Apollo. Hor. Carm. 1, 31, 18 Frui paratis, et valido mihi Latoë dones.
Idem quod Latonius. Ouid. Met. 8, 541 Parthaoniae tandem Latoia clade Exsatiata domus. Conf. Trist. 3, 2, 3.
Diana. Ouid. Epist. 21, 153 Confiteor, timeo saeuae Latoidos iram.
Apollo. Stat. Theb. 1, 663 Tenuit reuerentia caedis Latoidem. Et pl. Latoidum numina, i. Apollinis et Dianae Auson. Epitaph. 27, 2.
vid. FERO.
itemque LATRINVM i. n. Est contractum e Lauatrina, locus vbi lauatur, eluitur quidquid impurum est. [...]
Proprium est canis, quum impetum facit et voce terret. [...]
Aliud Partic. [...]
Latranti similis. Cael. Aurel. Acut. 3, 11 Vox obtusa et veluti latrabilis.
Sollemni velut significatu sic dicuntur Viarum obsessores, qui publice vel per vim furantur, quod a Latere adoriantur; vel a Latendo: quod latenter insidientur, auctore Festo. [...]
In qua laterunculis luditur. [...]
Qui Latrones persequi et conquirere iussus est. Vlpian. 5 Digest. de Iudiciis. l. Solemus, Latrunculator de re pecuniaria iudicare non potest.
Latronum more praedari. [...]
Actus Latronis. Plin. 19, 4 Multitudinis innumerae saeua latrocinatio.
Idem, quod et vsitatius est. [...]
Idem ac Latro in Dig.
Idem. Mart. Capell. 6 Latrocinaliter interimere.
vel LATOMIAE aut etiam quod optimi quique libri habent LAVTVMIAE, ârum. f. Lapicidinae, Festus: Latumias ex Graeco et maxime a Syracusanis, qui latumias et appellant et habent, ex quibus locis excisi sunt lapides ad exstruendam vrbem. [...]
s. LAVTVMARIVS a Turn. Adu. 21, 15 [...]
a Fero, fers, vid. FERO.
Spatiosus, amplus, laxus. [...]
Latitudo. Innocent. de casis litt. p. 222 Proximum casa venit fines quam maxime in longum habens, in latitia breviores. Adde p. 141. et 242 Goes.
Latum fieri et in latam extendi. [...]
Quod lata habet folia. Plin. 15, 29 Distinctio myrti satiuae atque siluestris, et in vtraque latifoliae. Idem 15, 7 Optima laurus ad id latifolia. Add. Id. 16, 6.
Quod habet latum fundum et magnum: vel fundus latus et amplus. [...]
vid. diuisum in CLAVVS.
sequioris aeui nomen videtur. [...]
Senatores appellati sunt, a lato clauo, quo vtebantur. [...]
Idem. Inscriptio vetus apud Gruter. p. 180 n. 3 [...]
Pars humani corporis infra axillam, et quae in animalibus, aut aliis in rebus, proportione illi respondent. [...]
Sunt Capsulae, in quibus ad ephippium suspensis necessaria in itinere recondimus; Scaeuola l. 102 ff. de Legat. et fid. 3 Pecuniam in lateralibus condidit.
i. Parua latera Lucret. 4, 311.
Ex vtroque latere. Guil. Brito Phil. 7, 112 Has facit in medio lateratim flumine mergi.
i. Satellitibus, qui sunt a latere.
LAVACRVM, LAVATIO, LAVATRINA vid. LAVO.
Qui laudat ob coenam, quam laude meretur, cum allusione ad Laudiceam s. Laodiceam vrbem. Plin. Epist. 2, 14 [...]
Verbis extollere. [...]
Compar. Plin. 14, 17 Saporem vini assequi nusquam laudatius. Superl. Idem 36, 6 Domos laudatissime adornans.
Est oratio ipsa laudantis. Cic. pro Font. 4 [...]
Quod merito laudari debet. Plaut. Pers. 4, 5, 1 [...]
Quod laudat. Vnde, Laudatiuum genus dicitur Demonstratiuum. [...]
Idem. Fulgent. Mythol. 1 Laudatorio palmulae tactu alicuius mulcere caesariem.
Secunda opinio de bonitate rei vel hominis, commendatio, gloria, ipsaque adeo praestantia aue virtus, in quantum laudatur. [...]
et aliquando f. [Herba. Plin. 26, 8 Lauer quoque nascens in riuis, condita et cocta, torminibus medetur, vid. SION.
Dea fuit Furum et fraudulentorum. [...]
Hinc et
dicta est. Illud Luere pertinere videtur ad etymon Lauare, de quo modo Acronem audiuimus, vid. LAVATOR.
siue LABICI orum. m. Oppidum Latii, vid. Liu. 2, 39. 4, 45 pr. 41. Hinc
sc. Populi Liu. 4, 55 et 6, 21.
Latini Regis et Amatae filia, vxor Aeneae, propter quam Turnus, cui destinata fuerat, iratus, tam in Latinum, quam in Aeneam bella suscepit, a Mezentio impetratis auxiliis, etc. [...]
Vrbs, quae et Laurentum, a Lauinio, Latini fratre, vt sentit Seruius. [...]
et lôtum, et antique lavâtum, âre. [Abluere, et aqua quaeque sordida purgare. [...]
Praeter dicta Hor. Serm. 1, 4, 75 Scripta soro recitent sunt multi, quique lauantes.
vel lautum, ere. Abluere. Cato R. R. c. 65, 1 [...]
apud Gell. 16, 7. pr. Elutriare lintea et lauandria. (MS. Lauandaria) quae ad lauandum sunt data.
Lauandi actus in balneo. [...]
Idem. Lauatura carnis recentis Const. Afer. 5, 9.
Idem esse dicitur, et laudatur Veget. 3, 5. Sed apud neutrum Vegetium inuenio.
ad Horat. Epist. 1, 16, 60 [...]
Forte instrumentum intelligendum est.
Balneum, in quo quis lauari commode potest. [...]
Vid. LATRINA. Est Lauatrina, quod nunc Balneum dicitur. Varro L. L. 8, 41. Nonius 3, 131. Vid. Balneae, in BALNEVM.
siue etiam LOTVS a, um. Partic. [i. Lavatus vel Lauitus, ex quo contractum est. [...]
Eleganter. Laute vestitus Plaut. Casin. 4, 1, 10. [...]
Munera dicebantur, quae Romani per Quaestores legatis exterarum nationum mittebant, vt ait Plutarchus in Problem. p. 275 [...]
et Varr. de L. L. 4, 32.
et Linden. Suspectus locus Birrio.
Vid. Lips. Sat. 2, 1. 2 Lotionibus aluum ducere Cels. 2, 12 i. clystere purgare.
Lauatio. Plin. 33, 7 Differentiam artis esse, quod alii minium faciunt prima lotura: apud alios id esse dilutius, sequentis autem loturae optimum.
Herba sic dicta. Apul. de Herb. c. 58.
vid. LAVRVS.
Vxor Faustuli, Romuli et Remi nutrix. Vid. Liu. 1, 4. Ouid. Fast. 3, 55. Larentia dicitur a Lactant. 1, 20. et Macrob. Saturn. 1, 10.
Festa dicebantur, quae in huius Accae Laurentiae honorem fiebant. Ouid. Fast. 3, 57. Lactant. 1, 20 Larentinalia nominat, et Fest. Larentalia.
Nomen ciuitatis, quod ibi sepultus sit Tatius rex, qui a Laurentibus occisus fuit. [...]
et hic et haec LAVRENTIS Qui ex Laurento ciuitate est. Virg. Aen. 7, 171 [...]
Idem quod Laurens. Plin. Epist. 2, 17 Laurentinum meum. scil. Praedium. Via Laurentina Valer. Max. 8, 5, 6.
vid. LAVRVS.
Cinerula, quae, dum argentum in fornace vritur, in ipsa fornacis area colligitur ex fauillis argenteis sursum ascendentibus, ac deinde in aream decidentibus. [...]
LAVRETVM, LAVREVS vid. LAVRVS.
LAVRICOMVS, LAVRIFER, LAVRIGER, LAVRINVS vid. LAVRVS.
et LAVRVS ûs. f. [Arbor. [...]
Folium lauri. Plin. 15, 30 [...]
Quod ex Materia lauri est: Laurea corona Liu. 23, 11. Pira laurea Colum. 12, 10. Ramus laureus Plin. 15, 30. Serta laurea Ouid. Trist. 2, 172.
Locus lauris consitus. Plin. 15, 30 Durat et in Vrbe impositum loco, quando lauretum in Auentino vocatur, vbi silua lauri fuit.
Scalpellum chirurgicum, apud Cael. Aurelian. Chron. 5, 2, 33. Sed videtur locus corruptus esse Scalpreolum iam coniecit vir doctus in margine.
Et Saresb. Epist. 298 Ecclefia martyrum sanguine laureatur.
Lauro coronatus. [...]
Laurum ferens. Plin. 15, 30 Lauriferam tellurem illam osculatus ex responso. Currus lauriferi Lucan. 5, 332. Phoebus laurifer Ouid. de Arte Am. 3, 389.
Idem. Martial. 3, 66 Laurigeros ageres quum laeta triumphos. Idem 7, 5 Martia laurigera cuspide tela virent.
Quod est ex lauro. Plin. 23, 4 Oleum laurinum vtilius quo recentius. Foliis laurinis Id. 19, 8. i. Foliis lauri similibus, De lepidio.
Epitheton Apollinis apud Mart. Capell. 1 p. 10.
vid. LAVDO.
LAVTIA, LAVTITIA, LAVTVS vid. LAVO.
vid. LATVMIAE.
inquit Festus voce Lacil. Vtrumque obsoletum.
LAXAMENTVM, LAXE, LAXATVS vid. LAXVS.
Arcto, angusto, et adstricto oppositum; remissum significat, et ea de causa spatii maioris: quo quid enim adstrictius est et magis compressum, tanto minora spatia occupat, et contra. [...]
pro Late. Martial. 3, 22 -- et adhuc superet centies tibi laxum.
Laxum facere, dilatare, remittere etc. Cic. Att. 4, 15 [...]
Dilatatio, relaxatio, amplitudo. [...]
Vid. Eund. 9, 9. et Cael. Aurel. Tard. 2, 1, 56.
Cum ad locum refertur, spatium amplum significat, vt Amplum laxamentum cellae Vitr. 47. [...]
Quae et Leaena dicitur, est Femina leonis. Lucret. 5, 1317 [...]
Eadem quae Lea. [...]
vel LEANDRVS i. m. [Viri proprium, Herûs puellae amasius, ex Abydo vrbe, ad quam transnare Sesto solebat, donec in Hellesponto periit. [...]
Denom. [in quo Leander periit Sil. 8, 622.
Athamantis et Inûs filius, quem pater furore arreptus occidit. Ouid. Fast. 6, 490 Tuque cadis patria, parve Learche, manu. Inous Learchus Valer. Argon. 1, 280.
vel LEBADÊA ae. f. [Vid. Stat. Theb. 7, 345 Et valles, Lebadea, tuas. Add. Plin. 16, 36.
Ciuitas Asiae, quae a Colophone centum et viginti stadiis distat. Hor. Epist. 1, 11, 7 [...]
Vas aeneum, in quo quid igni applicamus, vt ebulliat. [...]
Nauale Corinthiorum. [...]
apud Stat. Silu. 4, 3, 59. Eodem sensu accipiuntur a Geuartio Barthioque. Alii legunt Deuiae: Vossius ad Catull. p. 62 Cliuiae, Cl. Marklandus Lechio legit. Vid. notas in loc.
vid. LEGO, ere.
LECTICA, LECTICARIVS vid. LECTVS, lecti.
LECTIO, LECTITO, et LECTVS Partic. vid. LEGO, ere.
Olim inter Vina facticia. Plin. 14, 16 extr.
Idem quod Lectus. Vlpian. in l. librorum, in sine D. de leg. 3 Legatum lectum continet et fulcra.
ap. Priscian. 6 p. 198. Ita quoque Faërn. inuenit ap. Terent. Eun. 3, 5, 45 Deinde eam in lectu illae collocarunt.
Caerimonia publica, cum DIs, quorum altaria mensarum instar sunt, lecti circa ea, velut epulandi causa, sternuntur, in quibus ipsorum imagines deinde collocentur. [...]
Qui lectum sternit. Plaut. Pseud. 1, 2, 29 Tu esto lectisterniator, tu argentum eluito.
Lecti statio. Isidor. Gloss.
Lectus, quo et in cubiculo ad quiescendum pariter et studendum vtebantur, et in publico ferebantur diuites et potentes. [...]
Qui lecticam deferebat. [...]
al. Lectuariam.
Vid. Lecticarius.
b. e. Tu rem habes cum ancillis, ipsa cum lecticariis.
Idem. Gloss. Gr. Lat. [
apud Fabrett. p. 311. DRVSI. CVBIC. SER. COLIT. OSSA. EIVS. CNIDE. LECTRIX. CONIVNX. EIVS. An quae lectos curare iussa est?
Vbi Salmasius notat, Lectuales eiusmodi Morbos vocasse, qui diu in lecto detinerent aegrotantes.
et f. [Ampulla olearia. [...]
In lecytho asseruatus. Petron. c. 21 Nos lecythino perfusos oleo refecerunt. Al. Legitimo.
Vxor Tyndari regis Laconiae, cum qua Iupiter in forma Cigni dicitur congressus. [...]
Castor et Pollux Ouid. Fast. 1, 706. Fratres Ledaei Ouid. ad Liu. 283.
vid. LEX.
vid. LEGO, ere.
LEGATARIVS, LEGATOR, LEGATVS vid. LEGO, âre.
vid. LEGO, ere.
vid. LEX.
A Legendo, id est eligendo dicitur, quod leguntur milites in delectu, vt ait Varro de L. L. 4, 16. [...]
Parua legio. Liu. 35, 49 Videritis vix duarum plane plenarum legiuncularum instar in castris regis.
Quod est legionis, vel Quod ad legionem pertinet. [...]
Britanniae vrbs, vt scribit Ptolemaeus lib. 2. Vulgo Leskard.
LEGIRVPA, LEGISLATOR, LEGITIMVS vid. LEX.
vid. LEGIO.
Est aliquid alteri mandare, vel cum mandatis eum mittere: ac de nobilioribus fere reip. negotiis, itemque de his, quae testamento deferuntur, adhibetur. [...]
Cui mandatum est negotium publicum, siue vt ad aliam ipse ciuitatem cum mandatis mittatur, siue alia negotia alterius nomine magistratus peragat. [...]
an LEGATITIVM i. n. [Id quod datur legato impensae nomine. [...]
Cui ex testamento aliquid legatum est. [...]
Qui aliquid legat. [...]
pr. Graeu. Locum modo dedimus in Legataria Prouincia.
Proprietatem verbi seruat compositum Colligere. [...]
Add. Id. Aen. 12, 475.
h. e. Selectus, ex aliorum numero separatus. [...]
Superl. Cic. in Orat. c. 68 Optimis sententiis verbisque lectissime dicere, vid. Sidon. 9, 9. Ab Lego, Lecte, Lectissime Varro L. L. 5, 5.
Quod legi potest. Vlpian. in l. j. §. j. D. de his quae in testament. delent. Sufficit autem si legibilia sunt inconsulto deleta. [
Pro Delectu. Tacit. Hist. 4, 70, 5 [...]
Qui libros vel epistolas legit. Cic. de Orat. 2, 213 [...]
in inscript. ap. Fabrettum p. 311 n. 347.
etc. Conf. h. l. Vet. Schol.
Legere cupio. Sidon. Epist. 9, 7 Cum merito lecturiremus. [...]
teste Varrone de L. L. 5, 7. [...]
Forte corrupta fuit ex Ligula, de quo vid. in LINGVA.
Idem. Varr. de R. R. 1, 32, 2 [...]
Idem quod Legumen. Gell. 4, 11 Nullo saepius legumento Pythagoram dicit vsum quam fabis.
apud Celsum.
vid. LEX.
LEGVLVS, LEGVMEN vid. LEGO, ere.
vel LIOSTREA ae. f. Quasi tu leuem et politam ostream dicas. Primus fecit de piscibus isicia, primus de ostreis, et leiostreis, et aliis huiusmodi marinis conchis Lamprid. Heliog. c. 19.
vid. LAELAPS.
siue LELEGAE [Populi errabundi, qui quondam Thessaliam et diuersa alia loca tenuerunt. [...]
Graecis dicitur Lacrima, sed congelata. Plin. 23, 1 Aut si cruore suffunduntur oculi, vel si lemae in oculis erunt.
Lacus est Galliae, quem influit Rhodanus. Hunc hodie Geneuensem et Lausannensem vocant. Lucan. 1, 396 Deseruere cauo tentoria fixa Lemano.
Nauicula breuis, et velocissima. Liu. 28, 8 [...]
Scribitur et Lemunculus et Lenunculus, v. v.
Miles classicus, in lembis constitutus, vid. Vopisc. in Aurel. c. 38 Add. not. Salmas.
Argumentum, quo res breuiter comprebenditur. [...]
Hesychio auctore, Syracusanum verbum est, quo stricta angustaque taenia significatur. [...]
Lemnisco ornatus. [...]
Insula, in Aegaeo mari. [...]
s. LEMNIA c. Ouid. Epist. 6, 53 Lemniadesque viros, nimium quoque, vincere norunt.
Quod est ex Lemno. Turba Lemnia Ouid. in Ibin 398. Saxa Lemnia Id. Trist. 5, 1, 62.
Aliud Adi. Antra Lemniaca Stat. Silu. 3, 1, 132. Catenae Lemniacae Id. Theb. 3, 274.
Incola Lemni Insulae. Ouid. Met. 2, 757 Lemnicolae stirpem contra data foedera vidit. sc. Erichthonium. Sie optimi codices; nonnulli autem legunt Lemniacam stirpem.
vid. TRIBVS.
siue LIMONIVM i. n. Herba, quam inter Verbascum et Quinquefolium ponit Plin. 25, 9 s. 61 [...]
pro Lembunculo vbi vid. it. LENIS et LENVNCVLVS n. 2 sub LENO.
Laruae nocturnae et terrificationes imaginum et bestiarum, inquit Nonius 2, 513. [...]
Festum lemuribus sacrum. [...]
vid. LENO.
Scribitur cum diphthongo, quo nomine dictus est Bacchus, [quod lacum significat: hoc est, vas in quo vuae exprimuntur. [...]
h. e. Bacchica; Vinum Stat. Silu. 4, 6, 80. Honorem Lenaeum libat Virg. Aen. 4, 207, i. Vinum. Latices Lenaei Id. Georg. 3, 510.
Vasis genus, quod cum labellis iungunt Afranius et Laberius ap. Nonium 15, 13. [...]
Quod tactu nullam asperitatem habet, minus tamen, quam molle. [...]
Moderate, suauiter. [...]
Idem. Martial. 1, 50 [...]
vel leuiusculos versus ap. Plin. Ep. 1, 16 intruserat Catanaeus. Vera lectio est, vt ego arbitror; Inserit sane, sed data opera, mollibus lenibusque duriusculos.
Suauitas. Plin. 26, 8 [...]
Clementia, suauitas. Cic. Tusc. 5, 46 c. 16 [...]
Idem. Quod aliquid lenit et dulcorat. [...]
et ii, îtum, îre. [Est lene facere eadem varietate, quam de nomine Lenis obseruauimus. [...]
pro Lenire. Plaut. Bacch. 5, 2, 31. Ouid. ex Pont. 1, 2, 151 Precibus lenito Caesare vestris. Dea Ouid. Met. 12, 35. Vulnus lenitum Idem ex Pont. 2, 3, 6.
Alienae libidinis minister et Conciliator, qui ancillas meretrices domi suae alit, quaestus sui causa. [...]
appellat Vlpianus de Ritu nupt. [...]
Paruus leno. Plaut. Poen. 2, 1, 26 Ita vt occoepi dicere lenulle, de illa pugna, etc. Gloss. Isid. Lenullus, paruus Laecator.
Aliud Dimin. [
ap. Lindenbrog. ad Ammian. p. 9 et Vrsin. ad Caes. B. C. 2, 43.
Quod ad lenonem pertinet. [...]
Adferunt Plaut. Men. 1, 2, 49 Cauum lenoninum. Sed Gronou. legit Leonino.
Lenonum more. Lamprid. in Commodo c. 15 Quae gladiatorie, quae lenonice faceret.
Opus, it. vitae ratio lenonis. [...]
Lenocinium facere. [...]
Lenocinari. Pareus Lex. Crit. p. 243. [...]
Idem quod Leno. Plaut. Poen. suppos. v. 20.
Capitis animalculum, quod deinde in pediculum conuertitur. [...]
Genus leguminis. [...]
ait vasculum quadrangulum olearium in latere apertum, ex aere vel argento factum.
vid. LENTICVLA.
Idem. Folia lenticulata Celsus.
LENTE, LENTESCO vid. LENTVS.
Macula subrufa, in facie ad lentis similitudinem. [...]
Cuius facies lentigine maculosa est. Valer. Max. 1, 7, 6 extr. Praeualentem, flaui coloris, lentiginosi oris. [
siue LENTISCVS i. f. Arbor, quae mastichen gummi modo sudat, et est trifera. [...]
Ex lentisco factum. Plin. 23, 2 Tunc addito lentiscino oleo.
Ferens lentiscos: Linternum lentisciferum Ouid. Met. 15, 714.
LENTITIA, LENTITVDO, LENTO, âre. LENTOR, ôris. LENTVLVS Adi. vid. LENTVS.
Cognomen fult Corneliorum, inde illis inditum, quod lentem optime sererent. [...]
Fictum iocose nomen. Cic. Fam. 3, 7 [...]
Tener et flexibilis. [...]
De pecuniaria re, et soluendo aere alieno sermo est.
Tarde et cunctanter. [...]
Flexibilitas et mollitia. Plin. 16, 37 Aliae virgas sequacis ad vincturas lentitiae Pituitae lentitia Plin. 20, 7. Vulgus viscositatem vocat.
Idem. Plumbi lentities Virg. in Aetna v. 542.
Tarditas. [...]
Humor tenax et glutinosus. [...]
Esse lentum, molle ac tenerum. Lucil. Lentet opus, dixit ap. Diomed. Grammat. Vsitatius
Lentum, seu Tenerum ac molle fieri, vel glutinosum et tenax. [...]
Tardus pedibus. Auson. Epist. 21, 40. Spondeus ille lentipes ibat comes.
vid. LENO.
Nunc in vsa non est: composita autem eius vsurpantur: vt, Deleo, Releo. [...]
Princeps quadrupedum animal, de quo locus classicus Plin. 8, 16. [...]
Quod ad leonem pertinet. [...]
Herba. Plin. 25, 11 Cacalia, siue leontice vocatur: semen margaritis minutis simile, dependens inter folia grandia. in montibus fere.
Gemma. Plin. 37, 11 Sunt et a leonis pelle et pantherae nominatae, leontios, pardalios.
Vrbs Siciliae mediterranea. Vnde
et de Diuin. 1, 73.
Herba Polium. Apul. de Herb. cap. 57.
Herbae, genus pedi leonis folia similia habentis. [...]
Herba haec amatoria est.
Eadem herba. Apul. de Herb. c. 7.
Animal ex leone et panthera natum, vel ex pardo et leaena: nigris maculis leoninam pellem distinguentibus, et iubis caret. [...]
Conchae genus. Plaut. Cas. 2, 8, 57 Emito sepiolas, lepadas etc. Vid. Rud. 2, 1, 8.
Herba. [...]
Gemma, quae squamas piscium imitatur. Plin. 37, 10.
inquit Donatus ad Ter. Andr. 5, 4 [...]
Cum Gratia et lepore. Cic. Att. 2, 3 [...]
Squama aeris. Scribon. Largus Compos. 133. Plin. 34, 11. Cels. 8, 3.
Vasis nomen. [...]
quod et LEPOS ôris, dicitur, quemadmodum Honor et Honos: est Venustas, et voluptatis cuiusdam amoenitas, quae potissimum verbis fit. [...]
LEPORARIVM, LEPORINVS vid. LEPVS.
Morbus, qui squamis corpus opplet, quae [sunt Graecis, vndenomen. [...]
Vid. Tertull. [...]
Quod minutas et tenues habet particulas, et vim adeo subtilem. Th. Priscian. de Diaeta c. 10 Acori radix virtutem habet leptomericam.
Centaurii nomen, a tenuitate sic dicti. Plin. 25, 6.
Quaedam Tithymalli species, a tenuitate foliorum sic dicta. Plin. 26, 8. Artemisia leptophyllos Apul. de Herb. c. 12.
Vuae acinos minutos habentes. Plin. 14, 1 Est illa naturae lasciuia, vt praegrandibus (acinis) adhaereant parui, mites, et suauitate certantes: Leptoragas has vocant.
i. Attenuatorius. Th. Priscian. de Diaeta c. 10 Ceparum virtus leptyntica.
Animal auribus longis et pedum celeritate notum. [...]
Quod ex lepore est: vt Leporinus cinis Plin. 28, 11. Lac leporinum Varro de R. R. 2, 11. Lana leporina. Vlpian. in l. Si cui lana. §. lana legata. ff. de legat. 3.
Palus (forte etiam oppidum) Argolidis. [...]
vbi fuit hydra quinquaginta capitum, ab Hercule interfecta. [...]
legebatur Ouid. Epist. 9, 141. Sed Heinsius legit Letifero Eueno.
Insula in Aegaeo, Aeolicarum vrbium metropolis. Hinc
et LESBÔVS a, um. Adi. Hor. Carm. 1, 1, 34 [...]
Idem. Sidon. Epist. 9, 13 Iuncto Lesbiaco siue Anapaestico, genere carminis. Notum Lyricos e Lesbo fuisse Alcaeum Sapphonem, [...]
Patronym. f. a loco. [...]
Gemma Lesbi patriae nomen habens Plin. 37, 10.
Lugubris eiulatio. [...]
vid. LAESTRYGONES.
LETHALIS, LETHALITER vid. LETHVM.
Est Marcor et inexpugnabilis paene somni necessitas, inquit Cels. 3, 20 [...]
Idem. Plin. 24, 9 Semen instillatur in oleo decoctum capiti in lethargia et phrenesi.
Qui lethargia laborat. [...]
vid. LETHVM.
Fluuius, quem apud inferos esse Poëtae tradiderunt, cuius latices si quis gustauerit, omnium praeteritarumrerum obliviscitur. [...]
vid. mox LETHVM.
vel LETVM i. n. [Mors. [...]
vel LETALIS e. Mortiferum. [...]
Idem quod Letalis. Ammian. 19, 4 Lues volucri velocitate letabilis.
Quod infert mortem. [...]
Idem. Stat. Theb. 8, 2 Domus letificae. Al. Letiferae.
vel LETO âre. Interficere, leto dare. Virg. in Culice 322. Rursus acerba fremunt, Paris hunc quod letat, etc.
De sociis Cadmi interemptis a serpente, Vt nemus intrauit, letataque corpora vidit, Victoremque supra spatiosi corporis hostem.
Papauer soporiferum. Apul. de Herb. c. 53.
LEVAMEN, siue LEVAMENTVM, LEVATIO Vid. Leuo, in LEVIS.
Spatium, quo Galli terras siue itinera metiebantur, quale apud Persas Parasanga; apud Romanos Milliarium dicebatur. [...]
Herba in cacumine aculeum habens, radice cyperi, quae commanducata, dentium dolorem sedat Plin. 22, 16. Add. 21, 31. et 27, 12.
Gemma, quasi tu album Achatem dicas. Plin. 37, 10.
LEVCADIA, LEVCADIVS vid. mox LEVCAS.
Herba. [...]
Ita alii Parthenium vocant. Plin. 21, 30.
Herba. Apul. de Herb. c. 92.
Et LEVCADIA Petra, promontorium Epiri circa Ambraciam, in quo etiam LEVCADIVS Apollo, qui idem Actiacus, colitur. [...]
et 3, 1, 42. Apollo. Vertex Leucadius Lucan. 5, 638. Vnda Leucadia Ouid. Epist. 15, 183.
Candido scuto vsus. Liu. 44, 41 Secundam legionem L. Albinus consularis ducere aduersus leucaspidem phalangem iussus.
Mons, seu promontorium prope Sinum Ambracium in Epiro, mare intrans alias LEVCAS. [...]
Vitiliginis species. Vid. ALPHOS. it. herba Plin. 19, 5. et lapis Id. 27, 11. Nempe Albam significat.
Herba eadem, quae et Leontopodion, de qua supra. Vid. Plin. 26, 8. Apul. de Herb. c. 7.
Epitheton Phoebes Leucippi filiae, quam amabat Castor. Propert. 1, 2, 15. Vid. Hygin. f. 80.
alii leg. leucochrun.
Gemma, quae fit chrysolitho interalbicante. Plin. 37, 9 et 10.
Albas comas habens. Punica mala leucocoma Plin. 13, 19.
Gemma. Plin. 37, 10.
Lapis Aegyptiacus, a lacteo colore nominatus. Plin. 27, 11.
Gemma, quae et Galactites. Plin. 37, 10.
Alba s. Candida viola. [...]
Rex Ponti, a fratre Oxilocho interfectus, quod cum eius vxore adulterii et incestus consuetudinem haberet. Ouid. in Ibin 310. Leucon etiam Ardeolae genas Plin. 10, 60 et 11, 37.
siue LEVCONICVM i. n. [Tomentum dicitur. [...]
Quasi candidus auster. Auson. Eidyll. 12, 8 Veliuolique maris constrator leuconotos libs.
Color natiuus ex albo et nigro nomen trabens, [album: [medium inter album et nigrum, i. fuscum et paene nigrum. [...]
siue LEVCOPHAEÂTVS a, um. [Leucophaeo colore indutus: cuiusmodi sunt Franciscani, Martial. 1, 97 [...]
Certa Hydropis species, qua tumores per totum corpus oriuntur. Vid. Cels. 3, 21.
Glutinum auri. Plin. 35, 6 et 23, 3.
Gemma. Plin. 37, 10 Leucophthalmos rutila alias, oculi speciem candidam, nigramque continet.
Albos oculos habens. Ita Graeci vocant Artemisiam ob flores albos. Apul. de Herb. c. 10.
Lapis ab albis punctis nomen habens. Plin. 36, 7 Rubet porphyrites in eadem Aegypto: ex eo candidius interuenientibus punctis, leucostictos vocatur.
Aurora: quasi alba dea. Cic. Tusc. 1, 28 Quid Ino Cadmi filia, nonne Leucothea nominata a Graecis, Matuta habetur a nostris? Sic de Nat. Deor. 3, 39.
Albo iure conditus. Pullus leucozomus Apic. 6, 9. Aliis est Leocozumus.
Herba, Cynoglossa. Apul. de Herb. c. 96.
Fera Indica. Plin. 8, 21. Solin. c. 55.
et LEVCTRA ae. [etiam Leuctras videtur vsurpasse. Oppidum est Boeotiae. De eo Cic. Tusc. 1, 110. et Off. 1, 61.
ap. Gell. 16, 7 i. leuis.
Praeteritum a Leo, les. Vid. suo loco.
Erat tertius Iacobi filius ex Lea. Genes. c. 29. Hinc
vel LEVITES ae. m. Qui est ex familia Leui: Huic rerum sacrarum administratio tradita. [...]
Liber tertius Mosis Isidor. 6, 2. Conf. Tertul. aduers. Gnostic. c. 2. et aduers. Marc. 4, 23.
Bellua marina. Iob c. 40 et 41. Vid. Bochart. Hieroz. 2, 5, 16.
LEVICOMIS, LEVICVLVS vid. LEVIS.
An LEVIDENSIS e. legitur Cic. Fam. 9, 12 [...]
LEVIFACIO, LEVIFIDVS, LEVISOMNVS vid. post LEVIS.
vid. Laeuigo sub LAEVIS.
Celer et pedibus leuis. [...]
Penult. longa, vid. LAEVIS.
Quod sine pondere est, et in lance librae positum ascendit, leuatur etc. [...]
ap. Plin. ep. 1, 16, 5 legit Catanaeus cum scquacibus. Sed leg. Lenibusque.
De Re, quae sine pondere est, dicitur. [...]
Sine pondere: Sed plerumque ad animum et mores transfertur. [...]
vel LEVICOMVS a, um. Fulgent. Mythol. 1.
Qui leui fide vel leuiter fidus est. Plaut. Pers. 2, 3, 61 Omnes sunt lenae leuifidae. Penultima corripitur, vt in Perfidus.
Quod leui somno est: elegans canum epitheton, qui leui somno premuntur. Lucret. 5, 862 Et leuisomna canum fido cum pectore cordat.
In altum tollere, veluti leue quiddam. [...]
Quod leuat et minuit, aut tolerabilius malum aliquod facit, siue Consolatio. [...]
Idem. Cic. de Fin. 5, 53 c. 19 [...]
Qui rem aliquam leuat, quam non debet. Petron. c. 140 [...]
Qui leuat naues. Theod. Cod. 13, 4 Si nauicularius originalis leuamentarius fuerit.
Dea, quae pueris de terra leuandis praeest, vid. Augustin. de Ciu. Dei 4, 11. Turneb. Aduers. 4, 15. Rosini Antiquitat. Rom. 2, 19.
LEVOR, LEVVS vid. LAEVOR, LAEVVS.
Medulla in abiete. Plin. 16, 39.
Est formula, ad quam agendum aliquid vel efficiendum est, ac primum quidem verbis concepta, vnde etiam, nempe a Graeco [dicta videtur: deinde vero latius etiam patet, et denotat, quidquid id est, ad quod agitur aliquid perficiturue, in quantum illud formulae, praescriptiue rationem habet, licet verbis enunciatum non cogitemus. [...]
Sed rectius in duas voces diuiditur.
Qui etiam Legumlator dicitur, et melius separatim Lator legum vel legis. [...]
vid. Latio in FERO.
Qui leges crepat. Laudatur Varro Atacinus apud Fulgent. Legicrepae tundunt, latrant fora, elassica turbant.
Idem. Virg. Aen. 4, 58 [...]
Qui legem rumpit et violat. Plaut. Pseud. 1, 3, 19. et Pers. 1, 2, 16.
Idem. Plaut. Rud. 3, 4, 4,
siue LEGVLEVS i. m. [Qui legum studia sectatur. [...]
Aequum, iustum, conueniens legibus, vel definitum lege. [...]
Ceremoniae, quae in publicis iudiciis obseruantur. [...]
Actio, qua liberi naturales fiunt legitimi. Nouell. Collat. 7.
Quod ad legem pertinet. [...]
Medicamentum, quod febrim cessare facit, vel ardorem adeo atque inflammationem. [...]
Dictio. Cic. de Orat. 3, 169 c. 43 [...]
Vocabularium, Dictionarium.
i. voculas rariores, obsoletas, quae grammaticum desiderant.
Quarta pars hin. Vulg. Interp. Leuit. 23, 13 Liba vini.
Herbae genus, quae nostris vulgo Centaurion minus appellatur. Plin. 25, 6.
LIBAMEN, LIBAMENTVM, LIBARIVS, LIBATIO vid. LIBO, âre.
De odore vuae vel turis: vid. Plin. 14, 18.
Polium vocatur apud Apul. de Herb. c. 57.
Gemma, quae turis similitudinem ostendit, sed succum mellis. Plin. 37, 10. Quo loco legitur a quibusdam Libanochros; et ita legitur in Edit. Harduin.
Herba odorem turis reddens, quae putatur a nostris, rosmarinus dicitur. Plin. 19, 12. 20, 16. 21, 10, 26, 8. Apul. de Herb. c. 79 et 106.
Ventus flans inter Liba, id est Africum et Notum. Plin. 2, 47.
Mons inter Arabes et Phoenices, excelsas arbores habens. Libanus etiam Arbor est, quae tus producit, tam masculini quam femin. generis. Vnde pro ture accipitur, quod et Libanum dicitur.
vid. LIBRA.
vid. LIBER, libri.
LIBENS, LIBENTER, LIBENTIA vid. LIBET.
Dea Venus, seu Proserpina. Vid. Cic. de Nat. Deor. 2, 61. Varr. de L. L. 5, 6. Augustin. de C. D. 4, 8.
Dicitur Bacchus, multos autem fuisse Liberos, siue Bacchos, Diodorus scribit. [...]
Dies Libero sacer, quo togae pueris dabantur XVI Kalend. April. Ouid. Fast. 3, 713. Cic. Fam. 12, 25 Liberalibus literas accepi tuas.
non modo seruo opponitur, sed vnicuique, qui non potest, vel quacunque de causa non audet, quod vult dicere aut facere: itemque passiue liberum est, in quo aliquis non impeditur, qui nullius habito respectu, quod sentit, dicit et facit. [...]
Solute, sine obstaculo, vel inter no vel externo. [...]
Opponitur Seruituti, Coactioni, Metui, Impedimentis, Regno, in quantum his rebus efficitur, vt non agamus, quod lubet Cic. in Parad. 5 [...]
Nomen latissimi vsus significans quidquid liberum et ingenuum decet, ad liberum pertinet, liberum et honestum indicat. [...]
Virtus hominis liberalis, quae non semper in dando inest, quamquam sollemnis admodum est illa notio; sed in animo magno quam plurimos beneficio quocunque deuincire parati et studentis. [...]
More hominis liberalis, vt Large, abundanter, cui contrarium est Parce: Cic. Verr. 3, 204 c. 88 [...]
Filii dicuntur et filiae numero plurali, diciturque in plurali ctiam de vno filio filiaue. [...]
Ad liberos pertinens. Liberalia nomina Varro de L. L. 7, 18 extr. eadem videntur ac gentilia, quae aparentibus in liberos transeunt.
cuius correlatiuum est Patronus; Is est, qui quum esset seruus, factus est liber. [...]
dicitur, qui ex iusta seruitute manumissus est: et habet correlatiuum Ingenuus. [...]
et 45 [...]
Idem. Calpurn. Decl. 14 Ego postulo tenue libertinium, quod vix sufficit istius funeri.
Liberum facere, quod in Seruo est Manumittere, Cum iis, quos nuper Manumissos liberauerant Caes. B. C. 3, 9. [...]
Qui aliquem liberat. [...]
Pars corticis interior, quae ligno adhaeret. [...]
Non modo liber paruus est, sed vnumquodque paruum scriptum, etiamsi vnius folii, Fabellae, paginaeue sit, et paucorum adeo versuum, vt Cic. pro Arch. 25 c. 10 [...]
Quis esset in veteri Ecclesia, vt intelligatur, satis erit posuisse vnum locum Cypriani Epist. 55 [...]
Qui libellis praeest aut suscipiendis aut recitandis. l. 32. Cod. de Appell.
Cista vel capsa, in qua conditi seruantur libelli. Cic. pro Milon. 33 c. 12 Exhibe libellarium illud. Sic Pareus Lex. Crit. b. v. Alii legunt Librarium.
Minutus paruorum librorum institor, qui et Librariolus dici possit. [...]
Qui libros transscribit. [...]
Pro Seruulo a manu. [...]
Quod ad libros pertinet. [...]
Cista, in qua seruantur libri. Cic. in Orat. pro Milon. 33 c. 12 Exhibe quaeso, Sex. Clodi, exhibe librarium illud legum vestrarum, quod te aiunt eripuisse e domo. Alii legunt Libellarium.
Locus, in quo reponuntur libri. Graece Bibliotheca. Gell. 5, 4 Apud Sigillaria forte in libraria ego et Iulius Paullus Poeta, vir memoria nostra doctissimus, consederamus.
a Libra, vid. LIBRA.
Qui libros portat. Paullin. Nolanus Epist. 28, (9) 4 Postulasti per eundem librigerum, etc.
s. LVBET (quod conf.) libuit vel libitum est. [...]
quod conf. entis. [Volens, facilis. ect.
Voluptas, gratia. Gell. 15, 2 Cui libentiae gratiaeque omnes conuiuiorum incognitae sint. i. Complacentiae, voluptates, quasi libidines quaedam decentes.
Aequo animo. [...]
Dea libidinis, Venus. Augustin. de Ciu. Dei 4, 8 Libentinae nomen a libidine. Conf. Varr. de L. L. 5, 6. Arnob. p. 132.
s. LVBITVM, i. n. Et LIBITVS s. LVBITVS ûs. m. Sic vulgo dicitur pro lubitu, ad libitum. [...]
quod conf. inis. f. [auctore Donato ad Hec. 2, 2, 3) quaelibet Voluntas temere suscepta. [...]
pro libidinosus, Cathol.
Qui in libidinem propensus est. [...]
Appetenter. [...]
Libidinose se gerere. [...]
Libido. Libidinitate labitur Laber. ap. Non. 8, 61.
Videtur esse Mons Macedoniae habens ad radicem Pimpleam fontem. [...]
Musae, nymphae. Virg. Ecl. 7, 21 Nymphae, noster amor, Libethrides.
LIBIDINOSVS, LIBIDO vid. LIBET.
Dea est, quam alii Proserpinam, alii Venerem dicunt: in cuius templo vendebantur et locabantur ea, quae ad sepulturam pertinent, vt docet Plutarchus in Problematis 23. [...]
Qui Libitinae praeest, seu qui conducit funera, aut qui curam sepeliendorum cadauerum habet. [...]
Ad libitinam spectans; Porta libitinensis, per quam ex Amphitheatro cadauera interfectorum gladiatorum efferrebantur Lamprid. Commodo c. 16.
vid. LEVITONARIVM.
Est Leuiter degustare, et quasi Primis labris attingere. [...]
etc. Carchesia libans Id. Aen. 5, 77.
Quasi decerptus siue excerptus. [...]
pro eodem sumuntur: significantque Quidquid in sacris libatur. [...]
Sacrisicatio, vel ea deguslatio, quae in sacrificiis DIs offerri videbatur. [...]
Apud Augustinum.
Crater, quo funditur libamen in sacris 3 Esdr. 2, 13. et 1 Maccab. 1, 23.
Genus dulciarii cibi ex farre, et melle, et oleo: sic dictum, quod libandi causa fiat. [...]
Idem. Nigid. de Diis: Deinde surgat, faciat libos quatuor, et intra libos duos a dextra, et duos deuexos Nonius 3, 127.
Paruum libum. Tertull. de Spectac. c. 27 Stillicidium mellis de libacunculo venenato. Sed fluctuat lectio: Ranunculo dedit Rigalt. et Prior. Lucunculo al.
Qui liba vendit. Senec. Epist. 56 Iam libarii varias exclamationes, etc.
etc. Alii legunt Limauit; alii Limitauit, vid. Parei Lex. Crit. p. 673.
Ventus flans inter Africum s. Liba et Notum. Plin. 2, 47.
Quae et As, et Mina seu Mna, modus Ponderis, qui duodecim constat vnciis. [...]
Nummulus argenteus, qui et As dicitur, decima pars denarii. [...]
Quod est vnius librae. [...]
Idem. Caementum de silice frangatur, ne grauius quam librarium Vitruu. l. 8. extr. [...]
inquit Festus. [...]
ap. Prisc. l. 6 extr. [...]
Ponderare, trutinare, libra seu ponderali, siue illa altera aquaria, aestimare, et examinare. [...]
Librandi actus. Vitruu. 8, 6 Qui Archimedis libros legit, dicet, non posse fieri veram ex aqua librationem. Diuina libratio Minut. Felix c. 17.
Idem. Veget. de Re Vet. 2, 22 pr. [...]
Qui peritiam habet librandi aquam ad libellam. [...]
Actus librandi, i. ponderandi, v. g. Adhibere iudicii libramen Claud. Mamert. 3, 13. [...]
Aequamentum. [...]
Ventus ex Africa s. Libya spirans. [...]
vid. LIBO, âre.
Regio inter Illyriam et Dalmatiam, seu (vt quidam aiunt) Pars Dalmatiae, in qua sunt Salonae vrbs insignis, cuius populi LIBVRNI [vocitati sunt, de quibus Lucanus 4, 530 [...]
Qui est ex Liburnia. [...]
Idem. Insulae Liburnicae Plin. 3, 26.
et LIBVRNICA ae. f. [Subaud. nauis. [...]
et LIBYE es. f. [Africa: quod inde Libs ventus flare soleat: seu quod pluuiae indigeat propter nimiam siccitatem, [
et LIBYSSA ae. f. mulier, [quod ex Libya est. Virg. Ciri 440 Nec Libys Assyrio sternatur lectulus ostro. Noti Lectuli Punici. Arena Libyssa Catul. 7, 3.
Voss. rectius edidit Libystini.
Patronym. Virg. Aen. 5, 37 Pelle Libystidis vrsae, vid. Lips. Elect. 2, 4. Salmas. in Solin. p. 220. Voss. de Idol. 3, 52 p. 503.
Herba ap. Veget. Mulom. 3, 52, 3. Al. Ligusticum.
auctore Festo. [...]
vid. LYCAMBES.
LICENTER, LICENTIA, LICENTIOSVS vid. LICET.
Quae ad hoc verbum personale referri posse videntur, ea damus mox in LICET n. 2.
Significat offerre pretium pro re venali, et sic rogare, quo pretio liceat eam auferre. [...]
Pretium offerens pro aliqua re. Caes. Bell. Gall. 1, 18 Illo licente, contra liceri audeat nemo.
pretium saepe promittere, augere, quae auctio est. [...]
Auctio. [...]
Qui pretium auget. [...]
Vrbs Aquitaniae. Hinc
Vim verbi huius explicat Cic. Tusc. 5, 55 c. 19 [...]
Idem quod licet. [...]
vel Coniunct. concedentis, vocant: Sed non exuit naturam verbi. e. g. Virg. Aen. 6, 400 [...]
vid. ACIES.
i. licitum futurum.
Idem. Licite vsurpare Oros. 6, 10.
Qui sibi licere, rebus et facto indicat. [...]
Fere excessum libertatis notat. [...]
Impunita facultas loquendi, vel agendi quaecunque placent, et raro aliter, quam in malam partem pro excessu quodam libertatis, et impunitate peccandi accipitur. [...]
Honoris hodie vocabulum, i. Designatus, vt licentiam habeat ad consequendam dignitatem supremi tituli. [...]
Laudatur, non recte, puto, Tacit. [...]
vnde Licentiosius Petr. c. 140. sed incerta lectione.
apud Vitruu. 5, 4.
vel LICHÊNE es. f. [Morbi genus, quod Latini Mentagram vocant, quod a mento incipiat. [...]
Vestis nomen apud Isidor. 19, 22 [...]
nomen gentis Romanae latissime per Crassos, Lucullos, Muraenas, Neruas, Stolones etc. fusae. [...]
et 52. it. Pallad. Febr. 18. Stagna Licinia Stat. Theb. 4, 744.
Boum epitheton esse docet Seruius ad Georg. 3, 55 [...]
et LICIA ôrum. n. [Fila sunt, quibus in telis textrices implicant tramas staminis, quorum ope distrahi eae possunt, et subtemen radio immitti. [...]
Lignum, in quo licium inuoluitur. Vulg. Interpr. 1 Sam. 17, 7.
LICITATIO, LICITATOR, LICITOR vid. LICEO.
LICITO, Adu. LICITVM est, LICITVRVM est, LICITVS vid. LICET.
erant ministri maiorum magistratuum, liberi homines, ciuesque adeo Romani, qui fasces praeferrent virgarum, et his illigatas secures, quibus ad imperium magistratus vterentur. [...]
Quod ad lictorem pertinet. [...]
Recessus maris, olim Salacia. Marcell. Empir. c. 25 Liduna ante prandium.
vel LIÊNIS is. m. [etiam dicitur sedes risus et tristitiae. [...]
Qui liene laborat. [...]
Idem quod Lienosus. Plin. 29, 3 Sic et lienicis. Harduinus legit Lientericis.
inquit Festus. Celsus 2, 1 His etiam laeuitas intestinorum, quae [Pluscula de illa 2. 18.
Apud Plin. 29, 3 vt Harduinus restituit. Vid. notas et emendationes eius ad l. c. n. 15 p. 718.
vid. LIGO, are.
Familiae Romanae nomen, e qua Quintus ille, pro quo habuit Orationem apud Caesarem Cicero. Hinc
Subintelligit Orationem, quam pro Ligario habuit.
LIGATVRA, LIGATVS vid. LIGO, âre.
Nymphae nomen apud Virg. Georg. 4, 336, quasi tu Argutam dicas. Haec enim est [
vid. LIGO, âre.
Viri proprium. Virg. Aen. 10, 584 Dicta volant Ligeri, sed non et Troïus heros Dicta parat contra. Add. Id. 9, 571.
Galliae fluuius, qui et Ligeris in nominatiuo dicitur. [...]
inquit Varro 5, 7 [...]
Quod ex ligno est. Plaut. Poen. 3, 6, 28 [...]
Quod ad lignum pertinet: vt, Faber lignarius. Negotiatio lignaria Capitolin. Pertin. 1.
Qui lignatum it. Liu. 35, 41 Et iidem porticum extra portam Trigeminam inter lignarios fecerunt.
i. Instar ligni durum. Plin. 12, 7 Arbor radice lata, lignosaque. Lignosiore Callo induruit Id. 16, 36. MS. tamen habet limosiore.
Ad ferenda ligna ire. Plaut. Capt. 3, 4, 115 [...]
Lignorum desectio, vel deportatio. [...]
Miles, qui lignatur. Pabulatores et lignatores tueri Liu. 41, 1. Id. 10, 25. Caes. Bell. Gall. 5, 26 Subitoque oppressis lignatoribus, magna manu, etc.
Qui ligna caedit. Varro de L. L. 7, 33.
Vincire, constringere. [...]
Quo quid ligatur. Columel. 11, 2 [...]
Idem. Tacit. Ann. 15, 54 Vulneribus ligamenta quibusque sistitur sanguis, etc.
Breue domicilium, et tuguriolum. Plaut. Aul. 2, 4, 24 [...]
Rusticum instrumentum fossorium, quod iactatione quadam et percussione imprimitur. [...]
vid. LINGVA.
Italiae regio cuius incola vocatur
Nomen gentile. [...]
Id. vid. Varr. R. R. 1, 18, 6. 2, 5, 9. 3, 9, 17. in MSS.
Idem. Martial. 3, 44 Circate, Ligurine, solitudo.
Vt, Alpes Ligurinae Gratian. Cyneget. v. 510.
Ligures Plin. 10, 24.
Gentile. Sidon. Epist. 9, 15, 44 Humo atque gente cretus in Ligustide.
vel LIGVRRIO îui vel ii, îtum, îre. [Multa auide consumere, et suauiora edulia carpere. [...]
Auiditas, immoderata appetentia. [...]
Gulosus, antiquis Catillo dictus. Auson. Epigr. 120. in obscoeno sensu. Liguritor, Piscis genus Macrob. Saturn. 2, 12. extr.
LIGVS, LIGVSTICVS vid. LIGVRIA.
Herba. Plin. 19, 8 [...]
inquit Plin. 24, 10 [...]
Herbae hortensis genus, de qua apud Plin. 21, 5. [...]
in lemmate.
Quod est lilii: Lirinum oleum Plin. 21, 5. 23, 4. 25, 5.
Locus, in quo liliorum copia est. Palladius, Lilieta, canneta ponenda sunt. Idem 3, 21 Noua lilieta formabunt.
Siciliae promontorium est, quod Africam respicit.
Aliud Adi. Cic. Verr. 4, 37 A Lisone vero Lilybaetano primo homine, apud quem diuersatus es, Apollinis signum certe esse non oportuit.
Instrumentum denticulatum fabrile, quo ferrum, aut aliquid aliud expolitur terendo. [...]
metaphora sollemni. Cic. de Nat. Deor. 2, 74 [...]
Compar. Ammian. 15 c. vlt. Constantinus cum limatius superstitionum quaereret sectas, i. Accuratius.
i. Terso et subtili.
apud Augustinum.
et f. [Cochlea terrestris. [...]
Pars vestis extrema, quae Instita dicitur. [...]
Qui limbum vestibus praetexit. [...]
Dicitur, quod ex transuerso in ianua est: a Limo, id est obliquo, quod ingredientibus exeuntibusque transuersum
vt est apud Donatum et Festum. [...]
Latine Portum significat. A quo
Qui locis maritimis praeest, vnde Proiectus est ad exteras nationes.
Ad limen pertinens. Liminares trabes Vitruu. 6, 4.
Deus, qui praeest liminibus. Vid. Tertull. de Idol. c. 15. et de Coron. mil. c. 13. Elmenhorst. ad Arnob. p. 23.
Transuersa via dicitur, a nomine Limus, a, um. [...]
et LIMITOR âri. [i. Partiri, diuidere, siue distinguere. [...]
inquit Festus. [...]
tribuitur.
i. Semita modica, quae relinquitur inter duo confinia.
Qui in limitibus regni constituuntur in praesidio, ob incursus inimicorum vicinorum. [...]
Vnde milites limitanei aluntur, vid. Tit. Cod. de fundis limitrophis. Graece est in Gloss. Graec. Cangii. Vox hybrida.
Venenum ceruarium vocant Plin. 27, 11.
LIMICOLA, LIMIGENVS etc. vid. LIMVS, i.
vid. sub LIMVS, a, um.
vid. LIMES.
Defectus. Macrob. in Somn. Scip. 2, 1 Plato semitonium limma vocitauit.
Stagnum, lacus. Vitruu. 8, 3 Limne Asphaltitis habet supernatans liquidum bitumen.
vel LIMNITES Herba eadem quae centaurea maior, ap. Apul. de Herb. c. 34.
Gladiolus. Apul. de Herb. c. 78.
vid. LEMNISCVS.
vid. LIMVS vestis.
vid. LIMA.
Alterum genus anemones. Plin. 21, 11.
Gemma eadem videtur, quae Smaragdus. Plin. 37, 10.
vid. LEMONIVM.
vid. LIMVS Subst.
Clarus, purus, liquidus quîcum plane videtur conuenire. [...]
pro vestis genere, vid. sub LIMVS, a, um.
Lutum est, seu coenum illud mollius, quod ex aquis stagnantibus relinqui solet. [...]
Limo plenus, et coenosus. [...]
Habitator limi. Auson. Epist. 7, 36 Iunctus limicolis musculus ostreis.
In limo natus. Auson. Mosella v. 45 -- limigenis ripam praetexeris vluis.
Quod et LIMIS, e. dicitur. [...]
LINAMENTVM, LINARIVS vid. LINVM.
Quo nomine generatim notari videtur aliquid in longum productum, proprie adiectiuum nomen est, a lino, planta ductum, quod substantiue ponitur, intellecto nomine restis. [...]
Lineas ducere, lineis rem aliquam figurare et deformare. [...]
Quod lineis constat. [...]
Idem. Ammian. 22, 40 (Vales. 16) Omnes ambitus lineales farina respersit. Loquitur de metatione Alexandriae, quam descripsit Curtius 4, 8, 6.
Idem quod linea. [...]
etc. i. Lineamentis.
vid. LINVM.
Aliquid lingua molliter tangere. [...]
Conf. Id. 36, 17.
Inter Celtas populi finitimi Heduis, Sequanis ac Tullensibus, qui dicebantur Leuci. Caes. Bell. Gall. 1, 26. Pugnaces pictis cohibebant Lingonas armis Lucan. 1, 398.
Idem. Martial. 8, 75 Lingonus a recta, Flaminiaque recens.
Pars oris, qua lingunt et cibum gustant, ac varie subigunt animalia, homo etiam loquitur. [...]
Intell. aes, aurum, argentum, supplicium, vel tale quid. [...]
siue LIGVLA ae. f. Dimin. [
Pro loquaci posuit Tertull. de Anima c. 3 Apostolus Athenis expertus linguatam ciuitatem.
Verbosus multum loquens, dicax. [...]
inquit Fest. [...]
A Lingula s. Ligula, de qua supra n. 2 diximus. [...]
Idem quod Linguax. Petron. c. 43 Durae buccae fuit, linguosus. Add. Id. c. 63. Artes linguosae August. Confess. 1, 9 pr. Conf. Hieron. Epitaph. Paullae (Ep. 27) c. 10.
pro LINO, leui, linere. v. v. inferioris et sordidae aetatis videtur Burmanno ad Quinctil. Declam. 13, 5 p. 277. [...]
de petroselino, Praeualere contra serpentes potu et linitu.
Vngere, molle et madidum, aut pingue quiddam inducere. [...]
Maculatus, inspersus. Virg. Georg. 4, 38 Ardentes auro, et paribus lita corpora guttis.
Superinductio et complanatio, deletio; fit, quum inducta ope stili versi cera, vel atramento, alioue liquore scripturam vel picturam abolemus, ne appareat. [...]
Inducere, delere. Sidon. Epist. 6, 3 Tunc certius te probasse reliqua gaudebo, si liturasse aliqua coguouero. Conf. ibid. Sauaro.
Idem quod Deleticius. [...]
Idem. Pallad. Octob. 4, 14 Linimentum dolii non gypso, sed etc. Add. Cels. 5, 25. Oct. Horat. 1, 21.
pr.
Herba, quae alias Marrubium dicitur. [...]
Herba, quae alias Mercurialis dicitur, teste Plin. 25, 5.
secundum Priscianum, ere. [Idem quod vsitatius compositum Relinquere, et Deserere. [...]
Conf. h. l. Casaub. not.
LINTEARIVS, LINTEATVS, LINTEO, LINTEOLVM vid. LINTEVM.
et frequentius f. [Nauicula e caua arbore facta. [...]
Qui lintri praeest, apud Vlpian. l. j. §. De exercitoribus. D. nautae, caupones, stabularii, vt recepta restituant.
Sed lectio dubia est.
s. LITERNVM i. n. [Campaniae vicus, vbi Scipio Africanus inuidiae cedens obiit, ac sepultus est. [...]
s. LITERNVS a, um. [
s. LITERNINVS a, um. Idem. Rus Linterninum Plin. 14, 4. et 16, 44. Substant. subaud. praedium. P. Scipio in Literninum concessit Liu. 38, 52 pr.
s. LITERNVS i. m. Campaniae fluuius ap. Liu. 32, 29.
a Lino fit; Pannus lineus. Martial. 14, 56 [...]
Qui lintea conficit aut vendit. l. 5. §. 4. Dig. de instit. Act. et Cod. Theod. l. 16. de murilegulis et gynaeceariis: si quis ex corpore linteariorum, i. Ex collegio illorum.
Idem quod Linteum. Apul. Met. 11, p. 261 [...]
vt, Lintea vestis, e lino contexta. [...]
Linteo indutus. Liu. 10, 38 [...]
vt docet Seruius in Aeneid. 7, 14. [...]
Herba illa, cuius cortex in fila ductus, et contextus infinitas hominibus commoditates praestat, in primis cum vela ex lino parata sint. [...]
Quod ex lino factum est. Plin. 12, 6 [...]
vid. supra s. l.
Idem qui Linteo. L. Cod. 13. de Murileg. et Gynaec. it. Cod. Theod. tit. eod. l. 8 et 16.
Aliquid ex lino vel linteo. Plin. 32, 10 [...]
Locus vbi linum nascitur. Columellae tribuitur: falso, puto.
i. qui lina conficit. Sic MS. Camerar. al. Lanarius.
vbi linum abundat. Plaut.
vel LINYPHARIVS i. m. Lini textor, vid. Vopisc. Saturn. c. 8. [...]
Tectoria polire, vel inducere. Cisternam liare Tertull. de Idol. 5.
Politio siue tectorium, vti Salmasius restituit. Vitruu. 7, 3 [...]
s. LIPARE es. f. [Vna ex Aeoliis insulis. Claud. Cons. Hon. 3, 196 Ignifluisque gemit Lipare fumosa cauernis, quia est Vulcani officina.
Sic ibidem frequenter.
Idem. Liparaea taberna Iuuen. Sat. 13, 45.
Idem. Liparenses piratae Liu. 5, 28.
inquit Hermolaus, medicamenta pinguia sunt, et vt Celsus ait, lenia. [...]
teste Plin. 32, 11.
de Miluo, Auct. Philomel. v. 24 Accipiter pipat, miluus hiansque lipit.
Qui oculos habet lacrimantes, vel cui pituita crassior ab bis defluit.
Ipse morbus. Plin. 16, 37 [...]
Lippum esse. [...]
vid. LIBS.
LIQVAMEN, LIQVEFACIO, LIQVEFIO, LIQVESCO vid. LIQVO, âre.
LIQVET, impersonale, LIQVIDVS, LIQVO, âre, LIQVOR oris, vid. post LIQVOR, eris.
Dissolui. [...]
pro Mari, Virg. Aen. 6, 724. [...]
Idem. Compar. Laudatur Gell. 18, 5 Vt pure liquentiusque foret. Sed est 5, 18 quem modo dedimus in LIQVENS.
Fluidus, et hinc purus, pellucidus non turbidus, non habens quidquam alieni. [...]
pro Aqua. Hor. Serm. 1, 1, 54 [...]
De animo fere dicitur, cum in nullam partem dubitamus, nihil incerti, obscuriue admixtum sententiae nostrae indicamus [...]
Idem. Liquide consistere laudatur Gell. 14, 1. [...]
Ipse humor liquidus. [...]
Liquidum et fluidum fieri, mollescere. [...]
Liquidum facere, quocunque modo, pro natura rei, de qua agitur. [...]
Liquandi actus. Vopisc. Aurel. c. 46 Aurum per varios bractearum, filorum et liquationum vsus perit.
Colum. Cael. Aurel. Acut. 2, 39 Non aliter, quam si vinum sine faece per liquatoria fundatur.
Quod liquescere potest. Cera liquabilis Apul. Apol. p. 454. Saxum liquabile Prudent. Hamart. v. 743.
Idem quod liquidus vel liqueus, Nic. Heinsius e quibusdam libris attulit ad Ouid. Rem. 177. [...]
Liquor alicunde expressus, vel quacunque ratione eductus, vt garum, et Salsamentorum liquores. [...]
Idem quod Liquescere. [...]
Aliud Partic. [
Constat, manifestum et certum est. [...]
Idem quod Glycyrrhiza. Priscian. de Diaeta c. 9 Liquiritia frigida est et dulcis.
vel LIQVVS a, um. Nomen nondum satis explicatum apud Frontin. Agrim. p. 32 [...]
quae esset, docet Columel. 11, 3, 20 [...]
Liram facere. Lirare est semina operire Plin. 18, 20. [...]
Per liras. Columel. 11, 3, 20 Habet enim velut allium plures cohaerentes spicas: eaeque quum sint diuisae, liratim seri debent, vt in puluinis positae, minus infestentur hyemis aquis.
Deliramentum. Vet. Interp. Irenaei 2, 42 Liramenta confirmare.
i. Lilium. Apul. de Herb. c. 107. vnde
quod vide in LILIVM.
vid. Ouid. Met. 3, 342.
Fluuius Campaniae, Minturnas praeterfluens. [...]
Nugae, friuola, Graecum est Conf. Turneb. Aduers. 3, 20.
a Limite dicta est, si credimus, quod primae inter homines lites de limitibus fuerunt. [...]
Quasi Litem agere, disceptare, contendere. [...]
Lis. Plaut. Casin. 3, 2, 31 [...]
Qui in litibus versatur, Res, de qua litigatur. [...]
Qui litigat, et patronum adhibet. [...]
in Vet. Gloss. [Deriuat ab hoc nomine Scal. ad Virg. Copam p. 260. nomen Sublestus.
Legi dicitur apud Suetonium: negat Index Bernegg.
vid. LITO.
vel LITTERA ae. f. [Sermonis humani, in quantum oculis exponi, i. scribi potest, Elementum, vt A, B. Cic. pro P. Sylla 45 [...]
Literis ornatus, eruditus, doctus. [...]
Docte, erudite, eleganter. [...]
Quod ad literas pertinet. Plin. 9, 8 Ex Baïano Puteolos in ludum literarium itantem, etc. i. in scholam. Quinct. 1, 4.
Idem quod Literatus. Cass. Hemina Annal. 4. Homo mere literosus. Haec
apud August. T. 1 p. 488. et Isidor. 1, 3.
Qui literas nouit vel docet. [...]
Primas literas docens. Quinctil. 2, 14 Grammatice literatura est, non literatrix.
Adde Quinct. 2, 14.
Ars, quae de literis tractat. [...]
Idem qui Literator, cum contemtus notatione. Ammian. Marcell. 17, 22 Iulianum carpentes appellantesque loquacem talpam, et purpuratam simiam, literionem Graecum.
vid. LINTERNVM.
Calculi morbo affectus. Plin. 20, 22.
siue LITHARGYROS i. m. [Argenti scoria, in duritiem lapideam compacta: cuius vsus est in medicinis, appellantque pharmacopolae lithargyron argenti corrupte, ad differentiam scoriae vel spumae aureae, quam lithargyron auri nominant. [...]
Lapidibus similes, siue gemmae languidius lucentes. Plin. 37, 7.
Glutinum, quo lapides coniunguntur. fit enim ex lapide Pario, aut marmore cum taurino glutino. Plin. 7, 56.
Herba, de qua Plin. 27, 11.
et LITHOSTRÔTVM i. n. dictio composita ex [lapis, et stratus, est Locus lapidibus stratus. [...]
Lapidicida, Cels.
vid. LITVVS.
LITIGATOR, LITIGIOSVS, LITIGO, LITIGIVM vid. LIS, litis.
et LITOR, âri. Dep. [...]
Eo modo dictum, quo Auspicato. Liu. 5, 38 Non deorum saltem, si non hominum memores, nec auspicato, nec litato instruunt aciem diductam in cornua.
Sacrificium quo litatur. Prudent. Praefat. Hamartig. v. 50 Cuius litamen sordet, et terram sapit.
i. grata, iusta Lactant. 1, 21. Litabilior victima Idem Epit. c. 5.
A pro [supplico, precor; Graecum nomen ad publicas rogationes et supplicationes in Ecclesiis translatum est, et latinitate donatum Sidon. Epist. 5, 7. [...]
vid. LITERA.
Ministerium sacrum. Vox Eccl.
apud Ecclesiast.
Minister publicus. Mart. Capella 2 p. 45 Cum liturgos caelo miraretur adstare.
LITVRA, LITVS vid. LINO, linis.
siue LITTVS oris. n. [Terra, quae ab aqua tangitur. [...]
Quod est litoris, et ad litus pertinet. [...]
Idem. Catull. 4, 22 Neque vlla vota litoralibus deis Sibi esse facta. Piscis litoralis, In litore viuens. Plin. 9, 17 Nec litoralibus gratia.
Idem. Cael. Aurel. Tard. 5, 11, 135 Arenae litorariae feruor.
Eadem forma qua Tibicen, a Lituo, quod eo canat, dictum esse, et ab antiquis vsurpatum probat Nonius 1, 268 [...]
LIVEO, LIVESCO, LIVIDVS vid. LIVOR.
Romanae gentis nomen, quod summam dignitatem adeptum est in Liuia Drusilla, vxore Augusti, quae matrimonii huius nomine Augusta, et adoptione Iulia dicta: de illius consecratione sperata, Ouid. Fast. 1, 536 [...]
Idem. Aes Liuianum Plin. 34, 2. Fici Liuianae Columel. 5, 10, 11.
Vestigium et nota sanguinis suffusi, quae fit ex aliqua percussione aut contusione. [...]
Idem. Apul. Met. 9 p. 222 Dii boni! quales illic homunculi vibicibus liuedinis totam cutem depicti.
Qui ex percussu carnem nigram habet fluxione cruoris ad eum locum, qui percussus est. [...]
Compar. Plin. 33, 7 Qui languidius ac lividius lucent.
Liuidum reddere. Paullinus Nol. ad Cyther. Pallore vultum liuidet.
Alii legunt Libidinantium, alii Litigantium. Vid. Gruter. Suspicion. 1, 12. et Barth. ad Stat. Achil. 2, 337.
Atrum esse. [...]
Fusce. Paullin. Petrocor. 4, 192 Liuenter fracto nigrescunt gutture fauces.
Liuidum fieri et inuidere. [...]
Cinis. Non, 1, 309 [...]
siue LIXIVIA ae. f. [Aquo, in qua lauandi gratia decoctus est cinis. [...]
vel LIXIVIVS a, um, Adi. Scribon. Largus 216. [...]
et pl. LIXAE arum. m. sunt [vt scribit Festus Pompeius) Qui exercitum sequuntur, quaestus gratia. [...]
aiunt, quod est coctum cinere ollae supposito.
Lixum facere, i. coquere dicunt.
Lixam agens, qui exiguae mercedis gratia vilissimis sese obsequiis immiscet. [...]
et LIXAMENTVM i. n. Apud Apicium, qui esse monuit, errasse videtur in Liquamine et Liquamento. Cognatam esse Licem Liquori, ante dictum.
Idem, apud Sidonium.
Cibi genus ex farina, caseo et aqua commistum Varr. de L. L. 4, 22 p. 27, 38. vbi et circulum magis incondite factum vocat.
quid sit, interpretatur Plinius 18, 7 [...]
Infima pars aurium, item iecoris fibra sic vocatur vulgo, item binae partes, in quas abeunt semina quaedam, vt fabae. Sed Graecum est.
LOCARIVM, LOCARIVS, LOCATIO, LOCATOR vid. in LOCVS.
LOCELLVS vid. Loculus, in LOCVS.
LOCITO, LOCO vid. LOCVS.
Regio est proxima Phocidi: dicuntur et LOCRI, eius regionis populi, itemque illorum colonia in Bruttiis Italiae. [...]
LOCVLATVS, LOCVLAMENTVM, LOCVLVS, LOCVPLES vid. LOCVS.
vel loca, orum, n. [Quidquid aliquid continet: siue, vt ait Varro de L. L. 4, 2 [...]
Paruus locus. [...]
Paruus loculus. Martial. 14, 13 Si quid adhuc superest in nostri faece locelli, Munus erit: nihil est, ipse locellus erit. Conf. 10, 88.
Quod habet diuersos locos. [...]
Sed Gesner. hunc locum suspectum habet, et suspicatur aliquid de larice.
Locus distinctus, in cauo maiore, a loculis. [...]
Multis loculis plenus. Plin. 15, 22 Sola differentia generum in putamine duro fragiliue, et tenui ac crasso, loculoso et simplici.
Ad locum pertinens. Locales aerumnae Ammian. 14, 7. Determinatio localis Tertull. aduers. Marc. 4, 24. Add. Claud. Mamert. 3, 4.
Idem. Localiter appellatus Ammian. 19, 12. Et Tertull. de Pallio c. 2 Mutat et nunc localiter habitus, cum situs laeditur. Conf. Cl. Mamert. 3, 3.
Necessaria corporis affectio. Vid. Claud. Mamert. de Statu animae 3, 3 et 4.
secundum Priscianum: ablatiuo locuplete vel locupleti. [...]
Locupletem, i. diuitem facere: nam illam locorum i. praediorum notionem plane videtur amisisse. [...]
quasi In loco ponere, Constituere. [...]
Per loca; scil. Pagos. Valer. Max. 5, 3, extr. 3 Ille locatim dispersos ciues suos in vnam vrbem contraxit, Vid. Graeu. ad Cic. Att. 7, 3 p. 673.
Frequentatiuum formatum a supino, A in 1 mutata. Ter. Adelph. 5, 8, 26 Agelli hic sub vrbe est paullulum, quod locitas foras.
vid. LOCARIVS.
quid sit, Varro explicat de L. L. 4, 2 Locarium, quod datur in stabulo et taberna, vbi consistant. Recte igitur ICti vulgo Locarium pro mercede locationis ponunt.
Qui locat aliquid faciendum conductori, cui pro opera dat pecuniam; aut vtendum, vt pro vsu, quem conductori permisit, accipiat pecuniam Locator dominus rei locatae. [...]
Locatoris actio, vt conductio conductoris. [...]
vnde INLOCABILIS.
vtroque loco idem fere est, quod mercenarius.
Animal ex insectorum genere. [...]
LOCVTIO, LOCVTOR, LOCVTVLEIVS vid. LOQVOR.
Operimentum lecti. [...]
Conuicium, maledictum, opprobrium, sales conuiciosi. [...]
Species luis pestilens, volucri velocitate letalis. Ammian. Marcell. 19, 4.
Pulpitum significat. Testis Vitruuius 5, 8 Minoreque latitudine pulpitum, quod logeum appellant.
apud Graecos modo Sermonem, verbum, orationem significat: modo Rationem, proportionem, supputationem. [...]
Ratiuncula. Vlpian. in l. 3 Qui penum. §. 10 D. de penu leg. Sed et chartas ad ratiunculam, vel ad Logarium paratas contineri. Mere Graecum videtur.
siue LOGICA ae. f. [Latine Rationalis: Cic. de Fin. 1, 22 [...]
Qui logicam docet. Vid. Isidor. 8, 6. et Sidon. 15, 101 Physica vel logice, logicum vel mittit ad ethos.
Rationalis, qui reddendis rationibus praeest. apud ICtos. Et in Vet. inscript. Hisp.
Liber, fermonum et dictorum in signium narrationem continens. [...]
Explicatur Cic. Orat. 39 c. 12 [...]
Nimis operosa sermonis elaboratio. Auson. Eidyll. 12 pr. E logodaedalia strides modo qui nimium trux. Add. Id. Epist. 14, 26.
Rationarius, qui libros rationum scribit; et qui in tabulas publicas refert, quae ad rem publicam refert. [...]
i. olei floris: sed et sic rectius legitur.
Genus piscis, dictum est quasi Voligo, vt ait Varro de L. L. 4, 13. [...]
Herbae genus segetibus inimicum, quod Graece appellatur Zizania. [...]
Ad lolium pertinens. Columel. 8, 5, 16 Cribro vitiario, vel etiam loliario, qui (f. quod) iam fuerit in vsu, pulli superponantur.
Locus lolio obsitus. Guil. Brito Philipp. 5, 170 Per Baiocarum lolieta, per arua Caletum.
Farina fabacea, qua ad eruganda corpora vsa est antiquitas. [...]
etc. [...]
Britanniae insulae hodie metropolis. [...]
Farciminis genus, vid. mox LONGANON.
vid. LONGVS.
s. LONGAON onis. m. Rectum intestinum, quia in longum protenditur, et non est ita orbibus implicitum, sicut intestina tenuia. [...]
Populi, quos vulgo ferunt nominatos a prolixa barba et nunquam tonsa Isidor. 9, 2 [...]
Porrectus, breui opponitur, et ad corporum pariter ac temporis mensuram pertinet. [...]
Longo tempore. [...]
pro Longitudine tam temporis quam loci. [...]
dimin. a Longe. [...]
vid. Graeu. ad h. l.
A comparatiuo Longius. Cic. pro Arch. 25 c. 10 Quod epigramma in eum fecisset tantummodo alternis versibus longiusculis.
Idem. Sidon. Epist. 8, 11.
i. Longos pedes habenti.
Spatii ac temporis habet significationem, vt de Longus nomine obseruauimus. [...]
Idem. Innocent. de Casis liter. p. 230 Goes. Sub se in campo limes excurrit extremus in logitia ahenum est etc. Add. ib. p. 241 et 271.
Remotum, distans. [...]
pro Longe. [...]
Ipsa distantia locorum et temporum. [...]
Adde Tertull. de Pudicit. c. 5.
pro Longe, Adu. antiq. Lucil. Non (vt opinor) id a lecto iam longiter acti. Ex Nonio 11, 49. Vsus est et Lucretius 5, 133 et 3, 682.
Longum fieri, vel Frangere. Ennius 17 -- neque corpora firma Longiscunt quidquam. Idem, Cum sola est eadem faciunt longiscere longe Nonius 2, 506.
i. Longus homo. Varro Triphalo, apud Non. 2, 484 Ego nihil narro, adeo hic ita curat, qui ante me est nescio qui longurio. Antiquum.
Pertica longior, quae sepibus hortorum vel etiam bellicis traiici solebat ad eas confirmandas. [...]
Quod est longi aeui. [...]
De coruis et cornicibus loquitur. Add. ib. c. 10.
Tardus ad iram, remissior in vlciscendo. Vox frequens apud Theologos, vid. Isidor. 10. lit. L. vbi Longanimis, e, exstat.
Eiusdem censurae apud Theologos.
Genus conchae marinae. [...]
Proprium sermonis humani verbum. [...]
Quod frequentius tamen etiam separatim non inauditum est. [...]
siue LOQVVTVS
sub sin. Passis versibus, soluto locutu, libera oratione.
siue LOQVVTIO ônis. f. [Sermo, tota ratio loquendi, vel scribendi. [...]
siue LOQVVTOR Qui nimium loquitur. Gell. 1, 15 Qui sunt leues et futiles et importuni loquutores. Add. Augustin. Conf. 1, 18.
Linguax, lingua prodigus et infrenis. [...]
Deus apud Romanos, vid. AIVS.
etc.
Stulta et inanis, certe nimia copia loquendi. [...]
Garrire. apud Hieron.
Conf. Fest. in Am. Val. Probus l. 1 p. 1427.
vel LVRA ae. f. Vter est. Ausonius Odyss. Perioch. 10 [...]
Vinum secundarium. [...]
a Catone vocatur de R. R. c. 25 Indidem si voles, lauito paullulum, et lorea erit familiae, quod bibat. Add. Iuuenal. 5, 165.
LORAMENTVM, LORARIVS, LOREVS vid. LORVM.
a Loro; dicitur Munimentum corporis, coriaceum initio s. e loris. [...]
Loricam inducere, s. corium ex quarta nominis significatione. [...]
Actus, quo lorica seu incrustatio aedificio inducitur. [...]
Qui pedem in modum lori tortum habet. [...]
Graeca dictio, [Latine Corrigia dicitur. [...]
Idem. Apul. Met. 3 p. 84 Et cum dicto lorum quempiam sinu suo depromit.
dicebatur, Qui in scenicis fabulis parebat iis, qui ludis erant praefecti, et vel vinciebat, vel caedebat quos iussus erat vincire vel caedere. [...]
Ligamentum. [...]
i. Loris vincta.
vid. in LATVS.
a nomine Lotio, onis, dicitur: Vrina, a diluendis corporibus sic dicta. [...]
Idem quod Commictilis, apud Non. 2, 109.
dictum veluti Lutulente, a Lotio. Titinnius, Lotiolente flocci siet, et circulator Non. 2, 485. Antiquum.
Herba. [...]
LOTVRA, et LOTVS Adi. vid. LAVO.
et LOTIS idis. f. [Proprium nomen nymphae Neptuni filiae, quae Priapum, a quo adamaretur, fugiens, et deorum auxilium implorans, illorum miseratione in arborem sui nominis versa
est.
vel LOTVS i. f. [et herba Plin. 14, 16 s. 19, 2. [...]
Populi Africae Minoris. [...]
Dea quaedam apud veteres fuit, a luendo expiandoque nomen sortita, quae praeerat lustrationibus et lustris. [...]
per V scripsere veteres: quod tamen per 1 scribimus. [...]
i. Lubenti animo. [...]
pr. et Asin. 2, 2, 2. quo posteriore loco Pareus accipit pro dea laetitiae, vid. LIBET.
vid. LIBIDO. Plaut. Trin. 4, 2, 23 Lubido est obseruare quid agat: ei rei operam dabo. Idem Pers. 2, 2, 6 Audacter tibi si lubido est perdere.
pro Lubidine, teste Nonio 8, 61 Laberius Colace, Lubidinitate labitur.
LVBITVM et LVBITVS vid. in LIBITVM.
Quasi tu labricum dicas a labando. [...]
Substantiue pro ea, quam Lubricitatem analogia diceres, si pateretur auctoritas. [...]
Dubie, periculose. [...]
Lubricum reddere. [...]
dicitur Elephas. [
vt scribit Plin. 3, 5. Eorum regio LVCANIA, Violenta Lucania Hor. Serm. 2, 1, 38. [...]
Genus fareiminis porcinis carnibus infarctum, a Lucanis populis primum inuenta. Martial. 13, 35 Filia Picenae venio lucanica porcae, Pultibus hinc niueis grata corona datur.
recte interpretantur Vett. Gloss. [et Charis. p. 25, 3 [...]
modo e Festo prolata est.
gentis Romanae, e qua nobilis Historicus, quem Cicero rogat, vt res in consulatu gestas seorsum describat. Fam. 5, 12.
vid. LVCRVM.
vid. LVX.
vid. LVX.
Tertia pars fuere populi Rom. temporibus Romuli regis. [...]
et LVCERTES Iidem qui Luceres. Fest.
est Dauniorum colonia in Apulia, teste Plinio 3, 11. Arx Luceriae Lucan. 2, 473. Hor. Carm. 3, 15, 13 Te lanae prope nobilem Tonsae Luceriam, non citharae decent.
vid. LVCERES.
LVCERNA, LVCESCO vid. LVX.
ad Virg. Aen. 9, 570. Gell. 5, 12.
LVCI Adu. LVCIDVS, LVCIFER, LVCIFVGA vid. LVX.
Nomen Poëtae, qui primus, vt ait Plinius in Praef. Stili nasum condidit, i. scripsit Satiras. [...]
dicta est Iuno, quae partui praeest, quod partum ferat in lucem. [...]
i. Horae, quibus edimur in lucem Prudent. contra Symmach. 2, 222. Deus loquitur, Ipse ego sum -- Et qui Lucinas tribuo nascentibus horas.
vid. LVSCINIA.
Praenomen apud Romanos fuit. [...]
Lucii puer vel seruus. [...]
vnde compositum COLLVCO, v. v.
Scal. suspicatur Lucomone) dicti: qui postea Lucerenses dicti sunt. [...]
vid. LVCERES.
Gens Romana, e qua Sp. Lucretii filia, quam Sex. Tarquinius Tarquinii Superbi Romanorum regius filius stuprauit. [...]
Mons est in Sabinis, de quo Hor. Carm. 1, 17, 1 Velox amoenum saepe Lucretilem Mutat Lycaeo Faunus. In hac vicinia etiam
praedium Attici, quo respiciens Cic. Att. 7, 11 Vnam mehercule tecum apricationem in illo Lucretino tuo sole malim, quam omnia istiusmodi regna.
Dauniorum est oppidum in Apulia, vt scribit Pomponius 2, 4. vbi tamen rectius legitur Larinum.
et Auernus [lacus, vterque in Baiano sinu est. [...]
Idem. Res Lucrinenses Cic. Att. 4, 10.
Quaestus. [...]
Plenum lucro. [...]
Idem. Hieron. de Custod. Virg. Epist. 22 c. 5 Sub virginali nomine lucrosius pereant. Sed M. Victorius ibi Tutius mauult.
i. Lucrum afferens. Antiquum.
Idem. Facula lucrifica Plaut. Pers. 4, 3, 46.
Qui lucrum fugit. Plaut. Pseud. 4, 7, 33 Venus mihi haec bona dat, quum hos huc adiicit lucrifugas, damni sui cupidos.
legitur a quibusdam ap. Tertull. ad Mart. c. 2. sed emendati libri habent Lucreris.
Lucrum facere. [...]
al. luctantium.
de Scipione. qui Africanus dictus fuit. Pythias emuncto lucrata Simone talontum Hor. de Arte Poet. 238.
leg. a quibusdam ap. Suet. Ner. c. 45. sed legendum Luctatores.
et ad Vxor. 2, 7.
sed praestat diuisim legere.
melius in duas voces diuiditur.
Idem quod lucrari. [...]
Conf. Tertull. ad Vxor. 2, 7. et adu. Gnost. c. 6.
rectius diuiditur.
Qui lucro praeest: Mercurius. [...]
et f. 601 n. 2. vel LVCRO, ônis. m. Lucrari vndique cupiens. Sic Lucro, Seruile nomen apud Petron. c. 60. Conf. l. 37. §. 3. ff. de Legat. 3. Conf. Fest. in Cerropa.
Gentis Romanae nomen. [...]
Proprie Luctari dicuntur, qui se inuicem complectentes, alter alterum in terram deiicere nituntur: deinde ad aliam quamcunque concertationem vehementemque conatum refertur.
et LVCTITOR âri. Frequent. Priscianus p. 797 ait apud vetustissimos, Luctito pro Luctitor inueniri.
Metaph. Vellei. 2, 63, 3 Dubia fide diu, quarum esset partium, secum luctatus.
Idem ac Luctatio. [...]
Idem. Virg. Aen. 8, 89 [...]
siue LVCTATIO Vnus ex quinque ludis antiquorum, quo alius alium prosternere in terram nititur. [...]
LVCTVS, LVCTVOSVS vid. LVGEO.
Aliquid nocte ad lucernam componere. [...]
pr. Accipies hoc parvum opusculum, lucubratum his iam contractioribus noctibus. Nox lucubrata Martial. 4, 90.
appellat in Augusto c. 78. in qua lucubrare solebat Augustus. vid. h. l. Casaub. it. Buchner. ad Plin. Ep. n. 127 p. 44.
Materia, quae facile ignem concipit. Vid. Plin. 16, 40. Scalig. in Moret. Salmas. Proleg. Exerc. Plin. p. 17. Dalechamp. ad Plin. l. c.
vid. LVX.
Cognomen fuit Liciniorum, in quibus diuitiis et magnificentia nobilitatus ille Ciceronis aequalis, cuius elogium est prooemium libri quarti Academicarum quaestionum, qui et Lucullus inde vocatur a Grammaticis.
Idem. Sidon. Paneg. Antem. v. 511 Lucullanis freta cincta carinis.
Tuscorum lingua veteri regem significabat aut principem. [...]
Edulii genus veteribus vsitatum. [...]
ap. Festum. Vid. ibi Ios. Scalig. et Salmas. ad Aelium Lamprid.
Nemus arboribus densum et consecratum. [...]
LVDIA, LVDIBRIVM, LVDIBVNDVS, LVDICRVS, LVDIFIGO, LVDIVS, LVDO statim dabimus.
Factum dictumue oblectandi animi aut nostri aut aliorum causa susceptum prolatumque: opponiturque Serio. [...]
Ludendi actus, et puerorum proprie dicitur. [...]
Idem. Cic. de Fin. 5, 55 [...]
Histrio. Cic. de Arusp. Resp. 22 [...]
Idem. Liu. 7, 2 Ludiones ex Hetruria acciti ad tibicinis modos saltantes. Idem 39, 6 extr. Et conviualia ludionum oblectamenta addita epulis.
Mulier, artes ludicras exercens, aut vxor vel amica ludii. [...]
Qui praeest ludo literario. [...]
Dicitur Ludens. [...]
Ludum vel lusum agere. [...]
Deceptus. [...]
Qui ludit, aut decipit. [...]
Quod ad ludum spectat: Plin. 7, 56 [...]
Amphitheatrum, aut locus, in quo ludi edebantur. Lamprid. de Heliogab. c. 25 Strauit sibi triclinium in summo Iusorio. Conf. Ammian. 17, 3. et 18, 2.
Deludere. Plaut. Epid. 5, 2, 41 Quomodo me ludifecisti de illa conductitia.
et LVDIFICOR, Depon. [...]
i. ludificari. vid. Taubm. ad h. l.
etc.
Idem. Laudatur Ludificis caueis habere Plaut. Poen. 5, 5, 2. Sed Gron. Tum profecto me sibi habento scurrae ludificatui. Nondum ergo auctorem habet Ludificus.
Res vana et deridenda, certe talis, qua alius ludit. [...]
Add. Ambros. Epist. 36 ad Sabin.
Non modo Ludos histrionicos et scenicos significat, sed quodcunque Opus lusorium et ioculare. [...]
vel LVDICER cra, crum. [Iocularius, lusorius, leuis. [...]
apud Non. 2, 505. vid. Apul. Met. 9 p. 220.
Morbus, praesertim contagione nocens, et inficiens: ab ea vi verbi Luo, quam auget Polluo. [...]
Ciuitas Galliae: quasi Lucii (Munatii Planci) dunum, i. collem dictum volunt. Sidon. 5, v. 576 Lugdunumque tuum dum praeteris adspice victor.
Tristitiae signa voce, vestibus, aliisque rebus edere: in primis super mortuo. [...]
Acuto sono clamare. Ammian. 31, 3. sed Vales. restituit vigescunt.
Est dolor, qui exterius proditur vultu ipso, atque habitu. [...]
Quod luctum efficit, aut demonstrat. [...]
Tristis, in luctu versans. Pers. 1, 78 Antiope aerumnis cor luctificabile fulta.
Qui luctum fert vel nuntiat. [...]
Luctu plenum. [...]
Adu. Compar. Liu. 28, 39 [...]
Luctus. Commodian. Instruct. 29.
Quod ad luctum pertinet. [...]
quod et Lugubriter dicitur. Plaut. Cist. 1, 1, 47 Nam si haec non nubat, lugubre fame familia pereat.
Idem. Apul. Miles. 3 p. 132 Lugubriter eiulantes.
vel LVMECTA orum. n. Loca lumis plena. vid. Varr. de L. L. 4, 31 p. 33, 34.
falces sunt, quibus secant lumecta, cum in agris serpunt spinae, quas, quod a terra agricolae soluunt, id est, luunt, Lumecta.
Vermis e terra nascens: a lubricitate, vt opinor, dictus. [...]
Plenus lumbricorum. Cael. Aurelian.
Pars corporis quinque inferiores spinae vertebras complectens, et renes continens. [...]
Conf. Apic. 7, 8.
aliud Dimin. apud Apic. 7, 1.
h. e. Frangam tibi lumbos.
vestimenti genus Isidor. 19, 22. et Hieron. Epist. 1, 37.
Corpus lucens, dictum quasi Lucimen, a Luce Seruius distinguit Aen. 2, 683. [...]
Idem quod illuminare. [...]
i. Male videntes. Locus fenestris altioribus luminatus Cael. Aurel. Acut. 1, 9, 58. Add. Id. Tard. 1, 5, 155.
inquit Nonius 2, 489. [...]
Lumen. Metaphor. [...]
Dicta a Lucendo, quod noctu luceat. [...]
Res parua, in lunae modum incuruata, in mundo muliebri. [...]
Quod ad lunam pertinet. [...]
dicuntur, In quos luna agit, et, vt Apuleius ait, Qui cursum lunae patiuntur: quales sunt potissimum qui comitiali morbo laborant, aut insania, alioue morbi genere quopiam certis lunae temporibus grauantur et agitantur. [...]
In modum lunae, quando in cornua curuatur, flectere. Ouid. Amor. 1, 1, 23 Lunauitque genu sinuosum fortiter arcum, i. Intendit.
Curuatus. [
Ligurum in solo Etruriae oppidum, portu nobile. Ennius ap. Pers. 6, 9 Lunai portum est operae cognoscere cives. Lunae Portus Scribon. 163.
sic dictus ab oppido Luna. Plin. 11, 42 [...]
a lancea. Tertull. de Coron. Mil. c. 11 Super luncho, quo perfossum est latus Christi.
Deus Carenorum. [...]
Persoluere, vid. Varr. locum supra in LVMECTA. [...]
Idem quod Luere. Varro [ap. Non. 2, 482. Antiquum. pro litaui.
Idem. Lucret. 3, 1028 Sed metus in vita poenarum pro malefactis Est insignibus insignis, scelerisque luela Carcer, etc. i. Carcer sceleris expiatio et poena. Lambinus.
i. expiandus, ne reip. grauis sit.
LVPA, LVPANAR, LVPATVM vid. LVPVS.
Quid fuerit, doceat Seruius, Sub monte Palatino est quaedam spelunca, in qua de capro luebatur, id est sacrificabatur: unde et Lupercal dictum nonnulli putant. [...]
Celebritas erat Romae in honorem Panos; et Luperci dicebantur, qui haec sacra faciebant. [...]
Dicti sunt iuuenes illi seminudi, qui, vt Varro ait de L. L. 4, 13 et 5, 3 [...]
siue LVPPIA ae. f. Coniectura est eum esse, quem hodie vulgo vocant. Nominat Tacit. Ann. 1, 60. et 2, 7. et Hist. 5, 22.
et frequentius LVPÎNVS, i. m. Genus leguminis, amarum. [...]
inter cibos cum nucibus, fabulis, ficulis, olea.
et 11. in quo maceretur lupinum.
Pl. Negotiatores lupinorum. Lamprid. Alex. Seuer. c. 33.
a Lupus, vid. infra.
Notum animal rapacitatis et famis causa. [...]
Femina lupi. [...]
Locus in quo diversantur meretrices. [...]
Idem. [
Elm. Larem mariti lupanari maculare infamia. Conf. Voss. ad Catull. c. l.
Scortari, meretricari. Accius apud Non. 2, 497 Qui cum meretrice per vias habitu nostro lupantur. Antiquum.
Idem, quod Lupus, pro Freno asperrimo. [...]
Dixit Solinus c. 57 (45) Equum ouaturus insiluit: isque adeo spreuit lupatos, vt de industria cernuatus ruina et se et equitem pariter affligeret.
Quod pertinet ad lupum. [...]
Conf. LORA.
Gulosus, de quo locum Festi modo dedimus in LVRA. [...]
et LVRCOR âri. Dep. [vt interpretatur Non. 1, 34, [...]
Quod est supra modum pallidum, et cadauerosi coloris. [...]
Pallor. Lucret. 4, 333 [...]
Laudatur ex Apul. Met. 7 p. 100 Conceptaculum aquae lurulentae. Verum in Elmenhorstiana et Stewechiana, emendato mendo typographico, extat lutulentae.
Auis, dicta quod lugens canat. [...]
Idem. Phaedr. Fab. 3, 18, 2. Sen. Ep. 76 in MSS. ap. Daum. de causs. amiss. R. L. L. p. 126.
Prouerb. de iis, quae miraculo affinia sunt. Conf. LVSCIOLA.
qui et LVSCITIÔSVS, a, um. Adi. [sunt, vt quidam existimant, quos Graeci Nyctilopas appellant, qui et mane et vesperi exiliter admodum vident, nec fere nisi interdiu. [...]
Vitium visus, quod Graeci dicunt. Festus, Luscitio vitium oculorum, quod clarius vesperi quam meridie cernit. [...]
Qui altero captus est ocule. [...]
Cognomen fuit Fabriciorum Romae.
vid. LVDO.
Pars vlterioris Hispaniae, quam nunc Portugalliam appellant. [...]
LVSITO, LVSOR vid. LVDO.
herba Verbenaca, in lustrando olim adhibita Apul. de Herb. c. 3.
editt. vett. Lamas) lutosas, quae sunt in siluis aprorum cubilia. [...]
Expiare significat, adspersione et circuitu praesertim. [...]
pass. [Expiatus. Capitolium lustratum atque purgatum Liu. 3, 19. [...]
Quod ad lustrum, hoc est sacrificium pertinet. [...]
Idem. Cantus lustrificus Valer. Argon. 3, 448.
Circuitio, peragratio. [...]
i. Peragrator.
Lustratio. Valer. Argon. 6, 509 [...]
Pargatio facta per sacrificium, aut incantationem, quae tamen interdum veneficii instar habetur, vt Martian. in l. Eiusdem. [...]
qui in lustris versatur, vt Gulo, Heluo, et similia. [...]
vid. LVDO.
LVTAMENTVM, LVTARIVS vid. LVTVM.
vid. LVCTATIVS.
labrum, in quo lauatur Hieron. in Iouian. 1. Vtuntur eo septuaginta Interpr. Exodi 38.
vid. LVTVM.
Galliae vrbs maxima et nobilissima. Caes. Bell. Gall. 6, 3 Vt omnia postponere videretur, concilium in Lutetiam Parisiorum transfert. Add. Ammian. 15, 27.
siue LVTVM i. n. Herba est, qua caeruleum inficiunt auctore Vitruu. 7, 14. [...]
qui est dilutior rutilus, qualis est color auri. [...]
Chrysocollae genus a colore dictum. [...]
LVTEVS, a LVTO vid. LVTVM.
vid. LVTVM.
Animal amphibium, hoc est, tum in aqua, tum etiam in terra degens, castori simile, nisi cauda differret: Plin. 8, 30 [...]
Lauatio frigida. Vitr. 5, 11 Frigida lauatio, quam Graeci
inquit Festus, a [
Ex luto factus. Luteus paries, Vasa lutea. [...]
Luto plenus. Plin. 18, 19 [...]
Luto nutritum. Plin. 9, 37 Purpurae, nomine alio pelagiae vocantur. Earum genera plura, pabulo vt solo discreta. Lutense putri limo, et algense enutritum alga vilissimum.
Luto inficere, siue oblinere. [...]
vid. etiam Lamprid. Heliogab. 14.
Lutum fieri, et in lutum verti. Furius Antias apud Gell. 18, 11 [...]
Opus luto oblitum, vt ait Budaeus. Cato de R. R. 128 Ita neque aspergo nocebit, neque mures caua facient, neque herba nascetur, neque lutamenta scindent se.
Conspurcare, luto inquinare. Plaut. Trin. 2, 2, 15 Eosdem lutulant, quos collaudant.
Plenum luto. [...]
Quod in luto degit. Plin. 32, 4 Sunt ergo testudinum genera terrestres, marinae, lutariae, et quae in dulci aqua viuunt. Mullus lutarius, Piscis Plin. 9, 17.
vid. LVTEVM
proprie significat Claritatem siue splendorem, abstractum a corpore, i. consideratum per se sine corpore, vt contra ea Lumen est corpus lucidum. [...]
i. Die, siue Mane. Plaut. Casin. 4, 2, 7 [...]
Plenum luce, splendens, perspicuum, ornatum, elegans, pulchrum, magnum. [...]
Clare, splendide. [...]
Idem. Cic. Off. 3, 60 [...]
Splendores nitores. Arnob. 3 p. 103 Verborum luculentias sumere a Cicerone.
Antique dictum. Caecilius Hymnide, Vide luculentitatem eius et magnificentiam. Laberius Tucca, Dominus noster tua luculentitate captus. Nonius 2, 510.
et saepius Lucet. impersonaliter, Splendere, lucem emittere. [...]
Splendens, conspicuus. [...]
vel secundum alios LVCISCO, ere. Virg. Ecl. 6, 37 [...]
Luce perfundere. Vitr....
ad Aen. 6...
Clarum, perspicuum. [...]
Idem. Cic. de Orat. 2, 108 c. 25 [...]
teste Cic. de Nat. Deor. 2, 54. [...]
apud Gell. 10, 17. sec. lectionem Gron. sed alii aliter.
Vid. August. contra Manich. 1, 9.
Luce fluens. Prudent. Psych. v. 625
Add. Iuuenc. in Matth. c. 24.
Qui fugit lucem. [...]
sub fin. Lucifugarum turba. Et Apul. Apol. p. 430 Cum ipse humilitate abditus et lucifuga, non sis mihi mutuo conspicuus. [...]
Idem ac Lucifugus, vid. supra in LVCIFVGVS.
Cicindela in Glossar. Vet. Conf. Isidor. 19, 19. et 20, 10. it. Gloss. Isidori voc. Licini. 2 Id quod emungitur a lucerna s. candela.
Idem quod Lucifer. Luciparens nox Auienus in Phaenom. Arat. v. 854.
vid. LVCIVS.
Auctor lucis. Prudent. Cathem. 3, 1 Crucifer bone, lucisator.
Instrumentum nocturni luminis, sec. Seru. ad Aen. 1, 730 a [dicta, vnde prima corripitur, vid. LYCHNVS. [...]
Lucernis illustrata. Tertull. ad Vxor. 2, 6 Ianua laureata et lucernata.
Verbascum, herba. Marc. Empir. c. 20.
Vespertinum tempus, quo lucernae accendi solent. Augustin. in Reg. Cleric.
A Luo, luis: significat Soluere, suo loco movere. Plin. 17, 24 Aut circumfossor iniurioso ictu verberauit. Vel etiam subarator imprudens luxauit radices.
Passiuo significatu. Luxante claudus poplite Prudent. Cath. 2, 78. de Iacobo ab angelo percusso. al. lapsante.
inquit Festus, Locis suis mota et soluta. [...]
Idem Marcell. Empir. c. 36.
Idem quod Luxatus apud Non. 1, 272. [...]
Idem quod Luxatio. Apul. Florid. 3 p. 27. Cruris articulus loco concessit, atque eo luxu adhuc fluxus est. Vid. et Apul. de Herb. c. 31, 4. et Plin. Valer. 2, 49. 2 De altero Luxu mox.
Conf. Non. 4, 277. [...]
Superfluitas, et nimia profusio: Sumtuosior cibi, vestitus, et aliarum rerum cura. [...]
Idem. Nonius 1, 272 Luxum, i. Vulsum et loco motum, quod nunc Luxari ignari Latine dicimus: inde Luxuria: quia a recta viuendi via sit exclusa et eiecta. [...]
Idem. Cic. Diuin. Verr. 1, 3 [...]
inquit Festus. [...]
vel LVXVRIOR âri. [Luxu peccare, Modum et velut articulos excedere rerum alias bonarum et laetarum. Liu. 1, 19 [...]
Aliud Partic. Ouid. Trist. 5, 1, 44 [...]
Dicitur Bacchus, vt Grammaticis placet [id est soluere, quod curas soluat, atque discutiat. [...]
Pro Lyeius, figurate: Latex Lyaeus, i. Vinum Virg. Aen. 1, 690.
vid. LYCEVS.
Vir Thebanus, quem Archilochus Poëta iambis ad suspendium adegit: de quo vide in dictione ARCHILOCHVS. [...]
Et Martial. 7, 11 Si qua Lycambeo sanguine tela madent.
Quo designatur in primis Callisto Lycaonis silia, et Arcas, quem illa e Ioue concepit, mutata in vrsam, et in caelum cum filio translata. [...]
i. Callisto, Lycaonis filia, vocandi casu.
Fluuius, idem qui et Lycus. Valer. Argon. 4, 719 Quas Tanais, flauusque Lyces, Hypanisque, Nomasque Addat opes vid. LYCVS.
vel LYCÎVM i. n. Nam per scribitur: fuit Athenis Schola Aristotelis. [...]
Mons Arcadiae, qui Pani deo sacer est, et vbi templum bicornis Fauni. [...]
Nomen famuli Herculis, cui Deianira vestem imbutam cruore Nessi, ad maritum perferendam dedit. [...]
Herbae genus. [...]
Lapidis genus, de quo Plin. 36, 5 [...]
Herbae species: de qua Plin. 25, 10 s. 74 [...]
sunt Marmor candidum e Paro insula, quod et Lychniten appellauere. Conf. Plin. 36, 5.
Latine Lucerna dicitur. Varro de L. L. 4, 25 [...]
Dicitur Quidquid lucernam sustinet. [...]
extr. Dictum in eum, qui peruerse Diei munera in noctem conferret.
Minoris Asiae regio inter Pamphyliam et Cariam sita, cognominata est a Lyco rege Pandionis filio, atque, vt ferunt, intestata olim Chimaerae ignibus. [...]
Incolae Lyciae regionis. Virg. Aen. 1, 117.
Centauri nomen ap. Ouid. Met. 12, 310. [...]
Nomen canis, diminutiuum a [quod lupum significat, appellata sic, quod vel ex lupo nata sit, vel similis sit lupo.[...]
Pueri nomen apud Hor. Epod. 11, 36 (Bentl. 24) Nunc gloriantis quamlibet mulierculam Vincere mollitia, amor Lycisci me tenet.
Medicamentum ex radice rhamni syluestris factum. [...]
i. lumen candidum. [...]
Chalcidensis ex Euboea, Stat. Silu. 5, 3, 157 [...]
Herba. Vid. Plin. 27, 11.
Mulieris nomen, quod posuisse putatur Virg. Ecl. 10, 2 pro Cytheride, s. Volumnia mima, quam Antonius Triumuir amarunt, et Poëta Gallus.
Fluuius est Aetoliae, vocatus postea Euenus, ab Eueno, qui se in eum praecipitauit, de quo Strabo 7. Ouid. Met. 2, 245 Arsurusque iterum Xanthus, flauusque Lycormas.
quasi Lupus sui generis. Add. 30, 11 s. 30. vbi illius tela etiam laudatur. Lupos voeat 11, 24 s. 28.
a Lycto filio Lycaonis appellata. Hinc
i. Cretensis Virg. Aen. 3, 401. Vid. Ecl. 5, 72.
Lacedaemonum rex, qui cum esset philosophus, Lacedaemoniis leges sanctissimas condidit: adstrictis ciuibus iuramento, se tam diu eas intemerate obseruaturos, donec ipse rediret; e patria nunquam rediturus emigrauit. [...]
Nomen proprium viri, quo nomine multi vocati sunt, v. g. Troianus de quo Virg. Aen. 1, 226 Fata Lyci, fortemque, Gyan, fortomque Cloanthum. [...]
Antimachi Poêtae vxor fuit, quam egregie animo caram habuit, quae quum mortua esset, elegiam qua moerorem solaretur sibi fecit nomine Lyden, vbi enumeratis heroicis calamitatibus et infortuniis, malis alienis aegritudinem sibi minuit. [...]
Asiae regio Aeolis et Ioniis, vicina, nota est Croesi fortuna et rebus gestis, tum etiam Pactoli fluuii fama aurum
trabentis. [...]
Qui est ex Lydia. Lydorumque manum, collectos armat agrestes Virg. Aen. 9, 11. De Tyrrhenis s. Tuscis Lydorum colonis.
Intelligit Iolen.
aliud Adi. [
Herculis filius ex Iole. [...]
Harduin.) repertus candoris eximii Plin. 36, 8.
Ipsum lapidem ita appellat Martial. 6, 42.
Frutex, idem qui Vitex. Plin. 24, 9.
inquit Mela 1, 15. vid. Ouid. Met. 9, 646.
Aqua dicitur Latinis, Graecis vero [mutauerunt autem Latini [in [
Crystallinus. Mart. Capell. 6 p. 188. vid. ibi Not. Grotii.
Antiquum, Idem quod Lympha. Lucilius, Impermistum lymphorem Non. 3, 129.
Furiosus, insaniens, qui vitium ex aquae conspectu contraxit, vel ex imagine visa in aqua. [...]
Perturbare, et in furorem impellere. [...]
al. 160) Ecce recens, superis animum lymphantibus, horror Thiodamanta subit. Id. Theb. 7, 662 It lymphante deo.
Insanire, desipere. Plin. 34, 17 [...]
Idem quod Lymphaticus, Insanus, quasi Nympharum spiritu correptus: vel si audimus Cerdam ad Virg. Aen. 7, 377. [...]
Morbus eius, qui Lymphatus dicitur. Plin. 34, 15 [...]
vid. LIMPIDVS.
Fons et LYNCESTIS, aqua. [Fons est circa Lyncum oppidum Macedoniae, cuius ciues Plin. 4, 10 [...]
Vnus de quinquaginta filiis Aegypti, cui soli fratrum Sponsa sua Hypermnestra pepercit. [...]
Conf. Boëth. de Consol. Philos. l. 3 pros. 8.
Patronym. Ouid. Met. 4, 767.
Gemma, quae e lyncis vrina coacta putabatur. [...]
Inquit Seruius ad Aen. 1, 327 [...]
Dea, apud Martian. Cap. 1 p. 16. Grot. ad l. c. Lymfam s. Lympham suspicatnr.
vel f. [Animal est ex ceruariorum genere, vario colore, et maculoso tergore, et acutissimo visu praeditum. [...]
A Graeco [significat liquare, in humorem soluere, vt, Alicam, Ptisanam lyare Apic. 5, 1 et 44. Add. Id. 5, 3 et 5. Lyata pulpa Id. 5, 1. i. minutatim concisa.
Instrumentum musicum, [oanere sec. Etymol. vel [sec. Eustath. Plin. 7, 56 [...]
Quod ad lyram pertinet: hinc Poëtae lyrici dicti, qui ad lyram sua carmina cantabant. [...]
siue rectius LYRCEVS, vel LYRCIVS, i. m. [Fons est, ex quo Inachus fluuius oritur ad Cynuriam montem Arcadiae. Auctor Strabo l. 8. [...]
Aliud Adi. [
vid. LIRIS.
Hinc
in illud Virg. Aen. 10, 128 Fert ingens toto connixus corpore saxum, Haud partem exiguam montis, Lyrnessius Acmon. Ouid. Met. 12, 108 Lyrnessia moenia.
pro gentili posuit Trist. 4, 1, 15 Fertur et abducta Lyrnesside tristis Achilles. i. Briseide.
Herba. Plin. 25, 10 s. 77 Item Alisma, quam alii Damasonion, alii Lyron appellant. Folia erant plantaginis, nisi angustiora essent etc.
Dux Lacedaemoniorum, de quo Nepetem legunt omnes.
Herba, alias Artemisia, ap. Apul. de Herbis c. 10.
Oratorum Atheniensium qui sub exitum belli Peloponnesiaci floruere, vt aetate, ita quoque laude fere primus. [...]
Nomen proprium, quod ludens interpretatur Cic. in Philipp. 11, 14 c. 6 Qui iura omnia dissoluit. Reddi etiam potest Diremtor controuersiarum.
Vrbs Aetoliae: et alia Hellesponti ap. Iustin. 17 pr. Conf. Liu. 34, 58. 2 Herba, de qua Plin. 25, 7 et 8.
Gentile nomen ab vrbe ductum. Liu. 33, 38. Nimirum
Agathoclis filius, e successoribus Alexandri magni. Vid. Iustin. 17, 2. 2 Gemma ap. Plin. 37, 10 s. 62 Lysimachus Rhodio marmori similis est aureis venis.
Sicyonius nobilis sculptor. [...]
et ios. f. [i. Solutio. [...]
Philosophus Pythagoreus, de quo Nep. 15, 2.
De quibus mentio fit in Edicto Iustiniani ad Antecessores §. 5 quo iuris auctoritas confirmatur, Solutores interpretandi sunt, videlicet qui iam tantos progressus habent in iure, vt de eo respondere prope possint, et quaestiones solaere. [...]
vid. LVTRA.
Pretium, quod pro redemtione liberatoribus datur. vid. Rhodigin. 13, 30 et 20, 29 [...]