06/2005 Ruediger Niehl markup
new TEI header; typed text - structural tagging complete - no semantic tagging - no spell check
01/2007; 02/2008; 03/2011 Antonio Javier Ortiz Cano; Reinhard Gruhl markup
text partially completed (greek words; index etymologicus) - spell check partially performed - no orthographical standardization


image: as0001

IO. MATTHI. GESNERI NOVVS LINGVAE LATINAE THESAVRVS. TOM. III. L - P.



image: as0002

[gap: blank space; body text A-O]

page 648, image: s0648

P.

Litera P.

P LITERA labris spiritu erumpens Mart. Capella p. 58. [...]



page 649, image: s0649

PA, pro Parte; et

PO, pro Parte; et pro Populo positum est in Saliari carmine. Festus.

PABO ōnis. m. Vehiculum vnius rotae Isidor. Gloss.

PABVLVM i. n. [ nomh\, xo/rtasma ] a pascendo, generatim est, pecudum et aliorum brutorum cibus. [...]

PABVLĀRIS e. Adi. [ xortasmatiko\s2 ] Quod ad pabulum pertinet, seu Quod pro pabulo datur. [...]



page 650, image: s0650

PABVLOR āri. [ ne/mw, xortagwge/w ] Pabulum ex agris capere manibus aut falce in pastionem iumentorum. [...]

PABVLANS antis. Part. Val. Max. 5, 6 ext. 1 Pabulantes hostes.

PABVLĀTOR, ōris. m. [ xortagwgo\s2 ] Qui pabulatum vadit. Caes. Bell. Gall. 5, 17 Repente ex omnibus partibus ad pabulatorem aduolarunt. conf. Hirt. Bell. Gall. 8, 11. Liu. 27, 43. Et 29, 2.

PABVLĀTIO ōnis. f. [ xortagwgi/a ] Pabulandi actus, vel facultas. [...]

PABVLATŌRIVS a, um. Adi. [ xortagwgiko\s2 ] vt Pabulatoria corbis, In qua portantur pabula Columel. 6, 3, 5. et 11, 2, 99.

PABVLŌSVS a, um. Adi. Solin. c. 35 de Britannia; Ita pabulosa, vt pecuaria, nisi interdum aestate a pastibus arceantur, in periculum agat satietas.

PAC

PACATVS, PACATE vid. PAX.

PACENSIS Colonia, Octauanorum colonia est, quam et Classicam fuisse appellatam refert Plin. 3, 4 et Forum Iulii, ad Amnem Argenteum in Gallia Narbonensi. Pacensis conuentus Idem 4, 22.

PACHYNVS [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PACHY=NVS [PACHŪNUS]] i. m. [ *pa/xunos2 ] Promontorium Siciliae, Peloponnesum spectans; ab aėris crassitudine: Virg. Aen. 3, 429 [...]

PACIFER, PACIFICATOR, PACIFICO vid. PAX.

PACIDEIĀNVS i. m. [ *pakideiano\s2 ] Gladiator apud Lucilium, vt refert Cic. Tusc. 4, 48 [...]

PACĪNVS Vnus ex nepotibus Volsinii regis, cognomento Luculli, qui relicto Illyrico, in Italia consedit, vbi et populos Pacinates de se nominauit. Auctor Festus.

PACIONEM antiqui dicebant, quam nunc Pactionem dicimus. vnde et Pacisci adhuc, et Paceo in vsu remanet. Festus.

PACISCOR pactus sum, pacisci. Dep. [ sunti/qemai, o(mologe/w, sumfwne/w ] Pactum facere, conuenire: Cic. in Parad. 6 [...]



page 651, image: s0651

PACTVS [1] a, um. Partic. [ w(mologhme/nos2 ] Pacto decretus. [...]

PACTA ae. f. Absolute pro ea, quae nuptias alicuius pacta est. Paterc. 1, 1, 3 Pactae eius nuptias occupauerat. Vid. Iuret. in Synunach. p. 168. Et Hotoman. de Vet. nupt. ritu c. 1.

PACTVM [1] i. n. [ sunqh/kh, o(mologi/a, sumbo/laion, su/mfwnon ] Conventionem significat. [...]

PACTIO ōnis. f. [ surqesi/a, su/nqema ] Paciscendi actus. [...]



page 652, image: s0652

PACTOR, ōris. m. [ o(mologh/twr ] Cic. Verr. 5, 54 c. 21 An foederum interpretes, societatis pactores, religionis auctores?

PACTICIVS [1] a, um. Adi. [ sunqematiko\s2 ] Vulgo Conuentionalis dicitur. Gell. 1, 25 Cessatio pugnae pacticia, i. Induciae.

PACTVS [2] ūs. m. Petron. c. 81 Vnius noctis pactu omnia vendere.

PACO [1] āre. vid. PAX.

PACONIVS gentis Rom. nomen. V. g. Marcus Paconius Silani Asiae proconsulis Legatus, a Tiberio laesae maiestatis damnatus. Vid. Suet. Tiber. c. 61, 43. Tac. Ann. 3, 66.

PACORVS i. m. [ *pa/koros2 ] Suidae, Orodis regis Parthorum silius, eius qui Crassum dolo circumuentum interemit. [...]

PACTILIS [1] vid. PANGO.

PACTICIVS [2] vid. sub PACISCOR.

PACTIVS Fluuius de quo Plin. 3, 11 quod, vt Strabo 14 refert, ex monte Pactio ortum habet.

PACTŌLVS i. m. [ *paktwlo\s2 ] Fluuius Lydiae, aureis arenis Smyrnacos irrigans agros. [...]

PACTVM [2] vid. PACISCOR.

PĀCVVIVS [ *pakou/bios2 ] Gentis Rom. nomen. [...]

PACVVIĀNVS a, um. Possessiu. Cic. de Diuin. 1, 57 Ille Pacuuianus, qui in Chryse physicus inducitur.

PAD

PADAEI orum. m. Indiae populi, aegrotos aut senes epulari soliti. Tibull. 4, 1, 144 Impia nec saeuis celebrans conuiuia mensis, Vltima vicinis Phoebo tenet arua Padaeus. Conf. Herodot. 3, 99.

PADES is. f. Gallicum esse verbum ait Plin. 3, 16. i. Picea arbor, a qua et Padum nomen accepisse ait.

PADVA ae. f. [ *pataou/i+on ] Vrbs a Padi vicinitate dicta, Hanc Antenor Troianus condidit, vt docet Virg. Aen. 1, 251. [...]

PADVS i. m. [ *pa/dos2 ] Fluuius, qui (vt Plinius 3, 16 scribit ) e gremio Vesuli montis celsissimum in cacumen elati, finibus Ligurum Vagienniorum visendo fonte profluens, condensque sese cuniculo, et in Forouibiensium agro iterum exoriens, nulli amnium claritate inferior. [...]

PADVSA [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PADV=SA [PADŪSA]] ae. f. [ *padou=sa ] Fluuius, quem Padi brachium Ravennam vsque perductum facit, Massanicum alio nomine appellatum. Plin. 3, 6. [...]

PADANEVS a, um. Adi. Solinus c. 33 Pretium operae est ire longius, ne Padaneae siluae credantur lapidem fleuisse.

PADINATES Populi in Octaua regione Italiae Plin. 3, 15.

PAE

PAEAN [1] ānis. [ paia\n ] Apollinis cognomen primum fuisse videtur, quod nactus est [ a)po\ tou= pai/ein, s. a percusiendo Pythone, s. a sanando morbos. [...]



page 653, image: s0653

PAEAN [2] Philoctetis Pater, vid. POEAN.

PAEANTIDES um. f. [ paianti/des2 ] Gemmae sunt speciem habentes aquae glaciatae, quae in Macedonia circa Tiresiae sepulcrum inueniuntur. [...]

PAEDAGIA vid. PAEDAGOGIA.

PAEDAGŌGVS i. m. [ paidagwgo\s2 ] Pueri vel puerorum educator et velut quidam ductor. [...]

PAEDAGŌGA ae. f. Hieron. ad Gaudent. Epist. 12 Sit ei magistra comes, paedagoga, custos.

PAEDAGŌGĪVM i. n. [ paidagwgei=on ] Locus in domicilio, in quo pueri serui commorantur et custodiuntur, educanturque, et ad elegantiam atque vrbanitatem formantur. [...]

PAEDAGOGIANVS a, um. Adi. Ammian. Marcell. 26, 17 [...]

PAEDAGOGO āre. Fulgent. de Contin. Virg. p. 163 Munck. Paedagogantis suspectio. Pacuu. apud Fest. Depulsum mamma paedagogandum accipit. Vid. Turneb. Aduers. 13, 25.

PAEDAGOGATVS ūs. m. Tert. aduers. Valent. c. 13.

PAEDEROS ōtis. m. [ paide/rws2 ] Genus acanthi. Plin. 22, 22. [...]

PAEDERASTIA ae. f. [ paiderasti/a ] Detestandum crimen, olim Romanis vsitatissimum. Sunt, qui Suetonio tribuant Neron. 28 pro Paedagogia legentes Paederastian. Vid. Bernegg. ad Suet. Caes. c. 2. Hinc

PAEDĪCO āre. Cum puero rem habere. Catull. 15, 1 et 17. et 21, 4. Martial. 11, 7, 9 etc.

PAEDICO ōnis. m. Martial. 6, 33. et 12, 87.

PAEDICĀTOR, ōris. m. Suet. Caes. c. 49 Paedicator Caesaris.

PAEDĪA ae. f. [ paidei/a ] Eruditio, institutioque in bonas artes, vt docet Gellius 13, 16. [...]



page 654, image: s0654

PAEDOR, ōris. m. au)xmo\s2, r(u/pos2 Vet. Gloss.] Squalor, situs, illuuies, sordes, et omnis immunditia seu putor, in animali praesertim. [...]

PAEDIDVS a, um. Adi. [ r(uparo\s2 ] Paedidos (inquit Festus) Sordidos significat atque obsoletos, tractum vocabulum a Graeco: quia [ pai=des2, id est pueri, talis sint aetatis, vt a sordibus nesciant abstinere. [...]

PAEDIDOSVS a, um. Eeod. sensu Titinnii veteris Poźtae vocem putat Scaliger, quam in Pedicosum i. pediculosum corruperit Festus h. v. Versum itaque Titinnii ita legit, Rus detrudetur paedidosus squalidus; quod vel senarii lex defendit, quae pedicosus ibi non admittit.

PAEMINOSVS etiam huc pertinere videtur. vid. PEMINOSVS.

PAEGNIVM i. n. [ pai/gnion ] Graeca vox est, quae nobis Ludum sonat, vel rem ludicram, aut puerilem oblectationem: vnde Technopaegnium ludicrum quoddam Poėma ab Ausonio inscriptum est.

PAENE vid. PENE.

PAENVLA vid. PENVLA.

PAEON [1] onis. m. [ *pai/wn ] Nomen viri medicae artis peritissimi, quem Homer. Iliad. E, 401 [...]

PAEONIVS a, um. Adi. Cura Paeonia Claud. de Bell. Get. 121. Herbae Paeoniae Virg. Aen. 7, 769. In morem Paeonium Idem ib. 12, 401.

PAEONIA [1] ae. f. [ paioni/a ] Herba a Paeone medico, qui eam inuenit. [...]

PAEONIA [2] ae. f. [ *paioni/a ] Regio est Macedoniae latius acceptae, a Pacone Endymionis filio et Epei fratre, qui victus cursu ab Epeo (sicut inter eos conuenerat) imperium victori dedit, et in Macedoniam seu Thraciam ad amnem Axium discessit. [...]

PAEONES um. m. Populi, vt vidimus, ad Rhodopen montem et Macedoniam maritimam habitantes. [...]

PAEON [2] onis, m. [ pai/wn ] Genus pedis est, siue mensurae, qua tum Poėtae, tum oratores suas dictiones demetiebantur, qui a Diomede 3 p. 477 [...]

PAEONICVS a, um. Adi. Genus paeonicum, inter rythmica genera, apud Mart. Capell. 9 p. 329. et alios Grammaticos veteres.

PAESTVM i. n. [ *pai/ston ] Oppidum Lucaniae, rosarum abundantissimum, vbi ob caeli clementiam bis in anno producebantur fructus, scilicet Maio et Septembri. [...]

PAESTĀNVS a, um. Adi. [ *paista=nos2 ] Ouid. ex Pont. 2, 4, 28 Calthaque Paestanas vincat odore rosas. Sinus Paestanus Cic. Attic. 16, 6.

PAETINVS fuit cognomen Fuluiorum.

PAETVS a, um. Adi. Qui obliquis oculis in altum respicit, vel qui alterum oculum minorem habet. [...]

PAETVLVS a, um. Dimin. apud Cic. de Nat. Deor. 1, c. 29 [...]

PAG

PAGAE Oppidum in plaga Locrensi famosissimum, vnde Peloponnesi prosilit ceruix Plin. 4, 3. [...]

PAGANVS vid. PAGVS.

PAGASA ae. f. [ *pagasai\ ] Thessaliae oppidum, quod postea Demetrias dictum est, vt ait Plin. 4, 8 [...]

PAGASAEVS a, um. Adi. [ *pagasai=os2 ] Sic Poėtae appellant,


page 655, image: s0655

quidquid Thessalum est, peculiariter quidquid ad Argonautas pertinet. [...]

PAGASVS a, um. Aliud Adi. [ *pagaso\s2 ] Valer. Arg. 8, 451 Si Pagasas, vel Peliacas hinc denique nubes Cerneret. Sed potest Substantiuum vrbis nomen esse.

PAGASICVS a, um. Pagasicus sinus Plin. 4, 8 et 12.

PAGES [1] vid. sub PANGO.

PAGIDA siue Belus, Riuus in Phoenicia ad Carmelum promontorium vitri fertiles arenas paruo litori miscens. Ipse e palude Cendevia a radicibus Carmeli profluit Plin. 5, 19.

PAGINA [1] ae. f. [ seli\s2 ] Vtraque pars folii aduersa et auersa, a pangendo dicta, non quidem quod in paginis carmina pangantur, id est figantur: sed quod duplici serie philurarum conslat charta, quae panguntur et firmantur inter se ope aquae Niloticae, vt altera pagina habeat rectas, altera transuersas philuras, et sic crates quaedam peragatur. [...]

PAGELLA ae. f. Dimin. seli/dion ] Cic. Fam. 11, 25 Non imitor [ lakwnismo\n tuum, altera iam pagella procedit.

PAGINVLA ae. f. Aliud Dimin. [ selida/rion ] Cic. Att. 4, 8 Si vero id est quod nescio an sit, vt non minus longas iam in codicillorum fastis futurorum Consulum paginulas habeat quam fatorum.

PĀGINO āre. Verbum sinxerunt medii aeui scriptores. Vnde

PAGINATVS a, um. Paullin. Iamb. 353 Solidoque nauem paginatam robore.

PAGINALIS e. Adi. Ennodius 2, 13 Paginalis, (i. epistolaris ) stili cura. Idem 2, 16.

PAGMENTVM [1] vid. sub PANGO.

PAGO pepigi, pactum, ere. [ e)mpede/w ] Pacisci antiquis significabat. [...]

PAGRVS i. m. [ pa/gros2 ] et Phagrus, quasi [ fa/gos2, id est verax. Piscis. [...]

PAGVRVS [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PAGV=RVS [PAGŪRUS]] i. m. [ pa/gouros2 ] Piscis ex genere testaceorum, aut crustatorum. [...]

PĀGVS i. m. [ kw/mh ] Simul positae villae, hoc est, rusticanae domus in vicinia positae, et societate quadam dominorum coniunctae. [...]



page 656, image: s0656

PAGĀTIM Adu. [ kwmhdo\n ] dictum est Per singulos pagos, ea forma, qua Oppidatim. [...]

PAGĀNVS [1] i. m. [ kwmh/ths2 ] a Pago dictus est, Pars pagi, i. collegii rusticorum: Cic. pro Domo 74 c. 28 [...]

PAGĀNVS [2] a, um. Adi. [ kwmhtiko\s2 ] Fercula pagana Propert. [...]

PAGANICVS a, um. Adi. [ kwmhtiko\s2 ] Antonius in l. 1. [...]

PAGĀNITAS ātis. f. Ritus et religio Paganorum. Saluian. de Gub. Dei 8 p. 302 Professa iugiter plurimorum paganitas fuit. Theod. Cod. l. 15 tit. 5 de Spectac. Paganitatis stolidae errore detineri.

PAGANALIA ōrum. n. Pl. [ kwmhtika\ ] Festa rusticorum, de quibus Ouid. Fast. 1, 669 [...]

PAL

PĀLA ae. f. [ di/kella ] Instrumentum rusticum. [...]



page 657, image: s0657

PALACRA ae. f. quae et Palacrana a nonnullis appellatur, Maior auri massa est Plin. 33, 4.

PALAEBIBLVS [ *palai/biblos2 ] Oppidum est in ora Syriae Libano monti subiectum, non procul ab Adoni fluuio Plin. 5, 20.

PALAEMON onis. m. [ *palai/mwn ] Inūs, quae et Leucothea, et Athamantis filius, Marinus deus, Latine Portunus, quod portubus praesit. [...]

PALAEMONIVS a, um. Adi. [ *palaimo/nios2 ] Coronae Palaemoniae, i. Isthmiacae, quae in Isthmiis ludis Palaemoni a Theseo dicatis victoribus dabantur. [...]

PALAE- vel PALAEO- cum Nominibus locorum praeponitur, indicat idem quod vetus, vt Palaemyndus, Palaeopharsalus, Palaepolis, Palaescamander, Palaescepsis, quasi tu antiquam Myndum, Pharsalum, Vrbem, Scamandrum, Scepsin dicas: quo significatur, esse etiam alios nouos locos, iisdem de reliquo nominibus.

PALAEPHATVS i. m. *palai/fatos2 ] Scriptor antiquus historiae mythicae, cuius [ peri\ a)pi/stwn libellus adhuc exstat. Vel ab hoc vel ab alio est nomen. De aliis huius nominis, vid. Voss. Hist. Gr. 1, 9. et 3, 395.

PALAEPHATIVS a, um. Adi. [ *palaifa/tios2 ] Virg. Ceiri 88 [...]

PALAESTĪNA ae. f. [ *palaisti/nh ] Pars Syriae, laxius accepto nomine, quae Palaestina vocabatur, vt ait Plin. 5, 12 s. 13 qua contingit Arabas, etc.

PALAESTĪNVS a, um. Adi. [ *palaisti/nios2 ] Aqua Palaestina Ouid. Fast. 2, 464. [...]

PALAESTINI ōrum. m. Pl. Incolae regionis. Spartian. in Seuer. c. 17 pr. In itinere Palaestinis plurima iura fundauit.

PALAESTINENSIS e. Adi. Spartian. in Seuer. c. 9 Neapolitani Palaestinenses.

PALAESTRA ae. f. [ palai/stra ] Luctatio, certamen quoduis corporum nudorum sine armis. [...]



page 658, image: s0658

PALAESTES m. [ palaisth\s2 ] Lamprid. de Alex. Seuer. c. 27 Palaestes primus fuit, in armis magnus, etc. conf. Idem c. 30.

PALAESTRĪTA ae. m. [ palaisth\s2 ] Sodalis palaestrae, vel magister, et qui palaestrae ministerio dat operam. [...]

PALAESTRICVS a, um. Adi. [ palaistriko\s2 ] quasi Ex vsu palaestrae: siue Quod ad palaestram pertinet. [...]

PALAESTRICE Adu. [ palaistrikw=s2 ] More palaestritarum. Cic. de Opt. gen. Orat. 8 c. 3 Sed ita, vt palaestrice spatiari in xysto liceat.

PALAESTRICOS Adu. antiq. Ex vsu palaestrae. Afran. Etiam depellis mihi manum paper (f. pater) palaestricos Non. 2, 658. Pro illo Paper papae legi vult Iunius.

PALAESTRANS antis. Fulgent. Mythol. 1 Sudor hic opus est palaestrantis ingenii.

PALAESTRIVM Oppidum in Macedonia, de quo Plin. 4, 10.

PALALIA ae. f. Herba, quae et Cyclamen dicitur Apul. de Herb. c. 17.

PALAM Adu. [ a)nafanto\n, a)/ntikrus2 ] Manifeste, aperte, in conspectu, in ore atque oculis omnium: contrarium habet Clam. [...]



page 659, image: s0659

PALAMŹDES is. m. [ *palamh/dhs2 ] Nauplii, Euboeae regis filius, qui Vlyssis fraude a Graecis interfectus fuit. [...]

PALAMEDŹVS a, um. Adi. Manil. 4, 206 Et Palamedeis certantem viribus ortum. Vid. ibi Scalig. p. 288. Palamedeum inuentum, subtile.

PALANGAE, s. PHALANGAE arum. f. Dicuntur Fustes teretes, qui nauibus subiiciuntur, quum attrahuntur ad pelagus, vel quum ad litora subducuntur. [...]

PALANGO āre. [ fallaggi/zw ] Onus aliquod huiusmodi fustibus transueho. Afranius, Et capream vnam semilaceram quaterni simul palangabant. Vid. Lauremb. Antiq. p. 316.

PALANGARII, s. PHALANGARII qui palangis adhibitis gestant vel promouent onera, vt modo ex Nonio ostensum. [...]

PALANS [1] vid. Palor, āri. in PĀLVS.

PALANTIVM vid. PALLANTEVM.

PALĀRA ae. f. Auis, de qua Auctor Philomelae v. 11 Dulce palara sonat, quam dicunt nomine drostam.

PALARIA [1] vid. sub PALVS, i.

PALARIS e. vid. PALVS, i.

PALAS Euandri proauus, vid. PALLAS, antis.

PALASEA vid. PLASEA.

PALATHA ae. f. [ pala/qh ] Massa proprie ficorum et caricarum, teste Hesychio. Vtitur Vulg. Iudith. 10, 5.

PALATIM Adu. Volunt esse, et significare Passim vagando. [...]

PALATIVM i. n. [ *pala/tion ] Mons Romae appellatus est, quod ibi pecus pascens balare consueuerit, inquit Festus, sic enim vox eius animalis exprimitur, quasi Balatium. [...]

PALĀTĪNVS a, um. Adi. [ palati=nos2 ] Quidquid ad Palatium refertur. [...]



page 660, image: s0660

PALATVAL Sacrificium dicunt, quod fiebat Romae in monte Palatino, laudantque Varr. de L. L. 6, 3. [...]

PALATVALIS Flamen Festo, qui constitutus erat ad sacrificandum ei deae, in cuius tutela erat palatium.

PALĀTVM i. n. [ ou)rani/skos2, u(perw=on ] Pars oris interna et superior. [...]

PALATVS Partic. a Palor, āri. Vid. s. l.

PALEA ae. f. [ a)/xuron ] Leuissimum in stramine, proprie folliculi granorum, quod indicat Col. 2, 9, 15 [...]

PALEALIS e. Adi. In paleis reconditus. vt, Vuae paleales Cael. Aurel. Acut. 2, 37. Idem 3, 21.

PALEĀTVS a, um. Adi. [ a)xurwto\s2 ] Quod factum est ex paleis, vel paleis opertum, aut admistum. [...]

PALEARIVM i. n. [ a)xurw\n ] Locus, vbi conditur palea. [...]

PALEAR āris. n. [ e)sgo/nu ] Pellis dependens ex gutture boum, forte ob similitudinem cum palea gollinacei generis ita dicta. [...]

PALE Graeca est dictio, nobis Luctam significans: [ a)po\ tou= pa/llesqai to\ sw=ma, hoc est ab agitatione corporis: vnde Palaestra dicta est. [...]

PALES is. [ *bwthrikh\ qeo\s2 ] Deus ac Dea. [...]



page 661, image: s0661

PALĪLIS e. Adi. Quod ad Palis deae cultum pertinet. [...]

PALILIA, orum. n. Plur. vel PARILIA [ *palu/lia ] Palis deae festa dicuntur. [...]

PALILICIVM [1] s. PARILICIVM i. n. Sidus, quod Hyadas Graeci, Latini voce non ab u(/ein pluere, sed ab u(=s2 sus deriuata, Suculas appellant. [...]

PALFVRIVS Sura, Orator et Causidicus, Senatu a Domitiano motus. Vid. Vet. Schol. Iuuen. Sat. 4, 53.

PALICANVS i. m. Lolliae gentis cognomen, de quo vid. Burm. ad Quinctil. 4, 2 pr.

PALĪCI [ *pali=koi ] quasi Palisci, Gemini fratres fuere, Iouis filii, et Thaliae Nymphae, siue (vt alii volunt) Aetnae. [...]

PALILICIVM [2] vid. sub PALES.

PALILLOGIA ae. f. [ palillogi/a ] Iterata locutio: hoc est dictionis alicuius maioris vehementiae causa, repetitio. [...]

PALIMBACCHIVS i. m. [ palimba/kxios2 ] Genus pedis et mensurae in carmine vel oratione, constans prima et secunda longis, et vltima breui: vt Augustus. [...]

PALIMPISSA ae. f. [ pali/mpissa ] Pix liquida iterum decocta. Plin. 24, 7 de pice, Quidam iterum decoquunt, et vocant palimpissam.

PALIMPSESTVS i. m. [ pali/myestos2 ] Membrana iterum abrasa, vt alias literas accipere possit. [...]

PALINODIA ae. f. [ palinw|di/a ] Recantatio vel retractatio dicitur. [...]



page 662, image: s0662

PALINVRVS [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PALINV=RVS [PALINŪRUS]] i. m. [ *pali/nouros2 ] Promontorium est in Lucania: et portus prope oppidum Veliam: dictus a Palinuro Iasi filio gubernatoreque classis Aeneae ibi sepulto, qui per somnum in mare de naue ceciderat. [...]

PALINXESTVS vid. PALIMPSESTVS.

PALIVRVS [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PALIV=RVS [PALIŪRUS]] i. m. [ pali/ouros2 ] Spinae et rubi genus est, inquit Plin. 24, 13. [...]

PALIVREVS [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PALIV=REVS [PALIŪREUS]] a, um. Adi. Fulgent. Mythol. 1 Paliurea prata incedente premere planta, i. spinosa.

PALLA ae. f. [ i(ma/tion gunaikei=on ] Honestae mulieris vestimentum, hoc est tunicae pallium, auctore Nonio 14, 7: [...]

PALLVLA ae. f. Dimin. Plaut. Truc. 1, 1, 32 Aut petit aurum quod conscissa pallula est.

PALLACANA ae. f. Caepae genus, nullo fere capite, radice tantum oblonga, quod subinde resecatur, vt porrum. [...]

PALLĀCE, es. siue PALLACA ae. f. [ pallakh\ ] Graecum est, et significat Concubinam. [...]

PALLADIVS [1] vid. post PALLAS.

PALLANTEVM [1] vid. post PALLAS rex Arcadiae.

PALLANTIAS [1] [ *pallantia\s2 ] Palus est in Africa, non procul ab Aris Philaenorum ad Tritonem amnem, quam etiam Tritonidem paludem appellatam inuenimus: circa hanc paludem Palladem primum apparuisse ferunt, vnde ex ea natam nonnulli putauerunt Plin. 5, 4.

PALLANTIAS [2], adis. s. PALLANTIS idis. f. Pallantis gigantis filia, Aurora. [...]

PALLAS [1] antis. m. Claudii libertus, nimium potens. Vid. Tac. Ann. 12, 53, 2. Idem 14, 65, 1. Plin. Epist. 7, 29.

PALLAS [2] antis. m. [ *pa/llas2 ] Rex Arcadiae, proauus Euandri, qui ab eo vrbem suam ad Tiberim conditam Pallanteum appellauit. [...]

PALLANTEVM [2] i. n. Vrbis nomen antiquorum Arcadum, Euandri sociorum, de quo Virg. Aen. 8. 54 [...]

PALLAS [3] adis. f. [ *pa/llas2 ] Iouis filia sine matre, Minerua Latinis proprio nomine dicta. [...]



page 663, image: s0663

PALLADIVS [2] a, um. Adi. [ *palla/dios2 ] Quod est Palladis. [...]

PALLADIVM i. n. [ *palla/dion ] Forma Diminutiua, quasi paruula Pallas, fuit in vrbe Troiana antiquissimum Palladis simulacrum, mouens oculos, atque hastam, quam manu gestabat, vt scribit Seruius ad Aen. 2, 166. [...]

PALLENE es. f. [ *pallh/nh ] Regio est in litoribus Macedoniae. [...]

PALLENAEVS a, um. Adi. [ *pallhnai=os2 ] Triumphi Pallenaei, Apollinis contra Gigantes in Agris Phlegraeis Stat. Silu. 4, 2, 56.

PALLENENSIS Isthmus, Macedoniae regio, in qua est Cassandria colonia Plin. 4, 10.

PALLEO [1] vid. PALLOR.

PALLIYM i. n. [ i(ma/tion, tribw/nion ] Dictum putatur, quod palam sit et foris: sub eo enim Tunica sumebatur, longe lateque diffusum, et viris, mulieribusque conueniens. [...]



page 664, image: s0664

PALLIOLVM i. n. Dimin. [ i(mati/dion ] Cic. Tusc. 3, 56 c. 23 [...]

PALLIOLĀTIM Adu. [ tribwnido\n ] Plaut. Pseud. 5, 1, 29 Sed palliolatim amictus sic incessi ludibundus, i. Pallio indutus.

PALLIOLĀTVS a, um. Adi. [ tribwnidwto\s2 ] Pallio indutus. Suet. de Claud. c. 2 Palliolatus nouo modo praesedit. Martial. 9, 34 Hanc volo quae facilis, quae palliolata vagatur.

PALLIĀTVS a, um. Adi. [ tribwnofo/ros2 ] Idem. [...]

PALLIO āre. [ kalu/ptw ] vsurpauit, si verum est, quod negat Index Floridi, Apuleius, pro Tegere et celare: Nec palliari, inquit, tam aperta res potest.

PALLIOLO āre. Idem. Caecil. apud Non. 2, 624. Sed Mercer. aliter.

PALLIASTRVM i. n. [ tribwni/dion ] Rude ac vile pallium. Apul. Met. 1 p. 104 Ecce Socratem contubernalem meum conspicio: sedebat scissili palliastro semiamictus. Vid. Ferrar. de Re Vest. 2, 4, 14.

PALLOR [1], ōris. m. [ w)xra\s2, w)xri/asis2 ] Color aegrotorum, fame confectorum, metuentium, e sanguinis vel absentia, vel paucitate vel corruptione. [...]

PALLOR [2] Deus ita dictus, a Tullo Hostilio templo donatus. Liu. 1, 7. conf. Lactant. 1, 20. et Dempster in Rosin. Ant. p. 72.

PALLIDVS a, um. Adi. [ w)xri/as2, w)xro\s2 ] Pallidus color Plin. 10, 33. [...]

PALLIDVLVS a, um. Adi. Dimin. [ u(po/xroos2 ] Catull. ad Ortalum 63 (66) 6 Pallidulum manans alluit vnda pedem.

PALLEO [2] ui, źre. [ w)xria/w ] Pallidum esse. [...]



page 665, image: s0665

PALLENS entis. Partic. [ w)xriw=n ] Animae pallentes Virg. Aen. 4, 243. [...]

PALLESCO ere. [ w)xriw=mai ] Pallidum fieri. [...]

PALLESCENS entis. Partic. Plin. 9, 17 de mullo, Rubentium squamarum multiplici mutatione pallescentem.

PALMA ae. f. [ qe/nar ] Planum illud et ex parte concauum manus, quod in digitos desinens decore patet: vt ait Sipontinus. [...]



page 666, image: s0666

PALMVLA ae. f. Dimin. [ karuwto\s2, ba/lanos2, yh\n, foi=nic ] Caryotae dicuntur, siue Dactyli. [...]

PALMVLĀRIS e. Adi. Martian. Capell. 2 Frictuque palmulari madida detergit ora: i. palmulae s. manus.

PALMENSIS ager, in Piceno memoratur Plin. 3, 13 s. 18.

PALMESIA s. PALMENSIA ōrum. n. Pl. Vina, quae a palma sunt enata Plin. 14, 6. Vid. Harduin.

PALMŹTVM i. n. [ foinikw\n ] Locus palmis consitus, et in quo frequentes sunt palmae. [...]

PALMEVS a, um. Adi. [ foinikino\s2 ] Quod est ex palma arbore. [...]

PALMĪCEVS a, um. Adi. Sporta palmicea Sulp. Seuer. Dial. 1, 5 et 7. i. Ex palmarum foliis texta. conf. Hieron. in Vita Paulli sub fin.

PALMŌSVS a, um. Adi. [ foinikw/dhs2 ] Palmis abundans: Virg. Aen. 3, 507 Teque datis linquo ventis palmosa Selinis.

PALMATVS a, um. Adi. Palmis ornatus. [...]

PALMĀRIS [1] e. Adi. [ nikhmatiko\s2 ] Palmaris Dea Apul. Met. 2 p. 116, 1 [...]

PALMARIVS a, um. Adi. [ nikhtiko\s2 ] Quod est palma dignum. [...]



page 667, image: s0667

PALMARIA ae. f. [ *palmhri/a ] Insula vltra Tiberina ostia in mari Tyrrheno. Varro de R. R. 3, 5 Hoc ita sieri apparet in insulis propinquis Pontiis, Palmariae et Pandatariae.

PALMIFER era, erum. Adi. [ foinikofo/ros2 ] Arabes palmiferi Ouid. Met. 10, 478. Idume palmifera Sil. 3, 600. Pharos palmifera Ouid. Amor. 2, 13, 8.

PALMIGER era, erum. Adi. Idem. Nemea muliebri specie picta, palmigera Plin. 35, 4 s. 10.

PALMIPES [1] edis. o. [ stegano/pous2 ] Planos et ad palmae similitudinem habens pedes: vnde Anseres et omnes fere aquaticae aues, Palmipedes dicuntur. [...]

PALMATIAS ae. m. Motus quo terra quatitur. Apul. de Mundo p. 65 Palmatiae appellantur quorum pauitatione illa, quae trepidant, sine inclinationis periculo nutant. Nempe pa/llein vibrare est.

PALMES itis. m. [ klh=ma, o)rxo\s2 ] Vitis proprie est, quod in arbore surculus: nempe Lignum illud, quod ex ipsa stirpe quotannis emergit, et gemmas producit, quae deinde in virgulas abeunt, et palmae cuiusdam digitos faciunt. [...]

PALMO āre. [ e)pide/w ] Materias alligare: verbum a Palmitibus ductum. [...]

PALMĀTVS a, um. Adi. Palmatus sanguine paries Quinct. Decl. 1 p. 30.

PALMVS i. m. [ spiqamh\ ] Mensurae genus. [...]

PALMĀRIS [2] c. Adi. [ spiqamiai=os2 ] Idem. [...]

PALMIPEDĀLIS e. Adi. [ spiqamopodai=os2 ] Mensura vnius pedis et palmi. [...]

PALMIPES [2] edis. c. Idem. [...]

PALMIPRIMVS a, um. Adi. Palmiprimum vinum quid sit, docet Plin. 14, 16 s. 19 Sic fit et Sycites ex sico, quem alii palmiprimum, alii catorchiten vocant.

PALMYRA ae. f. [ *pa/lmura ] Syriae vrbs inter Romanorum ditionem sita, et Parthorum, vt est auctor Ptolemaeus 5, 15. Add. Plin. 5, 25. Hinc

PALMYRENVS a, um. Adi. Palmyrenae solitudines, vsque ad Petram vrbem et regionem Arabiae Felicis appellatae pertinent; sunt autem ad Hierapolin Plin. 5, 25 et 26.

PALO [1] āre; siue PALOR, āri. vid. PALVS.

PALPEBRAE ārum. f. Pl. [ ble/fara ] Asperae palpebrae Scribon. 28. [...]



page 668, image: s0668

PALPEBRVM i. n. Idem. Testatur Nonius 3, 164 Palpebrum suo tempore vsitatius suisse quam palpebrae. Sic etiam Cael. Aurel. Chron. 2, 1, 4 Superius palpebrum et inferius, et palpebrorum.

PALPEBRALIS e. Adi. Setae palpebrales Prudent. Hamartig. 872.

PALPEBRARIS e. Adi. Cael. Aurel. Tard. 4, 2, 17 Palpebraria collyria.

PALPEBRO āre. Cael. Aur. Acut. 2, 10, 70 est mouere palpebras.

PALPEBRATIO ōnis. f. Cael. Aur. Tard. 1, 5, 148. Id. Acut. 1, 3.

PALPITO [1] vid. PALPO.

PALPO [1] āre. [ yhlafa/w, qwpeu/w, meili/ssw ] et PALPOR, āri. Dep. Leniter, blande, et quasi tentando tangere. [...]

PALPANS antis. Part. Ammian. 14, 11 Eum blandius palpantes.

PALPABILIS e. Adi. Tenebrae crassitudine palpabiles Orosius 1.

PALPĀMEN inis. n. Prudent. Hamartig. 303 Palpamen tenerum blandis e fotibus ambit.

PALPAMENTVM i. n. Ammian. 27, 12 Aptus ad muliebria palpamenta.

PALPĀTOR, ōris. m. [ qwpeuth\s2 ] Plaut. Rud. 1, 2, 37 Ecquem tu hic hominem crispum, incanum videris, malum, periurum, palpatorem?

PALPATIO ōnis. f. [ qwpei/a ] Plaut. Men. 4, 2, 43 Aufer hinc palpationes.

PALPO [2] ōnis. m. Adulator. [...]

PALPVM i. n. vel PALPVS, i. m. [ qw/peuma ] Blanditiae dicuntur. [...]

PALPITO [2] āre. [ spai/rw, a)spai/rw ] Leuiter ac frequenter moueri. [...]

PALPITATIO ōnis. f. [ a)/sparsis2 ] Proprie Cordis est, et deinde partium singularum frequens et continuus motus. [...]

PALPITĀTVS ūs. m. Plin. 9, 30 s. 48 Ne palpitatu eiiciatur, lapillus a concha.

PALVDA ae. f. Sic dicta Pallas, a Paludamentis; quae sunt insignia et ornamenta militaria. [...]

PALVDAMENTVM i. n. [ xlamu\s2, e)festri\s2, foiniki\s2 ] Paludamenta Insignia et ornamenta militaria, (praecipue tamen Imperatorum ). [...]

PALVDĀTVS a, um. Adi. [ xlamudwto\s2 ] Paludamento indutus. [...]



page 669, image: s0669

PALVDATVS Cognomen ab ornamento militari. Numus est, cuius inscriptio, MVN. TVR. L. CAEL. AQVIN. M. CEL. PALVD. II. VIR. Vaillant. Numism. 1 p. 84.

PALVMBES is. c. [ fa/ssa ] Siluestris columba, in arboribus sepibusque nidisicans. [...]

PALVMBVS i. m. et PALVMBA, ae. f. Masculus palumbus Scribon. 16. [...]

PALVMBĪNVS a, um. Adi. [ fassino\s2 ] Quod ex palumbe est. vt, Palumbina caro Plin. 30, 12.

PALVMBVLVS i. m. Dimin. Apul. Met. 8 et 10 p. 213.

PALVS ūdis. f. [ e(/los2 ] Locus aquosus, vel Aqua non fluens, neque perpetua. [...]

PALVDŌSVS a, um. Adi. [ e(lw/dhs2 ] Humus Ouid. Met. 15, 268. Nilus Stat. Silu. 3, 2, 108. Rauennae Sil. 8, 602.

PALVSTER tris, et tre. Adi. [ e(/leios2 ] Quod est ex Palude. [...]

PALVDESTRIS e. Idem. Cassiod. Var. 2, 32.

PALVDICOLA ae. c. Paludicolae Sicambri Sidon. Apollinar. Epist. 4, 1.

PALVDIFER era, erum. Adi. [ e(lofo/ros2 ] Vt, Aquae paludiferae Auctor Philomelae v. 44.

PALVDIVAGVS a, um. Adi. Auien. Descript. Orbis v. 312 Moesta paludiuagos Germania fleuit alumnos.

PĀLVS i. m. [ pa/ssalos2, sko/loy, sfhki/skos2 ] Dicitur Lignum acutum, quod solet in terram desigi, v. g. in vineis pedandis, in claudendis hortis, et similibus. [...]



page 670, image: s0670

PĀLVM i. n. Ex Varrone refert Nonius 3, 171.

PAXILLVS [1] i. m. Dimin. e Palo. Varr. Bimargo, Vt nouum cribrum nouo paxillo pendeat. Non. 2, 649. Vid. infra suo loco.

PALARIA [2] ium vel orum. n. Charisius 1 Neutra semper pluralia, haec arma, haec palaria, quum milites ad palos exercentur. Vid. PALVS, i. n. 3.

PALĀRIS e. Adi. Silua palaris, In qua caeduntur pali et pedamenta. [...]

PALATIO ōnis. f. Palorum confixio et adactio. Vitruu. 2, 9 In palustribus locis infra fundamenta aedisiciorum palationibus crebre fixa alnus permanet immortalis, et ad aeternitatem.

PALO [2] āre. [ pattaleu/w ] Palis et pedamentis fulcire et munire. [...]

PALOR āri. Dep. [ perife/romai ] Passim vagari: sicuti faciunt qui, dum quaerunt fructus siluestres, vagantur lento gradu, dispersique. [...]

PALANS [2] antis. Part. [ perifero/menos2 ] Stat. Theb. 11, 21 [...]

PALĀTVS a, um. [ diesparme/nos2 ] Dispersus. Liu. 23, 40 Alius exercitus primo per agros siluasque fuga palatus: dein, etc. Idem 3, 5 In quos palatos praedam agentes Posthumius, etc. Id. 8, 24. et 35, 51.

PALABVNDVS a, um. Cyprian. Epist. 42, 4. et Tert. Apol. c. 21.

PALITOR āri. Dep. Errare. Plaut. Bacch. 5, 2, 5 Oues eunt a pecu palitantes.

PAXILLVS [2] Vide ordinem Alphabeticum.

PAM

PAMMACHVM quod nos Pancratium vocamus, contendit Hercules cum Achareo Hyg. f. 273. Hinc

PAMMACHARII Pancratiastae apud vet. interpr. Perieges. laudante Munkero ad Hyg. l. c.

PAMPHAGI orum. m. [ pamfa/goi ] Aethiopiae populi, quibuslibet rebus vescentes, quorum meminit Plin. 6, 30. [...]

PAMPHYLIA [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PAMPHY=LIA [PAMPHŪLIA]] ae. f. [ *pamfuli/a ] Regio Asiae minoris. [...]

PAMPHYLIVS a, um. Adi. [ *pamfu/lios2 ] Qui est ex Pamphylia. [...]

PAMPILLVM i. n. Currus genus delicati volunt esse. [...]

PAMPINVS i. m. Interdum Fem. [ klh=ma, oi)nari\s2 ] Folia et rami teneri, e sarmento vitis enati. [...]



page 671, image: s0671

PAMPINO āre. [ oi)nari/zw ] Pampinos decerpere, vel, vt ait Varro de R. R. 1, 30, 2 [...]

PAMPINĀTVS a, um. Partic. [ klhmatoeidh\s2 ] Ad similitudinem Pampini, i. clauiculae s. capreoli flexus in helicem, vel alioquin siguram habens pampini. [...]

PAMPINATIO ōnis. f. [ oi)narismo\s2 ] Columel. 4, 6 Optimum est ab initio sic formare, vt frequenti pampinatione superuacua detrahantur. Add. ib. c. 14 etc.

PAMPINĀTOR, ōris. m. [ oi)naristh\s2 ] Columel. 4, 27, 5 Idque faciet variis de causis pampinator industrius. it. 4, 10, 2. 5, 5, 13.

PAMPINARIVS a, um. Adi. [ oi)nariko\s2 ] Plin. 17, 22 [...]

PAMPINEVS a, um. Aliud Adi. [ oi)narino\s2 ] Idem. [...]

PAMPINŌSVS a, um. similiter Adi. [ oi)narw/dhs2 ] Quod pampinis abundat. [...]

PAMPINACEVS a, um. Aliud item Adi. [...]

PAN

PAN Pānos, vel Panis. m. [ *pa\n ] Deus Arcadibus praeter caeteros cultus, praeses ouium et equorum: inde eius religionem Euander in Italiam traduxit. [...]

PĀNICVS a, um. Adi. vt, Terror Panicus, Quem Pan immittit: qui iratus dicebatur suhitos, et quorum causa ignorabatur, timores immittere. [...]



page 672, image: s0672

PANISCI [1] ōrum. m. Dii Siluestres; quasi Panes parui. [...]

PANACES is. n. vel PANAX, acis. m. [ pa/nakes2 ] Herba, cuius succus opopanax vocatur: [ a)po\ tou= pa/nta a)kei=n, hoc est a sanandis omnibus morbis. [...]

PANACŹA ae. f. [ pana/keia ] Idem. [...]

PANACOS Ceras, herba Paeonia Apul. de Herb. c. 64.

PANAETIVS i. m. [ *panai/tios2 ] prima corr. Rhodius, Stoicus philosophus, praeceptor Scipionis Africani, scripsit de Officiis, vnde Cicero bonam partem suos libros est mutuatus. [...]

PANAETOLIVM i. n. [ *panaitw/lion ] Vniuersae Aetoliae concilium. Liu. 31, 28 Concilium Aetolorum statuta die, quod Panaetolium vocant, futurum erat. Idem 35, 32.

PANAETOLICVS a, um. Adi. [ *panaitwliko\s2 ] Liu. 31, 32 extr. Quum legib. cautum esset, ne de pace belloue, nisi in Panaetolico, et Pylaico concilio ageretur.

PANAEVS Pictor Phidiae frater, pinxit praelium Atheniensium apud Marathona factum Plin. 35, 8. Induxit et Mineruae tectorium lacte et croco subactum Idem 36, 23.

PANARETVS i. m. panareto\s2 ] dici potest, Omnium virtutum continens: [ pa\n enim totum significat, a)reth\ virtus. Martial. 6, 89 Arguto madidus pollice panaretus.

PANARIVM [1] vid. PANIS.

PANATHENAEA ōrum. n. Pl. [ *panaqh/naia ] Quinquennalia Mineruae festa, seu ludi ac celebritates, quae quinto quoque anno in Palladis honorem Athenis siebant: vnde apud Cic. in Orat. 38. [...]

PANATHENAICON i. n. [ panaqhnai+ko\s2 ] Vnguenti genus, quod (vt Plin. 13, 1 inquit ) Athenae perseueranter obtinuere.

PANAX vid. PANACES.

PANCARPIAE ārum. f. Pl. dicuntur Coronae ex vario genere florum factae Fest. et Tertull. adu. Valent. c. 12.

PANCARPINEVS a, um. Adi. apud Varronem esse dicitur.

PANCARPON i. n. [ pa/nkarpon ] Spectaculi genus est, quasi Omnium arborum fructibus concinnata silua, apud Imperatorem in Nouel. [...]

PANCHĀIA ae. f. [ *panxai/+a ] Regio Arabiae, tota arenosa, in qua arbores sponte natae tus emittunt. [...]

PANCHAEVS a, um. Adi. [ *panxai=os2 ] Arx Valer. Argon. 1, 575. [...]

PANCHĀICVS a, um. Aliud Adi. [ *panxai+ko\s2 ] Tellus Ouid. Met. 10, 309.

PANCHRESTVM i. n. [ pa/nxrhston ] Medicamentum nobile, quod Latine dici potest Omnibus conducibile, vel omnibus affectibus vtile. [...]

PANCHRESTARIVS i. m. Artifex operis dulciarii. Arnob. 2 p. 70. Vid. Elmenhorst. et Turneb. Aduers. 13, 14. et Salmas. in Lamprid. Heliog. c. 32.

PANCHRŌMOS i. m. [ pa/gxrwmos2 ] Herba Verbenacae Apul. de Herb. c. 3.

PANCHRVS i. m. Gemma varii coloris Plin. 37, 10.

PANCHRYSOS i com. Totus aureus. Plin. 5, 29 Berenice (vrbs Aegypti ) Panchrysos cognominata est.

PANCRATION quidam PANCRATIVM, Herba apud Galen. 8. de Simplic. Medic. facultatibus 32. Vid. et Dioscor. 2, 168. Pro cichoreo Plin. 20, 8. Pro scilla Plin. 27, 12. et Apul. de Herb. c. 42.

PANCRATIVM i. n. [ pagkra/tion ] quasi omnium virium pugna, neruorum omnium contentio, Ludus gymnicus, luctam et pugilatum complexus: quod Graecis (res enim Graeca est) Auctoribus consicit luculenter Pet. Faber Agonist. 1, 9. [...]



page 673, image: s0673

PANCRATIARII [ pagkratia/rioi ] Gloss. Lat. Gr.

PANCRATIASTES ae. m. [ pagkratiasth\s2 ] Qui hoc ludo vtitur, certator et victor adeo pancratii. [...]

PANCRATIAS ae. Idem. Certe Gell. 13, 27 Athletarum, qui Pancratiae vocantur, tuetur Gronouius, et ex hoc ipso loco hanc formam nominis probari, contendit.

PANCRATICE Adu. [ pagkratiastikw=s2 ] i. Robuste: vnde Pancratice valere, i. Robustum esse, vt solent, qui pancratio exercentur. [...]

PANCROS Gemma, vid. PANCHRVS.

PANDA seu PANTICA, Dea a Romanis summa in veneratione habita est, sic dicta, quod pandat, id est aperiat viam. [...]

PANDANA Porta Romae, quae antea Saturnia dicebatur, ita dicta a verbo Pando, quod semper pateret ad res, quae in vrbem ferebantur. [...]

PANDATORIA ae. f. [ *pandatwri/a ] Insula in mari Tyrrheno Ptolem. 3, 1. conf. Solin. c. 9. et Plin. 3, 6. Pantadataria vocatur Sueton. Tib. c. 53. et Calig. c. 15.

PANDECTES et Pl. PANDECTAE, ārum. c. pande/ktai ] dicuntur Volumina nihil non continentia, et ex quibus possis, quod velis, velut e cornucopiae depromere: vt Pandectae legum, quae omne ius complectuntur, a [ pa=n omne, et de/xomai capio, suscipio. [...]

PANDECTER źris. m. [ pandekth\r ] Qui omnia continet. Ita liber 4 Apicii inscribitur.

PANDEMOS i. m. Luis species appellatur apud Ammian. 19, 4 a [ pa/ndhmos2, i. Per vniuersum populum grassans. Talis est etiam illa Venus Pandemos Graecorum.

PANDIA ae. f. Gemma varios colores exhibens Cassiodor. Epist. 5, 34.

PANDICVLĀRIS e. Adi. Pandicularis dies, idem et Communicarius, in quo omnibus diis communiter sacrificabatur, Paullus Festi. Mirum est, nisi aliquid monstri hic latet.

PANDICVLOR āri. Dep. [ skordinw=mai ] Pandiculari dicuntur, inquit Festus, Qui toto corpore oscitantes extenduntur, eo quod pandi siunt. Plaut. Men. 5, 2, 30 Vt pandiculans oscitatur.

PANDICVLATIO ōnis. f. [ skordinasmo\s2 ] Oscitatio, vel potius corporis inter oscitandum extensio. Fest.

PANDĪON onis. m. [ *pandi/wn ] Erichthei Athenarum regis filius, cui successit in regno. [...]

PANDIONIVS a, um. Adi. [ *pandio/nios2 ] Idem quod Atticus. Claud. de Rapt. Proserp. 2, 19 Et Pandionias, quae cuspide protegit arces. de Pallade.

PANDO [1] āre. [ kurto/w ] significat Incuruari, oneri cedere. [...]

PANDATVS a, um. Partic. Apes sarcina pandatae Plin. 11, 10.

PANDATIO ōnis. f. [ a)nape/tasis2 ] Vitruu. 7, 1 Contignationes pandationibus sidentes mouendo se faciunt vitia pauimentis.

PANDVS a, um. Adi. [ kurto\s2 ] Incuruus. [...]

PANDO [2] pandi, passum et pansum, ere. [ peta/nnumi ] significat Aperire et patefacere, it. explicare. [...]



page 674, image: s0674

PANDENS entis. Partic. [ peta/zwn ] Guttura tria pandens Cerberus Virg. Aen. 6, 420. Idem 8, 712 Nilus pandens sinus. Pandentes carbasa nautae Lucan. 2, 697.

PASSVS [1] a, um. Aliud Partic. [ pepetasme/nos2 ] Apertus, extensus. [...]

PANSVS a, um. Idem quod Passus. Pansis in altum brachiis Prudent. Cathem. 12, 170. Bonos auctores dixisse pansus pro passus, negat Burm. ad Nemes. Cyneg. 142.

PASSIM [1], PASSVM, PASSVS ūs, etiam a PANDO deriuantur: sed vide ss. ll.

PASSO āre. Theod. Priscian. 1, 34 Quibus vngues passauerint.

PASSARIVS a, um. Idem quod Passus. Ficus passariae Capitol. in Albino c. 11.

PASSIVVS a, um. Adi. Vulgaris, promiscuus. [...]

PASSIVE Adu. Crines per colla passiue dispersi Apul. Met. 11. Vid. Elmenh. Emend. ad p. 258. Add. Tertull. adu. Psych. c. 2.

PASSIVITVS Adu. Tertull. de Pallio c. 3.

PASSIVITAS ātis. f. Vagatio. Turbulentia et passiuitas Tertull. adu. Hermog. c. 41. Passiuitas luxuriae Idem Apol. c. 9. Sic saepius alibi. Add. Saluian. l. 7 p. 237.

PANDOCHĪVM i. n. Hospitium, diuersorium, stabulum, caupona, [ pandoxei=on. Vnde et Caupo ipse, Pandocheus dicitur.

PANDORA ae. f. [ *pandw/ra ] Mulier formosissima, et gratiosissima, cui singuli dei sua dona dederunt, scilicet Pallas sapientiam, Venus decorem, Apollo musicam, Mercurius eloquentiam. [...]

PANDOSIA ae. f. [ *pandosi/a ] Plin. 3, 1 [...]

PANDROSOS i. f. [ *pa/ndrosos2 ] Filia Cecropis Atheniensium regis, soror Aglauri et Herses, de quibus Ouid. Met. 2, 737 [...]

PANDVRA [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PANDV=RA [PANDŪRA]] ae. f. vel PANDVRIVS, aut PANDORIVS, aut PANDORIVM denique Isidoro 2, 20 [...]

PANDVRIZARE quo vsus Lamprid. Heliogab. c. 32.

PANEGYRIS is. f. [ panh/guris2 ] Sollemnis conuentus et publicus, seu celebritas, quales quinto quoque anno Athenis celebrari solitos


page 675, image: s0675

scribit Herod. 6. [...]

PANEGYRICVS a, um. Adi. [ panhguriko\s2 ] Orationis Epitheton, quatenus in Panegyri habetur, aut illi apta est. [...]

PANEGYRISTA ae. m. Auctor sermonis panegyrici, apud Sidon. Epist. 4, 1.

PANEROS i. m. [ pane/rws2 ] Gemma est, alio nomine Pansebastos appellata, quae foecunditatem creditur afferre Plin. 37, 10. vid. PANSEBASTOS.

PANGAEVS [1] i. m. [ *paggai=os2 ] Thraciae promontorium magnam atque excelsum, Macedoniae iunctum, in quo, vt scribit Herod. lib. 7 aurea sunt et argentea metalla. [...]

PANGAEVS [2] a, um. Adi. [ *paggai=os2 ] Arua Pangaea. Flumina Ouid. Fast. 3, 739.

PANGO pepigi, pegi et panxi, pactum, (forte etiam panctum) ere. phgnu/w, ph/gnumi ] ex antiquo PAGO, de quo s. l. vt nempe Graeci quoque [ ph/gnumi thema esse [ pa/gw, Aoristus secundus indicat; vt Plango ex Plago esse, Plaga docet. [...]

PACTVS [3] a, um. Partic. Litoribus nostris ancora pacta tua est Ouid. Her. 2, 4. aliam notionem, vid. sub PACISCOR.

PACTILIS [2] e. Adi. [ phkto\s2 ] Iunctus. Pactilis corona Plin. 21, 3.

PAGES [2] is. f. Compactio. vnde Compages. Vid. Non. 1, 137.

PAGMENTVM [2] i. n. Laudatur ex Vitruu. 4, 6 [...]

PANCTIO ōnis. f. Pallad. Oct. t. 3 Vitium fertilitatem prouidebimus panctioni.

PAGINA [2] quasi Pangina, a pangendo. Vid. suo loco.

PANGONIVS i. m. Gemma non longior digito: ne crystallus videatur, numero plurium angulorum cauetur Plin. 37, 10.

PANICVLA [1] vid. PANVS.

PANICVM i. n. [ e)/lumon ] Genus frugis. [...]

PANION i. n. Herba, al. satyrion. Apul. de Herb. c. 15.

PANIS is. m. [ a)/rtos2, pu/rna, pu/rnos2 ] Massa farinacea sicco calore cocta. [...]



page 676, image: s0676

PANICELLVS i. m. Dimin. Plin. Valer. 1, 6 Panicellus debuccellatus.

PANICEVS a, um. Adi. Plaut. Capt. 1, 2, 59 Milites paniceos, pistorienses, placentinos, iocose dicit et ludit parasitice.

PANOSVS a, um. Adi. Pani similis alendi facultate: Cibus magis panosus C. Aurel. Tard. 2, 14.

PANICOCTARIVS a, um. Adi. Panicoctaria mulier Chrysolog. Serm. 99. Vid. Meurs. p. 2. Crit. Exercit. 2, 32.

PANIFEX icis. et PANIFICVS, i. m. a)rtopoio\s2 ] Qui panes facit. Panifex et Panificus Gloss. Gr. Lat [ a)rtopoio\s2 et Onomast. vet. Panificus est etiam Vulg. 1 Sam. 8, 13.

PANIFICIVM i. n. popanei=on Gloss. Lat. Gr.] A pane faciendo. [...]

PANARIVM [2] i. n. [ ka/rdopos2, qu/lakos2 ] Panis receptaculum. [...]

PANARIOLVM i. n. Dimin. [ qula/kion ] Vasculum vimineum, in quo seruatur panis. Martial. 5, 50 Cum panariolis tribus redisti.

PANARIVS i. m. [ a)rtopw/lhs2 ] Vet. Gloss.

PANARICIVM i. n. Apul. de Herb. c. 42 Scyllae radix pisata cum aceto et pane imposita Panaricium sanat. Humelbergius Paronychia e quo nomine Graeco Panaricium recentioris aeui corruptum putat.

PANISCI [2] Dimin. a PAN. v. v.

PANISSA ae. c. Flumen in Thracia, non procul ab Apollonia Plin. 4, 11.

PANNEVS, PANNICVLARIA vid. PANNVS.



page 677, image: s0677

PANNONIA ae. f. [ *pannoni/a ] Regio ingens, quae Hungariae hodiernae vtcunque respondet. Pannonia prouincia facta Paterc. 2, 39, 3. Domanda Pannonia Ouid. Trist. 2, 225.

PANNONIVS i. m. Idem. Armiferi Pannonii Auson. Epigr. 3, 4. Conf. Ouid. ad Liu. v. 390. Fallax Tibull. 4, 1, 109. Ferox Stat. Silu. 1, 4, 78.

PANNONICVS a, um. Adi. [ *panno/nios2 ] Suet. in Aug. c. 20 [...]

PANNONIS idis. f. Lucan. 6, 220 Pannonis vrsa.

PANNICVLA vid. Panicula, in PANVS.

PANNVS i. m. [ u(/fasma, li/ton ] Textum illud, quo vestimur. [...]

PANNVLVS i. m. Dimin. Semel obsoleti coloris tunica non ante deponitur, aut mutatur, quam diuturna carie in pannulos defluxerit defrustata Ammian. 31, 3 de Hunnis. [...]

PANNICVLVS i. m. Dimin. [ u(fasma/tion ] Iuuen. Sat. 6, 259 [...]

PANNICVLARIA [ pannikoula/ria ] Interdum absolute ponitur, intellecto res, interdum Neutro Plurali, vt bona intelligantur. [...]

PANNEVS a, um. Adi. [ u(fasmatino\s2 ] Quod est ex panno. Vnde Panneae vestes dicuntur, sicut Laneae et bombycinae. Onomast. Panneus [ r(a/kinos2.

PANNŌSVS a, um. Aliud Adi. [ r(akw/dhs2 ] Qui sordida veste, crasso laceroue panno, vilique opertus est. nec hoc nisi de paupere dicitur. [...]

PANNOSITAS ātis. f. Cael. Aurel. Ac. 1, 11 Cutis veluti ruginosa, vel sulcata pannositas.

PANNVCIVS, vel PANNVCEVS a, um. Adi. [ r(akw/dhs2 ] Idem quod Pannosus. [...]

PANNVLEIVM vid. PANVELVM s. PANVCLVM, in PANVS.

PANNYCHISMVS i. m. pannuxismo\s2 ] In Glossis redditur pervigilium. Arnob. 5 p. 173 Quibus mysteriis peruigilia consecrata sunt et pannychismi graues. [ *pannu/xion Aduerbium, significat tota nocte.

PANOMPHAEVS i. m. Iouis epitheton, quia ab omni lingua colitur, pa=n et o)mfh\ vox: vel quod omnium voces audiat. Ouid. Met. 11, 198 Ara Panomphaeo vetus est sacrata Tonanti, de vicinia Troiae loquitur.

PANOPE [1] es. f. [ *panoph\ ] Vrbs Phocidis, vocata sic a Panopeo Phoci filio: Stephanus. Strab. lib. 9 Panopeus dicitur. Ouid. Met. 3, 19 Iam vada Cephesi, Panopesque euaserat arua.

PANOPE [2] es. f. Nympha marina, a perspicuitate visus nomen sumens, pa=n omne, [ o)/ptw, video. Vna ex Nereidibus. Vid. Ouid. ad Liu. v. 435. et Virg. Aen. 5, 825.

PANOPŹA ae. f. [ *pano/peia ] Eadem quae et Panope. Virg. Georg. 1, 437 Glauco et Panopeae, et Inoo Melicertae. Idem Aen. 5, 240 Nereidum Phorcique chorus, Panopeaque virgo.

PANOPOLIS is. f. Oppidum Asiae, non procul a Ptolemaide Plin. 5, 10.

PANOPOLITES ae. f. Aegypti praefectura, quam illi Nomum vocant, est. Plin. 5, 9.

PANORMVS, et PANORMVM, et PANORMIVM [ *pa/normos2 ] Ciuitas Siciliae: dicta a nauium applicatione, quae vndique illuc conueniunt. [...]

PANOTII orum. m. Populi sunt Scythiae, immani auricularum


page 678, image: s0678

patularum prolixitate totum corpus tegentes: sic dicti, quasi toti auriti. [...]

PANSAE [ *pa/nsai ] Dicti sunt, Quibus lati ac pansi sunt pedes: sicut Plancii, quibus plani sunt pedes. [...]

PANSEBASTVS i. m. [ panse/bastos2 ] Gemma, quae afferre fecunditatem existimatur. ita dicta, quasi prorsus augusta et veneranda: alias Paneros dicitur Plin. 37, 10.

PANTAGATHVS i. m. [ panta/gaqos2 ] i. Vsquequaque bonus. [...]

PANTAGIAS, vel PANTAGIES ae. m. [ *pantagi/as2 ] Fluvius Siciliae. [...]

PANTALEON ontis. m. [ *pantale/wn ] Nomen Graecis familiare. [...]

PANTANVS Lacus in Dauniorum Italiae populorum sinibus situs Plin. 3, 12.

PANTARCES is. m. [ panta/rkhs2 ] i. Omnes iuuans. [...]

PANTHEA quasi dicas [ panqe/atos2, Omnium visu digna. [...]

PANTHEON i. n. [ *pa/nqeon ] Templum Romae, quod (vt Dion historicus refert) sic dictum fuit, quod in Martis Venerisque imaginibus, sub ipso templo constitutis, omnium deorum imagines effictae erant. [...]

PANTHER źris. m. [ panqh\r ] a quo PANTHŹRA, ae. f. Animal prorsus ferum et maculosum: cuius mas Pardus dicitur. [...]

PANTHERĪNVS a, um. Adi. [ panqhrino\s2 ] Quod ad pantheram pertinet: Pantherina pellis Plin. 35, 11. [...]

PANTHESILŹA vid. PENTHESILEA.

PANTHEVS in Inscriptionibus quibusdam est Imperator [ a)poqewqei\s2, scil. Consecratus. Vid. Reines. 1, 3. Priapi epitheton esse docet Brouckh. ad Tibul. 1, 1, 24.

PANTHOIDES is. m. [ *panqoi/+dhs2 ] Pythagoras philosophus dicitur, qui dicebat se fuisse Euphorbum Troianum Panthoi silium. [...]

PANTHVS i. m. [ *pa/nqous2 ] Nomen filii Otrei fratris Hecubae: Vir Troianus ex primoribus vrbis, vt ostendit Homer. Il. 3. [...]

PANTICAPAEVM i. n. [ *pantika/paion ] Vrbs maxima ad Bosporum Cimmerium, caeterarum metropolis, condita ab Aeetae filio, cui [...]



page 679, image: s0679

PANTICES um. Pl. [ kenew\n ] Frus ventris, vt ait Festus: sed quid esset Frus, nemo dixerit facile. [...]

PANTICINOR āri. Dep. Pantices implere cibis. Plauto Capt. 4, 2, 116 restituit Salmasius, vbi legitur, Nam nisi mantiscinatus probe ero, fusti pectito.

PANTOLABVS i. m. [ *pantola/bos2 ] Notissimi scurrae nomen apud Hor. Serm. 2, 1, 22. Et 1, 8, 11.

PANTOMĪMVS, i. m. et PANTOMIMA ae. f. [ panto/mimos2 ] Personarum omnium imitator effictorque, qui in scenis personas per singulorum actuum simulationes saltando ostendebat. [...]

PANTOMĪMICVS a, um. Adi. Pantomimica ornamenta Sen. Epist. 29 extr.

PANVS i. m. [ a)naqi\s2 ] Nonius 2, 623 Panus est tramae inuolucrum, quod tumet rotundumque est, quem diminutiue Panuclam vocamus. [...]

PANICVLA [2] ae. f. Dimin. [ ku/ttaros2 ] significat in arundinibus, iuglandibus, auellanis et similibus Comam illam, in qua semina dependent. [...]

PĀNICVM i. n. Leguminis genus an frumenti? a Paniculis dictum, supra suo loco dedimus.

PANVCLA, vel PANVLIA ae. f. Tramae inuolucrum, ex quo panni texuntur Isidor. 19, 29. Non. 2, 623 Panus tramae inuolucrum, quem diminutiue Panuclam vocamus.

PANVCLVM, s. PANVELVM i. n. Idem, ap. Varr. L. L. 4, 23 p. 29, 20. [...]



page 680, image: s0680

PĀPA ae. f. Orta haec appellatio videtur a voce infantum cibum petentium, cum cibum ac potionem buas ac papas vocent. [...]

PAPARIVS i. m. Fellator impudicus, ap. Sen. Contr. 2, 9 sub sin. Alii aliter legunt.

PAPAE [ papai\ ] Admirantis Interiectio: habet enim in se affectum verbi Miror. [...]

PAPAS vid. PAPPAS.

PAPĀVER eris. n. [ mh/kwn ] Herba et Flos vulgaris, cuius semini soporifera vis inest. [...]

PAPAVEREVS a, um. Adi. [ mhkw/neios2 ] Comae papauereae Ouid. Fast. 4, 438 flores papaueris.

PAPAVERĀTVS a, um. Adi. [ mhkwnwto\s2 ] Papaueratae vestes, a colore, quem papaueris genus conciliat, candido dicuntur, si audimus Hard. ad Plin. 8, 48 s. 74. Conf. PAVERATVS sub PAVIO.

PAPAVERCVLVM i. n. Herba, quae alias Leontopodion Apul. de Herb. c. 7.

PAPELLIVS Ister, Consul, quo tempore bubo infausta auis Capitolii cellam intrauit, propter quod Nonis Martiis vrbs lustrata est eo anno Plin. 10, 12.

PAPHĀGVS i. m. [ *pafa/gos2 ] Epirotes, cum circumsideret vrbem Ambraciam, venatum exiuit, et leaenae catulum nactus ab ea insecuta dilaniatus est, auctore Callimacho. [...]

PAPHĀGŹVS a, um. Adi. Ouid. in Ibin v. 502 Foeta tibi occurrat patrio popularis in aruo, Sitque Paphageae causa leaena necis. Sic edebatur; Sed Phayllum praeferunt et Phaylleae Critici.

PAPHIACVS, PAPHIVS vid. mox PAPHOS.

PAPHLAGONIA ae. f. [ *paflagoni/a ] Asiae minoris regio, a Paphlagone Phinei silio denominata, vt auctor est Stephanus.

PAPHLAGON onis. m. [ *paflagw\n ] Qui est e Paphlagonia. [...]

PAPHOS i. f. [ *pa/fos2 ] Vrbs Cypri, in qua Venus summa cum diligentia colebatur. Ex quo Hor. Carm. 1, 30, 1 eam Paphi reginam appellat. Huius meminit Plin. 2, 96. Virg. Aen. 10, 86 Celsa Paphos.

PAPHIVS a, um. Adi. [ *pa/fios2 ] Vnde ipsa Venus Paphia dicebatur, cuius templum et cultum describit Tacit. Hist. 2, 2. [...]

PĀPIA gens Romana, vnde v. g. Lex Papia Poppaea, quam tulere M. Papius et Q. Poppaeus, de qua ICti et peculiaris I. G. Heineccii liber. [...]

PĀPILIO ōnis. m. Inter Vermiculos alatos numeratur, quo nullum animal imbecillius est. [...]

PAPILIVNCVLVS i. m. Dimin. Tertull. de Anima c. 32.

PAPILLA, PAPILLATVS vid. PAPVLA.

PAPINIA gens Romana, e qua is, quem Consulem se vidisse ait Plin. 15, 14. it. Papinius Statius Poėta, cuius carmina habemus.

PAPINIĀNVS i. m. [ *papiniano\s2 ] Iurisconsultus, Seuero principi gratissimus, Scaeuolae discipulus, cui in aduocatione fisci successit. [...]



page 681, image: s0681

PAPINIANISTAE Iuris auditores, aliquando dicti a Serbidii Scaeuolae discipulo Papiniano, Iureconsultorum, quorum in pandectas relata sunt monumenta, longe principe. [...]

PAPIRIA, siue PAPISIA gens patricia Romae fuit, ex qua plures nobilissimae celebrantur familiae, diuersis cognomentis insignitae. [...]

PAPIRIANA saeuitia Liu. 10, 2 extr.

PAPPA ae. f. [ pa/ppa ] Puerorum cibus est; deductum nomen a prima voce paruorum. [...]

PAPPO, s. PAPO āre. [ pappa/zw ] Blandiusculis et puerilibus verbis patrem appellare. [...]

PAPPARIVM i. n. Quod edendum praebetur, vt, Dominicae libidini papparium facere Sen. Controu. 1, 1. Vid. Gronou. in Sen. p. 408. et Pareum Lex. Crit. p. 881.

PAPPVS i. m. [ pa/ppos2 ] Auus dicitur a Graecis traducto nomine. [...]

PAPVLA ae. f. [ yudra/kia, Gloss. Lat. Gr. [ e)ca/nqhma, fu=ma ] Pustula, tuberculum, quod ieiunae saliuae defricatione curatur. [...]

PAPILLA ae. f. Dimin. [ qhlh\ ] Mammae capitulum, vnde extrabitur lac: sic dicta, quod papulae sit similis. [...]

PAPILLATVS a, um. Adi. Fuisse colligitur ex nomine Expapillatus, adusque papillam nudatus. Plaut. in Mil. 4, 4, 44 Idem et cum nexu in humero laeuo expapillato brachio.

PAPVLO āre. Cael. Aurel. Tard. 2, 1, 34 Papulare corpus lacessendo, i. in papulas attollere possunt malagmata quaedam. conf. cundem 3, 4, 54.

PAPVS fuit cognomen Aemiliorum.

PAPYRIA gens, vid. PAPIRIA.

PAPYRVS [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PAPY=RVS [PAPŪRUS]], i. f. vel PAPYRVM i. n. [ pa/puros2 ] Fruticis genus. [...]



page 682, image: s0682

PAPYRĀCEVS [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PAPY=RA=CEVS [PAPŪRĀCEUS]] a, um. Adi. [ papurino\s2 ] Quod ex papyro factum est. Plin. 28, 11 Optime ellychnio papyraceo. Papyraceae naues Idem 6, 22 e caulibus s. caudicibus potius papyri.

PAPYRIFER era, erum. Adi. [ papurofo/ros2 ] Amnis papyrifer. Nilus Ouid. Trist. 3, 10, 27. Nilus papyrifer Idem Met. 15, 753.

PAPYRIVS [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PAPY=RIVS [PAPŪRIUS]] a, um. Idem. Auson. Epist. 7, 47 Fac campum replices Musa papyrium.

PAPYRINVS a, um. Adi. Idem. Varro apud Non. 2, 759 Stilo nostro papyrino.

PAPYRIO ōnis. m. Locus papyro abundans. Vulgata Exod. 2, 5.

PAR

PAR [1] pāris. n. [ zeu=gos2 ] Due similes et iuncti. [...]

PAR [2] paris. Adi. [ a)/rtios2, i)/sos2 ] Aequalis, Similis, Aequus: cum de numero dicitur, par est, qui per binarium accurate potest diuidi. Sic Par et Impar, contraria. [...]



page 683, image: s0683

PARILIS e. Adi. [ pa/risos2 ] Signisicat Aequale. [...]

PARILITAS ātis. f. [ to\ pa/rison ] Aequalitas. Gell. 14, 3


page 684, image: s0684

Parilitas virtutum inter se consimilium. Conf. Sidon. Epist. 4, 4. et Aggen. Goes. p. 53.

PARILITER Adu. Charis. 2 p. 191.

PARITAS ātis. f. Arnob. 2 p. 78 Aut in impari paritas aut dulcedo in amaritudine contineri nequit.

PARIO [1] āre. Soluere, Paria facere: boc est, ita rationes reddere, vt paria expensa sint acceptis: contrarium Reliquari. [...]

PARIATIO ōnis. f. Solutio, per quam paria facit debitor: cui opponitur Reliquatio. [...]

PARIATOR, ōris. m. Qui paria fecit: cui opponitur Reliquator. [...]

PARIFICO āre. Idem quod pariare, exaequare. Orient. Common. 2 p. 91 Trina potestatum conelusio parificatur. Sarisb. 3, 14 Parificare aliquem alicui.

PARA [ para\ ] Praepositio Graeca, in compositis, quorum multa etiam ad Latinos transiere vel viciniam, et similitudinem, vel vitium et transgressionem notat.

PARABASIS is. f. [ para/basis2 ] Latine Transgressio dicitur, sive Praeuaricatio. [...]

PARABOLA ae. f. [ parabolh\ ] Similitudo, [ a)po\ tou= paraba/llein: quod verbum comparare significat, quasi rerum dissimilium comparatio. [...]

PARABOLICVS a, um. Adi. Passim apud Ecclesiasticos.

PARABOLICE Adu. Sidon. Epist. 5, 17 extr.

PARABOLI [ para/boloi ] Audaciae proiectae homines Gladiatores praesertim. [...]

PARABOLANI l. 42 et 43 C. Th. it. l. 18 C. de Episcopis, Ecclesiis et Clericis sunt Clerici, qui curam aegrorum etiam cum periculo suo susciperent, sed quorum alia quoque audacia et licentia legibus laudatis reprimitur. [...]

PARACENTŹSIS is. f. Curatio, quae sit per acum, aut hamulum insixum, et sistulam, qua humor emittitur. [...]

PARACENTETERIVM i. n. [ parakenthth/rion ] Instrumentum chirurgicum perforationi idoneum, de quo Veget. Mulomed. 2, 17, 2.

PARACHARACTES ae. m. [ paraxara/kths2 ] Adulterator numorum. [...]

PARACHARAXIMVS a, um. Adi. Adulterinus, V. g. numus, a Paracharacte factus vel arrosus, etc. [...]

PARACHLAMYS y dos, f. [ paraxlamu\s2 ] Vestimenti genus esse dicitur non modo militare, sed etiam puerile. [...]

PARACLŹTVS i. m. [ para/klhtos2 ] a [ parakale/w, quod Consolor, rogo et hortor significat: item, Pro alio precator interuenio, vt advocatus aut patronus. [...]

PARACOLLETICVS a, um. Adi. [ parakollhtiko\s2 ] vt, Emplastrum paracolleticum Cels. 5, 19, 6 quod ipse ait a glutinando vocari.

PARACYNANCHE es. f. parakuna/gxh ] Tumor et rubor in faucibus. Cels. 4, 4 (al. 7) Sed [ parasuna/gxh editur.

PARADA ae. f. Nauigii tegumentum vel vmbraculum. [...]



page 685, image: s0685

PARADIASTOLE es. f. [ paradiastolh\ ] Schema est, vt ait Rutilius Lupus p. 2 Pith. quod plures aut duas res, quae videntur vnam vim habere, disiungit: et quantum distent docet, suam cuique propriam sententiam subiungendo. [...]

PARADIAZEVXIS is. f. [ paradia/zeucis2 ] Est Figura in oratione, quae fit, quoties quid per aut particulam ita disiungitur, vt tamen per et coniunctum intelligatur. Imp. in l. pen. C. De verb. sign.

PARADIGMA atis. n. [ para/deigma ] Latine Exemplam dicitur. [...]

PARADĪSVS i. m. [ para/deisos2 ] Tametsi quidam femininum esse contendant; Hortum significat apud Xenophontem, et locum ferarum septum, siue viuarium aut viridarium. [...]

PARADISIACVS a, um. Adi. Alcimus Auitus 1, 300 In paradisiaca ponuntur sede parentes. Venant. Fortun. Carm. 6, 8 Et paradisiacas spargit odore rosas.

PARADISICOLA ae. m. Prudent. Hamartig. 928 Et paradisicolae post vlcera dira beato.

PARADĪSIGENVS a, um. Adi. Theodulf. Hic Paradisigeno veniens de vertice.

PARADOXVS a, um. Adi. [ para/docos2 ] Latine Admirabilis dicitur, praeter opinionem, et inauditus. [...]

PARADROMIS idis. f. [ paradromi\s2 ] Latine Ambulatio dicitur. [...]

PARAENESIS is. f. Praeceptio vel admonitio, [ parai/nesis2. Gell. 6, 14. Per ordinem paraeneseon, hoc est praeceptionum, per triduum disputauit Vulcat. Gallic. in Auid. Cass. c. 3.

PARAENETICVS a, um. Adi. [ parainetiko\s2 ] Praeceptorius vel admonitorius, a verbo Graeco [ paraine/w, praecipio et admoneo. [...]

PARAETONIVS [1] i. m. [ *paraito/nios2 ] Cyrenaicae portus ingens, et ad quadraginta stadiorum amplitudinem expansus, Strabone auctore l. vltimo. [...]

PARAETONIVS [2] a, um. A Paraetonio. [...]

PARAGAVDAE f. [ paragw=dai ] Sunt accessio quaedam vestium, segmenta, fasciae, lora, Parthici operis, vel aurea, vel auro certe intexta, vestibus vel lineis vel subsericis addita, assuta, attexta: quae vestes inde ipsae quoque Pargaudae vel Paragaudiae dictae sunt. [...]



page 686, image: s0686

PARAGŌGE es. f. [ paragwgh\ ] Diomed. 2 p. 436 Paragoge est, cum ad vltimam simplicis dictionis clausulam aut litera iungitur aut syllaba. [...]

PARAGOGVS a, um. Adi. [ para/gwgos2 ] Charis. 3 p. 226 [...]

PARAGOGIA orum. n. Aquarum pori et meatus, dicta [ a)po\ tou= para/gein, quod est deducere. [...]

PARAGORICVS a, um. Adi. Mercabilis. Oct. Horat. 1, 8. Metuo vt recte: suspicor Paregoricus de quo s. l.

PARAGRAMMA atis. n. Sphalma in scribendo. [...]

PARAGRAPHVS i. c. Apud Isid. Orig. 1, 20 [...]

PARALIPOMENVM i. n. [ paraleipo/menon ] Derelictum, praetermissio. [...]

PARALIVS i. m. [ para/lios2 ] Tithymali tertia species est, ita dicta, quod loca maritima amet. [...]

PARALLELOGRAMMVS a, um. Adi. Parallelis constans lineis. vt, Parallelogramma mensura Frontin. de Colon. p. 336, 353 et 358.

PARALLELONEVS a, um. Adi. Terminus paralleloneus Auctor de Limit. apud Goesium p. 310.

PARALLŹLVS a, um. Adi. [ para/llhlos2 ] Quasi Alternus, mutuus, inuicem comparatus, aequaliter distans. [...]

PARALOGIA ae. f. [ paralogi/a ] Deceptio. [...]

PARALOS i. m. [ pa/ralos2 ] nomen proprium eius, cui Hegesias primam longae nauis inuentionem tribuit, referente Plin. 7, 56. [...]



page 687, image: s0687

PARALYSIS is. f. [ para/lusis2 ] Resolutio, morbi genus, de quo Celsus 5, 27 pr. At resolutio neruorum frequens vbique morbus est. Sed interdum tota corpora, interdum partes infestat. [...]

PARALYTICVS i. m. [ paralutiko\s2 ] Qui paralysi laborat. [...]

PARAMESE es. f. [ parame/sh ] Musicus sonus inter stantes Vitruu. 5, 4.

PARAMONARII l. 46 C. de Episcopis sunt Procuratores Monasteriorum. Vid. Iac. Gothofr. ad l. vn. C. Th. de Bonis clericorum.

PARANŹTE es. f. [ paranh/th ] Chorda proxima vltimae. Vid. Vitruu. 5, 4. et 6, 1.

PARASANGARIA ae. f. Angaria praeter viam publicam, i. exactio vehiculorum et boum in viis transuersis, vbi Angariae non erant. Vid. Ritter. ad l. 4 et 15 C. Th. de cursu publico. [...]

PARANITES ae. m. [ parani/ths2 ] Gemma est ex Amethystorum genere, quae in Arabiae contermino inuenitur, alio nomine Sapinos dicta Plin. 37, 9.

PARANYMPHA ae. f. Pronuba Isidor. 9, 8.

PARANYMPHVS i. m. [ para/numfos2 ] Pronubus dicitur, ab antiquis Auspex. [...]

PARAPECHY [ para/phxu ] tanquam dicas Cubitale, apud Polluc. 7, 13. vestis alba, cubitum (vnde illi nomen est) purpureum contextum habens. [...]

PARAPEGMA atis. n. [ para/phgma ] est Canon, aut organi species Astronomici. [...]

PARAPETASIA ōrum. n. Pl. Theod. Cod. 15, 1 Aedisicia, quae vulgi more parapetasia appellantur: opera attenta et appensa, quae aliis operibus s. aedisiciis adhaerent et applicata sunt, suggrundia, moeniana, [ e)cw=stai. [...]

PARAPHERNA ōrum. n. Pl. [ para/ferna ] dicuntur a Iurisconsultis, Quaecunque praeter dotem viris dantur a feminis. [...]

PARAPHERNĀLIS e. Adi. Bona paraphernalia apud ICtos.

PARAPHORON i. n. Aluminis species est, de qua Plin. 35, 15.

PARAPHRASIS is. f. [ para/frasis2 ] Eiusdem sententiae per alium sermonem expositio, et liberior interpretatio, quum quaedam mutantes, aut etiam addentes, copiosius ac dilucidius explicamus, quod ab aliis dictum est: cuiusmodi est Themistii in Aristotelem, etc. [...]

PARAPHRASTES ae. m. [ parafrasth\s2 ] Interpres, latius explicans Hieron. Praef. in Lib. Reg.

PARAPIANI Populi sunt in India, regione Capissene, non procul ab Indo fluuio Plin. 6, 23.

PARAPOTAMIA ae. f. [ *parapwtami/a ] Regio Asiae Tigri fluuio proxima, vnde et nomen accepit Plin. 6, 28.

PARAPSIS idis. f. [ pa/rapsis2 ] Quadrangulum et quadrilaterum vas; id est paribus absidis Isidor. 20, 4. quae quidem non satis intelligo. [...]

PARARENCHO onis. m. Nomen viri proprium. [...]

PARARIVS [1] i. m. [ procenhth\s2 ] Qui nominibus faciendis intervenit, conciliator intercessorque inter emtorem et venditorem. [...]

PARASANGA ae. f. [ parasa/gghs2 ] Parasangae, inquit Fest. apud Persas, viarum mensurae sunt. [...]



page 688, image: s0688

PARASCŹVE es. f. [ paraskeuh\ ] Apparatus, vnde et dies, quo Dominus noster Iesus Christus, pro humani generis salute cruci affixus fuit, parasceue dicitur: quoniam in eo Iudaei sibi necessaria ad victum sequentis diei praeparabant, vt Paschae dies absque operatione aliqua transigeretur. [...]

PARASELŹNE es. f. Lunae imago quaedam a nube reflexa, quasi tu secundariam aut falsam adeo Lunam dicas.

PARASIOPŹSIS is. f. [ parasiw/phsis2 ] Schema est apud Rhetores, quum aliquid nos reticere dicimus, et tamen tacitum intelligitur, quo vtendum est, cum aut notam rem esse auditoribus arbitramur, aut suspicionem excitare maiorem reticendo possumus. [...]

PARASĪTVS i. m. [ para/sitos2, e)pitrapezi/dios2 ] Qui aliorum mensas et cibaria sequitur: quique ad voluntatem eius, in cuius contubernio sit, omnia loquitur, et facit, nihil repugnans, cibi et ventris gratia. Fuit illud nomen primo apud Graecos honestissimum sacerdotii, et magistratus atque procurationis frumenti sacri, itemque eorum, quibus honoris causa victus in Prytaneo praeberetur. [...]

PARASĪTA ae. f. [ para/sitos2 ] Hor. Serm. 1, 2, 98 Custodes, lectica, ciniflones, parasitae, Ad talos stola demissa. conf. Plin. 10, 23.

PARASĪTOR āri. Dep. [ parasite/w ] Parasitum agere. [...]

PARASITASTER tri. m. Diminut. ad contemtum pertinet. Ter. Adelph. 5, 2, 4 Est alius quidam parasitaster paruolus. nostin'? D. iam scibo.

PARASITATIO ōnis. f. Plaut. Amph. 1, 3, 23 Nequiter paene expetiuit prima parasitatio.

PARASĪTICVS a, um. Adi. Ars parasitica Plaut. Capt. 3, 1, 9 Periurationes parasiticae Idem Stich. 1, 3, 77. Veniet ab hac parasitica mensa ad hanc regiam Suet. Vit. Hor.

PARASIVS i. m. Pictor, vt in quibusdam libris antiquis scribitur. vid. PARRHASIVS.

PARASTAS adis. [ parasta\s2 ] vel potius PARASTATA, ae. f. [ parasta/ths2 ] significat partem aedificii, vel operis cuiusque, ad latus constitutam et velut adstantem, s. adsistentem. [...]

PARASTATICA ae. f. Adiectiuum videtur, et elliptice poni, intellecto columna. [...]

PARASTICHIS idis. f. [ parastixi\s2 ] Series literarum nomen aliquod conficientium. [...]



page 689, image: s0689

PARASYNAXES parasuna/ceis2 ] Conuentus, coitiones, conuenticula haereticorum. l. Quicunque 8. C. de Haeret. et Manich. [ *para vitium, et clancularium s. furtiuum, quid denotat.

PARATELLA ae. f. Herba, quam vocant Lapathum Macer. de Herb. 2, 6.

PARATHESIS is. f. Nomen sigurae rhetoricae: Vid. Isidor. 2, 21 Cum quasi deponimus aliquid imperfectum apud memoriam iudicum, repetituros nos dicentes, cum opportunum fuerit.

PARATITLA ōrum. n. [ para/titla ] Iustinianus imperator in Concept. Digest. [...]

PARATRAGOEDIO āre. [ paratragw|de/w ] Exaggerare, et verborum magnitudine aliquid augere. Plaut. Pseud. 2, 4, 17 Illic homo est: vt paratragoediat carnufex. Gron. paratragoedat.

PARATVS, PARATE vid. PARO.

PARAVEREDVS i. m. Equi agminales [ a)gelai=oi, quorum greges publice alebantur, a Veredis distant, vt ab Angariis Parangariae: nempe equi hominibus dorso gestandis destinati extra cursum publicum in viis transuersis. [...]

PARAVOLANI vid. PARABOLANI.

PARAZONIVM i. n. [ parazw/nion ] Pugio, qui tribunis ab Imperatore dabatur: vt enim maioribus magistratibus gladius, eiusque potestas tribuebatur, sic tribunis parazonium. [...]

PARCA ae. et quod sollemnius, Pl. PARCAE. f. [ *moi=rai, *ai)=sai ] Personae s. deae poėticae, sorores anus, vitae nostrae et fortunae praesides: dictae a Parco, per contrarium, quod nemini parcant, vt etiam putat Hieron. Ep. ad Onasum s. Bonas. contra Scalig. sic dictas putat, quod maxime parcant, Poėt. 3, 90. [...]



page 690, image: s0690

PARCO peperci et parsi, parsum, ere. [ fei/domai ] Abstinere, parum tangere proprie significat, siue moderate vtaris victo, aut vniuersim eo, qui nocuit, siue re tua, quam poteras etiam erogando perdere. [...]



page 691, image: s0691

PARCENS entis. Partic. [ feido/menos2 ] Viribus parcens Hor. Serm. 1, 10, 13. [...]

PARSVRVS [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PARSV=RVS [PARSŪRUS]] a, um. Partic. [ feiso/menos2 ] Suet. Tiber. c. 62 Ac ne reliquis quidem nepotibus parsurus creditur.

PARCVS a, um. Adi. [ feidwlo\s2, feidulo\s2, feido/menos2 ] Frugi, et sumtibus parcens, raro aut modice aliquid agens. [...]

PARCE Adu. [ feidome/nws2 ] Frugaliter, moderate. [...]

PARCITAS ātis. f. [ feidw\ ] Raritas. Sen. de Clement. 1, 21 Ciuitatis mores magis corrigit parcitas animaduersionum: i. Non frequens, aut non austera nimium punitio. Conf. Pallad. 1, 26.

PARCITER Adu. Claud. Mamert. praef. Parciter praelibare. Conf. Non. 11, 47.

PARCIBILIS e. Adi. Vet. Interp. Iren. 4, 37.

PARCILOQVIVM i. n. Apul. Met. 5 p. 164 Fidei atque parciloquii mei perpendisti documenta.

PARCIPRŌMVS i. m. Plaut. Pseud. 5, 1, 22 Parcipromi victu caetero. Idem Truc. 1, 2, 81 Qui cum geniis suis belligerant, parcipromi.

PARSIMONIA [1] ae. f. [ feidwlh\ ] Moderatio sumtuum et parcitas. [...]



page 692, image: s0692

PARDALIANCHES is. n. [ pardalianxe\s2 ] Veneni genus. [...]

PARDALIS is. f. [ pa/rdalis2 ] Animal est ferum, Syriae Africaeque peculiare, quod alio nomine Panthera appellatur. [...]

PARDALIOS i. m. [ parda/lios2 ] Gemma est maculis quibusdam variegata, a Pantherinae pellis similitudine nomen habens Plin. 37, 11.

PARDALIVM i. n. [ parda/lion ] Vnguenti nomen, sic dictum, quod pardalis odorem reddat, quae sola ex animantibus odorem reddit, et Latine panthera dicitur. [...]

PARDVS i. m. [ panqh\r ] Animal est, cuius femina, Pardalis dicitur, et Latine Panthera.

PARŹAS ae. m. [ o( parei/as2 ] Serpentis genus, a genarum conformatione dictum. Hesych. [ parei=ai, o)/feis2, etc. Lucan. 9, 721 Et contentus iter cauda sulcare pareas. Al. Parias vel Pharias.

PARECBASIS is. f. [ pare/kbasis2 ] Latine Transgressio, excursus et excursio dicitur. [...]

PARŹCHŹSIS is. f. [ parh/xhsis2 ] Cum plures literae vel syllabae eundem sonum reddunt. Vid. Voss. P. 2 Rhet. p. 331.

PARECTĀTVS i. m. [ pare/ktatos2 ] Non. 1, 341 Parectatoe hi, qui de pueritia veniunt ad pubertatem: a Graeco sumtum vocabulum. [...]

PAREDROS i. m. et f. [ pa/redros2 ] Assidens, vt, Paredri spiritus Tertul. de Anima c. 28. [...]

PAREGMENON i. n. [ parhgme/non ] Cum voces eiusdem originis coniunguntur. Vid. Voss. P. 2 Rhet. p. 208. Vtitur Iul. Rusinian. de Schematis lexeos p. 32.

PARŹGORIA ae. f. [ parhgori/a ] Solatium, mitigatio. Apul. de Herb. c. 24 Herba mirifice paregoriam praestat.

PAREGORICVS a, um. Adi. [ parhgoriko\s2 ] Mitigatorius. Th. Priscian. 1, 9 Paregorica adiutoria.

PARELCON ontis. n. [ pare/lkon ] Est Productio dictionis ex adiectione syllabae, siue etiam dictionis integrae ad aliam dictionem. [...]

PARŹLIVS i. m. [ parh/lios2 ] Imago solis in nube densa apparens, qua aliquando duo pluresue soles cernuntur. Vid. de re ipsa, nam nomen non adhibet, Plin. 2, 31. Sed

PARELIA orum. n. Pl. Sen. Qu. Nat. 1, 11 vocat, describit, et ita vocari vult.

PARENCHIRŹSIS is. f. [ paregxei/rhsis2 ] In veteri lemmate s. inscriptione Quinctil. [...]

PARENS [1] entis. c. Masc. secundum Charis. p. 79 [ tokeu\s2, goneu\s2 ] a Pario fit. [...]



page 693, image: s0693

PARENTŹLA ae. f. [ sugge/neia ] Affinitas, vel generatim cognatio: parum Latina vox. [...]

PARENTICĪDA ae. m. [ goneoktono\s2 ] Qui patrem aut matrem occidit. [...]

PARENTO [1] āre. [ e)nagi/zw ] Parentibus iusta celebrare. [...]

PARENTOR āri. Dep. Senec. Epist. 123 (122) Non conuiuantur, sed iusta sibi faciunt. Mortuis certe viui parentantur.

PARENTALIS e. Adi. Vmbrae parentales, i. Animae parentum Ouid. Trist. 4, 10, 87. [...]

PARENTALIA orum, vel ium. n. [ e)nagi/smata ] Conuiuia, quae in parentum aut propinquorum funere sieri consueuerunt. [...]

PARENTATIO ōnis. f. Quod mortuis litabatur, id vtique parentationi deputabatur Tertull. de Spect. c. 12.

PARENTHESIS is vel eos. f. [ pare/nqesis2 ] Interpositio. [...]

PARENTHETICVS a, um. Adi. Parenthetica bellaria Sarisb. 8, 7 quae interponuntur cibis aliis.

PARENTO [2] āre: vid. PARENS.

PĀREO ui, źre. [ fai/nomai ] Manifestum esse. [...]



page 694, image: s0694

PARENS [2] entis. Partic. [ peiqo/menos2 ] Cic. Off. 1 c. 21 Quin etiam ob has ipsas causas et parentiores habuerunt exercitus, et fortiores. [...]

PARIENTIA [1] ae. f. Obsequium, a verbo Pareo. Cassiodor. Variar. 3,.. [...]

PARITOR, ōris. m. Zeno Veronens. Alienae nequitiae et malitiae paritores.

PAREORON i. n. Idem quod Heliotropium. Apul. de Herb. 49.

PAREPHIPPIVS Vox nihili, quae pro Parhippus irrepsit l. 3 C. de cursu publ. v. v.

PARERGVM i. n. [ pa/rergon ] Quod alicui rei praeter propositum additur. [...]



page 695, image: s0695

PARHIPPVS i. m. Dupliciter accipitur in iure. [...]

PARHYPATE es. f. [ parupa/th ] i. Subprincipalis, phthongi, i. soni s. toni adeo species. Vitruu. 5, 4. Vid. Bald. Lex. Vitr. p. 80.

PARIA ae. f. Insula in Phoenicio mari, ante Ioppen, alio nomine Arados Plin. 5, 31.

PARIANVS i. m. Piscis alio nomine Colias, Saxitanus, Cybius, lacertorum minima, aquas incolens, inuenitur in Baetica Plin. 32, 11 s. 53.

PARIAS vid. PAREAS.

PARIATIO, PARIATOR vid. PAR.

PARICI inquit Festus, Quaestores appellabantur, qui solebant creari causa rerum capitalium quaerendarum. [...]

PARICIDA, PARRICIDA, PATRICIDA ae. m. [ patrokto/nos2, patraloi/as2 ] pro eodem ponuntur, patris nempe interfectore. [...]

PARICIDIVM, PARRICIDIVM, vel PATRICIDIVM denique i. n. [ patroktoni/a ] Parentis, Cognati, vel ciuis, occisio; vel, Contra patriam machinatio. [...]



page 696, image: s0696

PARICIDĀLIS, vel PARRICIDIALIS e. Adi. Paricidalis, quasi a Paricida est; Parricidialis a Parricidium. [...]

PARICIDIALITER Adu. Lamprid. Alex. Seuer. c. 1. Augustin. Epist. 168.

PARICIDĀTVS ūs. m. Caelius ap. Quinctil. 1, 11, 42 Neque enim tuburcinabundum iam in nobis quisquam ferat -- nec parricidatum, quod in Caelio vix tolerabile videtur.

PARICIDIŌSE Adu. Ab attributo Paricidiosus, conficto, vt ab Ignominiosus, Ignominiose. [...]

PARICVLVM i. n. Nomen ex Marculphi formulis arreptum Periculo, in quantum illud n. 5 explicamus, substitutum eunt Sirmondum secuti, Heraldus obseruat. 50, H. Grotius Flor. spars. p. 396. [...]

PARIENTIA [2] vid. PAREO.

PARIES etis. m. [ toi=xos2, teixi/on ] Sic vocantur structurae perpendiculares, quibus aedificia includuntur. [...]

PARIETĪNA ae. f. [ to\ teixi/on ] penult. producta. Plurali numero significat ruinas et reliquias aedium, parietes quosdam, non aedes. [...]

PARIETĀLIS e. Adi. Parietalis herba Marc. Empir. c. 13. Eadem Parietaria.

PARIETARIVS a, um. Adi. Structor parietarius Inscript. apud Fabrett. p. 157. [...]

PARIETARIA ae. f. [ e(lci/nh ] Herba a parietibus, in quibus nascitur, sic dicta: vnde etiam Muralium appellata est Apul. de Herb. c. 81. [...]

PARILIA vid. PALILIA.

PARILIS, PARILITAS vid. PAR.

PARILICIVM vid. PALILICIVM.

PARIO [2] āre. Vid. PAR.



page 697, image: s0697

PARIO [3] peperi, partum vel paritum, ere. [ ti/ktw, te/kw, loxa/w, a)poti/ktw ] Fetum emittere. Proprie ad feminas pertinet. [...]

PARIOR eris. Passiuum. Cic. Off. 2, 51 Maxime autem et gloria paritur et gratia defensionibus. [...]

PARIENS entis. Partic. [ ti/ktwn ] Nec Lucina potest parientis voce vocari Ouid. Met. 10, 507. Timidae parientes Idem ibid. 9, 283. Idem ibid. 322. Gramen Calpurn. Ecl. 2, 32. i. florens.

PARITVRVS a, um. Aliud Partic. [ teco/menos2 ] Ouid. Met. 5, 304 Illa potentem Lucinam nouies, nouies paritura vocauit. conf. ibid. 6, 187. et 8, 593. De anseribus Pallad. 1, 30.

PARIENDVS a, um. Partic. Augustin. Serm. 67 De tempore, Virginalem vterum, sine dispendio virginitatis, pariendus introiui. Christus sc.

PARTVS [1] a, um. Aliud item Partic. [ gennhqei\s2, texqei\s2 ] In lucem editus. [...]



page 698, image: s0698

PARTVS [2] ūs. m. [ toketo\s2, to/kos2, ku/hma, loxei/a ] Ipse pariendi actus et id, quod partu editur. [...]

PARITVRA [1] [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PARITV=RA [PARITŪRA]] ae. f. [ gennhth\ ] Idem quod Genitura et foetura. Varro de R. R. 2, 1 versus fin. Demes si vis duas res de mulis, admissuram et parituram, Legitur et Parturam.

PARTITVDO [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PARTITV=DO [PARTITŪDO]] inis. f. [ te/cis2 ] Antiquum. Plaut. Aulul. 1, 1, 36 Neque iam quo pacto celem herilis filiae probrum, propinqua partitudo cui appetit. Conf. Idem 2, 3, 9.

PARITVDO [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PARITV=DO [PARITŪDO]] inis. f. Idem. Solin. c. 4 Si corpusculum in marem figuratur, melior et color grauidis, et pronior paritudo vteri.

PARTIO [1] ōnis. f. [ a)po/tecis2 ] Idem, antique. Gell. 10, 2 Eumque finem esse dixit multiiugae hominum partionis. [...]

PARTOR, ōris. m. [ peripoihth\s2 ] Qui peperit et acquisiuit. Plaut. Truc. 1, 1, 42 Vnde ante parta demus post partoribus.

PARTVĀLIS e. Adi. Ad partum pertinens. Partualis sanguinis fluxus Tertull. adu. Marc. 4, 20.

PARTVRA vid. PARITVRA.



page 699, image: s0699

PARTVRIO īui, īre. [ w)di/nw, loxeu/omai ] In pariendo laborare, vel versari. [...]

PARTVRIENS entis. Partic. [ w)di/nousa ] Ipsa mulier, quae parturit. [...]

PARTVRITIO ōnis. f. Augustin. Confess. 8, 6. Idem Epist. 34.

PARTVLA [1] ae. f. Dea, quae partum gubernat. Tertull. de Anima c. 37.

PARTVMŹIVS a, um. Adi. Hor. Epod. 17, 49 Tibi hospitale pectus et purae manus Tuusque venter partumeius. [...]

PARION ōnis. n. [ *pa/rion ] Plinio et Straboni, Propontidis in Hellesponto oppidum, a Milesiis, Erythraeis, Parisiisque conditum: iuxta quod, teste Plin. 7, 2 [...]

PARIS idis. m. [ *pa/ris2 ] Priami filius, quem pater, quod patriae fatum futurum esse praesenserat, exponi iussit, pastoresque educauerunt. [...]

PARISII ōrum. m. Pl. [ *pari/sioi ] Populi inter Celtas, qui Senonensi prouinciae attribuuntur, Lutetiam habent oppidum, positam in insula fluminis Sequanae. [...]

PARISIVS a, um. Adi. Ammian. 20, 4 Parisii homines.

PARĪSĪACVS a, um. Adi. Idem. Venant. Fortun. 4 de vita Martini, Inde Parisiacam placide properabis ad arcem.

PARISON i. n. [ pa/rison ] Prope aequatum; est Figura constans aequalibus prope membris. Vid. Mart. Capell. 5 p. 174.

PARITER Adu. [ kata\ tau=ta ] significans simul; et eodem tempore, eodem modo aliquid sieri indicans. [...]



page 700, image: s0700

PARITVRA [2] vid. PARIO.

PARIVM i. n. [ *pa/rion ] Ciuitas Asiae in regione Mysiae, ex qua fuit Neoptolemus, cognomento Glossographus Strabo 10 et 11. Plin. 7, 2. et 36, 5.

PĀRIX icis. f. Auis. Vid. Theod. Prisc. de Diaeta c. 7. Al. Parus.

PARMA [1] ae. f. [ a)spi\s2 ] Breue scutum, quo pedites vtebantur, quod e medio in omnes partes esset par, vt inquit Varro de L. L. 4, 24 pr. Virg. Aen. 9, 548 Ense leuis nudo, parmaque inglorius alba. [...]

PARMĀTVS a, um. Adi. [ a)spidwto\s2 ] Parma tectus. Liu. 4, 39 pr. Dat signum Volscis imperator, vt parmatis nouae cohorti hostium locus detur.

PARMVLA ae. f. Dimin. [ a)spi/dion ] Hor. Carm. 2, 7, 10 Tecum Philippos, et celerem fugam Sensi, relicta non bene parmula. [...]

PARMVLARIVS i. m. peltasth\s2 V. G.] Qui parmula vtitur in pugna. [...]

PARMA [2] ae. f. [ *pa/rma ] Plin. 3, 1 Oppidum Galliae Togatae prope Rauennam. [...]

PARMENSIS e. Adi. [ *parmai=os2 ] Incola et habitator vrbis Parmae. [...]

PARMANI Iidem, apud Varr. de L. L. 7, 31.

PARNACIDES Genus veslium puellerum. [...]

PARNĀSVS, vel, vt alii scribunt, PARNASSVS i. m. [ *parnasso\s2 ] Mons in Phocide, vt scribunt Plinius, et Strabo 9 et Herodotus, Melaque consirmant. [...]

PARNASIVS a, um. Adi. [ *parna/ssios2 ] Virg. Ecl. 6, 29 Nec


page 701, image: s0701

tantum Phoebo gaudet Parnasia rupes. Laurus Parnasia Virg. Georg. 2, 18. Templa Parnasia Ouid. Met. 5, 278.

PARNASSŹVS a, um. Adi. Idem. Auien. Phaenom. Arat. v. 620 Vt Parnasseo munus memorabile Phoebo.

PARNES źtis. m. [ *pa/rnhs2 ] Mons est Atticac regionis, diciturque tam Masculino, quam Feminino genere, vt probat Stephanus. Stat. Theb. 12, 620 -- Parnesque benignus Vitibus.

PARO [1] āre. [ e(toima/zw, eu)trepi/zw ] Videtur significatione prima idem fuisse, ac par facere. [...]



page 702, image: s0702

PARANS antis. Partic. [ e(toima/zwn ] Animi parantes infanda Stat. Silu. 5, 2, 87. Multa parans dicere Virg. Aen. 4, 390. Ille innare parans Idem ib. 11, 549.

PARANDVS a, um. Aliud Partic. [ e(toimaste/os2 ] Dona paranda Ouid. ad Liu. 126. Scelus parandum est magno animo Senec. Med. s. 12.

PARĀTVS [1] a, um. Partic. [ h(toimasme/nos2 ] Ter. Heaut. 4, 4, 15 Quin est paratum argentum. [...]

PARĀTVS [2] ūs. m. [ kataskeuh\ ] Ipse parandi actus, tum ea, quae parata sunt. [...]

PARĀTIO ōnis. f. Idem. Sallust. Iugurth. c. 34 (31) Fuerit sane regni paratio plebi iura sua restituere. [...]

PARATVRA [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PARATV=RA [PARATŪRA]] ae. f. Idem. Tertull. de Pallio c. 3 et Spect. c. 4.

PARĀTE Adu. [ kateskeuasme/nws2 ] Promte et expedite. [...]



page 703, image: s0703

PARITO āre. Frequentat. [ e)ntu/nomai ] Plaut. Merc. 3, 4, 64 Quid tu ais, qui quum illuc, quo nunc ire paritas, veneris, etc. Id. Pseud. 1, 5, 71.

PARABILIS e. Adi. [ eu)po/ristos2 ] Quod in promtu est, et cito haberi vel parari potest. [...]

PARARIVS [2] i. m. Vid. supra in PAR.

PARATARIVS a, um. Adi. Facilis paratu. vt, Phaseoli paratarii Apic. 8, 6 pr. Sed Lister. parietarios, qui parietes et pergulas scandunt.

PARO [2], vel PARON ōnis. m. [ pa/rwn ] Nauium genus, inquit Festus, ad cuius similitudinem Myoparo vocatur, piraticum nauigium. [...]

PARVNCVLVS i. m. Idem Dimin. Cic. apud Isidor. ib. Parunculis ad litus ludit celeribus.

PAROCHVS i. m. [ pa/roxos2 ] Qui conduxit necessaria hospitibus, legatisue publico sumtu praebenda. [...]

PAROCHA ae. f. [ paroxh\ ] Praebitio. Quidam huc referunt Cic. Att. 13, 2 Omnino eum Sextius noster parochis publicis occupauit. [...]

PAROCHIA ae. f. Pro Paroecia vitiose legitur. Per rusticas solitudo parochias Sidon. Ep. 7, 6. Conf. Sirmond. ad h. l. p. 102.

PAROCVLI orum. Vox nihili, quam tribuunt Sueton. de cl. rhetor. 5. Sed ibi par oculorum est, et variae eruditorum conieclurae, quae nihil ad Paroculos.

PARODIA ae. f. Canticum aut versus ad imitationem alterius. Ascon. Prooem. Act. Verr. 29 c. 10.

PARODONTIDES um. f. [ parodonti/des2 ] Tabercula circa gingivas. Cels. 6, 13.

PAROECI, vnde PAROECIA [ pa/roikon, paroiki/a ] Graecae Ecclesiae nomina, quibus significabant illam peregrinitatem Christianorum in hoc saeculo. [...]

PAROEMIA ae. f. [ paroimi/a ] Definitore Donato, est Prouerbium rebus temporibusque accommodatum. [...]

PAROMOEON i. n. [ paro/moion ] Figura, quoties est verborum in oratione aliqua similitudo. [...]

PAROMOLOGIA ae. f. [ paromologi/a ] Schema est, quod fit, quum aliquot res aduersario concedimus: deinde aliquid inferimus, quod aut maius sit quam superiora, aut etiam omnia, quae posuimus, infirmet. [...]

PARONOMASIA ae. f. [ paranomasi/a ] Hoc Schema eodem Rutilio Lupo auctore, p. 2 aut addenda, aut demenda, aut mutanda, aut porrigenda, aut contrahenda litera, aut syllaba fieri consueuit: estque huiusmodi. [...]

PARONYCHIA orum. n. [ parwnuxi/a ] Abscessus circa radices


page 704, image: s0704

vnguium. [...]

PARONYMON i. n. Plur. Paronyma, Quae ab alio quodam consimili trahuntur; vt equus eques. Vid. Diomed. p. 310.

PAROPSIS idis. f. [ pa/royis2 ] Patinae genus aliquantum concauae, in qua opsonia ponuntur. [...]

PAROPTVS a, um. Adi. [ paropto\s2 ] Assatus. Apicius 6, 9 Pullus paroptus.

PAROS i. f. [ *pa/ros2 ] Insula est vna ex Cycladibus, ex qua Parius lapis, marmoreus candidissimus. [...]

PARII ōrum. m. Habitatores huius insulae Nepos 1, 7, 4.

PARIVS a, um. Adi. [ *pa/rios2 ] Parius lapis Plin. 36, 17 et 18 et 22. [...]

PARŌTIS idis. f. [ parwti\s2 ] Apostema est circa aurem. [...]

PAROXYSMVS i. m. parocusmo\s2 ] Stimulatio, concitatio, exacerbatio, [ parocu/nein enim est incitare. [...]

PARRA ac. f. mu/sths2 o)/rneon, korudalo\s2 h)\ a)stragaliko\s2 Gloss. Lat. Gr.] Genus auis inauspicatae. Hor. Carm. 3, 27, 1 Impios parrae recinentis omen Ducat. Sic Prudent. Symmach. 2, 570 [...]

PARRHASIA ae. f. [ *par)r(asi/a ] Regio in Peloponneso, dicta alias Arcadia, Lycaonis patria. [...]

PARRHASIVS [1] a, um. Adi. [ *par)r(a/sios2 ] Idem qui Arcadicus. Antra Parrhasia Stat. Theb. 11, 178. [...]

PARRHASIS idis. f. Patronym. [ *par)r(asi\s2 ] Sic dicitur Callisto. [...]

PARRHASIVS [2] i. m. [ *par)r(a/sios2 ] Ephesius pictor, venit in certamen cum Zeuxide. [...]

PARRHESIA ae. f. Dicendi libertas. Graece inuenitur. ap. Quinctil. 9, 3.

PARRHESIASTES ae. m. Sic Demochares ob nimiam et procacem linguam appellatus Sen. de Ira 3, 23. Locum plenius laudamus voce SVSPENDO.

PARRICIDA, et PARRICIDIVM Vid. PARICIDA, et PARICIDIVM.

PARS partis. f. [ me/ros2, moi=ra ] Portio. Partes dicuntur, in quas diuiditur totum. [...]



page 708, image: s0708

PARTIBILIS [1] vid. post PARTIOR.

PARTICVLA ae. f. Dim. [ meri\s2, mo/rion, tmh=ma ] Cic. Acad. 4, 118 Anaxagoras materiam infinitam, sed ex ea particulas similes inter se minutas, eas primum confusas, postea in ordinem adductas mente divina. [...]

PARTICVLARIS e. Adi. Propositio particularis, Signum particulare, etc. apud Dialecticos. [...]

PARTICVLARITER Adu. Cui opponitur Generaliter. [...]

PARTICVLĀTIM Adu. [ kata\ mo/rion ] Membratim, per partes. [...]

PARTICVLATIO ōnis. f. Diuisio in particulas. Quarta particulatio Mart. Capell. 9 p. 322.

PARTICVLO ōnis. m. Cohaeres, sic dictus, quod partem patrimonii sumat. Pomp. ap. Non. 1, 71 Particulones producam tibi. Et proprium viri nomen ap. Phaedr. 5, 1, 10. et 5, 6, 43.

PARTICEPS ipis. c. [ me/toxos2, koinwno\s2, e)/mmoros2, meri/ths2 ] Quipartem capit. [...]



page 709, image: s0709

PARTICIPO āre. [ mete/xw, koinwne/w, metalamba/nw, summetalamba/nw ] Participem facere et fieri. [...]

PARTICIPATVS [1] a, um. Part. Treb. Poll. Gallien. c. 12 [...]

PARTICIPATIO ōnis. f. Spartian. in Iulian. c. 6 [...]

PARTICIPATVS [2] ūs. m. Idem. Spartian. Seuer. c. 8 [...]

PARTICIPATOR, vnde PARTICIPATRIX īcis. f. Vet. interpr. Iren. 5.

PARTICIPALIS e. Adi. Leg. vn. pr. Dig. de Off. praef. Praetor. [...]

PARTICIPIVM i. n. [ metoxh\ ] Vox ficta a Grammaticis, qua partem orationis significant, quae partem capit a Nomine, partem a Verbo. [...]

PARTICIPIĀLIS e. Adi. Quinct. 1, 4, 29 [...]

PARTICIPIALITER Adu. occurrit apud Fest. in voce Ostentum et in Torrens.

PARTĪLIS e. Adi. Dictio frequens Iulio Firmico, et caeteris mathematicis. [...]

PARTILITER Adu. Cui opponitur Generaliter. [...]

PARTIM Adu. [ kata\ me/ros2, tou=to me\n, tou=to de\ ] Ex parte, vel Pro parte: et fere in oratione geminatur. [...]



page 710, image: s0710

PARTIO [2] īui, ītum, īre. [ meri/zw ] Act. Diuido. [...]

PARTIOR itus sum, īri. Depon. [...]

PARTIENS entis. Part. Iustin. 1, 3, 2 Pensa inter virgines partiens. Phaedr. 3, 9, 13 Dulcemque in ambos caritatem partiens.

PARTIENDVS a, um. Part. Cic. in Vatin. c. 5 Partiendae merces. Et pro Sulla 10 c. 3 Partiendae inuidiae causa. Et de Fin. 1, 22 Tollit definitiones: nihil de diuidendo et partiendo docet.

PARTĪTVS a, um. Part. [ merisa/menos2 ] Vires socias partitus, Actiue Sil. 7, 520. [...]

PARTĪTE Adu. [ memerisme/nws2 ] Diuise. Cic. in Orat. 99 c. 33 Qui enim nihil potest tranquille, nihil leniter, nihil partite, definite, distincte, facete dicere, etc.

PARTITIM Adu. Idem. Claud. de Laud. Stilic. 1, 30 -- Partitim singula quemque Nobilitant. Vid. Barth. p. 189.

PARTĪTO Aliud Adu. Vlp. tit. 24 Maeuius haeres meus cum Titio hereditatem meam partito diuidito.

PARTITIO ōnis. f. [ dasmo\s2, merismo\s2 ] Cic. Verr. 4, 121 [...]

PARTĪTOR, ōris. m. [ meristh\s2 ] Cic. in Vatin. 12 c. 5 Quum te non custodem ad continendas, sed partitorem ad partiendas merces missum putares. Gloss. Cyril. [ meristh\s2, partitor.

PARTIARIVS a, um. Adi. Sic dici videtur Colonus, siue alius quis, cum quo aliquid commune habemus, et partimur. [...]



page 711, image: s0711

PARTIARIO Adu. Apul. Met. 9 p. 229 [...]

PARTIATIM Adu. Cael. Aurel. Acut. 1, 11.

PARTIBILIS [2] e. Adi. Quod in partes potest diuidi. Claud. Mamert. 1, 18 Animam partibilem putant.

PARSIMONIA [2] vid. PARCO.

PARTHĀON onis. m. [ *parqa/wn ] Pater fuit Oenei, regis Aetoliae, auus Deianirae. [...]

PARTHAONIVS a, um. Adi. Parthaonia domus, i. Meleagri familia Ouid. Met. 8, 541. Parthaonia Stat. Theb. 1, 670 est ipsa Aetolia Parthaoni regnata.

PARTHENIA ae. f. Insula Samos quondam dicta Plin. 5, 31.

PARTHENIATAE vid. TARENTVM.

PARTHENIAE arum. m. Pl. Ita dicti Tarentini, ob notam materni pudoris. Vid. historiam vel fabulam Iustin. 3, 4, 7. et 20, 1, 15. Conf. Lactant. 1, 20.

PARTHENICE es. f. Herba, cui sponsam formosam comparat Catull. 60, 194 Alba parthenice velut Luteumque papauer.

PARTHENICON i. n. [ parqeniko\n ] Herba Pulegium. Apul. de Herb. c. 92.

PARTHENIS idis. f. Herba, al. Artemisia. [...]

PARTHENIVM i. n. [ parqe/nion ] Aliqui Amaracum appellant, herba est foliis Coriandri, tenuibus, flore per ambitum albo, intus melino, odore subuiroso, sapore amaro. [...]

PARTHENIVS [1] i. m. [ *parqe/nios2 ] Fluuius est in Ponto et Bithynia: item in Taurica regione. [...]

PARTHENIVS [2] a, um. Adi. [ *parqe/nios2 ] Saltus Parthenii Virg. Ecl. 10, 57. Antra Propert. 1, 1, 11. Lustra Claud. de Rapt. Proserp. 2, 241. Nemus Stat. Theb. 4, 285. Valles Ouid. Epist. 9, 49.

PARTHENIANVS a, um. Possessiu. Martial. 9, 50 Haec toga iam non est Partheniana, mea est.

PARTHENOPE es. f. [ *parqeno/ph ] Vna Sirenum, quae nomen vrbi dedit antiquum Neapoli. [...]

PARTHENOPŹIVS a, um. Adi. [ *parqenoph/i+os2 ] Ouid. Met. 14, 106 Parthenopeia moenia, i. Neapolitana.

PARTHENOPAEVS i. m. [ *parqenopai=os2 ] Teste Seruio, Menalippae et Martis, siue Melanionis (Minalionis) filius, rex Arcadiae, qui Thebana bella puer admodum petiit. [...]

PARTHI orum. m. [ *parqi/a ] Populus Orientis a quo Parthia. [...]

PARTHICVS a, um. Adi. [ *parqiko\s2 ] Luxuries Claud. in Eutrop. 1, 342. [...]

PARTHIARII orum. m. Sunt Parthicarum pellium Ibericarum, s. Sibericarum, negotiatores, Parthici mercatores. [...]

PARTICEPS, PARTICIPIVM, PARTICVLATIM, PARTICVLATIO, PARTICVLO, PARTIM, PARTIOR etc. Vid. PARS.

PARTVLA [2] ae. f. Septimio Florenti dea erat, quae puerperiis praeesse credebatur, quae quidem non alia est, quam illa siue Gellii, siue Varronis Parca, quam quasi partam, mutato T in C, vocatam dicunt. [...]

PARTVNDA vid. PERTVNDA.

PARTVRIO, PARTVS vid. PARIO.

PARVIFACIO, et PARVIPENDO vid. PARVVS.

PARVLIS [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PARV=LIS [PARŪLIS]] idis. f. Auctore Paullo Aegineta, est Inflammatio circapartem aliquam gingiuarum, quae non soluta suppuratur. [...]



page 712, image: s0712

PARVM Adu. [ mikro\n, o)li/gon, baio\n ] Cum Adi. Paruus magnam habet similitudinem et affinitatem. [...]

PARVMPFR Adu. [ dia\ mikrou=, pro/skairon ] Paruo tempore, per aliquantulum tempus. [...]

PAVLVM, s. PAVLLVM Adu. dimin. [ tutqo\n, h)baio\n ] a Parum, elisa litera canina. [...]

PAVLVS, s. PAVLLVS a, um. Adi. [ h)baio\s2 ] a Parum, quo rarissime vsi sunt auctores, praeterquam in Ablatiuo. [...]

PAVLO, s. PAVLLO Adu. [ o)li/gon ] Idem significans quod Parum, vel paulum, vt vides in sequentibus exemplis. [...]



page 713, image: s0713

PAVLVLVM Adu. [ e)pi\ mikro\n, para\ mikro\n, mi/nunqa ] Dimin. a Paulum. [...]

PAVLVLVS a, um. Adi. [ tutqo\s2 ] Liu. 8, 11 [...]

PAVLĀTIM Adu. [ kata\ mikro\n, kata\ braxu\ ] Dimin. a Paulum; i. Sensim et leniter. [...]

PAVLVLATIM Adu. Apul. Met. 2 p. 121 Elmenh. Paululatim labellis minuens. Index Elmenhorstianus docet, saepius eo vsum Apuleium.

PAVLISPER Adu. [ di\ o)li/gou, pro/skairon ] i. Paulum temporis, paulum admodum, vel paululum. [...]

PARVNDA ae. f. Dea parientium, quam Terentius Lucinam vocat. Lilius in Miscellaneis Syntag. 1. Modo non pepererit illam Parundam falsa lectio Pertundae, vbi vid.

PARVS i. f. Auicula. Parus enim quamuis per noctem tinniat omnem Auctor Philomelae v. 9.

PARVVS a, um. Adi. ex Graeco pau=ros2 [ mikro\s2 ] magni contrarium. [...]



page 714, image: s0714

PARVE Adu. Vitruu. 9, 6 Parue per eos flectitur delphinus. Superl. Cael. Aurel. Acut. 2, 38 Paruissime aliquid memorare.

PARVVLVS a, um. Dimin. [ tutqo\s2 ] Virg. Aen. 4, 328 [...]

PARVVLVM Adu. [ tutqo\n ] Plin. Epist. 8, 14 [...]

PARVITAS ātis. f. [ mikro/ths2, smikro/ths2, lepto/ths2 ] Columella praef. 10 [...]



page 715, image: s0715

PARVVLITAS ātis. f. Vox inclinatae Latinitatis apud Commodian. Instruct. 6 p. 6.

MINOR [4] et MINVS [ e)la/ttwn ] Compar. a Paruus. [...]

MINVS [1] Adu. paullo post videbimus.

MINŌRO āre. Minorem facere. Tertull. de Anima c. 43. Vulg. Interpr. 2 Cor. 8, 15. Gloss. Lat. Gr. Minoro, [ e)latto/w.

MINORĀTVS a, um. Adi. Scaeuola in l. Cum venderet. D. de seruis exportand. Quos minorato pretio vendidit. Conf. Tertull. de Corona c. 14. et aduers. Iud. c. 14. et Chrysolog. Serm. 76.

MINORATIO ōnis. f. Status minor. Fulgent. ad Donat.

MINIMVS a, um. Adi. [ e)la/xistos2, mikro/tatos2 ] Superl. pro parvissimus. [...]

MINIME [1] Adu. vid. mox post MINVS.

MINVSCVLVS a, um. Adi. [ mikro/teros2 ] Dimin. a Minus. Varro de R. R. 3, 5 [...]

MINVSCVLARIVS a, um. Tenuior. Minuscularii aquaeductus l. 10 c. de aquaeductu. Conf. Theod. Cod. 11, 28.

MINVS [2] [ e)/latton ] Adu. Comparatiui gradus a Positiuo Parum. Ter. Eun. 4, 6, 23 [...]



page 716, image: s0716

MINIME [2] [ e)la/xista ] Adu. negandi vehementer, plane non; vel prohibendi, omnino ne. [...]

MINIMOPERE Adu. [ e)laxi/stws2 ] Dixerunt veteres, sicut


page 717, image: s0717

Maximopere. Licinius apud Priscian. 7 p. 704 Non minimopere milites quietes volebant esse: sed recte Putsch. diuisim, minimo opere.

PAS

PASCEOLVS i. m. [ bala/ntion ] Est, vt ait Varro, Sacculus ex aluta factus. [...]

PASCHA, ae. f. vel PASCHA atis. n. [ pa/sxa ] Transitum significat, memoriam exitus ex Aegypto, et reditus ad vitam dominici seruans. [...]

PASCHĀLIS e. Adi. [ pasxa/lios2 ] Quod ad pascha pertinet. [...]

PASCHALITER Adu. Hieronym. Epist. 1, 7.

PASCHIŹNVS i. m. [ pasxhtiw=n ] Pathicus. [...]

PASCO paui, pastum, ere. [ ne/mw, bo/skw ] Comedere significat. [...]



page 718, image: s0718

PASCOR eris, pastus sum, pasci. Dep. [ ne/momai ] Pascere se, vel pascendum se prachere. [...]

PASCITO āre. [ bo/skomai ] Frequent. a Pasco. Varro de R. R. 3, 16 Nunc feras dico, quae in siluestribus locis pascitant: cicures, quae in cultis.

PASCENS entis. Part. [ ne/mwn ] Agni pascentes Virg. Ecl. 4, 45. [...]

PASCENDVS a, um. Part. [ xortaste/os2 ] Caballi pascendi Hor. Serm. 1, 6, 103.

PASTVS [1] a, um. Aliud Part. [ xortasqei\s2, nomeuqei\s2 ] Qui cibum vel pabulum sumsit. [...]

PASTVS [2] ūs. m. [ nomh\, boskh\ ] Et actum pascendi notat, et ipsum cibum vel alimoniam. [...]

PASTIO [1] ōnis. f. [ no/meusis2 ] Alimentum pecudum est, siue etiam Actus ipse pascendi. [...]

PASTVRA [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PASTV=RA [PASTŪRA]] ae. f. Pallad. Septemb. tit. 8 Vsque in Maium mensem eius pastura sufficiet.

PASCVVS a, um. Adi. [ eu)/nomos2 ] Paul. in l. Silua. [...]

PASCVVM, i. n. Plur. PASCVA orum. [ e)pinomi/a, pronomh\ xlo/h ] In quibus pecudes pascuntur, siue ager, siue pratum, siue mons, aut collis fuerit. [...]



page 719, image: s0719

PASCĀLIS e. Adi. [ nomadiko\s2 ] Pascales oues dicuntur, Quae passim pascuntur, inquit Festus, a pasco, siue pascuis, quasi Pascuales Lucil. [...]

PASCVA ae. f. Tertull. Apol. c. 22 Et quae illi accuratior pascua est, quam vt hominem e cogitatu verae diuinitatis auertat praestigiis falsis? Pascua hic est Pastus.

PASCVALIS e. Adi. Quod pastu viuit. Pascales vero oues Cato posuit, pro Pascuales. Festus. Vitulus Vulg. 1 Reg. 28, 24.

PASCVARII ōrum. m. Qui vectigal dant ex pratorum publicorum conductione: dicti, quod ea conducebantur causa pascendi pecoris.

PASCVE Adu. pro Laute. Abacus pascue vinolentus Apul. Met. 2 apud Beroald. p. 197. alii aliter.

PASCVŌSVS a, um. Adi. Herba pascuosa Apul. de Herb. c. 92.

PASTOR, ōris. m. [ nomeu\s2, poimh\n ] Qui curam habet pascendi pecoris. [...]

PASTORĀLIS e. Adi. [ poimeniko\s2, bothriko\s2 ] Quod ad pastorem pertinet: vt, Pastoralis habitus Liu. 9, 36. [...]

PASTORALITER Adu. Venant. Fortun. 8 in epist. quae inter 14 et 15 carm. est.

PASTORIVS a, um. Adi. [ nomeutiko\s2 ] Idem quod Pastoralis. [...]

PASTORICIVS a, um. Aliud Adi. [ poimantiko\s2 ] Idem. Cic. Att. 1, 13 [...]

PASTICVS a, um. Adi. vt, Haedus siue agnus pasticus Apic. 8, 6 quid sit, non apparet.

PASIPHAE, es. et PASIPHAA ae. f. [ *pasifa/h ] Fuit filia Solis, et vxor Minois, regis Cretae, quam in fabulis ferunt ex tauro genuisse Minotaurum, qui partim hominis effigiem habebat, partim tauri. [...]

PASIPHAŹIVS a, um. Adi. [ *pasifah/i+os2 ] Ouid. Met. 15, 500 -- me Pasiphaėia quondam Tentatum frustra, etc. i. Phaedra, quae Pasiphaės fuit filia ex Minoė.

PASITHEA ae. f. [ *pasi/qea ] Vna ex tribus Gratiis, vt quidam volunt. Dea Pasithea Catull. 61, 43. Non hoc Pasithea blandarum prima sororum Stat. Theb. 2, 286.

PASITIGRIS Nomen Tigris fluuii ea in parte, qua duo eius aluei confluunt. [...]

PASSA [1] vid. PASSVM.

PASSAGARDAE Castellum in Media, Cyri sepulcro nobile, non procul ab Ecbatana Plin. 6, 26.

PASSALES et oues, et gallinae appellantur, quod passim pascuntur. Paull.

PASSER [1] cognominatus est M. Petronius memoratus a Varr. de Re Rust. 3, 2.

PASSER [2] eris. dubii generis. [ strouqo\s2 ] Auis vulgo nota. [...]



page 720, image: s0720

PASSERCVLVS i. m. Dimin. [ strouqi/on ] Cic. de Diuin. 2, 65 c. 30 [...]

PASSERĪNVS a, um. Adi. Pompon. apud Non. 2, 335 At te obiectes frustatim passerinum prandium.

PASSERNICES um. f. Cotes sunt, quae trans Alpes inueniuntur, aqua aciem trahentes. [...]

PASSIENVS Crispus, bis Consul, Orator, Agrippinae matrimonio et Nerone priuigno clarior. Eum arborem amasse, complexum, ei libasse Plin. 16 c. vlt. narrat. Vid. CRISPVS Passienus.

PASSIM [2] Adu. [ pandhmei=, a)ne/dhn ] Hic ibi, sparsim, a Pando: ita tamen, vt simul temere et sine lege vel ordine aliquid fieri intelligamus. [...]

PASSIO [1] onis. f. vid. PATIOR.

PASSIVVS etc. vid. sub PANDO et PATIOR.

PASSVM i. n. [ gluku\ ] Liquoris genus est, inquit Nonius 17, 16 [...]

PASSA [2] ae. f. Gellio 10, 23 a vino distinguitur, qui vbi docuit, mulieres semper a vino abstinuisse, addit, Bibere autem solitas ferunt loream, passam, murinam, et quae id genus exstant potu dulcia.

PASSVS [2], Partic. a PANDOet PATIORvid. ss. ll.

PASSVS [3] ūs. m. [ bh=ma ] Passus a passis manibus pedibusue dici videtur: est autem pedum quinque, quod colligere licet ex descriptione stadii, quae habetur Plin. 2, 23 [...]



page 721, image: s0721

PASTILLVM est in sacris Libi rotundi genus. Fest.

PASTILLVS i. m. Dimin. [ troxi/skos2 ] a Pasta dicerem, si ea vox antiquum auctorem haberet, non tota recentium Italorum videretur, ne Festo quidem cognita, qui Pastillus inquit, forma panis parui. [...]

PASTILLICO āre. Plin. 21, 8 s. 25 [...]

PASTINĀCA ae. f. [ stafuli=nos2 ] Herba, cuius radix in cibo est. [...]

PASTINVM i. n. [ ska/fion, skafei=on ] Instrumentum vinitorium. [...]

PASTINO āre. [ ska/ptw ] est Agrum, speciatim vineam, fodere. [...]

PASTINĀTVS ūs. m. [ skafh\ ] Ipsa pastinatio. Plin. 17, 20 Alba populus seritur bipedaneo pastinatu.

PASTINĀTVM i. n. [ e)skamme/non ] Columel. 3, 10 [...]

PASTINATIO ōnis. f. [ skafei/a ] Columel. 3, 12 extr. [...]

PASTINĀTOR, ōris. m. [ skapth\r ] Columel. 3, 13, 12 Nam duas regulas eius latitudinis, qua pastinator sulcum facturus est, in speciem Graecae literae [ x, decussauimus. Vtitur et Firmic. 5, 4.

PASTIO [2] vid. PASCO.

PASTOMIS vid. POSTEMIS.

PASTOS [ pasto\s2 ] Velum, sipariumue variegati operis, quod thalami, i. interioris in templis quibusdam recessus s. adyti foribus praetenderetur. Hinc

PASTOPHORI ōrum. m. dicti videntur interioris quidam admissionis sacerdotes, quorum aliquoties mentionem facit Apuleius Met. 11. [...]



page 722, image: s0722

PASTOR, PASTORALIS, PASTORICIVS, PASTORIVS, PASTVS etc. vid. PASCO.

PAT

PATAGIVM i. n. Fest. Patagium est, Quod ad summam tunicam assui solet, quae et Patagiata dicitur. [...]

PATAGIARIVS i. m. Qui patagia conficit. Plaut. Aul. 3, 5, 35 Patagiarii, indusiarii. Conf. Cerda Aduers. 185. 10.

PATAGIĀTVS a, um. Adi. Plaut. Epid. 2, 2, 47 Tunicam rallam, tunicam spissam, linteolum caesicium, indusiatam, patagiatam, caltulam, aut crocotulam.

PATAGVS i. m. Legimus in Festi commentariis Patagum, Morbi genus esse, neque praeterea quidquam reperimus: quod enim morbi genus sit, nobis cogitandum reliquit vel ipse, vel eius abbreuiator. [...]

PATĀLIS e. Adi. Idem quod Patens. [...]

PATALE Portus celeberrimus in India, in quo Sol dexter oritur, vmbrae in Meridiem cadunt Plin. 2, 73.

PATALŹNA ae. f. Dea frumenti cum folliculi eius patescunt. Vid. Augustin. de Ciu. Dei 4, 8. Al. Patelene et Patellana. Vid. Elmenh. in Arnob. p. 131.

PATARA ae. f. [ *pa/tara ] Vrbs Lyciae, vbi Apollo dabat responsa. Dicta a Pataro Apollinis filio, vel ab alio Pataro Lapeonis filio. Hinc

PATARŹVS a, um. Adi. [ *pata/reios2 ] Stat. Theb. 1, 696 [...]

PATERŹIS idos. f. Adi. Auien. Descript. Orb. 684 Qua frons tenta salo Patareidos eminet arcis.

PATAVIVM i. n. [ *pataou/i+on ] Ptolem. 5, 1 [...]

PATAVĪNVS a, um. Adi. Patauinus ager Plin. 3, 16. Patauina puella Martial. 11, 17 est caste et seuere educata.

PATAVINITAS ātis. f. [ to\ pataoui+nh/sion ] Quinctil. 1, 5, 56 [...]

PATEFACIO [1] vid. PATEO.

PATELLA ae. f. [ leka/nion ] Videtur Diminut. [...]



page 723, image: s0723

PATELLANA, et PATELLA Dea, apud Arnob. 4 p. 131. vid. PATALENA.

PATELLARIVS a, um. Adi. [ lekaniko\s2 ] Patellarii dii Plaut. Cistell. 2, 1, 46. i. Lares et Penates: certe minutos quosdam, qui patellis non pateris colerentur, intelligere videtur.

PATENA ae. f. [ lopa\s2 ] pro Patina. Columel. 12, 43 [...]

PATEO ui, źre. [ diakalu/ptomai, a)ne/w|gmai ] Apertum esse. [...]

PATENS entis. Part. [ a)new|gme/nos2 ] Apertum. [...]

PATENTER Adu. [ a)new|gme/nws2 ] Cic. de Inuent. 2, 69 c. 23 pr.


page 724, image: s0724

Absoluta est, quae ipsa in se, non vt negotialis implicite et abscondite, sed patentius et expeditius recti et non recti quaestionem continet.

PATEFACIO [2] fźci, factum, ere. [ a)noi/gw, a)nakalu/ptw ] Patere facere, vel Patentem facere. [...]

PATEFACTVS a, um. Part. [ a)nakekalumme/nos2 ] Aditus patefactus, vid. ADEO, īre. [...]

PATEFACTIO ōnis. f. [ a)naka/luyis2 ] Cic. de Fin. 2, 5 c. 2 [...]

PATEFĪO eri. [ a)nakalu/ptomai ] Apertum et palam esse. [...]

PATESCO [1] ere. [ diakalu/ptomai ] Aperiri, patentem fieri: interdum etiam idem quod Patere. [...]

PATISCENS entis. Caeli patiscentis fulgores Sen. Epist. 94.

PATVLVS a, um. Adi. Quod semper patet. [...]

PATVLICO āre. [ a)noi/gomai ] Volebant esse Aperiri, Patulum fieri. [...]

PATOR [1], ōris. m. [ xa/sma ] Hiatus et apertio: sicut Vagor pro Vagitu, et Fluor pro Fluxu. [...]

PATVRA [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PATV=RA [PATŪRA]] ae. f. Idem. Plin. Valer. 3, 22 Ad paturam ligare.

PATER tris. m. [ path\r ] Qui habet liberos. [...]



page 725, image: s0725

PATERCVLVS [1] vid. post PATERA.

PATERFAMILIAS patrisfamilias et patrisfamiliae. [...]

PATRICIVS [1] i. m. [ eu)patri/dhs2, patri/kios2 ] Patricii, nobiles Romani, a primis Senatoribus oriundi. [...]



page 726, image: s0726

PATRICIVS [2] a, um. Adi. [ patri/kios2 ] Cic. ad Brut. Epist. 5 etc. [...]

PATRICIĀTVS ūs. m. Patricii dignitas. [...]

PATRICA pro Patricia legunt quidam Plaut. Mil. 3, 1, 101 [...]

PATRICALIS e. Adi. Herba, quae et Sideritis, vel Heraclea. Apul. de Herb. c. 72.

PATRICE Adu. [ patri/ws2 ] More patricio, ac nobiliter interpretatur Turnebus illud Plaut. Cas. 3, 6, 4 Atat cesso magnifice, patriceque, amiceque hero meo ire aduorsum?

PATRICVS [1] vid. post in suo loco, vt et PATRIA, PATRIVS, etc.

PATRĪTVS a, um. Adi. [ patrw/i+os2 ] Quod est patris: sicut Auitus. [...]

PATRITE Adu. Ita legit Pareus in Plaut. Casin. 3, 6, 4. Al. Patrice.

PATRĪMVS, i. m. vel PATRĪMA ae. f. Qui vel quae adhuc viuentem patrem habet. [...]

PATRIMES et MATRIMES quibus patres et matres adhuc vivunt. Fest. in Matrimes.

PATRINVS i. m. Qui spondet pro infante in baptismo. Cathol.

PATERNVS a, um. Adi. [ patrw=os2 ] Quod est patris vel a patre, patribusue, aut patria adeo. [...]



page 727, image: s0727

PATERNALITER Adu. Vet. Interp. Iren. 1, 1.

PATERNITAS ātis. f. Augustin. Ep. 232. Vulg. Ephes. 3, 15.

PATRISSO āre. [ patria/zw ] Paternos mores imitari. Ter. Adelph. 4, 2, 25 Laudo Ctesipho; patrissas, abi, virum te iudico. Patrissat filius Plaut. in Pseud. 1, 5, 27. Apul. Florid. p. 341.

PATRIVS [1] a, um. Adi. [ patriko\s2 ] Quod est patris. [...]

PATRIE Adu. [ patrikw=s2 ] Paterno affectu. Quinctil. 11, 1, 68 Vtitur hac moderatione Cic. pro Cael. contra Atratinum, vt eum non inimice corripere, sed patrie monere videatur.

PATRICĪDA ae. c. [ patrokto/nos2 ] pro quo saepius Parricida dicitur, Is est, qui patrem interfecit.

PATRICVS [2] vid. post PATRIA.

PATRIMONIVM i. n. [ ou)si/a ] Bona paterna, hoc est haereditas a patre relicta. [...]

PATRIMONIĀLIS e. Adi. Patrimoniale munus Hermogenianus in l. 1 D. de muner. et honorib. Fundus patrimonialis l. 2 Cod. de fund. patrim.

PATROVS [1] a, um. Adi. O patroa virgo Catull. [...]

PATRVVS [1] i. m. [ patra/delfos2 ] Frater patris, quod quasi patris loco sit. [...]

PATRVVS [2] a, um. Adi. [ patrokasignhtiko\s2 ] Linguae patruae verbera, i. Obiurgatricis Hor. Carm. 3, 12, 3. [...]

PATRVŹLIS is. c. [ e)ca/delfos2 ] Patrueles, patruorum (hoc est, vt ait Nonius 19, 8 [...]



page 728, image: s0728

PATRVELIS e. Adi. [ e)ca/delfos2 ] Patruelis fundi Martial. 5, 36. Dona Ouid. Met. 13, 41. Origo Idem ibid. 1, 352. Regna Idem Epist. 14, 61.

PATRVITVS a, um. Adi. Idem quod Patritus. [...]

PATERA ae. f. [ de/pas2 ] Poculi genus, latum ac patens, vnde nomen accepisse videtur, vt Patera dicatur quasi Patula. [...]

PATERCVLVS [2] i. m. Appellatiuum blandientium patribus liberorum fuisse non dubito. Sed non exstat auctoritas, nisi in quantum est cognomen, v. g. Velleii Historici.

PATESCO [2] vid. PATEO.

PATETON i. n. Palmae tertium genus, nimio liquore abundat: rumpitque se pomi ipsius etiam in sua matre ebrietas, calcatis similis Plin. 13, 4. Nempe pathto\s2 calcatus.

PATHOS us. n. [ pa/qos2 ] a Cic. Tusc. 4, 11 c. 6. [...]

PATHŹTICVS a, um. Adi. [ paqhtiko\s2 ] Pathetica oratio, quae [ pa/qos2, i. affectum exprimit. [...]

PATHŹTICE Adu. Macrob. Saturn. 4, 5 Sed illud nimium pathetice. Rursum c. 6 Vtrumque Virgilius bene pathetice tractauit. [...]

PATHICVS a, um. Adi. Turpium virorum Epitheton, qui patiuntur muliebria. [...]

PATIBILIS [1] vid. PATIOR.

PATIBVLVM i. n. stauro\s2 Gloss. Lat. Gr.] auctore Nonio, est Crux. [...]



page 729, image: s0729

PATIBVLĀTVS a, um. Adi. Patibulo constrictus. [...]

PATIENS, PATIENTER, PATIENTIA vid. PATIOR.

PATINA ae. f. [ lopa\s2 ] Vasis genus, quo dapes elixae et iurulentae in mensam feruntur. [...]

PATINARIVS a, um. Adi. [ lopadiko\s2 ] Quod in patina conditum vel repositum est. [...]

PATIOR pateris, passus sum, pati. [ pa/sxw, ka/mnw, u(pome/nw ] Sustinere, tolerare, sinere, eo animo ferre, quem adiuncta declarant. [...]



page 730, image: s0730

PATIENS entis. Partic. et Nomen. [...]

PATIENTER ius, issime. Adu. [ u(pomonikw=s2 ] Moderate, fortiter, constanter. [...]

PATIENTIA ae. f. est, Animi constantia, qua aduersa perinde ac prospera ferimus. [...]



page 731, image: s0731

PASSVS [4] a, um. Partic. [ paqw\n ] Virg. Aen. 1, 203 [...]

PASSVRVS [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PASSV=RVS [PASSŪRUS]] a, um. Partic. [ peiso/menos2 ] Poenam passurus Ouid. ex Pont. 4, 6, 26. Situm indignum passurus Stat. Theb. 3, 100.

PASSĪVVS a, um. Part. paqiko\n Vet. Gloss.] Aptus ad patiendum, pati solitus. [...]

PASSIO [2] ōnis. f. Firmic. 2, 12 [...]



page 732, image: s0732

PASSIONALIS e. Adi. Tertull. contra Gent. c. 2 et 4. Cael. Aurel. Tard. 1, 4.

PASSIBILIS e. Adi. Arnob. 7 p. 214. et Tertull. aduers. Prax. c. 29. Christus passibilis carne, impassibilis deitate l. 7 §. 2 C. de summa Trinit.

PASSIBILITER Adu. Tertull. de Anima c. 45.

PASSIBILITAS ātis. f. Arnob. 2 p. 62.

PATIBILIS [2] e. Adi. [ paqhto\s2 ] Quod perferri potest. [...]

PATMOS i. f. [ *pa/tmos2 ] Insula in mari Aegaeo, quae, vt Plin. scribit 4, 12 patet circuitu triginta millibus passuum. In qua Iohannes Apostolus exul Apocalypsin scripsit.

PATOR [2] vid. PATEO.

PATRAE arum. f. Pl. [ *pa/trai ] Ciuitas in Achaia, quam Pausanias Aroėn dici prius solitam affirmat, mox a Patreo, moenibus ampliatis, nomen accepisse, quod nunc habet. [...]

PATRENSIS e. Adi. Ciuis Patrensis, et Patrensium leges Cic. Fam. 13, 19.

PATRIĀNVS a, um. Adi. [ *patriano\s2 ] Cic. Fam. 13, 54 Vt obtineat id iuris in agris, quod ei Patriana ciuitas decreuit et dedit. Vetus exemplar habet Pariana, et sic a Victorio inde legitur.

PATRATVS vid. PATRO, as.

PATRIA ae. f. [ pa/tra, patri\s2 ] Vrbs, siue regio, vnde orti sumus: quod patria communis omnium parens sit. [...]

PATRIVS [2] a, um. Adi. [ pa/trios2 ] Quod est patriae. [...]

PATRIAMPHES vid. PATIRAMPHES.

PATRIARCHA, vel PATRIARCHES ae. m. [ patria/rxhs2 ] Ab Adam vsque ad Patriarchas et Prophetas Tertull. adu. Prax. c. 16 [...]

PATRICIDA, PATRICIVS, PATRIMONIVM, PATRIMVS, PATRISSO, PATRIVS etc. vid. PATER.

PATRICVS [3] Casus, i. Genitiuus. Varr. de L. L. 7, 39 Item quod in patrico casu hoc genus dispariliter dicatur, ciuitatum, parentum; ciuitatium, parentium, etc. Idem Patrius dicitur a Gell. 4, 16.



page 733, image: s0733

PATRO āre. [ paidopoie/w, diapra/ttomai ] Est Persicere, quod etiam Verba composita Impetrare et Perpetrare satis ostendunt.

PATRANS antis. Partic. Quo ad rem Veneream abusus est Pers. 1, 18 [...]

PATRĀTVS a, um. Part. [ diapraxqei\s2 ] Tacit. Ann. 2, 66, 4 [...]

PATRATIO ōnis. f. Paterc. 2, 98, 2 [...]

PATRATOR, ōris. m. Auctor rei. Tac. Ann. 14, 62, 2 Maternae necis patrator Anicetus. Auien. Arat. Phaenom. 20 Auctor agendorum, propriique patrator.

PATROBIVS i. m. Neronis principis libertus, qui arenam Nili ad debellanda corpora palaestrae studiis sibi ex Aegypto aduehi faciebat Plin. 35, 13.

PATROCLES is. m. Praefectus classis Seleuci et Antiochi, quem multas terras patefecisse Plin. 6, 17 refert.

PATROCLIANAE sellae apud Martial. 12, 78 [...]

PATROCLVS i. m. [ *pa/troklos2 ] Menoetii fuit Achillis amicus, in armis illius interfectus a Troianis, quem crudeliter vltus est Achilles, etc.

PATRON ōnis. m. Acarnan, in Italiam cum Aenea profectus in Aluntinis consedit. Vid. de la Cerda ad Virg. Aen. 5, 298. et Turneb. Aduers. 26, 17.

PATRŌNVS i. m. [ prosta/ths2, sunh/goros2, para/klhtos2 ] Qui aliquem in periculo defendit, ac deinde qui alterius dignitatem, bona, tuetur quocunque modo. [...]



page 734, image: s0734

PATRŌNA ae. f. [ sunh/goros2 ] Cic. de Orat. 2, 199 [...]

PATRONĀLIS e. Adi. Marcell. in l. Si patronus. D. de donat. Non erit cogendus soluere, ne pars ex legibus verecundiae patronali debita minuatur.

PATRONĀTVS ūs. m. Ius Patroni in Libertum. [...]

PATRŌCINOR āri. [ sunhgore/w, u(perapologou=mai, suneipei=n ] Tam verbo, quam facto imbecilliorem protegere. [...]

PATROCINANS antis. Part. Tertull. adu. Prax. c. 5.

PATROCINĀTVS a, um. Part. Tertull. adu. Gnosticos c. 4.

PATROCINIVM i. n. [ sunhgori/a, patrwnei/a ] Conditio vel actio Patroni clientem defendentis. [...]

PATRONYMICVM i. n. [ patrwnumiko\n ] i. A parentibus vel patria adeo denominatum. [...]

PATROVS [2] Apollo apud Athenienses dictus est, et PATROA Minerua, quod illorum cultum quasi hereditate a maioribus accepissent. Sic Patroa Virgo Vesta Catull. 1, 9 ex emend. Voss.

PATRVELIS, PATRVVS vid. PATER.

PATTAGIAS ae. m. [ *pattagi/a ] Fluuius Siciliae, vide PANTAGIAS.

PATVLCIA ae. f. Vt, Patulcia Iuno, apud Reines. Inscript. 1 n. 33 p. 60. Sic dicta Iuno quod patere faceret clausuram vteri. Eadem igitur quae Lucina.

PATVLCIVS dictus est Ianus, quod tempore belli portae templi eius pateant. [...]

PATVLICO, PATVLVS vid. PATEO.

PAV

PAVA [1] vid. PAVO.

PAVCVS a, um. Adi. [ pau=ros2, o)li/gos2, a)karh\s2, a)kariai=os2 ] A Parum quidam deducunt; singulariter raro legitur, occurrit tamen apud Hygin. Fab. 194 [...]



page 735, image: s0735

PAVCVLVS a, um. Dimin. [ pa/nu o)li/gos2 ] Ter. Heaut. 4, 6, 24 [...]

PAVXILLVS [1] a, um. Adi. [ o)li/gos2 o(/sos2 ] Dimin. a Paullum Plaut. Aul. 1, 2, 34. [...]

PAVXILLO Ablatiuus per se Aduerbii vices sustinet non secus ac Paullo. Cels. 5, 28, 18 Medium habet pauxillo leuius. Afran. apud Charis. p. 192 Pauxillo prius me conuenit.

PAVXILLVM Adu. [ e)p' o)li/gon ] Parum admodum. Plaut. Capt. 1, 2, 73 Sed si pauxillum potes contentus esse. E. nae perpauxillum modo.

PAVXILLVLVS a, um. Adi. dimin. a Pauxillus. Plaut. Rud. 4, 3, 58 [...]

PAVXILLVLVM Adu. Sidon. 2, 9 Cum vel pauxillulum bibere desiisset. Idem 8, 9 (3) Sepone pauxillulum declamationes.

PAVSILLVLVM Adu. etiam legitur apud Plaut. Rud. 3, 4, 24 Occipito illis auferre vim ioculo pausillulum.

PAVXILLĀTIM Adu. pro Paullulum, sensim, pedetentim. Plaut. Rud. 4, 2, 24 [...]

PAVXILLISPER Aliud Adu. a Pauxillo. Plaut. Truc. 5, 21 Plus decem pondo amoris pauxillisper perdidit, i. Per particulas Non. 2, 670.

PAVCIES [ paura/kis2 ] pro Raro dici (inquit Non. 2, 681) veterum auctoritas docet. [...]

PAVCILOQVVS a, um. Adi. Sidon.

PAVCILOQVIVM i. n. [ paurologi/a ] Multiloquio, contrarium. Plaut. Merc. 1, 1, 31 Inhaeret etiam auiditas, desidia, iniuria, inopia, contumelia, et dispendium, multiloquium, pauciloquium.

PAVCITAS ātis. f. [ o)ligo/ths2 ] Cic. de Inuent. 1, 32 [...]

PAVENTIA Dea, ab antiquis constituta, vt auerteret pauores ab infantibus: atque inde etiam appellata, auctore D. August. Ciu. Dei 4, 11. Conf. Gyrald. Synt. Deor. 1, 156.

PAVEO ui, źre. [ perifobou=mai ] Timere, et quidem ad vehementem fere et celerem metum pertinet, qui mentem loco moueat, et trepidationem adferat corpori. [...]



page 736, image: s0736

PAVENS entis. Partic. [ perifobou/menos2 ] Rerum nouitate pavens iuuenis Ouid. Met. 2, 31. [...]

PAVENDVS a, um. Partic. [ perifobhte/os2 ] Plin. 8, 23 Nec pedibus pauendas tantum serpentes, sed et missili volare tormento.

PAVESCO ere. [ perifobou=mai ] Idem quod Pauere, nisi frequentia significationem augeat. [...]

PAVEFACIO ere. Gloss. Vet. [ doulopoiw=, pauefacio.

PAVEFĪO eri. [ ptoou=mai ] Pauidum fieri. Gell. 19, 1 [...]

PAVERVS [1] vid. post PAVIO.

PAVITO āre. Frequent. [ ptu/romai ] Valde pauere. [...]

PAVITANS antis. Partic. [ pturo/menos2 ] Valer. Argon. 7, 410. [...]

PAVITĀTIO ōnis. f. Apul. de Mundo p. 65 Palmatiae appellantur, quorum pauitatione illa, quae trepidant sine inclinationis periculo nutant.

PAVIBVNDVS a, um. Adi. Arnob. 7 p. 221.

PAVOR, ōris. m. [ pto/a, ptoia\, pto/hsis2, dei/mas2 ] est (inquit Cic. Tusc. 4, 19 c. 8)

PAVORII et PALLORII Salii ab Hostilio instituti apud Servium ad Aen. 8, 258.

PAVIDVS a, um. Adi. [ perideh\s2 ] Qui semper timet, inquit Seruius ad Aen. 2, 489. [...]

PAVIDE Adu. [ peridew=s2 ] Timide, meticulose. Liu. 5, 39 Quae ad Alliam tam pauide fugerat, ciuitas fuit.

PAVICVLA ae. f. [Pauiculae, o(malisth=res2 Vet. Gloss.] Instrumentum, quo coaequatur et condensatur terra arearum. [...]

PAVICVLO, vel PAVICLO āre. Pauicula planare. Gloss. Vet. Pauiclat. [ podi/zei, e)dafi/zei.

PAVIMENTVM i. n. [ e)/dafos2, bhlo\s2, da/pedon, ou)dh\ ] Domus vel conclauium solum, et solidamentum siue incrustatio, ex calce, testa, rudere, etc. quam gradiendo calcamus. [...]



page 737, image: s0737

PAVIMENTO āre. Pauimentum facere, seu pauimento sternere. Plin. 27, 4 Ergo pauimentandum vbi sata sit, censent, vt lacrima non absorbeatur.

PAVIMENTATVS a, um. Partic. Cic. pro Domo 116 In palatio pulcherrimo prospectu, porticum cum conclauibus pauimentatam trecentūm pedum concupierat. Idem Q. Frat. 3, 1, 1.

PAVIO īui, ītum, īre. [ pai/w ] Ferire, percutere, tundere. [...]

PAVĪTVS a, um. Partic. Pauita area Varr. R. R. 1, 51, 1. Pauita et complanata terra Plin. 9, 10.

PAVERVS [2] a, um. Adi. Multum tritus. [...]

PAVITENSIS e. Adi. Pauitensis vestis, contraria Leuidensi, quod grauiter pressa et calcata sit Isidor. 19, 22.

PAVLLATIM, PAVLLISPER, PAVLLVM, PAVLLVLVM, PAVLLVS vid. PARVM.

PAVLLVS i. m. [ *pau=los2 ] cognomen Aemiliorum, v. g. L. Aemilii Consulis, de quo, Prodigus Paullus magnae animae Hor. Carm. 1, 12, 38. Belligeri sublimis regia Paulli Stat. Silu. 1, 1, 30.

PAVO, ōnis. com. et PAVVS i. m. [ taw\s2 ] Auis colli et caudae coloribus insignis. [...]

PAVA [2] ae. f. [ taw/nh ] Pauonis femina. Auson. Epigr. 69 Feminam in speciem conuertit (pass. ) masculus ales, Pauaque de pauo constitit ante oculos.

PAVONĀCEVS a, um. Adi. [ taweidh\s2 ] Plin. 36, 22 s. 44 [...]

PAVONĪNVS a, um. Adi. [ tawnino\s2 ] Quod ex pauone est. Pauoninum ouum Columell. 8, 5 et 11. Pallad. 1, 30. Petron. c. 33. Varro de R. R. 3, 9, 10. Ornatus Tertull. adu. Valent. c. 13.

PAVONIVS a, um. Aliud Adi. [ taw/nios2 ] idem significans. Pauonia oua quidam legunt Varr. de R. R. 3, 9, 10. Castigatiora exemplaria habent Pauonina.

PAVOR, PAVORII vid. PAVEO.

PAVPER eris. Adi. [ pe/nhs2, a)/poros2 ] Priscian. 7 p. 765 [...]



page 738, image: s0738

PAVPERCVLVS a, um. Adi. dimin. [ penixro\s2 ] Terent. Heaut. 1, 1, 44 [...]

PAVPERIVS Adu. compar. Tertull. de Cultu Fem. 2, 11.

PAVPERTAS ātis. f. [ peni/a ] Ipsa pauperis conditio. [...]

PAVPERIES źi. f. [ penixro/ths2 ] Idem. Hor. Serm. 2, 7, 84 [...]

PAVPERTĪNVS a, um. Adi. [ penixrale/os2 ] Quod pauperem decet vel indicat: formatum vt Libertinus a Liber. [...]



page 739, image: s0739

PAVPERO āre. [ penitopoiw= ] Pauperem reddere, antique. [...]

PAVPERATVS a, um. Adi. Sidon. Epist. 6, 12 Defectio ciuium pauperatorum. Firmic. Pauperatus luminibus. i. Priuatus.

PAVSA ae. f. [ pau=sis2 ] Est Quies alicuius rei, vt ait Non. 2, 686 qui laudat ex Accio, Nobis datur bona pausa loquendi: Et Lucil. Sat. 1 Haec vbi dicta dedit, pausam facit ore loquendi. [...]

PAVSARIVS i. m. Qui pausam voce designat. [...]

PAVSO [1] āre. [ pau/omai ] Quiescere. [...]

PAVSANS antis. Part. Cael. Aurel. Acut. 3, 21, 212. Idem Tard. 5, 10, 116. Commodian. Instruct. 42 p. 56.

PAVSATVS a, um. Part. Arnob. 5 p. 160. Des. Herald. emendat pausate.

PAVSATIO ōnis. f. Plin. Valer. 1, 41 Post pausationem prandii.

PAVSABILIS e. Adi. Cael. Aurel. Acut. 2, 13 Pausabilior inspiratio, i. Mitior.

PAVSANIAS ae. m. [ *pausani/as2 ] Cleombroti filius, Lacedaemoniorum dux ex Cornelio Nepote notus. Pausanias, Macedo adolescens, qui Philippum Macedonem interfecit Iustin. 9, 6, 4 et 7.

PAVSIA, vel PAVSEA ae. f. [ e)lai/as2, ei)=dos2 ] Oliuae genus: quod non nisi pauiendo, hoc est tundendo oleum emittat. [...]

PAVSIAS ae. m. [ *pausi/as2 ] Sicyonius pictor, de quo Plin. 35, 11.

PAVSIACVS a, um. Adi. [ *pausiako\s2 ] Hor. Serm. 2, 7, 95 Vel quum Pausiaca torpes insane tabella.

PAVSILYPVM i. n. [ *pausilupo\n ] Villa est Campaniae ab amoenitate dicta, [ a)po\ th=s2 pau/sews2 th=s2 lu/phs2, hoc est, a Curae moerorisque cessatione. [...]

PAVSO [2] vid. PAVSA.

PAVSVS i. m. Deus videtur fuisse, qui pausam afferret et quietem, quem bellis aduersarium, repugnantisque Bellonae potestatis fuisse suspicamur ex Arnobio 1 p. 15 sic scribente, Qui Faunos, qui fatuas civitatumque genios, qui Pausos reuerentur atque Bellonas. [...]

PAVTALIA ae. f. Thraciae vrbs. Vid. Spanhem. de Vsu Num. diss. 4 p. 219.

PAVVS vid. PAVO.

PAVXILLVS [2] vid. PAVCVS.

PAX

PAX ācis. f. [ ei)rh/nh, dia/lusis2 ] Otium a bello a Pactione dicitur, vt post Capitonem apud Festum, ait Vlpianus, D. de pactis l. 1 quod a verbo Paciscor deducitur. [...]



page 741, image: s0741

PACIFER era, erum. Adi. [ ei)rhnofo/ros2 ] Ferens pacem. [...]

PACIFERO āre. Gloss. Gr. Lat. [ ei)rh/nhn a)/gw, pacifero.

PACIFICO āre. [ ei)rhnopoiw= ] Pacem inter aliquos conciliare, discordias sedare, controuersias tollere, placare. [...]

PACIFICOR āri. Dep. Pacem conciliare. Dux pacificari cum altero statuit Iustin. 6, 1, 2. Satin' ego tecum pacificatus sum Plaut. Stich. 4, 1, 13.

PACIFICANS antis. Part. Sall. Iug. 66 Metellus initio Iugurtha pacificante, praesidium imposuerat. Liu. 44, 35 Interim vt appareret, quantum pacificantium Rhodiorum auctoritas valuisset.

PACIFICATVS a, um. Part. Agathocles pacificatus cum Carthaginiensibus Iustin. 23, 1, 1.

PACIFICATIO ōnis. f. [ ei)rhnopoii/+a ] Mitigatio. [...]

PACIFICĀTOR, ōris. m. [ ei)rhnopoio\s2 ] Qui pacem facit. [...]

PACIFICATŌRIVS a, um. Adi. [ ei)rhnopoio\s2 ] Cic. Philipp. 12, 3 Posteaquam nos pacificatoria legatione implicatos putant. i. Quae pacem sieri petebat.

PACIFICVS a, um. Aliud Adi. [ ei)rhniko\s2 ] Pacem faciens. [...]

PACIFICE Adu. Cyprian. Epist. 41 extr. Messala Coruin. de Aug. progen. Dardania pacifice aliquamdiu stetit.

PACO [2] āre. [ eu)meni/zomai, i(la/skw ] Ad pacem adducere: binc mitigare, lenire, placare: Pacare Amanum sublatis ex eo bostibus Cic. Fam. 15, 4. [...]

PACĀTVS a, um. Part. [ eu)menisqei\s2 ] Cic. de Clar. Orat. 121 c. 31 extr. [...]

PACATE Adu. [ ei)rhnai/ws2 ] Tranquille, sedate, pacifice. [...]

PACĀTOR, ōris. m. ei)rhna/rxhs2 Gloss. Gr. Lat.] Senec. Here. Oet. extr. [...]

PACATORIVS a, um. Adi. Tertull. adu. Marc. 4, 29.

PACATIO ōnis. f. Frontin. Strat. Praef. p. 4 Quae ad praelium et confectam pacationem pertinent.

PACĀLIS e. Adi. [ i(lastiko\s2 ] Idem quod Pacifer, siue pacem significans: Oleae pacales Ouid. Met. 6, 101. Flammae Idem Fast. 1 extr. Laurus Idem Met. 15, 591.

PAXAE arum. f. Pl. Duae insulae quinque M. a Corcyra discretae Plin. 4, 12.

PAXAMACIVM, vel PAXIMATIVM i. n. Isidor. in Gloss. est Panis subcinericius. Aliis est Panis sex vnciarum. Vid. Voss. de Vit. L. L. 3, 33.

PAXILLVS [3] i. m. [ pa/ttalos2 ] Dimin. a Palus, i; vt ait Priscianus. [...]

PAXOS Insula Asiatici maris, non procul a Crocylea Taphiarum vna Plin. 4, 12.



page 742, image: s0742

PECCO āre. [ a(marta/nw, ptai/w ] Male agere vel emittere aliquid, et quocunque modo ab officio discedere. [...]

PECCANS antis. Part. Hor. Serm. 2, 7, 62 [...]

PECCĀMEN inis. n. Prudent. Apoth. 915. et Perist. 10, 517. et Cathem. 9, 95.

PECCANTER Adu. Cael. Aurel. Acut. 3, 1 Hoc peccanter definiunt. Conf. ib. 2, 9, 46. et Barth. Aduers. 38, 3.

PECCANTIA ae. f. Tertull. adu. Iud. c. 10.

PECCATELA ae. f. Idem de Anima c. 40.

PECCATIO ōnis. f. Gell. 13, 20. Vid. infra PECCATVS, ūs.

PECCATVS a, um. Qui peccauit, ex quorundam sententia apud Ter. Hec. 4, 4, 11 Nam iam ea aetate sum, vt non siet peccato mi ignosci aequum. [...]

PECCĀTVM i. n. [ a(marti/a, ptai=sma ] Quidquid fit contra officium, etiam quae Culpa appellatur. [...]



page 743, image: s0743

PECCĀTOR, ōris. m. Apud sacros et ecclesiasticos Scriptores sic vocantur omnes, qui aliquando peccant. [...]

PECCATŌRIVS a, um. Adi. Tertull. aduers. Marc. 2, 24. Idem de Carn. Christi c. 8.

PECCATRIX īcis. f. Tertull. de Spectac. c. 3. et contra Marc. 4, 18. Paullin. Nolan. Epist. 23 ad Seuer. c. 15 Proles peccatrix.

PECCĀTVS ūs. m. [ a(ma/rthma ] Idem quod Peccatum. [...]

PECHYALES vid. PARALVRGES.

PECORARIVS [1], PECORINVS, PECOROSVS vid. PECVS.

PECTINAE ārum. f. Pectines erant, quibus vtebantur ex erinaceis spinis, quae saepius resici debebant. [...]

PECTEN inis. m. [ ktei\s2 ] Instrumentum textorium: dictum, quod fila in telis sigat. [...]

PECTINO āre. [ pe/kw ] Pectinare segetem Plin. 18, 21.

PECTINĀTVS a, um. Adi. [ ktenoeidh\s2 ] Tectum pectinatum dicitur, a similitudine pectinis, in duas partes deuexum, vt testudinatum in quatuor. Festus. [...]

PECTINĀTIM Adu. [ ktenhdo\n ] Ad pectinis similitudinem, et quasi denticulatim. [...]

PECTINĀTOR, ōris. m. Gloss. Cyrill. Pectinator, [ ktenisth/s2.

PECTINARIS e. Adi. Vet. Inser. apud Fabret. p. 701 ACCEPTO CHIAE SERVO PECTINARI LANARI SODALES POSVERE.

PECTO pexui vel pexi, pexum, ere. [ kteni/zw ] Explicare, et formare capillum pectine. [...]



page 744, image: s0744

PECTITVS a, um. Partic. Colum. 10, 94 Verum vbi iam puro discrimine pectita tellus, i. aratro et rastri dentibus subacta et polita. Conf. v. 149. Pectitae lanae Colum. 12, 3, 6.

PEXVS a, um. Aliud Partic. [...]

PEXITAS ātis. f. [ mallwto\n ] Plin. 11, 24 Quam non ad hoc pertinere videtur cribrata (Hard. crebrata) pexitas telae. [...]

PEXĀTVS a, um. Adi. [ mallwtwme/nos2 ] Qui veste pexa indutus est. Martial. 2, 58 Pexatus pulchre, rides mea Zoile trita: Sunt haec trita quidem Zoile, sed mea sunt.

PECTIS idis. f. Herbae species, quae Consolida et Symphyton dicitur. Vid. Apul. de Herb. c. 56.

PECTORALE [1] vid. PECTVS.

PECTVNCVLVS i. m. [ ktei\s2 ] Piscis, qui et Pecten dicitur. [...]

PECTVS oris. n. [ ste/rnon, sth=qos2, qw/rac ] Anterior pars animalis a gula vsque ad ventrem. [...]



page 746, image: s0746

PECTVSCVLVM i. n. Dimin. [ sthqu/nion ] Hieron. Epist. 22 c. 13 ad Eustoch.

PECTORŌSVS a, um. Adi. [ platu/sternos2 ] Magni et validi pectoris. [...]

PECTORĀLIS e. Adi. Quod ad pectus pertinet. Cels. 8, 1 In exiguo sinu pectoralis ossis. Ammian. 14, 9 Pectoralis tunica.

PECTORALE [2] is. n. [ sthqode/smion ] Genus armaturae, quod ante pectus ponitur. [...]

PECTVSCVM Palati dicta est ea regio vrbis, quam Romulus obuersam posuit ea parte, in qua plurimum erat agri Romani ad mare versus, et qua mollissime adibatur vrbs: cum Etruscorum agrum a Romano Tiberis discluderet, caeterae vicinae ciuitates colles aliquos haberent oppositos. [...]

PECV, PECVARIA, PECVARIVS etc. vid. PECVS.

PECVLATOR, PECVLATVS, PECVLIARIS, et PECVLIOSVS vid. mox sub PECVLIVM.

PECVLIVM i. n. periousi/a, peri/kthsis2, i)/dion, sfe/teron, ou)si/a dou/lou Gloss. Lat. Gr. kth=sis2 tou= e)n a)llotri/a| e)cousi/a| o)/ntos2, tou=t' e)/stin, ui(ou= h)\ dou/lou ibid.] Possessio eius, qui in alterius potestate est, h. e. filii familias aut serui. [...]

PECVLIOLVM i. n. Dimin. Quinctil. 1, 5 Magnum peculiolum, erunt, qui soloecismum putent.

PECVLIĀRIS e. Adi. Quod ad peculium pertinet, et pars est peculii. [...]

PECVLIARITER Adu. [ i)di/ws2 ] Specialiter, praecipue. [...]

PECVLIARIVS a, um. Adi. Idem quod Peculiaris apud ICtos, vt Marcian. l. 18 Dig. de peculio legato, In eum creditoribus peculiariis actiones non competunt. [...]

PECVLIŌSVS a, um. Adi. Qui peculii multum habet. Plaut. Rud. 1, 2, 24 Peculiosum esse decet seruum et improbum, etc.

PECVLIĀTVS a, um. Aliud Adi. kth/sios2, poluou/sios2 Gloss. Lat. Gr.] Asin. Pollio ad Cic. Fam. 10, 32 Plane bene peculiatus, i. Pecunia abundans, numatus. [...]



page 747, image: s0747

PECVLIO āre. [ a)faire/w ] Peculio augere. [...]

PECVLOR [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PECV=LOR [PECŪLOR]] āri. Dep. [ kle/ptw to\ koino\n ] Furari ea, quae ad Rempub. seu principem pertinent. Peculari Rempub. Flor. 3, 17, 3.

PECVLĀTOR, ōris. m. [ kle/pths2 tou= koinou= ] Qui furtum facit pecuniae publicae, auct. Ascon. ad Cic. Act. 1 in Verr. 2 vbi etiam apud Ciceronem legisse videtur Peculatorem aerarii, quod hodie legitur Depeculatorem. [...]

PECVLATŌRIVS a, um. Adi. Oues peculatoriae, quae scil. seruis aut siliisfamilias sunt in peculio Varro de L. L. 4, 19. Conf. Taubm. in Plaut. Asin. p. 135.

PECVLĀTVS ūs. m. [ kle/mma tou= koinou= ] Pecuniae publicae furtum. [...]

PECVNIA ae. f. [ a)rgu/rion, xrh/mata ] Proprie Numi aenei, argentei, aurei: deinde diuitiae omnes, quae pretio aestimantur. [...]



page 748, image: s0748

PECVNIŌSVS a, um. Adi. [ poluxrh/matos2 ] Quasi Pecuniae plenus et diues. [...]

PECVNIARIVS [1] a, um. Aliud Adi. [ xrhmatiko\s2 ] Quod ad pecuniam pertinet. [...]



page 749, image: s0749

PECVNIARIVS [2] i. m. xrhmatisth\s2 Gloss. Gr. Lat.

PECVNIARIE Adu. Vlpian. in l. 10 §. 2 D. de compensationibus, Quoties ex maleficio oritur actio (vt puta ex causa furtiua, caeterorumque maleficiorum) si de ea re pecuniarie agatur, compensatio locum habet.

PECVNIALIS e. Adi. Cael. Aurel. Tard. 1, 5 Quaestus pecunialis.

PECVNIARIS e. Adi. Damnatio pecuniaris Macer lege 10 extr. Dig. de Poenis.

PECVNIARITER Adu. l. vlt. Dig. de priu. delict. Pecuniariter agere.

PECVS [1] üdis. f. [ kth=nos2, qre/mma, bo/skhma ] Omne animal quod sub imperio, pabulo terrae pascitur, vt sunt boues, asini, equi, cameli, oues, caprae, auctore Valla. [...]

PECV n. Indecl. in Sing. [...]

PECVS [2] öris. n. Idem quod Pecus, udis. [...]



page 750, image: s0750

PECVSCVLVM i. n. Foueam si forte pecuscula vestra inciderint Iuuenc. 2, 593.

PECORĪNVS a, um. Adi. [ kthnino\s2 ] Quod est pecoris: vt, Pecorina caro.

PECORŌSVS a, um. Aliud Adi. [ poluqre/mmwn ] Palatia pecorosa Propert. 4, 9, 3 vbi pascebant pecora. Sed nemorosa al. Phyllos Stat. Theb. 4, 45. Ver Idem ib. 10, 229.

PECORARIVS [2] i. m. Qui pecua siue pecora publica redimit, vt ait Ascon. Romani enim vetustiores nibil in bonis praeter pecudes habebant. Onomast. Vet. Pecorarius, [ probatw/dhs2.

PECVALIS e. Adi. Sedul. 1, 146 Edidit humanas animal pecuale loquelas. Fortunat. de Vita Martini 2, 146 Et mihi praeda iacet pecuali capta ministro.

PECVARIVS [1] i. m. [ kthnotro/fos2 ] Qui pecorum curam habet, vel Qui pecuarias habet alitque. [...]

PECVARIVS [2] a, um. Adi. [ boskhmatiko\s2 ] Quod ad pecus pertinet. [...]

PECVARIA [1] orum. n. Pl. [ boskh/mata ] Dicuntur ab eo, quod est Pecuare, et per apocopen, Pecuar: nam Pecua, vt ait in Pompeiana Cicero, ab eo, quod est Pecu, venit, vt a Genu Genua: et significat Pecorum multitudinem. [...]

PECVARIA [2] ae. f. [ boskhmatikh\ ] Quae et Res pecuaria dicitur. Varr. R. R. 3, 1 Tres libros institui, e queis duo scripsi. [...]



page 751, image: s0751

PECVASCO ere. Legitur in decreto finium regundorum apud Gruter. p. 204 PECVASCERE GENVATES VETVRIOSQVE LICEAT.

PECVATVS a, um. Adi. Vet. Onomast. qhriw/dhs2 Fulgent. in Moral. n. 53.

PECVDALIS e. Adi. Mart. Capell. 7 Non minus sensus, quam nominis pecudalis, de Capellae nomine.

PECVINVS a, um. Adi. Apul. Met. 8 p. 215 Pecuinis ossibus catenatum flagrum. Cato R. R. 132 Daps Ioui assaria pecuina. Sed locus est obscurus et dubiae lectionis.

PECVSCVM vid. PECTVSCVM.

PED

PEDA [1] vid. PES.

PEDALIS, PEDAMEN vid. PES.

PEDANA ae. f. [ *peda/na ] Regio est non procul a Roma, dicta ab oppido Pedo, quod olim fuit, nunc non est, vt ait Porphyr. in illud Hor. Epist. 1, 4, 2 Quid nunc te dicam facere in regione Pedana?

PEDANEVS, PEDARIVS vid. PES.

PEDATIM, PEDATIO, PEDATVM, PEDECOSVM vid. PES.

PEDŹMA atis. n. [ ph/dhma ] Saltus est et saltatio. Quidam legunt Iuuen. Sat. 11, 173 Qui Lacedaemonium pedemate lubricat orbem. Sed vehemens ibi dissensio.

PEDEPRESSIM, PEDES, PEDESTER, PEDETENTIM, PEDICA, PEDICINVS, PEDICVLVS, PEDIOLVS, PEDISEQVVS, PEDITATVS etc. vid. PES.

PEDIANVS i. m. Cognomen Roman. quo vsus est v. g. Ille Asconius, cuius supersunt quaedam reliquiae commentariorum in Ciceronem. Idem forte, quem laudat Plin. 7, 48.

PEDICVLI orum. m. Populi in Italia, Apulis et Salentinis contermini Plin. 3, 5. Pediculorum agrum, et oppida vide apud eundem 3, 11.

PEDICVLVS [1] i. m. Pilorum ille incola, vid. sub PES.

PEDIDOSVS vid. PAEDIDOSVS sub PAEDOR.

PEDIS pediculus, vid. PES n. 12.

PŹDIVS i. m. Gentis Rom. nomen. V. g. Pedius Blaesus, senatu motus sub Nerone ob violatum ab eo thesaurum Aesculapii. [...]

PEDO [1] ōnis. m. [ *pe/dwn ] Cognomen Popiliorum. [...]

PŹDO pepźdi, ere. [ pe/rdw, bde/w ] Crepitum ventris emittere. [...]

PEDITVM, i. n. et PEDITVS ūs. m. pordh\ Gloss. Cyr.] Subtile et leue peditum Liboni est Catull. 55, 3.

PEDO āre. PEDVM, PEDVSCVLVS vid. PES.

PEDVLES Fasciae, quibus pedes vinciuntur Vlpian. in l. 25 §. 1 De auro et argen. legat.

PEDVLLA ae. f. Quae dicimus, pe/dila appellari manifestum est. [ pe/dilon, Talare, aut calceamentum varium significat. Festus.

PEDVNCVLVS [1] i. m. Vermis marinus est, de quo sic Plin. 32, 7 Vocant et in mari pedunculos, eosque tritos instillari ex aceto auribus iubent.

PEG

PEGANVM i. n. [ ph/ganon ] Herba est Diosc. 3 quam Latini Rutam appellant. Conf. Apul. de Herb. c. 89 et 115.

PEGASA ae. f. [ *pagasai\ ] Thessaliae oppidum, vnde PEGASAEVS, vid. PAGASA. Sic enim scribitur.

PEGASVS [1] et Pusio, Coss. apud Rom. a quibus Pegasianum S. C. nomen habuit, habitum Vespasiani temporibus in exemplum legis Falcidiae. [...]

PEGASVS [2] i. m. [ *ph/gasos2 ] Equus alatus, [ a)po\ th=s2 phgh=s2, id est a fonte, quod iuxta Pegas, id est fontes Oceani natus sit, vbi Gorgones habitant, de quo Hygin. Poėt. Astron. 2, 18 [...]

PŹGASEVS a, um. Adi. [ *phga/seios2 ] Gradus Pegaseus, i. Celerrimus Senec. Troade 385. Volatu Pegaseo ferri Catull. 53, 25.

PEGASŹIVS a, um. Aliud Adi. [ *phgash/i+os2 ] Pers. in prol. 14 Cantare credas Pegaseium melos, Musis et fonte Heliconis dignum.

PEGASIS idos. f. [ *phgasi\s2 ] Patronym. femin. loco Gentilis. [...]

PEGE es. f. Fons erat prope montem Arganthonum, in quem Hylas cecidit. [...]



page 752, image: s0752

PEGMA atis. n. [ ph=gma ] Machina e pluribus tignis, asseribus, tabulis coagmentata, cuius varii vsus, variaeque ob id ipsum formae esse possunt. [...]

PEGMARIS e. Adi. Pegmares gladiatores inuenisse sibi videntur viri docti Sueton. Calig. c. 26, qui in pegmasi pugnent, quos tamen alias frustra quaeras, vel, quod facilius probes, quos de ruina arena dimisit, vt est Petron. 9. [...]

PEI et PEL

PEIERO vid. PERIVRO.

PEIOR, PEIORO vid. sub MALVS.

PELAGVS i. m. et n. [ pe/lagos2 ] Profundum maris significat. Vnde etiam pro ipso Mari frequentius sumitur. [...]



page 753, image: s0753

PELAGICVS a, um. Adi. [ pelagiko\s2 ] Quod in mari viait, siue Quod est ex mari. Columel. 8, 17, 14 Caeteri autem saxatiles, aut pelagici, satis ex his, sed ex recentibus melius pascuntur.

PELAGIVS a, um. Aliud Adi. [ pela/gios2 ] Idem. [...]

PELAMIS, idis. vel PELAMYS y dis. f. (vtrumque enim reperitur, eadem et apud Graecos varietate phlamu\s2 et [ phlami\s2 ) nomen thynni piscis a semestri vsque ad anniculum. [...]

PELASGIA, vel PELASGIS it. PELASGICVM ARGOS. [ *pelasgi/a ] Regio Graeciae, circa extremam partem Macedoniae, versus Achaiam, olim Thessalia dicta, it. Aemonia, etc. [...]

PELASGI ōrum. m. [ *pelasgoi\ ] Populi, quasi Pelargi, id est ciconiae: quoniam errabundi ritu ciconiarum per multas nationes iuerunt. [...]

PELASGVS a, um. Adi. Pubes Pelasga Virg. Aen. 9, 154. Classis Ouid. Met. 13, 268. Gens Idem ibid. 12, 7.

PELASGIAS adis. f. [ *pelasgia\s2 ] Patronym. pro Gentili, vel Adiectiuo; Vrbes Pelasgiades Ouid. Epist. 9, 3.

PELE es. f. Insula ad Petram Herculis. Plin. 32, 2 Nec illa in novissimis mira, amaros esse disces ad Pelen insulam, et ad Clazomenas.

PELECĪNVM i. n. [ pele/kinos2 ] Herba. [...]

PELETHRONIA ae. f. Herba, Centauria maior. Apul. de Herb. c. 34.

PELETHRONIVM i. n. [ *peleqro/nion ] Oppidum est Thessaliae, vbi primum domandorum equorum repertus est vsus. [...]

PELEVS ei. m. Disyllabum. [ *phleu\s2 ] Aeaci regis silius, maritus Thetidis, et pater Achillis. [...]

PELĪDES ae. m. Patronym. [ *phlei/dhs2 ] a Peleo patre dictus est Achilles. Ouid. Epist. 8, 83 Pelides vtinam vitasset Apollinis arcus. Fortis Virg. Aen. 5, 808. Idem Aen. 12, 350.

PŹLIAS adis. f. [ *phlia\s2 ] Pelias hasta, Qua Achilles vtebatur Ouid. Epist. 3, 126.

PŹLŹIVS a, um. Adi. Sil. 13, 803 Aequantem Peleļa facta, i. Achillis.

PELIAS [1] ae. m. [ *pelia\s2 ] Filius Neptuni ex Tyro nympha, filia Salmonei regis, frater Nelei, quem e Thessalia expulit. [...]

PELICĀNVS i. m. rectius PELECANVS, [ peleka/nos2 ] Auis eadem, quae Platea vel Platalea Ciceroni et Plinio. [...]



page 754, image: s0754

PELIDES vid. PELEVS.

PELIGNI ōrum. m. Populi Marsis finitimi, quorum metropolis est Sulmo, vrbs, ex qua Ouidius duxit originem, Amor. 3, 15, 8 [...]

PELIGNVS a, um. Adi. Praela Martial. 1, 110. Arua pererrantur Peligna liquentibus vndis Ouid. Amor. 2, 16, 5. Frigora Hor. Carm. 3, 19, 7. Rus Ouid. Amor. 2, 16, 1.

PELION i. n. [ *ph/lion ] Mons Thessaliae. [...]

PELIVS a, um. Adi. [ *phliwtiko\s2 ] Cic. pro Cael. 18 Vtinam ne in nemore Pelio.

PŹLIACVS a, um. Aliud Adi. [ *phliako\s2 ] Apex Ouid. Fast. 1, 308. [...]

PELIAS [2] ādis. f. Ouid. Epist. 12, 8 Phryxeam petiit Pelias arbor ouem. Pelias arbor, i. Argo nauis, cuius lignum in Pelio monte natum, et in Magnetide regione proxima Thessaliae fabricatum.

PELLA ae. f. [ *pe/lla ] Ciuitas Macedoniae, vt scribit Liu. 44 [...]

PELLAEVS [1] a, um. Adi. [ *pellai=os2 ] Diadema Pellaeum Lucan. 5, 60. [...]

PELLAEVS [2] i. m. Pagus est intimi sinus Persici, cui hoc nomen a sua patria dedisse Alexandrum magnum Plinius 6, 27 commemorat.

PELLAON önis. m. Adriatici seu Veneti sinus oppidum. Plin. 3, 19 Istriae annumer at Palsicium et Pellaonem.

PELLAX ācis. com. [ e)pagwgo\s2 ] Qui per blanditias decipit, vt Seruius exponit illud Virg. Aen. 2, 90 Inuidia postquam pellacis Vlyssi (Haud ignota loquor) superis concessit ab oris.

PELLACIA ae. f. [ e)pagwgh\ ] Fallacia. [...]

PELLECEBRA vid. PERLECEBRA.

PELLECTIO vid. PERLECTIO.

PELLEX icis. f. zh/lh, pallakh\ Gloss. Lat. Gr. pallakh\ Gloss. Gr. Lat.] Mulier concubina extra iustum coniugium, et proprie quidem eius, qui aliam habet iustam vxorem. [...]



page 755, image: s0755

PELLICO āre. [ zhleu/w, pellico, aemulor Gloss. Gr. Lat.

PELLICATIO ōnis. f. vid. PELLICATVS.

PELLICĀTVS ūs. m. Conditio pellicis. [...]

PELLICIO exi, ectum, cere. [ u(pa/gw, prosa/gw, e)pisu/romai, e)fe/lkomai ] Blandiendo decipere, inducere, adducere. [...]

PELLECTVS a, um. Part. Vitiis animus Colum. 11, 1, 14.

PELLICĀTOR, ōris. m. [ u(pagwgeu\s2 ] Inquit Paullus, Qui ad fraudem pellicit.

PELLICVLATIO [1] ōnis. f. Pelliculationem Cato a pelliciendo dixit. Paullus.

PELLION i. n. Lauri genus. alias Victoriola vel Daphnitis. Apul. de Herb. c. 58.

PELLIS is. f. [ de/rma, de/r)r(is2, dora\, r(ino\s2 ] Dicitur proprie, quum est a carne separata, quae Cutis antea dicebatur: sed non perpetuum id esse, ostendimus n. 3. [...]

PELLICVLA ae. f. Dimin. [ derma/tion ] Cic. pro Muraen. 75 c. 36 [...]

PELLICEVS a, um. Adi. [ dermatino\s2 ] Quod est ex pelle. [...]

PELLĪTVS a, um. Aliud Adi. [ dermatei/mwn ] Pellibus tectus. [...]



page 756, image: s0756

PELLEATVS a, um. Adi. Idem. Paullin. ad Nicet. 280 Diuitis multo boue, pelleatus Accola, ripae.

PELLICVLO āre. [ pwma/zw ] Alligatis pelliculis obturare. Columel. 12, 39, 2 [...]

PELLICVLATIO [2] ōnis. f. Cato apud Festum et Paullum, a Pelliciendo, forte rectius a Pelliculando.

PELLIO ōnis. m. Qui vestes pelliceas, et ex pellibus alia opera facit. [...]

PELLARIA ae. f. vel PELLESVINA. Varr. L. L. 7, 30 p. 95, 3 [...]

PELLARIVS i. m. Idem qui Pellio. Firmicus 4, 7 Faciet pellarios, coriarios, caligarios.

PELLIONARIVS i. m. Mercator pellium. Spon. Miscell. p. 65 PROCVRATOR COLL. PELLIONARIOR. Conf. Reines. Inscript. class. 10 n. 8.

PELLO pepuli, pulsum, ere. [ w)qe/w, e)lau/nw, kine/w ] Percutere, ferire, trudere, dum cedat, qui pellitur. [...]

PELLENS entis. Partic. Hor. Od. 2, 11, 7. Ouid. Met. 14, 216.

PVLSVS [1] a, um. Partic. [ e)chlasme/nos2, e)kkhruxqei\s2 ] Patria pulsus Aristides Ouid. ex Pont. 1, 3, 71. [...]



page 757, image: s0757

PVLSVS [2] ūs. m. [ w)qismo\s2, ki/nhma ] Actus pellendi. [...]

PVLSIO ōnis. f. Idem Arnob. 4 p. 129 Partis vnius in pulsione formatum est.

PVLSO āre. Frequent. [ pai/w, krou/w, ko/ptw ] Graui et vehementi vel etiam crebro et repetito ictu caedere et protrudere. [...]

PVLSANS antis. Part. [ pai/wn ] Cymbala pulsans Iuuen. Sat. 9, 62. Soluite pulsanti loca Stat. Theb. 4, 477. Pauor pulsans corda Virg. Georg. 3, 106. Idem ib. 4, 313. et Aen. 5, 138.

PVLSĀTVS a, um. Aliud Part. [ kekrousme/nos2 ] Pulsatos se querentes Liu. 3, 11 [...]

PVLSATIO ōnis. f. [ krou=sis2 ] Liu. 31, 39 Ea maiore cum sonitu quam vulnere vllo pulsatio scutorum parumper succedentes Romanos tenuit. Cic. pro Cael. c. 10 Pulsatio Alexandrinorum Puteolana.

PVLSĀTOR, ōris. m. [ krousth\s2 ] Citharae pulsator Apollo Valer. Argon. 5, 693. August. Confess. 10, 31.

PVLSANDVS a, um. Part. [ krouste/os2 ] Nunc est bibendum, nunc pede libero pulsanda Tellus Hor. Carm. 1, 37, 2. Area pulsanda equis Ouid. Amor. 3, 15, 18.

PVLSABVLVM i. n. Pecten, quo fides pulsantur. Apul. Florid. 2 p. 351 Dextera psallentis gestu suo pulsabulum citharae admouet, ceu parata percutere.

PVLSIM Adu. Vt Caesim, Punctim. Nigid. apud Non. 2, 281.

PVLSVLA ae. f. Dimin. [ flu/ktaina ] Pro pustula legebatur. Martial. 14, 167. Sed Pusula aut Pustula hodie obtinet, vid. PVSTVLA.

PVLSVŌSVS a, um. Adi. Pulsibus plenus. Cael. Aurel. Tard. 5, 10 Pulsuosus dolor. Idem Acut. 2, 14.

PVLTO āre. [ katapai/w ] A Supino Pultum, quo antiqui vtebantur. [...]

PVLTATIO ōnis. f. Plaut. Truc. 2, 2, 3 Quid tibi ad hasce accessio est aedis prope, aut pultatio est.

PELLOS, siue PELLVS i. m. Earum auium genus, quae a Latinis Ardeae, siue Ardeolae dicuntur. Plin. 10, 60. [ *pe/llos2, fuscus, cinereus.

PELLONIA ae. f. Dea, quae pellendis hostibus praeerat. Vid. Arnob. 4 p. 128. August. Ciu. Dei 4, 21.

PELLVCEO [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PELLV=CEO [PELLŪCEO]] xi, źre. [ diafai/nw ] Per medium lucere. [...]



page 758, image: s0758

PELLVCIDVS et PELLVCIDVLVS a, um. Adi. [ diafanh\s2 ] vid. PERLVCIDVS.

PELLVCIDITAS ātis. f. Vitruu. 2, 8 Parietes tectoriis operibus expoliti, vt vitri pelluciditatem videantur habere.

PELLVO ui, ūtum, ere. [ kataplu/nw ] Perfecte lauare. vid. PERLVO.

PELLVVIVM i. n. [ podo/niptron ] Vas, in quo lauantur pedes: a pelluendo, an a pedum lotione dictum. Festus.

PELLVVIAE quibus pedes lauantur, vt malluuiae, quibus manus.

PELOPŹA ae. f. [ *pelo/peia ] Thyestis filia, quae a patre grauida facta, insigni forma infantulum peperit, quem recenter natum, ne turpitudo sua palam fieret, feris deuorandum in siluis reliquit. [...]

PELOPIA ae. f. Quam nominatam Thyatiram et Euhippam ait Plinius, Vrbs est in Epheso, quae Lyco flumine alluitur Plin. 5, 29.

PELOPIDAS ae. m. [ *pelopi/das2 ] Thebanus, rei militaris gloria clarissimus, arctissimoque amicitiae foedere cum Epaminonda coniunctus. Vitam eius vide apud Plutarchum. Notus est ex Nepote.

PELOPONNŹSVS i. f. [ *pelopo/nnhsos2 ] Regio Achaiae continens, a Pelope Hippodamiae viro dicta, quasi Pelopis insula, quoniam paene insula est. [...]

PELOPONNENSIS e. Adi. Curt. 7, 4, 32 Peloponnensium defectio.

PELOPONNESIVS a, um. Adi. [ *peloponnh/sios2 ] Cic. Att. 6, 2 [...]

PELOPONNESIACVS a, um. Aliud Adi. [ *peloponnhsiako\s2 ] Cic. de Off. 1, 84 [...]

PELOPS opis. m. [ *pe/loy ] Tantali potentissimi Phrygum regis filius fuit. [...]

PELOPĪDAE arum. m. [ *pelopi/dai ] Dicti sunt, Qui a Pelope originem duxerunt. [...]

PELOPEĪVS a, um. Adi. [ *peloph/i+os2 ] Quinque syllabis. Arva Pelopeļa Ouid. Met. 8, 625.

PELOPŹVS a, um. Adi. [ *pelo/peios2 ] Domus Propert. 3, 19, 20 i. familia. Moenia Virg. Aen. 2, 193. i. Graeca, nominatim Argos.

PELOPŹIS idis. f. Patronym. [ *pelophi\+s2 ] Vndae Pelopeides Ouid. Fast. 4, 285.

PELOPEIAS adis. f. Aliud Patronym. [ *pelophi/+as2 ] Mycenae Pelopeiades Ouid. Met. 6, 414.

PELŌRIS idis. f. [ pelwri\s2 ] Conchae genus, chama maius, inquit Eustathius, idcircoque peloris propter magnitudinem appellatur. Quid si locus, vbi primum capta et appellata est, nomen dedit? [...]

PELORIAS adis. f. Idem. Ouid. Fast. 4, 479 Iamque Peloriadem, Lilybeaque iamque Pachynon Lustrabat.

PELŌRVS i. m. [ *pe/lwros2 ] Promontorium Siciliae Italiam versus, a Peloro gubernatore nauis Annibalis, ibi sepulto Pomponius 2, 7. [...]

PELORITANVS a, um. Adi. Peloritana regio Solin. de Sicilia c. 5.



page 759, image: s0759

PELTA ae. f. [ pe/lth ] Scutum breuissimum, in modum lunae iam mediae. [...]

PELTĀTVS a, um. Adi. [ peltasth\s2 ] Qui pelta vtitur. Liu. 28, 5. Puellae peltatae Amazones Ouid. Amor. 2, 14 pr. Vid. Drakenb. ad Sil. 2, 80.

PELTIFER era, erum. Aliud Adi. [ peltofo/ros2 ] Puellae Stat. Theb. 12, 761.

PELTASTA ae. m. [ peltastiko\s2 ] Idem. Liu. 31, 36 [...]

PELVIS is. f. [ leka/nh, louth\r ] quasi Pedeluis, inquit Varro de L. L. 4, 25 [...]

PELVSIVM [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PELV=SIVM [PELŪSIUM]] i. n. [ *phlou/sion ] Vnum ex ostiis Nili, et ciuitas. Iuxta Pelusium est optima lens Plin. 7, 34. Ammian. 22, 16.

PELVSIVS, et PELVSIACVS a, um. Adi. [ *phlou/sios2, *phlousiako\s2 ] Martial. 13, 9 [...]

PELVSIĀNVS a, um. Adi. [ *phlousiano\s2 ] Pelusiana mala apud Columel. 5, 10.

PELVSIOTAE ārum. m. [ *phlousiw=tai ] Pelusium oppidum incolentes. [...]

PEM

PEMINŌSVS a, um. Adi. [ dusw/dhs2 ] i. Mali odoris, inquit Festus: a paedore dictum. [...]

PEMMA atis. n. Pemmata azyma [ pe/mmata a)/zuma ] Placentae sunt in clibano assat, atque mox, quum extractae sunt, in mel calidum, vt id in totas sese recipiant, iniiciuntur. [...]

PEN

PENARIVS [1] vid. PENVS.

PENĀTES ium. m. [ patrw=oi qeoi\, Gloss. Lat. Gr. [ e)fe/stioi qeoi\ ] Breuiter secundum Seru. ad Aen. 2, 514 [...]



page 760, image: s0760

PENATIGER era, erum. Adi. [ o( e)festi/ous2 qeou\s2 fe/rwn ] Ouid. Met. 15, 450 Penatigero Aeneae, qui Palladium, penates Troiae capta vrbe extulit.

PENATOR vid. PENVS.

PENDEO pependi, pensum, źre. [ kre/mamai ] Suspensum esse, quod non ad corpora sola pertinet, cum non tota basi sua, sed ita alia re nituntur, vt facile moueri possint; verum etiam ad res incorporeas, quas copulatas cum aliis indicare volumus, vt in iis rationem suarum mutationum, et durationis adeo habeant. [...]



page 761, image: s0761

PENDENS entis. Partic. [ krema/menos2 ] Ter. Phorm. 1, 4, 43 [...]

PENDVLVS a, um. Adi. [ e)kkremh\s2 ] Quod pendet. [...]

PENSILIS [1] e. Adi. [ kremasto\s2 ] Quidquid pendet. [...]

PENDĪGO inis. f. Aiunt esse velamen simulacri apud Arnob. 6 p. 201 [...]

PENDIX icis. f. Inscr. ap. Grut. p. 601, 10 et 11 A PENDICE CEDRI, munus seruile notare videtur: quale id sit, forte ostendat

PENDICVLVS i. m. qui a)rpedw\n et a)rpedw/nion redditur in Gloss. Cyrilli, quae vox laqueum aut funem notat. [...]

PENSVM i. n. [ a)/traktos2 ] Manipulus lanae vel lini, qui pendet ex colo, et fuso trahitur: vnde Trahere pensa, pro eo, quod Nere dicimus, s. potius, quia ancillis appendebatur, vid. PENSVS ex PENDO. [...]

PENDO pependi, pensum, ere. [ staqmi/zw, staqma/omai ] Actiu. significat proprie Ponderare: a Pendeo, quod, quae ponderantur, ex libra pendent. [...]



page 762, image: s0762

PENDITVR Impers. [ staqmi/zetai ] Plin. 12, 14 Iterumque imperii nostri publicanis penditur.

PENSVS a, um. Partic. [ staqmhqei\s2 ] Ponderatus. [...]

PENSE, vel PENSIM Adu. Gell. 1, 3 A Theophrasto pensim et enucleate scripta. Al. pensiculate. Symmach. Epist. 2, 34 Nihil hac aetate tractandum pensius domesticis rebus.

PENSO āre. [ e)pistaqma/omai ] Frequent. [...]

PENSANS antis. Partic. [ e)pistaqmw/menos2 ] Sil. 4, 152 [...]

PENSANDVS a, um. Aliud Partic. [ e)pistaqmhte/os2 ] Titulus pensandus meritis Ouid. Met. 13, 372.

PENSĀTVS a, um. Similiter Partic. [ e)pistaqmhqei\s2 ] Col. 12, 51, 2 Sint iis portionibus pensata, i. appensa. Sententia belli diu pensata Sil. 7, 23. Liu. 26, 37.

PENSATIO ōnis. f. Vtitur Papinianus in l. 18 [...]

PENSĀTOR, ōris. m. [ e)pi/staqmos2 ] Plin. 33, 3 Pensatores, libripendes dicuntur.

PENSABILIS e. Adi. Nunquam pensabilia damna Ammian. 31, 13.

PENSITO āre. Aliud Frequent. [...]

PENSITATVS a, um. Part. Multum ac diu pensitatus amor liberalitatis Plin. Epist. 1, 8. Saepe apud se pensitato Tacit. Ann. 3, 52, 4.

PENSITATIO onis. f. [ e)pista/qmhsis2 ] Plin. 19, 6 [...]



page 763, image: s0763

PENSITĀTOR, ōris. m. [ e)pistaqmhth\s2 ] Ponderator. Gell. 17, 1 Verborum pensitatores subtilissimi.

PENSICVLO āre. [ e)peceta/zomai ] Idem quod Pensitare. Gell. 13, 20 Pensicula vtrumque modulareque, reperies suo quodque in loco sonare aptissime. Alii legunt Pensiculate modulateque reperies, etc.

PENSICVLATE Adu. h. e. Cum pondere, iustoque examine. Gell. 1, 3 Neque ea, quae a Theophrasto pensiculate atque enucleate scripta, etc.

PENSICVLĀTOR, ōris. m. Qui dicta factaue quadam quasi trutina examinat. Gellio tribuitur 17, 1. Sed nunc legitur pensitator.

PENSIO [1] ōnis. f. [ e)/ktisma ] Id quod pro aliqua re soluitur, id est, quod datur pro rei alicuius vsu, aut agri, aut domus. [...]

PENSIVNCVLA ae. f. Dimin. [ e)ktisma/tion ] Colum. 10 in praef. pr. Fenoris tui Siluine, quod stipulanti spoponderam tibi, reliquam pensiumculam percipe.

PENSOR, ōris. m. Qui expendit. August. Confess. 5, 4 extr.

PENSVRA [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PENSV=RA [PENSŪRA]] ae. f. Idem quod Pensio. Varr. de L. L. 4, 16 Per trutinam solui solitum, vestigium etiam nunc manet in aede Saturni, quod ea etiam nunc propter pensuram, trutinam habet positam.

PENE, s. PAENE quod habent vetera monumenta. Adu. [ paroli/gon ] i. Fere. Cic. Q. Frat. 3, 1 [...]

PENISSVME [ paroligo/tata ] Superl. formauit Plaut. in Aulus. 3, 4, 7 [...]

PENELOPE es. f. [ *phnelo/ph ] Filia Icarii, et vxor Vlyssis: cui ad bellum Troianum profecto, fidem et pudicitiam seruauit, licet a multis procis solicitaretur, quos lanificio frustrari solebat. [...]

PENELOPAEVS a, um. Adi. [ *phnelo/peios2 ] Fides Penelopaea Ouid. Trist. 5, 14, 36.

PENELOPES um. f. [ phnelo/pai ] Aues, de quibus Plin. 37, 2 Et Cratim amnem in Oceanum effluentem e lacu, in quo aues, quas meleagridas et penelopas vocat, viuere.

PENES [ para\ ] Praepositio Accusatiuo Casui seruiens, quae a Penitus trahitur, significatque personam et dominium ac potestatem, vt ait Festus. [...]



page 764, image: s0764

PENESTIA ae. f. Regio est Illyrici. Liu. 43, 18 Tertio die ad Vscanam (Penestianae terrae ea maxima vrbs est) posuit castra.

PENETRO āre. [ pe/rw, pei/rw, pera/w ] Penitus intrare, Festo interprete. [...]

PENETRANS antis. Part. Penetrantibus illis Lucret. 4, 720. Conf. Cic. Phil. 13 c. 9. et de Vniu. 30 c. 9.

PENETRĀTVS a, um. Part. [ peperasme/nos2 ] Corpora penitus penetrata Lucret. 1, 529. [...]

PENETRATIO ōnis. f. Apul. Florid. 4 p. 360 Paribus vtrinque aculeis, simili penetratione.

PENETRĀTOR, ōris. m. Augustin. Epist. 199. Paullin. Nolan. Epist. 10 n. 2. Prudent. Hamartig. 874 Ignis Traiector nebulae vasti et penetrator operti est.

PENETRABILIS e. Adi. [ perasto\s2 ] Quod facile penetrat: et interdum Quod facile penetrari potest. Martial. 4, 19 [...]

PENETRĀLE, is. n. siue PENETRAL [ muxo\s2 ] Significat Omnem partem interiorem domus vel templi, licet sit intecta, vt ait Seruius: Virg. Aen. 6, 71 [...]

PENETRĀLIS e. Adi. [ e)/mmuxos2, e)ndomuxo\s2 ] Legitur apud Virg. Aen. 2, 297 [...]



page 765, image: s0765

PENETRALITER Adu. Fortun. Mart. 4 Penetraliter vlcera mordent.

PENŹVS [1], siue PENŹOS i. m. [ *phneio\s2 ] Fluuius Thessaliae, de quo Plin. 4, 8. [...]

PENŹIVS a, um. Adi. [ *phnh/i+os2 ] Stagna Peneļa Stat. Theb. 4, 143. Arua Ouid. Met. 12, 209. Daphne Idem ib. 1, 452. Laurus Valer. Argon. 1, 386.

PENŹVS [2] a, um. Aliud Adi. Nympha Penea Ouid. Met. 1, 504.

PENŹIS idis. f. Patronym. Nympha Peneis Idem ib. 1, 472.

PENICILLVS, et PENICVLVS, i. m. siue PENICILLVM, et PENICVLVM i. n. [ kerki/skos2 ] Diminutiua sunt a Penis, significantque, vt ait Festus, Ea, quibus calceamenta tergentur, quod e codis (caudis s. penibus ) extremis faciebant antiqui. [...]

PENICVLO āre. Bacchum peniculantem, decurtantem cantherios apud Arnob. 5 p. 163 [...]

PENICVLAMENTVM i. n. [ ke/rkwma ] Pars vestis, auctore Nonio 2, 624. [...]

PENINSVLA ae. f. [ xer)r(o/nhsos2 ] Dicta est quasi Pene insula, vndique fere aquis clausa, et breui tantum angustia, quae dicitur isthmos, continenti adnectitur. [...]

PENIS is. f. [ ke/rkos2 ] Cauda dicitur, a pendendo Fest. vid. Naeu. apud Fest. [...]

PENĪTVS a, um. Adi. [ kekrwto\s2 ] Quod est ex pene, hoc est eauda. [...]

PENITVS [1] a, um. Adi. [ e)/swqen ] Proprie illum, qui intra est, significat. [...]

PENITE Adu. antiqu. Catul. Nupt. Mall. 178 [...]

PENITVS [2] [ e)/ndon, e)ndote/rw ] Adu. Locale, quasi Pene intus, id est valde interne, seu intrinsecus, vel intima parte et secreta. [...]



page 766, image: s0766

PENNA ae. f. [ ptero\n, pth=lon, tarso\s2 ] Auium est vestimentum pariter ac remigium, frequentius tamen hoc; cum dicitur in primis de maioribus, quibus vtuntur ad volandum; nam minores plumae sunt. Isid. 19, 19 [...]

PENNICVLVM i. n. Pinna illa, quae in fastigio aedificiorum sita, facili motu, ventorum indicat flatum. Plin. Petasum vocat.

PENNVLA ae. f. Dimin. [ pteri/dion ] Cic. de Nat. Deor. 2, 129 c. 52 Quum autem pulli pennulis vti possunt, tum volatus eorum matres prosequuntur.

PENNALIS e. Adi. Sedul. Pennali libramento corpus sustentare. Pennalis olim dictus primo anno Academicus nouellus. Vnde Pennalismus. Gesner.

PENNARIVS a, um. Adi. Theca pennaria Ibid.



page 767, image: s0767

PENNESCO ere. Adulta aetate pennescere Cassiod. Epist. 1, 38.

PENNOR āri. Dracont. Hexaėm. 146 Pennantur tunc membra.

PENNĀTVS a, um. Adi. [ pterwth\s2 ] Quod pennas habet. Plin. 10, 52 [...]

PENNATVLVS a, um. Dimin. Tertull. ad Nation. 1, 10.

PENNIFER era, erum. Adi. Ferens pennas. Catull. 53, 29. Sidon. 2, 309.

PENNIGER era, erum. Aliud Adi. [ pterofo/ros2 ] Gerens pennas. [...]

PENNIPOTENS entis. Adi. [ pterokra/twr ] Lucret. 2, 867 [...]

PENNIPES edis. c. Aliud Adi. [ ptero/pous2 ] Perseus pennipes Catull. in Camer. 53 (55) 25.

PENNĪNVS i. m. Deus Alpinorum, quem in summo vertice colebant Liu. 21, 38.

PENSABILIS, PENSATIO, PENSATOR vid. PENDO, ere.

PENNVS i. m. Cognomen Iuniorum. Anton. Augustin. de Fam. Rom.

PENSICVLATOR, PENSICVLO vid. PENDO.

PENSILIS [2] vid. PENDEO.

PENSIO [2], PENSITATOR, PENSITO, PENSO vid. PENDO.

PENSVM, et PENSVS vid. PENDEO et PENDO.

PENTACHORDON i. n. Instrumentum quinque habens chordas. Vid. Mart. Capell. 9 p. 325.

PENTADACTYLES, siue PENTADACTYLVS i. m. Cochleae pentadactyles Plin. 32, 11, quasi tu quinque digitales dicas.

PENTADACTYLON i. n. Idem quod Pentaphyllon. Apul. de Herb. c. 2.

PENTADŌRON i. n. [ penta/dwron ] Laterum e terra macerata fictorum genus. [...]

PENTAGŌNVM i. n. Figura est aequilatera et aequiangula composita ex quinque lateribus et angulis. 2 It. Herba. Apul. de Herb. c. 2.

PENTAMETER tri. m. Versus quinque constans metris. Quinctil. 9, 4.

PENTAMIRON, siue PENTAMOERON i. n. [ penta/moiron ] Vitruu. 3, 1 Numerus quinarius respectu senarii ita dictus.

PENTANVMVS i. m. Dimidius denarius Auct. de Limit. p. 265 Goes.

PENTAPETES Herba eadem, quae Pentaphyllon. Vid. infra in PENTAPHYLLON.

PENTAPHARMACVM i. n. Medicamentum ex quinque speciebus compositum. [...]

PENTAPHYLLON i. n. [ penta/fullon ] Herba quinque folia habens, a Latinis Quinquefolium appellata, multiplex quidem, nam et fragi folia quina sunt, et alterius cuiusdam herbae passim crescentis, de qua copiose Plin. 25, 9. [...]

PENTAPOLIS is. f. [ *penta/polis2 ] Regio inter Palaestinam et Arabiam, a quinque ciuitatibus sic appellata, vbi Sodoma et Gomorra oppida. [...]

PENTAPOLITANA regio Plin. 5, 5 pr.

PENTAPRŌTĪA ae. f. [ pentaprwtei/a ] Quinque primorum munus: quos alibi sacrae Constitutiones, Quinque Summates vocant. [...]

PENTAPTOTON i. n. [ penta/ptwton ] Quod per quinque casus variatur. Vid. Isidor. 1, 6. Priscian. 5, 672.

PENTAPYLON i. n. Iouis arbitratoris templum, in quo erat porticus, habens quinque ordines columnarum quadratarum: apud Victor. Reg. 10. Vid. Nardin. Rom. vet. 6, 14.

PENTAS adis. f. [ penta\s2 ] Numerus quinarius. Mart. Capell. 7 p. 239.

PENTASEMVS i. m. Genus pedis rhythmici, quinque punctorum siue temporum Ibidem 9 p. 330.

PENTASPASTOS i. m. Machina tractoria quinque orbiculorum Vitruu. 10, 3.



page 768, image: s0768

PENTASPHAERVM i. n. l. 16 ff. de Publ. et vectigal. malabathri genus, de quo vide coniecturas Is. Voss. ad Melam 3, 7, 10. Et Bynkersh. Obseru. 4, 5.

PENTASTICHAE arum. f. [ penta/stixoi ] Porticus dicuntur, a quinque columnarum ordinibus Trebell. Poll. in Gallien. c. 18.

PENTATEVCHON i. n. [ penta/teuxon ] Volumen quinque librorum. Sunt qui declinent Pentateuchus, Pentateuchus Moysis. Vid. Tertull. ad Marc. 1, 10. Et Hieron. adu. Rufin. 2, 7.

PENTATHLVM i. n. Antiqui Quinquartium dixerunt. [...]

PENTATHLVS i. m. [ pe/ntaqlos2 ] Pentathli dicuntur, qui in ludo quinque artes gymnasticas exercent, videlicet discum, cursum, saltum, palaestram, et iaculationem. [...]

PENTECOSTE es. f. Dies quinquagesimus post Pascha. Tertull. de Idol. c. 14. Hinc

PENTECOSTALIS e. Adi. Festum pentecostale Ibid.

PENTECTENA Apud Antiphan. Pollux 7, 13 dicit Tunicellas esse iuxta oram purpura ornatas, radiis quinque intexta.

PENTEDACTYLOS i. m. Mons in Troglodytico sinu Plin. 6, 29.

PENTELICVS i. m. Mons Atticae, vnde Pentelicum marmor. Hinc Hermae Pentelici, statuae apud Cic. Att. 1, 8.

PENTELORIS e. Adi. Vestis militaris genus ap. Vopisc. in Aurel. c. 46 quinque lororum siue clauorum scilicet.

PENTŹRES is. f. [ penth/rhs2 ] Nauis quinque remis. Hirt. Bell. Alex. c. 47 Capit ex eo praelio penterem 1, triremes 2, dicrotas 8.

PENTETHRONICVS a, um. Adi. Vox ficticia et forte corrupta. [...]

PENTHEMIMERES is. f. [ penqhmimerh\s2 ] Latine Semiquinaria Caesura, a Diomede 3 p. 496 [...]

PENTHESILŹA ae. f. [ *penqesi/leia ] Amazonum regina, quae teste Iustino 2, 4 [...]

PENTHEVS i. m. Disyll. [ *penqeu\s2 ] Filius Echionis, ex Agaue coniuge filia Cadmi: qui quum Liberi patris sacra aspernaretur, ira numinis, a matre et sorore in furorem versis, laceratus est. [...]

PENTHŹVS a, um. Adi. [ *penqei=os2 ] Ritu Pentheo laniant corpora Claud. in pr. Cons. Stilich. 2, 213. [...]

PENTIRŹMIS is. f. Vox hybrida, in quam mutarunt quidam Penteren, v. v.

PENTOROBON i. n. [ pento/robon ] Herba insignis, quae notiore nomine Paeonia appellatur. [...]

PENTRI ōrum. m. Pl. Samnitium populus, cuius caput Bouianum Liu. 9, 31.

PENVARIVS [1] vid. sub PENVS.

PENVLA, vel PAENVLA ae. f. [ faino/lh, mandu/h ] Vestis, quae nebuloso seu pluuioso tempore, supra tunicam assumitur loco pallii, ad arcendas a corpore pluuias. [...]



page 769, image: s0769

PENVLĀTVS a, um. Adi. [ e)n faino/lh| ] Penula tectus. [...]

PENVLARIVM i. n. [ fainoloqh/kh ] Quasi Theca et vagina penulae, vt interpretatur Non. 2, 618. [...]

PENVLEVS et PENVLARIVS a, um. Adi. Parauerat sane, penulas populo dare in honorem filii sui -- asserens, melius filium suum Penuleum vel Penularium dicendum, quam Caracallus (a vestimenti genere ) esset dictus Bassianus. [...]

PENVLTIMVS a, um. Adi. Quasi dicas paene vltimus, vltimus praeter vnum. Vtitur Gell. 4, 7. Auson. Ecl. de Kalendis 13 Post quos penultima meta Nouember.

PENVRIA [1] vid. PENVS.

PENVS [1], i. vel PENVS ūs. m. vel f. [ tamei=on, bi/otos2 ] Est omne, quo vescuntur homines Cic. de Nat. D. 2 c. 27. [...]

PENVS [2] oris. n. Idem. Hor. Epist. 1, 16, 72 [...]

PENVM i. n. Idem. Ter. Eun. 2, 3, 18 [...]

PENVARIVS [2] a, um. Adi. Suet. Aug. c. 6 [...]

PENVARIVS [3] i. m. kella/rios2 Gloss. Gr. Lat.

PENARIVS [2] i. m. [ tamiei=on ] vt legit Festus; vel vt Varro de L. L. 4, 33 [...]

PENARIVS [3] a, um. Adi. [ tamieumatiko\s2 ] Quod ad penum pertinet. vt. Penaria cella; idem quod Penarium Cic. Verr. 2, 5 c. 2.

PENATORES um. m. Qui penus gestant. Cato adu. M. Acil. Postquam nautas ex nauibus eduxi, non ex militibus atque nautis piscatores, penatores, feci, sed aurum dedi. Festus ex emendat. Dacer.

PENVRIA [2] ae. f. [ u(ste/rhsis2 ] Omnis inopia rerum, et praesertim earum, quae in penu recondi solent. [...]

PEP

PEPARETHOS i. f. Insula vna ex Sporadibus Plin. 4, 12. Ouid. Met. 7, 470 Et Gyaros, nitidaeque ferax Peparethos oliuae. Add. Senec. Troad. 840.



page 770, image: s0770

PEPLION i. n. [ pe/plion ] Herba, quae alias Portulaca dicitur Plin. 20, 20.

PEPLOS [ pe/plos2 ] inquit Plin. 27, 12 quam aliqui Sycen, alii Meconion aphrodes vocant, ex vna radice tenui fruticat, etc.

PEPLVS, i. m. vel PEPLVM i. n. [ pe/plos2 ] Vestis sollemnis, quae iniicitur vel viro vel feminae, vel deo deaeue Seruius. [...]

PEPO onis. m. [ pe/pwn ] Plin. 20, 2 [...]

PEPSIS is. f. [ pe/yis2 ] Latine Concoctio dicitur Gell. 13, 29. Vnde

PEPTICVS a, um. Adi. Medicinae pepticae, Medicamenta ad concoctionem, quae foris adhibentur: [ a)po\ tou= pe/ptein, teste Hermol. [...]

PER

PER Praep. [ dia\, a)na\ ] Accusatiuo iungitur, et latissimi vsus, significat omne genus causarum, et medii, modique: vixque potest aliter, quam exemplorum multitudine declarari. [...]



page 773, image: s0773

PERA ae. f. [ ph/ra ] Pellis a collo ad lumbos pendens. [...]

PERVLA [1] ae. f. Dimin. [ phri/dion ] Sen. Epist. 91 (90) [...]

PERATIM Adu. Peratim ductitare dicebantur heros serui; qui argento illos, quontum capit pera, circumduxerunt: Plaut. Epid. 3, 2, 15. Maior modus est Follitim v. v. sub FOLLIS.

PERENTICĪDA ae. m. Qui peram seu marsupium suum incidit, Comico ioco fictum a Plauto Epid. 3, 2, 13 Ego patrem tuum perenticidam faciam.

PERABSVRDVS a, um. Adi. [ li/an a)/topos2 ] Valde absurdum significat. [...]

PERACCOMMODATVS a, um. Adi. Per fore accommodatum tibi Cic. Fam. 3, 5.

PERĀCER cris, cre. Adi. [ poludrimu\s2 ] Valde acre et vehemens. Cic. Fam. 9, 16 Sed tamen ipse Caesar habet peracre iudicium. Acetum peracre Plaut. Bacch. 3, 3, 1.

PERACERBVS a, um. Adi. [ polu/strufnos2 ] Valde acerbus. Cic. de Senect. 53 c. 15 [...]

PERACESCO ui, ere. [ me/ga o)cu/nomai ] Valde acre et acidum fieri. Plaut. Bacch. 5, 1, 13 Hoc, hoc est, quod peracescit, hoc demum est, quod percrucior me hoc aetatis ludificari.

PERACTIO [1] vid. PERAGO.

PERACTICVM i. n. Gummi genus. vid. PERATICVM.

PERACVO ui, ūtum, ere. [ me/ga o)cu/nw ] Valde acutum facere. Cato c. 40 Sumito tibi surculum durum, eum peracuito, salicem Graecam discindito. Sed nunc editur, praeacuito.

PERACVTVS [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PERACV=TVS [PERACŪTUS]] a, um. Adi. [ e)ri/qhktos2, o)cu/qhktos2 ] Valde acutum significat. [...]

PERACVTE [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PERACV=TE [PERACŪTE]] Adu. [ perioce/ws2 ] Cic. Acad. 1, 35, c. 10 [...]

PERADOLESCENS entis. c. Admodum adolescens. Cic. pro Lege Manil. 61 c. 21 Quid tam praeter consuetudinem, quam homini peradolescenti imperium atque exercitum dari?

PERADOLESCENTVLVS i. m. Hic peradolescentulus ad amicitiam accessit Philippi Nep. 18, 1, 4.

PERAEA ae. f. *perai/a ] A [ pe/ran trans, vltra, vlterior Iudaeae pars, Arabiae et Aegypto proxima, asperis diuisa montibus, et a reliqua Iudaea Iordane amne discreta Plin. 5, 14.

PERAEDIFICO āre. [ tele/ws2 oi)kodomw= ] Aedificationem absoluere. Columel. 4, 3 pr. Ab inchoato domos exstruunt, nec peraedificatis cultum adhibent.

PERAEQVVS a, um. Adi. [ panepieikh\s2 ] Valde aequum significat. Cic. Verr. 4, 46 c. 21 Vt hoc liceret suspicari, fuisse aliquando apud Siculos peraequa proportione caetera.

PERAEQVE Adu. [ e)pi/shs2, e)c i)/sou ] Admodum iuste, aeque, aequaliter. [...]

PERAEQVO āre. [ e)ciso/w ] Aequum facere. Colum. 3, 3 Et apud me octogenae stirpes insitae intra biennium septenos culeos peracquarent. Idem 3, 9.



page 774, image: s0774

PERAEQVATVS a, um. Partic. Vitruu. 5, 1 et 4. 9, 4 et 7. 10, 14 et 17.

PERAEQVATIO ōnis. f. Temporum Solin. c. 1 (al. 3) al. Adaequatio. Similitudinum Tertull. adu. Marc. 4, 29. Add. Idem adu. Valent. c. 12. et de Monog. c. 12. et de Resurr. c. 52.

PERAEQVATOR, ōris. m. [ e)ciswth\s2 ] Peraequatores, fuisse videntur retractatores quidam censuum, qui viderent, vt aequabili proportione seruata tributa et census imponerentur exigerenturque. [...]

PERAGO źgi, actum, ere. [ perai/nw, tele/w, diapra/ttomai, dianu/w, e)pitele/w ] Perficere. Liu. 1, 28 [...]

PERACTVS a, um. Part. [ tetelesme/nos2 ] Caedes ingens peracta Virg. Aen. 9, 242. [...]

PERACTIO [2] ōnis. f. [ telei/wsis2 ] Cic. de Senect. 86 c. 23 Senectus autem, peractio aetatis est.

PERACTOR, ōris. m. Qui perficit; apud Senecam esse dicitur.

PERAGITO āre. Frequenter commouere. [...]

PERAGITĀTVS a, um. Partic. Caes. Bell. Ciuil. 1, 80 Vehementius peragitati ab equitatu.

PERAGRO āre. [ perinoste/w, perixwre/w ] Ex Per et Ager, agri compositum; significat Inquirendo circuire, vt ait Seruius: siue Huc et illuc proficisci. [...]



page 775, image: s0775

PERAGRANS antis. Partic. [ perixwrw=n ] Mater saltus orbata peragrans Lucret. 2, 355. Idem ibid. 675.

PERAGRANTER Adu. Ammian. 14, 1 (3) Peragranter et dissimulanter adsistere.

PERAGROR āri. Dep. Paterc. 2, 97, 4 Peragratusque victor omnes partes Germaniae domuit eam.

PERAGRĀTVS a, um. Aliud Partic. [ perikexwrhme/nos2 ] Cic. de Fin. 5, 87 [...]

PERAGRATIO ōnis. f. [ perixw/rhsis2 ] Cic. Philipp. 2, 57 c. 23 Quae fuit eius peragratio itinerum, lustratio municipiorum.

PERAGRATOR, ōris. m. Vnde

PERAGRATRIX īcis. f. Mart. Capell. 6 p. 192 Squalentior peragratrix.

PERALBVS a, um. Adi. Apul. Met. 1 p. 103 Equus peralbus. Idem 5 p. 171 Auis peralba.

PERAMOENVS a, um. Adi. Tacit. Ann. 4, 67, 3 Aestas peramoena.

PERAMBVLO āre. [ peripole/w, diodeu/w ] Varro de R. R. 1, 2 [...]

PERAMBVLATVS a, um. Partic. Perambulatus Romanis legionibus Niphates Sidon. Carm. 23, 93.

PERAMPLVS a, um. Adi. [ poluplatu\s2 ] Cic. Verr. 4, 109 Sunt ea simulacra perampla atque praeclara, sed non ita antiqua. Id. Simulacra duo perampla et pulcherrima Cic. Verr. 4 c. 49.

PERAMO āre. [ u(perfile/w ] Valde, vel Vsque ad sinem amare. [...]

PERAMANS antis. Partic. [ u(perfilw=n ] Cic. Att. 4, 18 Homo peramans semper nostri fuit, nec mihi vnquam odio.

PERAMANTER Adu. [ polufi/lws2 ] Cic. Fam. 9, 20 Qui me quidem perofficiose et peramanter obseruant.

PERAMPVTO āre. Vulnus ita insanabile facit, vt totum peramputandum sit Colum. 7, 5.

PERANCEPS cipitis. Adi. Labor peranceps Ammian. 29, 5 Vales. (c. 30 Grut. )

PERANGVSTVS a, um. Adi. [ polu/stenos2 ] Admodum angustum significat. [...]

PERANGVSTE Adu. [ polustenw=s2 ] Cic. de Orat. 1, 163 c. 35 Sed tu hoc nobis da Scaeuola et perfice, vt Crassus haec, quae coarctavit, et peranguste refersit in oratione sua, dilatet nobis, atque explicet.

PERANNA ae. f. Dea, temporis praeses a veteribus credita, cui sacrificabant mense Martio. PERENNA fere scribitur. Vid. ANNA. Martial. 4, 64, 17 Annae pomiferum nemus Perannae.

PERANNO vid. PERENNO, quod frequentius.

PERANTĪQVVS a, um. Adi. [ a)rxaio/teros2 ] Cic. de Clar. Orat. 41 c. 10 [...]

PERAPPOSITVS a, um. Adi. [ sfo/dra e)pith/deios2 ] Valde appositus. [...]

PERARDEO źre. In tuguri vicina strage perarsit Paullin. Nat. Felic. VIII, 404.

PERARDVVS a, um. Adi. [ poluxalepo\s2 ] Cic. Verr. 3, 166 c. 71 Mihi autem hoc perarduum est demonstrare.

PERARESCO ui, ere. [ pagchrai/nomai ] Prorsus aridum fieri. Columel. 11, 3 [...]

PERAREFACIO ere. Theod. Priscian. de Diaeta 1 c. 21.

PERARIDVS a, um. Adi. [ pa/gchros2, polukagkh\s2 ] Valde, vel prorsus aridum significat. Columel. 2, 19 Est autem modus in siccando, vt neque peraridum, neque rursus viride colligatur. Idem 3, 11.

PERARGVTVS [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PERARGV=TVS [PERARGŪTUS]] a, um. Adi. [ polustwmu/los2 ] Cic. de Clar. Orat. 167 c. 45 [...]

PERARMO āre. Prudent. Cath. 6, 85 Huius manum potentem Gladius perarmat anceps.

PERARMATVS a, um. Partic. Curt. 4, 9, 66 Hoc modo instructo exercitu et perarmato. Conf. §. 23.

PERARO āre. [ katarotria/w ] ex Per et Aro compositum. [...]

PERARANS āntis. Partic. [ katarotriw=n ] Ouid. Met. 9, 563 Talia nequidquam perarantem plena reliquit Cera manum, h. e. Scribentem.



page 776, image: s0776

PERARĀTVS a, um. Partic. [ katarotriwqei\s2 ] Tabellae peraratae Ouid. Amor. 1, 11, 7. Litera Idem Trist. 3, 7, 1. Cerebrum crebra vibice Sidon. Epist. 3, 13. i. calua.

PERASPER era, erum. Adi. [ polutraxu\s2 ] Valde asperum significat. [...]

PERASTVTVS [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PERASTV=TVS [PERASTŪTUS]] a, um. Adi. [ polumh/xanos2 ] Valde astutus. A quo

PERASTVTE Adu. Plaut. Truc. 2, 2, 43 Vt perastute eum iniiciatis in malam fraudem, et praemium. Al. aliter.

PERASTVTVLVS [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PERASTV=TVLVS [PERASTŪTULUS]] a, um. Adi. Apul. Met. 9 p. 219 Mulier callida et ad huiusmodi flagitia perastutula.

PERATICVM i. n. teste Plin. 12, 9 [...]

PERATTENTVS a, um. Adi. [ li/an prose/xwn ] Valde attentus. Cic. Verr. 3, 10 c. 5 pr. Superiore omni oratione perattentos vestros animos habuimus.

PERATTENTE Adu. [ li/an prosexo/ntws2 ] Cic. pro Cael. 25 c. 11 pr. Animaduerti enim Iudices audiri a vobis meum familiarem L. Herennium perattente.

PERAVDIENDVS a, um. Partic. Plaut. Mil. 1, 1, 34 Auribus peraudienda sunt. Vid. Gronou.

PERBACCHOR āri. [ kwma/zw ] Perpotare et lusitare conuiuiis frequentandis. [...]

PERBACCHĀTVS a, um. Partic. [ kekmasme/nos2 ] Claud. de Bell. Get. 242 Passimque crematas Perbacchata domos nullis incendia causis.

PERBASIO āre. Puerum perbasiamus Petron. c. 41. Vid. h. l. Heins. p. 184.

PERBEĀTVS a, um. Adi. [ pano/lbios2 ] Valde beatus. Cic. de Orat. 1, 1 Cogitanti mihi saepenumero, et memoria vetera repetenti, perbeati fuisse Quinte frater illi videri solent, etc.

PERBELLVS a, um. Adi. A quo

PERBELLE Adu. [ ma/la ko/myws2 ] Cic. Fam. 16, 18 Sed si me amas, quod quidem aut facis, aut perbelle simulas. Conf. ad Att. 4, 4. vid. BELLVS.

PERBENE Adu. [ ma/la kalw=s2 ] Valde bene. Cic. de Clar. Orat. 108 c. 28 Perbene loqui Latine putabatur. Fortunam perbene fecisse Liu. 45, 3.

PERBENEVOLVS a, um. Adi. Cic. Fam. 14, 4 Cennius est perbeneuolus nobis: i. Valde beneuolus.

PERBENIGNE Adu. [ polufilofro/nws2 ] Valde benigne. [...]

PERBIBO bibi, bibitum, ere. [ a)popi/nw ] Auget significationem simplicis. [...]

PERBIBESIA ae. f. Vox ficta de Prouincia, vbi strenue potetur. [...]

PERBITO ere. Perire. Pacuu. Periboea, Nam me perbitere, illis opitularier quouis exitio cupio, dum prosim modo. [...]

PERBLANDVS a, um. Adi. [ polua/reskos2 ] Valde blandus. Cic. Q. Frat. 1, 2 Successorem habes perblandum, caetera valde illius aduentu tua requirentur. Perblanda ac benigna oratio Liu. 23, 10.

PERBLANDE Adu. Cum perblande salutauisset Macrob. Sat. 1, 2.

PERBONVS a, um. Adi. [ polu/esqlos2 ] Valde bonum significat. [...]

PERBREVIS e. Adi. [ polubraxu\s2 ] Valde breuis. [...]

PERBREVI Adu. intell. tempore interiecto. Cic. Fam. 6, 12, 9 Sed id erit perbreui.

PERBREVITER Adu. [ polubraxe/ws2 ] Valde breuiter. [...]

PERCA ae. f. [ pe/rkh ] Piscis. Plin. 32, 10 Carcinomata percarum capita salsarum. Idem 9, 16. Apic. 10, 1. Ouid. Halieut. 112.

PERCALEFACIO, ere. et PERCALEFIO eri. [ u(perqermai/nw ] Vnde

PERCALEFACTVS a, um. Partic. Lucret. 6, 177 Mobilitate sua feruescit, vt omnia motu Percalefacta vides ardescere. Conf. Vitruu. 8, 2 et 3. Val. Max. 9, 12, 4.

PERCALEO, ui, źre: et PERCALESCO ere. [ e)kqermai/nomai, u(perqermai/nomai ] Valde caleo. [...]



page 777, image: s0777

PERCALLEO ui, źre. [ pa/ntws2 parou=mai ] Induratum vel obduratum esse in re aliqua, vt iam callis contractis quasi, sensum amiserimus. [...]

PERCANDIDVS a, um. Adi. [ poluargh\s2 ] Valde candidus. Cels. 5, 19, 24 de elephantino emplastro, Est autem ea percandida compositio. Gemma Solin. c. 50 (37)

PERCANTĀTRIX īcis. f. [ gohteu/tria ] Plaut. Mil. 3, 1, 98 Da, quod dem Quinquatribus, percantatrici, collectrici, ariolae, atque haruspicae. Praecantrici probat Salmas.

PERCAPABILIS e. Adi. Percapabilis vitae Interpr. Iraen.

PERCARVS a, um. Adi. Iustin. 12, 12, 11 Obsequiis regi percarus.

PERCAVTVS a, um. Adi. [ polueulabh\s2 ] Cic. Q. Frat. 1, 1 Delectus in familiaritatibus et prouincialium hominum et Graecorum percautus et diligens.

PERCEDO ere. Non. 2, 704 [...]

PERCELEBRIS e. Adi. Mela 2, 3 Templum Iunonis vetustate et religione percelebre. Gloria percelebris Plin. 10, 5.

PERCELEBRO āre. [ u(perfhmi/zw ] Maxime diuulgare. [...]

PERCELER eris, ere. Adi. [ puluoku\s2 ] Admodum celer. [...]

PERCELERITER Adu. Recepit, perceleriter se ablaturum diploma Cic. Fam. 6, 12.

PERCELLO culi, culsum, ere. [ katapai/w, peritre/pw, plh/ttw ] Ita impellere, vt loco moueatur, quod impulsum est. [...]

PERCVLSVS [1] a, um. Partic. [ peplhgme/nos2 ] Cic. Fam. 9, 25 [...]

PERCVLSVS [2] ūs. m. Tertull. de Anima c. 52.

PERCENSEO ui, źre. [ katariqmou=mai ] Idem quod Recensere: nisi quod notionem perfectionis addit Praepositio. [...]



page 778, image: s0778

PERCEPTIO [1] vid. PERCIPIO.

PERCERPO ere. Aristotelis libros percerpsimus Gell. 2 extr. sed Gronou. praecerperemus.

PERCIDO ere. Auget significationem verbi caedo. [...]

PERCIEO īui, itum, źre. [ eu)kine/w, diakine/w ] Valde cieo, siue moueo. [...]

PERCITVS a, um. Partic. [ e)/kforos2 ] Vehementer vel plane motus. [...]

PERCITO āre. Frequent. Pacuu. apud Fest. in Reciproco; Rapide reciproco, percito.

PERCITATVS a, um. Partic. Accius apud Non. 7, 2 Matronae percitatae tumultu.

PERCINGO inxi, inctum, ere. [ perizwnnu/w ] Omnino cingere. [...]

PERCIPIO cźpi, ceptum, ere. [ katalamba/nw ] ex Per et Capio compositum; Totum aut plane capere, Est etiam quoque vti non magno solis ab igni Aėra percipiat calidis feruoribus ardor Lucret. 5, 603. [...]



page 779, image: s0779

PERCEPTVS a, um. Partic. [ kateilhme/nos2 ] Voluptas percepta breuis Ouid. ex Pont. 1, 2, 53. Philosophorum percepta habere praecepta Nep. 25, 17, 3.

PERCEPTIO [2] ōnis. f. [ kata/lhyis2 ] Cic. Off. 2, 12 c. 3 [...]

PERCEPTOR, ōris. m. Augustin Solil. 1, 1.

PERCEPTIBILIS e. Adi. Sarisb. 2, 18.

PERCIPIBILIS e. Idem. Mar. Victor. de arte Gram. p. 2451 Vox est aėr ictus auditu percipibilis.

PERCEPTVM i. n. Cic. de Fato 11 c. 6 [...]

PERCIS idis. f. Cochleae marinae species. Plin. 32, 11.

PERCIVĪLIS e. Adi. Suet. Tiber. c. 28 Exstat sermo cius in senatu perciuilis.

PERCLĀMO āre. [ kataboa/w ] Vehementer clamare. Plaut. Truc. 1, 1, 8 Quot illic blanditiae, quot illic iracundiae sunt, quot sunt perclamanda? Al. Pericla amanda.

PERCLAREO, źre: vel PERCLARESCO ere. Relatione perclaruit Symmach. Epist. 10, 72. Sancto cunctis perclaruit ore Alcim. lib. 6 ad Sororem v. 508.

PERCLVDO ere. Funes, qui non percluduntur, nec praeligantur Vitruu. 1, 1. Credo, significat, traiecti firmantur, ne retro ire et elabi possint.

PERCNOS i. m. [ perkno\s2 ] Aquilae genus, teste Plin. 10, 3 [...]

PERCNOPTEROS i. m. Aquila apud Plin. ibid. a nigro colore alarum sic dicta.

PERCOARCTO āre. [ katastenoxwre/w ] Vehementer constringo. [...]

PERCOENO āre. [ a)podeipnh=sai ] Percoenare Gloss.

PERCOGNOSCO ōui, itum, ere. [ pa/nu ginw/skw ] Totum cognoscere. Plin. 4, 14 Nam Germania multis postea annis nec tota percognita est. Idem 37, 3 Percognitum nuper. Plaut. Truc. 1, 2, 50.

PERCOLAPHO āre. Petron. c. 44.

PERCOLO ui, ultum, ere. [ qerapeu/w ] Perfecte colere, id est amare et venerari. [...]

PERCOLENS entis. Partic. Apul. Met. 8 p. 204 Imaginem diuinis percolens honoribus.

PERCVLTOR, ōris. m. Aur. Vict. in Aug. 3 Doctorum, qui abunde erant, necessariorumque percultor.

PERCVLTVS a, um. Part. [ kekallwpisme/nos2 ] Ornatus, politus. Plaut. Poen. 1, 2, 23 Nam quae lauta est, nisi perculta est, meo animo quasi inuenusta est.

PERCŌLO āui, ātum, āre. [ dikqe/w ] Totum colare. [...]

PERCOLATVS a, um. Part. Plin. 31, 6 In terra marina aqua argilla percolata dulcescit. Add. Scribon. 73.

PERCOLATIO ōnis. f. Vitruu. 8, 7 Vti percolationibus aquae mutari possint.

PERCŌMIS e. Adi. [ pa/nu eu)tra/pelos2 ] Cic. de Clar. Orat. 212 c. 58 Qui peritissimus iuris, idemque percomis est habitus.

PERCOMMODVS a, um. Adi. [ pa/nu e)pith/deios2 ] Valde commodus. Liu. 22, 43 extr. Idem castris percommodum fuit.

PERCOMMODE Adu. [ li/an e)pithde\s2 ] Admodum commode. [...]



page 780, image: s0780

PERCONDITVS a, um. Adi. [ a)po/kruptos2 ] Ex Per et Condo, ere, compositum; significat Reconditum et abstrusum. [...]

PERCONTERREO źre. Hoc caput perconterruit omnem terram Vulg. 4 Esdr. 11, 32.

PERCONTOR āri. Dep. [ peu/qomai, e)kpunqa/nomai ] Explorare, inquirere, interrogare. [...]

PERCONTO āre. Apul. Met. 11 p. 266 Quod sedulo percontaveram. Conf. Priscian. 8 p. 799. et Non. 7, 52 Nouius, Si percontassem et Naeuius, Blande et docte percontat.

PERCONTANS antis. Part. Apul. Flor. p. 362.

PERCONTĀTIO ōnis. f. [ peu=sis2 ] Interrogatio, inuestigatio, inquisitio. [...]

PERCONTĀTOR, ōris. m. [ peu/sths2 ] Hor. Epist. 1, 18, 69 Percontatorem fugito: nam garrulus idem est.

PERCONTVMAX ācis. Adi. [ u(perauqa/dhs2 ] Valde contumax. Ter. Hec. 3, 5, 54 Percontumax redisti huc nobis Pamphile.

PERCOOPERIO īre. Oct. Horat. 4.

PERCOPE vid. PERCOTE.

PERCOPIŌSVS a, um. Adi. [ pa/nu eu)/poros2 ] Plin. Epist. 9, 31 Quae de me scripsisti: in quibus quidem percopiosus fuisti. Add. Sidon. Epist. 1, 1.

PERCOPIOSE Adu. Sidon. Epist. 4, 7.

PERCOQVO xi, ctum, ere. [ paneya/w ] Perfecte coquere. [...]

PERCOCTVS a, um. Partic. [ panefqo\s2 ] Color percoctus Lucret. 6, 722. Add. ibid. v. 1107. Perfecte maturus. Plin. 15, 16 Succus maturescentibus lactis, percoctis mellis. De ficis. Idem 22, 25.

PERCŌTE es. f. Quae et Percope dicta olim fuit, [ *perkw/th ] Vrbs est Troadis, vt ait Stephanus. Val. Flacc. 2, 622 Iam iuga Percotes Pariumque infame, etc. Hinc,



page 781, image: s0781

PERCOSIVS a, um. Adi. [ *perkw/sios2 ] Qui vrbem illam inhabitat. Valer. Argon. 3, 10 Muneribus primas coniunx Percosia vestes Imposuit.

PERCRASSVS a, um. Adi. Meliceria percrassa Cels. 5, 26.

PERCREBESCO, vel PERCREBRESCO crebui vel crebrui, ere. [ qrullou=mai ] Crebrum fieri, diuulgari. [...]

PERCREPO ui, itum, āre. [ u(perhxe/w ] Valde crepare. Cic. Verr. 5, 31 c. 13 Lucum illum litoris percrepare totum mulierum vocibus, cantuque symphoniae.

PERCRESCO źui, źtum, ere. Primae editiones. Quinct. 7, 1, 17 Nam vis quaestionum percrescere debet, et ad potentissima ab infirmissimis peruenire. Sed receptum postea Semper crescere.

PERCRIBRARE Scribon. 87. 269.

PERCRIBRATAE res Scribon. 269.

PERCRVCIO āre. [ a)nia/w ] Valde cruciare. Plaut. Bacch. 5, 1, 13 Hoc, hoc est, quod peracescit, hoc demum est, quod percrucior, me hoc aetatis ludificari.

PERCRVDVS [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PERCRV=DVS [PERCRŪDUS]] a, um. Adi. [ u(perwmo\s2 ] Valde crudum significat et immaturum. [...]

PERCVBO, āre: aut PERCVMBO ere. Quod aiunt, vt persedit, et perstitit, sic percubuit Varro L. L. 8, 34.

PERCVDO [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PERCV=DO [PERCŪDO]] ūdi, ūsum, ere. [ katakola/ptw ] Cudendo frangere et perforare. Colum. 8, 5 Die vndecimo animaduertat, an pulli rostellis oua percuderint, et auscultetur si pipiant.

PERCVLSVS [3] vid. PERCELLO.

PERCVNCTOR vid. PERCONTOR.

PERCVNCTATVS a, um. [ kaqoliko\s2 ] Quod ad cunctos pertinet. [...]

PERCVNCTATĪVVS a, um. Adi. Cael. Aurel. Tard. 4, 8, 114 [...]

PERCVPIDE Adu. Festus in Blaterare; Percupide loqui.

PERCVPIO īui, ītum, ere. [ e)piqume/w ] Valde cupere. Ter. Eun. 5, 2, 57 Visne interea, dum is venit, domi opperiamur, potius quam hic ante ostium? C. immo percupio.

PERCVPIDVS a, um. Adi. [ u(perspouda/zwn ] Cic. Fam. 1, 7 Cognoui Hortensium percupidum tui, studiosum Lucullum.

PERCVRIŌSVS a, um. Adi. [ polupera/gmwn ] Cic. pro Cluent. 175 c. 62 Nicostratus quidam fidelis Oppianici seruulus percuriosus et minime mendax, multa dicitur renuntiare domino solitus esse.

PERCVRO [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PERCV=RO [PERCŪRO]] āre. [ perikh/domai ] Perfecte sanare. Plin. 24, 15 Strumas imposita ad suppurationem perducunt, deinde axungia adiecta percurant. Sen. Quaest. Nat. 3, 1.

PERCVRATVS a, um. Part. Liu. 21, 57 Vix dum satis percurato vulnere. Conf. Curt. 4, 6, 21. et 7, 6, 23.

PERCVRRO curri et cucurri, cursum, ere. [ diatre/xw, e)poi/xomai, die/ceimi ] Valde currere, vel currendo peruenire, aut transire adeo. Ter. Andr. 2, 2, 18 [...]

PERCVRSVS a, um. Partic. Cic. de Orat. 2, 140 c. 32 [...]

PERCVRSIO ōnis. f. Cic. Tusc. 4, 31 c. 13 extr. Velocitas autem corporis, celeritas appellatur: quae eadem ingenii etiam laus habetur propter animi multarum rerum breui tempore percursionem.



page 782, image: s0782

PERCVRSO āre. Frequent. Liu. 23, 42 Iam ne manipulatim quidem, sed latronum modo percursant totis sinibus nostris negligentius, quam si in Romano vagarentur agro.

PERCVRSATIO ōnis. f. [ diadromh\ ] Cic. Philipp. 2, 62 c. 39 O praeclaram illam percursationem tuam mense Aprili atque Maio! Italiae Ibid. c. 25.

PERCVRSOR, ōris. m. Lactant. 6, 7, 3. Al. Praecursor.

PERCVTIO ssi, ssum, ere. [ plh/ttw, ko/ptw, pata/ssw ] Ex Per et Quatio componitur, significat Ferio. [...]

PERCVTIENS entis. Part. Aėra pennis Ouid. Met. 11, 732. Pectora ibid. v. 620.

PERCVTIENDVS a, um. Part. [ plhkte/os2 ] Terga percutienda dare Ouid. Fast. 2, 445.

PERCVSSVS [1] a, um. Aliud Part. [ peplhgme/nos2 ] Percussus vehementer Cic. Att. 6, 19 p. 634. [...]

PERCVSSA ae. f. Cael. Aurel. Acut. praef. 18 Cum fiunt plagae siue percussae. Vid. Barth. Adu. 41, 18.

PERCVSSVS [2] ūs. m. [ plh=cis2 ] Pro Percussione. [...]

PERCVSSIO ōnis. f. [ bolh\, pa/tagos2 ] Cic. Tusc. 3, 62 c. 26

PERCVSSOR, ōris. m. [ plh/kths2 ] Qui percutit et occidit, et ad id faciendum conducitur. [...]

PERCVSSIBILIS e. Adi. Cael. Aurel. Tard. 4, 8. et 1, 4. Conf. Reines. Var. Lect. p. 650.

PERCVSSIONALIS e. Adi. Cassiodor. de Musica.

PERCVSSVRA ae. f. Apul. de Herb. c. 31 n. 6. Add. Veget. 2, 20. Vulgat. Leuit. 12, 54.

PERDAGO āre. Cl. Mamert. 2, 3 pr. Philosophorum voluminibus perdagatis.

PERDEO īre. Antiq. Idem ac Perire. Plaut. Poen. 4, 2, 62. Sed malit Gronou. Pendeam.

PERDECŌRVS a, um. Adi. [ pa/nu eu)/kosmos2 ] Valde decorus. Plin. Epist. 3, 9, 28 Est alioqui perdecorum.

PERDELEO źre. Ab aduersariis perdeleri Veget. 3, 10. Interficite omnes, vt perdeleantur Tertull. adu. Iud. c. 11. Significat internecionem et caedem omnium.



page 783, image: s0783

PERDELĪRVS a, um. Adi. Valde ridiculus et delirus. Lucret. 1, 693 Dicere porro ignem res omnes esse, etc. Quod facit hic idem, perdelirum esse videtur.

PERDENSVS a, um. Adi. [ poludasu\s2 ] Valde densum significat. Columel. 3, 12 Perdensam humum caelestes aquas non sorbere.

PERDEPSO ere. Vox obscena apud Catull. Carm. 75. Aliis est

PERDESPVO ui, utum, ere. [ kataptu/w ] Verba sunt, Patrui perdespuit ipsam Vxorem. Perdepsuit placuit Vossio.

PERDICIVM [1] i. n. [ e(lci/nh ] Herba. Plin. 21, 17 [...]

PERDICO ere. Vix haec perdixerat, illi prosiliunt Alcim. Auit. 5, 596. h. e. plane dixerat, dicere desierat. Add. Quinctil. Declam. 19 vbi tamen nihil inuenio.

PERDIFFICILIS e. Adi. [ pa/nu xalepo\s2 ] Valde difficilis. [...]

PERDIFFICILITER [ pa/nu xalepw=s2 ] vel vt alii volunt, PERDIFFICVLTER. [...]

PERDIGNVS a, um. Adi. [ pollou= a)/cios2 ] Valde dignus. Cic. Fam. 13, 6 Sed tamen suspicor ipsum hominem, quem tibi commendo, perdignum esse tua amicitia.

PERDILIGENS entis. Adi. [ pa/nu a)kribh\s2 ] Valde diligens. Cic. Q. Frat. 3, 5 extr. Sed res operosa est, et hominis perdiligentis.

PERDILIGENTER Adu. [ pa/nu a)kribw=s2 ] Cic. de Clar. Orat. 14 c. 3 [...]

PERDISCO didici, ere. [ katamanqa/nw ] Ediscere. [...]

PERDISERTE Adu. Cic. de Orat. 1 c. 14.

PERDITIO, PERDITOR, PERDITVS vid. PERDO.

PERDIV Adu. [ pa/nu dia\ makrou= ] Admodum diu. Cic. Att. 3, 22 [...]

PERDIVTVRNVS a, um. Adi. [ poluxro/nios2 ] Quod valde diu durat. [...]

PERDĪVES itis. Adi. [ poluxrh/matos2 ] Valde diues. Cic. Att. 6, 1 Amici regis duo tresue perdiuites, sed ii suum tam diligenter tenent, quam ego aut tu.

PERDIVS i. m. [ panhme/rios2 ] ex Per et Dius, quod est dies; Is dicitur, qui per diem aliquid agit: sicut Pernox, qui per noctem. [...]

PERDIX īcis. f. [ pe/rdic ] Auis nota. Plin. 10, 33 s. 51 [...]

PERDICĀLIS e. Adi. Herba perdicalis Apul. de Herb. c. 81.

PERDICIVM [2] vid. paullo ante s. l.

PERDO idi, itum, ere. [ a)poba/llw, a)pollu/w ] ex Per et Do compositum, Praepositione corruptionem significante, vt in Pereo. [...]



page 784, image: s0784

PERDVO ere. [ o)/llumi ] Dixerunt antiqui, pro Perdo: vt Plaut. Amph. 2, 2, 214 [...]

PERDENDVS a, um. Partic. [ o)lloqreute/os2 ] Genus mortale perdendum est Ouid. Met. 1, 188. Feras perdendas praebeat silua Idem Epist. 4, 170.

PERDITVS a, um. Partic. [ o)le/qrios2, a)i/+stos2, e)cw/lhs2, pano/leqros2 ] dicitur, Qui ita alicui perturbationi aut vitio subiacet, vt inde se eximere non possit, et qui omni vitio contaminatus est, ita, vt de eo nulla amplius spes habenda sit. [...]

PERDITE Adu. [ o)leqri/ws2 ] Corrupte. [...]



page 785, image: s0785

PERDITIM Adu. Afran. ap. Charis. l. 2 vbi tamen al. leg. perdite.

PERDITIO ōnis. f. [ a)po/leia, Gloss. Lat. Gr. [ o)lo/qreusis2 ] Plin. 9, 35 [...]

PERDITOR, ōris. m. [ o)loqreuth\s2 ] Cic. in Pison. 55 c. 34 [...]

PERDITRIX īcis. f. Tertull. de Cast. c. vlt. Luxuria castitatis perditrix. Vet. Gloss. Perditrix, [ o)le/teira.

PERDOCEO ui, ctum, źre. [ e)kdida/skw ] Perfecte et plane docere. [...]

PERDOCTVS a, um. Partic. [ poludi/daktos2 ] Cic. pro Corn. Balb. 60 c. 27 [...]

PERDOCTE Adu. [ poludida/ktws2 ] Plaut. Mostell. 1, 3, 122 Vt perdocte cuncta callet: nihil hac docta doctius.

PERDOLEO ui, itum, źre. [ katalgu/nomai ] Vehementer ex intimo sensu dolere. [...]

PERDOLESCO ere. Accius apud Non. 2, 328 [...]

PERDOLO āre. Cum in materiem perdolantur Vitr. 2, 10.

PERDOLATVS a, um. Partic. Arbor praecisa alte et perdolata Vitr. 2, 9. Conf. Arnob. l. 6 p. 209.

PERDOMINOR āri. Dep. Solus zephyrus perdominetur annum, i. toto anno dominetur, potiorque sit ventis aliis Claudian. Fescenn. in Nupt. Honor. v. 85.

PERDOMO ui, itum, āre. [ katadama/zw ] Plane domare. [...]

PERDOMITVS a, um. Partic. [ katadamasqei\s2 ] Hispania -- postrema omnium -- perdomita est Liu. 28, 12. [...]

PERDOMITOR, ōris. m. Prudent. Cathem. 4, 12 Mortis perdomitor, salutis auctor.

PERDORMISCO ere. [ katakoima/omai ] Dormire totam noctem. Plaut. Men. 5, 5, 29 Perdormiscin' vsque ad lucem? M. facilen' tu dormis cubans?

PERDVCO [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PERDV=CO [PERDŪCO]] xi, ctum, ere. Vsque ad certum finem ducere. [...]



page 786, image: s0786

PERDVCTVS a, um. Partic. Aqua perducta Scribon. 135. [...]

PERDVCTO āre. Videtur vulgo obscenum et meretricium verbum fuisse, vt modo de Perduco obseruauimus. Certe sic ludit Plaut. Most. 3, 2, 160 Quidquid est, errabo potius, quam perductet quispiam.

PERDVCTOR, ōris. m. [ proagwgeu\s2 ] Qui mulieres nobiles vel promissis inductas, vel minis coactas, vel vi ad potentiores viros peraucit. [...]

PERDVDVM [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PERDV=DVM [PERDŪDUM]] Adu. Plaut. Stich. 4, 1, 69 Vidi hominem haud perdudum.

PERDVELLVM i. n. Ab antiquis dicebatur, quod postea Duellum et Bellum: sicut et Perduellis, qui postea Hostis. [...]

PERDVELLIS is. m. [ pole/mios2 ] Qui, vt ait Festus, pertinaciter retinet bellum. [...]

PERDVELLIO ōnis. m. [ ei)saggeli/a ] Crimen laesae maiestatis, aut Reipub. [...]

PERDVRO [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PERDV=RO [PERDŪRO]] āre. [ xroni/zomai ] Vsque ad finem durare. [...]

PERDVRĀTVS a, um. Adi. Sen. de Tranquill. vitae... Et quidquid imbecillum in animo nec perduratum exulcerat, i. Nondum confirmatum.

PERDVRATVRVS [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PERDVRATV=RVS [PERDURATŪRUS]] a, um. Partic. [ xroniso/menos2 ] Stat. Theb. 1, 143 Haec mora pugnae Sola, nec in regem perduratura secundum.

PEREDO es vel edis, źdi, źsum, esse vel edere. [ kate/dw ] Edendo paullatim consumere. [...]

PERŹSVS a, um. Partic. [ katedhdome/nos2 ] Languoribus multis peresus Catull. in Camer. s. 53, 31. [...]



page 787, image: s0787

PEREDIA ae. f. Perediam et Bibesiam Plautus (Curc. 3, 1, 74) finxit sua consuetudine, quum intelligi voluit Cupiditatem edendi et bibendi. Festus. vid. PERBIBESIA.

PEREFFLO āre. Postremo balbutiens incerto sermone perefflavit animam virilem Apul. Met. 8 p. 207.

PEREFFLVO ere. Oportet obseruare nos ea, quae audiuimus, ne forte pereffluamus Vulg. Hebr. 2, 1.

PEREGERE dicebant Expergefacere. Paullus. Forte Perregere, a quo sunt, experrexi, experrectus, etc.

PEREGER et PEREGRIS Dicitur quasi Per agrum, vnde postea Peregrinus. [...]

PEREGRĪNVS a, um. Adi. [ ce/nos2, prosh/lutos2, a)llodapo\s2 ] Aduena, et aliena loca peragrans, a Peragro. [...]

PEREGRĪNOR āri. Dep. [ a)podhme/w, cenou=mai ] Per aliena loca peragrando proficisci. [...]

PEREGRINAT ceniteu/ei Gloss. Gr. Lat.

PEREGRINANS antis. Part. Non solum delicate, sed etiam inepte peregrinans Cic. Att. 2, 10. Nos in nostra vrbe peregrinantes errantesque tanquam hospites Idem Acad. 1 c. 3.

PEREGRINATVS a, um. Part. [ a)podhmh/sas2 ] Cic. Acad. 4, 3 c. 1 Tamen diutius quam vellem, tanta vis virtutis atque ingenii peregrinata abfuit ab oculis et fori et curiae.

PEREGRINATIO ōnis. f. [ a)podhmi/a ] Cic. Att. 2 [...]



page 788, image: s0788

PEREGRINĀTOR, ōris. m. [ a)podhmhth\s2 ] Qui solet peregrinari, fereque semper peregrinatur. Cic. Fam. 6, 19 Mehercule non tam sum peregrinator iam, quam solebam. Vtitur et Firmicus 8, 25 extr.

PEREGRINITAS ātis. f. [ to\ ceniko\n ] Alieni soli habitatio. [...]

PEREGRINABVNDVS a, um. Adi. [ ceniteu/wn ] Qui versatur peregrinatione. Liu. 28, 18 Non peregrinabundum, neque circa amoenas oras vagantem ducem Romanum, etc.

PEREGRE Adu. [ e)pi\ ce/nhs2 ] Peregrinando. [...]

PEREGRI dicimus, quum quis in loco est: Peregre, quum abit in locum, vt Flau. Sosipater scribit 2 p. 189 [...]

PEREGREGIVS a, um. Adi. Sophocles protulisse dicitur Coloneum suam, peregregiam tragoediarum Apul. Apol. p. 298.

PERELEGANS antis. Adi. [ pa/nu filo/kalos2 ] Valde elegans. [...]

PERELEGANTER Adu. [ pa/nu filoka/lws2 ] Cic. de Clar. Orat. 197 c. 52 Quae quidem omnia cum perite et scienter, tum ita breuiter et presse, satis ornate et pereleganter diceret, etc.

PERELIXO āre. Denuo eum perelixabis, vt coqui commode possit Apic. 7, 7. i. Plane coques.

PERELOQVENS entis. Adi. [ polufrastiko\s2 ] Valde eloquens. [...]

PEREMERE Cincius in lib. de Verbis priscis ait significare idem, quod Prohibere. [...]

PEREMNIS vid. PERENNIS.

PEREMTALIS, PEREMTORIVS vid. PERIMO.

PERENDIE Adu. [ metau/rion ] Significat diem ab hinc tertium, s. a crastino proximum. [...]

PERENDINVS a, um. Adi. [ metau/rios2 ] Cic. pro Muraen. 27 c. 12 [...]

PERENDINO vnde

PERENDINATIO ōnis. f. Mart. Capell. 9 p. 304 Perendinatio exspectatur. Videtur dilationem et velut comperendinationem indicare.

PERENNIS e. Adi. [ a)i/+dios2, diagino/menos2 ] Ex Per et Annus compositum, mutatis literis, quasi Per annos durans. [...]



page 789, image: s0789

PERENNE Adu. [ a)ei/dion ] Perpetuo et continuo. [...]

PERENNITER Adu. Perpetuo. August. de Doctr. Christ. 2, 16 Nouimus arborem ipsam perenniter frondere. Sidon. 7, 9 Amicitias perenniter seruat. Et Solin. 65.

PERENNA ae. f. Dea, etiam ANNA dicta. v. v.

PERENNO, (s. PERANNO v. v. ) āre. [ diagi/nomai ] Per annos durare. [...]

PERENNANS antis. Part. Gens vltra aeui nostri terminos perennans Solin. c. 65. Salm. 52.

PERENNITAS ātis. f. [ a)i+dio/ths2 ] Ipsa duratio. [...]

PERENNISERVVS i. m. Antiquum. [ a)eidou=los2 ] Qui perpetuo seruit vni domino. Plaut. Pers. 3, 3, 16 Compedum contritor, pistrinorum ciuitas, perenniserue, lurco, edax, furax.

PERENTICIDA vid. sub PERA.

PEREO īui, et per syncopam ii, īre. [ a)po/llumi, oi)/xomai, e)/r)r(w ] Vt interire plane abire, vt nunquam redeas: quod tum de morte, tum de alio fine, corruptione, interitu adhibetur. [...]



page 790, image: s0790

PERITVRVS [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PERITV=RVS [PERITŪRUS]] a, um. Part. [ a)poleso/menos2 ] Huc, periture, veni Virg. Aen. 11, 856. [...]

PERITO [1] āre. [ parapo/llumai ] Frequentat. Plaut. Capt. 3, 5, 32 Qui per virtutem peritat, non pol interit.

PEREQVITO āre. [ dii+ppa/zw ] In omnem partem equitare. [...]

PEREVNDVS a, um. Puppis pereunda est probe Plaut. Epid. 1, 1, 70. Iocus seruilis, si pereundum est huic puppi, sic tergum suum vocat, pereat probe.

PERERRO āre. [ diaplana/omai ] In omnem locum, vel huc atque illuc errare. [...]

PERERRĀTVS a, um. Part. [ diaplanhqei\s2 ] Orbis pererratus Ouid. Fast. 1, 234. Terrae pererratae Idem Met. 15, 53.

PERERVDĪTVS a, um. Adi. [ pa/nu pepaideume/nos2 ] Valde eruditus. [...]

PERESVS vid. in PEREDO.

PEREXCRVCIO āre. [ diania/w ] Vehementer cruciare. Plaut. Stich. 3, 1, 32 Meam culpam habeto, nisi perexcruciauero.

PEREXIGVVS a, um. Adi. [ polu/mikros2 ] Valde exiguus. [...]

PEREXIGVE Adu. Cic. Att. 16, 1 Perexigue et [ glisxrw=s2; praebere, i. Minutatim.

PEREXĪLIS e. Adi. [ ka/tisxnos2 ] Valde exile significat. [...]

PEREXOPTATVS a, um. Per, magister optime, exoptatus mihi nunc venis Gell. 18, 4.

PEREXPEDĪTVS a, um. Adi. [ eu)pro/xeiros2 ] Valde expeditus. Cic. de Fin. 3, 36 c. 11 Sed haec quidem est perfacilis et perexpedita defensio.

PEREXPLICITVS a, um. Adi. Iam sexto reditu perexplicito Sidon. in Carm.

PEREXSICCATVS a, um. Adi. Proluuies succis perexsiccata vitalibus Arnob. 7 p. 230.

PERFABRICO āre. [ diatexna/omai ] Fabricando absoluere. [...]

PERFACŹTVS a, um. Adi. [ polustwmu/los2 ] Admodum facetum significat. [...]

PERFACŹTE Adu. [ polustwmu/lws2 ] Periucunde. Cic. Verr. 1, 121 c. 46 extr. Neque enim perfacete dicta, neque porro hac seueritate digna sunt.

PERFACILIS e. Adi. [ polur)r(a/dios2 ] Cic. Tusc. 4, 6 [...]

PERFACILE Adu. [ polur)r(adi/ws2 ] Cic. Att. 13, 32 [...]

PERFACVL Veteres dixerunt, pro Facile, auctore Fest.

PERFACVNDVS a, um. Adi. Valde facundus. [...]

PERFAMILIĀRIS e. Adi. [ poluoikei=os2 ] Valde familiaris. [...]

PERFATVVS a, um. Adi. [ polu/mwros2 ] Martial. 10, 18 Heu quam perfatuae sunt tibi Roma togae.

PERFERO fers, tuli, lātum, ferre. [ diakomi/zw, diafe/rw, perife/rw ] Vsque ad constitutum finem ferre. [...]



page 791, image: s0791

PERFERENS entis. Partic. [ u(pome/nwn ] Cic. de Orat. 2, 184 c. 43 Horum igitur exprimere mores oratione, iustos, integros, religiosos, timidos, perferentes iniuriarum, mirum quiddam valet, etc.

PERFERENTIA ae. f. Tolerantia. Lactant. 3, 11 Virtutis vis et natura in malorum perferentia posita est.

PERFERENTARIA cella memoratur in altercat. [...]

PERLĀTVS a, um. Partic. Clamor perlatus Curt. 5, 12, 13. Hasta perlata Virg. Aen. 11, 803.

PERLATIO ōnis. f. Lactant. 5, 22 Patientia est, malorum, quae aut inferuntur, aut accidunt, cum aequanimitate perlatio.

PERLĀTOR, ōris. m. Qui perfert. Epistolarum perlator Ammian. 21, 16. Literarum perlator Symmach. Epist. 5, 30. Add. Augustin. Ep. 42 et 205.

PERLATRIX īcis. f. Ennod. Epist. 1, 22 Perlatrices querelarum literae.

PERFERVEO źre. Mela 1, 8 Cum est media (nox) perferuet.

PERFERVEFĪO eri. Idem. Per tmesin Varro R. R. 1, 9 Terra sole perferue ita fit.

PERFERVIDVS a, um. Adi. [ polu/zestos2 ] Vehementer fervidus. Aestas perferuida Columel. 5, 5 pr.

PERFERVS a, um. Valde ferus. Varro de R. R. 2, 1 Boues perferi.

PERFICIO źci, ectum, ere. [ a)nu/ttw, a)potele/w, dianu/w, a)parti/zw, diatele/w, e)pitele/w, perai/nw, tele/w, katerga/zomai ] Totum et plane facere, i. Absoluere, complere, quod inceptum est. [...]



page 792, image: s0792

PERFICIENS entis. Partic. Plin. 23, 1 Prodest stomacho dissoluto, aut cibos non perficienti.

PERFICIENDVS a, um. Partic. [ a)nuste/os2 ] Voluptas tarda perficienda mora Ouid. de Arte Am. 2, 718. Al. Prolicienda.

PERFECTVS [1] a, um. [ tetelesme/nos2, te/leios2, e)ntelh\s2, e)ntelexh\s2 ] Aliud Partic. sed quod, vt pleraque alia, Nominis instar solet vsurpari. [...]

PERFECTISSIMĀTVS ūs. m. Dignitas Perfectissimorum, quae Equestri interdum praeponitur, non nunquam postponitur. [...]



page 793, image: s0793

PERFECTE Adu. [ tele/ws2, e)ntelw=s2 ] Cic. de Fin. 4, 10 [...]

PERFECTIO ōnis. f. [ telei/wsis2, teleio/ths2, plh/rwsis2, e)ntele/xeia ] Plin. 11, 2 [...]

PERFECTVS [2] ūs. m. Idem. Vitruu. 1, 2 Si interiora perfectus habuerint elegantes. Add. 2, 5. et 8, 9, 7. 10, 8. Tertull. de Anima c. 20.

PERFECTOR, ōris. m. [ e)pitelesth\s2 ] Cic. de Orat. 1, 257 c. 60 [...]

PERFECTRIX īcis. f. Lactant. 3, 15 Tantum abest, vt ego magistram esse putem vitae philosophiam, beataeque vitae perfectricem, vt nullis magis, etc. Ex Nep. ad Cic.

PERFICA ae. f. Arnob. 4 p. 131 [...]

PERFICE pro perfecte, ap. Lucret. 2, 1115. Non. 2, 698. Perficissime ap. Plaut. Rud. 2, 5, 4 legit Camerar. Vid. Taubmann. p. 1201.

PERFIDELIS e. Adi. [ kata/pistos2 ] Valde fidelis. Cic. Att. 2, 19 extr. Posthac autem ad te, si perfidelem habebo cui dem, scribam omnia plane.

PERFIDENS entis. Adi. Homines secundis rebus effrenati sibique perfidentes Cic. Off. 1 c. 26 [...]

PERFIDVS a, um. Adi. [ a)/pistos2, a)gnw/mwn ] Qui fidem violat, vt Periurus, qui iusiurandum. [...]

PERFIDIA ae. f. [ a)pisti/a ] Cic. Q. Frat. 2, 3 [...]

PERFIDE Adu. Vlpian. in l. Apud Cels. §. Quaesitum est. D. de doli mali except. Quod perfide gestum est. Recuperare perfide Senec. Controu. 26 p. 317. Rumpere factum perfide Gell. 20, 1.

PERFIDIŌSVS a, um. Adi. Plenus perfidiae. [...]

PERFIDIŌSE Adu. [ a)pi/stws2 ] Auctor ad Herenn. 1, 8 [...]



page 794, image: s0794

PERFINGO ere. Hic sita sum varios auium perfingere cantus, etc. Inscr. Fabrett. p. 685.

PERFĪNIO īre. [ e)pitele/w ] Idem quod simplex Finire. Lucret. 1, 611 Quippe vbi dimidiae partis pars semper habebit Dimidiam partem: nec res perfiniet vlla.

PERFIXVS a, um. Partic. [ diapeparme/nos2 ] Confixus, Transfixus. [...]

PERFLAGITIŌSVS a, um. Adi. Cic. pro Cael. 50 c. 20 Num tibi perturpe aut perflagitiosum esse videatur?

PERFLAGRATVS a, um. Adi. Mart. Capell. 6 p. 189 Dispendia lini perflagrata.

PERFLO āre. [ katapne/w ] Valde flare, flando transire, vel commouere. [...]

PERFLANS antis. Partic. Plin. 2, 107.

PERFLĀTVS ūs. m. [ kata/pneusis2 ] Vt perflatus aliquis accedat Cels. 3, 19. [...]

PERFLATIO ōnis. f. Idem. Mart. Capell. 1 p. 11 Virgae perflatione concuti.

PERFLABILIS e. Adi. [ katapneuto\s2 ] Quod perflari potest. [...]

PERFLĀMEN inis. n. Flamen. Prudent. Apoth. v. 760 (692) Nam sine diuino domini perflamine summi Arida terra fuit.

PERFLATILIS e. Adi. Idem ac Perflabilis. Apul. Met. 3 p. 137 Tectum aedium patore perflatili nudatum.

PERFLETVS a, um. Adi. Diutine visu perfleto Apul. Met. 2 p. 125. Al. praefletis.

PERFLEXVS a, um. Adi. Totum scelus mente et cogitatione perflexum Quinctil. Decl. 314 p. 624. Sed mira varietas librorum et suspicionum consistere nos non patitur.

PERFLVCTVO [1] vid. PERFLVO.

PERFLVO xi, xum, ere. [ diar)r(e/w ] Transire fluendo. [...]

PERFLVVS a, um. Adi. Apul. Met. 11 p. 260 Incessu perfluo feminam mentiebatur.

PERFLVXVS vid. PERFLEXVS.

PERFLVCTVO [2] āre. [ katakumati/zw ] Multum fluctuare. [...]

PERFŌCO āre. Strangulare. Paullus l. 4. Dig. de agnoscend. et alend. liberis: Necare videtur, non tantum is, qui partum perfocat, sed et is, qui abiicit.

PERFODIO ōdi, ossum, ere. [ dioru/ttw ] Fodiendo excauare, rumpere, ferire, perforare. [...]

PERFOSSVS a, um. Partic. [ diwrugme/nos2 ] Pectora perfossa patescunt Stat. Theb. 9, 522. [...]

PERFOSSOR, ōris. m. dioru/kths2 Gloss. Gr. Lat.] Parietum perfossor Plaut. Pseud. 4, 2, 23. Vid. Apul. Apol. p. 460.

PERFOSSIO ōnis. f. diorugh\, diorugmo\s2 Gloss. Gr. Lat.

PERFOSSVRA ae. f. [ diorugh\, ibid.

PERFOSSO [ dioru/ssw, ibid.

PERFOECVNDVS a, um. Adi. Mela 1, 9 pr. Aegyptus hominum aliorumque animalium perfoecunda generatrix.

PERFORE [ pa/nu e)/sesqai ] Valde futurum esse volunt. [...]

PERFORMIDĀTVS a, um. Partic. [ u(popepthgme/nos2 ] Multum formidatus. Silius 3, 608 Iam puer auricomo performidate Batauo.

PERFORMIDOLŌSVS a, um. Adi. Aurel. Vict. in Claud. Caes. Natura performidolosus.

PERFORMO āre. [ diamorfo/w ] Formam absoluere. Tertull. Apol. c. 1 Ad malum performantur.



page 795, image: s0795

PERFORMATVS a, um. Partic. Laudatur Quinctil. Declam. 62, 7 Performata materia. Sed legendum est Praeformata, et ita habent boni codices.

PERFORO āre. [ diatre/w, trh/ptw, peripeira/w ] Foramine facto traiicere. [...]

PERFORĀTVS a, um. Part. [ tetrhme/nos2 ] Lumina duo ab animo ad oculos perforata Cic. de Nat. Deor. 3, 9 c. 4. [...]

PERFORATIO ōnis. f. Vitruuii esse dicitur.

PERFORACVLVM i. n. Arnob. 6 p. 200 Serris, perforaculis, asciis, dolata, effossa. te/retron, tru/panon Gloss. Lat. Gr.

PERFORTITER Adu. [ poluer)r(wme/nws2 ] Valde fortiter. Ter. Adelph. 4, 2, 29 Miseram mulierem, et me seruulum, qui referire non audebam, vicit, hui perfortiter.

PERFOVEO źre. Solatur nexos in carcere, perfouet aegros Sedul. 4, 25.

PERFREMO ui, itum, ere. [ peribru/xomai ] Idem quod Vehementer fremere. Cic. de Nat. Deor. 2, 87 c. 35 Sicut inciti atque alacres rostris perfremunt delphini. Ex Accio Poėta.

PERFREQVENS entis. Adi. Valde frequens. Liu. 41, 1 In portu emporium breui perfrequens factum.

PERFRETO āre. Solin. c. 40 (27) Inter haec vadosa classem Romanam impune accepimus perfretasse.

PERFRICO ui, ctum, āre. [ peritri/bw ] Fortiter fricare. [...]

PERFRICĀTVS a, um. Partic. Plin. 28, 12 Faucibus felis extrinsecus fimo perfricatis. Perfricata diutius fronte Petron. c. 132.

PERFRICTVS a, um. Legitur a quibusdam apud Petron. c. 132 vbi al. perfricata. Sic, Homo perfrictae frontis. Conf. infra PERRECTVS.

PERFRICTIO [1] ōnis. f. Pro attritu accipienda haec vox videtur apud Plin. 21, 18 s. 69 extr. 2 In aliis Plinii aliorumque locis significat refrigerationem, vt statim videbimus.

PERFRĪGEO xi, źre. [ katar)r(igo/w ] Valde frigere. Martial. 3, 18 Perfrixisse tuas questa est praefatio fauces. Iuuen. Sat. 7, 194 Et si perfrixit, cantat bene.

PERFRICTIO [2] ōnis. f. Refrigeratio nimia, et corporibus noxia Plin. 28, 8 [...]

PERFRIGERO āre. [ katayu/xw ] Idem quod Refrigerare. Plin. 25, 13 Omnium harum vis eadem perfrigerare et adstringere. Harduin. legit Refrigerare. Perfrigerata Scibon. 271 sc. medicamenta.

PERFRIGESCO ere. [ katayu/xomai ] Valde frigidum fieri. [...]

PERFRIGIDVS a, um. Adi. [ polu/yuxros2 ] Cic. Verr. 4, 86 c. 40 Erat hiems summa, tempestas, vt ipsum Sopatrum dicere audistis, perfrigida.

PERFRIGEFACIO ere. Plaut. Pseud. 4, 7, 117 Mihi iam dudum ille Syrus cor perfrigefacit.

PERFRINGO źgi, actum, ere. [ kata/gnumi, katakla/zw, kataqla/w ] Valde, siue totum frangere. [...]



page 796, image: s0796

PERFRINGENS entis. Part. [ katakla/zwn ] Lucret. 5, 137 Vt interdum validi vis incita venti Perscindat nubem, perfringens impete recto. Dolabra glaciem Curt. 5, 6, 14.

PERFRACTVS a, um. Part. [ kataklasqei\s2 ] Axe perfracto voluitur Sil. 16, 412. Capite Liu. 4, 28 extr. Fores perfractae Tibull. 1, 10, 56. Ossa perfracta trinodi claua Ouid. Epist. 4, 115.

PERFRACTE Adu. [ au)qadw=s2 ] Obstinate. Laudant Cic. Off. 3, 88 Nimis mihi perfracte videbatur aerarium vectigaliaque defendere. Sed Praefracte legitur hodie, v. v.

PERFRIO āre. Conterere. Colum. 12, 38 Baccas albi generis myrti quam maturissimas legito et perfriato.

PERFRIVOLVS a, um. Adi. Vopisc. Aurel. c. 6 Haec video esse perfriuola.

PERFRVOR uitus sum, ui. Dep. [ katapolau/w ] In totum frui, seu Omnem fructum percipere. [...]

PERFRVITIO ōnis. f. August. de Quant. animae c. 33 Perfruitio veri et summi, boni. Add. Idem de Trinit. 6, 10.

PERFVGIO fūgi, fugitum, ere. [ katafeu/gw ] Auxilii gratia ad aliquem confugere. [...]

PERFVGIVM i. n. [ katafugh\ ] Locus tutus, quem nos in vexatione, aut calamitate recipere contendimus: Plaut. Cas. 3, 5, 3 [...]

PERFVGA ae. m. [ au)tomo/los2 ] Festus, Perfugam Gallus Aelius ait, qui liber, aut seruus, aut hostis sui (f. sua) voluntate ad hostes transierit, qui idem dicitur Transfuga. [...]

PERFVI perfuisti, perfuit: volunt Praeteritum a Verbo Persum, quod non exstat. [...]

PERFVLCIO īre. [ katasthri/zw ] Bene fulcire et roborare. Lucan. ad Pison. 86 (Aut quicunque sit ille tandem non indignus hoc nomine ) Eloquio sanctum modo perfulcire Senatum. Al. Permulcere.

PERFVLGIDVS a, um. Adi. Mart. Capell. 1.

PERFVNCTIO, PERFVNCTORIVS, PERFVNCTVS vid. PERFVNGOR.

PERFVNDO ūdi, ūsum, ere. [ di/hmi, di/emai, katabre/xw ] Per omnes partes fundere, conspergere. [...]



page 797, image: s0797

PERFVNDENS entis. Part. Sol omnia perfundens conuestit sua luce Lucret. 2, 147. Alii legunt Profundens.

PERFVSVS [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PERFV=SVS [PERFŪSUS]] a, um. Aliud Part. [ katabrexqei\s2 ] Baccho perfusus tempora multo Tibull. 1, 2, 3. [...]

PERFVSE [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PERFV=SE [PERFŪSE]] Adu. Sisenna apud Non. 4, 11 Perfuse atque abunde semper vsi.

PERFVSIO ōnis. f. [ katabroxh\ ] Plin. 18, 7 Italia sine perfusione tostum in subtilem formam molit. Vt gentes baptismo, id est, purifici roris perfusione saluaret Lactant. 4, 15 pr.

PERFVSOR, ōris. m. prosxu/ths2 Gloss. Gr. Lat.

PERFVSORIVS a, um. Adi. Seneca Epist. 23 [...]

PERFVSORIE Adu. Confuse, obscure, et non plene exprimendo. [...]

PERFVNGOR functus sum, gi. Dep. [ e)pitele/w ] Ad extremum obire munus. [...]

PERFVNCTVS a, um. Partic. [ e)pitele/sas2 ] Cic. Fam. 1, 8 [...]

PERFVNCTIO ōnis. f. [ e)pite/lesis2 ] Cic. de Orat. 3, 7 c. 2 [...]

PERFVNCTORIE Adu. Perfungendi causa, vt dicere possis te fecisse, atque adeo sine studio, quia non tam tua quam aliena voluntate. [...]

PERFVRO ere. [ katamai/nw ] Lucret. 1, 276 [...]

PERFVSORIE, PERFVSIO, PERFVSVS vid. PERFVNDO.

PERGA ae. f. [ *pe/rgh ] Oppidum in Pamphylia, a quo Diana PERGAEA, propter templum illi dicatum Pomponius Mela 1, 14.

PERGAMIS idis. f. Epiri oppidum videtur Varr. 2, 2, 1 Quid pastores a Pergamide, Maledoue potis sint.

PERGAMVM i. n. Minoris Asiae insignis ciuitas, quae sub Attalicis regibus diu fuit fortunata, et thesauros seruabat Lysimachi Agathoclis filii, qui vnus fuit ex successoribus Alexandri. [...]



page 798, image: s0798

PERGAMEVS a, um. Adi. [ *perga/mios2 ] A Pergamis Troianis, pro Troiano dicitur. [...]

PERGAMŹNVS a, um. Adi. [ *pergamhno\s2 ] A Pergamo Attalica vrbe, Cic. pro Flacco 64 [...]

PERGAMENA ae. f. Absolute pro Charta siue Membrana Pergamena dicitur. [...]

PERGAVDEO gauisus sum, źre. [ kataxai/rw ] Vehementer gaudere. Cic. Q. Frat. 3, 1, 3 Trebonium meum a te amari, teque ab illo, pergaudeo.

PERGIGNO ere. [ katagenna/w ] Idem quod simplex Gignere. Catul. 65, 89 Quales Eurotae pergignunt flumina myrtos. Sed Progignunt meliores.

PERGO perrexi, perrectum, ere. [ poreu/omai, diatele/w ] Iter facere, ire, quasi perregere viam. [...]

PERGENS entis. Partic. Neptunus per mare pergens Cic. de Nat. Deor. 3, 64 c. 25. Vno animo pergentes Sallust. Fragm. c. 22. Add. ibid. c. 28.

PERRECTVS [1] a, um. Aliud Partic. Apul. Met. 2 p. 125, 28 Oculis perrectis et obarmatis ad vigilias. Alii legunt Perfrictis, alii Perstrictis.

PERGLISCO ere. Plene gliscere, i. crescere, saginari, pinguescere. Colum. 8, 7 Gallina, quae prima luna saginari coepta, vigesima pergliscit.

PERGNARVS a, um. Adi. Apul. Apol. p. 290 Magia ars est diis immortalibus accepta, colendi eos et venerandi pergnara.

PERGRACILIS e. Adi. [ kata/leptos2 ] Valde gracilis. Plin. 25, 13 Longiore caule, sed pergracili.

PERGRAECOR āri. [ kwma/zw, u(permaza/w ] Epulis et potationibus inseruire, inquit Festus. [...]



page 799, image: s0799

PERGRANDIS e. Adi. Plaut. Persa 4, 3, 23. [...]

PERGRANDESCO ere. Accius apud Non. 2, 358 Fruges prohibet pergrandescere.

PERGRAPHICVS a, um. Adi. [ pa/nu grafiko\s2 ] Ad vnguem factum, absolutum, et quasi pictoris mann expolitum. [...]

PERGRĀTVS a, um. Adi. [ e)pi/xaris2 ] Admodum gratus. [...]

PERGRAVIS e. Adi. [ polubarh\s2 ] Valde grauem significat. Cic. pro Sext. 107 c. 50 Huius oratio et pergrauis et grata concioni fuit. Testes pergraues Idem pro Cael. 63 c. 26.

PERGRAVITER Adu. [ polubare/ws2 ] Admodum grauiter. [...]

PERGVLA ae. f. [ stoa\ ] Locus apertus a multis lateribus aėrem excipiens, aliquando extra parietem porrectus, et modo tectus, modo sub dio expositus. [...]

PERGVLĀNVS a, um. Adi. Pergulana vitis, Quae pergulis adiungitur, et sustinetur Columel. 3, 2, 28.

PERGVS i. m. Lacus Siciliae apud Ennam vrbem, vbi Proserpina a Plutone rapta dicitur. Vid. Ouid. Met. 5, 386.

PERHAVRIO īre. Apul. Met. 10 p. 246 Calicem vno haustu perhausi. Vid. etiam Tertull. ad Nation. 1, 15 extr.

PERHAVSTVS a, um. Mille perhaustis ignibus instaurat vires Corn. Seuer. in Aetna v. 420.

PERHERCLE Adu. Perhercle res miranda Gell. 3, 6. Sed Tmesis, res permiranda, i. valde miranda.

PERHIBEO ui, źre. [ fhmi\, le/gw ] Dicere et affirmare, quasi dicas per ora habere: fere enim de sermone et sententia multitudinis adhibetur. [...]



page 800, image: s0800

PERHIBENDVS a, um. Partic. [ fate/os2 ] Cic. Fam. 5, 12 [...]

PERHIEMO āre. Tota hieme esse. Columel. 11, 3 pr. Sulcos vacuos perhiemare patiemur.

PERHĪLVM Adu. [ pa/nu o)li/gon ] Ex Per et Hilum, Perpaulum. Lucret. 6, 575 Hac igitur ratione vacillant omnia tecta, Summa magis mediis, media imis, ima perhilum. De terrae motu.

PERHONESTVS a, um. Adi. Arnob. 2 p. 76 Sint licet perhonesti, fuerint laudabiles.

PERHONORIFICVS a, um. Adi. [ poluti/mios2 ] Valde honorificum significat. Cic. Att. 2, 18 Consalutatio forensis perhonorifica: signa praeterea beneuolentiae permulta a nobis impertiuntur.

PERHONORIFICE Adu. [ polutimi/ws2 ] Cic. Att. 14, 12 Hic perhonorifice et amice Octauius, quem quidem sui Caesarem salutabant.

PERHORREO, źre. siue PERHORRESCO ere. [ mega/lws2 fri/ttw ] Cic. Att. 9, 10 [...]

PERHORRIDVS a, um. Adi. [ polufriktw/dhs2 ] Liu. 22, 16 Poenus contra intra Formiana saxa, ac Linterni arenas, stagnaque perhorrida situ hibernaturus esset.

PERHOSPITĀLIS e. Adi. [ poluce/nios2 ] Cic. Verr. 4, 3 c. 2 Huius domus est vel optima Messanae, notissima quidem certe, et nostris hominibus apertissima, maximeque perhospitalis. Al. hospitalis.

PERHOSPITVS a, um. Adi. Adfertur ex Tibull. 4, 1, 142 [...]

PERHVMĀNVS a, um. Adi. [ pa/nu fila/nqrwpos2 ] Cic. Q. Frat. 2, 5 Multumque is mecum sermonem habuit, et perhumanum de discordiis mulierum nostrarum. Add. Id. Att. 16, 12.

PERHVMANITER Adu. Idem. Cic. Fam. 7, 8 Scripsit ad me Caesar perhumaniter.

PERHVMILIS e. Adi. Corpus perhumile Ammian. 16, 16.

PERI [ peri\ ] Praepositio Graeca, quae modo De, modo Vltra, modo Circum significat: a qua quoniam multa per compositionem fiunt, eam non omittendam censuimus.

PERIACTI ōrum. m. Pl. [ peri/aktoi ] Quasi tu circumagiles dicas, Machinae versatiles ad scenarum mutationes, apud Vitruu. 5, 7. Vid. Bald. Lex. Vitruu. p. 81.

PERIAMBVS i. m. Pes constans duabus syllabis breuibus, qui Pyrrhichius alias dicitur Quinctil. 9, 4, 80.

PERIANDER dri. m. *peri/andros2 ] Corinthiorum rex, vnus e septem sapientibus, apud quem reliquos in conuiuio fuisse fingit Plutarchus. Sententiam illi tribuit [ mele/th to\ pa=n Ausonius p. 286. Sed alias p. 290.

PERIBOŹTON i. n. [ peribo/hton ] Graeci Celebrem, famigeratumque dicunt. [...]

PERIBOLVS, i. m. s. PERIBVLVM i. n. [ peri/bolos2 ] Latine Ambitus, Lorica murorum, a verbo [ periba/llw, ambio, circumdo, Septum, corona domus, quae fit, ne quis delabatur: Vtitur Vulg. Ezech. 42, 7. [...]

PERIBOMIVS i. m. Archigallus cinaedus apud Iuuen. Sat. 2, 16 ex re impositum videri nomen potest, qui versatur peri\ tou\s2 bwmou\s2 circum altaria.

PERICARPVM i. n. [ peri/karpon ] Bulbi genus est. [...]

PERICHRISTARIVM i. n. Medicamenti nomen ap. Marcell. Empir. c. 8. *perixri/ein est circum vngere.

PERICLES is. m. [ *periklh=s2 ] Atheniensis clarus auctoritate et eloquentia, quem Olympium Poėtae comici vocant, quod tonare in concionibus ac fulmen ciere videretur. [...]

PERICLITOR [1] vid. PERICVLVM.

PERICLYMENOS, i. m. siue PERICLYMENON i. n. [ periklu/menos2 ] Herba, quae Latinis Volucrum maius appellatur; vulgo Caprifolium siue Matrissilua, aut matersiluarum. [...]

PERICOPE es. f. [ perikoph\ ] Amputatio, vel concisio, siue potius pars libri, inde velut abscisa et excerpta. [...]



page 801, image: s0801

PERICVLVM i. n. [ ki/ndunos2, kindu/neuma ] a Pereo deducitur; et Salutis discrimen significat. [...]



page 802, image: s0802

PERICVLŌSVS a, um. Adi. [ e)piki/ndunos2, kindunw/dhs2 ] Cic. Off. 1, 83 [...]

PERICVLŌSE Adu. [ e)pikindu/nws2 ] Cam periculo. [...]

PERICVLOR āri. Cato apud Fest. Periculatus sum, i. Periclitatus.

PERICLITOR [2] āri. [ kinduneu/w, diakinduneu/w, parakinduneu/w ] In periculo versari. [...]



page 803, image: s0803

PERICLITANDVS a, um. Part. [ kinduneute/os2 ] Cic. in Catil. 1, 11 c. 5 Non est saepius in vno homine summa salus periclitanda Reipublicae.

PERICLITANS antis. Aliud Part. Tacit. Ann. 1, 39, 5 [...]

PERICLITĀTVS a, um. Part. [ diakinduneuqei\s2 ] Cic. de Amic. 64 c. 17 [...]

PERICLITATIO ōnis. f. [ diakindu/neusis2 ] Experimentum, vsus. Cic. de Nat. Deor. 2, 161 c. 64 Quarum vtilitates longinqui temporis vsu et periclitatione temporis percepimus.

PERICLITABVNDVS a, um. Adi. Puncto pollicis extremam sagittae aciem periclitabunda Apul. Met. 5 p. 168. [...]

PERIDONEVS a, um. Adi. [ pa/nu e)pith/deios2 ] Valde idoneum significat. [...]

PERIDROMIS idis. f. [ peridromi\s2 ] Hypaethra, i. subdialis ambulatio ambiens palaestras, apud Vitruu. 5, 11. et 6, 10 quasi circumcursionem dicas.

PERIERGIA ae. f. [ periergi/a ] Curiositas, superuacua operositas. [...]

PERIERGON s. peri/ergon odiosum reddit Quinctil. 1, 6, 19 i. putidae cuiusdam et peruersae diligentiae in rebus friuolis.

PERIERO vid. PERIVRO.

PERIGNARVS a, um. Adi. Sallust. Fragm. c. 29 Locorum perignari. Add. Non. 18, 14 vbi tamen Merc. pergnari.

PERILEVCOS i. m. [ peri/leukos2 ] Gemma filum habens candidum ab ipso ore ac radicem vsque descendens Plin. l. vlt. c. 10.

PERILLA ae. f. Filia Ouidii. Vid. Ouid. Trist. 3, 7, 1.

PERILLVS i. m. [ *pe/rillos2 ] Atheniensis fuit ingeniosus, qui, vt placeret Phalaridi, venit Agrigentum, et ex aere taurum artificiosissimum fabricauit, cui ianuam in latere posuit: vt quum inclusus reus subiectis ignibus torqueretur, mugitum, et non hominis vocem videretur emittere: pro quo inuento, quum munus a crudelissimo tyr anno Phalaride, qui nouis hominum tormentis delectabatur, postulasset, in eo ipse includi a tyranno iussus, ac suppositis ignibus exustus. [...]

PERILLŹVS a, um. Adi. [ *peri/lleios2 ] Ouid. in Ibin 439 Aere Perilleo veros imitere iuuencos.

PERILLVSTRIS e. Adi. [ polu/lampros2 ] Admodum illustris. Cic. Att. 5, 20 Ibi morati biduum perillustres fuimus, honorificisque verbis omnes iniurias reuellimus superiores.

PERIMBECILLVS, a, um. vel PERIMBECILLIS e. Adi. [ poluasqenh\s2 ] Varro de R. R. 3, 10 [...]

PERIMŹDE es. f. Insignis venefica apud Theocrit. Eidyll. 2. Hinc

PERIMEDŹVS a, um. Adi. Propert. 2, 1, 74 Non Perimedea gramina cocta manu.

PERIMŹLE es. f. Nympha Hippodamantis filia in insulam sui nominis mutata. Vid. Ouid. Met. 8, 591.

PERIMELIDES ouium Nymphae Seru. ad Virg. Ecl. 10, 63.

PERIMETER, vel PERIMETRVS i. m. [ peri/metros2 ] Ambitus, circuitus. Vitruu. 5, 6. et Frontin. de Aquaeduct. l. 1 passim. Conf. Bald. Lex. Vit. p. 82.

PERIMO źmi, emtum, ere. [ a)naire/w ] Adimere et tollere significat, siue etiam interficere. [...]



page 804, image: s0804

PEREMTVS a, um. Partic. [ a)nh|rhme/nos2 ] Liu. 2, 23 [...]

PEREMTĀLIS, PEREMTALIA fulgura dicuntur, quae superiora fulgura aut portenta perimunt, id est, tollunt. Festus. Add. Sen. Qu. Nat. 2, 49.

PEREMTOR, ōris. m. Interfector. Apul. Met. 8 p. 207 Cruentus mariti peremtor. Ecquis peremtor inclyti regis fuit Sen. Oed. v. 221. Add. Prudent. praefat. Hamartig. v. 19.

PEREMTRIX īcis. f. Tertull. de Anima c. 42 Mors dissolutrix corporis et peremtrix sensus.

PEREMTORIVS a, um. Adi. [ a)nairetiko\s2 ] Mortiferum: a perimendo. [...]

PERIMPEDITVS a, um. Adi. Locus perimpeditus ante aciem Scipionis Hirt. B. Afric. c. 58.

PERINCERTVS a, um. Adi. [ pa/nu a)/dhlos2 ] Gell. 18, 4 [...]

PERINCOMMODVS a, um. Adi. [ me/ga a)nepith/deios2 ] Liu. 37, 41 Quae nihil admodum Romanis, eadem perincommoda regiis erant.

PERINCOMMODE Adu. [ me/ga a)nepithdei/ws2 ] Cic. Att. 1, 17 Sed accidit perincommode, quod eum nusquam vidisti.

PERINCONSEQVENS entis. Adi. [ me/ga a)nako/louqos2 ] Minime congruum. [...]

PERINDE Adu. [ ou(/tws2 ] Significat Ita, eadem ratione, non minus. [...]

PERINDIGNVS a, um. Adi. Quae vos non perindignum est deliberare Sidon. Epist. 4, 4.

PERINDIGNE Adu. Tulit perindigne Suet. Tib. c. 50.

PERINDIGEO źre. Indigeamus, sed non perindigeamus Tertull. Scorpiac. c. 13.

PERINDVLGENS entis. Adi. [ pa/nu sugxwrw=n ] Cic. Offic. 3, 112 c. 31 [...]



page 805, image: s0805

PERINFĀMIS e. Adi. [ pa/nu a)/docos2 ] Valde infamem significat. [...]

PERINFIRMVS a, um. Adi. [ li/an a)sqenh\s2 ] Cic. de Fin. 2, 53 c. 16 Sunt enim leuia, et perinfirma, quae dicebantur a te.

PERINGENIŌSVS a, um. Adi. [ pa/nu eu)fuh\s2 ] Cic. de Clar. Orat. 92 c. 24 [...]

PERINGRATVS a, um. Adi. Sen. Epist. 98 Peringratus est, qui, cum amiserit, pro accepto nihil debet.

PERINĪQVVS a, um. Adi. [ pa/nu a)/dikos2 ] Cic. pro Lege Manil. 63 Quare videant, ne sit periniquum, et non ferendum. Periniquo pati animo Idem Fam. 12, 18.

PERINIVRIVS a, um. Adi. Minuc. Felix c. 15 Periniurium est, vires te actionis meae intergressu grauissimae disputationis infringere. Add. Cato apud Priscian. 6 p. 178. et 205 Bryling.

PERINSIGNIS e. Adi. [ pa/nu eu)/shmos2 ] Valde insignis. Cic. de Legib. 1, 51 c. 19 An corporis prauitates, si erunt perinsignes, habebunt aliquid offensionis, animi deformitas non habebit?

PERINTEGER gra, grum. Adi. [ pa/nu o(lo/klhros2 ] Gell. 3, 5 Castitatis perintegrae dicebatur.

PERINTHVS i. f. [ *peri/nqos2 ] Clara vrbs Thraciae ad Propontidem, olim Thraciae metropolis.

PERINTHIVS a, um. Adi. [ *peri/nqios2 ] Vnde. Perinthia fabula Menandri. Ter. in prol. Andr. 9 Menander fecit Andriam et Perinthiam.

PERINVISVS a, um. Adi. Homo dīs ac nobilitati perinuisus Cic. pro Corn. apud Ascon. p. 140.

PERINVĪTVS a, um. Adi. Valde inuitus. Cic. Fam. 7 Epist. vlt. Tu vellem, ne veritus esses, ne perinuitus legerem tuas literas, si mihi longiores forte misisses. Add. Liu. 40, 57.

PERINVNDO āre. Alueus et nigris campos perinundet arenis Alcim. Auit. 1, 267.

PERINVNGO ere. Intrinsecus eadem re perinungunt Varro R. R. 2, 11.

PERIO ire et PERIOR īri. Verbum antiquum videtur fuisse a Graeco [ peira/w, i. tento, conor, ductum, cuius vis in nomine Peritus, item in Periculum, eorumque coniugatis, tum in Verbis Comperio et Experior superest.

PERIOCHA ae. f. [ perioxh\ ] Ad verbum Continentia: Argumentum, complexio totius rei breuior. [...]

PERIODVS, vel PERIHODVS i. f. [ peri/odos2 ] Ad verbum est circuitus, quo intellectu vtuntur etiam Graeci. [...]

PERIODICVS a, um. Adi. [ periodiko\s2 ] Periodicas febres vocant medici, Quae certis temporibus clauduntur: id est abeunt, et quodam quasi circuitu facto rursus redeunt, vt sunt tertianae et quartanae. [...]

PERIODEVTA ae. m. Agyrta, circulator, medicinam faciens. Modest. l. 6 §. 1 ff. de excusat.

PERIPATETICI ōrum. m. [ *peripathtikoi\ ] Philosophi erant Athenis, quorum originem assignat. [...]



page 806, image: s0806

PERIPATETICVS a, um. Adi. Philosophia Peripatetica Gell. 1, 3. Disciplina Idem 1, 8.

PERIPETASMA atis. n. [ peripe/tasma ] Velum, tapes, quo lecti conuiuales ornantur. [...]

PERIPHERIA ae. f. Est Circuli ambitus. Eucl. Element. 1. et Mart. Capell. 1, 6 p. 229. it. l. 8 p. 278.

PERIPHORŹTVS i. m. [ *perifo/rhtos2 ] Artemonis cuiusdam cognomen fuit, deliciis adeo effeminati, vt nunquam, nisi lectica pensili circumlatus, domus suae limen transiret, ita dictus [ a)po\ tou= perife/resqai, quasi Circumlatilis. [...]

PERIPHRASIS eos. f. [ peri/frasis2 ] Quinctil. 8, 6, 59 [...]

PERIPLERŌMA atis. n. [ periplh/rwma ] Figura est, quam ex Grammaticis nonnulli Supplementum vocant, quum scilicet particula aliqua ad sensum minime necessaria, carminis causa adiicitur: a Graeco verbo [ periplhro/w, quod est Expleo. [...]

PERIPLVS i. m. [ peri/ploos2 ] Latine Circumnauigatio dicī potest, quo nomine ex Geographis nonnulli opera sua inscripserunt, orae alicuius maritimae lustrationem continentia.

PERIPNEVMONIA ae. f. [ peripneumoni/a ] Morbus, quum pulmo totus afficitur, et tussis subsequitur: Pulmonis exulceratio. A Celso PERIPNEVMATICVS morbus dicitur 4, 7.

PERIPNEVMONICVS a, um. Adi. [ peripneumoniko\s2 ] Qui hunc morbum patitur: Pulmonarius. [...]

PERIPSŹMA atis. n. quod Graeci peri/yhma scribunt a periya/w purgamentum, ac deinde homo piacularis, pro salute reliquorum praecipitandus etc. vtitur Vulgatus 1 Cor. 4, 13. et inde Tertull. de Pudic. 14.

PERIPTERVS a, um. Adi. Vt, Aedes periptera, Quae habet circum circa, in antico et postico et ad latera columnarum ordines. [...]

PERIRATVS a, um. Adi. Valde iratus. Cic. Fam. 9, 6.

PERISCELIS idis. f. Ornamentum pedis circa crura [ peri\ ta\ ske/lh ] Hor. Epist. 1, 17, 56 [...]

PERISCELIVM i. n. Idem. Tertull. de Cult. femin. 2 extr. Nescio, an crus periscelio laetatum in neruum se patiatur artari. Vid. Rigalt.

PERISSEVMA, s. PERITTEVMA atis. n. [ peri/sseuma ] Est quasi supereuagatio, quod vltra modum et canonem adiicitur, vt Perissochoregia, de qua statim. [...]

PERISSOCHORFGIA ae. f. [ perissoxorhgi/a ] Idem, vt ostendit Gothofr. ad l. 2 [...]

PERISSOLOGIA ae. f. Latine Superflua locutio dicitur. [...]

PERISSON i. n. Inaequale et impar dicitur. [...]



page 807, image: s0807

PERISTASIS is. f. Circumstantia, status, conditio. [...]

PERISTEREOS, i. f. vel PERISTEREON, ōnis. m. vel PERISTEREVM i. n. Herba. [...]

PERISTEROTROPHĪVM i. n. Locus, in quo columhae habitant, Latine Columbarium; quamuis Columbarium proprie sit Loculamentum in peristerotrophio, singulis columbarum paribus praeparatum. [...]

PERISTEREON ōnis. m. Idem. Varro de R. R. 3, 7 [...]

PERISTRŌMA atis. n. Quasi Circumstratum; idem quod Peripetasma. [...]

PERISTROPHE es. f. Conuersio. Mart. Capell. 5 p. 186 Cum aduersarii propositionem in nostram partem conuertimus, peristrophen vocamus.

PERISTYLIVM, vel PERISTYLVM i. n. Locus clausus columnis, circumquaque particum habens, vel saltem a tribus lateribus. [...]

PERITO [2] āre. vid. PEREO.

PERITONAEVM i. n. [ perito/naion ] Membrana est tenuissima: sed firmissima, omnibus tum visceribus, tum intestinis, reliquisque partibus inferioris ventris circumtensa: vnde et nomen accepit [ a)po\ tou= peritei/nesqai, quod est, circumquaque extendi. [...]

PERITRETVM i. n. Balistae foramen vocat Vitruu. 1, 2. Conf. 10, 7. [ *peri/trhton, perforatum.

PERITROCHVS i. m. Rota in tractoria machina Vitr. 10, 4.

PERĪTVS a, um. Adi. [ dah/mwn, ei)dh/mwn, e)pisth/mwn ] Doctus, a Perior antiquo verbo, de quo s. l. Non. 5, 26 [...]

PERĪTE Adu. [ ei)dhmo/nws2 ] Cic. de Legib. 2, 29 [...]



page 808, image: s0808

PERITIA ae. f. [ dahmosu/nh ] Plin. 14, 1 [...]

PERIVCVNDVS a, um. Adi. Cic. Fam. 1, 7 [...]

PERIVCVNDE Adu. [ polu\ h(de/ws2 ] Cic. Att. 13, 50 [...]

PERIVRVS [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PERIV=RVS [PERIŪRUS]] a, um. Adi. [ e)pi/orkos2, yeu/dorkos2 ] Qui iusiurandum violat, vel qui iurando ius peruertit, vt Perfidus, qui fidem violat. [...]

PERIVRIVM i. n. [ e)piorki/a ] Falsum iusiurandum. [...]

PERIVRIŌSVS a, um. Adi. [ e)piorkhtiko\s2 ] Idem quod Periurus. Plaut. Truc. 1, 2, 52 Procaciores estis vos, sed illi periuriosi.

PERIVRO [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PERIV=RO [PERIŪRO]], PERIERO et PEIERO āre. [ e)piorke/w ] Iurare, quod falsum scias, aut quod iuraueris non praestare. [...]

PERIVRATVS a, um. Adi. Ouid. Am. 3, 11, 22 Et periuratos in mea damna Deos. Sed Hor. Od. 2, 8, 1 Vlla si iuris tibi peierati Poena, Barine, nocuisset vnquam.

PEIERATIO ōnis. f. Saluian. de Gubern. Dei 4 p. 77 ed. Brem.

PERIVRATIVNCVLA ae. f. Dimin. [ e)piorki/dion ] Plaut. Stich. 2, 1, 76 Ac periuratiunculas parasiticas.

PERIXYOMENOS i. Distringens se. sc. in halneo. Ita Antigoni nobile opus ex aere circumsculptum appellat Plin. 34, 8. Graece [ pericuo/menos2.

PERIZŌMA atis. n. [ peri/zwma ] Id omne, quo circumcingimur, Pudendorum operimentum, velamen, quod a Varrone etiam dicitur Suffibulum, a Cicerone Subligaculum. [...]

PERIZOMATIVM i. n. Succinctorium, quo tantum genitalia conteguntur Isidor. 19, 22.

PERLĀBOR lābi. Dep. [ katolisqai/nw ] Labi, vt tamen terminum, aut celeritatem aliquam addat Praepositio. [...]

PERLAETVS a, um. Adi. Vehementer laetum significat. Liu. 10, 21 Supplicatioque perlaeta fuit.

PERLĀTE Adu. [ poluplate/ws2 ] Cic. de Orat. 2, 17 c. 4 Idque in sermonis nostri consuetudine perlate patet.

PERLATEO źre. Inque sua turri perlatuisset anus Ouid. Art. Am. 3, 416. i. perpetuo latuisset.

PERLAVDABILIS e. Adi. Forma Dict. Cret. l. 6.

PERLAVO āre. Liquamine perlauabis Apic. 8, 7. Te peccatorum fluctibus mersum perlauabit Tertull. de Poenit. c. 4.



page 809, image: s0809

PERLECEBRA, siue PELLECEBRA ae. f. [ mega/lh ai)muli/a ] Illecebra, Meretricis conuicium. [...]

PERLECTO [1] vid. PERLICIO.

PERLEGO, siue PELLEGO źgi, ectum, ere. [ tele/ws2 a)naginw/skw, diece/rxomai, e)peci/hmi ] A principio ad finem vsque legere. [...]

PERLECTVS a, um. Partic. Caes. Bell. Gall. 5, 46 Perlectam epistolam recitat. Idem Bell. Ciuil. 1, 19 Literis perlectis.

PERLECTIO, siue PELLECTIO ōnis. f. Cic. Att. 1, 13 [...]

PERLEPIDVS a, um. Adi. [ pa/nu ai)mu/los2 ] Plaut. Pseud. 2, 4, 53 Euge perlepide Charine, me meo ludo iam beas.

PERLEPIDE Adu. Idem. Plaut. Cas. 5, 2, 47 Perlepide narrat.

PERLEVIS e. Adi. [ pa/nu kou=fos2 ] Cic. de Lege Agrar. 2, 80 c. 29 [...]

PERLEVITER Adu. [ pa/nu kou/fws2 ] Cic. Q. Frat. 2, 6 pr. Quod perleuiter commotus fuerat. Perleuiter pungat animi dolor Idem Tusc. 3 c. 25 extr.

PERLIBENTER Adu. [ pa/nu h(de/ws2 ] Cic. Att. 8, 14 Sed vt supra dixi, tecum perlibenter loquor. Adde Fam. 7, 14. Et de Vnivers. 2 c. 1.

PERLIBERĀLIS e. Adi. [ pa/nu e)leu/qeros2 ] Admodum liberalis. Ter. Hec. 5, 4, 23 Perliberalis visa est.

PERLIBERALITER Adu. [ pa/nu e)leuqe/rws2 ] Vt perliberaliter ageretur Cic. pro S. Rosc. c. 37. Idem Att. 10, 4 Hoc loco multa perliberaliter. Adde 15, 15.

PERLĪBRO āre. [ katastaqma/omai ] Diligenter ac perfecte mensurare, et ad libram siue libellam aequare, siue aequale facere. [...]

PERLIBRATVS a, um. Partic. Planities perlibrata Columel. 2, 10. Opus permensum et perlibratum Idem 3, 13.

PERLIBRATIO ōnis. f. Vitruu. 8, 6 Perductionis prima ratio est perlibratio, de aquae ductu.

PERLICIO exi, ectum, ere. [ e)fe/lkw ] Quod frequentius PELLICIO dicitur euphoniae causa: Idem quod Allicere. [...]

PERLECTO [2] āre. Frequent. [ e)pisu/romai ] Cic. pro Flacc. 18 c. 8 [...]

PERLIGO āre. [ katade/w ] Constringere. Plaut. Bacch. 1, 2, 28 O perligatum pectus! Alii Codd. Praeligatum.

PERLIMO āre. Perlimat speciem Vitruu. 5, 9. i. acuit adspectum, obtutum.

PERLINIO īui, ītum, īre. [ e)pixri/w ] Valde et perfecte ac omnino linire. Columel. 9, 12 Protinus custos nouum loculamentum in hoc praeparatum perliniat intus praedictis herbis.

PERLINO īni, īui, vel źui, itum, nere. [ kataxri/w ] Idem. Ab imis vnguibus sese ad vsque summos capillos perlinit Apul. Met. 3 p. 138 [...]

PERLITVS a, um. Partic. Plaut. Cas. 2, 3, 23 [...]

PERLIPPIDVS a, um. Adi. Os saliuosum et perlippidum Plin. Valer. 1, 34. i. valde stillans et velut lippiens.

PERLIQVIDVS a, um. Adi. Si, quod descendit, est perliquidum Cels. 2, 4.

PERLITERATVS a, um. Adi. In primis literatus. Cic. pro Q. Gallio ap. Hieron. Ep. 2 Homo perliteratus.

PERLITO āre. [ kalliere/w ] Perfecte litare, sacrificio facto deos placare, votumque impetrare. [...]

PERLONGVS a, um. Adi. [ eu)mh/khs2, polumh/khs2 ] Cic. Att. 5, 20 [...]

PERLONGVM Adu. i. Diu. Auson. Epigr. 4, 1, 7 Tu quoque venturos perlongum consere Ianos.

PERLONGE Adu. [ pa/nu makra\n ] Ter. Eun. 3, 5, 61 Perlonge est: sed tanto ocyus properemus, i. Longius distat.

PERLONGINQVVS a, um. Adi. [ pa/nu a)po/teros2 ] Plaut. Bacch. 5, 2, 77 Non tibi venit in mentem amabo: si dum viuas, tibi benefacias, iam pol id quidem esse haud perlonginquum.

PERLVBET uit, itum est. [ katare/skei ] Plaut. Capt. 4, 2, 53 Perlubet hunc hominem colloqui, h. e. Vehementer cupio hunc alloqui.



page 810, image: s0810

PERLVBENS entis. Partic. [ eu)arestou/menos2 ] Cic. Q. Frat. 2, 8 Sed hoc incommodum consolantur quotidie damnationes inimicorum, in quibus me perlubente Seruius allisus est, caeteri conciduntur.

PERLVCEO [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PERLV=CEO [PERLŪCEO]] xi, źre. [ diafai/nomai ] Vehementer lucere, vel translucere, et lucem per medium se transmittere. [...]

PERLVCENS [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PERLV=CENS [PERLŪCENS]] entis. Partic. [ diafaino/menos2 ] Alis Ouid. Met. 4, 411. Amictu perlucenti circumdata Salmacis nympha Id. ibid. 4, 313. Fibras perlucentes numerare in pectore Id. ibid. 6, 391.

PERLVCIDVS [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PERLV=CIDVS [PERLŪCIDUS]], quod etiam est PELLVCIDVS a, um. Adi. [ diafanh\s2 ] Per quod medium oculos dimittimus atque videmus, vt aqua, laterna, vitrum. [...]

PERLVCIDVLVS a, um. Dimin. [ u(podiafanh\s2 ] Catull. in Rufum s. 67 (70) 4 Non si illam rarae labefactes munere vestis, Aut perluciduli deliciis lapidis, i. gemmarum.

PERLVCIDITAS ātis. f. Vitruu. 2, 8 Parietes tectoriis operibus expoliti, vt vitri perluciditatem videantur habere.

PERLVCTVŌSVS a, um. Adi. [ penqw/dhs2 ] Valde luctuosum significat. Cic. Q. Frat. 3, 8 Serrani domestici filii funus perluctuosum.

PERLVDO [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PERLV=DO [PERLŪDO]] si, sum, ere. [ pai/zw ] Auget aliquantum simplex Ludo. Propert. 4, 4, 19 [...]

PERLVSORIVS a, um. Adi. Perlusorium iudicium: i. Collusorium, collusionis causa institutum, quum aliud agitur, aliud simulatur. [...]

PERLVMINO āre. Lumine implere, illustrem facere. Carnem caecam perluminat Tertull. de Carne Chr. c. 4.

PERLVO ui, ūtum, ere. [ katalou/w ] Diligenter lauare, et mundum facere. [...]

PERLVTVS [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PERLV=TVS [PERLŪTUS]] a, um. Partic. [ kataleloume/nos2 ] Columel. 9, 16 Expressae fauorum reliquiae, posteaquam diligenter aqua dulci perlutae sunt, in vas aeneum coniiciuntur. Sudore perlutus Apul...

PERLVSTRO āre. [ kataskope/w, paptai/nw ] Vbique lustrare, siue diligenter et attente. [...]

PERMACER cra, crum. Adi. [ ka/tisxnos2 ] Valde macer. Plin. 18, 6 Omnis creta coquit, nisi permacra. Add. Cels. 2, 21.

PERMACERO āre. Vitruu. 7, 2 Calculi in opere cum permacerantur, dissoluunt et dissipant tectorii politiones.

PERMADEO, ui, źre. siue PERMADESCO ere. [ kaqugrai/nomai ] Valde madescere. [...]

PERMADEFACIO ere. Plaut. Most. 1, 2, 63 [...]

PERMAGNVS a, um. Adi. Cic. de Fin. 1, 55 [...]



page 811, image: s0811

PERMAGNIFICVS a, um. Adi. Vulg. Interpr. Esth. 2, 18 Permagnificum conuiuium.

PERMANEO mansi, mansum, źre. [ katame/nw, diame/nw, e)pime/nw ] Vsque ad finem manere. [...]

PERMANENS entis. Part. Permanente dolore Scribon. 5.

PERMANSIO ōnis. f. [ diamonh\ ] Cic. Fam. 1, 9 Nunquam enim praestantibus in Republ. gubernanda viris laudata est in vna sententia perpetua permansio. Add. de Inuent. 2, 164 c. 54. et 11. Att. 18.

PERMĀNO āre. [ katabru/w, e)pir)r(e/w ] Penitus manare. [...]

PERMĀNANS antis. Partic. [ katabru/wn ] Conclusiunculae non permanantes ad sensus Cic. Tusc. 2, 42 c. 18.

PERMANANTER Adu. [ katabruo/ntws2 ] Lucret. 6, 916 [...]

PERMANASCO ere. [ katabru/omai ] Plaut. Trinum. 1, 2, 118 Neue cuiquam vnde ad eum id posset permanascere. i. Vnde posset rescire.

PERMARĪNVS a, um. Adi. [ diapo/ntios2 ] Aedem laribus permarinis vouit Liu. 40, 52, 7. [...]

PERMATVRO āre. Arbori moro similem esse: nam primum album est, deinde rubrum; cum permaturauit, nigrum Hygin. Fab. 136. Munker. mutauit in permaturuit.

PERMATVRESCO ere. [ katapepai/nomai ] Prorsus maturum fieri. [...]

PERMATVRVS [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PERMATV=RVS [PERMATŪRUS]] a, um. Adi. Perfecte maturus. [...]

PERMAXIME Adu. Editt. Vett. Caton. R. R. c. 38, 4. Al. simpl. maxime.

PERMEDIOCRIS e. Adi. [ polume/trios2 ] Cic. de Orat. 1, 220 c. 51 Partim, qui tolerabiliores volunt esse, et veritatem vitae propius accedere, permediocres ac potius leues motus debere esse dicunt.

PERMEDITOR vnde PERMEDITATVS, a, um. Partic. Permeditatam meis dolis Plaut. Epid. 3, 2, 39.

PERMEDITATE Adu. Nae tu illorum mores perquam meditate tenes Plaut. Bacch. 3, 6, 16. Tmesin statuunt nempe, qui Aduerbium compositum volunt.

PERMEO āre. [ diabadi/zw, diaporeu/omai ] Transire. Plin. 11, 29 [...]

PERMEATVS a, um. Partic. pass. Ammian. 21, 25 (Vales. 13 ) Permeato flumine. Add. 24, 8. (Vales. 2 extr. )

PERMEATOR, ōris. m. Tertull. Apol. c. 21.

PERMEABILIS e. Adi. Solin. 47 (60) Latitudo vix est plaustro permeabilis.

PERMEREO źre. Idem quod Merere, Militare. Stat. Silu. 1, 4, 73 Et sole sub omni Permeruit iurata manus.

PERMESSVS i. m. [ *pe/rmhssos2 ] Fluuius Boeotiae ex Helicone proueniens, Phoebo et Musis sacer. Virg. Ecl. 6, 64 Tum canit errantem Permessi ad flumina Gallum.

PERMESSIS idis vel idos. Patronym. Martial. 1, 72 Quid tibi cum Cyrrha, quid cum Permessidos vnda?



page 812, image: s0812

PERMESSIVS a, um. Adi. Claud. de Laud. Seren. 8 Fons Aganippea Permessius educat vnda.

PERMETIOR mensus sum, īri. Dep. [ katametre/w ] Idem quod Metiri. [...]

PERMENSVS a, um. Partic. Actiue. Emeritae permensum tempora vitae Nemesian. Ecl. 1, 19. [...]

PERMENSIO ōnis. f. Mart. Capell. 7 p. 235 Prudens permensio terrae.

PERMETVO ere. [ perifobou=mai ] Valde metuere. Virg. Aen. 2, 572 Et poenas Danaum, et deserti coniugis iras Petmetuens.

PERMĪLITO āre. Vlpian. in l. Si tribunus D. de excusat. Si Tribunus in cohortibus Praetoriis permilitauerit, etc. Add. Ibid. l. 8 §. 9.

PERMILITATIO ōnis. f. Apud Veget. esse dicitur.

PERMINGO ere. Hor. Serm. 1, 2, 44 Hunc perminxerunt calones: poena iunioris adulteri.

PERMINVTVS [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PERMINV=TVS [PERMINŪTUS]] a, um. Adi. [ polu/baios2 ] Cic. Tusc. 2, 30 c. 13 [...]

PERMĪRVS a, um. Adi. [ poluqau/mastos2 ] Cic. Fam. 3, 10 Illud vero permirum mihi accidit, tantam temeritatem fuisse in eo adolescente. Add. de Orat. 1, 214 c. 49.

PERMIRABILIS e. Adi. Augustinus de Gen. ad lit. c. 10.

PERMIRANDVS a, um. Adi. Gell. 3, 6.

PERMISCEO miscui, mistum vel mixtum, źre. [ katakirna/w, katamignu/w q] Plane et totum miscere. [...]

PERMISTVS et PERMIXTVS a, um. Part. [ katamixqei\s2 ] Anima permista toto corpore Lucret. 3, 352. [...]

PERMISTE, et PERMIXTE Adu. [ katamemigme/nws2 ] Cic. in Partit. 24 [...]

PERMISTIM Adu. Instit. §. 3 de Legatis.

PERMIXTIM Adu. Prudent. in Pass. Hippolyti v. 192.

PERMISTIO, et PERMIXTIO ōnis. f. [ kata/micis2 ] Verbale. [...]

PERMISSVS [1] Appellatur aries, Qui annis compluribus tonsus non est Paullus Festi. Sic Summittere et Immittere dici, s. l. obseruamus.

PERMĪTIS e. Adi. [ polupe/peiros2 ] Valde mite et Perfecte maturum significat. Columel. 12, 41 Et integra mala dulcia granata, quae Punica vocantur, et sorba non permitia diuisa exemtis seminibus.

PERMITTO īsi, issum, ere. [ parape/mpw ] Pro Mittere, vel Transmittere aliquando accipitur. [...]



page 813, image: s0813

PERMISSVS [2] a, um. Part. [ a)neime/nos2, sugxwrhqei\s2 ] Liu. 4, 30 [...]

PERMISSVS [3] ūs. m. [ sugxw/rhsis2 ] Omne seruitium permissu Magistratus liberatum Cic. de Arusp. Resp. c. 12. [...]

PERMISSVM i. n. Idem. Hor. Epist. 2, 1, 45 Vtor permisso. Conf. Labeonem ICt. apud Vlpian. Dig. 11 t. 7 l. 8.

PERMISSOR, ōris. m. Tertull. adu. Marc.

PERMISSIO ōnis. f. [ sugxw/rhma ] Idem quod Permissus. [...]

PERMODESTVS a, um. Adi. [ polume/trios2 ] Cic. Att. 4, 8 [...]

PERMODICVS a, um. Adi. [ polupau=ros2 ] Suet. in August. c. 6 Locus permodicus. et Tiber. c. 47.

PERMODICE Adu. Columel. 5, 11 Permodice findito. h. c. Valde parum.

PERMOESTVS a, um. Adi. Agamemnonem interitu filiae permoestum Dict. Cret. 1, 23. Add. Paullin. Petroc. 5, 711.

PERMOLESTVS a, um. Adi. Vehementer molestus. [...]

PERMOLESTE Adu. Cic. Verr. 4, 131 c. 58.

PERMOLLIS e. Adi. Quod etiam in carminibus est permolle Quinctil. 9, 4 p. 707.

PERMOLO ui, itum, ere. Valde molere vel agitare. [...]

PERMONSTRO āre. Erupisse hostium vastatorias manus superato flumine, permonstrantes Ammian. 18, 13 (Vales. c. 6.)

PERMORIOR mori. Dep. Commodian. Instruct. 27 et 29.

PERMOVEO ōui, ōtum, źre. [ katakine/w, e)ca/gw ] Vehementer mouere. [...]



page 814, image: s0814

PERMOTIO ōnis. f. [ kataki/nhsis2 ] Cic. Acad. 4, 135 [...]

PERMOTO āre. Vino permotati honorem illi (Baccho ) dedere Commodian. Instruct. c. 12.

PERMVLCEO si, sum et ctum, źre. [ kataqe/lgw ] Studiose mulcere, lenire, mollire, mitigare, leniter attrectare. [...]

PERMVLCENS entis. Partic. [ kataqe/lgwn ] Membra permulcens Sil. 5, 144. Candida permulcens liquidis vestigia lymphis Catull. Argon. 62, 162.

PERMVLSVS a, um. Aliud Partic. Et

PERMVLCTVS a, um. Part. Cic. ad Heren. 3, 21 c. 12 [...]

PERMVLSIO ōnis. f. Non. 1, 294 Omnia, quae sunt natura fera, manuum permulsione mitescunt.

PERMVLTVS a, um. Adi. [ pa/mpollos2 ] Cic. Att. 4 sub 17 ad Dolabellam pr. quae habetur etiam Fam. 9, 14 [...]

PERMVLTO Adu. [ pa/nu pollw= ] Cic. de Diuin. 2, 126 c. 61 [...]

PERMVLTVM Adu. [ pa/nu pollo\n ] Cic. Att. 14, 23 [...]

PERMVNDVS a, um. Adi. [ polukaqa/rios2 ] Varr. de R. R. 3, 8 Permundae sunt enim hae volucres. de columbis.

PERMVNDO āre. Theod. Prisc. 1, 19.

PERMVNIO [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PERMV=NIO [PERMŪNIO]] īre. [ katoxuro/w ] Valde munire, aut Absoluere, quod munire inceperas. [...]

PERMVNĪTVS a, um. Partic. [ pa/nu o)xuros2 ] Themistocles indicat permunitas Athenas esse Iustin. 2, 15, 9. [...]

PERMVTO [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PERMV=TO [PERMŪTO]] āre. [ a)ntalla/ttw, a)mei/bw ] Festus: Permutari id proprie dici videtur, quod ex alio loco in alium transfertur: at commutatur, quum aliud pro alio substituitur. [...]

PERMVTĀTVS a, um. Partic. Lucret. 1, 828 Tantum elementa queunt permutato ordine solo. Add. 5, 126.

PERMVTATIO ōnis. f. [ a)ntallagh\ ] Cic. Att. 5, 13 [...]



page 815, image: s0815

PERNA ae. f. [ pte/rna ] A Pede dicitur, vel a [ pte/rna. [...]

PERNONIDES ae. m. Idem. Plaut. Men. 1, 3, 27 Opsonari laridum pernonidem. Nomen lasciue formatum ad morem patronymici.

PERNARRO āre. a)fhgou=mai Gloss. Cyrilli.

PERNAVIGO āre. [ kataple/w ] Transire nauigando. Plin. 2, 67 Sub eodem sidere pars tota vergens in Caspium mare, pernauigata est Macedonum armis.

PERNAVIGĀTOR, ōris. m. Apud Senecam esse dicitur.

PERNECESSARIVS a, um. Adi. [ pa/nu e)pith/deios2 ] Admodum necessarius. [...]

PERNECO āre. Sitne in terris, domitare, quod ensis Non queat Ausonius, Tyrrhenaque pernecet hasta Sil. 4, 611. [...]

PERNEGO āre. [ e)carne/omai ] Vehementer, vel omnino et praecise negare. [...]

PERNEGATIO ōnis. f. Apud ICtos.

PERNEO źui, źtum, źre. Ad finem vsque nere, Totum nere. [...]

PERNŹTVS a, um. Partic. Sidon. Apollin. 15, 167 Quam cernas Parcarum vellere in ipso Nondum pernetam fato praestare salutem.

PERNICIES źi. f. [ ou)=los2, o)/leqros2, panoleqri/a ] Mors; a Perneco, pernecas. [...]



page 816, image: s0816

PERNICIĀLIS e. Adi. [ on)=tos2 ] Quod perniciem affert. [...]

PERNICIABILIS e. Adi. [ e)cw/lhs2 ] Ad mortem omnia ducens. [...]

PERNICIŌSVS a, um. Adi. [ panole/qrios2 ] Damnum afferens. [...]

PERNICIŌSE Adu. [ o)le/qrios2, o(loo\s2, ou)=los2, ou)lo/menos2 ] Damnose, exitialiter. [...]

PERNICITAS vid. PERNIX.

PERNIGER gra, grum. Adi. [ o)leqri/ws2 ] Valde nigrum significat. Plautus Poen. 5, 2, 153 Specie venusta, ore paruo, atque oculis pernigris.

PERNIMIVS a, um. Adi. Pernimium sentiret onus Paullin. Petrocor. 5, 25.

PERNIMIVM Adu. [ polume/las2 ] Ter. Adelph. 3, 4, 29 [...]

PERNIO ōnis. m. [ polu\ a)/gan ] Morbus pedum ex nimio frigore proueniens, et calcaneum infestans praecipue. Perniones Scribon. 219. Plin. 20, 3 Est et rapo vis medica: perniones feruens impositum sanat.

PERNIVNCVLVS i. m. Dimin. [ xi/meqlon ] Plin. 26, 11 Perniunculos curat et cotyledon cum axungia.

PERNITEO źre. Vehementer nitere s. splendere. Est lacus, quo perfusa corpora quasi vncta pernitent Mela 3, 10.

PERNIX īcis. [ xime/qliwn ] Adi. a Pernitor, perniteris. [...]

PERNĪCITAS ātis. f. [ diame/nwn ] Velocitas. [...]

PERNICITER Adu. [ w)ku/ths2 ] Plin. 8, 14 [...]

PERNOBILIS e. Adi. [ w)ke/ws2 ] Cic. Verr. 4, 127 c. 57 Nam tum ipsa fuit egregie facta, tum epigramma Graecum pernobile incisum habuit in basi.

PERNOCTO [1] āre. vid. PERNOX.

PERNOSCO nōui, nōtum, ere. [ pa/nu gnw/rimos2 ] Perfecte noscere. [...]

PERNOTESCO ere. [ kataginw/skw ] Vnde Pernotuit, impersonale, pro Perfecte et certo cognitum est. Tacit. Ann. 14, 8 Atque vbi incolumem esse pernotuit. Add. Ibid. 1, 23, 2. et 13, 25, 2.

PERNŌTVS a, um. Partic. Curt. 9, 7, 16 Dioxippus regi pernotus et carus. Pernotum est Minuc. Fel. p. 117.

PERNOSCENDVS a, um. Aliud Partic. Cic. de Orat. 1, 17 Mores hominum sunt penitus oratori pernoscendi.

PERNOX octis. Adi. [ kataginw/skomai ] Totam noctem durans,


page 817, image: s0817

apparens, vigilans, etc. [...]

PERNOCTO [2] āre. [ pannu/xios2 ] Noctem transigere, sed sic fere, vt intelligatur, non domi nostrae, sed in loco alio hoc fieri. [...]

PERNOCTANS antis. Partic. Propter inopiam tecti in foro pernoctans Cic. pro Domo c. 30.

PERNOCTĀTIO ōnis. f. apud Ambros. serm. 90.

PERNOXIVS a, um. Adi. Pernoxii appulsis Pomp. Mela 1 c. vlt. de populis Pontum accolentibus.

PERNVMERO āre. [ pannuxi/zw ] Totum numerare, et sic, vt mutet pecunia dominum, locum certe, vt Transnumerare. [...]

PERO [1] ōnis. m. Genus calceamenti rustici ex corio crudo, contra niues, imbresque et frigora. [...]

PERONĀTVS a, um. Adi. Qui peronibus calceatus est. Pers. 5, 102 Nauim si poscat sibi peronatus arator.

PERO [2] ūs. f. Teste Homer. Odyss. 11 [...]

PEROBSCVRVS [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PEROBSCV=RVS [PEROBSCŪRUS]] a, um. Adi. [ katariqme/w ] Valde obscurus. Cic. de Nat. Deor. 1, 1 Perobscura quaestio. Fama Liu. 1, 16.

PERODIŌSVS a, um. Adi. [ me/ga a)safh\s2 ] Valde odiosum significat. [...]

PERODISSE In summo odio habere. Manil. 5, 409 Quisquis vero fauit culpamue perodit. Et apud Vopisc. Aurel. c. 21 secund. Salmas.

PEROFFICIOSVS vnde PEROFFICIŌSE. Adu. Valde officiose. Cic. Fam. 9, 20 Qui me perofficiose et peramanter obseruant.

PEROLEO ui, vel źui, źre. [ polumi/shtos2 ] Valde olere. [...]

PEROPACVS a, um. Adi. Erat quaedam spelunca peropaca Lactant. Diu. Inst. 1, 22 pr.

PEROPPORTVNVS [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PEROPPORTV=NVS [PEROPPORTŪNUS]] a, um. Adi. [ polu\ o)/zw ] Valde opportunus. [...]

PEROPPORTVNE [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PEROPPORTV=NE [PEROPPORTŪNE]] Adu. [ polukai/rios2 ] Liu. 1, 42 pr. [...]

PEROPTO āre. Vebementer optare. Cornel. Nep. 25, 12, 1 Peroptaretque equitis Romani filiam generosam nuptiis. Praeoptaret, alii rectius.

PEROPTATO Adu. Ex animi sententia. Cic. de Orat. 2, 20 c. 5 Nunc peroptato nobis datum est.

PEROPTIME Adu. Iustinian. de Confirm. Dig. ad Sen. 2 §. 9 Com=posita et elaborata peroptime.

PEROPVS est, [ polukairi/ws2 ] pro Valde opus. Ter. Andr. 1, 5, 30 Sed nunc peropus est, aut hunc cum ipsa, aut me aliquid de illa aduersum hunc loqui.

PERORĪGA, PRAVRIGA, PRORIGA, PRVRIGA ae. m. Tot enim modis scribunt vel librarii, vel critici, is est, qui equos admittit equabus. [...]



page 818, image: s0818

PERORNO āre. [ mega/lws2 dei= ] Valde ornare. Tacit. Ann. 16, 26, 3 Detraheret potius Senatui, quem perornauisset, infamiam tanti flagitii. Defecta in parte perornant Paullin. Natal. Felic. 7, 304.

PERORNĀTVS a, um. Partic. [ katakosme/w ] Cic. de Clar. Orat. 158 c. 43 Crassus in dicendo et perornatus et breuis. Sic Firmic. 6, 6.

PERŌRO āre. [ katakekosmhme/nos2 ] Finem orationis facere. [...]

PERORĀTVS a, um. Partic. [ a)nakefalaio/w, e)pile/gomai ] Cic. Verr. 5, 3 c. 1 Causa prope perorata. Adde Propert. 4, 12, 99. Quinctil. Decl. 3 in sine.

PERORATIO ōnis. f. [ a)nakefalaiwqei\s2 ] Cic. de Clar. Orat. 127 c. 33 [...]

PEROSCVLOR āri. ap. Martial. 8, 81 ex MSS. restituit Heins. ad Petron. c. 41 p. 184.

PERŌSVS a, um. Adi. [ e)pi/logos2 ] Qui magno odio aliquem prosequitur. [...]

PERPACO āre. [ dusmishto\s2 ] Pacatum, et tranquillum reddere. [...]

PERPALLIDVS a, um. Adi. Valde pallidus. Cels. 2, 6 pr. Color frontis aut niger, aut perpallidus.

PERPARCE Adu. [ ei)rhnopoiw= ] Ter. Andr. 2, 6, 24 Et quod dicendum hic siet, tu quoque perparce nimium.

PERPARVM Adu. [ pa/nu feidome/nws2 ] Cic. Verr. 5 (3) 130 c. 57 Perparum ex illis magnis lucris ad sese peruenire. Quidam legunt Perparuum.

PERPARVVS a, um. Adi. [ poluoli/gon ] Cic. de Legib. 1, 52 [...]



page 819, image: s0819

PERPARVVLVS a, um. Diminut. [ polu/mikros2 ] Cic. Verr. 4, 95 c. 43 Duo tamen sigilla perparuula tollunt. Scrupuli Solin. c. 53.

PERPASCO ere. Pecus, ab eo quod perpascat Varro de L. L. 4, 19.

PERPASTVS a, um. Canis perpastus Phaedr. 3, 7.

PERPASTINO āre. Perpastinantes diuitiarum vel elegantiarum vsum Tertull. de Cultu Fem. 2, 9. i. euellentes. Al. repastinantes.

PERPAVCVS a, um. Adi. Ter. Eun. 3, 1, 19 [...]

PERPAVCVLVS a, um. Dimin. [ mikro/tatos2 ] Cic. de Legib. 1, 52 c. 20 Deduxitque in Academiam perpauculis passibus.

PERPAVEFACIO źci, factum, ere. [ pauro/tatos2 ] Valde pauefacere, et pauorem incutere. Plaut. Stich. 1, 2, 28 Perplexabiliter earum hodie perpauefaciam pectora.

PERPAVLLVM Adu. ex Per et Paullum, quod a Parum derivatur. Cic. de Fin. 1, 19 c. 6 Declinare dixit atomum perpaullum, quo nihil posset minus.

PERPAVLLVLVS a, um. Dimin. Cic. de Orat. 2, 150 c. 35 Inter ingenium quidem et diligentiam, perpaullulum loci reliquum est arti.

PERPAVXILLVM [1] Dimin. Plaut. Capt. 1, 2, 74 Sed si pauxillum potes contentus esse. E. nae, perpauxillum modo.

PERPAVPER eris. Adi. Valde pauperem significat. Cic. Att. 6, 3 Erat enim rex perpauper. De Ariobarzane.

PERPAVXILLVM [2] vid. PERPAVLLVM.

PERPEDIO īre. i. impedio. Si vnquam perpediar gnato Acc. ap. Non. 4, 10.

PERPELLO puli, pulsum, ere. [ kataptoe/w ] Inducere, obtrudere, cogere. [...]

PERPENDICVLVM i. n. [ a)nagka/zw ] Instrumentum fabri materiarii, seu caementarii, quo plumbo a filo et gnomone pendente, rectitudo seu obliquitas operis perpenditur, id est examinatur. [...]

PERPENDICVLĀRIS e. Adi. [ ka/qetos2, sta/qmh ] Boėth. Geomet. 1 [...]

PERPENDICVLĀTOR, ōris. m. Qui perpendiculo vtitur. [...]

PERPENDICVLATVS a, um. Adi. Ad perpendiculum factum. Mart. Capell. 6 Illa velut perpendiculata suspectantur.

PERPENDO di, sum, ere. [ kaqetiko\s2 ] Diligenter considerare. [...]

PERPENSVS a, um. Partic. [ katastaqma/omai ] Perpensum et exploratum habere Columel. 3, 1. Homo examinis iudiciique perpensi Arnob. 2 p. 52.

PERPENSE Adu. Studiose, considerate. Ammian. 25 extr. Perpensius iudices electurus. Et 26, 12 Vtilitate rei perpensius cogitata.

PERPENSO āre. Frequent. Gratius Cyneg. 299 -- vires sit cura futuras Perpensare. Altis mentibus perpensantes Ammian. 19, 24. Idem 24, 8 Instantiam obsidentium perpensantes.

PERPENSATIO ōnis. f. Gell. 2, 2 Verba super ea re Taurus fecit, cum summa (dii boni) bonorum atque officiorum perpensatione.

PERPENSA ae. f. [ katastaqmhqei\s2 ] Herba. Plin. 21, 19 Baccar in medicinae vsu est: aliqui ex nostris perpensam vocant.

PERPERAM Adu. [ ba/kxaris2 ] Praue, peruerse. [...]



page 820, image: s0820

PERPERVS a, um. Adi. fau/lws2 Gloss. Lat. Gr.] Indoctus, stultus, rudis, insulsus. [...]

PERPERE Adu. Idem quod Perperam. Claud. Mamert. 1, 1. Vid. Barth. Aduers. 42, 10.

PERPERITVDO [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PERPERITV=DO [PERPERITŪDO]] inis. f. [ pe/rperos2, propeth\s2 ] Stultitia, insulsitas. Accius Pragmaticis, Et eo plectuntur Poėtae, quam suo vitio saepius, ductibilitate nimia vestra, aut perperitudine, ap. Non. l. c.

PERPES etis. Adi. [ perpero/ths2 ] Idem quod Perpetuus: vt, Plaut. Truc. 2, 2, 23 [...]

PERPETIM Adu. [ a)ei/dios2 ] Perpetuo. Plin. 20, 6 Ita vocatur vlcus aciem hebetans, et in angulo oculi, perpetim humor emanans. Iam anno perpetim assiduo conuictu spectaui illam Apul. Apol. p. 321.

PERPETIOR peteris, pessus sum, peti. [ a)eidi/ws2 ] Idem quod Pati, aut Fortiter pati. [...]

PERPETIENS entis. Partic. [ peripa/sxw, peripaqe/w ] Cic. de Fin. 2, 65 c. 20 Qui nobis miserabilis videtur audientibus, ille perpetienti erat voluntarius.

PERPESSVS [1] a, um. Aliud Partic. [ peripa/sxwn ] Damna perpessus Claud. in Cons. Prob. et Olyb. 258. Ventos perpessus et imbres Virg. Aen. 9, 60. Vincla turpia perpessus Propert. 2, 2, 15.

PERPESSVS [2] ūs. m. cuius Ablatiuo (quod alii Supinum esse volunt) vtuntur auctores, vt, Asperum et difficile perpessu Cic. Fin. 4 c. 26. [...]

PERPESSIO ōnis. f. [ peripaqw\n ] Cic. de Inuent. 2, 163 c. 54 [...]

PERPESSICIVS a, um. Adi. Qui patiendo assuefactus est. [...]

PERPETRO āre. [ peripa/qhsis2 ] ex Per et Patro; significat Perficere, auctore Fest. et plerumque in malam partem sumitur. [...]

PERPETRATVRVS a, um. Partic. Quasi perpetraturus bellum, directa acie, in litore oceani, etc. Suet. Calig. c. 46.

PERPETRĀTVS a, um. Partic. [ diapra/ttomai ] Liu. 24, 45 [...]

PERPETRANDVS a, um. Partic. Validissimam exercitus partem Tito tradit ad reliqua Iudaici belli perpetranda Tacit. Hist. 4, 51 extr.

PERPETRATIO ōnis. f. Tertull. de Poenit. c. 3. Et Augustin. de Trinit. 13, 6.

PERPETRĀTOR, ōris. m. Sidon. Ep. 8, 6. et Augustin. de C. D. 20, 1. it. Ep. 5.

PERPETRABILIS e. Adi. Tertull. ad Vxor. 2, 1.

PERPETVVS a, um. Adi. [ diapraxqei\s2 ] Solidum, non concisum in frusta, sed continuatum, non interruptum, aut temporis spatio intermissum. [...]



page 821, image: s0821

PERPETVVM Adu. [ a)ei/dios2 ] Assidue, semper. Terent. Adelph. 4, 1, 6 Misere nimis cupio, vt coepi, perpetuum in laetitia degere.

PERPETVO [1] Adu. [ dihnekw=s2 ] Idem. [...]

PERPETVO [2] āre. Sine intermissione continuare. [...]

PERPETVATVS a, um. Partic. Arator in Act. Apost. 1 extr. His est tibi Roma catenis Perpetuata salus.

PERPETVITAS ātis. f. [ dihnekw=s2 ] Coutinuatio. [...]



page 822, image: s0822

PERPETVITO āre. Esse perpetuum, et aeternum. Enn. Annal. 9 Libertatemque vt perpetuitassint quam maxime, Non. 2, 632.

PERPETVĀLIS e. Adi. [ a)i+dio/ths2 ] Quinctil. 2, 13, 14 [...]

PERPETVARIVS a, um. Adi. Perpetuarius Mulio Sen. de Morte Claudii. [...]

PERPEXVS a, um. Adi. Valde et cum cura pexus. Firmic. 5, 5 Qui perpexam barbam in omnibus cogitationibus suis permulceant.

PERPICTVS a, um. Adi. Valde varius. Laudatur Ouid. Met. 10, 262 Lilia, perpictasque pilas. Alii legunt, in iisque Burm. Liliaque, pictasque pilas. Heins. autem coniicit, Lilia fert pictasque pilas.

PERPLACEO ui, itum, źre. [ kaqoliko\s2 ] Valde placere. Ter. Heaut. 5, 5, 22. Cic. Att. 3, 23 Sed si est aliquid in spe, vide legem, quam T. Fadio scripsit T. Visellius: ea mihi perplacet.

PERPLANVS a, um. Adi. Perplana expositio Diomed. Grammat. 2 p. 431.

PERPLEXVS a, um. Adi. [ katare/skomai ] Intricatus, dubius, incertus. [...]

PERPLEXE Adu. [ kata/plektos2 ] Ter. Eun. 5, 1, 1 [...]

PERPLEXIM Aliud Adu. [ e)mpeplegme/nws2 ] Idem. Plaut. Stich. 1, 2, 18 Vtrum ergo perplexim lacessam oratione ad hunc modum, etc. Conf. Non. 11, 50.

PERPLEXIO ōnis. f. Porcius Latro Decl. in Catilin. §. 33 extr. Me fateor persaepe delirasse miris perplexionibus illius. Ambiguitatum Augustini esse dicitur.

PERPLEXITAS ātis. f. Idem. Ammian. 18, 14 f. (Vales. c. 6.) Ob perplexitatem nimiam.

PERPLEXOR āri. [ kataple/gdhn ] Intricare et perplexum atque impeditum reddere aliquid. [...]

PERPLEXABILIS e. Adi. [ kataple/kw ] Plaut. Asin. 4, 1, 47 [...]

PERPLEXABILITER Adu. [ kataplekto\s2 ] Plaut. Stich. 1, 2, 28 Perplexabiliter earum hodie perpauefaciam pectora.

PERPLICĀTVS a, um. Adi. [ kataplektw=s2 ] Interiecta Coniunctione per imesin extulit Lucret. 2, 394 Aut magis hamatis inter se, perque plicatis.

PERPLVO ui, ūtum, ere. [ kata/kamptos2 ] Transmittere pluuiam. [...]

PERPLVS ūris. Adi. Plin. 13, 24 Spondetque iugero eius, annuos perplures, vel mediocri solo reditus. Alia exemplaria habent Annua HS. MM.

PERPLVRIMVM Adu. Perplurimum refert Plin. 2, 54.

PERPOL [ katombri/zw ] Aduerbium esse iurandi quidam putauere, apud Plaut. Cas. 2, 6, 18 [...]

PERPOLIO īui, ītum, īre. [ ma\ to\n *poludeu/kh ] Valde polire, absoluere, et supremam manum addere. [...]

PERPOLĪTVS a, um. Partic. [ perice/w ] Cic. in Pison. 70 c. 29 [...]



page 823, image: s0823

PERPOLĪTE Adu. Superl. Auct. ad Herenn. 4, 43 c. 32 extr. Vt continuationes perfecte et perpolitissime possint esse absolutae.

PERPOLITIO ōnis. f. [ pericesto\s2 ] Auct. ad Herenn. 4, 19 c. 13 Verborum exornatio est, quae ipsius sermonis insignita contine tur perpolitione.

PERPOPVLOR āri. Dep. [ peri/cesis2 ] Totum populari et vastare. [...]

PERPOPVLĀTVS a, um. Partic. Liu. 26, 9 Hannibal, infestius perpopulato agro Fregellano, in Labicanum venit.

PERPORTO āre. Liu. 28, 46 Valerius praedam Etruscam, Ligurumque montanorum captiuos, Carthaginem perportantes, tradit.

PERPOTIOR īri. Dep. Honesta pace perpotiri Iustin. de Confirmat. Dig. §. 12. Conf. 12 Cod. t. 7 l. 2 etc.

PERPŌTO āre. [ katalhsteu/w ] Totum tempus in potationibus consumere. [...]

PERPOTATIO ōnis. f. [ katapi/nw ] Cic. in Pison. 22 c. 10 Quid cum tuis sordidissimis gregibus intemperatissimas perpotationes praedicem? Vomitiones, et rursus perpotationes Plin. 29, 1.

PERPRESSA ae. f. Herba, calculos eiicere dicitur. Plin. 26, 8.

PERPRIMO ere. Perpetuo premere. Hor. Epod. 16, 38 Mollis et exspes Inominata perprimat cubilia. i. Semper iaceat in cubili. Conf. Ouid. de A. A. 1, 394. Sen. Ep. 99.

PERPROPINQVVS a, um. Adi. Cic. de Diuin. 1 c. 22 ex Poėta, Perpropinqua haec bene verrucent populo. Vid. ibi Gruter. et Dauis.

PERPROPERE Adu. Plaut. Mil. 2, 4, 10 Peri perpropere.

PERPROSPER era, erum. Adi. Valetudo perprospera Suet. Claud. c. 31.

PERPRVRISCO ere. [ kata/pwsis2 ] Idem quod Admodum prurire. [...]

PERPVDESCIT ere. Valde pudere. Nep. Fragm. 12, 6 Quando perpudescet miscenda, etc.

PERPVGNAX ācis. Adi. Cic. de Orat. 1, 95 c. 20 extr. [...]

PERPVLCHER chra, chrum. Adi. [ kataknh/qomai ] Valde pulchrum significat. Ter. Eun. 3, 2, 15 Perpulchra credo dona, haud nostris similia.

PERPVNCTVS a, um. Adi. Cael. Aurel. Acut. 2, 10 Perpuncti sentiunt.

PERPVRGO āre. [ paneu/morfos2 ] Totum, siue omnino purgare. Cic. de N. D. 2, 127 c. 50 Ceruaeque paullo ante partum perpurgant se quadam herbula, quae seselis dicitur.

PERPVRGATVS a, um. Partic. Perpurgatis auribus alicui operam dare, per translationem dixit Plaut. Mil. 3, 1, 176. [...]

PERPVSILLVS a, um. Adi. Corpus perpusillum Chrysolog. Serm. 160. A quo

PERPVSILLVM Adu. Cic. de Orat. 2, 245 c. 60 Hic ille, Non accusabis, perpusillum rogabo.

PERPVTO āre. [ diakaqari/zw ] Perfecte putare, declarare, vel potius Proferre. Plaut. Cist. 1, 3, 7 Nunc operam date, vt ego argumentum hoc vobis plane perputem.

PERQVAM Adu. [ diakaqai/rw ] Positiuis iungitur et Verbis: et idem significat quod Quam. [...]

PERQVIESCO ere. Apul. Met. 8 p. 211 Totam perquiescimus noctem.

PERQVĪRO sīui, sītum, ere. [ w(s2 sfo/dra ] Diligenter quaerere. [...]

PERQVISĪTVS a, um. Partic. [ e)pizhte/w, e)ceta/zw ] Plin. 18, 4 Et postea inuentis omni cura perquisitis, causaque rerum et ratione simul eruta, etc.

PERQVISĪTE Adu. [ e)pizhthqei\s2 ] Cic. de Inuent. 1, 77 c. 41 [...]



page 824, image: s0824

PERQVISĪTOR, ōris. m. [ e)chtasme/nws2 ] Plaut. Stich. 2, 2, 61 Iam non faciam auctionem, quando mihi obtigit hereditas: maleuoli perquisitores actionum perierint. Adde Ammian. 14, 13.

PERQVIRITO vnde

PERQVIRITĀTVS a, um. Part. Opusculum perquiritatum Claud. Mamert. 1 praef.

PERRHAEBI ōrum. m. [ e)cetasth\s2 ] Populi fuerunt Thessaliae, qui Lapitharum potentia fracti, fugerunt in Aetoliae montana, Pindo monti proxima; quae regio ab ipsis Perrhaebia dicta est, ipseque Pindus cognominatus est Perrhaebus. [...]

PERRĀRVS a, um. Adi. [ *per)r(aiboi\ ] Valde rarus. Plin. 31, 3 Perrarum est, vt leuior sit aliqua. Liu. 6 pr. Tum quod perrarae per eadem tempora literae fuere. Add. 29, 38.

PERRĀRO Adu. [ poluspa/nios2 ] Cic. de Fin. 2, 51 c. 16. [...]

PERRECONDITVS a, um. Adi. Exponam vobis quandam non vt perreconditam aut valde difficilem -- rationem consuetudinis meae Cic. de Orat. 1, 135 c. 30.

PERRECTVS [2] vid. PERGO.

PERRŹPO psi, ptum, ere. [ poluspani/ws2 ] Repere ad certum vsque locum: et vt de quocunque animali dicitur, ita etiam de rebus inanimatis. [...]

PERREPTO āre. Frequent. [ kaqe/rpw ] Idem. Plaut. Rud. 1, 4, 4 [...]

PERRIDICVLVS a, um. Adi. [ kaqerpu/zw ] Valde ridiculum significat. [...]

PERRIDICVLE Adu. Cic. de Orat. 2, 239 c. 59 [...]

PERRŌDO si, sum, ere. [ pa/nu geloi=os2 ] Totum, aut vehementer rodere. [...]

PERROGO āre. [ diabibrw/skw ] Proprie dicebantur Consules, qui sententiam Senatores a primo ad vltimum rogarent. [...]

PERROGITO āre. Frequent. Pacuu. apud Priscian. 4 p. 634 Defessus perrogitando aduenas de natis.

PERRORO āre. Ora, locum, mentem perrorat, concutit, vrit lacrima, lingua, dolor, fusa, sonora, grauis Hildebert. Cenoman. ap. Barth. Adu. 31, 12.

PERRVMPO rūpi, ruptum, ere. [ katerwta/w ] Plane rumpere. [...]

PERRVPTVS a, um. Partic. [ katar)r(hgnu/w ] Moles perruptae Sil. 13, 741. Acies Tacit. Hist. 2, 44. Castra Id. Hist. 2, 15.

PERSA ae. vid. post PERSEVS.

PERSAEPE Adu. [ katar)r(hxqei\s2 ] Cic. de Amicit. 77 c. 20 [...]

PERSAEVVS a, um. Adi. Mela 2, 5 extr. Parua flumina, vbi accreuere, persaeua.

PERSALSVS a, um. Adi. Valde salsum significat. Cic. de Orat. 2, 279 c. 69 Persalsum illud est apud Naeuium, Quid ploras pater?

PERSALSE Adu. [ polla/kis2 ] Cic. Q. Frat. 2, 14 Trebatium quod ad se miserim, persalse et humaniter etiam mihi gratias agit.



page 825, image: s0825

PERSALVTO [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PERSALV=TO [PERSALŪTO]] āre. [ polualikw=s2 ] Frequenter vel multum et saepius salutare. [...]

PERSALVTATIO ōnis. f. Cic. pro Muraen. 44 c. 21 Non declamatio potius, quam persalutatio.

PERSANCTE Adu. [ kataspa/zomai ] Pro Valde et religiose. Ter. Hec. 5, 2, 5 Phidippe Bacchis deierat persancte. Plaut. Idque persancte iurauit se facturum. Vid. Suet. Tit. c. 10. et Ner. c. 35.

PERSĀNO āre. [ poluosi/ws2 ] Omnino sanare. [...]

PERSANĀTVS a, um. Partic. Vlcera persanata Sen. Ep. 8. Persanatus ab hoc Scribon. 40. sc. medicamento.

PERSĀNVS a, um. Adi. Valde sanus. Cato R. R. c. 157 fin. Vt radices polypi persanas facias.

PERSAPIENS entis. Adi. [ e)cia/omai ] Valde sapientem significat. Cic. de Prouinc. Consul. 44 c. 18 extr. Quod magni cuiusdam hominis et persapientis videtur.

PERSAPIENTER Adu. [ pa/nu sofo\s2 ] Cic. pro Milon. 11 c. 4 Et si persapienter, et quodammodo tacite dat ipsa lex potestatem defendendi, etc.

PERSCIENS entis. Adi. Valde sciens. Lamprid. in Commodo c. 5 Perennis Commodi animum persciens.

PERSCIENTER Adu. [ li/an sofw=s2 ] Admodum scienter et industrie. Cic. de Clar. Orat. 202 c. 55 Et vt ad infirmitatem laterum perscienter contentionem omnem remiserat.

PERSCINDO idi, issum, ere. [ pa/nu e)pisthmonikw=s2 ] Quasi per medium scindere. [...]

PERSCISSVS a, um. Partic. [ katasxi/zw ] Carbasus perscissa petulantibus auris Lucret. 6, 110. Alii legunt Euris.

PERSCISCO ere. Accurate interrogare. Dictys Cret. Bell. Troi. 2, 37 Hector causam tumultus eorum cupidus persciscere.

PERSCĪTVS a, um. Adi. Admodum scitus. [...]

PERSCRĪBO psi, ptum, ere. [ katasxisqei\s2 ] Totum scribere. [...]

PERSCRIPTVS a, um. Partic. [ a)nagra/fw ] Dicitur quod literis consignatum est, et monumentis antiquis continetur, apud Ciceronem semper: vt de Arusp. Resp. 32 [...]

PERSCRIPTIO ōnis. f. [ a)nagegramme/nos2 ] Laudatur Cic. Fam. 5, 2 [...]



page 826, image: s0826

PERSCRIPTOR, ōris. m. [ a)nagrafh\ ] Cic. Verr. 3, 68 c. 72 Scribam tuum dicit Verres huius perscriptorem fenerationis fuisse.

PERSCRIPTVRA [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PERSCRIPTV=RA [PERSCRIPTŪRA]] ae. f. Vlpian. Dig. 29 t. 1 l. 3 Testamenti facere perscripturam.

PERSCRVTOR [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PERSCRV=TOR [PERSCRŪTOR]] āri. Dep. [ a)nagrafeu\s2 ] Diligenter inquirere. [...]

PERSCRVTĀTVS a, um. Passiue. Ammian. 17, 4 Montium venis perscrutatis. Conditiones perscrutatae Aggen. de Limit. p. 56 ed. Goes.

PERSCRVTATIO ōnis. f. Senec. ad Heluiam c. 9 extr. Quid opus est profundi perscrutatione?

PERSCRVTATOR, ōris. m. Capitol. in Maxim. Iun. c. 1 Qui harum rerum perscrutatores fuisse dicuntur. Electi perscrutatores Veget. de R. Mil. 3, 3. Add. Cassiod. Epist. 1, 2. et 2, 15.

PERSCVLPO vnde

PERSCVLPTVS a, um. Persculpti lapides, surdae mutaeque figurae Coripp. 3, 377. i. idola.

PERSEA ae. f. [ e)ceta/zw ] Arbor Graecis memorata, qui a Persica diuersam volunt. [...]

PERSECO ui, ctum, āre. [ perse/a ] Perfecte secare, et diuidere. [...]

PERSECTOR [1] āri. vid. PERSEQVOR.

PERSEDEO źdi, źre. Sen. Epist. 108 [...]

PERSEGNIS e. Adi. [ katate/mnw ] Valde segnem significat. Liu. 25, 15 Pedestre praelium fuit persegne, paucis in prima acie pugnantibus Romanis.

PERSEIS Persea et Perseia dicta est Hecate a patre Perse. Vid. HECATE. Oceani filia Cic. de Nat. Deor. 3 c. 19. Circes, Pasiphaės, et Aees mater e Sole. Hinc

PERSEIDES Herbae, i. Magicae: cum Hecate earum rerum quaedam praeses et auctor sit. Ouid. Rem. Am. 263.

PERSENEX is. c. [ polu/argos2 ] Sueton. de Clar. Gram. c. 9 Namque iam persenex pauperem se, et habitare sub tegulis quodam scripto fatetur.

PERSENESCO ere. Eutrop. 1, 11 Cum vxore persenuit.

PERSENĪLIS e. Adi. Vulg. Interpr. Iosuae 23, 1 Iosua iam longaeuus et persenilis aetatis.

PERSENTIO si, sum, īre. [ poluge/rwn ] Plane sentio. Virg. Aen. 4, 448 Magno persentit pectore curas.

PERSENTISCO ere. Inchoatiuum, Percipere aliquid fieri. [...]

PERSEPHONE es. f. [ ai)sqa/nomai ] Ea est, quae a nostris Proserpina dicitur, quanquam et priori vocabulo nonnunquam nostri Poėtae vtuntur. [...]

PERSEPOLIS is. f. [ *persefo/nh ] Regia veterum Persidis regum, vt appellat Curt. 5, 6 vbi illius diuitias et interitum describit: ruinae hodie adhuc occupant peregrinatores.

PERSEQVOR secutus sum, sequi. Dep. [ *persai/polis2 ] Insequi, insectari. [...]



page 827, image: s0827

PERSEQVENS entis. Partic. [ katadiw/kw ] Incautius et audacius persequentes Aur. Victor Epit. c. 42. [...]

PERSECVTVS [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PERSECV=TVS [PERSECŪTUS]] a, um. Part. Vellei. 2, 6, 4 Hunc L. Opimius Cos. qui Praetor Fregellas exciderat, persecutus armis, etc. Conf. Aur. Victor de Vir. Ill. c. 64.

PERSECVTIO ōnis. f. [ katadiw/kwn ] Cic. in Orat. 141 c. 42 [...]

PERSECVTOR [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PERSECV=TOR [PERSECŪTOR]], ōris. m. Sectator. [...]

PERSECVTRIX [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PERSECV=TRIX [PERSECŪTRIX]] īcis. f. Augustin. de consensu Euangelist. 1, 25 Hercules Iunonem persecutricem suam coli prohiberet.

PERSECVTORIA ae. f. Diploma seu licentia scripto data aliquid perquirendi. Cod. 10 t. 72 l. 1 Praemissa persecutoria aurum persequi.

PERSEQVAX ācis. Adi. Apul. in fine Florid. p. 366, 5 Ales oculis persequax. Add. Sidon. Epist. 4, 9.

PERSECTOR [2] āri. Dep. [ katadi/wcis2 ] Diligenter sectari, perscrutari. Lucret. 2, 165 Nec persectari primordia singula quaeque. Legitur et Perscrutari.

PERSECTANS antis. Partic. Accipitres persectantes Lucret. 4, 1004. i. Insectantes. Lambinus.

PERSERO sźui, satum, ere. [ katadiw/komai ] Traiicere. [...]

PERSERVIO īre. Vopisc. in Probo c. 18 Germani Probo potius perseruire maluerunt, quam cum Bonoso esse.

PERSERVO āre. Constanter seruare. Tertull. de Patient. c. 5 Si diuino interdicto patientiam perseruasset.



page 828, image: s0828

PERSES is. m. [ kataspei/rw ] Auctore Herodoto 7 [...]

PERSEVŹRO āre. [ *pe/rshs2 ] Cum constantia animi et quadam fortitudine continuare. [...]

PERSEVŹRANS antis. Partic. Curt. 6, 7, 10 [...]

PERSEVERANTER Adu. [ diatele/w, diame/nw ] Constanter. [...]

PERSEVERANTIA ae. f. [ e)pisperxw=s2 ] Constantia. [...]

PERSEVERĀTVS a, um. Part. Continuatus. Iustin. 12, 6, 15 Perseuerata inedia quatriduo.

PERSEVERANDVS a, um. Part. Quae perseuerandae religionis reuerentia decernenda credidit Symmach. Ep. 10, 73.

PERSEVERATIO ōnis. f. Apul. in Asclep. extr. Cognouimus te, aeterna perseueratio.

PERSEVERABILIS e. Adi. Resumtio perseuerabilis Cael. Aurel. Tard. 3, 2. Add. Interp. Irenaei 4, 37.

PERSEVŹRVS a, um. Adi. [ e)pimonh\ ] Imperium perseuerum Tacit. Ann. 15, 48.

PERSEVERE Adu. Idem. Perseuere inquirere Plin. Epist. 9, 5 pr.

PERSEVS, ei. vel PERSES is, siue i. m. [ pa/nu a)ne/ndotos2 ] Sicut Achilles, is, vel i. Achilleus, ei. [...]

PERSŹIS idis. f. [ *perseu\s2 ] Carmen de Perse Macedonum rege, an de Perseo fabuloso? [...]

PERSIA ae. seu PERSIS, idis. f. [ *pershi\+s2 ] Orientalis regio, a Perse, seu Perseo rege sic dicta. [...]



page 829, image: s0829

PERSAE arum. m. [ *persi\s2 ] Populi Persiam incolentes. [...]

PERSICVS a, um. Adi. [ *persai\ ] Quod ex Persia est. [...]

PERSICE Adu. Quinctil. 11, 2 extr. Themistoclem vnum intra annum, optime locutum esse Persice constat.

PERSIBVS vid. PERSICVS n. 6.

PERSICCVS a, um. Adi. Si oculi graues, et aut persicci aut subhumidi sunt Cels. 3, 6. Add. Fest. in Substillum.

PERSICCATVS a, um. Adi. Apic. 7, 6 pr.

PERSIDEO źdi, essum, źre. [ *persiko\s2 ] Idem quod Permanere. Plin. 17, 24 Pruinae perniciosior natura, quoniam lapsa persidet, gelatque, ac ne aura quidem vlla depellitur.

PERSIDES um. f. Pl. Pisces sunt ex genere Polyporum. Plin. 32 c. vltimo.

PERSĪDO źdi, essum, ere. [ e)fiza/nw ] Ex Sido compositum. [...]

PERSIGNO āre. [ e)pika/qhmai ] Liu. 25, 7 [...]

PERSILLVM i. n. Vocant sacerdotes Rudiculum picatum, quo vnguine Flamen Portunalis arma Quirini vnguet. [...]

PERSIMILIS e. Adi. [ e)pishmai/nw ] Cic. de Petit. Cons. c. 7 [...]

PERSIMPLEX icis. Adi. Persimplici victu et agrestibus pomis, ac, si sitis admoneret, profluente aqua vitam tolerat Tacit. Ann. 15, 45, 5.

PERSISTO stiti, stitum, ere. [ poluo/moios2 ] Durare, perseuerare. [...]

PERSITES ae. f. Tithymali species. Apul. de Herb. c. 108.

PERSIVS i. m. [ e)mme/nw ] Doctissimus Romanorum, de quo Cic. de Orat. 2, 25 [...]

PERSOLATA ae. f. Herba, de qua Plin. 25, 9 s. 66 [...]



page 830, image: s0830

PERSOLLEMNIS e. Adi. Suet. Neron. c. 28 Cum dote et flammeo persollemni.

PERSOLIDO āre. [ *pe/rsios2 ] Auget simplex Solido. Stat. Theb. 1, 352 Diffunditque imbres: sicco quos asper hiatu Persolidat Boreas. h. e. Congelat.

PERSOLLA [1] vid. PERSONA.

PERSOLLATA vid. PERSOLATA.

PERSOLVO solui, solūtum, ere. [ katastereo/w ] Perfecte, vel in totum soluere. [...]

PERSOLVENDVS a, um. Partic. [ e)kti/w, e)kti/nw ] Ouid. ad Liu. 369 Vita data est, vtenda, data est sine fenore nobis Mutua, nec certa persoluėnda die.

PERSŌLVS a, um. Adi. Plaut. Curc. 1, 3, 36 [...]

PERSOLVTA, ae. f. siue PERSOLYTON i. n. Herba hortensis apud Aegyptios. Plin. 21, 33 Et persolutam Aegyptus in hortis serit, coronarum gratia. Duo genera eius, mas et femina.

PERSONA ae. f. [ pro/swpon ] Facies ficticia, aut capitis potius totius ad formam efficta galea, qua vtebantur actores scenici, accommodata ad aetatem, vitae genus, mores, eorum, quos referre actores. debebant. [...]



page 832, image: s0832

PERSOLLA [2] ae. f. Diminut. Legitur a quibusdam apud Plaut. Curc. 1, 3, 36. vbi alii persolae.

PERSONĀTVS a, um. Adi. Persona indutus, tragicus vel comicus. [...]

PERSONĀLIS e. Adi. [ proswpiko\s2 ] Quod ad personam pertinet. [...]

PERSONALITER Adu. Idem. Grammaticorum vox. [...]

PERSONĀTA ae. f. [ a)/rkeion ] Genus herbae nascentis iuxta riuos et flumina. [...]

PERSONO ui, āre. [ e)chxe/omai ] Magnum sonum emittere, Magna voce clamare et efferre. [...]

PERSONVS a, um. Adi. Sonans, sonum edens Valer. Argon. 4, 418 [...]

PERSONANTER Adu. Saluian. de Gubern. Dei l. 6 pr. verum emendatius legitur personaliter.

PERSORBEO ui vel psi, ptum, źre. [ e)krofe/w ] Totum sorbere. [...]

PERSPECIALIS e. Adi. Cautio perspecialis Sarisber. Epist. 173.

PERSPECVLOR āri. [ kataqewre/w ] Diligenter speculari. [...]

PERSPERGO si, sum, ere. [ katar)r(anti/zw ] Vndique


page 833, image: s0833

adspergere. [...]

PERSPICIO spexi, spectum, ere. [ diora/w, sunora/w ] Intueri et diligenter animaduertere. [...]

PERSPECTVS a, um. Partic. [ diwrame/nos2 ] Caes. B. Gall. 2, 17 [...]

PERSPECTE Adu. [ diwrame/nws2 ] Diligenter, docte. Perspecte et docte sapere Plaut. Mil. 3, 1, 161.

PERSPECTIO ōnis. f. Lactant. 2, 8, 68 Terrenum animal rerum caelestium perspectionem non capit. Add. Id. de Ira c. 1.

PERSPECTOR, ōris. m. Iuuencus 2, 275 -- Mentis perspector Iėsus.

PERSPECTO āre. Frequent. [ sunorw= ] Plaut. Mil. 3, 1, 2 [...]

PERSPICIENS vnde

PERSPICIENTIA ae. f. [ eu)sunesi/a ] Cic. Offic. 1, 15 c. 5 [...]

PERSPICVVS a, um. Adi. [ diafanh\s2 ] Per quod medium videmus. [...]

PERSPICVITAS ātis. f. [ diafa/neia ] Euidentia. [...]

PERSPICVE Adu. [ diafanw=s2 ] Euidenter. [...]



page 834, image: s0834

PERSPICAX ācis. Adi. [ pano/pths2, suneto\s2, dioratiko\s2, sunoptiko\s2 ] Consideratus, acutus. [...]

PERSPICACIA ae. f. su/nesis2 ] Consideratio et acumen. Cic. Att. 15, 16 Tandem a Cicerone tabellarius, sed mehercule literae [ pepinwme/nws2 scriptae, quod ipsum perspicaciam aliquam significaret.

PERSPICACITAS ātis. f. [ to\ sunoptiko\n, Onomast. Vet.] Idem. Cic. Att. 1, 18 extr. [...]

PERSPICACITER Adu. Ammian. 29, 1 Queis omnibus perspicaciter inquisitis. Compar. Boėth. Consol. Philos. 3 met. 11 Lucebit ipso perspicacius Phoebo.

PERSPICATE Adu. pro Perspicaciter. Non. 11, 31 ex Afranio: Quam perspicate, quam benigne.

PERSPICABILIS e. Adi. Tarsus vrbs perspicabilis Ammian. 14, 8. Lumen radiorum perspicabile Fortunat. Carm. 3.

PERSPICIBILIS e. Adi. Pellucidus. Vitruu. 9, 4 Perspicibilis solis splendor.

PERSPĪRO āre. Spiritum, aut liquorem adeo quemcunque transmittere. Cato R. R. c. 157 Venae omnes, vbi sufflatae sunt ex cibo, non possunt perspirare in toto corpore. Vid. Plin. 2, 45.

PERSPISSO Adu. [ polubrade/ws2 ] significat Tarde. Plaut. Poen. 3, 5, 47 Quia quod bene promittunt aruspices, perspisso euenit. Non. 4, 422. Al. leg. Prospisso.

PERSTABILIS e. Adi. Laudatur, Vanescat sanguis perstabilis, ossa liquescant Prudent. Apoth. 1016. Sed recte editur perslabilis, qui perflari et dissipari se patitur.

PERSTERNO strāui, strātum, ere. [ katastrw/mnumi ] Totum sternere. [...]

PERSTIMVLO āre. [ katakenta/w ] Vehementer stimulo. Tac. Ann. 4, 12, 7 Agrippinae quoque proximi illiciebantur, prauis sermonibus spiritus perstimulare.

PERSTINO āre. [ timw=mai ] Emere significaret, si legeretur Apul. Met. 1 extr. [...]

PERSTO stiti, stitum et stātum, āre. [ e)mme/nw ] Firmum et immobilem stare, Perseuerare. [...]

PERSTATVRVS [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PERSTATV=RVS [PERSTATŪRUS]] a, um. Partic. Liu. 8, 34 Se tamen perstaturum in incepto.

PERSTANS antis. Partic. [ e)mme/nwn ] Dictis perstantem cernit in iisdem Val. Argon. 4, 143.

PERSTRATVS vid. PERSTERNO.

PERSTRENVE Adu. Abi perstrenue, ac fores aperi Ter. Adelph. 2, 1, 13 apud Non. 4, 5. Sed vulgatum ibi est praestrenue, et rectius diuiditur, Abi prae strenue, vt I prae, pro praei.

PERSTREPO ui, itum, ere. [ katayofe/w ] Valde strepere. [...]

PERSTRIDO ere. Leuiter perstridunt caerula (maria) venti German. in Arat. 1 v. 6.

PERSTRINGO strinxi, strictum, ere. Auget vim simplicis Stringo, et significat vehementius tangere, eaque re aliquantum laedere. [...]



page 835, image: s0835

PERSTRICTVS a, um. Partic. [ katasfixqei\s2 ] Plin. 17, 24 Perstrictus gelu non potuit eo peruenire humor, h. e. Vehementer astrictus. Perstrictus leui vulnere Val. Max. 6, 8, 2.

PERSTRVO xi, ctum, ere. Ad certum vsque finem struere. Vitruu. 7, 4 Paries cum in altitudinem perstructus fuerit.

PERSTVDIŌSVS a, um. Adi. [ poluspoudai=os2 ] Cic. Tusc. 5, 63, c. 22 Musicorum vero perstudiosum accepimus, etc.

PERSTVDIŌSE Adu. Cic. in Brut. 206 c. 56 His enim scriptis etiam ipse intersui, quum essem apud Aelium adolescens, eumque audire perstudiose solerem.

PERSVĀDEO si, sum, źre. [ pei/qw, a)napei/qw ] Suadendo inducere, Facere vt quis non modo verum putet, quod volumus, sed etiam agat. [...]

PERSVĀDENS entis. Partic. [ pei/qwn ] Verba persuadentia Ouid. de Arte Am. 1, 371.

PERSVĀSVS [1] a, um. Aliud Partic. [ a)napeisqei\s2 ] Cic. Tusc. 3, 72 c. 29 [...]

PERSVĀSVS [2] ūs. m. Quinctil. 5, 10 Huius persuasu et inductu. Vid. etiam Plaut. Epid. Argum. 1, 2.

PERSVĀSIO ōnis. f. [ peiqw\, peismonh\, pei=sis2 ] Dicitur Credulitas et opinio firma, quam Fidem appellamus. [...]

PERSVASORIVS a, um. Adi. [ peistiko\s2 ] Quod persuadet. [...]

PERSVASTRIX īcis. f. [ peisth\s2 ] Antiquum. [...]

PERSVASIBILIS e. Adi. [ peisto\s2, piqano\s2 ] Quod potest persuaderi. [...]

PERSVASIBILITER Adu. [ piqanw=s2 ] Quinctil. 2, 15, 14 Qui sinem eius esse ait persuasibiliter dicere. al. persuadibiliter. [...]



page 836, image: s0836

PERSVBTĪLIS e. Adi. Valde subtile significat. [...]

PERSVLCO āre. Apul. Met. 4 p. 533 Passim maria persulcantes Tritonum cateruae.

PERSVLCĀTVS a, um. Partic. Claud. in Rufin. 1, 136 Rugisque seueras Persulcata genas.

PERSVLTO āre. [ skirta/w ] Ex Per et Salto, Frequentatiuo verbi Salio: Saltando elationem, aut laetitiam animi ostendere. [...]

PERSVLTĀTOR, ōris. m. Symmach. Epist. 6, 22 Baiani litoris persultator.

PERTĀBEO, źre. et PERTABESCO ere. Seuerus Aetnā v. 474 Si quis lapidum pertabuit igne. i. varie persoratus pondus et duritiem amisit.

PERTAEDET taeduit, taesum est, źre. [ e)capwrei=tai ] Valde taedere. [...]

PERTAEDESCIT ere. [ a)dhmonei=tai ] Cato c. 156 Nolite multum dare, ne pertaedescat.

PERTAESVS a, um. Partic. [ e)caporisa/menos2 ] Praeter dicta. [...]

PERTANGO ere. Apic. 6, 9 Pullum assabis et suo sibi iure pertangis. Add. Idem 8, 8.

PERTEGO xi, ctum, ere. [ katastega/zw ] Perficere quod tegere coeperis. [...]

PERTEMERARIVS a, um. Adi. Cum perabsurdum perque temerarium sit Cod. 12, 21, 2.

PERTENDO di, sum, ere. [ diatei/nw, dih/kw ] Valde tendere. [...]

PERTENTO āre. [ katapeira/omai ] Diligenter tentare, experiri. [...]

PERTENTĀTVS a, um. Partic. Apul. Met. 1 p. 107 Diurna fatigatione pertentatus.

PERTENVIS e. Adi. [ polu/leptos2 ] Valde tenue significat. [...]

PERTEPIDVS a, um. Adi. Valde tepidus. Aqua pertepida Vopisc. in Carino c. 17.

PERTEREBRO āre. [ diatrupa/w ] Terebra perforare. [...]

PERTEREBRĀTVS a, um. Partic. Lapis perterebratus Vitruu. 8, 7.

PERTERGEO, źre, vel PERTERGO si, sum, ere. [ a)poma/ssw ] Permulcere. [...]

PERTERO īui, ītum, ere. [ katatri/bw ] Terendo comminuere. [...]



page 837, image: s0837

PERTRĪTVS a, um. Partic. Vua pertrita Columel. 8, 5. Vulgaris, vsu tritus. Senec. Controu. 18 p. 250 Vulgaris in eius controuersiis et pertrita quaestio. Add. Sen. Epist. 63.

PERTERREO ui, itum, źre. [ kataplh/ttw ] Valde terrere. [...]

PERTERRITVS a, um. Partic. [ kataplhxqei\s2 ] Cic. pro Cael. 66 [...]

PERTERRITO āre. Frequent. Auienus Phaenom. Arat. v. 1171 Scorpius ingentem perterritat Oriona.

PERTERREFACIO źci, actum, ere. [ e)kplh/ssw ] Idem quod Perterreo. [...]

PERTERRICREPVS a, um. Adi. Quod terrorem crepat et incutit. [...]

PERTEXO texui, textum, ere. [ perai/nw ] Peragere, perficere. [...]

PERTEXTVS a, um. Partic. Palla pertexta Apul. Met. 11 p. 258.

PERTICA ae. f. konto\s2, it. [ ka/mac Gloss. Gr. Lat. kanw\n, ka/mac Gloss. Lat. Gr.] Baculus oblongus. [...]

PERTICĀLIS e. Adi. [ kamakiko\s2 ] Columel. 4, 31 Perticalis fere salix eundem agrum, quem viminalis, desiderat. i. Ex qua fiunt perticae.

PERTICATVS a, um. Adi. Martial. 5, 12 [...]

PERTIMEO źre, vel PERTIMESCO ui, ere. [ peridei/dw ] Valde timere. [...]

PERTIMESCENDVS a, um. Partic. [ perifobhte/os2 ] Fama inconstantiae pertimescenda Cic. Fam. 1, 9.

PERTIMEFACTVS a, um. Adi. Cic. Fam. 11, 20 [...]

PERTINEO ui, entum, źre. [ kaqh/kw ] Ex Per et Teneo compositum, significat quod Semibarbari dicunt Pertingere, peruenire, et a temporis et loci notione, quae prima et propria est, ad vtilitatem et officium transfertur. [...]



page 838, image: s0838

PERTINENS entis. Part. [ kaqh/kwn ] Cic. de Nat. Deor. 2, 139 c. 55 [...]

PERTINENTER Adu. Conuenienter. [...]

PERTINAX ācis. Adi. [ au)qa/dhs2, au)qe/kastos2 ] Qui nimis tenax est, et quidem non tantum numorum et pecuniae, quorsum tenax in primis pertinet, sed propositi sui tenax ad vitium vsque, quorsum pertinet Gloss. Lat. Gr. [...]



page 839, image: s0839

PERTINACIA ae. f. [ au)qa/deia, fro/nhma ] Perseuerantiae finitima est, inquit Cic. de Inu. 2, 165 c. 54 [...]

PERTINACITER ius, issime. Adu. [ au)qadw=s2 ] Perseueranter, Obstinate. [...]

PERTINGO igi, tactum, ere. [ diatei/nw, dihkou=mai ] Pertinere, Peruenire. [...]

PERTOLERO āre. [ kartere/w ] Vsque ad finem tolerare, perferre. [...]

PERTONO āre. Ambros. Serm. feria 2 Pentecost. Et Ebraeae nationis homo Christi gloriam Romanae facundiae cloquentia pertonaret. [...]

PERTORQVEO źre. [ streblo/w ] Auget vim simplicis Torqueo. [...]

PERTRACTO āre. [ diaxeiri/zw ] Manibus frequentius tractare, et tangere. [...]

PERTRACTANS antis. Partic. Festinanter omnia membra pertractans Quinct. Decl. 2. Add. Iustin. 38, 1, 9.

PERTRACTĀTVS a, um. Partic. Cic. Tusc. 3, 30 c. 14 Et nimirum haec illa praestans et diuina sapientia, et perceptas penitus, et pertractatas res humanas habere. Diuturnitas Idem de Diu. 1, 128.

PERTRACTĀTE Adu. Plaut. prol. Capt. v. 55 Non pertractate facta est: quod Scurriliter et Lasciue interpretatur Scaliger ex illo Si papillam pertractauit.

PERTRACTATIO ōnis. f. [ diaxei/risis2 ] Frequens reuolutio. [...]

PERTRAHO xi, ctum, ere. [ kaqe/lkw ] Vi, et cum molimine trahere. [...]

PERTRACTVS [1] a, um. Part. Aurel. Vict. de Vir. illustr. c. 12 Porsenna ad regem pertractus. Idem de Caes. c. 8 Per scalas Gemonias pertractus.

PERTRACTVS [2] ūs. m. Perpes tractus, et perduratio. Tertull. de Orat. c. 5 Quidam pertractum quendam in saeculo postulant.

PERTRAIICIO ere. Solis radius specular penetrat, et


page 840, image: s0840

soliditatem eius insensibili subtilitate pertraiicit Augustin. Dominica ante Nat. Dom. s. Serm. 3.

PERTRANSEO īui, itum, īre. [ diabadi/zw, diaprh/ssw ] Idem quod plane Transire. [...]

PERTRANSIBILIS e. Adi. Isidor. in Alphab. Amarum hoc est et leue, quia pertransibile.

PERTRANSLVCIDVS a, um. Adi. [ pa/nu diafanh\s2 ] Quod valde translucet. Plin. 13, 12 Alias indecoro visu pertranslucida.

PERTRECTO āre. Idem quod Pertracto. Iustin. 1, 9, 17 Tum pertrectare dormienti caput iubet. Add. Petron. c. 79.

PERTRECTATVS a, um. Partic. Petron. c. 24 Pretrectato vasculo tam rudi.

PERTREMISCO ere. i. Totum contremiscere: nondum habet auctorem.

PERTREPIDVS a, um. Adi. Capitol. in Maxim. et Balb. c. 1 Senatus pertrepidus in aedem Concordiae concurrit.

PERTRIBVO ui, ūtum, ere. [ paradi/dwmi ] Plinius Epist. 10, 18 [...]

PERTRISTIS e. Adi. [ peri/lupos2 ] Valde tristem significat. [...]

PERTRITVS vid. PERTERO.

PERTRVX ūcis. Adi. Nimium saeuus. Bestia pertrux Apul. Met. 5 p. 166. At Priceus legit Itrux.

PERTVMIDVS a, um. Adi. Luna pertumida Apul. de Deo Socr. p. 96. Al. protumida vt Elmenh. p. 42, 1.

PERTVMVLTVŌSE Adu. [ poluqorubwdw=s2 ] Cic. Fam. 15, 4 Pertumultuose, neque tamen non vere, Parthos in Syriam transisse nuntiauerunt.

PERTVNDA ae. f. Dea, quae praesto est virginalem scrobem effodientibus maritis Arnob. 4 p. 131. [...]

PERTVNDO udi, ūsum, ere. [ katako/ptw ] Valde percutere, aut percutiendo frangere, perforare. [...]

PERTVSVS [1] [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PERTV=SVS [PERTŪSUS]] a, um. Partic. [ dia/trhtos2 ] Pertusa sella Cato c. 157. [...]

PERTVSVRA [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PERTVSV=RA [PERTUSŪRA]] ae. f. Pertusurae locus patiens Cael. Aurel. Tard. 5, 1.

PERTVRBIDVS a, um. Adi. Vopisc. in Saturn. c. 7 Ciuitatem perturbidam videre.

PERTVRBO āre. [ diatara/ttw ] Valde turbare. [...]

PERTVRBANS antis. Part. Perturbantes pectora sensusque cunctorum Mart. Capella 5 p. 139.

PERTVRBOR āri. Passiuum. [...]

PERTVRBATVS a, um. Part. [ diata/raktos2 ] Cic. Att. 6, 1 [...]

PERTVRBĀTE Adu. [ diatara/ktws2 ] Cic. de Inuent. 1, 29 c. 20 [...]

PERTVRBĀTOR nondum obseruatum: sed

PERTVRBĀTRIX īcis. f. [ diatarakti\s2 ] Cic. de Legib. 1, 39 c. 13 Perturbatricem autem harum omnium Academiam hanc ab Arcesila et Carneade recentem exoremus, vt sileat.



page 841, image: s0841

PERTVRBATIO ōnis. f. [ diata/racis2 ] Cic. Tusc. 4, 10 [...]

PERTVRPIS e. Adi. Valde turpe. Cic. pro Cael. 50 c. 20 Cum hac aliquid adolescentem hominem habuisse rationis, num tibi perturpe aut perflagitiosum esse videatur?

PERTVSSIS is. f. Apud Senecam, vt ait Despauterius, Tussis est, quae continue vexat.

PERTVSVS [2] vid. PERTVNDO.

PERVĀDO si, sum, ere. [ diabadi/zw ] Ad aliquem vsque finem vadere. [...]

PERVADENS entis. Partic. Vitruu. 9, 4 Saturni stella peruadens per signi spatium.

PERVĀSVS a, um. Part. Vrbe peruasa Ammian. 24, 2. Regiones Idem 31, 8. Peruasa migrare domo Sedul. 3, 309.

PERVASIO ōnis. f. Vt Inuasio vim iniustam notat. Saluian. de Gubernat. Dei 5 sub fin. A rerum alienarum peruasione non abstinent.

PERVĀSOR, ōris. m. Vim et possessionem iniustam ipsum quoque indicat. [...]

PERVAGOR āri. Dep. [ peripole/w, perife/romai ] Per aliquem locum vagari. [...]

PERVAGANS antis. Part. Vitruu. 2, 6 Peruagantes in agris ardores.

PERVAGĀTVS a, um. Aliud Part. [ peripolh/sas2 ] Liu. 38, 17 [...]

PERVAGVS a, um. Adi. [ poluplanh\s2 ] Puer peruagus vasto orbe Ouid. de Arte Am. 2, 18.

PERVAGABILIS e. Adi. Sidon. Epist. 2, 2 Pelagi campus cymbulis late secatur peruagabilibus.

PERVALEO źre. [ poluduname/w ] Plurimum valeo. Lucret. 6,


page 842, image: s0842

916 Vsque adeo permananter vis perualet eius. De magnete lapide. Alii legunt Praeualet.

PERVALIDVS a, um. Adi. [ polui+sxuro\s2 ] Admodum validus. [...]

PERVARIVS a, um. Adi. [ polupoi/kilos2 ] Valde varius. [...]

PERVARIE Adu. [ polupoiki/lws2 ] Cic. de Orat. 2, 327 c. 80 Reliqua peruarie iucundeque narrantur.

PERVASTO āre. [ katalhi/+zomai ] Prorsus vastare. Liu. 6, 4 Ad peruastandos fines, ne quid ad noua consilia relinquerent virium, duxere. Et 33, 37 Libuos quum peruastassent.

PERVASTATVS a, um. Part. Agris passim peruastatis Liu. 8, 19. Italia peruastata Tac. Ann. 15, 45, 1.

PERVBIQVE Adu. Tertull. de Pall. c. 2. [...]

PERVEHO xi, ctum, ere. [ katakomi/zw ] Vsque in aliquem locum portare. [...]

PERVECTVS a, um. Partic. [ katakomisqei\s2 ] Peruectus in litus Plin. 9, 8. Passu cito peruecta est ad litora Sil. 8, 126. Add. Idem 4, 51.

PERVECTOR, ōris. m. Symmach. Epist. 4, 64 Peruector apicum. i. Tabellarius.

PERVELLO velli et vulsi, vulsum, ere. [ katati/llw ] Cicer. Tusc. 3, 36 c. 17 [...]

PERVENIO vźni, ventum, īre. [ i(kne/omai, e)cikne/omai, parh/kw, a)fikne/omai ] Ad constitutum locum venire, Venire eo, quo ibamus. [...]



page 843, image: s0843

PERVENIENS entis. Partic. [ parh/kwn ] Ouid. Met. 3, 462 Verba refers aures non peruenientia nostras. Oscula non peruenientia contra Idem ib. 4, 80.

PERVENTVRVS [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PERVENTV=RVS [PERVENTŪRUS]] a, um. Aliud Part. [ parh/cwn ] Cic. pro Rosc. Amer. 153 Videte per deos immortales, quem in locum Remp. perventuram putetis.

PERVENTIO ōnis. f. Mart. Capell. 4 p. 126 Et ratiocinatio ex duobus pluribusue concessis, ad id quod non conceditur, peruentio. Pro felici aduentu est etiam August. Confess. 8, 6. 1.

PERVŹNOR āri. Dep. [ kataqhreu/w ] Idem quod Diligenter venari: et per translationem pro Quaerere, et solertia quadam adhibita inuestigare. [...]

PERVENVSTVS a, um. Adi. Sidon. Epist. 3, 13 Elegans homo peruenustusque.

PERVERTO ti, sum, ere. [ diastre/fw, katastre/fw, paratrope/w ] Ita vertere, vt res vel pereat, vel certe vsum non habeat. [...]

PERVERSVS a, um. Partic. [ katastreblou/menos2, streblo\s2, dia/strofos2 ] Ad mores fere pertinet contrarios virtuti et humanitati. [...]

PERVERSE Adu. [ streblw=s2, diastro/fws2 ] Peruerse abuti Cic. de Inuent. 1, 5. [...]

PERVERSIO ōnis. f. Est Modus Transgressionis in Rhetoricis. [...]

PERVERSITAS ātis. f. [ diastrofh\, paratroph\ ] Cic. in Orat. 31 [...]

PERVERSIBILIS e. Adi. Caue benignus esse peruersibilis Prudent. in Rom. v. 136. Al. peruerse velis.

PERVESPERI Adu. pro Valde vesperi. Cic. Fam. 9, 2 pr. Caninius idem tuus, et idem noster, quum ad me peruesperi venisset, etc.

PERVESTĪGO āre. [ e)cixneu/w, e)ceta/zw, e)ceuri/skw ] Quaerendo inuenire. [...]



page 844, image: s0844

PERVESTIGATIO ōnis. f. [ e)ceu/resis2 ] Cic. de Orat. 1, 9 c. 3. Sed omnia quaecunque essent, vel scientiae peruestigatione, vel disserendi ratione comprehenderint.

PERVESTIGĀTOR, ōris. m. Hieron. Catalog. Script. Eccles. Bibliothecae diuinae diligentissimus peruestigator.

PERVETVS eris. Adi. [ polu/ennos2 ] Valde vel admodum vetus. [...]

PERVETVSTVS a, um. Adi. [ polupalaio\s2 ] Idem. Pervetustus adeps Plin. 20, 9. Verba Cic. de Orat. 3, 199 c. 52.

PERVICAX ācis. Adi. filo/neikos2, mono/tonos2 Gloss. Lat. Gr. [ monoto/nos2, sklhrau/xhn, i)sxurognw/mwn ] Durus, contentiosus, nulli cedens, perseuerans cum quadam vi, in contentione vsque ad conuincendum perseverans. [...]

PERVICACIA ae. f. [ monotoni/a ] Durities, obstinatio. [...]

PERVICACITER Adu. l. 3 §. 16 Dig. de Suspect. Tutor. Neque pecuniam deponere peruicaciter perstant. Compar. Liu. 42, 14 Peruicacius causam belli quaerere Adde Curt. 10, 6, 18.

PERVICVS a, um. Adi. [ monoto/nos2 ] dicitur pro Peruicaci, teste Nonio 8, 28. Accius, Sed peruico Aiax animo atque morabilioni. Plaut. Aulul. Fragm. 3, 23 Hic quidam peruicus custodem addidit.

PERVIDEO źre. [ sunora/w ] Diligenter et perfecte videre. [...]

PERVIGEO źre. [ katakma/zw ] Valde vigere. Tacit. Ann. 4, 34, 6 Et vterque opibusque, atque honoribus peruiguere.

PERVIGIL ilis. Adi. [ pana/grupnos2 ] Perpetuo vigil. [...]

PERVIGILO āre. [ katagrupne/w ] Totam noctem insomnem ducere. [...]

PERVIGILĀTVS a, um. Partic. [ katagrupnhqei\s2 ] Ouid. Fast. 6, 326 In multo nox est peruigilata mero.

PERVIGILATIO ōnis. f. [ katagru/pnhsis2 ] Cic. de Legib. 2, 37 c. 15 Nouos vero deos, et in his colendis nocturnas peruigilationes, etc.

PERVIGILIVM i. n. [ pannuxismo\s2 ] Multae vigiliae. [...]

PERVIGILIA ae. f. Idem. Iustin. 24, 8, 14 Maximum peruigiliae malum. Alii legunt Peruigilii.

PERVĪLIS e. Adi. [ pa/nu eu)/wnos2 ] Admodum vile significat. [...]

PERVINCO īci, ictum, ere. [ e)knikw= ] Omnino post difficultates vincere. [...]

PERVICTVS a, um. Partic. Haec mora rumpetur vino pervicta vetusto Seren. Sammonic. p. 19.

PERVINCENDVS a, um. Partic. [ e)knikhte/os2 ] Catull. 74, 15 Vna salus haec est, hoc est tibi peruincendum.

PERVIREO źre. Semper virere. Paullin. Nolan. Paraph. Psalm. 1, 11 Et fronde nunquam defluente, peruirens, etc.

PERVIRGO inis. f. Mart. Capellae tribuitur. Si verum est, castam et omnino virginem notat.



page 845, image: s0845

PERVIRIDIS e. Adi. [ polu/xlwros2 ] Valde viride. Plin. 6, 22 Mare id colore peruiridi, praeterea fruticosum arboribus. Adde Melam 2, 5. et Solin. c. 66.

PERVISO ere. Paruula sic totum peruisit pupula caelum Manil. 4, 916.

PERVĪVO xi, ctum, ere. [ e)piza/w ] Vsque ad certum finem viuere. Plaut. Capt. 3, 5, 84 Etsi peruiuo vsque ad summam aetatem. Quas tum peruixissent aetates Tertull. de Anima c. 56.

PERVIVS a, um. Adi. [ bato\s2, ba/simos2, poreu/simos2 ] Per quod facile transitur. [...]

PERVIVM i. n. Transitus. Interiectus exercitus Rhaetiam Iuliasque Alpes, ne peruium illa Germanicis exercitibus foret, obsepserat Tac. Hist. 3, 8, 3.

PERVIAM Adu. Omnes angulos aedium peruiam facere Plaut. Aul. 3, 2, 24. Add. Pseud. 2, 4, 70. et Truc. 2, 5, 54. Add. Scribon. 227.

PERVLA [2] vid. PERA.

PERVNGO unxi, unctum, ere. [ kataxri/w ] Totum, et circumquaque vngere. [...]

PERVNCTVS a, um. Partic. [ kata/xristos2 ] Faecibus ora peruncti Hor. de Arte Poėt. 277 [...]

PERVNGENDVS anus specillo Scribon. 148.

PERVNCTIO ōnis. f. [ kata/xrisis2 ] Plin. 24, 15 Excalfacit perunctione. Adhibenda perunctio ex oleo calido Cael. Aurel. Tard. 1, 3.

PERVOLGO āre. [ peripole/w ] Peruagari. Lucret. 4, 209. vid. PERVVLGO.

PERVOLO [1] vis, vult, velle. [ polu\ bou/lomai ] Valde cupere. [...]

PERVOLO [2] āre. [ diape/tomai ] Celeriter volare. [...]

PERVOLITO āre. Frequent. [ peripe/tomai ] Virg. Aen. 8, 24 Omnia peruolitat late loca Voces peruolitant per dissepta domorum Lucret. 6, 952.

PERVOLITANS antis. Partic. Lucret. 2, 144 Et variae volucres nemora auia peruolitantes.

PERVOLITANTIA ae. f. Vitruu. 9, 7 Mundi circa terram peruolitantia. Sic Elzeu. Al. Peruolitantis, vt ad mundi referatur.

PERVOLATICVS a, um. Adi. Tertull. de Anima c. 46 Non clausa vis est, nec sacrariorum circumscribitur terminis: vaga et peruolatica, et interim libera est.

PERVOLVO volui, volūtum, ere. [ katakuli/w ] Magna vi voluere. [...]

PERVOLVTO [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PERVOLV=TO [PERVOLŪTO]] āre. Frequent. [ periptu/ssw, a)naptu/ssw ] Cic. Att. 5, 12 [...]

PERVOLVTVS [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PERVOLV=TVS [PERVOLŪTUS]] a, um. Partic. Liu. 24, 34 Pondere suo peruoluta grauiter in hostem incidunt.

PERVORSE pro peruerse Enn. ap. Gell. 11, 4.

PERVRBĀNVS a, um. Adi. [ pa/nu a)stei=os2 ] Valde vrbanum significat. [...]

PERVRBĀNE Adu. Idem. Respondit ille perurbane Sidon. Epist. 5, 17.

PERVRGEO źre. Ammian. 29, 5 [...]

PERVRO [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PERV=RO [PERŪRO]] ssi, stum, ere. [ katakai/w, katafru/gw ] Valde vrere, et vrendo consumere. [...]

PERVRENS entis. Partic. Intestina perurens Catull. 78, 3.



page 846, image: s0846

PERVSTVS a, um. Partic. [...]

PERVSIA ae. f. [ *perousi/a ] Tuscorum vrbs, Ptolemato 3, 1. Vellei. 2, 74.

PERVSĪNVS a, um. Adi. [ *perousia/ths2 ] Fames Lucan. 1, 41. Propert. 1, 22, 3 Si Perusina tibi patriae sunt nota Sepultae, Italiae duris Funera temporibus.

PERVTILIS e. Adi. [ polu/xrhstos2 ] Valde vtile. Cic. Att. 9, 17 In hac enim fortuna perutilis eius et opera et fidelitas esset.

PERVVLGO āre. [ diaqrulle/w, diafhmi/zw ] Spargere in vulgus, diuulgare. [...]

PERVVLGĀTVS a, um. Partic. [...]

PERVVLGĀTE Adu. Gell. 16, 7 Peruulgate dicit, plebeio more.

PERVVLGATVRVS [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PERVVLGATV=RVS [PERVULGATŪRUS]] a, um. Partic. [ diaqrullh/swn ] Sil. 7, 193 Viticolae nomen peruulgatura Falerni Munera.

PES

PES pedis. m. [ pou\s2, pe/za, skarqmo\s2 ] Interdum dicitur Id totum, quod est a femore ad calcem. [...]



page 849, image: s0849

PEDICVLVS [2] i. m. Dimin. [ podi/skos2 ] Paruus pes. [...]

PEDICELLVS i. m. Aliud Diminut. Minutus pediculus. Petron. Fragm. Tragur. c. 57 In alio pedicellum vides: in te ricinum non vides?

PEDICŌSVS, siue PEDICVLŌSVS a, um. Adi. fqeiriw=n Onom. Vet.] Pediculis plenus. [...]

PEDICVLO āre. Pediculos venari. Gloss. Vet. Pediculo, [ fqeiri/zw.

PEDICVLATIO ōnis. f. fqeiri/asis2 Gloss. Gr. Lat.

PEDICVLĀRIS e. Adi. Quod ad pediculos pertinet. [...]

PEDICVLARIA ae. f. Herba. Scribon. Larg. Composit. 8 [ stafi/dos2 a)gri/as2, quam herbam pediculariam, quod pediculos necat, quidam appellant. Eadem repetit c. 166 et 167.

PEDICVLARIVS i. m. Qui scabella vel cymbala pedibus percutit. Gloss. Lat. Gr. Pedicularius, [ suntona/rios2.

PEDIOLVS i. m. [ podu/llion ] Paruus pes. Afranius, Atque


page 850, image: s0850

adeo nolo nudo pediolo es pus. Alii, quos Mercerius sequitur, Petiolus Non. 2, 699.

PEDVCVLATIO, PEDVCVLOSVS, PEDVCVLVM [ fqei\r, PEDVCVLVS sunt in Gl. Cyr. pro pedic. nisi quod Pediculum etiam Neutro genere admisisse auctor videtur.

PEDVSCVLVS [1] i. m. [ podu/fion ] Paruus pes. Plin. 11, 10. Si cooriatur procella, apprehensis pedusculo lapillis se librant. Vetus exemplar legit, Apprehensi pondusculo lapilli, etc. quae lectio hodie obtinet.

PEDVNCVLVS [2] i. m. Pedunculus maris Plin. 32, 7. i. vermis marini genus. Al. Pediculus.

PEDVNCVLARIA ae. f. Herba eadem, quae Pedicularia. Marc. Emp. c. 1.

PEDA [2] ae. f. [ i)/xnos2 ] Pedam (inquit Fest.) Vestigium humanum, praecipue pedis, appellasse antiquos in commentariis quibusdam inueniri solet.

PEDAGIVM i. n. In Glossis est vectigalis genus, quod propter transitum penditur. Conf. ICt.

PEDĀLIS e. Adi. [ podiai=os2 ] Quod est pedis: vt, Pedale spatium, etc. [...]

PEDALE is. n. Socculus, qui pedi induitur. Petron. c. 56. Sed locus est obscurus. Sunt, qui pedulem legunt, et fasciam intelligunt.

PEDALION i. n. Herba, alias Proserpinaca Apul. de Herb. c. 18.

PEDAMEN, inis, et PEDAMENTVM i. n. [ xa/rac ] Sustentaculum quod arbusculae adhibetur, vel etiam vitibus ad eas muniendas et fulciendas. [...]

PEDANEVS a, um. Adi. Idem est, quod Pedalis. [...]

PEDANEVM i. n. Scabellum. Firmic. l. 5 Sub pedaneum pedum.

PEDARIVS [1] i. m. Pedarii dicuntur, Qui in Senatu sententiam non dicunt voce, sed ab alio dictam comprobant, mouentes se loco, et in partem eius qui dixit, ambulantes; propter quod qui ita faciunt, ire in sententiam pedibus dicuntur, et ab actu transeundi pedibus in aliena sedilia, pedarii sunt appellati. [...]

PEDARIVS [2] a, um. Adi. Festus, Pedarium Senatorem significat Lucil. quum ait, Agipes vocem mittere coepit. [...]

PEDEPRESSIM Adu. [ ba/dhn ] i. Nonio interprete, Caute, lenta et tarda itione, 1, 119.

PEDES itis. m. Qui pedibus rem agit. [...]

PEDITO āre. pezeu/w Gloss. Gr. Lat.

PEDITĀTVS ūs. m. [ to\ pezo\n ] Peditum copiae. [...]

PEDESTER et PEDESTRIS e. Adi. [ peziko\s2 ] idem quod Pedes. [...]



page 851, image: s0851

PEDETENTIM Adu. [ ba/dhn, kata\ po/das2 ] Compositum a Pede, et Tento, tentas, et primo hoc videtur significasse, si quis praetentaret pede, ante quam firmum vestigium poneret. [...]

PEDICA ae. f. [ podoka/kh ] a Pede, significat Laqueum, quo pedes illigantur. [...]

PEDICĪNVS i. m. [ poda/rion ] Pes torcularis, quo arbores statuuntur in eius fundamento. [...]

PEDICVLARIS, PEDICOSVS, PEDICVLVS, PEDIOLVS vid. supra post PES.

PEDISEQVVS, vel PEDISSEQVVS i. m. [ a)ko/louqos2, qera/pwn ] Qui dominum sequitur. [...]



page 852, image: s0852

PEDISEQVA, vel PEDISSEQVA (Priorem scripturam probat Schurzfleisch. Orthogr. Rom. p. 48) ae. f. [ qerapaini\s2 ] Quae dominam sequitur. [...]

PEDITATVS vid. PEDES.

PEDO [2] ōnis. m. platu/pous2 Gloss. Gr. Lat.] Vid. supra s. l.

PEDO [3] āre. [ badi/zw ] Veteres pro Ire dixerunt. [...]

PEDATVS a, um. Partic. Fultus. Vitis pedata Plin. 17, 21. Item Pedibus valens. Suet. Othon. c. 12 Fuisse traditur male pedatus scambusque.

PEDĀTIM Adu. Plin. 11, 45 Leo et camelus pedatim gradiuntur, non subsultim.

PEDĀTVS ūs. m. Accessus per pedem. Plaut. Cist. 2, 1, 50 Nisi pedatu tertio omnes afflixero, i. Impetu, incursu. Vid. Parei Lex. Critic. p. 980. et Non. 1, 325.

PEDATIO ōnis. f. [ xara/kwsis2 ] Actio pedantis vitem. Columel. 4, 11 (12) Idque iugum intra quartum pedem conueniet alleuari, dum se vinea corroboret in pedationem.

PEDATVRA [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PEDATV=RA [PEDATŪRA]] ae. f. Spatium certo numero pedum finitum, et ipsa mensuratio per pedes. [...]

PEDVLIS [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PEDV=LIS [PEDŪLIS]] e. Adi. Vt, Fasciae pedules, Quihus inuoluuntur aut vestiuntur pedes. [...]

PEDVLE [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PEDV=LE [PEDŪLE]] is. n. Soccus. Lamprid. in Alexandr. c. 40 Pedulibus semper vsus est. Vid. ibi Salmas. Sic etiam ap. Fest. pro Pedulla legendum videtur Pedulia.

PEDVM i. n. [ lagw/bolon, kala/brwy ] Baculum incuruum, quo pastores vtuntur ad comprehendendas oues aut capras pedibus, cuius meminit etiam Virgilius in Bucolicis (Ecl. 5, 88) [...]

PEDVSCVLVS [2] vid. supra post PES.

PESCENNIVS Romanae gentis nomen v. g. Cic. Fam. 14, 4 Pescennius est perbeneuolus nobis, quem semper spero tui fore obseruantem.

PESCIA orum. n. in Saliari carmine Aelius Stilo dici ait Capitia ex pellibus agninis facta, quod Graeci vocant pelles [ pe/skh, Neutro genere Pluraliter Pestus.

PESESTAS ātis. f. dicebatur Pestilentia Festus Pauli. [...]

PESSARIVM [1] vid. PESSI.

PESSI orum. m. prosqe/mata ] dicuntur Medicamenta, quae in vellere, naturalibus mulierum apponuntur, Graece [ pro/sqeta dicuntur. [...]

PESSARIVM [2] i. n. Lineum medicamento illitum in digiti formam. Theod. Priscian. 3, 5.

PESSIME, PESSIMVS vid. MALVS. Adiect.

PESSĪNVS untis. f. [ *pessinou=s2 ] Emporium Phrygiae habens templum maximum, (vt inquit Strab. 12) magnae venerationis Matris deūm, quam Agdestin vocant. [...]

PESSINVNTIVS a, um. Adi. [ pessinou/ntios2 ] Cic. pro Sext. 56 Lege Tribunicia Matris Magnae Pessinuntius ille sacerdos expulsus et spoliatus sacerdotio est, etc.

PESSINVNTIA ae. f. Dea Cybele, deūm mater, quam ex Graecia Romam admiranda religione translatam est notum. [...]

PESSVLVS i. m. [ blh=tron ] Instrumentum, quo ostium clauditur. [...]

PESSVM Adu. [ ka/tw ] Deorsum, quasi ad pedes, vel sub pedibus. [...]



page 853, image: s0853

PESSVMDO, s. PESSVNDO dedi, datum, are. [ katapate/w ] Pedibus calcare, perdere. [...]

PESSVMDATVS a, um. Partic. Animus ad inertiam et voluptatem corporis pessumdatus Sall. Ing. 1, 4. [...]

PESSVS vid. PESSI.

PESTIS is. f. loimo\s2, fqora\ Gl.] Morbus contagione totos populos infestans, et quidquid publice, aut pluribus, aut vehementer certe noxium perniciosumue indicare volumus. [...]

PESTILENTIA ae. f. [ loimo\s2 ] Idem. [...]



page 854, image: s0854

PESTILENS entis. Adi. [ loimw/dhs2 ] Quod pestem infert vel patitur: cui Salubre opponitur. [...]

PESTILENTIARIVS a, um. Adi. Idem. Tertull. de Spectacul. c. 27 Sedilia hostium Christi, cathedra pestilentiaria.

PESTILENTIŌSVS a, um. Adi. Vlpian. in l. 2 D. Ne quid in loco publ. fiat, Si odore soli locus pestilentiosus fiat. Ex hoc initio pestilentioso caetera sacrilegia sequebantur Augustin. Conf. 5, 10.

PESTIFERVS a, um. Adi. Idem. Cels. 2, 6 Sudor quoque frigidus in acuta febre pestiferus est.

PESTIFER era, erum. Adi. [ e)cw/lhs2, i)obo/los2, o)lofw/i+os2, fqish/nwr, loi/gios2 ] Fulmen pestiferum, Quod mortem aut exilium ostendit, inquit Festus. [...]

PESTIFERE Adu. [ loigi/ws2 ] Cic. de Legib. 2, 13 c. 5 [...]

PESTIBILIS e. Adi. Attributum ex Peste deductum. Diocletianus et Maxim. in l. pen. de Aedilit. actionibus, C. Pestibiles herbae letiferae.

PESTILIS e. Adi. Idem. Arnob. 1 p. 11 Possunt nos auris pestilibus enecare.

PESTILITAS ātis. f. [ kei=ra ] Apud antiquos legebatur, teste Non. et idem est quod Pestis. Lucret. 6, 1123 Haec igitur subito clades noua, pestilitasque. Add. ib. v. 1096. Lucil. ap. Non. 2, 684.

PESTILENTVS a, um. Adi. Pestilenta loca. Vsus est Naeu. teste Gell. 19, 8 (7). Obsoletum.

PESTIMVS a, um. Adi. loimofo/ros2 Vet. Gloss.

PET

PETA, PETAX vid. PETO.

PETALON, s. PETALVM i. n. [ pe/talon ] Apud Graecos folium est. Hinc 2 Isidor. 19, 2 Petalum vocat auream laminam in fronte Pontificis.

PETALIAE Insulae in Euripo Euboico, primo fere introitu, numero quatuor Plin. 4, 12. Forte a quacunque folii similitudine dictae.

PETALIVM i. n. [ peta/lion, malaba/qrinon ] Vnguenti praestantissimi genus ex nardi folio confectum, vnde et nomen habet. [...]

PETALVRGVS i. m. Bractearius. l. 10 C. de excus. artif. t. 64 l. 1.

PETALVS i. m. [ *ph/talos2 ] Nomen vnius ex his, qui in aula Cephei regis Perseo vim inferre conati ceciderunt. Ouid. Met. 5, 115 Petalus irridens, Stygiis cane caetera dixit.

PETAMINARIVS i. m. Firmic. 8, 15 [...]

PETASIO, et PETASO ōnis. m. Aut eadem plane res, quae Perna v. v. aut parum diuersa. [...]

PETASVNCVLVS [1] i. m. Dimin. Iuuen. Sat. 7, 119 Siccus petasunculus, et vas Pelamidum.



page 855, image: s0855

PETASVS i. m. [ pe/tasos2 ] Capitis tegmen, galero persimile, siue ipse Galerus. [...]

PETASĀTVS a, um. Adi. [ petaswme/nos2 ] Qui petaso contra solem et puluerem vtitur. [...]

PETASVNCVLVS [2] i. m. Dimin. [...]

PETAVRVM, i. n. vel PETAVRVS i. m. [ pe/tauron ] Quid esset, nondum expeditum est. [...]

PETAVRISTA, vel PETAVRISTES ae. m. [ petauristh\s2 ] Qui petauro agilitatem et artem cum periculo ostendit. [...]

PETAVRISTARIVS i. m. Idem qui Petaurista. [...]

PETELIA vid. PETILIA.

PETĪGO inis. f. [ leixh\n ] Morbi genus, qui et Impetigo dicitur, quod vicina petat, seseque late summa cute diffundens, occupet plerumque totum vultum oculis exceptis. [...]



page 856, image: s0856

PETILIA, PETELIA, et PETELLIA ae. f. [ *pethli/a ] Lucanorum metropolis, a Philoctete condita; occurrit apud Samnites, qua Roma in Graeciam pedestri itinere itur. [...]

PETELLĪNVS a, um. Adi. Lucus Petellinus Liu. 6, 20. Fides Petellina Valer. Max. 6, 6 ext. 2.

PETELLINI orum. m. Incolae. Valer. Max. l. c.

PETILIANVS a, um. Adi. Martial. 12, 57 Petilianis delicatus in regnis.

PETILIVS a, um. Adi. Gentis nomen. [...]

PETILIVM i. n. Herbae eiusque floris nomen: eam Latinos Rosam siluestrem appellare notat Plin. 21, 8 vbi et de eius natura disputat.

PETILVS a, um. Adi. [ lepto\s2 ] Tenuis et exilis. [...]

PETIMEN inis. n. Petimina, in humeris iumentorum Vlcera, et vulgus appellat, et Lucilius meminit, quum ait, Vt petimen naso, aut lumbos ceruicibus tangat. [...]

PETIOLVS i. m. [ po/dion ] Dimin. est a Pede. [...]

PETISCO, PETESSO Vid. PETO, ere.

PETISIVS a, um. Adi. Petisia poma sunt parua, sed gratissimi saporis; de quibus Plin. 15, 14.

PETO īui, ītum, ere. ai)tw=, kai\ ste/llomai, kai\ o(rmw=, a)ciw=, kai\ me/teimi Gloss. Lat. Gr. o(rmw= Gloss. Cyrill.] Videtur prima significatione ad corpora pertinuisse, et conatum tangendi notasse, quocunqueis consilio susceptus esset: deinde vero latius extensa significatione petere dictus, quicunque impetrare aliquid et consequi ab altero verbis vellet siue imperando, siue ius suum exigendo, siue denique precando. [...]



page 858, image: s0858

PETĪTVM prius Supinum. [ pro\s2 to\ ai)tei=n ] Ire petitum aliunde Catull. 59, 153.

PETENS entis. Partic. [ ai)tw=n ] Aditum conueniendi petens Nep. 4, 3, 3. [...]

PETENDVS a, um. Partic. [ ai)thte/os2 ] Honos petendus Propert. 3, 22, 40. [...]

PETĪTVS [1] a, um. Partic. [ h)|thme/nos2 ] Quo petitus abis Ouid. [...]

PETITVRVS [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PETITV=RVS [PETITŪRUS]] a, um. Partic. [ ai)th/swn ] Lucra petiturus Tibull. 1, 9, 7.

PETITVM i. n. [ ai)thqe\n ] Vtriusque petiti facta est copia Catull. 63 (69) 39.

PETĪTVS [2] ūs. m. [ ai)/thma ] pro Petitione. [...]

PETITIO nis. f. [ ai)/thsis2 ] Petendi actus. [...]



page 859, image: s0859

PETITIVNCVLA ae. f. dehsi/dion Gloss. Lat. Gr.

PETĪTOR ōris. m. [ ai)thth\s2 ] Qui petit et litem intendit. [...]

PETITŌRIVS a, um. Adi. Iudicium petitorium, quod possessorio oppositum est. Caius in l. Qui petitorio iudicio vtitur, D. de rei vendicatione.

PETĪTRIX īcis. f. Paull. in l. Qui filium. D. ad Senatusc. Trebell. Contra petitricem pronunciauit. Add. Quinctil. Decl. 252.

PETESCO, siue PETISCO, ere. s. PETESSO, s. denique PETISSO tot enim modis legitur, frequentem et repetitum conatum videtur indicare. [...]

PETESSENS entis. Partic. [ ai)tia/zwn ] Lucret. 5, 808 Quos vbi tempore maturo patefecerat aetas Infantum, sugens humorem, aurasque petessens, etc. al. Petiscens.

PETITVRIO īre. Petere magistratum studere. Cic. Att. 1, 14 extr. Video hominem valde petiturire.

PETA ae. f. Dea precum. Arnob. 4 p. 131 Rebus petendis Peta praeest.

PETAX acis. Adi. Cupidus, auidus. Fulgent. Mythol. 2 Vitae tantum commodis anxia, ornatus petax, etc.

PETORITVM, vel PETORRITVM i. n. [ forei=on ] Gallicum vocabulum, Genus vehiculi apud Belgas repertum, vt Varro scribit: conf. Scalig. ad Varr. p. 252. [...]

PETOSĪRIS is. m. [ *petosi=ris2 ] Aegyptius mathematieus insignis: de quo Plin. 7, 49. Iuuen. Sat. 6, 580 Capiendo nulla videtur Aptior hora cibo, nisi quam dederit Petosiris.

PETRA [1] ae. f. [ pe/tra ] Saxum, rupes. Plin. 10, 32 [...]

PETRAEVS a, um. Adi. Brassica petraea Plin. 20, 9. Add. Idem 12, 21. et 27, 6.

PETRENSIS [1] e. Adi. Pisces petrenses C. Aurel. Tard. 2, 1.

PETRINVS a, um. Adi. Circumcisi petrina acie Tertull. contra Iud. c. 9. et adu. Marc. 3, 16.

PETRŌSVS a, um. Adi. [ petrw/dhs2 ] Petris plenum. Plin. 17, 27 Caprificorum laudantur maxime nigrae, et in petrosis. Idem 9, 31 pr. Viuunt petrosis locis, cancri mollibus.

PETRICŌSVS a, um. Aliud Adi. [ petrw/dhs2 ] Idem. Martial. 3, 63 [...]

PETRŌNES um. m. [ petrw=nes2 ] Rustici (inquit Festus) fere dicuntur propter vetustatem, et quod deterrima quaeque praerupti iam agri petrae vocantur, vt Rupices iidem a rupis. [...]

PETRA [2] ae. f. [ *pe/tra ] Siciliae oppidum prope Hyblam. [...]

PETRENSIS [2] e. Adi. Stagnum Petrensium, i. Incolarum vrbis Petrae Solin. c. 11.

PETROCORII orum. m. [ *petroko/rioi ] Ptolem. 2, 7 Galliae populi, vulgo Perigort. Petrogoras Plin. eos appellat 4, 19.

PETREIA ae. f. Mulier dicebatur, quae pompam praecedens in. coloniis aut municipiis, imitabatur anum ebriam, quod pedes in petras frequenter impingeret: quam et alii volunt ab agri vitio, scilicet petris, appellatam. Festus. [...]

PETREIVS a, um. Adi. Romanae gentis nomen, e qua v. g. Dux ille Pompeianus a Caesare superatus in Hispania.

PETRĪNVS i. m. [ *petri=nos2 ] Vicus olim in agro Falerno, cuius meminit Hor. Epist. 1, 5, 5 Inter Minturnas Sinuessanumque Petrinum. Vid. Cic. Fam. 6, 19. Petrini, incolae eius vici Cic. Verr. 1 c. 39.

PETRĪTES ae. m. Genus Aegyptiaci vini. Plin. 4, 7 quasi in saxis nasci et minui soleret.

PETRONES vid. PETRA.

PETRONIA ae. f. [ *petrwni/a ] Amnis est in Tiberim profluens, quam magistratus auspicato transeunt, quum in campo quid agere volunt. [...]



page 860, image: s0860

PETRONIVS a, um. Adi. Gentis nomen, e qua etiam ille Arbiter iocorum, cuius fragmenta Satyric w=n exstant.

PETRONII canes apud Grat. Cyneg. v. 202. v. Vlit. ad h. l. it. Thom. Fuller. de Vir. Illustr. Angl. Tom. 2 p. 150.

PETROSELĪNVM i. n. [ petrose/linon ] Quasi Petrarum apium. Scribonio frequenter nominatur. Plin. 20, 12 Alio genere petroselinum quidam appellant in saxis natum. Add. Dioscor. 3, 10.

PETVLANS antis. Adi. a)/taktos2 Gloss. Cyrill.] Improbus, qui per contumeliam alios petit, vt lasciuus a lacessendo. [...]

PETVLANTIA ae. f. [ a)se/lgeia ] Effrenatio immodica ad quodlibet vitium. [...]

PETVLANTER Adu. Lasciue. Cic. Att. 9, 22 (19) [...]

PETVLCVS a, um. Adi. [ a)selgo/kerws2 ] A petendo ipsum quoque dictum, sed pecori, puto, proprium, cum petulans saepissime de hominibus dicatur. [...]

PETVS vid. PAETVS.

PETVSCVM vid. PECTVSCVM.

PEV

PEVCE es. f. [ *peu/kh ] Insula Borealis in Istro, a qua vni ex Danubii ostiis nomen datum, vt Plinius docet 4, 12. [...]

PEVCEDANVM, i. n. siue PEVCEDANVS i. m. [ peuke/danos2 ] Herba, a qualicunque similitudine Pinus nomen inuenit. [...]

PEVCETIA ae. f. [ *peukhti/a ] Peninsula est in orientali fine Italiae, aliis nominibus Calabria et Messapia dicta. Auctor Plin. 3, 3.

PEVCETII orum. m. Populi. Peucetii sinus Ouid. Met. 14, 513.

PEVMENE es. f. Spumae argenteae genus. Plin. 33, 6.

PEXATVS, PEXITAS, PEXVS Vid. PECTO.

PEZICAE arum. f. Sunt ex Fungorum genere: sed sine radicibus aut pediculo. Plin. 19, 3 s. 14. [...]

PHA

PHABATON Pantomimi nomen, quod per Antonomasian ponitur cum CARAMALO, vbi vid. Alias enim ignorabile nomen.

PHACIA ae. f. faki/a an [ o( faki/as2 ] Lentigo faciei, varorum et lenticularum species. Lenticula rubicondior et inaequalior Cels. 6, 5.



page 861, image: s0861

PHACOS ī. m. vel Elelisphacos, Lentis genus, pro herba Saluia Plin. 22, 25. Apul. de Herb. c. 101. Harduinus legit Sphacos. conf. Dioscor. 3, 35.

PHAEAX ācis. [ *fai/ac ] Phaeaces. Populi Phaeaciae, i. Corcyrae, sub ditione Alcinoi. [...]

PHAEĀCVS a, um. Adi. [ *fai/akos2 ] Propert. 3, 2, 13 Nec mea Phaeacas aequant pomaria siluas. Conueniunt cum hortis Alcinoi.

PHAEACIVS a, um. Adi. [ faia/kios2 ] Tellus Phaeacia Tibull. 4, 1, 78.

PHAECASIVM i. n. [ faika/sion ] Calceamentum Graecum. Senec. de Benefic. 7, 21 Pythagoricus quidam emerat a sutore phaecasia, rem magnam, non praesentibus numis.

PHAECASIĀTVS a, um. Adi. Qui calceatus est phaecasiis. Senec. Epist. 113 [...]

PHAEDIMVS i. m. Filius Amphionis et Niobes, vna cum sex fratribus ab Apolline confossus sagittis fuit. Ouid. Met. 6, 239 Phaedimus infelix, etc.

PHAEDON onis. m. [ *fai/dwn ] Atheniensis, in conuiuio a triginta Atheniensium tyrannis necatus fuit. [...]

PHAEDRA ae. f. [ *fai=dra ] Regis Minois ex Pasiphaė coniuge filia. [...]

PHAEDRVS i. m. [ *fai=dros2 ] Vnus ex discipulis Platonis, cuius nomine Plato nobilem librum edidit. [...]

PHAENOMENA orum. n. Pl. [ faino/mena ], ostendo, proprie sunt Apparentia. [...]

PHAENON ontis. m. [ *fai/nwn ] Saturni stella. Cic. de Nat. Deor. 2, 53 c. 20.

PHAETHON ontis. m. [ *fae/qwn ] Ad verbum Lucentem significat. [...]

PHAĖTHONTIVS a, um. Adi. [ faeqo/ntios2 ] Amnis Phaėthontius, Padus Sil. 7, 149. Stagna Sil. 17, 497.

PHAĖTHONTŹVS a, um. Aliud Adi. [ *faeqo/nteios2 ] Errores Phaėthontei Claud. de Phoenice 107. Ignes Ouid. Met. 4, 247. Ruina Claud. Cons. Hon. 3, 124.

PHAĖTHONTIAS adis. f. Patronym. [ *faeqontia\s2 ] Virg. Ecl. 6, 62 Tum Phaėthontiadas musco circumdat amarae Corticis. Intelligit Sorores Phaėthontis.

PHAĖTHONTIS idis. f. Patronym. Auien. Phaenom. Arat. v. 793 Illum prolixis durae Phaėthontides vlnis Planxerunt. i. Sorores Phaėthontis, versas in populos.

PHAĖTHVSA [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PHAĖTHV=SA [PHAĖTHŪSA]] ae. f. [ *fae/qousa ] Solis filia ex Neaera nympha, et soror Lampetiae, quae in Sicilia patris sui, id est Solis armenta custodiebant: de quibus socii Vlyssis contra Circes monita degustantes, naufragium fecerunt, vt in 12 Odysseae finxit Homerus. [...]

PHAGEDAENA ae. f. Graeci [ fage/daina, a)po\ tou= fa/gein, hoc est ab edendo: est Exulceratio vsque ad ossa celeriter depascens, cum inflammatione saniem male olentem emittens, et ad mortem perducens. [...]



page 862, image: s0862

PHAGEDAENICVS a, um. Adi. [ fagedainiko\s2 ] Plin. 24, 4 Paronychiis ex melle, et vnguibus scabris, pterygiis, vlceribus manantibus, condylomatis, vlceribus quae phagedaenica vocantur.

PHAGER, s. PHAGRVS gri. m. In piscibus refertur a Plin. 32 vlt.

PHAGO ōnis. m. [ *fa/gwn ] Vir adeo gulosus fuit et vorax, vt adhibitus mensae Aureliani, aprum integrum, centum panes, veruecem et porcellum vno die comederit, biberitque horcam vini. [...]

PHAGOLOEDORVS i. m. [ fagoloi/doros2 ] i. Conuicia deuorans, et maledicta. Hieron. prolog. in Ezech.

PHAGVS vid. FAGVS.

PHALACRON [ falakro\n ] Graeci Caluum dicunt. Hinc

PHALACROCORAX acis. m. [ falakroko/rac ] Aquaticus corvus. Plin. 10, 48 Iam in Gallia Hispaniaque capitur, et per Alpes etiam, vbi et phalacrocoraces aues, Balearium insularum peculiares.

PHALAE et PHALERE vid. FALAE, FALERE.

PHALAECVS i. m. Phalaecus Ambraciae tyrannus vid. PAPHAGVS. 2 Poėtae nomen, vnde Genus carminum Phalaecium appellatum. vid. Terent. Maurus c. 71. Nempe

PHALAECIVS a, um. Adi. Phalaecium carmen, [ falai/kion me/tron ] a Phalaeco inuentore dictum. [...]

PHALANGA et PHALANGARIVS vid. PALANGA.

PHALANGIO ōnis. Idem quod Phalangium, animal. Sparagus concussos a phalangionibus compescit Theod. Priscian. c. 10.

PHALANGĪTES ae. m. et PHALANGIVM, i. n. [ falaggi/ths2 ] Herba: de qua Plin. 27, 12 [...]

PHALANGIVS i. m. Idem. Plin. 11, 24 ad finem. [...]

PHALANTVS i. m. [ *fa/lantos2 ] Dux fuit eorum, qui ex Lacedaemone eiecti, quod spurii nati essent, Tarentum vrbem in Calabria condiderunt. Vid. Strab. 6. Hor. Carm. 2, 6, 11.

PHALANTŹVS a, um. Adi. Phalanteum Tarentum Sil. 11, 16.

PHALANTĪNVS a, um. Adi. Idem. Martial. 5, 38 Agna Galisi mollior Phalantini. i. Tarentini.

PHALANX angis. f. [ fa/lagc ] Agmen est militare, quo Macedones vtebantur, quemadmodum legione Romani. [...]

PHALANGARII orum. m. [ falaggi/ths2 ] appellati sunt Milites, qui erant in phalange, quales habuit ad imitationem Magni Alexandri, Alexander Syrus Romanorum imperator, vt auctor est Lamprid. in Seuer. c. 50. [...]

PHALANGĪTAE arum. m. [ falaggi/tai ] Liu. 37, 40 Decem et sex millia peditum more Macedonum armati fuere, qui phalangitae appellabantur.

PHALARICA vid. FALARICA.

PHALARIS [1] idis. m. [ *fa/laris2 ] Agrigentinorum in Sicilia tyrannus, qui ob saeuitiam, a suis, tauro quo alios prius suffocauerat, inclusus et crematus est. [...]

PHALARISMVS i. m. Pro Tyrannide. [...]

PHALARIS [2], aut PHALERIS idis. f. [ falari\s2, falhri\s2 ] Herba, thyrsum habet longum, tenuem, ceu calamum, in summo flore inclinatum: semen simile sesamae. Plin. 27, 12 s. 102. [...]



page 863, image: s0863

PHALŹRA ae. f. vel PHALŹRVM i. n. Portus Athenarum. Plin. 4, 7 [...]

PHALERAE ārum. f. [ fa/lara ] Ornamenta equorum. [...]

PHALERO āre. Ornare. Ambros. in Lucam 2, 18 Plebem Dominus simplicem requirebat, quae phalerare auditu et fucare nesciret. Eloquentiae phalerandae gratia Ambros. Offic. 1, 12.

PHALERĀTVS a, um. Partic. [ falarwto\s2 ] Phaleris ornatus. Liu. 30, 17

PHALERIDES Aues genere natantium: vid. PHALARIS, Genus auis, etc.

PHALEVCIVS vid. PHALAECIVS.

PHALIGES um. m. Populi in Africa, Ptoėmphanis, qui canem pro rege habent, proximi Plin. 6, 30.

PHALISCI vid. FALISCI.

PHALLICVS a, um. Adi. vt sacra phallica apud Graecos. It. Poėta phallicus, auctor Priapeiorum carminum.

PHALLVS i. m. fallo\s2 ] Pudendi virilis effigies magna, parva, in Bacchi honorem gestari, erigiue solita. Hinc laudatur Triphallus [ peri\ a)r)r(eno/titos2 inter Varronis Satiras Menippeas.

PHALLOVITROBOLVM i. n. Poculum obscenae figurae, seu Priapus ex vitro. Capitol. in Pertinac. c. 8. Vid. ibi Casaub.

PHANAEVS i. m. [ fanai=os2 ] Mons est in promontorio Chii, vitibus consitus: sic dictus a Phanaeo rege. [...]

PHANATICVS vid. FANVM.

PHANESII orum. m. [ *fanh/sioi ] Populi in insulis Oceani Septentrionalibus, qui (vt Solinus c. 30 extr. ait ) habent aures adeo effusas, vt reliqua viscera contegant illis.

PHANIAS ae. m. [ *fani/as2 ] Graecum nomen, Comicis frequentatum. Hinc Cic. Fam. 2, 13 Phaniam Appii libertum, ad cuius testimonium prouocare solebat, vocat [ kwmiko\n ma/rtura.

PHANTASIA ae. f. [ fantasi/a ] Imago rerum insidentium animo. Cic. Acad. 1, 39. [...]

PHANTASMA atis. n. [ fa/ntasma ] differt a Phantasia: quod Phantasma est imaginatio vel visio eius, quod non est; Phantasia autem solum eius, quod est, auctore Suida. [...]

PHANTASMATICVS a, um. Adi. [ fantasmatiko\s2 ] Sarisb. 2, 15 Locus imaginum phantasmaticarum fecundior.

PHANVM i. n. [ nao\s2 ] vid. FANVM.

PHAON onis. m. [ *fa/wn ] Iuuenis mortalium omnium formosissimus, a Sappho Poėtria impatientissime adamatus. [...]

PHARAŌNES um. m. [ *faraw=nes2 ] Appellantur Aegypti reges, quod iis cognomen fuit dignitatis, vt scribit Eusebius. [...]

PHARETRA ae. f. [ fare/tra ] Instrumentum, in quo sagittae reponuntur. [...]



page 864, image: s0864

PHARETRĀTVS a, um. Adi. [ faretrwto\s2 ] Qui fert pharetram, ut ait Sipontinus. [...]

PHARETRIGER era, erum. Idem. Sil. 14, 287 Clade pharetrigeri subnixas regis Athenas, de Xerxe.

PHARIA ae. f. [ *fari/a ] A Prolemaeo 2, 17 [...]

PHARĪAS Serpens, vid. PARIAS.

PHARĪCON i. n. [ fariko\n ] Veneni genus est, quod Athenaeus Phariacon nominat. Plin. 28, 10. Add. Scribon. 195.

PHARIENSES Populi. Vid. in PHARA.

PHARISAEVS [1] i. m. [ *farisai=os2 ] b. e. Separatus, ab Hebraeo Pharas, quod est diuidere. [...]

PHARISAEVS [2] a, um. Adi. Conuiuia Pharisaea Sedul. Pasch. 3, 403. Caeca pharisaeae factio gentis Iuuenc. 2, 612.

PHARISAICVS a, um. Adi. Idem. [ farisai+ko\s2 ] Quod Pharisaeo attribuitur, vel aliis, a Pharisaeo. Hieronymus contra Vigilantium epist. 53 p. 160. Quasi sepulcra Pharisaica foris dealbata.

PHARMACVM i. n. Graecis [ fa/rmakon, medium verbum, quod pro Veneno et pro Medicamento accipi potest. Caius l. Qui venenum, D. de Verb. signific.

PHARMACVS i. m. [ farmako\s2 ] Veneficus, sacrilegus. Petron. c. 107 Pharmace, responde. Vid. Erhard. p. 494. sq. Burm.

PHARMACOPŌLA ae. m. [ farmakopw/lhs2 ] Pigmentarius, qui pharmaca, id est venena vel medicinas venditat. [...]

PHARMACEVTICE es. f. [ farmakeutikh\ ] Dicitur Medicina, quae medicamentis curat, et morbos profligat, ad differentiam Therapeutices et Chirurgices. [...]

PHARMACEVTRIA ae. f. [ farmakeu/tria ] Dicitur, quam nos Sagam dicimus, vel veneficam. [...]

PHARMACOTROPHI orum. m. [ *farmako/trofoi ] Populi sunt Asiae, Margianis et Susianis finitimi, qui se venenis alere consueverunt: vnde et nomen illis inditum est Plin. 6, 16. [...]

PHARMACVSA [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PHARMACV=SA [PHARMACŪSA]] ae. f. Insula iuxta Cretam. Plin. 4, 12. [...]

PHARNACEA ae. f. Oppidum Themiscyrenae regionis Cappadociae. Plinius Castellum appellat 6, 4. Hoc, et

PHARNACEON i. n. a Pharnace Asiae rege inuentore dicitur herba Panax, quarta tamen specie: ea herba et Centaurium nominatur. Plin. 25, 4. Nempe

PHARNACES [1] is. m. Mithridatis Ponti in Asia regis filius, qui quum, vt ait Florus 4, 2, 62 [...]

PHARNACES [2] um. m. Gens quaedam in Aegypto, quae praeterquam quod geminas pupillas habet, aspectu etiam nocet. Plin. 7, 2 [...]

PHARNACIA ae. f. [ *farnaki/a ] Stephano, Regio est, et vrbs Pontica, Trapezunti proxima. Plinius 6, 4 Pharnacen appellat.

PHAROS i. f. [ *fa/ros2 ] Olim parua Aegypti insula, Plin. 4, 31 [...]

PHARIVS, a, um. et PHARIACVS a, um. Adi. [ fa/rios2 ] Aegyptium plerumque notat. vt, Sistra Phariaca, Acetum Pharium, de


page 865, image: s0865

quibus ss. ll. Aequor Pharium Lucan. 4, 257. [...]

PHARSĀLVS i. m. Oppidum Thessaliae, clade Pompeii, Caesaris victoria nobilitatum. Catull. 63, 37 Pharsalum coeunt. Sed Voss. Pharsaliam.

PHARSALIA ae. f. [ *farsali/a ] A Pharsalo oppido dicitur tota Thessalia. Lucan. 1, 38 [...]

PHARSALIVS a, um. Adi. [ *farsa/lios2 ] Catul. Argon. s. 63, 37. [...]

PHARSALICVS a, um. Aliud Adi. [ *farsaliko\s2 ] vt, Pharsalici campi Thessaliae, in quibus ciuilium bellorum detonuerunt procellae, a Pharsalo dicti oppido, quod situm est in ripa fluminis Enipei. [...]

PHARVSII, vel PHARVSI ōrum. m. [ *farou/sioi ] Plin. 5, 8 et Pomponio 1, 4 Populi sunt Africae vltra Mauritaniam, quondam Persae; comites fuisse dicuntur Herculis ad Hesperidas tendentis.

PHASANIA ae. f. Vnde et Phasanii populi. Oppidum est Africae supra minorem Syrtim Plin. 5, 5.

PHASE vid. PASCHA.

PHASŹLIS is. f. [ *fa/shlis2 ] Pamphyliae vrbs in monte sita, piratarum olim perfugium. [...]

PHASELVS, PHASELINVS, PHASEOLVS vid. FASELVS, FASEOLVS.

PHASGANION i. n. [ fasga/nion ] Herba est, quae alio nomine xiphion appellatur, hoc est gladiolus, nascens in locis humidis, quum primum exit gladii speciem praebens, radicem habens duorum cubitorum, nucis auellanae modo fimbriatam.

PHASIANE es. f. [ fasi/anh qeo\s2 ] Arrianus in Periplo Ponti Euxini, Ingredientibus, inquit, Phasin fluuium, in dextra est erecta dea Phasiane, quam ille subueretur ex eius figura, an dea Rhea sit. [...]

PHASIĀNVS i. m. [ fasianiko\s2 ] Auis nota, a Phasi fluuio ad nos traducta ab Argonautis; namque ex ea regione in Graeciam transportatae sunt. [...]

PHASIĀNA ae. f. [ fasianikh\ ] Idem. Plin. 10, 48 [...]

PHASIANARIVS i. m. [ fasianikotrofo\s2 ] Qui phasianos pascit. Paullus in l. Auibus legatis D. de legat. tertio, Phasianarii et pastores anserum non continentur.

PHASIANĪNVS a, um. Adi. Oua phasianina Pallad. 1 tit. 29.

PHASIOLVS vid. FASEOLVS.

PHASIS is, vel idis. m. [ *fa/sis2 ] Colchorum fluuius, de quo Lucan. 3, 271 [...]

PHASIAS adis. f. Gentile, i. Medea. Ouid. de Arte Am. 2, 382 Barbara per natos Phasias vlta suos.

PHASIACVS a, um. Adi. [ *fasiako\s2 ] Terra Phasiaca Ouid. Rem. Amor. 261. Aqua Ouid. Epist. 12, 10. Coniux, i. Medea Senec. Herc. Oet. 948.

PHASMA atis. n. [ fa/sma ] Latine Apparitio dicitur, monstrum, visum. [...]

PHASSACHATES ae. m. Achates gemma: sed ex qualitate quadam nomen id peculiare sortita. Plin. 37, 10. Sed Hard. Paspachates.

PHATNAE arum. f. Stellae in Cancri signo, quae Praesepe a Latinis dicuntur. In prognosticis Cicero, teste Prisciano 16 p. 1034 astantem [reading uncertain: page damaged] tenui quae candent lumina Phatnae.

PHATNITES ae. f. Aegypti praefectura, quam illi Nomon vocant Plin. 5, 9. Hinc Adiectiuum opinor,

PHATNITICVS a, um. Phatniticum Nili ostium, eodem Plin. auctore 5, 10.

PHAVLIAE arum. f. [ fauli/ai ] Polluci sunt Oliuae, quae minimo succo, corpore grandissimo, pusilloque sunt nucleo. [...]

PHAYLLVS et PHAYLLEVS vid. PAPHAGVS.

PHAZEMON Vicus, a quo Phazemonetica regio, et


page 866, image: s0866

Phazemonenses populi, apud quos Neapolim Pompeius aedificasse creditur. Strab. 12.

PHE

PHECASIVM etc. vid. PHAECASIVM.

PHEDIVS i. m. Delphico oraculo sapientissimus iudicatus, atque felicissimus, vt qui pro patria proxime occubuisset Plin. 7, 46. Quidam legunt Pedium. Neutrius alia, puto, mentio.

PHEGEA ae. f. [ *fh/geia ] Ciuitas Arcadiae a Phegeo rege, Phoronei fratre condita, prius Erymanthus, postea et Psephis appellata. Stephan.

PHEGEVS ei. m. [ *fhgeu\s2 ] Pater fuit Alphesiboeae, filiorumque Themonis et Axionis: ad hunc confugit Alcmaeon, Amphiarai filius, posteaquam matrem Eriphylen patris iussu necauisset, et ob id facinus ad insaniam adactus esset, furiisque exagitatus, petens a Phegeo purgari; quod quum impetrasset, Alphesiboeae filiae Phegei monile dono dedit, quod occisae matri abstulerat, ipsamque Alphesiboeam vxorem duxit. [...]

PHEGEIVS a, um. Adi. [ *fhgh/i+os2 ] Ensis Phegeļus Ouid. Met. 9, 412.

PHEGIS idis. f. Patronym. Phegei filia, Alphesiboea. Ouid. Rem. Amor. v. 455 Amphilochi frater ne Phegida semper amaret.

PHEGOR oris. m. [ *fegw\r ] Lingua Hebraea Priapus appellatur. Vnde Beel--phegor, dictio composita; h. e. Priapi simulacrum. Hieronymus contra Iouinianum.

PHELLANDRION i. n. [ fella/ndrios2 ] Herba, quae in palustribus nascitur, folio apli, cuius semen propter calculos et vesicae incommoda bibitur. Plin. 27, 12.

PHELLVS i. m. [ fello\s2 ] Id videtur esse Graecis, quod Suber Latinis. [...]

PHEMIVS i. m. Citharoedus, Homeri praeceptor, quem ipse inducit cantantem Odyss. 1. Et Ouid. Amor. 3, 4, 17 Quid iuuat, ad surdas si cantet Phemius aures.

PHEMONOE es. f. [ *fhmono/h ] Sibyllae nomen, quae prima Apollinis Delphici vates dicitur fuisse, et carmen Heroicum inuenisse, vt ait Pausanias. Stat. Silu. 2, 2, 38 [...]

PHENEVS i. c. [ *feneo\s2 ] Plin. 4, 6 [...]

PHENEATAE arum. m. [ *fenea/tai ] Populi, qui incolunt Pheneum oppidum, et adorant Mercurium quintum. Cic. de Nat. Deor. 3, 56 [...]

PHENGĪTES ae. m. [ feggi/ths2 ] Lapis, de quo sic Plin. 36, 22 [...]

PHENION i. n. Herba, quae et Anemone dicitur, quasi herba venti: sic enim vulgus appellat, quod eius flos non nisi vento spirante aperiatur Plin. 11, 23.

PHERAE arum. f. [ *ferai\ ] Plinio 4, 8 et Cic. de Diuin. 1, 53 [...]

PHERAEVS a, um. Adi. Alexander Pheraeus Cic. de Inuent. 2, 144. [...]

PHERETIADES is. m. [ *ferhtia/dhs2 ] Patronymicum pro Gentili apud Ouid. Met. 8, 310 [...]

PHERECYDES [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PHERECY=DES [PHERECŪDES]] is. m. [ *fereku/dhs2 ] Syrius, praeceptor fuit Py thagorae. [...]



page 867, image: s0867

PHERECYDEVS a, um. Adi. [ *fereku/deios2 ] Cic. de Dinin. 2, 31 An hoc eiusdem modi est, quale Pherecydeum illud, quod est a te dictum?

PHERECLVS i. m. [ *fe/reklos2 ] Filius Harmonidis, qui (vt Homerus ait) Paridi naues fabricauit, quibus ad rapiendam Helenam in Spartam nauigauit. [...]

PHERECLŹVS a, um. Adi. [ *fere/kleios2 ] Ouid. Epist. 16, 21. Hac duce Sigaeo dubias a litore feci Longa Phereclea per freta puppe vias.

PHERETRVM vid. Feretrum in FERO, fers.

PHEROMBROS i. m. Cucumis siluaticus. Apul. de Herb. c. 113.

PHETRIVM i. n. *fra/trion, *fa/trion s. *fh/trion ] Curia, locus in quo [ *fra/tores2 s. sodales aut curiales adeo conueniunt. [...]

PHEVXASPIDION i. n. Herba, alias Polium. Apul. de Herb. c. 57.

PHI

PHIALA ae. f. [ fia/lh ] Vas vini vel aquae, pretiosum praesertim. Iuuen. Sat. 5, 39 [...]

PHIALE es. f. Vna ex comitibus Dianae. Ouid. Met. 3, 172.

PHIDIAS ae. m. [ *fidi/as2 ] primum pictor, deinde statuarius. [...]

PHIDIACVS a, um. Adi. [ *fidiako\s2 ] Propert. 3, 9, 15 [...]

PHIDIPPIDES vid. PHLIPPIDES.

PHIDITIA orum. n. feidi/tia vel fidi/tia ] Coenationes Lacedaemonii seu conuiuia nominabant a parsimonia; [ fei/domai enim significat parco et abstineo; Cic. Tusc. 5, 98 c. 34 [...]

PHILADELPHENI orum. m. Populi in Lydia contermini Macedonibus Plin. 5, 29.

PHILADELPHIA ae. f. [ *filadelfi/a ] Nomen ciuitatis in Mysia regione Asiae, terrae motibus concussa, vna ex septem ecclesiis.

PHILADELPHVS i. m. [ *fila/delfos2 ] Ptolemaeus, rex Aegypti, cognomen ab amore et matrimonio sororis Arsinoės sortitus: bibliothecam fecit Alexandriae, fere quinquaginta millia librorum continentem. [...]

PHILAE arum. f. Aegypti locus munitus, de quo Lucan. 10, 313 Rursus multifidas reuocat piger alueus vndas. Qua dirimunt Arabum populis Aegyptia rura Regni claustra Philae.

PHILAENI orum. m. [ *fi/lainoi ] fratres Carthaginienses duo, qui viui se obrui in loco controuerso passi sunt, vt ita fines suorum ciuium sancirent. [...]

PHILAMMON onis. m. [ *fila/mmwn ] Filius Apollinis ex Chione Nympha: clarissimus carmine et cithara. [...]

PHILANTHRŌPIVM i. n. [ filanqrw/pion ] Liberalitas, quam hominis gratia largimur. [...]

PHILANTHRŌPOS i. m. [ fila/nqrwpos2 ] Latine Humanus, id est amans hominum [...]

PHILAVTIA ae. f. [ filauti/a ] Amor sui ipsius. Cic. Att. 13, 13 [...]

PHILEMATIVM i. n. Nomen meretricis apud Plaut. Most. Pulcher Philimatius et matrona Philimatia, sunt Sidon. Epist. 5, 17. it. 2, 8, 4. et ibi Sirmond. p. 29.

PHILŹMON onis. m. [ *filh/mwn ] Poėta Comicus. [...]

PHILENI vid. PHILAENI.

PHILESIVS a, um. Adi. Regna Philesia Ouid. in Ibin v. 327 Sed Phliasia Burm.

PHILETAERIA, siue PHILETERIA ae. f. [ filetai/rion ] herba est, teste Plin. 25, 6 s. 29 [...]

PHILŹTAS ae. m. [ *filh/tas2 ] Cous, temporibus Philippi et Alexandri Macedonum grammaticus, criticus et Poėta, praeceptor Ptolemaei Philadelphi, scripsit elegias, epigrammata, et alia. [...]



page 868, image: s0868

PHILETŹVS a, um. Adi. [ filh/teios2 ] Propert. 3, 3, 52 Talia Calliope: lymphisque a fonte petitis Ora Philetea nostra rigauit aqua.

PHILETIS idis. f. Collyrium ad pustulas oculorum. Cels. 6, 6, 12.

PHILIPPEVS [1] vid. PHILIPPVS.

PHILIPPI orum. m. [ *fi/lippoi ] Ciuitas est Thraciae (inquit Seruius) in qua primo Caesar et Pompeius, postea Augustus et Brutus cum Cassio dimicauerunt. [...]

PHILIPPENSIS e. Possessiuum a Philippis Thraciae ciuitate. Philippenses ciues, [ *filipph/sioi, et Philippense bellum, Quod apud Philippos gestum est. Suet. Aug. c. 13. Praelium Philippense Plin. 7, 45.

PHILIPPICAE [1] vid. PHILIPPVS.

PHILIPPIDES is. m. *filippi/dhs2 ] a celeritate pedum [ h(merodro/mos2 cognominatus, quod viginti trium horarum spatio mille quingenta stadia pedibus confecerit: diei vnius et noctis spatio itinere ab Athenis Lacedaemonem vsque peracto. [...]

PHILIPPOPOLIS is. f. [ filippo/polis2 ] Vrbs a Macedone Philippo sita. [...]

PHILIPPVS i. m. [ *fi/lippos2 ] Macedo, Amyntae filius, puer quondam bis obses datus ab Alexandro fratre, primum Illyriis, deinde Thebanis, conciliandae pacis gratia. [...]

PHILIPPŹVS a, um. Adi. [ *fili/ppeios2 ] Aurum Philippeum Plant. Curc. 3, 70. et Bacch. 2, 2, 42. Sanguis Philippeus Propert. 3, 11, 40.

PHILIPPEVS [2], i. siue PHILIPPVS i. m. [ *fili/ppeios2 ] Aureus cum Philippi imagine numus, cuius apud Plautum frequens mentio est. Hor. Epist. 2, 1, 234 [...]

PHILIPPICVS a, um. Adi. Argentum Philippicum Plaut. Truc. 5, 1, 60. Hinc

PHILIPPICAE [2] arum. f. [ *filippikoi\ lo/goi ] Orationes Demosthenis in Philippum regem: ad quarum imitationem Ciceronis orationes in Antonium, Philippicae quoque dicuntur, quae et Antonianae dici poterant. [...]

PHILISTORICVS i. m. historiarum amator. Inde philistoricus Daniel est totius orbis Theodulff. Carm. 2, 67.

PHILISTVS i. m. [ *fi/listos2 ] Historicus fuit, de quo sic Cic. de Orat. 2, 57 [...]

PHILLYRA, PHILLYRIVS, PHILLYREIVS vid. PHILYRA.

PHILO onis. m. [ *fi/lwn ] Consultum Graecis nomen v. g. Academicus Clitomachi discipulus, Romae profitebatur, quo profugerat Mithridatico bello, teste Cic. de Clar. Orat. 306. [...]

PHILOCALIA ae. f. Castellum in Themiscyrena, non procul a Tripoli fluuio et castello Plin. 6, 4.

PHILOCHARES is. m. [ filo/xares2 ] Marrubium Plin. 20, 22.

PHILOCTŹTES ae. m. [ *filokth/ths2 ] Poeantis filius, Herculis comes. [...]



page 869, image: s0869

PHILOCTETŹVS a, um. Adi. Cic. Tusc. 2, 55 Refutetur ac reiiciatur Philocteteus ille clamor.

PHILODŹMVS i. m. Epicureus Ciceronis aetate nobilissimus. vid. Cic. de Fin. 2, 119 et Hor. Serm. 1, 2, 121.

PHILOGRAECVS i. m. [ *file/llhn ] Qui libenter vtitur dictionibus Graecis. Varro de R. R. 3, 10, 1 Transi, inquit Axius, nunc in illud genus, quod vos philograeci vocatis [ a)mfi/bion.

PHILOGYNĪA ae. f. [ filogunei/a ] Amor mulierum. [...]

PHILOISTOR, vel PHILOHISTOR oris. m. [ filoi/+stwr ] Cupidus doctrinae. Hieron. Epist. 103, 7.

PHILOLAVS i. m. [ *filo/laos2 ] Philosophus nobilis Pythagoraeus. v. g. Philolaum instituit Archytas Tarentinus Cic. de Orat. 3 c. 34.

PHILOLOGIA ae. f. filologi/a ] Amor literarum et librorum, ita vt philosophia nullo modo excludatur, qui enim [ lo/goi meliores? Vitruu. 8, 4 [...]

PHILOLOGVS [1] i. m. [ filo/logos2 ] Studiosus siue amator literarum et librorum. [...]

PHILOLOGVS [2] a, um. Adi. Rebus philologis delectari Vitruu. prooem. lib. 6. *filologw/tera habuimus ex Cic. Att. 13, 12.

PHILOMŹLA ae. f. [ *filomh/lh ] Pandionis Athenarum regis filia, et soror Prognes vxoris Terei regis Thracum. [...]

PHILOMELVS i. m. Viri nomen Martial. 4, 5.

PHILOMELIVM i. n. Vrbs magnae Phrygiae. Cic. Fam. 3, 8. 15, 4. et Att. 5, 20.

PHILOMVSVS [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PHILOMV=SVS [PHILOMŪSUS]] i. m. [ filo/mousos2 ] Amator, siue amicus Musarum. Martial. 7, 75 Delectas, Philomuse, non amaris. Sic 3, 10.

PHILONIDES is. m. Cursor Alexandri, qui ex Sicyone Elin, mille, et ducenta stadia, nouem diei confecit horis. Plin. 2, 71.

PHILONIVM i. n. [ filw/nion ] Pharmaci genus, ab auctore dictum. Serenus v. 393 Quid referam multis composta philonia rebus. conf. Not. Keuchen.

PHILOPAES aedis. m. Plin. 20, 22 s. 89 Marrubium -- Graeci nonnulli Philopaeda vocant.

PHILOPARABOLOS vt Curatio philoparabolos Cael. Aurelian. Acut. 1, 16, 131 et 144. i. periculosa. Conf. PARABOLIet PARABOLANI.

PHILOPATOR oris. m. Amans patris. Arnob. 6 p. 193. Fuit et Cognomen Ptolemaei regis Aegyptii, sed per ironian, quia patre ac matre interfectis, regnum occupauerat. Vid. Iustin. 29, 1.

PHILOPOEMEN enis. m. [ *filopoi/mhn ] Megapolitanus, dux Achaeorum praestantissimus, Lacedaemonios et Messenios multis cladibus afflixit, vt est auctor Plutarchus. [...]



page 870, image: s0870

PHILOSOPHASTER Augustin. de C. D. 2, 27. i. qui falso philosophiae habitum induit.

PHILOSOPHIA ae. f. [ filosofi/a ] Amor et studium sapientiae, atque ipsa adeo interdum sapientia. [...]

PHILOSOPHVS [1] i. m. [ filo/sofos2 ] quis sit, doceat Cic. de Orat. 1, 212 c. 49 [...]

PHILOSOPHVS [2] a, um. Adi. Macrob. Saturn. 7, 1 [...]

PHILOSOPHICVS a, um. Adi. [ filosofiko\s2 ] Quod est philosophi. [...]

PHILOSOPHICE Adu. Idem. Philosophice viuere Lactant. 3, 14 sub sin.

PHILOSŌPHOR āri. Dep. [ filosofw= ] Philosophum agere disputando, commentando Cic. de Nat. Deor. 1, 6 [...]

PHILOTECHNVS a, um. Adi. A fi/los2, et [ te/xnh ars. Vitruu. 6 prooem. Philotechnis rebus me delectans.

PHILOTHEOROS i. m. [ filoqe/wros2 ] Spectaculis deditus. Cic. Fam. 7, 16 [...]

PHILOTHEORVS a, um. Adi. Varro apud Non. 4, 68 Alterum genus philotheoron.

PHILOTĪMVS i. m. Ciceronis libertus, vt ipse scribit Fam. 3, 9.

PHILTRA ōrum. n. Pl. [ fi/ltra ] Latine Amatoria, Genus veneni, amorem et vt plurimum insaniam ingerentis. [...]



page 871, image: s0871

PHILTRODES, et PHILTRODOTES ae. f. Herbae, apud Apul. de Herb. c. 56 et 65.

PHILVS i. m. [ fi/los2 ] Amans, amator. Petron. c. 110 Quam eito etiam philorum obliuiscerentur. al. Filiorum.

PHILYRA ae. f. [ fi/lura ] Arbor, quam Latini Tiliam vocant: sed etiam sic vocant Membranam tenuissimam inter corticem et lignum tiliae. [...]

PHILYRŹIVS a, um. Adi. Tecta Philyreļa Ouid. Met. 7, 352. Heros Philyreļus, i. Chiron. Idem Met. 2, 678 Flebat, opemque tuam frustra Philyreļus heros, Delphice, poscebat.

PHILYRIDES, vel PHILLYRIDES ae. m. Patronym. de Chirone. Ouid. de Arte Am. 1, 11 Phillyrides puerum cithara perfecit Achillem.

PHIMŌSIS is. f. [ *fi/mwsis2 ] dicitur quum glans membri virilis ita tegitur praeputio, vt nudari non possit. [...]

PHIMVS i. m. [ fimo\s2 ] capistrum proprie, vt et [ khmo\s2, quo nomine dicta instrumenta, quibus ad coźrcendos et quasi capistrandos digitos nimis argutos in alea et tesserarum iactu vtebantur. [...]

PHINEVS ei. m. [ *fineu\s2 ] Rex Arcadiae, qui quum filiis suis, vxoris secundae impulsu oculos eruisset, ira diuina ipse etiam caecus est factus, et Harpyiae aues rapacissimae cibos eius aut rapuerunt, aut foedaverunt. [...]

PHINŹIVS a, um. Adi. [ *finh/i+os2 ] Guttura Phineļa Ouid. Fast. 6, 801. Virg. Aen. 3, 212 -- Phineļa postquam Clausa domus.

PHINTHIAS ae. f. Siciliae fons, in quem, vt Apion refert, nihil immergi potest: sed omnia fluitanta Plin. 31, 2.

PHITHARVS i. m. Piscis quidam apud Plin. 32 c. vlt. Harduinus legit Phthitarus.

PHL

PHLEBOTOMIA ae. f. [ flebotomi/a ] Venae sectio Cael. Aurel. Acut. 2, 18, 104 Phlebotomiam adhibere. Id. Acut. 2, 19, 121.

PHLEBOTOMICE es. f. Idem. Cael. Aurel. Acut. 1, 2, 39.

PHLEBOTOMO āre. venam secare. vt Equos phebotomare Veget. 3, 34. Adde Th. Priscian. 1, 37. Octau. Hor. 2, 14 et Cael. Aurel. Acut. 1, 14, 111.

PHLEBOTOMĀTVS a, um. Partic. Phlebotomati aegrotantes Cael. Aurel. Acut. 2, 13, 88.

PHLEBOTOMVS i. m. et PHLEBOTOMON i. n. [ flebo/tomon ] Scalpellum quo vena secatur. Vti phlebotomo C. Aurel. Acut. 2, 19, 121. conf. Oct. Horat. 2, 4 et. 9 et 21.

PHLEGETHON ontis. m. [ *flege/qwn ] Fluuius infernalis flammis aestuantibus rapidus, a [ fle/gw, ardeo. [...]

PHLEGETHONTŹVS a, um. Adi. [ *flegeqo/nteios2 ] Ripa Phlegethontea Claud. de Raptu Proserp. 1, 88.

PHLEGETHONTIS idis. f. [ *flegeqonti\s2 ] Ouid. Met. 5, 544 Sparsumque caput Phlegethontide lympha.

PHLEGIAE, et PHLEGIAS vid. PHLEGYAE, et PHLEGYAS.

PHLEGMA atis. n. [ fle/gma ] Latine Pituita dicitur. Vid. Th. Priscian. de Diaeta c. 10.

PHLEGMATICVS a, um. Adi. [ flegmatiko\s2 ] Qui phlegmate abundat plus satis. Idem 14.

PHLEGMONE es. f. [ flegmonh\ ] Latine Inflammatio dicitur, siue collectio, quoties sanguis vtilis et mediocriter crassus, fertur subitus in aliquam corporis partem. [...]

PHLEGON onis. m. [ *fle/gwn ] Vnus ex equis solis [ a)po\ tou= *fle/gein, quod est ardere, dictus. Ouid. Met. 2, 154 [...]

PHLEGONTIS idis. f. [ flegonti\s2 ] Gemmae genus, quod flamma quaedam intus ardere videtur Plin. 37, 11.



page 872, image: s0872

PHLEGRA, ae. vel PHLEGRE es. f. [ *fle/gra ] Vrbs est Macedoniae, vt scribit Plin. 4, 10. [...]

PHLEGRAEVS a, um. Adi. [ *flegrai=os2 ] Phlegraeus campus quibusdam in Thessalia, aliis in Macedonia: Plinio vero 3, 5 [...]

PHLEGYAS ae. m. [ *flegu/as2 ] Martis filius, rex Lapitharum, Ixionis pater, habuit Coronidem siliam, quam Apollo vitiauit, vnde suscepit Aesculapium: quod pater dolens, incendit Apollinis templum, proinde eius sagittis est ad inferos trusus. [...]

PHLEGYAE ārum. m. [ *fle/guai ] Populi sunt insulani Thessaliae, a Phlegya Ixionis patre cognominati. [...]

PHLEOS i. m. [ fle/os2, stoibh\ ] Dioscoridi Herba est caulem habens aculcatum, et folium hispidum, quam nonnulli Stoeben appellant. Vid. Plin. 22, 11 s. 13.

PHLIAS antis. m. [ *fli/as2 ] Vnus ex illis, qui in naui Argo fuerunt, silius Bacchi, vt Valerius habet Argon. 1, 411.

PHLIVS untis. f. [ *fliou\s2 ] est Vrbs in medio Sicyoniae, Argivaeque et Cleonum, vbi religiosissime colebatur Hebe. Castellum Phlium nominat Plin. 4, 5. Hinc

PHLIASII ōrum. m. [ *flia/sioi ] Habitatores Phliuntis. [...]

PHLOGINOS i. et PHLOGITES ae. m. quem et Chrysitem vocant, gemma Ostreae Atticae assimilata, inuenitur in Aegypto. Plin. 37, 10 et 11. Solin. c. 40.

PHLOMVS i. m. [ flo/mos2 ] Verbascum, quo pro ellychnio vtuntur. Plin. 25, 10 s. 73. Verbascum Graeci phlomon vocant etc. Add. Apul. de Herb. 71.

PHLOMIS idis. f. [ flomi\s2 ] Herbae nomen Phlomo affinis. [...]

PHLOX?gos. f. [ flo\c ] Latine Flamma dicitur. Sic vocatur genus floris. Plin. 21, 10 (11) Colore tantummodo placet Iouis flos, odor abest, sicut et illi, qui Graece phlox vocatur.

PHLYCTAENAE ārum. f. [ flu/ktainai ] Pustulae sunt maiores, pallidae, liuidae, aut nigrae, aut alterius coloris a naturali recedentis, humorem in se continentes, quae vbi rumpuntur, infra caro quaedam exulcerata apparet. [...]

PHO

PHOBŹTOR oris. m. [ *fobh/twr ] Sommi filius apud Ouid. Met. 11, 640. [...]

PHOCA ae. f. Bos marinus, a sono mugitus. [...]

PHOCAENA ae. f. Piscis alius est, paruus delphinus. Vid. Spanheim. de Vsu et Praest. Num. diss. 4 p. 234.

PHOCAEA ae. f. [ *fw/kaia ] Vrbs minoris Phrygiae, Atheniensium (vt inquit Ptolemaeus) colonia. [...]

PHOCAICVS a, um. Adi. [ *fwkai+ko\s2 ] Vnde Muricem Phocaicum Ouid. Met. 6, 9 posuit, a Phocaea, non procul a Sardibus. Manus Phocaicae Lucan. 3, 173.

PHOCAEVS a, um. Aliud Adi. [ *fwkai=os2 ] Rura Phocaea Ouid. Met. 5, 275.

PHOCAEENSIS e. Adi. Plin. 3, 4 Massilia Graecorum Phocaeensium foederata.

PHOCAIS idis. f. Patronym. [ *fwkai\+s2 ] Iuuentus Phocais Lucan. 3, 301. Al. Phocias.

PHOCION ōnis. m. [ *fwki/wn ] Atheniensis, ex Nepote notus ob innocentiam.

PHOCIS idis. f. [ *fwki\s2 ] teste Liuio 32, 18 [...]



page 873, image: s0873

PHOCENSES um. m. [ *fwkei=s2 q] Qui Phocidem incolunt. [...]

PHOCVS i. m. [ *fw=kos2 ] Filius Aeaci, cuius meminit Ouid. Met. 7, 477.

PHOCVSA ae. f. Insula vna ex Sporadibus. Plin. 4, 12.

PHOCYLIDES is. m. [ *fwkuli/dhs2 ] Mylesius philosophus contemporaneus Theognidis. [...]

PHOEBAS adis. f. [ *foiba\s2 ] Fatiloqua, quae Phoebei numinis concepto afflatu fureret et agitaretur, in bacchantis imaginem. [...]

PHOEBE es. f. [ *foi/bh ] dicitur Luna, Phoebi soror. [...]

PHOEBVS i. m. [ *foi=bos2 ] Apollo, Iouis et Latonae filius, eodem partu cum Diana genitus, quae et ipsa Phoebe vocitata est. [...]

PHOEBŹVS a, um. Adi. [ *foi/beios2 ] Arte Phoebea pellere morbos Ouid. Fast. 3, 827. [...]

PHOEBEIVS a, um. Aliud Adi. [ *foibh/i+os2 ] Ouid. Met. 15, 642 Iuuenis Phoebeļus. i. Aesculapius. Dona Sidon. Carm. 4, 7.

PHOEBIGENA ae. m. Phoebi filius, Aesculapius. Virg. Aen. 7, 773. Fulmine Phoebigenam Stygias detrusit ad vndas.

PHOEMON vid. PHENEVS.

PHOENICIA, ae. vel PHOENĪCE es. f. [ *foini/kh ] Asiae regio: sic dicta a Phoenice, Neptuni et Libyes filio, vt Stephanus auctor est: ad quod accedit Sil. quum inquit 1, 89 [...]

PHOENĪCES um. m. Regionis incolae, quos Strabo 16 arithmetica et astronomia insignes scribit. [...]

PHOENISSVS a, um. Adi. [ *foini/keos2 ] Agmina Phoenissa Sil. 17, 147. Classis Idem 7, 409. Cohors Stat. Theb. 9, 527. Dido Virg. Aen. 6, 450. Tyros Ouid. Met. 15, 288.

PHOENICEVS, vel PHOENICIVS a, um. Adi. [ *foini/keos2 ] Quod est purpurei coloris, a purpura, quae prima commendatione in Tyro tingebatur apud Phoenices, quos mutatis syllabis Poenos appellamus. [...]

PHOENICEA ae. f. Herba. Plin. 21, 25 Est et herba phoenicea appellata a Graecis, a nostris vero hordeum murinum.

PHOENICIAS ae. m. Ventus ab ortu solstitiali, media regione inter ortum brumalem et meridiem flat Plin. 2, 47.

PHOENICITES ae. m. Gemma balano similis Plin. 37, 10.

PHOENICOBALANVS i. m. [ foinikoba/lanos2 ] Palmae Aegyptiae fructus. [...]



page 874, image: s0874

PHOENICOPTERVS i. m. [ foiniko/pteros2 ] Auis rubentes pennas habens. [...]

PHOENICVRVS [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PHOENICV=RVS [PHOENICŪRUS]] i. m. [ foini/kouros2 ] Auis, a caudae rubedine ita dicta, quae hiberno tempore Erithacus appellatur. Plin. 10, 29 s. 44 Sic et erithacus hieme, idem phoenicurus aestate.

PHOENICVSSA ae. f. [ *foinikou=ssa ] Vna ex Vulcaniis insulis Plin. 3, 9.

PHOENIX [1] īcis. m. [ *foi/nic ] Filius Agenoris regis, et frater Cadmi: vel, vt alii etiam ferunt, Agenoris pater, a quo regio, in qua habitabat, Phoenicia dicta. [...]

PHOENIX [2] īcis. m. vel f. [ foi/nic ] Auis. Plin. 10, 2 [...]

PHOLOE es. f. [ *foloh\ ] Mons est Arcadiae, vt scribit Pomponius 2, 3. Lucan. 7, 827 [...]

PHOLOETICVS a, um. Adi. Pholoėtica monstra Sidon. Carm. 5, 230. Centauri, de quibus Claudian.... Prostratis rubuit nubigenis Pholoė.

PHOLVS i. m. [ *fo/los2 ] Vnus fuit ex Centauris, Ixionis ex nube filius. [...]

PHONASCVS i. m. [ fwnasko\s2 ] Vocis, pronuntiationisque magister et moderator. [...]

PHONŌLENIDES ae. m. Phonoleni filius. Ouid. Met. 12, 433. Sed vehementer fluctuat lectio.

PHONOS i. m. [ fo/nos2 ] Herba eadem, quae Atractylis, ita dicta ab eo, quod sanguineum fundat succum Plin. 12, 16.

PHORBAS antis. m. [ *fo/rbas2 ] teste Seruio, pater Ilionei Troiani, Aeneae in fuga comitis: Mercurio deo eloquentiae fauente semper pugnauit. [...]

PHORCVS i. m. [ *fo/rkus2 ] Filius Theseae Nymphae et Neptuni, vt Seruius est auctor ad Aen. 5, 824. [...]

PHORCYS [1] ydis. m. [ *fo/rkus2 ] Pater fuit Medusae. vnde PHORCYNIS [note of the transcriber: in the print: prosodic annotation of long vowel(s): PHORCY=NIS [PHORCŪNIS]], idis. f. nomine Patronymico, ipsa dicitur. Ouid. Met. 5, 230 Dixit: et in partem Phorcynida transtulit illam.

PHORCYS [2] PHORCYS ydos. f. [ *forku\s2 ] Aliud Patronym. Propert. 3, 22, 8 Sectaque Persea Phorcydos ora manu.

PHORIMON i. n. Aluminis species. Plin. 35, 15.

PHORMIO [1], vel FORMIO ōnis. Formiones, [ formi/ones2 ] Tegetes sunt ex iuncis, aut straminibus contextae, apud Vlpianum l. 12 §. 12 de instructo et instrumen. legat. in P.

PHORMIO [2] ōnis. m. Philosophus, teste Cic. de Orat. 2, 75 [...]



page 875, image: s0875

PHORŌNEVS trissyl. , i. m. [ *forwneu\s2 ] Primus Inachi fluuii filius, qui initio dispersos populos in vrbem coėgit, appellauitque Phoronicon. [...]

PHORONŹVS a, um. Adi. [ *forw/neios2 ] Argiuus. Matres Phoroneae Stat. Theb. 12, 465. Antra Idem Silu. 3, 2, 101.

PHORONĪDES is. m. Patronym. [ *forwni/dhs2 ] quo nomine vocatur Inachus fluuius apud Senec. Thyest. s. 1.

PHORŌNIS idos, Patronym. f. [ *forwni\s2 ] Ouid. Met. 1, 668 Nec superūm rector mala tanta Phoronidos vltra Ferre potest. 10. puellam intelligit, Inachi filiam, neptem Phoronei.

PHOSPHORVS i. m. [ *fw/sforos2 ] Veneris stella dicitur, quae Latine Lucifer, vt testatur Cic. de Nat. Deor. 2, 54. Martial. 8, 22 Phosphore redde diem.

PHR

PHRAĀTES is. m. Rex Parthorum et Persarum fuit: de que sic Strabo 6 Itaque non tropaea tantum Romam miserunt Parthi, quae adversus Romanos quondam erexerant, verum etiam liberos suos Caesari Augusto credidit Phraates. [...]

PHRAGMITES is. m. Calami genus. Plin. 32, 10 Phragmitis radix recens tusa luxatis medetur, et spinae doloribus ex aceto illita. Nomen videtur a [ fragmw=|, sepe.

PHRASIS is. f. [ fra/sis2 ] Forma loquendi, et dicendi modus s. dictio. Quinctil. 8, 1 pr. Dicta [ a)po\ tou= fra/zein, quod est fari et disserere. Add. Quinctil. 10, 1, 42 et 87 seq.

PHRENES um. f. [ fre/nes2 ] dicuntur a Graecis Praecordia, quae exta nuncupant. [...]

PHRENĪTIS idis. f. [ freni=tis2 ] Morbus laedens mentem, et ad insaniam, furoremque deducens. Morbus acutus in febre superueniens, quum aegrotantes desipiunt, et aliena loquuntur. Vid. Cels. 2, 1 et 3, 18.

PHRENŹSIS is. f. [ fre/nhsis2 ] Idem. Iuuen. Sat. 14, 136 [...]

PHRENETICVS a, um. Adi. [ frenhtiko\s2 ] Qui phrenesi laborat. [...]

PHRENITICI ōrum. m. Iidem qui Phrenetici. Cels. 3, 18 Ex Phreniticis alii hilares, alii tristes sunt.

PHRENETIZO āre. Phreneticum esse, Phrenesi laborare. Cael. Aurel. praesat. Acut. Phrenetizandi causas dicere.

PHRONŹSIS is. f. [ fro/nhsis2 ] Prudentia. Cic. Offic. 1, 135 [...]

PHRONESIVM i. f. [ *fronh/sion ] Meretriculae nomen est apud Plaut. in Merc. Latine Prudentulam sonat.

PHRYGANION i. n. Animal quoddam, quod se ignorare Plinius ait, quum tamen remedio esse quartanis ex Chrysippo counnemoret 30, 11.

PHRYGIA ae. f. [ *frugi/a ] Regio Minoris Asiae, a Phryge amne, qui eam a Caria diuidit. [...]

PHRYX y gis. m. [ *fru\c ] Qui ex Phrygia est. [...]



page 876, image: s0876

PHRYGIO ōnis. m. [ frugi/wn ] Qui acu pingit, vel qui vestes acu intexit. [...]

PHRYGIVS a, um. Adi. [ *fru/gios2 ] Qui ex Phrygia est. [...]

PHRYGIĀNVS, s. PHRYGIONIVS a, um. Adi. [ *frugiano\s2 ] vt Phrygianae vestes: h. e. Acu contextae, et filis aureis decorae. [...]

PHRYNE es. f. [ *fru/nh ] Nomen meretricis apud Athenas, de qua Quinctil. 2, 15. [...]

PHRYNION i. n. [ fru/nion ] Herba eadem, quae Paronychia, ita dicta, quod [ toi=s2 fru/nois2, hoc est rubetis, aduersetur. Plin. 25, 10 et 27, 12 etc.

PHRYNOS i. m. [ *fru=nos2 ] a Graecis Ranae genus appellatur omnium maximum, in vepribus tantum viuens, vnde et Rubetam Latint appellant. [...]

PHRYXVS i. m. [ *fru/cos2 ] Athamantis regis Thebarum filius, fraterque Helles, vt scribit Hesioaus: qui quum nouercales insidias ferre non possent, et consentiente patre aufugerent, in Asiamque traiicerent, vecti ariete, cuius vellus erat aureum, Helle puellari more exterrita, decidit in Pontum. [...]

PHRYXŹVS a, um. Adi. [ *fru/ceios2 ] Aries Phryxeus Seneca Medea s. 7. Mare Senec. Herc. Oet. s. 7. de Hellosponto. Ouis Ouid. Epist. 6, 104. Vellera Idem. Met. 7, 7.

PHT

PHTHIA ae. f. [ *fqi/a ] Oppidum est Thessaliae, Achillis patria, vt scribit Seruius in illud Virg. Aen. 1, 284 [...]

PHTHIVS a, um. Gentile. [ *fqi/os2 ] Vir Phthius Propert. 2, 14, 38. Achilles Hor. Carm. 4, 6, 4.

PHTHIŌTA ae. f. [ *fqiw/ths2 ] Qui Phthiam habitat. Cic. Tusc. 1, 21 Primo libro loquentes multos facit, duobus Pherecratem quendam Phthiotam senem, quem ait a Deucalione ortum, etc.

PHTHIOTIS idos. f. [ *fqiw=tis2 ] Regio Thessaliae, cuius Phthia caput. Mela 2, 3 In Phthiotide Phthia.

PHTHIOTICVS a, um. Adi. [ *fqiwtiko\s2 ] Catull. Argon. s. 62, 35 Deseritur Scyros, linquunt Phthiotica Tempe.

PHTHIRIASIS is. f. [ fqeiri/asis2 ] Latinis dicitur Morbus pedicularis, [ a)po\ tw=n fqeirw=n, quos et pedes et pediculos vocamus. [...]

PHTHIROPHOROS [ fqeirofo/ros2 ] epitheton piceae, de qua Plin. 16, 10. Vid. Theophrast. Hist. 2, 3.

PHTHISIS ios. f. [ fqi/sis2 ] Tabes, morbus, quo pulmonis exulceratio fit. [...]

PHTHISICVS a, um. Adi. [ fqisiko\s2 ] Pthisi laborans. Quasi phthisici consumuntur Scribon. 186. Plin. 24, 15. et 26, 11. Martial. 11, 22 et ibi Scriuer. et Gruter.

PHTHISISCO ere. Phthisi laborare. Sidon. Epist. 5, 14 Iecorosis et phthisiscentibus medicabilis.

PHTHONGVS i. m. [ fqo/ggos2 ] Sonus Latine dicitur: vnde Diphthongus. [...]

PHTHORIA ōrum. n. sunt Medicamenta, quibus medici vtuntur abigendis infantibus in vtero enectis: quae Ecbolia quoque dicuntur, id est eiectoria. [...]

PHV

PHV [ fou= ] vocant aliqui Nardon Agrion, siue Creticum, folio oleris aori, caule cubitali, geniculato, in purpura albicante, radice obliqua


page 877, image: s0877

villosaque, et imitante auium pedes. [...]

PHY

PHY [ w)\ ] Interiectio mirantis, teste Donat. Ter. Adelph. 3, 3, 59 (4, 49) Syre, praeceptorum plenus istorum ille. s. phy: domi habuit vnde disceret?

PHYCIS idis. f. [ fuki\s2 ] Piscis est verno tempore varius, reliquis anni partibus candidus, ex alga nidificans, et in nido oua pariens Plin. 9, 26. et 32, 11.

PHYCITES ae. m. [ fuki/ths2 ] Gemma algae colorem habens Plin. vlt. c. 10.

PHYCOS i. m. [ fu/kos2 ] Frutex. [...]

PHYCVS untis. m. [ fukou=s2 ] Cyrenarum promontorium, vt scribit Plin. 4, 12. Lucan. 9, 40 Tunc ausum classi praecludere portus, Impulit, ac saeuas meritum Phycunta rapinas. Sparsit.

PHYGELA ae. f. Oppidum in Pannonia a fugitiuis conditum. Plin. 5, 29.

PHYGETHLON i. n. [ fu/geqlon ] Tumor est non altus, sed latus, in quo quiddam pustulae simile est. [...]

PHYLACA ae. f. [ fulakh\ ] Locus custodiae, carcer. Plaut. Capt. 3, 5, 93 Illic est abductus recta in phylacam, vt dignus est.

PHYLACISTA ae. m. [ fulakisth\s2 ] Custos carceris. [...]

PHYLACE es. f. [ *fula/kh ] Oppidum est Phthiotidis, regionis Thessaliae, cuius meminit et Homer. in Catalogo nauium. Sub imperio Protesilai fuit. vid. Lucan. 6, 352. Hinc

PHYLACIDES ae. m. Protesilaus. Ouid. de Arte Am. 2, 356 Phyllacides aberat, etc. Geminata L ad Syllabam producendam.

PHYLACŹIVS a, um. Adi. [ *fulakh/sios2 ] Ouid. Trist. 5, 14, 39 Vt viuat fama coniux Phylaceia, etc. i. Laodamia Protesilai vxor.

PHYLACTERIVM i. n. [ fulaktu/rion ] Graeca dictio est [ a)po\ tou= fula/ttein, hoc est a custodiendo, asseruando, siue tuendo deducta, significatque modo Antidotum, quo nos aduersus venena tuemur et praemunimus, modo Locum custodiae destinatum. [...]

PHYLACTERIVS i. m. Phylacterii vocabantur, Qui phylacteria seu amuleta consiciebant praebebantque. [...]

PHYLARCHVS i. m. fu/larxos2 ] Magistratus, atque adeo imperii nomen apud eas gentes, quae in [ fula\s2 tribus, s. generationes potius, vel gentes, diuidebantur, quod in oriente praesertim consuetum esse, satis constat. [...]

PHYLE es. f. Castellum Atticae. Corn. Nepos 8, 2. Vid. Meurs. de Pop. Attic. p. 144.

PHYLLANTHES is. f. [ fulla/nqhs2 ] Herba est ex genere aculeatarum, sed mitioribus aculeis, ab radice tantum foliata. Plin. 21, 16.

PHYLLANTHION i. n. [ fulla/nqion ] cognomento Dyticon, herba est Democrito, purparam tingentibus vtilis. Hermol. in Corol.

PHYLLIS idis. f. [ *fu/llis2 ] (inquit Seruius) Regina Thracum fuit, et Lycurgi Thracum regis filia. [...]

PHYLLON i. n. [ fu/llon ] Spina est sine caule, sine flore, sine echino, foliis longis, aculeatis et lactucae similibus. Aliis nominibus Polygonaton appellatur, et Leucacantha Plin. 22, 16.

PHYLLOPHARES is. m. Herba, alias marrubium. Apul. de Herb. c. 45.



page 878, image: s0878

PHYMA atis. n. [ fu=ma ] quasi tu enatum quiddam dicas, quid sit doceat Cels. 5, 28 [...]

PHYNON onis. m. Collyrium Euelpidis. Cels. 6, 6, 20 Id quoque Euelpidis, quod Phynona appellabat, hic vtile est etc. Ponit enim deinde Collyrii totam descriptionem.

PHYRAMA atis. n. [ fu/rama ] massam farinaceam notat proprie: est et Gummis genus Plin. 12, 23.

PHYSEMATA um. n. [ fush/mata ] quasi tu bullas aut vesicas, certe inflatum quiddam, dicas, sunt velut abortus quidam margaritarum, caua corpora, de quibus ita Plin. 9, 35 [...]

PHYSES f. Pl. [ fu/seis2 ] sunt Gemmae, ad naturalium similitudinem effictae ab artisicibus. [...]

PHYSŹTER źris. m. [ fushth\r ] Genus piscis marini, admirabili magnitudine. [...]

PHYSIS is. f. [ fu/sis2 ] Latine Natura dicitur. 2 Physes gemmae facticiae vid. s. l.

PHYSICVS [1] a, um. Adi. [ fusiko\s2 ] Naturalis. Ratio physica Cic. de Nat. Deor. 2, 55 c. 21.

PHYSICA [1] ae. f. [ fusikh\ ] Cic. Acad. 1, 25 Sed enitar, vt Latine loquar, nisi in huiuscemodi verbis, vt philosophiam, aut rhetoricam, aut physicam, aut dialecticam appellem. [...]

PHYSICA [2] ōrum. n. [ fusika\ ] vt, Physica Aristotelis, Libri, qui de rebus naturalibus tractant. [...]

PHYSICVS [2] i. m. [ fusiko\s2 ] Qui physicae dat operam. [...]

PHYSICE Adu. [ fusikw=s2 ] Cic. de Nat. Deor. 3, 18, c. 7 Eodemque tempore illa omnia, quae a te physice dicta sunt de vi ignea, deque eo calore, etc.

PHYSICVLO āre. Res naturales scrutari, quasi fusikeu/esqai interpretatur Scalig. ad Catal. p. 193. Sed ipse videtur praeferre lectionem Fissiculo, de qua s. l. sub FINDO.

PHYSIOLOGVS i. m. [ fusiolo/gos2 ] De naturis disserens.

PHYSIOLOGIA ae. f. [ fusiologi/a ] Cic. de Nat. Deor. 1, 10 [...]

PHYSIOGNŌMVS, i. vel PHYSIOGNOMON onis. m. [ fusiognw/mwn ] Qui hominum mores ex corpore vultuque cognoscit. [...]

PHYTEVMA atis. n. Herba est amatoria, quare ob id eam contemnunt, qui de herbarum viribus aliquid scriptum accuratius reliquerunt. [...]

PHYTHON vid. PYTHON.

PI

PIABILIS, PIACVLARIS, PIACVLVM vid. PIO.

PIALAE ārum. m. Populi in Scythia, qui cum Parthis ex aequo viuunt, ac degunt. Plin. 6, 17.

PIAM syllabica adiectio in Quispiam, Vspiam.

PIAMEN, PIATRIX vid. PIO.

PIC

PICA ae. f. [ ki/tta, koloio\s2 ] Auis, magnitudine palumbae, alis vario colore, et praesertim caeruleo depictis, humana verba proferens. [...]

PICARIA, PICATVS vid. PIX.

PICEA ae. f. [ peu/kh ] Arbor eiusdem cum pinu generis, inquit Dioscorides, sed quundam flagitant specierum differentiam: differt enim a pinu picea, quod pingaiori ac tenuiori folio est, quodque minus alta, minusque recta quam pinus adsurgit: praeterea et conum minorem ac


page 879, image: s0879

magis algentem, nucleos quoque resina perfusos gerit. [...]

PICEASTER tri. m. Picea siluestris. Plin. 14, 20. Sed Hard. pinaster.

PICŹNVM i. n. [ *pikhnoi\ ] Regio Italiae, in qua est Asculum, a Pico Martio aue dicta, cuius ductu et auspicio Sabini, quum Asculum prosiciscerentur, in vexillo eorum picus consederat. [...]

PICENTES um. m. [ *pike/ntes2 ] Qui Picenum inhabitant. [...]

PICENTĪNVS a, um. Adi. [ *pikenti=nos2 ] Idem quod Picenus. Martial. 13, 47 Picentina Ceres in niueo sic nectare crescit, etc. De panibus Picentinis.

PICENTIA ae. f. Praecipua vrbs Picentinorum. Sil. 8, 579.

PICŹNVS a, um. Possessiu. [ *pikhno\s2 ] Cic. de Clar. Orat. 57 Dicitur etiam C. Flaminius, is qui Tribunus pleb. legem de agro Gallico et Piceno viritim diuidendo tulerit, etc. [...]

PICEVS, PICINVS, PICO āre. Vid. PIX.

PICRIS is. f. [ pi/kris2 ] Genus lactucae, siue cichorei agrestis, ab amaritudine nomen trahens. [...]

PICRIDIVM i. n. Diminut. [ pikri/dion ] Genus lactucae, Augustin. Quaest. 21, 21.

PICTA ae. f. Plur. Pictae, naues scilicet. Veget. 5, 7. [...]

PICTACIVM capitium inter verba praelicenter sicta a Laberio refert Gell. 16, 7. [...]

PICTATIVM, vel PYCTATIVM vid. PITTACIVM.

PICTAVI ōrum. m. Iidem qui PICTONES. Paullus in Petrocor. 1, 287 Dum Pictauorum doctor floreret in oris.

PICTAVICVS, et PICTONICVS a, um. Adi. Auson. Epigr. 51 Rufi Rhetoris Pictauici. Litus Pictonicum Idem Epist. 9, 36.

PICTOR, PICTVRA vid. PINGO.

PICVMNVS i. m. [ *pi/koumnos2 ] Deus, qui in sacris Romanis adhibebatur. [...]

PICVS [1] i. m. [ druokola/pths2 ] Parua auis est. [...]

PICVS [2] i. m. [ *pi=kos2 ] Saturni filius, augur: de quo fabula talis est. [...]

PIE

PIENS [ eu)sebh\s2 ] ex Onomastico Argentor. laudat Pareus Lex. crit. Hinc Pientissimus, de quo in PIVS, n. 4 sub PIETAS.

PĪERES um. m. [ *pierei=s2 ] Populi olim Macedoniae finitimi inter Actium et Aliagmonem amnes, quibus pulsis, Macedones loca eorum occuparunt. Plin. 4, 10. Strabo 10.

PĪERIA ae. f. [ *pie/ria ] Mons et ciuitas Boeotiae, quam primus PIERVS, Lini pater, aedificauit, Musis sacer. Plin. 4, 8 Pierus dicitur. Est et Regio Macedoniae Plinio ib. c. 10.

PĪERIDES um. f. [ *pie/rides2 ] inquit Sextus Pompeius, Musae dicuntur, propter amoenitatem ac solitudinem Pierii montis, quo eae secretis locis propter studia liberalia delectantur. [...]

PIERIVS a, um. Possess. [ *pie/rios2 ] idem fere quod Musicum, aut Musis sacrum. [...]



page 880, image: s0880

PIERVS i. m. [ *pi/eros2 ] Pater nouem puellarum, quae in picas versae fuerunt. [...]

PIETAS ātis. f. [ eu)se/beia, qeose/beia, o(sio/ths2 ] Officia ipsumque adeo sensum erga deum, parentes, patriam, patronos, fratres, ciues, complectitur. [...]

PIETATICVLTRIX īcis. f. Quae pia est erga parentes. Petron. c. 55 Ciconia enim grata, peregrina, hospita, pietaticultrix.

PIVS [1] a, um. Adi. [ eu)sebh\s2, qeosebh\s2, o(/sios2, qeofilh\s2 ] Aeque late patet haec appellatio, ac de Pietatis nomine obseruatum est. [...]



page 881, image: s0881

PIE [ eu)sebw=s2, qeosebw=s2 ] Conseruato amore vel Dei vel coniunctorum. [...]

PIO cum Deriuatis PIACVLVM etc. vid. s. l.

PIG

PIGER gra, grum. Adi. [ o)kno\s2, nwqro\s2, r(a/qumos2, blakiko\s2, o)knw/dhs2 ] Quem piget laboris, Tardus. [...]

PIGRE Adu. [ o)knhrw=s2 ] Senec. de Ira 3, 17 [...]

PIGRANIMIS e. Adi. Auien. apud Barth. Adu. 46, 1.

PIGRITIA ae. f. [ o)kni/a, r(aqumi/a, a)khdi/a ] Ignauia, lentitudo. [...]

PIGRITIES ei. f. [ nwqro/ths2 ] Idem.

PIGRITAS ātis. f. a)rgi/a Gloss. Lat. Gr.

PIGRŹDO inis. f. Idem. Vulg. Interpr. Prouerb. c. 19, 15 Pigredo immittit soporem.

PIGROR [1], ōris. m. Idem. Lucilius apud Nonium 3, 169 Languor enim oppressit, pigror, torporque quietem.

PIGROR [2] āri. [ o)kne/w ] Vt Grauari. [...]

PIGRESCO ere. [ a)pokne/w ] Pigrum fieri et lentum. Plin. 18, 18 Mox pigrescit, in Virginem transgresso. Subaud. Sole. de Nilo.

PIGRO āre. o)knw= Gloss.] Non. 2, 655 [...]



page 882, image: s0882

PIGRĪTOR āri. Pigrari. Vulg. Interpr. Act. 9, 38. Vid. Goclen. Obseruat. L. L. p. 440. [ w)/knhsa, pigritatus sum Gloss.

PIGEO ui, źre. [ a)xe/w ] Dolere, seu Molestum esse. Frequentius tamen impersonaliter in tertiis personis. [...]

PIGENS entis. Partic. Apul. Met. 4 Rex affatu sanctae vaticinationis accepto pigens tristisque. Sed Elmenh. legit Piger p. 157.

PIGENDVS a, um. Part. [ a)lghte/os2 ] Error nulla parte pigendus Ouid. Epist. 7, 110. [...]

PIGRET Ennius libro XVI, Post aetate pigret sufferre laborem. [...]

PIGVVS a, um. Adi. Priscian. p. 635. Piguus est, qui et piger Scholiast. ibid.

PIGMALION, s. potius PYGMALION ōnis. m. [ *pugmali/wn ] Beli regis Tyri filius fuit, frater Didonis, qui, dum ardentissima auri cupiditate stagraret, animum ad Sichaei patruelis sui opes appulit, illumque spe potiundi auri ante aras, clam et dolo interemit. [...]

PYGMALIONŹVS a, um. Adi. [ *pugmaliw/neios2 ] Sil. 1, 21 Pygmalioneis quondam per caerula terris, etc.

PIGMENTVM i. n. [ qro/non ] Vnguentum, quo vtuntur puellae ad pingendam et fucandam faciem. [...]

PIGMENTARIVS i. m. muropw/lhs2, farmakopw/lhs2, kai\ mureyo\s2 Gloss. Lat. Gr. xrwmatopw/lhs2 ibid. qronopw/lhs2 Qui pigmenta vendit. [...]

PIGMENTĀTVS a, um. Adi. Pigmento obductus. Tertull. de Cult. fem. 2, 13 Taliter pigmentatae, Deum habebitis amatorem. Crinis Prudent. Hamartig. v. 315.

PIGNE nomen, quod pigritiam significet, profertur ex Non. 3, 170. Sed Mercerius PIGRET. v. v.

PIGNVS oris vel eris. n. [ e)ne/xuron, a)r)r(abw\n, u(poqh/kh ] Quod illi, cui debemus, interim tradimus, retinendum donec soluatur debitum. [...]



page 884, image: s0884

PIGNEROR āri. Dep. [ e)nexuri/zw, e)nexuria/zw, e)gxuria/zw, timhto/w ] Pignora capere. [...]

PIGNERATVS a, um. Partic. Liu. 24, 1 [...]

PIGNORATIO ōnis. f. Caius in l. Sed et D. de pign. et hypoth. al. Pigneratio.

PIGNORISCAPIO ōnis. f. Vt, Vsuscapio. etc. [...]

PIGNERĀTOR, ōris. m. [ e)nexuriasth\s2 ] Qui pignus accipit. [...]

PIGNERĀTRIX īcis. f. ICt in Dig.

PIGNERATICIVS, siue PIGNORATICIVS a, um. Adi. [ e)nexurismatiko\s2 ] Actio pignoraticia Vlp. in l. 1 D. de pig. actione. Et elliptico Si agat pigneraticia debitor l. 3 §. 2 D. de transact. [...]

PIGRESCO, PIGRO, āre. et PIGROR āri. Vid. PIGER.

PIL

PĪLA ae. f. [ o(/lmos2 ] a Pinso, pinsis; Vas concauum, quo antiqui siccata frumenta pinsebant ac contundebant. [...]



page 885, image: s0885

PILATIM Adu. [ sthlhdo\n ] Per pilas. Vitruu. 6, 11 Itemque quae pilatim aguntur aedificia -- Extremae pilae in his latiores spatio sunt faciundae etc. Alia significatione vid. sub PILVM.

PILA ae. f. [ sfai=ra ] Instrumentum lusorium est, rotundum ad similitudinem sphaerae. [...]

PILVLA ae. f. Dimin. [ sfai/rion ] Globulus, et sphaericum


page 886, image: s0886

quiddam ac rotundum. [...]

PILĀRIS e. Adi. Ad pilam pertinens. Lusio pilaris Stat. Silu. 4 praefat.

PILARIVS i. m. Pilarii praestigiatores dicuntur, Qui leui agitationi pilulas, seu paruas pilas videntur emittere, aut in vas iniicere, quum secus faciant. [...]

PILICREPVS i. m. Minister aliquis ludentium pila in balneis, numerandis credo pilis praefectus, vt hodie quoque fieri solet in simili genere. [...]

PILILVDIVS i. m. Gloss. Isidor. Pililudius qui pilotello ludit. Itaque PILOTELLVS vel PILOCELLVS Isidoro est parua pila. [...]

PILATES ae. m. [ pila/ths2 ] Genus Lapidis candidissimi. Cato apud Fest. h. v. Lapis candidior quam pilates.

PILATVS [1] vid. PILVM.

PILENTVM i. n. inquit Festus, Vehiculi genus, quo matronae serebantur. [...]

PILEVS, i. m. vel PILEVM i. n. [ pi/los2, pi/leon ] Tegmen capitis. [...]

PILEOLVS, i. m. vel PILEOLVM i. n. Dimin. [ pili/skos2 ] Hor. Epist. 1, 13, 15 [...]

PILEĀTVS a, um. Adi. [ pilwto\s2 ] Pileo tectus. Liu. 24, 16 extr. [...]

PILEARIVS, i. s. PILEO ōnis. m. Qui pileos conficit.

PILO [1] āre. ex Graeco pilo/w cogo, etiam ductum esse tum pileus indicat, tum, quae de PILATVS post ponemus sub PILVM. [...]



page 887, image: s0887

PILANS antis. Partic. Densans, vid. Seruii locus, quem damus in PILATVS sub PILVM. Sed Ammian. 31, 2 Inimica castra pilantes, i. praedantes.

PILATVS [2] a, um. Densatus. Vid. sub PILVM. Pro Spoliato Ammian. 14, 2 [...]

PILATRIX īcis. f. Titinn. apud Non. 2, 259 Extorrem hanc domo faciam pilatricem pallii, i. furem, spoliatricem.

PILVM i. n. u(sso\s2, *(rwmai+ko\n do/ru Gloss. Lat. Gr.] Armorum genus, hastile pedum quinque et semis, ferro triangulo vnciarum novem: ad cuius ictum praecipue exercebantur milites: quod arte et virtute directum, et scutatos pedites, et loricatos equites saepe transverberat. [...]

PILĀTVS a, um. Adi. Pilo armatus. [...]

PĪLATIM Adu. Conserto agmine. [...]

PILĀNVS i. m. Varr. de L. L. 4, 16 (p. 24, 1) Pilani, qui pilis pugnabant. Ouid. Fast. 3, 129 Et totidem princeps, totidem pilanus habebat Corpora: legitimo quisque merebat equo.

PILVMNVS i. m. [ *pi/loumenos2 ] Iouis filius. [...]

PILVS [1] i. m. Idem videtur, qui Pilanus s. Triarius, certe in iis locis, vbi primus pilus, i. centurio primus Triariorum legionis alicuius appellatur, vt Caes. B. Gall. 2, 25 [...]



page 888, image: s0888

PILVS [2] i. m. [ qri\c ] Nomen generale est, tenuium filamentorum, quibus natura vestiuit animalia. [...]

PILO [2] āre. [ trixw=mai ] Pilos emittere. [...]

PILATVS [3] a, um. pro depilatus, apud Martial. 10, 48, 2 vbi Scalig. legit Atque pilata redit etc. [...]

PILŌSVS a, um. Adi. [ nagmatw/dhs2 ] Pilis abundans. [...]

PIM

PIMPLA ae. f. [ *pi/mpla ] Thraciae mons est et locus, vt scribit Strabo 10. Vnde

PIMPLŹVS a, um. Adi. [ *pi/mpleios2 ] Martial. 12, 11 Cuius Pimpleo lyra clarior exit ab antro. Mons Catull. 102, 2.

PIMPLŹA ae. f. [ *pimplei/a ] Musa. Stat. Silu. 1, 4, 26 Licet enthea vatis Excludat Pimplea sitim. [...]

PIMPLŹIS idis. f. Patronym. [ *pimplhi\+s2 ] Vt, Pimpleides Musae. [...]