Regeln fuer die Texterfassung 03/2001
not necessary
Piscis, vid. PINNA.
Tablinum. [...]
et Potitius [
Patricia Romae fuit, sic dicta a Pino, Numae regis filio, vt auctor est Plutarchus in Numa: vel a dictis modo Pinariis, qui Herculi faciebant sacra anniuersaria. [...]
PINASTELLVM, PINASTER vid. PINVS.
Tabella. Vid. Vitruu. 10, 3. Hinc Pinacotheca.
Tabella, indiculus, pugillar. [...]
Pocillator, qui stat ad cyathos, poculorum ministrator. [...]
Thebanus, temporibus fuit Aeschyli Poëtae, et Persarum expeditionis in Graeciam. [...]
Oppidum Ciliciae, ignobile, vt ostendit Cic. Fam. 2, 10 [...]
Lapitharum sedes, mons Thessaliae, Apollini Musisque sacer. [...]
PINEA, PINETVM, et PINEVS vid. PINVS.
Formam alicuius rei lineis vnius vel diuersorum colorum repraesentare. [...]
ap. Phaedr. 4, 24, 5 legit Rittersh. sed nunc omnes approbant lectionem Rigalt. pyctae.
Actus vel Ars pingendi. [...]
Variis coloribus distinctus. [...]
vel PICTACEVS a, um. Adi. Inter verba liberius vsurpata a Laberio refert Gellius 16, 7 [...]
Animalium epitheton, cum non carnem modo multam habent, sed oleosum illud quoque, quod adipem vocamus. [...]
Aliquantum pinguis. Corpora pinguiuscula Solin. 18. (Salmas. 11.)
sec. Salmas. ad Solin. p. 89.
vel PINGVETVDO inis. f. [Idem. Varr. de R. R. 3, 9, 19 [...]
Pinguedo. Arnob. 7 p. 226 Non videtis, albas esse hostiarum carnes, ossa, dentes, pinguitias?
Idem. Apul. Met. 10 p. 245 (221 Pric.) Corpus obesa pinguitie compleueram.
Qui pinguia amat. Martial. 11, 101 Carnarius sum, pinguiarius non sum. Quod significat carnosam, hoc est corpulentam amicam opto, non nimis pinguem.
Pinguem fieri. [...]
Conf. Tertull. adu. Psychic. c. 6.
vid. PINVS.
Proprie ea Penna est, quae pluma, id est mollior, et exigua penna non est: nam pennae generale nomen est ad plumas et pinnas. [...]
Summa pars auris, ab tenui acumine dicta. [...]
a pinna murorum dictum s. moenium: nihil aliud enim est, quam ille pinnarum locus, aut ipsae adeo pinnae. [...]
Goes. Rigaltius interpretatur acutum, hebeti oppositum, sed al. Finalis. vid. sub RIGOR.
Quod pinnas habet. Cauda pinnata Cic. Tusc. 2, 24. [...]
Penicillus. Pallad. 4, 1, 3 Pinnicillo tenuis debet frequenter humor effundi.
Gladiator, qui pinnam galeae, quam Samnites habere ex Varrone vidimus, in PINNA n. 3 [...]
et PINNOTÊRES ae. m. Squilla parua. Vid. Plin. 9, 31. et Cic. supra in PINNA.
et pinsitum, ere. [et piso, ere. et Piso, âre, veteres promiscue vsurpabant: Diomed. 1 p. 370. [...]
Hard. Pisente) pilo praeferrato Plin. 18, 10 s. 23.
Adde 2, 9, 19 Pinsitum Panicum. Et 12, 27 Iris. Et 6, 31, 1 Lens. Et 6, 6, 5 item 6, 8, 2 Pinsitum allium.
Idem. Rudus pinsum Vitruu. 7, 1.
Idem. Varr. de R. R. 1, 63, 2 [...]
a Pinso, pinsis, quidam probant ex Plaut. in Asin. 1, 1, 18 Qui polentam pinsitant; quum ibi legatur Pransitant.
Quem nunc Pistorem dicimus. Varr. ap. Non. 2, 643 Nec pinsorem vllum nossent, nisi eum, qui in pistrino pinseret farinam.
Qui frumenta contundebat pilis. Varro R. R. 1, 63. [...]
apud Varr. de L. L. 4, 31. [...]
Quod ad pistorem pertinet. [...]
Idem. Plin. 18, 11 [...]
Ficta vox cum allusione ad Pistorii vrbis ciues. Plaut. Capt. 1, 2, 57 vbi genera Pistoriensium militum facit Paniceos et Placentinos.
Pinsendi artificium et ratio. Plin. 18, 10 Pistura non omnium facilis. Ibid. 8 Et ipsa autem quae euelluntur, variam pisturarum rationem habent.
et PISTRÎNA ae. f. [Locus, in quo panis pinsitur et fit. Varr. de L. L. 4, 31 [...]
a PISTRINA Ter. Adelph. 4, 2, 45 [...]
Quod ad pistrinum pertinet. [...]
Pistrini custos, vel exercitor. [...]
Ex pistrino. Columel. 7, 9, 3 [...]
et ûs. f. [Arbor resinosa. Plin. 16, 10 [...]
etiam dicitur. [Add. 10, 239.
Quod ex pinu est. Plin. 15, 10 [...]
Pinus siluestris, mirae altitudinis. Plin. 16, 10. Idem 15, 10 Quartum Pityida vocant e pinastris.
Herba, quae et Peucedanum. Apul. de Herb. c. 94.
Locus pinis consitus. Murmura pinetis fiunt Ouid. Met. 15, 604. Plin. 27, 8 Chrysolachanum in pineto lactucae simile nascitur.
Idem. Caput Fauni pinigerum Ouid. Fast. 3, 84.
Colere, pie tractare. [...]
de cibo e manu prolapso malum omen faciente, Inter exsecratissima, si Pontifici accidat Ditis causa epulanti. In mensa vtique id reponi, adolerique ad larem, piatio est.
seu PIAMENTVM i. n. [inquit Festus. [...]
Sacrificium, cultus, et quidquid agitur seu praebetur pro satisfactione peccati. [...]
et 140 Porco piaculo facito, i. Piaculari.
Expio. Cato de R. R. c. 141 Te hisce suauitaurilibus piaculo, etc. Vid. Barth. in Stat. Theb. 9 p. 1031.
Quod ad satisfactionem peccati pertinet vel datur. [...]
extr. al. peculiariter.
Quod potest expiari s. procurari. Ouid. Fast. 3, 289 Cui dea, ne nimium terrere, piabile fulmen Est, ait, et saeui flectitur ira Iouis.
Fructus orientalis, condimentis aptus et
calidus. [...]
Quod pipere et melle conditum est. [...]
intell. conditum. In piperatum coniicitur Cels. 4, 22. vid. Apic. 2, 2. et Plin. 14, 16.
et PIPERINVS a, um. Cathol.
Herba, de qua Plin. 20, 17 Panax, inquit, piperis saporem reddit, magis etiam siliquastrum, ob id piperitidis nomine accepto.
dicitur Passer. Catullus de passere Lesbiae 3, 10 Sed circumsiliens modo huc, modo illuc, Ad solam dominam vsque pipilabat. Alii legunt Pipiabat.
Pullus columborum, apud Lamprid. in Alexand. vita c. 41.
Proprie dicumtur Pulli gallinacei, et huiusmodi. Columel. 8, 5 Die vndeuicesimo animaduertat, an pulli rostellis oua percuderint, et auscultetur, si pipiant.
Plorare, vagitum edere. Tertull. adu. Valent. c. 15 Caelestes imbres pipiauit Achumoth, i. Effudit plorando.
Dicuntur gallinae, quum vocem emittunt. [...]
Pro Conuicio, a pipatu gallinarum, dixit Plaut. Aulul. 3, 2, 32 [...]
et PIRAEVS, i. vel PIRAEEVS ei. m. [Athenarum portus. [...]
Nomen latronis secundum quosdam, qui primus mare infestauit, a quo omnes spoliatores et praedones, piratae dicti sint. [...]
Vita et veluti ars Piratae. [...]
Quod ad piratam pertinet. [...]
Fons sub vertice Acrocorinthi, Musis dicatus. [...]
Patron. Sen. Med. 745 Tantalus securus vndas hauriat Pirenidas.
Ixionis filius, non ex Nube, vt Centauri, sed ex coniuge, fuit rex Lapitharum: qui quum ad rapiendam Proserpinam ad inferos cum Theseo descendisset, a Cerbero deuoratus Poëtis fingitur, vt scribit Seneca in Hercule furente. [...]
Vnde esset Cepa pirrata Petron. 58 quid sit, nemo temere dixerit. Conuicium seruile esse apparet. Optime forte, qui Cirrata legunt, id est hariolantur.
huc pertinet: sed vid. PYRVM.
Legumen, quod frequentius Pisum dicitur. Pallad. Octob. 14, 9 Ex pisa Afra lomentum.
Vrbs Elidis, ad Alpheum fl. cuius vastatae ruderibus Olympia creuisse videtur, quae illius velut in locum deinde successit, vt Pisaeus et Olympius idem fere significent. [...]
in quibus ludi Olympii celebrati.
Ciuitas Tusciae e Pisa Elidis, ut modo diximus orta, a qua Pisani dicuntur. [...]
Pl. Incolae. Liu. 40, 43. Plin. 2, 103.
Fluuius Piceni, a quo Pisaurum ciuitas ei superposita, nominata est. [...]
Qui Pisaurum habitat, aut inde natus est. Cic. de Clar. Orat. 170 T. Accium Pisaurensem.
Animal in aquis degens: proprie autem quod squamis tegitur, vt ex Plinio apparet 9, 12 [...]
Add. Cels. 3, 22.
Vid. Varr. de L. L. 7, 33 Si ab auibus capiendis auceps dicatur, debuit, aiunt, ex piscibus capiendis pisciceps, vt aucupem, sic piscicupem dici, etc.
Insidiari piscibus, eosque capere. [...]
Piscandi actus aut professio. [...]
Idem. Vlpian. leg. 13 [...]
Idem. Tertul. aduers. Marc. 4, 9 De tot generibus operum ad piscaturam respexit.
Qui piscatur. [...]
Quod ad piscatorem pertinet. [...]
videtur ergo intelligi Forum.
Idem quod Piscatorius: Copia piscaria, Abundantia piscium Plaut. Cas. 2, 8, 63.
Qui pisces vendit. Varr. ap. Perott. Cornuc. p. 158 Inter piscarios nemo vendebat.
Locus, in quo pisces venduntur. [...]
Piscibus abundans. Amnis piscosus Ouid. Fast. 3, 581. Illic piscoso modo vix educta profundo Mart. 10, 37. Tagus piscosus Id. 10, 78. Vada piscosa Ouid. de Arte Am. 2, 82.
Lacus vel stagnum, in quo viui pisces conseruantur. [...]
et PISCINELLA ae. f. Dimin. apud Varr. de L. L. 8, 45.
Quod est piscinae, siue quod ad piscinam pertinet. Vnde apud Palladium R. R. 1, 40 Piscinales cellae leguntur.
Qui loca piscibus referta habet, vel qui piscinis delectatur, et earum est studiosus. [...]
Idem ac Piscinalis. Res piscinensis, Lucilius apud Festum in Piscina.
Regio est in Asia Minori: de qua apud Cic. de Diuin. 1, 94 Eademque et Pisidiae causa fuit, et huic nostrae Vmbriae: de auguriis loquitur.
Antea Solymi vocati, a Solymo, Iouis et Chalenae filio: populus est barbarus, iuxta Aspendam et Ciliciam habitans: vt ait Stephanus. [...]
Puer. Antiquum. Labeo apud Vet. Scholiast. Pers. ad Sat. 1, 4 Crudum manduces Priamum, Priamique pisinnos. conf. Martial. 11, 73. Turneb. Aduers. 8, 4 et Cael. Rhodig. 4, 6.
Atheniensis tyrannus, clarus genere, eloquentia vero tanta, vt ea deliniti Athenienses, libertate, qua nihil carius habebant, se sponte exuerent, illiusque facundiae sanctitatem Solonis, qui numen fuerat ciuitatis, posthaberent. [...]
Sturnorum Vox. Auctor Philomelae 17 Sturnus tunc pisitat ore.
Mortarium. Marc. Empir. c. 8 p. 268, F. Steph. Radices betae maxime nigrae ex aqua tepida leuabis et expressas sabano siccabis, deinde tundes in pisone marmoreo.
Idem quod pinso, tundendo minuere, decorticare, subigere. [...]
Idem. Pisat [Sic Non. 2, 723.
ad finem, Varro quae sale aut aceto pisa est arefactaque, vermiculis non infestari auctor est.
Cognomen Calpurniae gentis, quod optime Pisa sererent: sicut a lente Lentuli. [...]
Vt, Vitium Pisonianum, i. Mira libido loquendi, quo vitio laborauit L. Piso. Hieron. Epist. 83 Deinde Pisoniano vitio, cum loqui nesciret, tacere non potuit.
Latine dicitur Pix. Hinc,
Vinum picatum ex liquida pice et musto Diosc. 5, 35.
Pix mista bitumini. [...]
Oleum quod ex pice fit. Plin. 24, 5. add. Id. 15, 7. Hard. it. 24, 6. Vid. Flos picis, in PIX.
Melliginis genus ex cera et pice, siue gummi, siue resina mistum. Plin. 11, 7 Prima fundamenta operis comosin vocant periti, secunda pissoceron, tertia propolin, de apibus.
it. PISTACIA, vel PISTACEA ae. f. [Nucis genus. [...]
Herba ex vluarum genere. Plin. 21, 17 Item Pistanam dicit a Graecis vocari, quam inter vluas sagittam appellamus.
Sincerus. Vulg. Interpr. Iohan. 12, 3 Nardus pistica.
et PISTILLVS i. m. [Instrumentum, quo res in mortario pisuntur, i. tunduntur. [...]
Latine dicitur fides et persuasio.
Vid. PINSO, ere.
Italiae ciuitas, quam Ptolem. 3, 1 ponit inter mediterraneas Tusciae. Est enim inter Florentiam et Lucam, a qua PISTORIENSES dicti Plin. 3, 4.
PISTRILLA, PISTRINVM Vid. PINSO, ere.
et PRISTIS is. f. [Vnum idemque nomen videtur, leui literarum vel permutatione vel transpositione differens. [...]
passiue, qui Pristi vehitur Sidon. Epist. 4, 8.
pen. prod. Colum. 11, 2 et 65 Cetus ille caelestis. vid. PISTRIS n. 2.
Genus leguminis notum: cuius caules sparguntur in terram, nisi habeant adminicula. [...]
Vrbs Aeolidis in Asia, quae portus duos habuit, Ab hac PITANAEI, et PITANITAE nominantur. [...]
Qui tibia instar dolioli facta cantat. Senec. Epist. 76 post pr. Quis sit pithaules bonus iudicatur. Et Vopisc. in Carin. c. 19 Choraulas centum: etiam pithaulas centum.
Simia Latine dicitur. Hinc
i. Simiolam deformem mulierem vocat Plautus in Milit. 4, 1, 42 [...]
Insula in mari Tusco, sinuque Campano sita, in cuius quodam colle oppidum fuit PITHECVSAE, numero multitudinis. [...]
Homo ditissimus idemque auarus, Xerxis regis temporibus. vid. Plin. 33, 10.
vid. PITTHEIVS.
et PITHITES ae. m. Cometae genus, dolii figuram gerens. Apul. de Mundo p. 64.
Dea, flexanima illa dicendi praeses, quam Ennius Suadam, Quinctilianus Persuadendi deam, Horatius Suadelam dixere. [...]
Rhodius, Poëta triuialis et abiectus, qui, quum in confinio vtriusque linguae natus esset, confuso
sermone epigrammata quaedam futilia conscripsit, in quibus perquam ridicule Graeca Latinis miscuit, cuius meminit Hor. Serm. 1, 10, 22 [...]
vid. sub PYTHON.
Paullatim degustare, et quod in os sumseris, iterum exspuere. [...]
vel PICTACIVM i. n. Videtur tabella pice (quae Graecis vocatur) illita, vel affixa. [...]
vel PICTACIOLVM i. n. Aldhelm. de Virg. c. 26.
Mitylenaeus, vnus e septem sapientibus tempore Croesi regis. [...]
Auus Thesei maternus, qui Troezene regnauit, et primus rhetoricam docuisse et scripsisse dicitur. Vid. Plutarch. in Theseo; et Pausan. in Corinth.
de Theseo.
Troezene, vbi Pittheus regnauit.
Non tam aqueus, in corpore humor, qui dicitur, quam lentus et acris, [
Qui Graece dicitur Phlegmaticus. [...]
Herba, quae et Astaphis agria dicitur, hoc est vua agrestis: dicta Pituitaria, quod pituitam oris siccet, sed tamen fauces laedit. [...]
Nomen forte corruptum, certe nondum satis explicatum. [...]
genus nucis pineae) pityida vocant, e pinastris, singularis remedii aduersus tussim. Add. Diosc. 1, 87.
apud Marc. Empir. Adde Theod. Priscian. 2.
vid. PITYSMA, atis. n. Cui nomini Pitylisma substituere volebat Polit. Misc. c. 38.
Vermes siue erucae e pinu arbore nascentes. Plin. 23, 2 Pinorum erucas, quas pityocampas vocant. Add. Id. 28, 9 et 29, 4.
Est modici vini effusio vel gustantium, et fastidiose reiicientium, quod in ore habebant, vel etiam poculi reliquias cum sono in pauimentum elidentium, qui proprie Cottabus vocatur, vbi vid. [...]
teste Plin. 3, 5. [...]
vid. PIETAS.
Nihil aliud est, quam Fluxus liquefactae in ardenti taeda sua resinae. [...]
Adde Veget. Mulom. passim Vet. Gl. 2, 46. 1, 11, 7 etc.
Quod est ex pice, siue nigrum, et viscosum, ac tenax vt pix. [...]
Aliud Adi. [Pice illitum significat. Martial. 8, 59 in furem, Non fuit Autolyci tam piceata manus: quae capit et aufert quidquid attingit, vt pix.
et PICARIAE arum. f. Picis officinae s. vstrinae, quales Populus Rom. in reditu habuit, l. 17 [...]
Pice inducere, vel illinere. [...]
Videtur restituenda vox Caelio Tard. 2, 7 s. 108 Tum resinae cadialis, hoc est dicaminis (marg. liquaminis) illinimentum vel dropacis. Leg. arbitror Picaminis, vt et resinae cauealis.
add. ib. c. 1.
vid. PYXACANTHVM.
PLACABILIS, PLACATVS vid. PLACO.
Libum farinaceum, quod fit ex farina siliginea, caseo et melle. [...]
Qui placentas conficit. Vet. Gloss. [
Gentile. [
Pulchrum videri, aut rectum et bonum, Gratum esse. [...]
i. coërcetur, ne progrediatur vltra id, quod placet.
Aliud Particip. [Quod placuit. Ter. in Prol. Hec. 21 [...]
Decretum: quod quae decreta sunt, ea sic Senatui vel maioribus placuisse videntur. [...]
Quod placere debet, et acceptum esse. Plaut. Trinum. 5, 2, 35 Si illa tibi placet, placenda dos quoque est, quam dat tibi.
Add. ib. 39, 22.
ex emend. Barthii ad Guil. Brit. p. 495. vulgo, lacesceret, s. lacesseret.
Mitis, sedatus: quod illa, quae quieta sunt, omnibus placent. [...]
Idem. Cinis vbi placidula supera vigeat Auson. Parental. 27, 3.
Quiete, sine tumultu. [...]
Placidum reddere. Ambros. de Virgin. 3 Vbi cursus suos ab equorum perturbatione placidauerit.
Mitem ac placidum facere, sedare, tranquilliorem facere. [...]
Inturbate. Cic. Fam. 6, 1 Omnia humana placate et humane feramus. Compar. Idem Fam. 6, 13 Sed hoc ipsum intelligimus eum quotidie remissius, et placatius ferre.
Vnde
Quod facile placatur. [...]
Iudices conciliandos esse ac propitiandos laudabiliter ac placabiliter, et leniter existimationi salutique eius, qui apud eos accusatus est.
Quo quis placatur. [...]
Idem. Deorum placamenta Plin. 8, 47. Tac. Ann. 15, 44, 3. Irae hostilis placamenta Idem Hist. 1, 63, 4.
vt scribit Plin. 5 c. vlt.
seu PLACIDIANVS i. m. Gladiator praestantissimus, vt ex Lucilii versibus apparet, quos profert Nonius Marcellus 4, 62 [...]
Cadmiae species, quae velut fuligo quaedam, aut fauilla in fornacibus aerariis parietibus adhaeret: nam propter sui grauitatem, ad testudinem euolare non potest. [...]
vid. PLAGVSIAE.
Percussio, vulnus. [...]
Sic dicuntur Retia rariora, ad capiendas feras. [...]
Chartae folium. [...]
Percutere. August. de Ciu. Dei 21, 11 Lacessiuit dominum vel plagauit. Vid. Vet. Schol. in Iuuen. Sat. 6, 652 et 13, 113 Mars quum plagatus esset a Diomette.
Plagis plenus. [...]
Idem qui Plagosus. Hieron. Epist. 6 Magistrum pueri tui plagiatorem eius esse, non dubium est, vid. infra PLAGIVM.
Ad ferendas plagas quasi natus. Plaut. in Pseudol. 1, 2, 20 Plagigera genera hominum.
Idem. Plaut. Mostell. 4, 1, 19 Peculii sui prodigi plagigeruli.
Cognomen, quo exempli causa forte a se ficto vtitur. Auctor ad Herenn. 4, 42 c. 31, vid. Turneb. Aduers. 20, 25.
Qui plagas pretio intercedente patitur Plaut. Most. 2, 1, 9. et Capt. 3, 1, 12 vbi etiam Laconas vocat.
Crimen, quo quis sciens liberum hominem, aut alienum mancipium, dolo malo vendit, emit, donat, celat. [...]
Qui liberum emit, vel vendit. [...]
Idem. Tertull. adu. Marc. 1, 23 [...]
Genus piscis. Plaut. Rud. 2, 1, 9 Ostreas, balanos captamus, conchas, marinam vrticam, musculos, plagusias, striatas, etc. Malunt viri docti Placusias, vid. CONCHA.
Vomeris Gallici genus sic appellatur. [...]
vid. PLANVS.
Tabula plana, a planitie ita appellata. [...]
vid. PLANGO.
voce Plancae. [...]
ex nomine proprio, (quod saepe fit) attributum confictum. Plancianum S. C. de liberis agnoscendis l. j. §. Eleganter de lib. agnoscend. in P.
vid. PLANVS.
id est ab errore, [id est erraticus et vagus. [...]
Astrologus. August. Confess. 4, 3 Illos planetarios, quos mathematicos vocant, consulere non desistebam.
Tundere, vel percutere, est enim ab eadem origine, vnde Plaga etc. [...]
i. Plorantia. Fluctus saxa plangentes, i. Verberantes Lucret. 2, 1154.
Percussio. [...]
Percussio. [...]
a [
PLANIPES, PLANITIES, PLANITVDO vid. PLANVS.
Tota pars inferior pedum, digitique et vngues. [...]
vt ait Seruius. Virg. Georg. 2, 27 [...]
Ad plantationem pertinens. [...]
Quod est plantae pedis, siue quod pertinet ad plantam pedis. [...]
Plantas gerens: vt, Plantigerae arbores, Quae ex se pullulando plantas emittunt. Plin. 13, 8 Siliqua plantigera est in imis partibus.
In terra deponere plantam s. serere, vt crescat. Plin. 17, 10 Hoc modo plantantur Punicae conf. Pallad. in Planta.
add. Prosper de Ingratis c. 20.
Impostor, deceptor. [...]
Cuius figura aequalis, nusquam neque eleuata, neque depressa est. [...]
Clare, aperte. [...]
Idem quod Planus. Mart. Capell. 6 Planaris figura.
Ad planum pertinens. Viri ad planarios conflictus apti Ammian. 19, 5. Interpellatio l. 4 C. de dilat. quae de plano fit, non pro tribunali.
Dolabrae genus. Sed in Onomast. Vet. redditur [
Planum fieri. Hilarius in Genes. v. 97 Planescunt campi. Totum coget planescere mundum Paullin. Nol. 6, 314. de Io. Baptista.
Qui plane et aperte dicit quod sentit, et libere. Plaut. Truc. 4, 4, 11 Planiloqua est: paucis vt rem ipsam attigit!
Actoris genus, qui sine cothurnis, vt tragici, et sine soccis, vt Comici actores, in scenam prodiret. [...]
Humilis, vt, Comoedia planipedia Diomed. vid. supra in PLANIPES.
Loci aequalitas, siue complanatio. [...]
Idem. Vitruu. 7, 3 [...]
Orationis virtus, perspicuitas. Tacit. de Orat. 23 Is compositionis decor, sententiarum planitas.
Idem quod Planities, Laudatur Columel. 4, 30, 4 [...]
pro Penitus posuit. Tertull. de Pallio c. 4 Planitus adeantur.
siue PALASEA ae. f. Nomen sacrificorum, quod explicat Arnob. 7 p. 230 Bouis cauda est plasea, siligine et sanguine delibuta.
et PLASMATVM i. n. [Figmentum, proprie figlinum opus, deinde fictum a Poëta, vt Auson. Epist. 10 pr. [...]
Fingere, creare. [...]
Formare. Apic. 2, 1 Exinde isicia plassantur, bis, semel formantur. Sunt ergo eiusdem intellectus. Est Gr. [
Creator. Tertull. adu. Iudaeos c. 2 pr. Deus vniuersitatis conditor, mundi totius gubernator, hominis plasmator.
Fictor, qui figlinam artem exercet, qui et Figulus dicitur. [...]
Idem. Firmic. 8, 16 Inauratores, plasticatores.
Idem quod plastes. Firmicus 7, 25 Si enim Venus sic fuerit inuenta, faciet pictores, plasticos, aurifices. Nempe
i. Ars ipsa fingendi Vitruu. 1, 1. Manus plastica, i. Vim habens fingendi Tertull. ad Nationes 1, 12.
Fictoria vel figlina ars, qua finguntur imagines ex argilla. [...]
vel PLATAEEAE arum. f. [vel [Celebris Boeotiae vrbs, praelio, quo Mardonius Persarum dux a Pausania et Aristide victus est. [...]
Auis, quae et Platea dicitur. Vid. paullo post in PLATEA.
Promontorium est Peloponnesi, non procul a Leprio: cuius meminit Plin. 4, 5.
Arbor late spargens ramos: a [latum. [...]
Locus platanis consitus. Gloss. [
Quod ex platano est. Columel. 12, 16 Alii foliis vitigineis, nonnulli plataninis semiuietas vuas contegunt.
Idem quod Platanetum. Plin. Epist. 1, 3 Quid Add. Vitr. 5, 11. Martial. 9, 48. Petron. c. 126 et 131.
Via latior, fereque militaris, Praetoria, Consularisque dicitur. [...]
Auis. Plin. 10, 40 [...]
vrbs. vid. PLATAEAE.
Pisces sunt lati. Auson. Epist. 4, 60 Corroco, letalis trygon, mollesque platessae. Sic Scalig.
Philosophus, ab humerorum latitudine dictus. [...]
Quod est Platonis. [...]
Columnae. [...]
Animalia sunt latis armata cornibus. Plin. 11, 37 Aliorum cornua natura finxit in palmas, digitosque emisit ex iis, vnde platycerotas vocant.
Morbus equorum ita dictus. Vid. Th. Priscian. 9, 29. et Veget. 2, 16.
Genus tithymali, a latitudine foliorum dictum. Plin. 26, 8. Apul. de Herb. c. 7 et 108.
fin. Neruus qui platys dicitur.
Verbum ex ipso sono fictum significat quacunque percussione et subita collisione strepitum edere: speciatim autem manus subito et cum sono committere, quod vel laetitiae, quoties alicui pro re bene gesta congratulamur, laetitiamque ostendimus, vel derisionis causa fieri solet. [...]
Aliud Partic. [
Plaudendi actus tum naturalis ille, tum laudandi causa datus. [...]
Iucundum, populare, quod plausu populi excipi potest. [...]
apud Diomed. p. 401. Compar. Sidon. Epist. 8, 10 Amplum plausibilius manifestat ingenium.
Idem. Laudantur Vlnae plausiles Sidon. Epist. 9, 14. Sed Sauaro, Quem plausibilibus Roma foueret vlnis.
Et in Arte Poët. 154. Plausor in scena Petron. c. 5. Sequentibus currum ouantium ritu plausoribus Suet. Ner. c. 25.
vnde, Plaudi canes appellantur, quorum aures languidae sunt, ac flaccidae, et latius videntur patere Festus.
Verbum ficticium a voce palumbis. Auctor Philomelae v. 21 Plausitat arborea clamans de fronde palumbes.
antique PLOSTRVM i. n. [
s. PLOSTRARIVS i. m. Qui plaustrum regit. [...]
Aratrum cum rotis. Plin. 18, 18 Quod genus vocant plaustraratum. Ita legit Harduin. Vulgo Planaratum.
Lucens instar sideris, quod Plaustrum dicitur. Mart. Capell. 9 p. 309 Sub te plaustrilucis luminat ignibus. Sed Grotius legit Plaustriducis.
Latus. Compar. Tertull. de Pallio c. 3 [...]
M. Accius, Poëta Comicus, cuius viginti fabulae supersunt. [...]
Versus Plautini Hor. in Arte Poët. 270. Plautinissimus, superlativum, quo vsus est Gell. 3, 3. i. Plauti ingenium et dictionem ex asse referens.
vel PLEBES ei. f. [Idem quod Vulgus, hoc est numerosior, sed eadem vilior pars populi. [...]
et 16, 8. Pers. 4, 6 Ergo vbi commota feruet plebecula bile. Hor. Epist. 2, 1, 186.
s. PLEBEISCITVM i. n. [Plebis statutum. [...]
Quod est plebis. [...]
Qui plebem colit, et plebi seruit. [...]
ap. Non. 2, 619. vid. infra PLEVITAS.
a verbo Graeco deductum videtur, quod est Implico, necto, texo. [...]
i. Vario genere florum implexae. [...]
Nexilis. Plaut. Bacch. 1, 2, 37 Corolla plectilis. Adde Prudent. Apotheos. praef. 2, 23.
Plur. Plectae, crinium collectiones vno fasciculo comprehensae. Vid. Salmas. de Caes. et Coma p. 570.
secundum Priscianum l. 10 p. 903. [...]
Poena dignus. [...]
Instrumentum, quo citharoedi fides percutiunt, [a quo verbo [appellatur. [...]
Musices et Poëticae peritus Sidon. Epist. 9, 13 Qua Flaccus lyricen Pindaricum ad melos Frenis flexit equos plectripotentibus.
Ornatrix ancilla, a [
s. dissyllabice PLEIAS, vel quod fere praeferunt libri optimi PLÎAS, et Plur. PLEÏADES s. PLAÎADES [Sidus, alio nomine Vergiliae dictum. [...]
Nympha, Oceani filia, et vxor Atlantis, ex qua Pleiades suscepit Ouid. Fast. 5, 83. [...]
Promontorium, cui arx imposita prope Syracusas, vt ex Diodoro Siculo ac Thucydide constat, quod Virg. Vndosum appellauit, verbum de verbo exprimens. [...]
PLENILVNIVM, PLENITAS, PLENITVDO etc. Vid. PLENVS.
Quod est Vacuo itemque Raro, Exili, tenui etc. contrarium Plaut. Truc. 4, 2, 13 [...]
Plane, perfecte, cumulate Hor. Epist. 1, 11, 14 [...]
et PLENARIE barbara sunt: vid. Sarisber. 5, 3.
Idem quod Plene. Octau. Hor. 1, 26.
Idem. Vitruu. 8, 2 Propter plenitatem et grauitatem. Adde 5, 9.
Profertur ex Mart. Capell. 8 p. 290. [...]
vnde Plentur ap. Festum antiqui etiam sine Praepositionibus dicebant.
Vt, sanguine pleti Lucret. 2, 631. it. Pletis ex naribus Id. 6, 1201. sed alii aliter.
inquit Donatus) Adiectio superuacua ad plenam significationem: vt, Sic ore locuta est. Ter. Phorm. 2, 2, 26 [...]
a Plus deducitur, quod auctores vsurpant aliquando pro eo, quod est plures, et maxima ex parte. [...]
dixisse antiquos testis est Pacuuius, quum ait. [...]
Fere semper. [...]
legitur a nonnullis ap. Gell. 4, 19 pr. alii vero, Si plurimo cibo nimioque somno vterentur.
Plenitudo. vid. Tertull. de Praescript. c. 49.
Termini epitheton. [...]
vid. PLETVRA sub PLEO.
interpretatur Non. 2, 619. [...]
Dolor laterum: nam [appellatur tunica succingens costas, inter quam et ipsas costas dum sanies colligitur, et apostema generatur, Pleuritis appellatur morbus. [...]
Idem quod Pleuritis. Prudent. in Romano v. 484 Mucrone quanto dira pulsat pleurisis.
Qui laterum dolorem patitur. [...]
Lateralis. Termini pleurici Frontin. de Colon. p. 336.
vt ait Plin. 4, 2 [...]
vid. PLECTO.
et ui, âtum et itum, âre. [Flectendo componere, et sic rugas facere. [...]
Quod plicari facile potest. [...]
Ipse plicandi actus. Plin. 7, 51 Iam fimbriarum curam et stragulae vestis plicaturas. Loquitur de signis mortis.
tribuitur.
Noua quidem vox, sed paene necessaria. vid. PLIX.
Prolixor, longior. Innocent. de Cas. p. 224 [...]
temporibus Vespasiani vixit, Periit in montis Veseui incendio, dum eius causam indagare cupit. [...]
Forma apud Graecos diminuta [est, lapis nempe aut truncus, aut cauum quiddam, ad eam figuram formatum, vt in descriptione catapultae Vitruu. 10, 15 [...]
Quod vsitatissimum Graecis, Laterem significat. Vitruu. 3, 3 Crassitudo cum plintho sit columnae. conf. laudatus modo Hygin. Goes. p. 205 et 210.
redditur a Vitr. 9, 9 lacunar, nempe, lacus, excauata forma, figura lateris.
in descriptione balistae, quod nondum explicabam.
Impudicus a Poëtis dicitur. [...]
i. Agamemnon Ouid. Remed. Amor. 778. Rationem modo indicauimus.
Herba est ex maluarum genere, quam et Hibiscum et Molochen agrion, hoc est maluam siluestrem appellant. Plin. 25, 8. vid. ibi Harduin. et ad 20, 4.
Maluae species. Plin. 20, 21. vid. ibi Harduin.
Est itaque eadem, quae plica, quam ne Glossae quidem agnoscunt.
vt ex Iubae sententia refert Plin. 13, 25. [...]
In rhetoricis, frequens vocum repetitio: Vid. Quinctil. 9, 3, 41. Et aliter 9, 3, 49. Mart. Capella 5 p. 174. In musicis, diuersorum consonantia. Idem 9 p. 323. Cum diuersa sociamus.
Idem quod Plaudere. [...]
Idem ac Plausor. Sidon. Epist. 4, 35 Promiserat ecclesiastiea plosoribus suis praedae praedia fore. Add. 9, 3. Plosores cui fulgidam Quirites statuam locarunt Sidon. Carm. 9, 300.
Flere cum sono et eiulatione. [...]
Et Petron. c. 108 Spongia vda facies plorantis detersa est.
vid. ADONIS. Rogus ploratus Ouid. Fast. 4, 856.
Idem. Conuallis plorationis Augustin. de Sanct. Serm. 17, 2.
De puerulo facile plorante, Martial. 14, 59 (54) Si quis plorator collo tibi vernula pendet.
Cantillat de flebilibus personis et fabulis. Et Claud. in Eutrop. 1, 261 Verbisque sonat plorabile quiddam.
Qui plorat. Plaut. Aul. 2, 4, 38 Homo ad Praetorem plorabundus deuenit, etc. vt vulgo legitur, Gron. deplorabundus venit.
vid. PLAVSTRVM.
Quod pertinet ad plaustrum. Asinus plostrarius Cato de R. R. c. 11. vid. in PLAVSTRVM.
Paruum plaustrum, quo pueri ludunt. [...]
Arundinis nomen in insulis fluitantibus natae Plin. 16, 36 s. 66.
vt auctor est Gell. 2, 23.
Videtur ex cognomine Plotus s. Plautus in nomen gentis transisse, atque idem esse, quod alias per Diphthongum seribitur, PLAVTIA. v. v. Vtramque rationem numi comprobant. [...]
s. PLOXENVS i. m. [Vox, quam circa Padum inuenit, si Fabio credimus 1, 5, 8 [...]
Mollior et exigua penna. [...]
Quod est ex pluma. [...]
dicitur opus acu factum, quod Graeci a liciorum varietate multiplici, Polymitarium appellant. [...]
De anseribus.
Quod ex plumis factum est, vel variegatum arte textoria. [...]
s. PLVMACIVM i. n. Lectus plumis effultus. extr. ad Valentin. Ne sine veste, sine plumatio paterentur extrudi senem.
Plumas emittere. [...]
plumis vestitus. Cic. de Nat. Deor. 2, 114. c. 44 [...]
de Leda, plumalem de Ioue fecit auem. Scil. Cygnum.
Pennatum fieri. Plin. 10, 53 Pullus ab eodem tempore plumescit.
i. Lanuginosa. Pectora plumosa plangere pennis Ouid. ad Liu. 109.
Ante v. 26 dixerat, Pennipesue Perseus.
Metalli genus stanno proxime inferius Plin. 34, 16 [...]
Quod est ex plumbo. [...]
Pila plumbea. Spartian. Seu. c. 11 Mortuus ictu plumbeae.
Metalli genus, plumbi similem naturam referens. [...]
Quod ad plumbum pertinet. Plumbaria officina Plin. 34, 18.
Qui facit opera ex plumbo. Aurelius Arcad. in l. vlt. D. de iur. immunit. Plumbarii, ferrarii, lapidarii. add. Vitr. 8, 7. Frontin. de Aquaed. 1 p. 230.
Quod plurimum plumbi habet admistum. [...]
Ferruminare, vel plumbo conglutinare. Cato R. R. c. 21, 5 Modiolos qui indat et plumbet.
intell. Sagitta, plumbo praepilata, aut alias instructa. [...]
Ferruminatio, et quaecunque coniunctura plumbo facta. [...]
et ui, ere. [Verbum quod sine Nominatiuo poni solet, intelligitur autem Deus, nubes, caelum etc. cum humorem demittunt. [...]
Spargens in modum imbris. Lactant. in Carm. de passione Christi. Spinisque caput crudelibus haustum Vadique diua pluens viuum super ora cruorem.
Imber. Laberius apud Nonium 3, 181 Pedem ex taberna tulimus, tantus cum staret pluor.
Videtur natura sua esse Adiectiuum, de quo statim, Aqua pluuia, vt Calida, Frigida etc. [...]
Quae pluta est Plin. 10, 43. [...]
Vna de insulis Fortunatis. Plin. 6, 30 Ab ea tantundem ad occasum versus Pluuialiam Caprariamque: in Pluuialia non esse aquam, nisi ex imbribus.
Idem. [...]
Idem. Columel. 9, 1, 2. Infossi lacus signino construuntur, qui receptam pluuiatilem contineant. Scribon. 27. 28. 32. etc. add. Cels. 4, 15. et 7, 3.
Idem. Aqua pluuiatica Marcell. Emp. c. 8.
vt, Annus pluuiosus, In quo fuerunt frequentes pluuiae. Plin. 18, 25 Nubilo occasu pluuiosam hiemem denuntiat.
cum compositis et deriuatis, vid. MVLTVS.
pro flustris, i. fluctibus saepe dixisse Aldelmum, antiquitatis affectatorem, notat Salmasius ad Tertull. Pall. p. 140. [...]
et interdum quoque PLVTEVM, i. n. Generatim videtur significare erectum quiddam et latum, munimenti causa appositum, etin re militari primo dici coepisse, translatumque inde esse ad similia. [...]
Vnde Sigilla plutealia Cic. Att. 1, 10 [...]
Saturni silius ex Ope coniuge, et frater Iouis atque Neptuni: ab opibus nomen habet. [...]
Attributum ex Plutone deductum Hor. Carm. 1, 4, 17 [...]
Loca quaedam pestifera in Asia. [...]
a Graecis fingitur esse Diuitiarum deus, quem in aduentu claudum esse volunt, in recessu alatum: hoc nimirum innuentes, serius quidem opes contrabi, partas autem nisi frugaliter dispenses, velocissime dilabi. [...]
PLVVIA, PLVVIALIS vid. PLVO.
Spiritus, flatus.
vt, Organa pneumatica, i. Spiritualia, vel Spiritalia; hoc est, quae vi flatus vel spiritus aliquid hauriunt et attrabunt. [...]
Latine Pulmo dicitur, a [spiro. Vnde Pneumonia, quae et Peripneumonia, Inflammatio pulmonis de qua Cels. 4, 7.
Quasi tu suffocatorem dicas, instrumentum cavum, forma Pyramidulae, quo repente lucerna ex stinguitur. Vid. Vitruu. 10, 13.
Vas, in quo bibitur. [...]
Paruum Poculum Cato c. 156, 3 [...]
Alias dicitur A cyathis, qui pocula mensae ingerit. [...]
Quod poculo i. potui est. [...]
Pedum dolor: [pes: [captura. [...]
Qui podagra laborat Plin. 20, 8 Omnes hae et podagricis vtiles, et sanguinem reiicientibus. Conf. Id. 28, 9. Homo podagricus Vitruu. 8, 3.
Aliud Adi. [Idem. Plaut. Merc. 3, 4, 8 Sed tandem si podagrosis pedibus esset Eutycus, etc. Add. Lucil. ap. Non. 2, 743. Vopisc. in Saturn. c. 7.
Podagra laborans. [...]
teste Homero 2 Iliados, Filius fuit Aesculapii et frater Machaonis, qui ob solertiam medicinae artis vna cum fratre ex Creta ad Troianum bellum conuocatus fuit Ouid. de Arte Am. 2, 735 [...]
Add. Id. adu. Marc. c. 7.
Posterior pars corporis pudenda. [...]
Pedester, a [pedes. Martian. Capell. 9 p. 382 Temporum alia simplicia sunt, quae podica etiam perhibentur.
est Dimensio pedibus facta. [...]
Pedibus mensuratus. Frontin. de Colon. p. 132 edit. Goes. Alii termini spissiores sunt, id est, sine mensura vel numero podismati sunt.
est fabrica altitudine circiter media hominis, porticibus praesertim ac theatris imposita, post quam stare, quaque inniti possint, qui prospicere ac despicere in publicum velint. [...]
Pater Philoctetis, qui ab eo POEANTIVS, et Poeantides a Poëtis appellatur Ouid. Trist. 5, 2, 13 [...]
Porticus fuit Athenis, in qua Stoici philosophabantur. [...]
Insulaest in mari Carpatbio, notiore nomine Rhodus dicta. Plin. 5, 31.
vid. POETA.
Canis femina ex canum eorum numero, qui Actaeonem lacerauerunt, dicta a fidelitate quam gregi obseruat, vigilantioris pastoris officio defuncta. [...]
Malum quodcunque, qua quis ob delictum afficitur. [...]
Quae ad poenam pertinet Plin. 18, 11. [...]
pro punio. ex MSS. hanc vocem tribuit Gell. 20, 1 et 11, 18. [...]
Add. 6, 14, 8. hodie tamen hic leg. punitio: nisi quod Longolius antiquam scripturam reuocauit.
Pudendus, et parui aestimandus. [...]
apud Non. 2, 685 [...]
Poenitentis conditio vel actus. [...]
Idem quod Poenitentia. [...]
Qui confitentes peccata sua absoluit. Hieronymi esse dicitur.
est a Poenus: vnde Plautina fabula nomen sumsit, in qua Poenus Hanno Punice loquens introducitur. Scribitur et Poenolus.
Carthaginienses. [...]
vid. PVNICVS.
quod est facio, effingo: quasi tu factorem dicas, s. fictorem. [...]
Poëtae opus. De poëmatis et Poëseos differentia. Vid. POËSIS. [...]
Ratio scribendi carmen, atque ars adeo Poëtae, tum ipsum opus Poëtae s. poëma. [...]
Paruum poëma. Auson. Eidyll. 7 praef. Poëmatia, quae in alumnam meam luseram, etc.
Quod ad Poëtam pertinet. [...]
More poëtico. Cic. de Fin. 5, 9 c. 4 Vt poëtice loquar. Add. Plin. Ep. 2, 5.
et POËTICE es. f. [Ars faciendi versus. [...]
In poëtica se exercere, siue Poëtam agere. Ennius apud Priscian. 8 p. 829 Nunquam poëtor nisi podager.
et POËTRIS idis. f. [i. Mulier poëtices perita. [...]
Quo vsus est Ennius, qui Caballinum fontem Poëtificum nominauit.
gentis Romanae nomen, de quo vid. PETILIVS.
vel POGONIAS ae. m. Dici potest Barbatus, Genus cometae. [enim barba Graecis dicitur. [...]
iurantis et asseuerantis. [Per Pollucem, quod plenius dicebant Edepol. v. v. Cic. Tusc. 3, 44 [...]
Istriae ciuitas, quondam a Colchis condita. Pietas Iulia Plinio dicitur 3, 19 in descriptione Istriae.
Fimus pulli asinini, quem equa initio partionis ante fetum effundit, vt ait Aristoteles, qui Polion; Plinius vero 28, 13 s. 57 [...]
Atheniensis philosophus, prima adolescentia lasciuus, et voluptatibus deditus, quum aliquando mane ebrius patentem Xenocratis scholam intrasset, deque modestia et moribus sermo ab illo haberetur, ita demum ad eum flexit animum, vt reiecta incontinentia, se totum philosophiae addixerit: ex quo postea eius scholae successit. [...]
qua Polemoni regi paruit Eutrop. 7, 9.
s. POLEMONIVM i. n. [Herba. Plin. 25, 6 Polemoniam, alii Philetaeriam, a certamine regum inuentionis appellant. [...]
Audiamus de ea Plinium 18, 7 s. 14 [...]
Quod pertinet ad polentam, seu Quod est ex polenta. [...]
Gemma quaedam. [...]
inquit Festus. [...]
Colere, ornare; et quasi Vrbano et politico more (qui rustico contrarius est) componere, vt ait Sipontinus. [...]
et Nomen Adi. [
Idem. Apul. de Deo Socrat. p. 54 [...]
Qui arma polit. Firmicus 2 Mars et Mercurius in decimo ab horoscopo loco poliones faciunt. Meminit Callistratus 50 D. de Iure immunit. l. quibusdam.
vid. POLEA. [...]
Priami filius ex Hecuba vxore a Pyrrho, capta Troia interfectus. [...]
Respublica: quo nomine inscriptum est opus Platonis. Vid. Cic. de Diuin. 1, 60 c. 27. Conf. Idem Att. 4, 15. Gell. 18, 2.
Quod est ciuile. [...]
et POLITICE es. f. Scientia Rempublicam recte constituendi. Apul. de Philosophia p. 71 Ciuilitatem Plato politicen vocat.
Vxor Lucani Poëtae, cuius meminit Stat. Silu. 2, 7, 62 Tu castae titulum, decusque Pollae Iucunda dabis allocutione. Paulloque infra eam commendat ab eruditione.
vel POLLIS inis. m. [Puluis tenuissimus a poliendo, i. leuigando, comminuendo. [...]
Quod ad pollinem pertinet: vt, Cribrum pollinarium, Quod lino, non setis equorum fit ad pollinem purgandum. [...]
Idem. Gloss. Cyrill. Pollinare cribrum, [
Quod ex polline est. Eadem Gl. Pollinaceus, [
est in Vet. Onomast. quod esset pollinem tractare et diuidere. Hinc
Curator pistrini, qui farinam facit, et pollinem, quique pollinario cribro pollinem excutit. [...]
Opus Pollintoris. [...]
Posse, valere. [...]
Compar. Claudian. de quart. Cons. Hon. 253 Caesaque redit pollentius Hydra.
Potentia. Plaut. Rud. 3, 2, 4 Vindicate, ne impiorum potior sit pollentia. Adde Cas. 4, 4, 3. Stewech. in Arnob. p. 90.
auctore 3, 5 [...]
Primus in manu digitus: sic vocatus, quod caeteris potentior sit. [...]
Quod pollicis latitudinem siue crassitudinem habet. [...]
Promittere, vel vltro, vel ex pacto. [...]
Actiue Varro apud Non. 7, 25 Ne dares, ne polliceres.
Quod sumitur nunc actiue Ter. Andr. 3, 2, 46. [...]
Promissio. [...]
Offerentis solius promissum. [...]
Qui pollicetur. Tertull. adu. Iud. c. 1 Habemus Deum idoneum pollicitatorem et fidelem sponsorem. Veritatis pollicitatores August. de Morib. Manich. 2, 17.
vid. POLLEN.
vel POLLINGO, s. POLINGO linxi, linctum, ere. [...]
Vnctus. Voluptas medicamentis pollincta Senec. de Vita beata c. 7. Vid. et Apul. Florid. p. 362 Elm.
Idem. Plaut. suppos. Aulul. v. 4 Siue pollinctorius efferar.
Curator funerum, et vnctor cadauerum. [...]
Ipsa curatio. [...]
vid. POLLEN.
cognomen, v. v. Constat ex Seruio Asinium Pollionem Virgilii fuisse patronum: cuius ipse Virgilius meminit saepius Ecl. 3. [...]
Verbum ad sacra pertinens, quod idem significare videtur, vndecunque tandem derives, atque offerre, sacrum esse iubere. [...]
apud Plautum Curc. 1, 3, 37. [...]
i. profusum in epulis parandis.
Videtur Varro de L. L. 5, 7 p. 54, 33 [...]
Idem. Plaut. Stich. 5, 4, 6 Hodie polluctura praeter nos iactura dabitur nemini, i. hac coena pars dabitur nemini. Vid. Gronou.
a Macrobio pro Opipara et splendida vsurpatur. [...]
Laute et splendide. Plaut. Mostel. 1, 1, 23 Pascite parasitos opsonate pollucibiliter. Add. Symmach, Ep. 3, 24.
Lautitiam conuiuandi sic notasse videtur. Fulgent. Mythol. 1 Pollucis filium, siue a pollendo, siue a pollucibilitate, quam humanitatem dicimus.
s. POLVLVS a, um. Adi. Paruus, exiguus. [...]
Inquinare et maculare significat, quasi Perluere, i. totum madefacere, vnde maculae deinde oriantur. [...]
vid. POLLVCTVM, sub POLLVCEO.
s. POLVS histrio eximius: vid. Gell. 7, 5.
Iouis ex aitero Ledae ouo filius, Castoris frater: vid. CASTOR. [...]
vel POLLVBRVM i. n. inquit Festus. [...]
Quasi Caeli cardo, et Vertex. [...]
Vt, Stellae polares apud Astronomos.
Per polos. Mart. Capell. 1 p. 14 Obliqua decussata polose.
vid. POLLVS.
Herba, cuius Plin. meminit 21, 16 Carduus et folio et caule spinosas lanugines habet. Item acorna, leucacanthos, chalceos, cegnidos, polyacanthos.
In Graecis ciuitatibus dicebatur Commune hospitum sepulcrum, ita dictum a multitudine sepultorum; [enim significat populosum. [...]
Multorum agnorum, Qui possidet multos agnos. [...]
Rex Corinthiorum, qui, cum liberis careret, Oedipum, Laii patris iussu expositum, inuentumque a pastore, pro suo educauit. [...]
i. qui boum armentis abundat.
Herbae genus apud Apul. de Herb. c. 18.
quod multi vsus est, multiplicem vtilitatem affert. [...]
Diuturnus, longaeuus. [...]
vt ait Quinctilianus 12, 10, 7. [...]
Herbae nomen: de qua Plin. 26, 14. et Galen. de Simplic. medic. fac. 8, 62.
Sylosontis frater, Samiorum tyrannus, fortuna opibusque clarus: perpetuaque vsus felicitate, quae tandem infelicem exitum habuit, cum postremum a Persarum satrape Oronte dolo captus ac suspensus est. [...]
Pancratiastes, aemulatus Herculem, leonem inermis amplexus superauit: taurum ingentem apprehensis extremis pedibus retro tenebat: currum agitatum sese opponendo altera mana apprehensum ex cursu retrahebat, in equosque insiliebat deiecto auriga. [...]
Magnetis filius, rex Seriphi insulae. [...]
Priami silius, missus a patre initio belli cum magna vi auri, ad Polymnestorem Thraciae regem conservandus nutriendusque: vt si contingeret Troiam capi, ipse genus et vrbem instaurare posset. [...]
vel POLYGALA ae. f. [
Pictor antiquissimus, cuius meminit Quinctil. 12, 10. Plin. 7, 56. et 35, 6 et 9.
Figura est ex pluribus triangulis. Euclid. 6. Elementorum Theor. 14.
teste Plin. 27, 12. [...]
Multorum angulorum. Polygoniae turres Vitruu. 1, 5. Vid. Bald. Lex. Vitruu.
Herba. Scribon. 2. 83. 193.
Herba, quam nos Sanguinariam dicimus, et geniculatam a multis geniculis, et seminalem a multo semine. [...]
Nempe [linea est.
Mulierum frequentia. [...]
Multiscius dicitur. [...]
Centauria maior. Apul. de Herb. c. 34.
vid. POLYMNIA.
a [et [filum, quod nos licium dicimus: a liciorum multiplici varietate. [...]
Huiusce vestis Textor, cuius fit mentio Regum 2, 21. Add. Vulg. Exod. 35, 35. Conf. Isidor. 19, 22.
s. POLVMESTOR oris. m. [Rex Thracum tempore belli Troiani, ad quem Priamus, dubitans de statu Troiae et belli euentu, filium Polydorum cum magno auri pondere conservandum nutriendumque misit, vt, si contingeret Troiam capi, ipse genus et vrbem instaurare posset. [...]
siue POLYMNEIA ae. f. [
Lucernae epitheton, quae multos habet angulos, s. nasos, et in his funiculos, illustrandis conuiuiis accommodata. [...]
Oedipi Thebanorum regis filius, et Eteoclis frater, qui Oedipo mortuo, de hereditate et ditione dissidentes, contractis vtrinque copiis, ambo se mutuis vulneribus interfecerunt; id quod testatur Virgil. in Culic. [...]
Helxine siue Herba perdicalis. Apul. de Herb. c. 81.
Vorax, multum edens. Suet. Neron. c. 37 Creditur etiam polyphago cuidam Aegyptii generis, crudam carnem et quidquid daretur mandere assueto, etc.
Neptuni filius, Cyclops. [...]
Latine Bene numatus dicitur, siue diues, nam [multus, et [diues. [...]
Herba. Plin. 26, 8 [...]
Dicitur quod multiplicem habet casum: ex [quod est multiplex, et casus: Est nempe Polyptoton, Figura ex pluribus casibus. [...]
Libri, in quibus res annonaria et ciuilis annotatur in l. 13 [...]
vel odis. c. [Piscis est, ex mollium genere, a multis pedibus sic appellatus. [...]
Qui eo morbo laborat. Metaph. Martial. 12, 37 Nasutus nimium cupis videri: Nasutum volo, nolo polyposum, i. putidum et rancidum scurram.
Herba, quam Melampodion nigrum vocant. Plin. de ea eiusque viribus 25, 5. Add. Ib. c. 8. et 26, 12.
Vitium elocutionis. vbi S litera crebrius geminatur: Sosia in Solario soleas sarciebat suas Martian. Capella 5 p. 167.
Vid. Bald. Lex. Vitruu. p. 138.
Quasi multipliciter coniunctum. [...]
Sumtuosus, impendiosus. Ita inscribitur liber septimus Apicii.
Herba sic dicta, quod multitudinem capillorum faciat. [...]
Priami regis filia ex Hecuba coniuge, quae a Pyrrbo ad Achillis tumulum iugulata est in Troade. [...]
Vna Amazonum, et Apollinis vates, quae Lemniaci sceleris dux et hortatrix exstitit. [...]
vid. POMVM.
Legebatur a nonnullis apud Quinctil. 9, 4, 39 sed Burm. po'meridiem, i. post meridiem. Hinc
Quod post meridiem fit. [...]
POMETVM, POMIFER vid. POMVM.
Vid. PVMILIO.
vt inquit Varr. de L. L. 4, 32. [...]
Pomorum dea, de qua locus classicus Ouid. Met. 14, 623 [...]
Flamen Pomonae apud Varron. de L. L. 6, 3 p. 74, 1.
Omnis comitatus cum spectaculo et apparatu sollemni, ostentationeque et specie quadam triumphi, tam in adversis, quam in prosperis et laetis; a Graeco [prosequor. [...]
Compar. Tertull. de Spectac. c. 7 Circensium paullo pompatior suggestus.
Pompae aptus, dignus qui in pompa ducatur. Compar. Treb. Poll. in Zenob. extr. Ducta per triumphum ea specie, vt nihil pompabilius Populo Romano videretur.
Idem. Capitolin. in Gordian. c. 6 Erat canitie decora et pompali vultu.
Idem. Treb. Poll. in Gallien. c. 8 Gladiatores pompaliter ornati.
Pompa. Priscian. pr. libelli de Vers. Comic. p. 1320 [...]
Idem quod Pompalis. [...]
Idem. Pomposus incessus Sidon. Epist. 4, 9.
Idem. Pompose scribere Sidon. Ep. 9, 9.
Gens Plebeia Romae. [...]
Apud Ouid. ex Pont. 4, 5, 11 Domus Pompeia.
Aliud Adi. [
vt scribit Pompon. Mela 2, 4.
dicente Pomponio Mela 1, 13 [...]
qui adhuc Pompelonam inhabitant. Plin. 3, 3.
Locus Athenis erat, vbi pompae parabantur, vasaque asseruari solita ad pomparum sollemnia. Vid. Plin. 35, 11. Pollux 9, 5.
Quasi tu bullam aut Spumam adeo aeris dicas, fornicibus officinarum adhaerescentem: quid esset audiamus Plin. 34, 13 s. 33 [...]
Gens patricia Romae, cuius auctor fuit Pomponia vel Pompo, homo in primis nobilis et clarus, vrbe Sabinorum oriundus, auctore Plutarch. in Numa extr. [...]
Vt, Pompiliana curia Vopisc. Aureliano c. 41.
gens Romae, e qua v. g. Pomponia [Mater Scipionis, a Ioue in anguem mutato compressa. [...]
forte quod ea primus insuerit Pomponius: haec et Mammosa dicuntur, quod docet Plin. 15, 15.
vel PONTINVS a, um. Adi. Pomptina palus, in extrema Italia est, iuxta Circeos. [...]
Generale nomen est omnium fructuum, qui ex arboribus esui apti proueniunt, siue mollium, siue durorum. [...]
Arbor pomifera. [...]
Locus arboribus pomiferis consitus. [...]
Pomorum venditor. [...]
Idem quod Pomarium. Pallad. 1, 36 Longe ab hortis vineis, atque pometis. Tertull. de Pallio c. 2 Amoenum Alcinoi pometum.
Ferens poma. [...]
PONDERO, PONDEROSVS vid. PONDVS.
Vulgo putatur nomen indeclinabile vtriusque numert, et idem significare quod libra. [...]
Grauitas, ipsaque adeo res grauis, in quantum penditur, vnde nomen est. [...]
Quod multum habet ponderis. [...]
Librare. [...]
proprie Scribon. 106. Compar. Sidon. Epist. 8, 6 Sententia affectu ponderatiore prolata.
Idem. Gloss. Gr. Lat. [
Quod ponderari potest. Claud. Mamert. 2, 4 Corpora numerabilia, ponderabilia et mensurabilia.
esse dicitur.
Praepositio antiqua pro Post: Accusatiuo iungitur, contrarium habet Ante. [...]
Collocare et constituere. [...]
pro Positus. Corpore posto, i. Humato Lucret. 3, 885. In terram posta Idem 1, 1057. Add. Idem 6, 763 et 965. Lucret. 3, 870 Semina saepe in eodem, vt nunc sunt ordine posta.
i. Conditoris. Templorum positor Ouid. Fast. 2, 63.
i. Positio, siue situs. [...]
Quod primo positum est, nec aliunde deriuatum. [...]
Compositio, s. ratio compositionis. [...]
Varietatem verbi sequitur. v. g. Plin. 18, 5 [...]
Per quod super aquas transimus. [...]
Aliquid ponti simile, compactum ex roboreis axibus stratum in stabulis. [...]
Naues, quibus in traiiciendis amnibus loco pontium vtimur. [...]
Idem. Isidor. 19, 1 Pontonium, nauigium fluminale tardum et graue, quod non nisi remigio progredi potest.
Vectigal, quod in pontis transitu datur. Ammian. 5, 1.
Insulae sunt in mari Tusco, vt scribit Plin. 3, 6 Ab his vltra Tiberina ostia in Antiano, Astura, mox Palmaria, Sinonia, et aduersum Formias Pontiae.
vid. PONS.
Poëta quidam, qui de bello Thebano scripsit, vt docet Propert. 1, 7, 1. Ouid. Trist. 4, 10, 47 Ponticus heroo, Battus quoque clarus iambis, Dulcia conuictus membra fuere mei.
Sacer magistratus, i. sacris peragendis praefectus, vt apud Varr. de L. L. 4, 15 [...]
Pontificis dignitas, sicut Consulatus. [...]
Quod est pontificis. [...]
Pl. Libri pontificii. Cic. de Nat. Deor. 1, 85 Deinde nominum non magnus numerus ne in pontificiis quidem nostris, deorum autem innumerabilis.
Pro Iure et potestate faciendi. [...]
Quod ad pontificem pertinet. [...]
Idem. Plin. 3, 1 Obulcum, quod Pontificense appellatur, oppidi ergo epitheton.
Palus, vid. POMPTINA.
vid. TRIBVS.
vid. PONS.
Generatim Mare significat, vt mox deelarabitur: Proprie autem id mare Pontus appellatur, quod a Palude Maeotidis vsque in Tenedum protenditur: sed vbi primum se arctat, a Tenedo incipiens, post Helles casum, Hellespontus vocatur; vbi expandit, Propontis; vbi iterum premit, Thracius Bosphorus; vbi iterum effundit, Pontus Euxinus, qui Paludi committitur. [...]
dicebantur, Qui victimas habebant venales, et qui ligabant eas ad altare, feriebantque. [...]
Placenta lata, tenuis, rotunda, quam diis veteres offerebant: sed et pro quocunque Libo capitur. [...]
vid. POPVLVS, masc. gen.
Plebeia Romae fuit, ex qua M. Popilius M. F. C. N. Laenas Fl. Carmentalis COS. cum C. Manlio ann. CCCXCIV. Liu. 7, 12 pr. [...]
a Popa. [Locus, vbi publice opsonia, caroque cocta, ac delicate confecta venditatur, comediturque: deinde pro domestica etiam sed humili sordidaque luxuria, et beluatione ponitur. [...]
Qui in popinis versatur, et heluatur. [...]
Heluari et indulgere popinis. Iulius Capitol. 30 Tyrann. c. 29 Dum Galienus popinatur, et balneis ac lenonibus reputat vitam.
Qui popinae praeest. Firmic. 4, 6 Faciet pharmacopolas, aut popinarios. Et c. 15 Faciet hospites, popinarios, tabernarios. Vid. Lamprid. in Alex. c. 49. et Casaub. ad c. 33.
Nuncupata est a Gellio 10, 17, quae alio nomine dicitur Heluatio, quam Graeci Asotiam vocant. Al. Propinatio.
Idem qui Popino. Macrob. Saturn. 7, 14 pr. Apud popinatores proponi.
Quod ad popinam spectat. Columel. 8, 16 Iam enim celebres erant deliciae popinales, quum ab mari deferrentur viuaria. Luxuria popinalis Apul. Met. 8 pr.
Pars opposita genu. [...]
Secunda Neronis Claudii Caesaris vxor. Suet. in Neron. c. 35.
Quod ad Poppaeam spectat, vel quo Poppaea vti solebat. [...]
Dicitur Sibilus tenuis ore emissus, vel vocis blandimentum: quod fit equis indomitis, cum tractatione manuum. [...]
a [quod est illisis manibus inter se, et palma cum palma collata plausum edere. Plin. 28, 2 [...]
Demulcens, blande attrectans, sibilans. Plin. 35, 10 Quum pingeret poppyzonta retinentem equum.
vid. POPVLVS, fem. gen.
auctore Virg. Aen. 10, 172. et Mela 2, 4.
Eadem ciuitas, Plin. 3, 5. aliter Populonia dicta.
Singulari Numero, Vnius ciuitatis multitudinem significat. [...]
pro Populus dixit Plaut. Amph. 1, 1, 103 Thebano poplo, vid. ibi Taubm. et Camerar. conf. Casin. 3, 2, 6. et Mostell. 1, 1, 14.
pro publicus Plaut. Trin. 1, 1, 16.
vid. Heins. et Drakenb. ad h. l. Graeci vix aliter quam [
Paruus populus, vt plebecula. [...]
Quod est populi. [...]
Ciuis, et vnus ex populo. [...]
Plur. Loca erant, in quibus populus sedebat in theatro, siue sedilia, in quibus populus sedens spectare consueuerat: sicut Equestria dicuntur, loca, in quibus Equites sedentes spectabant. [...]
Populi coniunctio. [...]
Affabiliter, humaniter, et cum gratia populi. [...]
Per populos. [...]
Decretum populi. Nepos 7, 5, 4 Populiscito restituitur. Parere populiscito Id. 15, 7, 4. Sed divise melius Liu. 45, 25. Vid. SCITVM sub SCISCO.
Sed vt certius ita longe vsitatius est
et POPVLOR ari. [Proprie populo et multitudine hominum, exercituque adeo inducto vastare locum, vrbem, regionem: deinde in vniuersum perdere, destruere, vastare. [...]
Et Claud. in Eutrop. 1, 244 Squalent populatibus agri.
extr. [...]
Qui populatur. [...]
Populationi obnoxium. Ouid. Met. 9, 262 Interea quodcunque fuit populabile flamma, mulciber abstulerat.
et Fulgora, nomina Dearum. [...]
vid. Fulgent. Mythol. 1.
Arbor. Plin. 17, 11 [...]
Quod est populi arboris, aut ex ea factum. [...]
Aliud Adi. [Id. Plaut. Casin. 2, 6, 32 Nam ista aut populna sors, aut abiegna est tua?
Id. Columel. 6, 3 Probaturque maxime vlmea, post fraxinca, et ab hac populnea frons.
Locus populis consitus. Plin. 14, 6 Antea caecubo erat generositas celeberrima in palustribus populetis.
vid. PVPVS.
vid. POPPYSMA.
pro puer, v. v. mutat autem Declinationem et fit tertiae; vt Marcipores, Lucipores.
PORCA, PORCELLVS vid. PORCVS.
Vermiculus. Cael. Aurel. Tard. 1, 4 Porcelliones, id est onisci, animalia quae humectis locis nascuntur.
teste Festo: siue Prohibere, vt ait Nonius 2, 696 [...]
Plebeia Romae fuit, Tusculo oriunda, auctore Plutarcho in Catone Censorio, et Tacit. Annal. 11, 24. [...]
Notum animal. [...]
Femina eiusdem animalis. [...]
Porca, quae semel tantum peperit, vt Scrofa, vel scropha, quae saepius. [...]
vel PORCVLENA ae. f. Plaut. Milit. 4, 2, 68 [...]
pro PORCVLA
vel PORCA
posita videtur in Inscript. [...]
Idem. [Et Suet. Neron. c. 33 Porcello obiecit.
vid. Apic. 4, 3.
Quod est ex porco. Plaut. Capt. 4, 2, 69. Vox porcina Senec. de Ira 2, 12.
Qui carnes porcinas vendit. Plaut. Capt. 4, 3, 5 Quanta laniis lassitudo, quanta porcinariis? add. Cod. Theod. l. 14 t. 4.
Locus vbi sues pascuntur.
Idem quod Porcinus. Porcaria vulua Plin. 11, 37 s. 84.
Porcorum custos. Iul. Firmicus 3, 6, 7 Faciet etiam armentarios, bubulcos, pastores, equorum domitores, porcarios, et his similes.
Porculorum lactentium nutricatus, Antiquis dicebatur. [...]
Qui curat porcellos lactentes. [...]
vel PORCVLACA ae. f. Herba, al. Portulaca, vid. Plin. 20, 20 pr. c. not. Hard. Voss. Etymol. p. 402.
Vasis genus. Ammian. 28, 4 Lucanicus cum pordaca et salsula.
Insula est ante Ephesum, cum vrbe eiusdem nominis, quam nonnulli aeschrologiam fugientes Poroselenen appellarunt. Stephan. et Plin. 5, 31.
Portulaca Apulei. de Herb. c. 103.
a Iustiniano titulo de Consulib. [...]
vid. INTEROCELA.
Latine dicitur Purpura. Diosc. 2, 4 Porphyras Romani purpuras dicunt. Hinc
Auis, de qua Plin. 10, 46 s. 63 [...]
vt ait Plin. 36, 7. Propterea leucostictos appellatus, quod [album dicimus, [pungere.
Purpureus, sed vix de alia re, quam de marmore. [...]
Genus fici. Plin. 15, 18 a colore purpureo.
Purpureus. Et Porphyriacis figere labra genis Ouidii esse dicitur. Non agnoscit Burmannianus index.
vid. PORRVM.
Exta, quae in arae foco ponuntur, quod diis porriciantur, i. porrigantur, a Solino vocata volunt quidam c. 11 [...]
interpretatur Festus. [...]
Vt, Varro de L. L. 5, 3 p. 47, 18 [...]
Extendere, extensa manu dare conari. [...]
vel PORGENS dextram Cic. N. D. 2, 114, 44 in versu.
Extensus. [...]
conf. Apic. 5, 4. Gaius ICt. D. l. 8 t. 3 l. 8.
vid. supra.
Comparat. Ammian. 29, 32 Sago Punico porrectius panso.
it. [
Soror, siue comes Carmentae matris Euandri. [...]
vid. in PORRVS.
Idem fere quod Longe significat, et vel distantiam solam indicat, idque rarius, vt Plaut. Rud. 4, 3, 95 [...]
vel PORRVM i. n. [Genus oleris noti. [...]
Quod est porri. Plin. 21, 18 Folia ima porraceis exiliora. Porraceus color, Porri colorem referens Id. 37, 10.
Locus porris consitus, vel porrorum vno in loco consitorum multitudo. [...]
Rex Tusciae, qui vrbem Romam obsedit. [...]
Omnis exitus, quo potest importari vel exportari aliquid, vnde etiam a portando dicta est: quod videtur Isidoro Orig. 15, 2 [...]
Aliud Dimin. Gloss. Lat. Gr. Portella, [
Ianitor. Vulg. Interpr. 2 Reg. 7, 11.
hoc est e longinquo, certe ante tendere, praedicere, praemonstrare. [...]
Quod portendit et praemonstrat aliquid futurum. [...]
Quod portentum facit. [...]
Portenta ac monstra facientia. Ouid. Met. 14, 55. Heinsius legit PORTENTIFERA. Figuraae portentificae Lactant. 2, 13.
Fretum, maris inter duos continentes angustiae, Budaeus in l. Lucius De seruit. rustic. praed. in Pand. [...]
Transfretator, ad verbum, qui nauigio vehit, et qui exigit portorium; [enim, fretum est, vt modo vidimus. [...]
Columnarum series aperta, cui tectum impositum est, Egregium aduersus tempestates, ac feruorem Solis receptaculum, quo includi areae solent: quae propter repentinos imbres, et vmbrarum ac deambulationis gratia aedificatur. [...]
dixit, teste Budaeo, et Cic. Fam. 7, 23 In porticula Tusculani.
quasi Partio, significat Partem. Cic. Verr. 5, 54 c. 21. [...]
Idem quod Particularis. Tertull. de Virg. Veland. c. 4 Subiectum est portionale vniuersali. add. Id. de Refurr. Carn. c. 57. et adu. Hermog. c. 31.
vbi maxime exercentur nautae et instituuntur) modum dat classi. [...]
a portu, cui impositus, vel praeest, nomen habet. [...]
vt ait Nonius 1, 169. Lucilius 27 Facit idem quod illi, qui inscriptum ex portu exportant, ne portorium dent, i. non scriptum. [...]
est Baiulare corpore iumenti, aut suo, vel etiam interdum Animo ferre et pati, vt exemplis patebit. [...]
ib. Ezech. 12, 7.
Afferebatur ex Sil. Ital. 12, 441 [...]
Idem. Vitruu. 10, 1 Portationes eorum non essent, etc. Armorum atque telorum portationes Sallust. Catil. c. 42.
Quod portari potest. Sidon. Epist. 8, 11 Portandus quidem, sed portabilis. Compar. August. Epist. 34 ad Paullin. Onus tolerabilius et portabilius.
Idem. Sella portatoria Cael. Aurel. Tard. 1, 1, 15. vid. August. Serm. 7.
vid. PORTA.
Herba, acetariis adhiberi solita: est (inquit Plin. 20, 20 s. 81.) quam Peplin vocant, non multum satiua efficacior. [...]
Deus marinus, vide in dictione PALAEMON. [...]
Dici possunt Isthmia, quae inter quatuor Graeciae celeberrima certamina numerantur, in honorem Palaemonis, quem Latini Portunum vocant, instituta. [...]
Ablatiuo Portubus et Portibus; [dicitur Locus conclusus, quo importantur merces, et inde exportantur, vt ait Vlpian. in l. Portus D. de verb. et rer. significat. et vbi naues hiemant. [...]
Vt, Portuosus locus, Portuosum mare, Multos portus habens. [...]
Rex Indiae fuit, non tam ingentis corporis, quam animi magnitudine praeditus, quem Alexander deuicit. vid. Curtium 8 circa finem. [...]
Lapis arenarius, facile friabilis. vid. Plin. 34, 17. 36, 6. et 17 pr.
inquit Varro de L. L. 4 pr.
vel PVSCA ae. f. [Vinum in torculari aquatum, vt quidam putant, quod apud Plinium,
et alios Lora dicitur. Scribon. 46. 104. etc. Plaut. Truc. 2, 7, 48 Tum tantuli doni causa, holerum atque escarum, et poscarum, etc. Quidam potionis genus esse dicunt, quam Graeci oxycraton vocant, quae ex aquae acetique mistura fit. [...]
Rem debitam et honestam petere. [...]
et Met. 7, 376. Adde Met. 4, 334 et Hor. Epist. 2, 2, 62.
quibus numos ab amatoribus poscunt.
vel POSIA ae. f. Oleae vel oliuae genus. Cato R. R. c. 6. Varro 1, 24. Colum. 12, 47. Scribitur et Pausia.
Neptuni nomen apud Graecos, vnde variae appellationes.
In Baiano finu sunt Aquae calidissimae, nomine accepto a Claudii Caesaris liberto, vt ait Plin. 31, 2.
Oppidum in finibus Macedoniae, non procul a Strymone amne, cuius meminit Plin. 4, 10. [...]
Philosophus Stoicus Apamiensis ex Syria (vt Strab. 14 auctor est) sed Rhodius existimatus, quia Rhodi vixit, ac philosophatus est. [...]
POSSESSIO, POSSESSOR vid. POSSIDEO.
vid. POSSVM.
In potestate sua habere, et tenere tanquam rem suam. [...]
Et actum possidendi, et rem possessam vulgo notare solet. [...]
Quod possessorem indicat. Vtuntur grammatici. Quinctil. 1, 5, 45 In quibus patrium pro possessiuo dicitur. [...]
etc. Nonius 2, 631.
Facultatem habere. [...]
b. e. Iuxta vires electa Hor. de Arte Poët. 40. [...]
Facultas, opes, vires agendi. [...]
vnde
Idem. Caes. Bell. Gall. 1, 31 [...]
vt ait Paullus De Verb. signific. l. Potestatis, plura significat. [...]
Quod fieri potest. [...]
Pro potestate et potentia actiue proinde, Arnob. aduers. Gentes 1 p. 25 [...]
loci et temporis, Accusatiuo casui iungitur, et contrarium quam Ante significat. [...]
Compositum ex Post, et Ea. [...]
Vna dictio est, quam nonnulli diuidunt, idem significans quod Postquam. [...]
Delictum postea commissum. Qui semel se abstinuit, quemadmodum ex postdelicto obligatur Vlpian. l. 71 §. 9 ff. de acquir. vel omitt. hered.
Post capere. Nec anticipare vitam, nec posticipare Cl. Mamert. 1, 21.
Quod aliquid sequitur: vt, Postera dies. [...]
Pl. [qui etiam Minores appellantur, sunt Quicunque ex nobis et post nos nati sunt: vt filius, nepos, pronepos, atnepos, trinepos, et caeteri, qui nomine carent, posteriores seu minores vocantur. [...]
Comparatiuum, cuius Superlatiuum est Postremus. [...]
Superlatiuum a Posterior. [...]
vt Vltimum. Ter. Andr. 2, 1, 24 [...]
Posterum saeculum, siue homines, qui post nos nascentur. [...]
A tergo vel in tergo existens. Arnob. 4 p. 130 In quem si ora traduxero, erit mihi sinister occasus, qui ab sole posterganeus habebitur. Sic editur, non postterganeus.
Postica, porta posterior. [...]
Mensa secunda. Isidor. 20, 16 quasi tu dicas Posterula.
vnde
Postponere. [...]
Posthabitum est. Sallust. in Catil. c. 23 extr. Sed vbi periculum aduenit, inuidia atque superbia postfuere.
Posteri. Clarus postgenitis Hor. Carm. 3, 24, 30. Alii diuise scribunt.
Sed potest diuidi: vt nempe caetera.
Postponere. [...]
Deinceps, in futurum, post hoc tempus. [...]
Deinceps. [...]
POSTHVMATVS, POSTHVMIANVS, POSTHVMIVS, POSTHVMO vid. POSTVMATVS, etc. sine adspiratione.
Posterior, a tergo constitutus. [...]
int. ianua, itemque POSTICVLVM, aedificium nempe diminute dicuntur, illud Apul. Met. 2 p. 124 extr. [...]
Add. Ibid. 4, 2, 80.
et Postilena [f. [Crassius lorum, quod sub iumenti cauda ponitur, ne antrorsum labi ephippium vel clitellae possint, nec irruere per decliue iter plaustrum. [...]
subunionem, Aduerbium est significans Postea, auctore Donato. [...]
pro Post id, siue deinde, seu postea, legitur apud Plaut. in Stich. 1, 2, 40 [...]
pro postea Plaut. Aul. 1, 2, 40. Sed Gron. legit postidea. Add. Voss. Etymol. in Posthac p. 403.
est tignum perpendiculare, quod limina continet, aut alias trabes transuersas. [...]
vid. POSTFERO.
ex Post et Limen componitur. [...]
quod et Pomeridianus dicitur; Quod post meridiem fit. [...]
Posthabeo, negligo, parui aut nihili habeo. [...]
Significat Postea. Ter. Hec. 2, 1, 11 Meque abs te immerito esse accusatam postmodum rescisces. Liu. 1, 9 extr. Saepe ex iniuria postmodum gratiam ortam.
Idem. Liu. 4, 7 [...]
Dicuntur Successores nostri et heredes, qui post nos nostra adepti bona possident Plauto in Truc. 1, 1, 42 [...]
Posthabere, minoris facere. [...]
Sed Heinsius et alii legunt Praeterito.
Nomen, quo Varro apud Gell. vtitur 16, 18 [...]
Postponere. Ter. Hec. 4, 5, 33 Te postputasse omnes res, prae parente, intelligo. Adde Adelph. 2, 3, 9.
Connexiua s. continuatiua particula est. [...]
Locus post scenam, vbi versantur histriones et actores, dum se parant, persona nondum sumta, vel respirant, posita persona. [...]
in acie Romana, Antesignanis oppositi. [...]
et POSTREMO Adu. vid. POSTERVS.
Idem quod Postero die significat, vel Posteri die, vt Die crastini. [...]
dixit Plautus, pro Postridie, in Mil. 4, 2, 90 Postriduo natus sum ego mulier, quam Iuppiter ex Ope natus est.
Conf. Gell. 5, 17.
Contrarium habet Anteuenire. [...]
s. POSTVORTA ae. f. Dea apud Romanos, vna ex duabus Carmentibus, quae partui feminarum praesidebant, Prosa altera: a recti peruersique partus et potestate et nomine Gell. 16, 16 [...]
Petere, in primis ea, in quae ius nobis esse putamus. [...]
Accusatus. Cic. Q. Fratr. 2, 3. Apul. Met. 3 p. 132 Postulatus crimine. Postulatus lege Licinia et Iunia Cic. in Vat. c. 14.
Petitio in iure. Liu. 4, 9 Postulatu audito matris, tutorumque, magistratus secundum parentis arbitrium dant ius nuptiarum.
Idem. Caes. Bell. Gall. 8, 48 [...]
i. supplicationes.
inquit Festus, Quae votorum aut sacrificiorum spretam religionem designant. [...]
Qui postulatur. [...]
Vox sacrorum, eadem quae Ciceroni Postulatio. [...]
Videtur prima positione nihil aliud significare, quam qui post vel postea est, nasciturue, idem fere quod postremus, vt a cis est citimus, ab vls vel vltra vltimus etc. [...]
Nomen gentis Romanae, quae plures viros feminasque illustres dedit: v. g. vnum de triginta tyrannis. Item
Cognomen Ruffiorum.
Posteriorem esse. Tertull. Apol. 19 [...]
Locus postremus. Tertull. adu. Valentt. 35 Sunt, qui nec principatum Bytho defendant, sed postumatum.
narrat Plin. 24, 17. Nascitur circa Indum.
Herbae nomen, apud Galen. de Simplic. medicam. facultat. 8, 63. Dioscor. 4, 96. Conf. Plin. 26, 8. et 32, 4.
POTATIO, POTATOR vid. POTO.
vid. POTIS.
POTENS, POTENTER, POTENTATVS, POTENTIA vid. POSSVM.
Vrbs in agro Piceno. [...]
Populi Lucanorum. Plin. 3. 11.
Herba, quae alio nomine Phrynion, vel Neuras appellatur. [...]
Dicitur a Graecis, quod nos Poculum dicimus. [...]
vid. POSSVM.
POTESTAS, POTESTVR, etc. vid. POSSVM.
Herba, cuius vim et species enumerat explicatque Plin. 21, 11.
Nomen familiae inclytae, cui curam sacrorum Herculis Euander demandauerat. [...]
vt scribit Plinius 2, 58. et 4, 10.
s. POTINA ae. f. Deae nomen apud Romanos, quae puerorum potui praesidere putabatur, sicut Edulia vel Edusa eorundem alimentis. [...]
vid. POTO.
vid. POTIS.
A Potis deducitur, significatque Tenere, et quasi in potestate babere. [...]
Actiue vsus est Plaut. Amph. 1, 1, 23 [...]
al. Potior. Val. Max. 3, 2, 20 Annibalem spe sua Capuae potitorem.
idem fere, quod Potens, potentior, potentissimus. [...]
potissimum, vel potissime. [...]
vid. POTICIVS.
vid. POTO.
In Valeria Romanorum gente Praenomen et Cognomen. Vid. Spanh. de Vsu etc. Num. diss. 10 p. 36.
Vrbs in Boeotia, non longe a Thebis, vbi Glaucus, Sisyphi filius et Meropes, habuit equas, quas consueuerat humana carne alere, quo cupidius in hostem irruerent. [...]
dictae sunt. Virg. Georg. 3, 268 [...]
vel potus sum, potum, potare. [...]
Aliud Partic. [
Passiu. [
Qui potationibus indulget. [...]
Actiue et Passiue accipitur. [...]
Aliud Partic. [
Pro Potu et his quae potu sumuntur. [...]
Idem quod Potator. [...]
Quod ad potandum pertinet. [...]
int. Vas aut instrumentum. [...]
Vid. Scalig. Coniect. p. 19. Gothofr. in Not. p. 1580.
Conf. Amph. 1, 1, 105. et Mil. 2, 2, 23.
vinum praebere ad ebrietatem, de filiabus Lothi.
i. Veneno affectus.
Conf. Cael. Aurel. Tard. 1, 4. Et Apic. 1, 1. Fons medico potabilis haustu Auson. de Vrbib. 14, 31.
Potatio. Tertull. Apol. 39 de collectis Christianorum, Non epulis inde, nec potaculis -- dispensatur. Et de Resurr. Carn. c. 4 Pabula ac potacula.
vid. PRAXIS.
sunt Exactores tributorum. Suidas, [
Ablatiuo Casui seruit, significat Ante. Liu. 1, 7 [...]
Anteriore sui parte acutus, contrarium praepilatus. [...]
Valde altus. Liu. 10, 2 [...]
Ante auditus. Vlpian. in l. Solet, in princ. D. de offic. Procons. Solet etiam custodiarum cognitionem mandare legatis: scilicet vt praeauditas custodias ad se remittant.
ex Prae et Habeo compositum, quasi praehibeo; significat Dare, exhibere. [...]
Vt, Praebens Phoebo terga Ouid. Met. 4, 715. Add. ibid. 12, 101. Iustin. 1, 4, 10 Femina paruulo vbera praebens. Vid. plura supra.
Remedia. [...]
Vtitur et Scribon. 135.
Pro Perimere, vsurpauit Plaut. [...]
et in Symmach. praef. 1, 47.
et 238. Marc. Emp. c. 25. Praecalfactus, a: est apud Scribon.
Caluus in anteriore capitis parte. Suet. de Galba c. 21 Statura fuit iusta, capite praecaluo.
et adu. Iud. c. 10.
apud Non. 2, 260.
Qui suis incantamentis mala ab hominibus amoliri posse creditur. Vid. Gronou. Obseru. p. 94.
a Praecantando.
s. PRAECANTRIX îcis. f. [
Qui ante annos iustos canus esse incipit. Hor. Epist. 1, 20, 24 Corporis exigui, praecanum, solibus aptum.
Nimis, siue multum carus. [...]
Ante cavere. [...]
sed melius leg. precator.
Antecedere. [...]
apud Hieron. Ep. 63.
et celere. Adi. [Valde celer. [...]
Praecurrere. Stat. Theb. 4, 799 [...]
Antique. Plaut. Pseud. 2, 3, 14 Vt quisque fortuna vtitur, ita praecellet. Vsitatius est
Praecedere et superare. [...]
Valde excelsus. [...]
PRAECENTIO, PRAECENTOR vid. PRAECINO.
a Prae et Caput componitur; significatque proprie motum animalis, vbi caput periculo primum offertur, praesertim in lapsu. [...]
In praeceps deiicere, sed etiam ire in praeceps, vel se deiicere, ruere etc. [...]
Temere, inconsiderate. Lucret. 3, 1075 Currit agens mannos ad villam praecipitanter.
Locus praeruptus, vnde praecipitari facile potest. [...]
PRAECEPTIO, PRAECEPTOR, PRAECEPTVM vid. PRAECIPIO.
Ante carpere. Plin. 18, 19 [...]
a Praecerto. Auct. ad Heren. 4 c. 30 Mihi tecum praecertatio non est, etc.
a Prae et Cieo; Praeclamator. [...]
corrupta vox apud Festum, pro qua leg. Praeclamitatores, quod vid. s. l.
inquit Festus. [...]
Abrupte et abscisse. [...]
Proprie Vitruu. 4, 2 [...]
qui vulgo Incisores.
etc. Ager in praecisuras assignatus. Vid. ib. Goes. c. 8 p. 71.
inquit Nonius 2, 724. [...]
corrupta lectio Festi. vid. PRAECLAMITATOR.
Videtur augere significationem simplicis Cingere. [...]
apud Non. 16, 5 Castula est palliolum praecinctui, quo nudae infra papillas praecinguntur.
Idem. Macrob. Saturn. 2, 3 Praecinctura me decepit. Dictio Ciceronis de Caesare.
Ante canere, item praedicere, praediuinare. [...]
Praecinendi actus vel
ratio. [...]
al. 11.
Ante capere, praevenire, praeoccupare. [...]
Ante capiens. Curt. 9, 6, 2 Aliquantum interualli a caetera classe praecipiens.
Saepe praecipere. Festus: Praeceptat in Saliari carmine.
Ante captum, praeuentum. [...]
Monitum, imperium, doctrina etc. [...]
pro Praecepto. [...]
Doctor, institutor. [...]
pr.
laudatur ex Plin. Epist. 4, 13 [...]
inquit Festus, vt in hereditate. [...]
Ante alia, potissimum. [...]
PRAECIPITATIO, PRAECIPITIVM, PRAECIPITO Vid. PRAECEPS.
Milites a Mario constituti, qui illius custodiam studiose faciebant. [...]
vid. PRAECIDO.
Ante clamare, clamore praemonere. [...]
Nomen putatur restituendum Festo, apud quem ita legitur: Praeciamitatores dicuntur, qui flaminibus Diali, Quirinali, Martiali antecedent. [...]
Valde clarus. [...]
apud Non. 11, 56 Rebus praeclariter gestis. Conf. Enn. apud Priscian. 15 p. 1010.
Ante cludere, ne accedere vel intrare possis. [...]
Prae aliis cluere, i. celebrari. Vel qui in vetusta praecluent comoedia Terentian. de iambis.
Deorum Mart. Capella 1 p. 2. [...]
a praecinendo dictos volunt, quasi Praecanes, quod ante canant et annuntient, quod est faciendum. [...]
Praeconis opus et vitae ratio. [...]
conf. Suet. de Illust. Gram. c. 3.
Praedicare.
add. Vulg. Marc. 13, 11.
Ante cognoscere, a quo
et 231.
Nimis colere. certe prae aliis colere. Noua et ancipitia praecolere Tacit. Ann. 14, 22, 5.
nescio quo loco.
Praeparatus. Ouid. Fast. 6, 674 Cum praecomposito nuntius ore venit i. ficto ad fallendum.
Ante conceptus. Plin. 2, 82 de specubus, Praeconceptum enim spiritum exhalant, quod, etc.
Stew. Praeconcinnato mendacio fallens maritum. Elmenh. p. 170, 34 Reconcinnato.
Ante consumere. Ouid. Met. 7, 489 Vtilius bellum putat esse minari, quam gerere, atque suas ibi praeconsumere vires.
Ante contrectare. Ouid. Met. 6, 478 Spectat eam Tereus: praecontrectatque videndo. vid. Heumann. Parerg. Crit. p. 147. et conf. CONTRECTO.
Ante coquere, seu maturare. Plin. 18 c. 29 Acinique praecoquuntur in callum. add. Id. 14, 9 et saepius.
vua, dum praecocta alba faciunt passum, siccantes sole.
vid. PRAECOX.
Quae essent praecordia, explicet Plin. 11, 37 [...]
Cuius Comparat. apud Sarisb. Epist. 125 Praecordialius studere promereri, i. maiore affectu amoris.
Ante corrumpere. Ouid. Met. 4, 134 Dum tamen hanc sperat, dum praecorrumpere donis me cupit etc.
it.
attributum fructuum, et earum rerum omnium, quas ante consuetum tempus coqui, i. maturas fieri, indicare volunt. [...]
Valde crassum significat. Plin. 16, 8 Cortex praecrassus ac renascens.
pr.
vid. PRAECOLO.
Valde cupidus. Sueton. Aug. c. 70 Pretiosae supellectilis praecupidus.
Ante currere, siue Cito ante ire. [...]
conf. de Orat. 2 c. 39 et 40.
add. Id. 23, 2.
Idem. [
Qui explorandi vel parandi causa praecurrit. [...]
i. Adventum ad te meum praecurrente. Praecursorius index Ammian. 15, 1.
Valde curuus Plauto tribuitur.
i. inter praeferendum quatiunt.
dicitur a Pariendo, vt ait Varro, quasi Parida, quod manu parta sit: vid. de L. L. 4, 36. [...]
Laudatur Pecunia praedacea Gell. 4, 18. Rectius vero legitur Praedaticia. Nempe
Diripere, et vi auferre, quemadmodum praedae in bello solent. [...]
testatur Priscian. p. 799. Ita Vulg. Interpr. passim, e. c. Iudith. 2, 13 et 16. Esai. 24, 3.
pr. Escam ex praedante capere.
Hylae Stat. Silu. 1, 5, 22. conf. Solin. c. 42. Bestia praedatrix Ammian. 26, 15.
Ad praedandum aptus. Liu. 29, 28 Annis prope quinquaginta nullum Romanum exercitum viderant praeter praedatorias classes. Id. 34, 36.
Aliud Adi. Qui praedatur. [...]
Qui praedatur. [...]
Prius damnare, siue iudicare, aut condemnare. [...]
i. Praecisa Liu. 27, 15. Idem 4, 41 extr.
et de Habit. Mulier. c. 4.
Ante delassare. Ouid. Met. 11, 730 Quae primas aequoris vndas Frangit, et incursus quae praedelassat aquarum.
Valde densus. Plin. 18, 18 Culter vocatur, praedensam prius quam proscindatur, terram secans.
vid. PRAES.
ex Act. 3, 20 [
Praeordinare. [...]
Ecclesiostica vox. [...]
i. amhidexter. Vt praedexter erat, geminisque securibus ingens Grat. Cyneg. v. 68.
Dicere, praesertim Aperte, seu publice dicere, celebrare, vulgare, palam commemorare, itemque laudare. [...]
Commemoratio, Gloriatio. Plin. 35, 3 [...]
Palam dicendum et gloriandum. [...]
Sed sic vulgo vocantur, quae Quinctilianus Elementa decem appellat, circa quae versari videtur omnis quaestio 3, 6, 23. [...]
Vox Philosophica. Apul. de Syllogismo pr. Propositio praedicatiua: Nempe quam [vulgo dicunt.
Ante, siue prius dicere. [...]
pro Praedictione. [...]
Quod praedicitur, siue praenuntiatur, vel diuinatur. [...]
Valde difficilis. Praedifficilia penes homines, facilia penes deum Tertull. de Bapt. c. 2.
Ante digestus. Bibi debet medicamen praedigesto corpore Cael. Aurel. Tard. 5, 2, 41.
Valde dirus. Tunc erat spectare cum gemitu facta, dictu visuque praedira Ammian. 31, 24 (Vales. c. 8)
Ante discere. [...]
Quasi ante datus participiali forma et significatione: daemonem, qui nobis praeditus fuit Apul. de Deo Socr. p. 68. [...]
Valde diues. Plin. 34, 3 Praediues numinum vice illud candelabrum coluit. Aula praedives Claud. in Ruff. 2, 142. Cornu praediues Ouid. Met. 9, 91.
Ante diuinare, diuinando praedicere. [...]
pr. Qui futura praediuinando solent fari, fatidici dicti etc.
Valde diuinus. Plin. 37, 10 s. 60 Promittitur praediuina somnia repraesentare. ead. Solin. c. 40. (al. 27.)
a Praeda dictum volunt, eo quod capti ab hostibus agri militibus distribuebantur. [...]
Add. Id. de Orat. 3 c. 27.
Praediis diues. Apul. Flor. 2 p. 349, 40 [...]
Testibus glossis veteribus [praediorum emtor. [...]
vnde
i. Ante datus. Praedato oleo C. Aurel. Acut. 3, 17, 163. Praesentientes iam fuisse digesta praedata Id. Ac. 2, 37, 213. Add. Id. Tard. 1, 1, 21. Reines. Varr. Lect. 3, 17 p. 657.
vid. PRAEDA.
Ante domare, sedare, comprimere. Senec. Epist. 113 Et omnes casus antequam exciperet, praedomuit meditando.
vid. PRAEDA.
Ante ducere. [...]
vel PRAEDVCTALE, vel etiam PRAEDVCTILE is. n. in Gloss. [erat Stilus vel plumbum, quo. lineae praeducebantur in membrana ad scripturam dirigendam. [...]
obscurum est, quid sibi velint. Al. productoria.
Valde dulcis. Plin. 12, 5 [...]
Valde durum facere. [...]
Valde durus. [...]
pr. [...]
Ante ire. [...]
sic Graecum reddidit Priscian. in tit. libri.
Valde facile. Plaut. Epid. 5, 2, 21 Te profecto Apoecides nihil moror mihi. P. de praefacili exoras Epidice. Vid. Taubm. not. p. 532.
vel praefare, praefatus sum, praefari [Ante fari, proloqui. [...]
Praedictus. [...]
Id quod praeloquimur ante, quam ad rem veniamus. [...]
i. Praedictione.
vid. PRAEFICIO.
Add. Tertull. Apol. c. 13.
Conf. omnino Lex. Pitisc.
legitur a nonnullis ap. Plin. 18, 11 vbi Hard. s. 26 fermentabatur.
Valde ferox. [...]
Quod ferrum habet in cacumine. [...]
Valde fertilis. Prudent. adu. Symmach. 2, 1025 Quoniam praefertile germen Luxuriat. Alcim. Auit. 5, 119 Praefertilis vbere terra.
Valde feruidum significat. [...]
Ante tempus festinare. [...]
Celeriter. Plaut. Rud. 2, 5, 4 Vt sine labore extraxi hanc praefestine satis!
Idem. [...]
ex Prae et Facio, est facere, vt aliquis praesit negotio, vt praeponere. [...]
i. maritalibus, coniugialibus, Iuno Zygia s. coniuga.
Qui alicui rei gerendae praeficitur. [...]
Apparitores praefecti praetorio, l. 2 et 3 [...]
Munus et administratio Praefecti. [...]
Actus praeficiendi. Mundana praefectio Mart. Capell. lib. 6 p. 239.
Idem quod Praefectus esse dicitur apud Iustin. de Confirm. Digest. §. 9 et Ferret. Mus. Lapid. p. 276. Sed de priore loco certe falsum. De altero iam non vacat quaerere.
Praefectura functus. [...]
Valde fidens Cic. Off. 1, 90 c. 26 Sic homines secundis rebus effrenatos, sibique praesidentes, tanquam in gyrum rationis et doctrinae duci oportere.
Ante figere. [...]
de pueris et puellis, impudicos ludos comicos spectantibus.
i. designatione, descriptione.
Praescribere, praestituere. [...]
dicit deesse Tempore: vt dicamus Praefinito tempore. Ter. Hec. 1, 2, 19 Nam illic haud licebat, nisi praefinito loqui.
Add. Vulg. Dan. 12, 4. Galat. 4, 2.
vel PRAEFISCINI a Fascino est, quasi dicas Praeter fascinum, [Nempe formula est fascinum i. fascinationem, illam praesertim, quae ex laude intempestiua est, deprecandi et depellendi, de qua Muret. Var. Lect. 9, 3. [...]
Elmenh. i. lacrimis rigato.
Ante florere. Plin. 16, 29 Ideoque et praeflorent talia, et praegerminant.
quasi Praelibare. Gell. 14, 1 extr. Et futuri gaudii fructum spes tibi iam praeflorauerit.
Elm. Praecerptum praefloratumque Plin. Paneg. c. 58. Gloria praeflorata Liu. 37, 58. Vid. Gronou. ad loc.
Ante fluere. [...]
Spiritum faucibus claudere. Ouid. in Ibin 558 Praefocent animae Gnosia mella viam. Praefocari Scribon. 179. 184. 196. i. suffocari. Praefocari videntur 94.
Vid. INCVBO, onis.
Fodere ante, siue loci respectu s. temporis. [...]
Ante consuetum tempus et nimis foecundum significat Plin. 16, 27 s. 51 Omnia autem celerius senescunt praefoecunda.
non dicimus, vid. PRAEFARIS.
Valde formidare. Quinctil. 4, 5 Quum index si prouidet, non aliter praeformidat, quam qui ferrum medici ante quam curetur, aspexit.
Ante vel prius formare. Sil. 7, 385 Atque his praeformat dictis fingitque monendo. Animos ad humanitatem praeformare Scribon. Ep.
Vnde
Add. Octau. Horat. 1, 19.
Valde frigidus. Plin. 17, 20 Septentrionali et praefrigido situ. Auster praefrigidus Ouid. ex Ponto 4, 12, 35. Vinum Cels. 4, 5.
Frangere partem priorem, eminentiorem. [...]
Obstinate. [...]
Praemunire, praestruere. [...]
Praeter modum fulgere. [...]
Et Iuuenc. 3, 330 Praefulgida nubes.
Ante fulgurare. [...]
Os patens fornacis, quo ligna in fornacem induntur, et deinde obstruitur. Cato c. 38 Ventus ad praefurnium caueto ne accedat. Sic c. 38. et Vitruuius 5, 10.
Ante vel valde furere. Stat. Theb. 4, 821. Agmina bello Decertare putes, iustumque in gurgite Martem Praofurere. Toruus praefuris Idem Theb. 2, 420.
i. valde fuscae.
Qui multum aut nimis frigidus est. [...]
pr. Nestoriana lues successit Pelagianae, Quae tamen est vtero praegenerata meo.
Ante germinare. Plin. 16, 29 Ideoque et praeflorent talia, et praegerminant.
extr. Alius sub oculis dominae speculum praegerit.
rerum ante factarum.
Valde gestire. [...]
Ante gignere. Plaut. Pseud. 1, 5, 77 Quia nolebam ex me morem praegigni malum. i. Noleham esse auctor mali moris.
quasi Praegenans, ab antiquo Geno: Grauida, Quae iam occupata est in generando quod conceperit. [...]
Pro Praegnans dixere veteres. [...]
Idem. Tertull. adu. Iud. c. 8. Et de Carne Christi c. 1 Conceptus et praegnatus et partus Virginis.
apud Non. 1, 328. conf. Turneb. Aduers. 29, 19 et mox PRAEGREDIOR.
Valde grandis. [...]
Valde graue. [...]
Valde grauare, et molestum esse. Plin. 17, 22 [...]
Praeponderare. [...]
Idem Stat. Theb. 6, 700 Molis praegrauidae castigat puluere lapsus.
inquit Nonius 1, 328 [...]
Praecedens. [...]
Aliud Partic. [
Ante gustare. [...]
Qui cibos
principis praegustat. [...]
vid. PREHENDO.
Vox antiqua pro Praebeo. [...]
Ante iacere. Plin. 3, 4 Oppida de caetero rara, praciacentibus stagnis. Castra praeiacere Tacit. A. 12, 36, 3.
vel PRAEIICIO ere. Columel. 8, 17 Mox praeiaciuntur in gyrum moles. Multis in contumeliam Graecorum praeiactis probris Dyctis l. 2.
Ante tempus iudicare. [...]
Laudatur Quinct. 4, 2, 25 Damnari praeiudicatione Senatus. Sed ibi est Praeiudicio.
Iudicium, quod iudicibus exemplum praebet ad iudicandum in eadem causa, vel paribus causis: vti clare in oratione Ciceronis pro Cluentio 58 c. 22 [...]
et 65 C. Theod. de Appell. Et Symmach. epist. 10, 58 quam incurrit, qui a iudicio ante latam ab eo sententiam appellat.
Ante alios inrare.
inquis Festus, quam ii facere dicuntur, qui ante alios conceptis verbis iurant. [...]
Ante iuuare. Tacit. Hist. 3, 65, 2 Et credebatur affectam eius fidem praeiuuisse, domo, agrisque pignori acceptis.
Ante labi. [...]
Idem quod ante lambere. Hor. Serm. 2, 6, 109 Continuatque dapes, necnon verniliter ipsis Fungitur officiis, praelambens omne quod affert.
extr.
etc. vid. PRAEFERO.
vnde PRAELAVATVS a, um. Oct. Hor. 1, 27 Vino tepido praelauatus.
Valde delicatus. Suet. Vitell. c. 2 Praelautus alioqui famosusque coenarum magnificentia. conf. Id. Ner. c. 30.
Ante coberedes legare v. g. Eam coronam testamento ei praelegauit Plin. 33, 2 extr. Paullus in l. Titia Seio D. de legat. 2 Scaeu. l. 39 §. 4 D. t. 3 l. 10. et l. 54 t. 1 lib. 15.
Ante legere: vt solent praeceptores pueris suis. [...]
Elmenh. Praelectum hircum victimare. i. electum prae aliis.
Omnino liber. Liquido praelibera motu Prudent. Apoth. v. 87 sc. natura ignis superni.
Ante libare et degustare. [...]
Nimis licenter. Gell. 14, 7 Oppido quam verba finxit praelicenter. Ammian. 16, 5 et 17, 8.
Adfertur ex Manil. 5, 81. al. Praecludere totum circum, quod probat et reducit Bentl. Praelidere plane nihili esse videtur.
Amuletum. Marc. Empir. c. 8.
a praelegendo dictum: estque illud, quod vel praematurum est, vel prae omnibus legitur. [...]
Ante vel ab anteriori parte ligare. [...]
extr. Cum caste pudiceque ornatur, fit illustrius; cum fucatur atque praelinitur, fit praestigiosum.
pari fere auctoritate) i. n. [Conflictus in bello. [...]
Praelio pugnare. [...]
Add. Iustin. 2, 11, 1.
Ad praelium pertinens. [...]
Valde longus. [...]
Longum facere, nam Longo non dicitur. Plin. 11, 2 Qua subtilitate pedum crura praelongauit?
Praefari. [...]
Valde lucere. [...]
Ante ludere. [...]
Dicitur illa Modulatio vocum, quae ante initium cantus fieri solet, quae et Praecentio dicitur. [...]
Idem. [...]
vid. PRELVM.
Lumbos praefringere. Naeuius, Coepit vnumquemque praelumbare fustibus Non. 2, 673. Est igitur simile vel idem adeo, quod Delumbare.
Prae aliis lucens: simile Illustris. Ouid. Trist. 3, 4, 5 Viue tibi: quantumque potes, praelustria vita: Saeuum praelustri fulmen ab arce venit.
i. ante macerentur.
vel PRAEMADESCO ere. Ante diem nimio praemaduisse mero Orient. Commonit. lib. 2.
Pleonasmo quodam, quasi magis vel prae aliis malle. Adiuro -- me nullam aliam meae Fotidi praemalle Apul. Met. 3 p. 139, 14.
Ante, siue prius mandare, et mittere. [...]
Ante consuetum tempus maturus. [...]
Immature. [...]
Ante meditari, praecogitare, parare se. [...]
Pass. Mala praemeditata leuiora an fiant Cic. Tusc. 3, 31 seqq. c. 15.
Add. ib. 31 c. 15.
Locus vbi meditatio fit et praeparatio. [...]
vid. PRAEMETIOR.
Prius mercari, siue, vt ait Budaeus, In emtione praeuenire, et licitaturo praeripere. [...]
Ante metiri. Praemetiri pericula Sarisb. Epist. 59. Vnde
Pass. Mart. Capell. 8 p. 273 Praemetata diuûm itinera.
Ante metuere. Prudent. aduers. Symmach. 2, 581 Pracmetuit cultus inolescere Christi.
Vnde
vid. statim PRAEMETIVM.
Idem. apud Scal, in Festum. vid. PRAEMETIVM.
restituit Lucret. 4, 822 Effugere errorem vitareque praemetuenter. Vulgo Praemeditator.
pr. Praemicantis lunae candore nimio completus orbis. Prudent. Calagurit. 84 Quae viam patere caeli praemicando ostenderent.
Ante migrare. Plin. 8, 28 Ruinis imminentibus musculi praemigrant.
Prae aliis eminere. [...]
pro Praeeminens. [...]
Valde minari. Apul. Miles. 5 p. 167 Malum grande de vultus curiositate praeminatur. Vid. Elmenh. Ind. Conf. Tertull. Apol. c. 21. et aduers. Marc. 5, 19.
Ante mittere. [...]
Quod in ludis proponitur iis, qui se strenue gesserint, et victores euaserint. [...]
Praemium auferre. [...]
interpretibus Nonio et Festo. Accius, Diuitem ac praemiosum auum.
auctore Nonio 2, 629 Nam in scena nos nocturnos coepit praemiatores tollere. Vid. Lips. in Tacit. Ann. 1, 40.
Alio sensu, quae persoluit praemium. Ammian. 14, 39 Vltrix facinorum impiorum, bonorumque praemiatrix Adrastia, i. remunerans.
vnde
Ante moderari. Gell. 1, 11 Cretenses quoque praelia ingredi solitos memoriae datum est praecinente ac praemoderante cithara gressibus.
s. vt malim, Gestum cogitatîone.
esse dicitur. Non puto.
extr. [...]
i. Praemunire. Gell. 13, 27. et 14, 2.
Ante moliri, praeparare. [...]
Valde mollis. [...]
Ante mollire. Quinctil. 4, 3, 10 Si quid erit asperum, praemolliemus, quo facilius aures iudicium admittant. Vnde,
Ante monere, prius quam aliquid fiat, et ante periculum monere. [...]
Pro Praedictione. [...]
Elm. Incertis prospector, dubiis praemonitor, periculosis tutator.
Ante monstrare, Docere, ostendere. [...]
Qui praemonstrat, et docet, quid faciendum sit ante periculum. [...]
Praemordisset, neque Praemomordisset dixit, sed Praemorsisset; Ni fugissem, inquit, medium credo praemorsisset.
vel eris, mori. [Quasi Ante tempus mori. [...]
Vnde
Prius munire. [...]
Praeparatio, qua facimus, ne secus accipiantur, quae dicere volumus. [...]
Ante narrare. Ter. Eun. 5, 3, 12 Recte sane interrogasti, oportuit rem praenarrasse me.
Ante natare. [...]
Praeternauigare, vel vltra nauigare. [...]
etc.
vid. PRAENEXVS.
et PRAENESTIS is. f. [Nomen vrbis in Latio, non longe ab vrbe Roma, quod locus in quo sita est, montibus praestet Fest. ex Catone: vid. Seru. ad Aen. 7, 682. [...]
Pl. [Habitatores Praeneste. [...]
Obligatus. Praenexo obsignatoque ore simulacrum Solin. c. 2.
Quasi dicas Valde nimis. Gell. 19, 10 Hoc praenimis plebeium est.
Valde nitere et resplendere. [...]
Compar. Apul. Florid. 3 Praenobilior proprio ingenio, quam patrio consulatu.
Quod distinctionis causa praeponitur nomini, vt Marcus, Publius, Titus, Quintus. [...]
vulgo Val. [...]
Ante noscere. [...]
Notio et intelligentia institutionem praecedens. [...]
(locum) Pallad. 9, 8. [...]
Significat idem quod valde nubilus et obscurus. Ouid. Amor. 3, 13, 7 Stat vetus, et densa praenubilus arbore lucus.
Ante nominare, id enim est nuncupare. Prudent. Hymn. Ieiun. 179 Praenuncupatus ore qui prophetico Emanuel est.
Ante nuntiare. [...]
Qui rem nuntiat ante quam fiat. [...]
Add. Id. 2, 27.
de ignibus, qui accenduntur in turribus, siue speculis ad maris litus exstructis.
et de Genes. 8, 4 extr.
vsus est Vitruu. 10, 12 Praeobturantes foramina.
Ante occidere. Plin. 18, 29 Cui praeoccidere Caniculam necesse sit.
Ante occupare. [...]
cum Infinitiuo. [...]
Valde pinguis. Tertull. de Poenit. c. 8 Immolat vitulum praeopimum.
Potius optare, vel valde optare. [...]
Vnde
pr. Add. Ambros. de Diuinit. Filii c. 6 extr.
al. 36) n. 3.
Praetendere. [...]
Valde parcus. [...]
Ante parare quae nobis vtilia credimus. [...]
extr.
Prius pedibus deuincire. [...]
Impedimentum. Plaut. Poen. 3, 2, 28 Ne fallaciae praepedimentum obiiciatur. Sidon. Epist. 7, 6 Praepedimento alicui esse.
Ante pendere. [...]
Velox. [...]
Ante, vel prius petere, id est ire. Festus in Praepes: Praepetere dicebant veteres pro Anteire.
vsus est Ammian. 29, 12 Colloquiis praepignoratus abstrusis.
Pilae instar rotundus in altero extremo, pilam habens pro acumine vel mucrone. [...]
Pilis iactis praelio praeludere. [...]
Valde pinguis. Colum. 3, 2 Itaque non est vineis apta: vix etiam arbusto, nisi praepingui et vinida terra. Solum Virg. Aen. 3, 698.
Ante alios vel plurimum pollere. [...]
Prius ponderare, seu examinare. [...]
Ponere ante. [...]
Praefectus militaris. [...]
Actus ipse praeponendi. [...]
Quod praeponi potest. Vocales praepositiuae Priscian. 1 p. 561. Coniunctio praepositiua Diomed. 1 p. 409. ed. Putsch.
Officium et dignitas praepositi. [...]
Ante se ferre, vel portare. [...]
Praepollere, praeualere. [...]
Valde potens. [...]
Peruersus et inuersus. [...]
Ordine contrario. [...]
i. nomine ita frequentato, vt tandem nescias, vtrum dicatur an [
Peruertere. Quinct. Trib. Mar. c. 9 Ordinem iudiciorum militis praeposterauit impietas.
vid. in PRAEPOSSVM.
Vox barbara: vid. Vorst. de Latin. Susp. c. 32 edit. poster. Cellar. Antib. p. 82. et Cur. Poster. p. 363.
Valde celer. [...]
Nimium celeriter. [...]
Aliud Adu. idem significans. Lucret. 3, 781 Innumero numero, certareque praeproperanter, etc.
Pellis, quae glandem, hoc est summam colis partem tegit. [...]
et c. 4 et 13. et de Resur. Carn. c. 23. et de Monog. c. 6.
vid. Prae quam, in PRAE.
Ante questus. Ouid. Met. 4, 251 Multaque praequestus, tanges tamen aethera dixit. Alii legunt, Multaque conquestus, etc.
al. Praerapida.
i. Praelucent. Conf. Claudian. Nupt. Honor. 287.
Radere ob anteriore parte. [...]
(al. Ep. 7) Inaequaliter semitonsi (i. capilli) et destituta fronte praerasi.
Valde rancidus per translationem, pro obsoleto et iam ingrato. [...]
Valde celer: Fuga praerapida Sil. 16, 363. Add. Sen. de Ira 1, 12.
Ante quam alter capere possit rapere, celeriter praeoccupare. [...]
Pl. Loca vicina ripis. Praeripia fluminis Apul. Apol. p. 278 Elmenb. Vid. Gronou. Obseruat. 1, 20 qui corrigit etiam Seruium ad Virg. Aen. 6, 704.
De extremo aut summo rodere. [...]
quod corruptum videtur ex [Ante alios rogare sententiam. [...]
Al. Praerogatiua. Eadem certe sententia.
dicebatur, Quae prima rogata ferebat suffragia: et Praerogatiua centuria, itidem. [...]
dicuntur Cassiod. [...]
Redditur dispensator in Gloss. Isidor.
Abrumpere ab extremo praesertim. Ouid. Met. 14, 547 Stuppea praerupit Phrygiae retinacula puppis.
Abruptus, Praeceps, locorum epitheton, cum non continenti itinere licet progredi, sed hiatus magni et subiti intercedunt. [...]
Pl. pro Rupibus. Plin. 8, 32 Ad praerupta ducunt, saltumque demonstrant.
Abrupte, et sine cliuo. Plin. 34, 14 Mons praerupte altus, incredibile dictu, totus ex ea materie est.
s. Cyprian. de Iudic. Dom. c. 8.
inquit Festus, Qui Populo se obligat, interrogatus a magistratu. [...]
Ex Prae et Sagio; Praenuntio, portendo. [...]
Praesensio, diuinatio. [...]
Qui praesagit, aut praesagire nouit. [...]
Vocabatur magister et moderator, quem habebant Salii. Vet. Gloss. Praesaltor, [Argol. in Panuin. de Lud. Circ. 11, 2.
Ante sanum fieri. Plin. 24, 10 pr. Cortex eius interior cicatrices quae praesanauere, aperit.
Valde plenum esse. Gell. 14, 6 Et simul dat mihi librum grandi volumine, doctrinis omnigenis, vt ipse dicebat, praescatentem.
Ante scire. [...]
ibid. et Mart. Capella 2 p. 40.
identidem vocat, quae Graeci [inquit Budaeus. [...]
Primo significat simpliciter scribere ante caetera s. in principio. [...]
Primo illud notat, quod in capite et principio libri, tabellae, etc. scriptum est. [...]
Certa regula, quam sequi deceat. [...]
Quod ad praescriptionem n. 3 explicatam pertinet. Vtitur Sulpic. Victor Institutt. Oratt. p. 262 sq.
vt praescriptionem opponas actori.
Extrema desecare, vt Praecidere. [...]
PRAESENS, PRAESENTO vid. PRAESVM.
Ante, vel prius sentire. [...]
Idem. Ter. Heaut. 4, 5, 21 Et ea gratia secum adduxisse, ne id tu praesentisceres. al. Persentisceres. Vid. Priscian. 8 p. 824.
vid. PRAESEPIO.
imbecillum et orbum.
Munire aditum rei septis. [...]
Proprie sunt clathri illi praetenti sepis instar, vnde nomen est, ad angulum acutum, continentes foenum, gramen, quod inde carpant paullatim animalia, prohibeanturque eiicere et conculcare. [...]
i. praeclusa. Elmenhorst. p. 108 praesecata.
Prius serere. [...]
Significat Praecipue, ante alia. [...]
Inseruire praeeundo, praeparando etc. [...]
Huius nullum exemplum apud idoneos auctores, etsi medicis perquam familiare est. [...]
vid. PRAESIDEO.
Valde siccus. Praesicca rursus vulnera diruere Prudent. Peristeph. 5, 141.
Proprie anteriore loco vel, etiam in aditu loci sedere, idque vel honoris causa et directionis, vel etiam ad tulelam et auxilium. [...]
Idem ac Praeses. Tacit. Ann. 3, 40, 4 Saeuitia ac superbia praesidentium. Conf. Tertull. de Corona c. 3. et Borrich. Cogit. p. 204.
Qui praesidet, ea ratione, qua modo dictum est. [...]
Auxilium praesidis, estque adeo collectiuum nomen praesides plures comprehendens. [...]
In praesidio esse. Gloss. Lat. Gr. Praesidior, [
Officium praesidis: Spon. Miscel. p. 36.
Idem. Auson. Profess. Burdig. 18. Aurel. Victor de Caes. c. 29 et 33. et Modest. l. 6 §. 14 D. de Excusat. tut. c. not. Gothofr.
Quod praesidis est. Prouincia praesidalis Sext. Ruf. c. 4 et 5. [...]
Quod paratum est, vt praesidio sit. [...]
Praedicere, praeostendere. Cic. de Diuin. 2, 101 c. 38 Aut non censent esse suae maiestatis praesignificare hominibus, quae sunt futura.
pr. Praesignificatio et figura.
Insignis, q. d. prae caeteris signatum. [...]
Prius signare. [...]
apud Fabrett. p. 38 D. M. PRIMO AVG. SER. PRAESIGNATOR HAEREDITAS FILIO PIISSIMO.
Ante salire. Plaut. Stich. 3, 2, 13 Vt prae laetitia lacrimae praesiliunt mihi!
i. praediuinare. Fest. h. v. it. in Adsipere. et Praesagire.
vt perhibetur.
i. melius sonare.
Ante spargere. Lucret. 5, 738 Flora quibus mater praespargens ante viaï Cuncta coloribus egregiis, et odoribus opplet. Al. praespergens.
et 177. sec. Lect. Mercer. sed Gothofr. perspicere.
PRAESTABILIS, PRAESTANA, PRAESTANTIA etc. vid. PRAESTO.
Idem quod Praestruere. Diomed. Materiam praestaurare dicenti. Vid. Voss. Etymol.
Videtur quibusdam locus, vbi otit causa sumus sub tecto tantum, patula reliqua parte tanquam sub porticu. [...]
Genus serpentis venenati, etc. vid. PRESTER.
Ante sternere. [...]
inquit Festus. [...]
Qui circumstantibus ita oculorum aciem praestringit, vt non aduertant dolum. vid. mox PRAESTINGVO. [...]
etc.
it. Praestigiis, it. [Delusiones, quae quadam manuum dexteritate aliae videntur, quam re vera sint; a praestringendo, quasi Praestrigiae. [...]
dicitur monstrum a praestringendo Gloss. ad Prudent.
Magicus, aut ad fallendum compositus. [...]
ex Prae et Stinguo, Obtenebro, obscuro, significare, ait Lambin. [...]
inquit Fest. id est, emendo tenere. [...]
Prius statuere, praescribere. [...]
proprie Ante stare. [...]
et PRAESTITVS a, um. Partic. Brutus in Epist. apud Priscian. 9 p. 863 [...]
et PRAESTITVRVS a, um. Partic. Vitr. 1, 1 extr. [...]
vel Nomen adeo, quod Ablatiuum et Genitiuum regit. [
Priores gradus nondum habemus repertos: Superlatiuo vsus Plin. 28, 12 Praestantissime vincit.
Excellentia. [...]
Excellens Gell. 1, 3. [...]
Dea, de qua Arnob. 4 p. 128 Praestana est dicta, quod Quirinus in iaculi missione cunctorum praestiterit viribus.
i. praestandi auxilii et patrocinii causa. Sic Goes.
vel quod placet aliis, Nomen indeclinabile omnis generis. [...]
Praesto esse, manere, exspectare. [...]
Idem apud Non. 7, 67 vbi Turpilius, Ego praestolabo illi. Et Liuius Andr. Nimis imprudenter seruis praestolaras.
vid. PERSTRENVE.
Valde stringere, vel occupando constringere. [...]
al. Praestructio.
Prius ordinare, aedificare, munire. [...]
i. praeparatione quadam, et gradibus.
Laudatur ex Vet. Inscript. OFFICIO PRAESTVS FVI.
Ante sudare, ante exercere se. Stat. Theb. 6, 4 Ludumque super quo Martia bellis praesudare paret, seseque accendere virtus. add. Claudian. de Rapt. Proserp. 2, 120.
teste Phoca, a Praesilio, îre fit, quod est Ante salio: Is appellabatur apud antiquos, qui primus erat inter Salios Martis sacerdotes, a saliendo dictos, in portandis ancilibus. [...]
Idem qui et Praesultator. [...]
Ante saltare. [...]
Valde salsus, vel ante salsus. Columel. 6, 2, 7 Libralesque offas in praesulsae adipis liquamine tinctas.
Praefectum esse. [...]
a Praesesse, vt modo vidimus, [Qui adest. [...]
quasi Praesens facere. [...]
Sic etiam Elzeu. Sed Hard. s. 79 praebentibus. MS. Repraesentantibus.
Quod praesentem habet efficaciam. vt, Praesentanei boleti, apud Senec. Epist. 95 [...]
Praesentaneus. [...]
i. Praesentes circa principem. Vid. PRAESENS n. 8.
Prius sumere. [...]
i. cum siducia quadam, sine metu falsi.
Ante--sumtio, vel anticipatio. [...]
et de An. c. 4. Hieronym. Epist. 89. Sedul. 2, 4 pr. Paullin. Natal. Fel. 9, 225.
et 11. Id. Epist. 7, 4. Saluian. 7 p. 258.
Ante suere, a prima vel extrema parte assuere aliquid. [...]
etc. Auien. Prognost. Arat. v. 272.
Ante affectus. [...]
Idem quod Tegere. [...]
cons. Reines. Var. Lect. 3, 18.
Ibid.
et sum, ere. [Ante tendere, opponere. [...]
tentorii. Causas belli praetendentes, quod etc. Iustin. 24, 1, 3.
Cadmus instantia ora Draconis Ouid. Met. 3, 83. [...]
Nomen, quod eo intellectu, quem mox assignabimus Praetenturae, Manilio tribuebat in prima edit. [...]
a tendendo, l. tentoriis, (quae a tendendo dicta et ipsa) castrisque habendis dicta in re militari Romanorum duplici ratione accipitur. [...]
i. Praetentura. [...]
Valde tenerum. Plin. 25, 13 s. 99 Similis et nomine et effectu, sed alia est capnos, fruticosa, praetenera, foliis coriandri. vid. Idem 14, 2.
Prius tentare. [...]
Valde tenue significat. [...]
Idem quod Ante tepere. Ouid. Amor. 2, 3, 6 Mollis in obsequium, facilisque rogantibus esses, si tuus in quauis praetepuisset amor.
Accusativo semper iungitur, primoque ad locum refertur, a quo excludit; aliud enim est per siluam ire, aliud praeter siluam. [...]
vt Circumagere. [...]
Praeterire, antiquum. Plaut. Epid. 3, 4, 1 Caue praeterbitas illas aedes, quin roges, senex hic vbi habitat Periphanes Platenius.
ex tribus verbis vnum nomen, quo iter ad Garamantas apud Plinum appellatur, 5, 5.
i. Praeter ea, quae dicta sunt. [...]
vel ii, itum, ire. [iuxta et vltra ire, non intrare, transire. [...]
extr. [...]
Aliud Partic. [...]
i. omittenda, non dicenda.
Est etiam apud Rhetores eadem figura, quae Paralipsts dicitur.
Equitando praetergredi, vel currere. Liu. 3, 91 Praeterequitantesque absterrent.
Praetergredi. [...]
Vltra, vel iuxta fluere. [...]
an PERTERSVS a, um. Restituendum videtur Plaut. Pseud. 1, 2, 32 Facite -- Vorsa, praetersa (pro vulgato praesterga) strata, lautaque coctaque omnia vti sint.
Vltra transire. Cic. Fam. 3, 7 Currens Lepta venit, mihique nuntiauit, te iam castra praetergressum esse.
PRAETERIENS, PRAETERITVS vid. PRAETEREO.
Iuxta labi. [...]
Iuxta meare. Lucret. 1, 319 Saepe salutantum tactu, praeterque meantum. Pro Praetermeantium, causa metri. Ammian. 31, 23 Quos Ister praetermeat.
Intactum relinquere, omittere, praeterire. [...]
i. vltra monstrare apud alium, quod ipse defugias, interpretatur Oiselius apud Gell. 20, 10 Sed Gronou. Pater adscripsit Praemonstr.
Iuxta, vel vltra navigare. Vet. Gloss. Praeternauigo, [extr.
vid. PRAETER.
Vna dictione, excipiendi particula est, quae requirit semper praecedentem casum, quia idem verbum subintelligitur: Terent. Andr. 4, 5, 14 [...]
Idem quod Radere in transitu. [...]
Absum. Tertull. Apolog. c. 38 Ipsis rebus, de quibus transiguntur spectacula, praetersumus.
Trans, vel vltra vehere. [...]
extr. Monumentum sceleris audaciaeque suae voluit esse in conspectu Italiae, vestibulo Siciliae praeteruectione omnium, qui vltro citroque nauigarent. [...]
Huius verbi auctor quidem laudatur Cic. de Dium. 1, 10 c. 6 [...]
Celeriter praeterire, et quasi vltra volando effugere. [...]
Proprie est telae extremae limbum aut oram attexere. [...]
Aliud Partic. [i. Inscriptum nomine Augusti Caesaris, siue Augusto dicatum Ouid. Fast. 5, 567. [...]
Pro Obtentu ponitur, quod Cicero Per causam, et per simulationem dicere solet. [...]
etiam neutro genere dicitur, nempe vestimentum vel insigne. [...]
Substantiue s. per ellipsin: est enim Praetexta purpureo limbo toga, qua pueri vtebantur vsque ad annum decimum septimum: quo tempore togam virilem sumebant, deposita praetexta puerili. [...]
pueri dicebantur, Qui praetexta adhuc et bulla vtebantur, quod fiebat vsque ad annum decimum septimum: quo tempore togam virilem sumebant, deposita praetexta puerili, vt meminit Cic. de Amicit. 34 [...]
Timere ante tempus. [...]
Valde timidus. Tertull. Carm. de Iona 65.
i. ante tincta. Truci praetinctus cruore Cael. Aurel. 1, 4.
i. ab extremo totonderim, vt praesecare, praeacuere: partem anteriorem et extimam indicat.
appellabatur, cui pareret exercitus, vt ait Ascon. [...]
Quod est Praetoris, seu quod ad Praetorem pertinet. [...]
Domus vel tabernaculum in quo Praetor est. [...]
Qui apud Praetorem, seu in Praetorio versatur, vt Praetoriani milites. [...]
Aliud Adi. Martial. 8, 34 (33) Praetoricia corona, qualem de tenui lamina factam ludis donare solent Praetores victoribus.
Ipsa Praetoris dignitas. [...]
Intorquere aliquid primore parte. Praetorquere collum Plaut. Rud. 3, 2, 12.
pr. Iulius Atticus praetorto capite et recuruato, ne pastinum effugiat, semen demersit.
Valde torridus, aestuosus. Calpurn. Sicul. Ecl. 2, 80 Quos etiam praetorrida munerat aestas.
festinans. Ignis praetrepidans Paullin. Petroc. 6, 492.
Valde trepidus. Laetari
Trunco, proprie parte primore. [...]
Valde tumidus. Furor Claud. in Ruff. 1, 225. Iactantia Iuuenc. 1, 583.
Hinc
et 27, 45.
Plus valere, antecellere, in maiori pretio esse, vel meliorem esse. [...]
pr.
pro Inualescere. Columel. 5, 6 Vitem quoque antequam ex toto praeualescat arbor, conserere conuenit. Paullin. Epist. 49 n. 1.
quae et Praepotens dicitur. [...]
i. ante vaporare.
Proprie nimis distendere pedes, atque sic a statu vel incessu recto discedere. [...]
Qui vtrique litigantium inseruit perfide. [...]
extr. Ambros. Epist. 33 Praeuaricatricis conscientiae reus. Generalisignificatione.
Crimen causam prodentis, nec serio agentis. [...]
Valde tortus et obliquus. Apul. Florid. 4 p. 362 Vt qui animaduerteret venarum pulsus inconditos vel praeuaros. Cic. apud Isidor. c. 10 Quid tam praeuarum?
Ante s. Praeter vehere. [...]
apud Diomed. p. 369 Aliqua parte praeuulserat. Tertull. adu. Gnost. c. 13 extr.
A parte anteriore operire. Claud. de Rapt. Proserp. 2, 325 Flammea sollicitum praeuelatura pudorem.
Valde velox. Plin. 11, 31 Formicae odore solicitatae prouolant, crebroque lacerant, quamuis praeuelocibus camelis fugientes.
Ante venire, occupare. [...]
Interposita dictione. Virg. Ecl. 8, 17 Nascere, praeque diem veniens age Lucifer almum.
Ordines scil. militares.
Sunt quas vulgo Praepositiones vocamus. [...]
Dicitur impersonaliter, vt pluit, etc. Plin. 18, 26 s. 65, 2 Siue ante, quando praeuernat, (i. ver praematurum est) siue post, quando hiemat, innumera rusticos cura distringit.
Ante verrere. Qua ventura Dea est, iuuenes timidaeque puellae Praeuerrunt latas veste iacente vias Ouid. Amor. 3, 13, 24.
et PRAEVERTOR, eris, verti. [...]
vid. PROVERSVM.
Ante vetare. Sil. 13, 155 Praeuetitum capitis poena committere Martem, Sponte viris. Vetitum ante fuerat, ne quis iniussu ducis pugnaret sub poena capitis.
Ante videre. [...]
Strangulare. [...]
Keuch. Stagnino colore praeuiridi.
apud Macrob. Saturn. 2, 7 Cum vigebam membris praeuiridantibus.
Ante vitiare. Ouid. Met. 14, 55 Hunc dea praeuitiat, portentificisque venenis Inquinat. h. e. Circe gurgitem venenis inficit ante quam Scylla in eum lotura descendat.
Quod antecedit. [...]
vnde Partic. Homo viam non potest adoriri, nisi dominum habeat praeuiantem Ambros. in Luc. 3, 21.
Tegere, caligine offundere, et inuoluere Tacit. Ann. 14, 47, 1 [...]
Ante volare. [...]
i. malle. Vid. modo PRAEVOLO, âre.
Ante vel primoribus partibus vrere. [...]
vid. Prae vt, in PRAE.
Latine dicitur Actio, siue negotium. Plaut. Cas. 3, 6, 9 [facessis mihi negotium, molestus es.
Negotialis. [...]
h. e. Quod in Repub. gestum sit.
videntur, quorum opera vterentur Imperatores ad pragmaticas sanctiones condendas.
Auctor Plin. 14, 4.
Cibus, qui ante meridiem sumitur. [...]
et pransus sum, êre. [Prandium sumere. [...]
Qui prandet, aut qui inuitatus est ad prandium. [...]
Vnde Pransorium candelabrum, apud Quinctil. 6, 3, 99. [...]
et PRAPEDILON i. n. Flammula Veneris dicta alias herba Apul. de Herb. c. 7.
Viridis ad similitudinem porri. [...]
Gemma. Tertull. Cypr. de Iudic. c. 8 Inde nitet prasinus, illinc carbunculus ardet.
Qui prasinae factioni fauet. [...]
Prasina indutus. Petron. c. 28 In aditu ipso stabat ostiarius prasinatus, cerasino succinctus cingulo.
Herbae nomen. Marrubii speciem Dioscorides statuit 3, 119. vid. Plin. 20, 17 et 22. Apul. de Herb. c. 45.
Nam [Graecis idem est quod porraceus. vid. Plin. 37, 8.
de quo Plin. 14 c. vlt. et 13, 25.
Locus herbosus, qui herbae et graminis causa submittitur. [...]
apud Plin. Epist. 5, 6. Cic. Att. 12, 6 Pro isto asso sole, quo tu abusus es in nostro pratulo.
Quod est ex prato. Columel. 6, 3 Pratense foenum. Plin. 21, 8 Flores. Fungi Hor. Serm. 2, 4, 20.
Quod non est rectum. [...]
cui Recte opponitur. [...]
Vitium proprie eorum, quae recta esse debent: vt Prauitas curuaturae Pall. Mart. 11, 2. [...]
Sed Bibl. Clementis, prauus corde.
Atheniensium magistratus, cuius meminit Plin. 33, 7 s. 37.
Liber vel Accii nescio cuius, cuius meminit Plin. 18, 24 s. 55 [...]
Actionem significat. Cic. Att. 14, 19 Facere magnam praxin Dolabellae. et mox, Tibi assentior, maiorem praxin eius fore, etc. adde Petron. c. 39. et Quinctil. 3, 6.
Quasi Actiuus, et qui actu ipso aliquid persicit. [...]
Statuarius, aere, magis autem marmore nobilitatus, duplici in primis Venere, Gnidia et Coa: Scripsit, teste Varrone, quinque volumina nobilium operum in toto orbe. [...]
Epitheton operis, statuarii praesertim, quod Praxitele dignum indicare sic volumus. [...]
PRECARIVS, PRECATOR etc. Vid. mox in PRECOR.
Vuae, apud Virgilium leguntur, Georg. 2, 95 [...]
vid. PRAECIAE.
vid. PRETIVM.
Orare. [...]
Aliud Partic. [
similiter Partic. [Add. Ouid. Fast. 2, 636.
Qui pro altero intercedit, vel postulat. [...]
Al. Deprecatricibus.
Pluraliter PRECES, um, ibus. [...]
Pl. Dimin. Symmach. Auctor. Epist. 14.
Ad precandum compositus. Pacat. Paneg. Theodos. c. 36 Manus illa (multitudo militum) submissis precabunda vexillis petiit veniam necessitatis.
vt ait Vlpianus De verbor. signific. l. Pratum: Quod precibus petenti vtendum conceditur tamdiu, quamdiu is, qui concessit, patitur. [...]
Nomen, ipsa terminatione Ablatiui, pro Aduerbio accipitur. [...]
Pro Sacrario seu templo domestico apud Petron. c. 30. Vid. viri docti ad locum, et Barth. in Claud. de Consul. Honorii 4, 3. Nihil certi.
Capere. Dicitur, a Poëtis praesertim et Prendo per syncopam. [...]
siue PRENSVS a, um. Aliud Partic. [
similiter Partic. [Sed Burm. pressuras semi supina.
Ius erat magistratibus concessum. [...]
siue per Syncopam vsitatius
Conatum vehementiorem prehendendi significat: ac propriam fere sedem habet in precibus, cum dextra prehensa alios rogamus, quod Graeci dicunt. [...]
Studium ambitionis, quod in PRENSO descripsimus. Cic. Att. 1, 1 Fuit illius haec praepropera prensatio.
i. feretrum attingere studerent honoris mortuae causa.
Fuerit igitur laqueus, decipula.
auctore Seruio, a premendo dictum. [...]
Dea mater, culta, vt subacta a sponso virgo ne se commoueat, quum premitur. Augustin. de Ciu. Dei 6, 9.
apud Festum habere dicitur. Ego non praesto.
vt ait Nonius 4, 353. [...]
in equi descriptione. Add. Id. Aen. 8, 289.
Ipse premendi actus. [...]
Pressio vocari videtur machinatio vectium, lignum vel saxum vecti subiectum oneris tollendi causa. [...]
Premendi, prelo in primis, actus. [...]
extr. Quatuor sunt venatorum officia: vestigatores, indagatores, alatores, pressores.
ad orationem pertinens, contrarium habet Abundanter. [...]
Idem. Apul. Met. 10 p. 248 Exosculata pressule. Idem ibid. Adhaerens pressule.
Conf. Grat. Cyneg. v. 207.
Sed est Supinum, vulgo ita dictum.
in quo quid premitur Columel. 12, 18, 4.
Substantiue s. elliptice. [...]
per Syncopam dicitur pro PREHENDO.
Frequentat. vid. Prehensare, in PREHENDO.
vid. PRAENESTE.
Ad verbum Senior, aetate maior, nomen sacerdotii apud veteres Christianos. [...]
Serpentis venenati genus, qui alio nomine dicitur Dipsas. [...]
vid. PROETIDES.
Quod datur pro re emta. [...]
Quod est multi pretii. [...]
Delicate, eleganter. [...]
Apud Macrob. Saturn. 7, 13 Annuli pretiositas.
Aestimare, pretium adsignare. Cassiod. Var. Epist. 5, 40 Gemmarum diuites venae auri fulgore pretiantur.
Inde Prior, Pridie, Priorsum et Pleraque a Pri incipientia.
auctore Seruio ad Aen. 1, 623. [...]
Hecuba Ouid. Met. 13, 404.
Prima syllaba necessitate quadam producitur. Conf. Petron. c. 89.
Filia, Priami, Cassandra. Ouid. Amor. 1, 9, 37 Summa ducum Atrides visa Priameide fertur.
De hoc Seruius ad Georg. 4, 111 [...]
Vt monuimus, vocantur carmina breuia illa, antiquitus collecta, et Virgilianis Catalectis adiici solita, quibus etiam titulus praescriptus est Lusus in Priapum.
Lignum seu herba in modum penis; al. Satyrion. Apul. de Herb. c. 15. [...]
Morbus est, quum genitale membrum in longitudinem protenditur, et in circulum intumescit sine Veneris appetitu: quod vitii genus iis potissimum solet vsu venire, qui supini cubare consucuerunt. [...]
quasi Prius die: vel Prae idem. [...]
subaud. [i. Priori siue praecedenti die. [...]
Pridie factus, dictus, coctus etc. [...]
Ioniae vrbs, Biante alumno nobilis. Meminit Cic. in Parad. 1. [...]
Melius Prymnesius, Puppis.
PRIMAEVVS, PRIMANVS, PRIMARIVS, PRIMATES, PRIMITIAE, PRIMIPARA, PRIMIPILVS, PRIMOGENITVS, PRIMORDIVM etc. vid. mox sub PRIMVS.
Superl. a Prior, [ad numerum, seu ordinem refertur, et significat, ante quem nemo est. [...]
Ordinem notat: fere sequitur Praeterea, vel Deinde. [...]
Idem. [...]
apud antiquos, vnde Apprime. Fabula prime proba Naeu. apud Sosipatr. p. 188. et Priscian. p. 603.
Dimin. a Primus. Plaut. Amph. 2, 2, 105 Primulo diluculo abiisti ad legiones.
Dimin. [...]
vid. paullo post.
qui primus esse meretur, primae dignitatis. [...]
dicti, vt Summates siue Optimates, hoc est primi in ciuitate. [...]
Ipse locus et auctoritas primorum. Plin. 13, 12 Primatum mutauit Caesar. Primatum dare alicui rei Varr. de R. R. 1, 7.
Genitiuus, cuius Nominatiuus non reperitur: Plur. PRIMORES, um, etc. non multum a Primis distant. [...]
Primo natus, praecoquus. Duracina primotica Apic. 4, 5.
Primae aetatis, vt Grandaeuus, grandioris aetatis. [...]
Is, qui primus notabatur in tabula cerata, hoc est albo, siue catalogo, munere aliquo fungentium. [...]
Dignitas et munus primiceriorum. l. 1 Cod. de Decanis, Biennii spatio primiceriatus gerant officium. conf. Cassiodor. Var. Epist. 6, 7 et 16. Et Epist. 10, 11.
Idem quod Primitiuus, Quod aliunde non habet originem. [...]
Aliud Adi. [
dicuntur Matres, quae primo genuerunt. Plin. 8, 40 s. 62 Et ab ea, quae femina sit ex primipara genita citius cerni. Matres Id. ib. c. 47.
manipuli aut ordinis Triariorum. [...]
sequiori aeuo dicta fuit annona, quae dabatur primi pili centurionibus, vt inter milites distribueretur: Vid. Dion. Gothofr. [...]
Centurio, qui primum pilum duxit. [...]
Idem. Sen. de Const. c. 18 Nec impune cessit primipilario. conf. Spartian. Iulian. c. 5. et Nigr. c. 2. Modestin. Digest. 27 t. 1 l. 8 §. 12. 2 Pro filiis primipilarium: vid. Iac. Gothofred. l. c.
Scriniariorum supremus. Symmach. Ep. 1, 33. [...]
i. Primo. Pomponius Maccis geminis, Quin bono animo es video, eripis primiter dapes Non. 2, 661. qui etiam laudat Lucilium.
Aliud Adu. [Idem. Lucil. 5 [...]
Quod in aliqua re primum et principale est. Laudatur Ouid. Met. 12, 271 Ecce rapit mediis flagrantem Rhetus ab aris Primitium torrem. Alii legunt Prunitium: sic et Burm.
Pl. [Primi fructus ex agro suscepti, qui Deo offeruntur. [...]
Quod aliunde non habet originem, siue Quod per se inuentum est. [...]
Primus virgam gestantium ante regem. Gloss. Graec. Latin. [
pro Primo. Laudatur Plaut. Capt. 1, 2, 51 Primodum opus est pistoriensibus, quod probat Meurs. Sed Gronou. Primumdum.
Qui primo genitus est, etiam si alii non sint geniti. [...]
inquit, Festus, quod primo ordimur. [...]
pr. Lex Tertull. aduers. Iud. c. 2. Verbum,
conf. Augustin. de Trin. 3, 9.
Qui primum capit, vt particeps, qui partem, initio nihil fere aliud quam primum in quaque re significat, solo ordinis respectu. [...]
Locus primus, conditio et status principis. [...]
Quod primum et praecipuum est: aut Quod principis est. [...]
Vt decet principem. [...]
Initium alicuius rei: et modo ad numerum, modo ad tempus, modo ad fundamentum refertur. [...]
i. Primum. Virgil. Georg. 4, 8 [...]
Quod primum est. [...]
et hoc Prius. [Comparatiuum, non solum ad duos, sed etiam ad plures referri potest. [...]
Temporis. Terent. Heaut. 5, 2, 18 [...]
i. vt ante fieri consueuerat.
quam nonnulli disiungunt, Prius quam. [...]
Versus priora s. anteriora. [...]
vid. modo dicta in PRIORSVM.
Nobilis Grammaticus, cuius scripta habemus, eam claritatem consecutus, vt Priscianus quemadmodum Donatus, ipsum artis nomen videatur. [...]
Qui superiore aetate fuit, ex Pri, i. Prae, et terminatione scus, quam obseruamus etiam in Vescus. [...]
vt, Prisce agere; i. Prisco et antiquo more. [...]
Sectio. a seco. [...]
quod affertur ex Columel. 7, 9, 3 nullum est. Legendum enim Pistrinale, quod in pistrinis alitur a pistoribus scrophipascis.
Quod superioribus annis, mensibus, diebus, et nostra memoria fuit. [...]
vid. PISTRIX. A forma Pristis est
Et
et 64. i. cetus s. pistrix.
etc. vid. PRIVVS.
Vrbs Volscorum in Latio. Virg. Aen. 9, 576. Vnde
Incola. Vid. Seru. apud Virg. Aen. 7, 803 [...]
Nomen Itali Virg. Aen. 9, 576.
vt, Priuerae mulieres. Festus.
quasi Prius genitus, ante matrimonium nempe cius, cuius priuignus dicitur, ex priore coniuge. [...]
PRIVILEGIVM, et PRIVO vid. PRIVVS.
i. Singuli. [...]
Quod vniuscuiusque proprium est, non--publicum aut commune. [...]
Quod non est publice factum. [...]
Aliud Adu. Adfertur ex Cic. Att. 7, 7 Illud priuate non adscribis, et tibi gratias egit. At ex vetusto codice legendum, Illud, puto, tu non, etc. Sic Graeu.
Vid. Priscian. p. 1009. Sic etiam dedit Heinsius apud Vell. Paterc. 2, 1, 2 Publicamque magnificentiam secuta priuato luxuria est. Al. priuata.
Proprietas. Tertul. de Poenit. c. 2 Poenitentia delinquentium priuatus.
Adimere et spoliare significat. [...]
inquit Festus. [...]
Idem. Gell. 5, 12 Pars priuatiua. Et 13, 22 Ne particula priuatiua est.
Lex ad priuos homines, i. singulos pertinens. [...]
quod quidam PROH scribunt. [...]
Ablatiuo casui seruiens. [...]
Stuprum, perductio, a Graeco verbo [quod Latini perducere dicunt, id est lenocinari, lenocinium facere. [...]
Dorica ratione, quam Latini aemulantur, et Siculorum lingua (nam ab aliis Graecis dicitur) significat Eum, qui princeps est, et ante alios verba facit. [...]
Proaui mei soror. Caius in l. 1 D. de Gradibus. Add. tit. Inst. de gradib.
Aeon Valentini, quasi tu aliquid ipso principio prius dicas. Vid. Tertull. adu. Val. c. 7. 35. 37. add. Interpr. Iren. 1, 1.
Instrumentum esse aiunt, quo vice arietis vti liceat ad adigendam materiam. [...]
et PROMATERTERA ae. f. i. Proaui frater et soror. l. Iurisconsultus et l. 1 de Gradib. et assinib. Imper. in tit. de gradib. 2. instit. Ciuil.
Aui paterni vel materni pater. [...]
Aui vel auiae mater. Suet. Calig. c. 10 In Liviae Augustae proauiae suae contubernio mansit.
Quod est proaui: Rura proauita Stat. Silu. 4, 4, 83. [...]
Specimen. [...]
Idem. Mart. Capell. 7 Indubitabile probamentum. Cod. Theod. l. vlt. add. Rusin. ap. Hieron. Ep. 63.
PROBABILE, PROBATOR etc. vid. PROBVS.
Latine Ouilis dicitur. Erat piscina, vbi oues lauari solebant, quum sacerdotes eas litare vellent: [Graece, Latine dicitur ouis. Vtitur Vulg. Ioh. 5, 2.
Herba, al. Arnoglossa s. plantago Apul. 1.
PROBE, PROBITAS, PROBITER vid. PROBVS.
Est Propositio, interrogationem annexam habens. [...]
vid. PROBVS.
quid. PROMVSCIS) idis. f. [
vt crimen, et ipsum turpe factum, et illius commemor ationem atque obiectionem, notat. [...]
Ignominiosus. [...]
et 94.
inquit Festus. [...]
Bene, recte, vt oportet. [...]
Bonitas, illa praesertim, quae se praestat talem, qualis videri vult. [...]
Haec Non. 11, 13.
Efficere vt probum, rectumque iudicetur id, quod quis facit vel dicit; vnde et pro Laudare accipitur. [...]
Aliud Partic. [
Actus probandi. [...]
Dicitur, quod s. verum s. falsum sit, videtur tamen plerisque, vel his quorum interest, probari posse. [...]
s. PROCAS ae. m. [Rex Albanus, pater Amulii et Numitoris, auus proinde Romuli et Remi. [...]
PROCACIA, PROCACITAS vid. PROCO.
in Festo. Procapibus, proximis Gloss. Isidor.
vid. PROCA.
vid. PROCESTRIA.
vid. PROCO, are.
Progredi, in publicum ire, vltra s. porro ire. [...]
Progressus. [...]
Pes est constans e duobus pyrrhichiis, id est e quatuor syllabis breuibus, temporum quatuor: vt, Philosophus. [...]
Percutere vel impellere, et sic euertere. [...]
Vehementior quidam venti impetus, nec ita durans. [...]
Plenus procellis. [...]
vid. paullo post.
inquit Festus. [...]
vt emendauit Bentl. Compar. Cic. de Orat. 3, 128 c. 59 Brachium procerius proiectum quasi quoddam telum orationis.
Longitudo s. altitudo. Cic. de Senect. 59 c. 17 [...]
ad Aen. 1, 744 [...]
Malo spiritu afflatus affertur ex Plaut. Poen. 3, 1, 25. [...]
PROCESSIO, PROCESSVS vid. PROCEDO.
Praecedens tempestatum significatio. [...]
Scriba expedite notans. [...]
Herba, Saxifraga. Apul. de Herb. c. 97.
et PROCHYTE es. f. [Insula in Puteolano sinu; Dicta, quasi Profusa. [...]
ex Pro et Cado compositum; significat Pronum cadere, procumbere. [...]
Quod procidit. [...]
vid. PROCIO.
Origo est eorum, quae sequuntur.
Paratus, expeditus. [...]
Apparatus bellicus, et expeditio dicitur. [...]
Ad procinctum pertinens. Procinctualis ornatus Cassiodor. Epist. 6, 22.
an PROCIEO Verbum fuit, vnde
Idem quod Vocito. [...]
Palam et valde clamare, vociferari. [...]
Add. Ib. l. 34. Quinctil. Decl. 18 Instantem truci proclamatione discutere. Conf. Idem Decl. 7 et 8.
Idem quod Inclinare significat. [...]
Conf. Idem 5, 12.
vt ait Donatus: vt si cliuo descendas nimirum. Contrarium Accliuis. [...]
Idem. Varro de R. R. 2, 2 [...]
(matre) procludat Pallad. Febr. c. 26, 4. Fortassis leg. praecludat, quod habet Crescentius de commodis rer. rural. 9, 77.
et PROCOR âri. Poscere, inquit, Festus, Vnde Procaces meretrices ab assidue poscendo, et Proci, vxorem poscentes in matrimonium. [...]
i. Petax. [...]
Audacia in poscendo. Auson. Epist. 22 pr. Quod nihil poscente me abnuis, magis acuis procaciam quam retundis.
Licentia, qua meretrices et scurrae vtuntur. [...]
Petitio matrimonii. Apul. Apol. p. 320 Cum in hoc statu res esset inter procationem matris et metum filii.
Matrimonii appetitor. [...]
Quasi tu dicas Antecubiculum. [...]
Insula est in Propontide.
Scriptor laudatus a Plin. 7, 2.
et, vt quibusdam placet, etiam PROCONSVLE, [vocatur, qui Consulis potestatem habet. [...]
Proconsulis dignitas. [...]
Quod ad Proconsulem pertinet. [...]
al. aliter.
et per syncopen procraxe. [...]
Diem de die trahere, differre. [...]
Dilatio. Cic. Philipp. 6, 7 c. 3 Nam cum plerisque in rebus gerendis tarditas et procrastinatio odiosa est, tum hoc bellum indiget celeritatis.
Liberos progignere. [...]
et idis. f. [
Celebris latro, habitans in ea parte Atticae, quae Curdalus dicitur. [...]
Anteiacere, Obiacere, et sic Protegere, vt habeat cognationem cum Excubo. [...]
Qui noctu, custodiae causa ante castra excubat. [...]
inquit Seruius, seu probe cudere, exacuereue. [...]
Locum proprie significat separatum, et pro re nata longius propiusue remotum. [...]
vid. PROCVLVS.
Progrediendo, vel aliud agendo conculcare. [...]
In militia idem qui Procursator. Ammian. 27, 23 Inueniri posse aliam viam, praeter eam, quam inspexere proculcatores.
Vt scribit Acron, Eques fuit Romanus, Augusti amicissimus, qui pius sic erga fratres suos Scipionem et Muraenam fuit, vt spoliatis bello ciuili patrimonium suum ex integro diuideret, quod cum eis iam ante diuiserat. [...]
et PROCVLINA ae. f. Mulierum nomina apud Martial. 10, 41. Et 6, 22.
s. PROCVLINO âre. Paullus Festi, proculiunt, promittunt. Ipse Festus, Proculinat (f. proculinant) promittunt ait significare Antistius de iure Pontificali libro nono.
Cognomen eius, qui natus sit patre peregrinante a patria procul. [...]
Prosterni, pronum iacere: quod proprie quidem de animalibus, per translationem vero etiam de aliis rebus dicitur, cum inclinantur vel iacent adeo. [...]
Administrationem alienarum rerum vel suarum gerere. [...]
Late patet vis huius Nominis, quam complexus videtur Vlpian. l. 1 [...]
etc.
etc. [...]
Vltra, siue longe currere. [...]
pr. [...]
Excursio, vel digressio a causa. [...]
etc.
Velites, milites qui praelium lacessunt. Liu. 42, 64 Breue certamen leuis armaturae maxime cum procursatoribus fuit.
pr. [...]
Vales. praecursorius.
Valde curuus. Virg. Georg. 2, 421 Contra non vlla est oleis cultura, neque illae Procuruam exspectant falcem. Litora Virg. Aen. 5, 765.
de gymnico certamine. Tertull. S. Cypr. Genes. 1, 14 Pomiferique simul procuruant brachia rami.
vid. PROCO, as.
vid. PROCRVSTES.
Moles opposita fluctibus. [...]
De hoc Plin. 18, 28 s. 68 [...]
Prodire deambulatum. Ter. Adel. 5, 1, 4 Prodeambulare huc libitum est.
vel ii, itum, îre. [Foras ire, in publicum. [...]
Ante dicere. [...]
Quae ex Festo affertur, Proditio est, de qua sub PRODO.
Qui extraordinariam Dictaturam gerit. [...]
Philosophus Cous, cuius de Hercule, conculcata voluptate virtutem colente fabulam seruauit Xenophon, et inde Cic. Offic. 1, 118 c. 32. qui
inde ab ipso Cicerone l. c. vocatur. [...]
PRODIGALIS, PRODIGALITAS vid. post PRODIGO.
PRODIGIALIS etc. vid. infra.
quasi Prodicium, vel Porrodicium, quod porro dicat, porro significet, et aliquid futurum esse portendat. [...]
Qui ex prodigio futura praenuntiat. Festus, Prodigiatores, aruspices, prodigiorum interpretes. Vid. Buleng. de Sortibus c. 5.
Quod prodigium facit, vel quod praeter naturam est et consuetudinem. [...]
Praeter naturam vel morem. [...]
Late admodum patens nomen. [...]
Idem quod Prodigiose. [...]
Consumere, vltra modum erogare: compositum ex Pro, et Ago, vt sit idem fere, quod abigere, domo exigere, quod faciunt ii, quos prodigos vocamus, qui Plutum domo exigant. [...]
Qui bona sua prodigit, profusus. [...]
Effuse. Cic. Philipp. 11, 13 c. 6 [...]
Antiquum. [Profusio. Lucil. Sat. 6 Nequitia occupat, hoc petulantia, prodigitasque. Ex Non. 2, 695.
Conf. Idem Ann. 15, 37, 1. et 6, 14, 1.
Vnde et Prodiguae hostiae vocantur, vt ait Veranius, quae consumuntur: vnde homines quoque luxuriosi, prodigi. Festus.
pro Prodigus, nondum habet auctorem.
vid. PRODO.
inquit Non. 1, 231 [...]
ait Seruius ad illud Virg. Aen. 1, 252 [...]
Qui prodit vel prodidit. [...]
Foris, palam, et publice docere. [...]
Latine Praecursor dicitur. [...]
Primo est in longum ducere, prolongare. [...]
Pro longo. [...]
cui Breuiter opponitur. [...]
Vid. Casaub. ad Cic. Att. 16, 1. In MSS. confunditur cum Perductor, v. v.
Quod extendi potest. Gloss. Productile, [
Idem quod Productor. Tertull. de Carne Christi c. 20. Vetus auctor, Amorem Firmat vt accepto produce totus eat. Vid. Barth. in Stat. Theb. 2 p. 545.
vid. PRAEBIA.
i. Productum, promotum, praecipuum, vt illam Stoicorum vocem interpretatur Cicero. vid. PRAEPOSITA.
Abantis Argiuorum regis filius, cui successit in regno. [...]
Irreligiosum significat, non sanctum: quasi sit Porro a fano: Impium, scelestum, aduersum omni religioni. [...]
Apud antiquos Profanare erat consecrare. [...]
vel profare, profatur, profari. [Publice dicere, vel etiam futura praedicere. [...]
Sic Creech etc. Al. Profecta.
etc. vid. PROFICISCOR.
confirmantis, dictum quasi pro facto, et significat Nimirum, sane, certe. [...]
vid. PROFICIO, et PROFICISCOR.
Dea; de qua Mart. Capell. 8 p. 270 [...]
Extra ferre, exserere, promere. [...]
Verbi intellectum sequitur. [...]
Sic reddit Interpr. Iren. 2, 18 Prolatiuum hominum verbum.
PROFESSIO, PROFESSOR vid. PROFITEOR.
qui hominibus, ad rem vel priuatam, vel publicam administrandam concessi erant. [...]
est pro se facere i. facere quod sibi prosit, it. procedere, progredi in rebus bonis. [...]
Aliud Partic. [
Vtilitas, quae ex alicuius rei tractatione nobis prouenit. [...]
Quasi tu dicas facesso me: est enim in viam se dare, et initium proprie itineris notat. [...]
etc. Domo nauibus proficiscens Nepos 1, 1, 15.
Vnde, Dos profecticia, vid. DOS. Profecticii peculii nomen non puto in antiquis iuris libris esse.
Qui in itinere est. Gloss. Gr. Lat. [
Vtilis Cassiod. Epist. 1, 39 Quibus mora potest esse proficua.
Proscindere. Stat. Theb. 10, 512 Quanta pariter ceruice gementes Profindunt inarata diu Pangaea iuuenci. Al. Profringunt, quod probat Gron.
Palam fateri, polliceri. [...]
Aliud Partic. [
similiter Partic. [
Verbi varietatem sequitur. [...]
Qui profitetur artem, et se illam scire dicit, atque opem inde aliis promittit. [...]
Quae meritoriam exercet eloquentiam Tacit. Ann. 13, 14, 5.
vnde, Ex professo aliquid agere: Vid. Ex professo, in EX. De professo audere aliquid Apul. Apol. p. 274.
Inde
ap. Colum. 1, 3, 11 quidam legunt; sed melius, profugiendo. Nec diuersa mihi lectio, quod annotauerim, obseruata.
Deiicere, depellere, deperdere, et ad perniciem deducere. [...]
Aliud Partic. [Prostratus, deiectus, afflictus, perditus. [...]
Prodigus. Tacit. Ann. 16, 18, 1 Habebaturque non ganeo et profligator, vt plerique sua haurientium, sed erudito luxu.
Idem quod Flare, et flando efficere, vel expellere adeo. [...]
Elmenb. Massa Plin. 34, 9.
Ipse proflandi actus. Columel. 5, 9 Aestiuo proflatu refrigerentur.
Fluendo in apertum venire. [...]
Idem. Iul. Obsequ. c. 6 Ad Tiberis profluenta descendere.
Abundanter. [...]
Subaud. Imitatur.
Quod profluit: vt, Profluns amnis, Qui perpetuo fluit Plin. 19, 4. [...]
Fluxus: Profluuium alui Columel. 9, 12. [...]
apud Priscian. p. 699 videtur fluxa et instabilis.
Profuturum esse, coniugatur vt Forem. Hor. Epist. 1, 8, 11 Quae nocuere sequar, fugiam quae profore credam.
Vt, Inarata profringere Stat. Theb. 10, 512. vid. PROFINDO.
Procul fugere, aut quantum quis possit fugere. [...]
Qui longe aliquo fugit, procul a finibus suis vagus, quasi porro fugatus. [...]
Dicitur quum longe aliquo fugitur, vbi se quis tutum putat. [...]
PROFVNDE, PROFVNDITAS vid. post PROFVNDVS.
Large fundere. [...]
Supra modum sumtuosus. [...]
pr.
dictum est quod Porro, id est longe, hobeat fundum. [...]
Subst. Mare. [...]
Sic Taubm. p. 851: al. Probe fundata, et sic Gronou.
Compar. Plin. 8, 42 Quo quis acrior in bibendo profundius nares mergit. Conf. Prudent. Vincent. 119.
Gemmas trudere. De vinea dicitur. Columel. 4, 27 Si palmis incipientibus, progemmantibusque fossorem immiseris, magnam partem vindemiae decusseris.
dicit auus, neptis suae virum. [...]
Generatione ex se producere. [...]
De asinis.
Item Progeniculat, [
Genus atque familia. [...]
vid. PROGIGNO.
Germen ex se producere, dicitur surculus. [...]
Extra gerere, efferre. [...]
extr. Formicae vel concursantes, aut oua progerentes.
extr. Sinu serico progestans nucleos.
vid. PROPNIGEON.
Gignendo ex se producere. [...]
Auus. [...]
i. Aperte, auctore Festo.
Aliud Adu. [Fundus est Non. 2, 625 [...]
Natus. [...]
vid. PROGNARITER.
vel PROCNE es. f. [Pandionis Atheniensium regis filia, quae Tereo, Thracum regi, matrimonio iuncta est, ex qua filium Itym suscepit, quem patri postea comedendum dedit, propter Philomelam sororem ab eo violatam. [...]
Idem ac PROGNOSIS Praenotio, Praescientia. Isidor. 12, 7 Nautae sibi hanc bonam prognosiam facere dicunt.
Rei futurae signum. [...]
Scriptura publice proposita. [...]
vid. PROCRAGO.
Vt Progredior veteres dixisse notat Priscian. p. 799.
In publicum prodire, vel vltra ire. [...]
Aliud Partic. [
Processus, progressio. [...]
ap. Non. 13, 17 Cui progubernator propere vertit prosumiam.
Praeexercitor. [...]
Pl. Progymnasmata Latine dici possunt Praeexercitamenta, vel praeexercitationes. Vt Aphthonii opusculum, quod hoc nomine inscripsit.
Interiectio. vid. PRO.
ex Pro et Habeo compositum; q. d. procul habere, i. impedire vetando, vel quacunque ratione, ne quid fiat, aut incipiatur. [...]
conf. Tertul. de Monog. c. 9. Arnob. 2 p. 45. Et Vlpian. l. 8 ff. de Poenis.
conf. Ammian. 24, 15. Et Arnob. 7 p. 249.
apud Plin. 10, 14. [...]
Igitur. Apul. Met. 3 p. 133 Prohinc tormentis veritas eruenda. Idem 5 pr. Prohinc cubiculo te refer.
Porro iacere. [...]
Ipsa proiectio. [...]
Frequenter proiicere. Proiectare aliquem probris, Iniuriis afficere: Plaut. Bacch. 3, 6 (5) 38 Tuis me proiectas probris. Al. Prolectas, i. Prouocas.
sunt Prominentiae, et velut supercilia quaedam parietum arcendis stillicidiis inuenta: Quanquam etiam proprio nomine Coronae vocentur: siue structura, siue intestino opere constent. [...]
Qui Proiectus nutritur. [...]
Propterea, ideo, propter hoc. [...]
Aliud Adu. [Idem significans. [...]
Auget significationem simplicis verbi, vt sit tum manifesto, tum vltra labi, et ita, vt plane iaceat: et non proprie tantum, sed metaphorice etiam ponitur, vt exempla docebunt. [...]
PROLATIO, PROLATVS vid. PROFERO.
Idem quod Dilatare, et aliquando metaph. [...]
Add. ib. 13, 34, 4.
PROLATIVVS, PROLÂTVS etc. vid. PROFERO.
ex Prolicere, nisi a Lactando ductum malis. [...]
pr. Prolectante studio pulcherrimae visionis. Ibid. p. 162 Prolectante gaudio.
Quod alliciendi incitandique vim habet. Sidon. ad Vectionem, Nemo ita naturae firmae est, vt prolectibilibus careat occultis. Al. Prolectabilibus. vid. Fest.
Dici potest Latine Praesumtio: [hoc est a praesumendo. [...]
Progenies; a Pro et Oleo, id est cresco: vt Soboles i. suboles a suboleo. [...]
a Prole dictum est. [...]
Pro proles, legitur a quibusdam ap. Apul. Met. 2 post init. Vbi alii proles, al. probitas.
Al. aliter.
Ante libare. [...]
Inducere. Antiquum. Plaut. Curc. 1, 2, 1 Eius amor cupidam huc me per tenebras prolicit.
ap. Non. 4, 394.
vid. paullo ante, loco suo.
vel PROLICEO êre. Gloss. Isidor. Emanare: Vbi laudatur Varro, Demum vbi prolicuit dulcis vnda.
Elm. Radii nostri seu mediis oculis proliquati.
vid. PROLES.
a Laxum fit, quasi porro laxum; Quod longum, laxumque est. [...]
Longe, lateque. [...]
vtrum. [...]
Prolixum facere. Columel. 4, 24 ad finem Magnopere monendus putator est, vt prolixet aciem ferramenti, et quantum possit, nouaculae similem reddat.
Proloquium, siue praefatio, vbi aut Poeta excusatur, aut fabula commendatur Prologus etiam narranda proponit. [...]
Longum facere. [...]
Publice, libere, eloqui. [...]
Sententia, in qua nihil desideratur. [...]
apud Non. 1, 324.
Cupiditas et voluptas. [...]
est Futurum certamen meditari, et exercendarum virium causa, confirmandique animi veluti simulacrum quoddam certaminis inire. [...]
Praeludium posset significare. [...]
id est Praeiudicialis causa Vlpian. in l. Si prolusorio iudicio D. de appellation. al. Perlusorio.
Vid. Lex. Pitisc.
Multum, siue multo tempore lauare, et eluere. [...]
Immundities cuiuscunque rei sordidae. [...]
Profusio et prodigalitas, quum quis more aquae opes profundit, quibusdam placet Ter. Adelph. 5, 9, 28 [...]
apud Fulgent. de Sermone prisco.
a Triboniano appellantur, Qui in quintum iam annum iuri Ciuili operam dederant, ficut Lytae, qui quatuor. [...]
Qui pro magistro substituitur. [...]
Quod vulgatum est hodie, apud antiquos desideratur. Vid. Cellar. Cur. post. p. 364.
Proauiae meae soror. Caius in l. 1 D. de gradib. vid. PROAVVNCVLVS.
Verbum antiquum, quod Litem promouere interpretatur Festus Paulli. Ex ipso Festo legunt lituum prouere: quod quid sibi velit, non dixerim.
dicitur Quod paterfamilias venale habet extra ea, quae vsui suo seruat, vt ait Budaeus. [...]
et PROMEREOR êris, itus sum, êri. Dep. Idem quod Mereri, sic tamen, vt fere in bonam partem accipiatur. [...]
Qui bene de aliquo meretur. Plaut. Asin. 1, 2, 2 Promerenti optime hoccine pretii redditur?
trium syllabarum. [...]
de Deucalione, Promethei filio.
i. subito profluentibus Apul. Met. 3 p. 133.
vid. EXCONSVLE.
Vltra aliquid eminere. [...]
pr. Africa extensa in duas prominentias: i. Promontoria. Idem c. 2.
extr. Mammis prominulis. Idem c. 30 Ora prominula. Capitolin. Pertin. c. 12 Habitudine corporis pinguiore, ventre prominulo.
Producere. Apul. Miles. 9 p. 229 Elm. Senex claudus vniuersa nos iumenta ad lacum proximum bibendi gratia gregatim prominabat.
s. PROMVNTORIVM i. n. [Significat Montem in mare, vel vltra alios montes, aut simpliciter terrae tractum in mare prominentem. [...]
Vid. Plaut. Pseud. 4, 5, 11. Et mox PROMISCARVS.
s. PROMISCVS a, um. Adi. [Mistum, confusum, commune, incertum. [...]
Miste, communiter, sine discrimine, confuse, incerte. [...]
Idem ac Promiscuus esse volunt in loco Varron. apud Nonium 2, 112 Dum vixi promiscaris meis in cortibus pauit. Al. Promiscam, quod malim.
Proprie est porrigere, ostendere, vt deinde videbimus: frequentissime autem Polliceri. [...]
Add. Iustin. 31, 3, 8.
Quod pollicemur. [...]
Idem. Cic. de Orat. 3, 203 [...]
Idem. Promissu vitae recreat Manil. 5, 578.
inter Grammat. Putschii p. 2061.
Contractum ex Pro et Emo; Proferre, exponere, educere. [...]
s. PROMPTVS a, um. Partic. et plerumque Adiect. [...]
Vnde formula In promtu. [...]
Statim, celeriter. [...]
Sequioris aeui vox.
Equo aliquid depromitur. [...]
Locus, in quo res ad vsum necessariae ita repositae sunt, vt statim promi ac proferri possint. [...]
extr. Aliquid reportans interim munusculi De largitate musici promtarii.
ad Virg. Georg. 1, 21 ex Fabio Pictore tradit, flaminem Cerealem, dum sacrum Cereale faceret, inter alios deos Promitorem inuocasse.
Idem ac Promtuarium. Tertull. ad Vxor. 2, 4 Si cui largiendum erit, horreum, proma, praeclusa sunt.
al. Prominulis.
Cellarius. Plaut. Poen. 3, 4, 6 [...]
inquit Festus.
vid. sub PROMINEO.
Vltra mouere, prouehere. [...]
Patronus. Ammian. 21, 1 Nullo arbitrio eius promotorum suscepto praeter Nebridium.
vnde PROMVLSVS a, um. Part. Apul. Florid. 1 p. 342 Elm. Crines eius praemulsis antiis, et promulsis caproneis anteuentuli et propenduli, videtur significare antrorsum mulcere.
Miratur Scaliger, pro Remulco dici.
Publicare, palam pronuntiare: quasi Prouulgare. [...]
Potio ex mulso condita in ipso coenae ingressu poni solita; verum non sola, sed, cum aliis cibis gustum et gulam irritantibus. [...]
Repositorium promulsidis. [...]
vid. sub PROMINEO.
vid. PROMO.
melius scribitur PROBOSCIS, v. v.
Quasi mutuum, quasi mutua pecunia. [...]
Natando in conspectum venire. Delphines e toto mari pronatant Hygin. Astron. 2, 17.
Verti potest Protemplum, vel Antetemplum. [...]
et nexui, nexum, ere. [h. e. In longum tempus futurum nectant Parcae.
Nepotis filius. [...]
Neptis filia. [...]
etc. vid. PRONVS.
Prouidentia et ipse adeo Deus, ex Stoicorum praesertim rationibus. [...]
Pars est orationis Grammaticis, dicta quod vice nominis ponatur. [...]
vel potius PRONVBVS, a, um. Adi. [inquit Donatus, quae nubentes domum mariti deducunt, ac comitantur. [...]
Hinc
Idem fere est quod recitare, praesertim ex memoria, vt actores scenici, oratores. [...]
Vt, Versus pronuntiatus syllaba vna breuior aut longior Cic. in Parad. 3 [...]
Pro ipsa Pronuntiatione. Gell. 4, 17 Ratio in pronuntiatu manet. Idem 15, 3.
Est, Vocis, et vultus, et gestus moderatio cum venustate, inquit Auct. ad Heren. [...]
pr. Oratio pronuntiabilis. Gloss. Lat. Gr. Pronuntiabile, [
Idem. Modus pronuntiatiuus, quo pronuntiamus Diomed. 1 p. 329.
Quasi dicas Valde nuper. Plaut. Trin. 2, 4, 26 Qua sponsione pronuper tu exactus es pro illo adolescente. Al. aliter: vid. Taubm.
Nepotis vxor. Ouid. Epist. 17, 206 Pronurus et magni Laomedontis ero. Modestinus in l. Nurus D. de gradib. et affinib.
In anteriorem partem flexus. [...]
add. 5, 18.
Figura, cum Poëta aut quicunque scriptor praestruit, et praemunit aliquid, quo ea, quae sequuntur, rectius queant intelligi, aut certe non nimis abrupta sit transitio. [...]
Initium vel exordium, siue praefatio. [...]
Exordiri. Plin. Epist. 2, 3 Prooemiatur apte, narrat aperte, pugnat acriter, colligit forciter, ornat excelse. Postremo docet, delectat, afficit. add. Sidon. Epist. 4, 3.
inquit Nonius 1, 327 [...]
Vitem vetulam supprimere, vt ex ea vna plures fiant. [...]
De Pompeio.
Idem quod Propagare. Gloss. Graec. Latin. [
est, si Turnebum audimus 1, 1 [...]
i. Clare, aperte, et in propatulo. [...]
Hoc verbum habebant primae editiones Columellae de Arb. 7, 4 [...]
vnde
ad Valentinianorum mentem, de Praescr. c. 49.
Maximus patruus, frater proaui Caius in l. 1 D. de gradib.
Late patens, atque apertum. [...]
Viciniam loci significat, vt iuxta, et inter Praepositiones vulgo refertur, quatenus Accusatiuo iungitur. [...]
Vicinior, cum respectu ad locum, tempus etc. [...]
Ad tempus non
minus quam ad locum refertur. [...]
Temporis, loci, similitudinis. [...]
Vicinia. [...]
Proxime. [...]
Proximum esse. [...]
Dignitas aulica sub Imperatoribus. Leg. 1 et 11 Cod. de Proximis Scriniorum, Splendor indepti proximatus. vid. Vales. in Ammian. 20, 9 et Salmas. Histor. August. p. 207.
In longum deorsum pectere.
Temporis. [Brevi: quasi Prope sit dies, quando aliquid futurum sit. [...]
Vltra pellere, procul amouere. [...]
i. Bubulcus Venant. Fortunat. de Vita Martin. 3, 301.
Paene, quasi prope mensuram.
Idem. Liu. 24, 20 Quum propemodo muris accessisset.
vnde Propempticum carmen dicitur Stat. Silu. 3, 2 quo prosequimur abeuntem et discedentem. [comitor, cum pompa assequor, honoris gratia deduco.
In vlteriorem partem pendere: vt lanx depressior in libra. [...]
Demissus. Columel. 7, 12 [...]
i. Nec minus, nec plus pendis, sec. Turneb. ad c. l.
apud Apul. Florid. 1 p. 342.
Translate fere semper accipitur, de animi inclinatione. [...]
Ex animo. Lentulus apud Cic. Fam. 12, 15 Vt hanc concordiam et conspirationem omnium ordinum ad defendendam libertatem, propense non crederent esse factam.
Animi inclinatio. [...]
a Prope fit; et significat Festinare, celeriter ire. [...]
Aliud Partic. [
Festinatio. Sallust. Iugurth. c. 36 Neque ex tanta properantia tam facile tractum bellum, socordia magis quam dolo crederent. Tacit. Ann. 12, 20, 3 Pericula ex properantia.
Aliud Adu. [Celeriter. Caecil. Properatim in tenebris istuc confectum est opus. Non. 2, 663. Meminit et Gell. 12, 15.
Idem. Catull. apud Non. 11, 63 Animula miserula properiter abit. conf. Idem 2, 663. et Auson. Parental. 27, 1.
Idem. Accius apud Non. 2, 663 [...]
Idem quod Celer, festinus. [...]
Elegiarum Poëta ex Meuania oppido oriundus: Ouid. Trist. 2, 465 [...]
vt ait Isidorus 19, 4 [...]
apud Fest.
vid. PROPECTO.
vid. PROFANVS.
vel PROPHÊTES ae. m. [Qui futura praedicit, vel certe consilia Deorum enunciat, a [
et PROPHETISSA, ae. f. [Quae futura praedicit. Tertull. de Praescript. c. 51. conf. Voss. de L. L. 1, 12.
Inspiratio vel reuelatio diuina, rerum euentus immutabili veritate denuntians. Tertull. de Anima c. 35. Add. Id. Exhort. Cast. c. 4. et de Praescript. c. 51. et adu. Marc. 1, 10.
Praedicere. Tertull. de Res. Carn. c. 28. Hieron. Epist. 103 c. 7. Prudent. Peristeph. 13, 101. vid. Barth. ad Claud. Mamert. p. 288. et Cellar. Cur. post. p. 280.
vid. Fortunat. Carm. 4, 58.
etc. Prudent. Cathem. 7, 179 Praenuncupatus ore qui prophetico Emanuel est. conf. Idem Peristeph. 14, 631.
etc.
vel PROPHVRVM i. n. Proiectum domus, Moenianum. [...]
vid. PRAEPÎLO.
i. Impellere, vrgere, versare, impingere. Sed recte hodie editur Progignere.
Proprie est, Praegustato leuiter vino poculum alteri amicitiae et honoris causa offerre: Verbum Graecum, vt res Graeca, sed vt mille aliae in vsum Romanorum translata. [...]
Laudatur Ouid. de Arte Am. 1, 587 Inde propinator nimirum multa propinet. Sed rectius leg. Procurator.
Qui prope est, et non minus quam prope ad loca temporis, et quamcunque aliam viciniam et similitudinem refertur. [...]
Coniunctio, vicinitas. [...]
Vicinum et proximum fieri, aut prope accedere. [...]
vid. PROPE.
vel PROPICIVS a, um. Adi. [Placidus, fauens; a Prope, et Ito, as, vt quidam aiunt: nam qui fauent, prope nos ire consueuerunt, vt ait Sipontinus. [...]
et PROPICIOR, âri. Propicium reddere, placare. [...]
Quod est ad propiciandum aptum. [...]
Locus aut instrumentum, in quo placari solet Deus. [...]
vid. PROPE.
Typus, id est forma figlini operis, quam ad formanda, fundenda praesertim ex aere, alia opera adhibent. [...]
Os patens furni, praefurnium. [...]
Pl. [pro Amathuntis) adspernatae Venerem, primae in triuio vulgauere corpora. [...]
Negotiator, qui merces praeemit minoris, vt postea pluris vendat. [...]
quasi Subarbanum; dicitur Quod apes ante alueum faciunt, maxime aestate. [...]
Videtur ita dictum vt Promulsis. [...]
Ante oculos ponere, siue Palam ostendere rem, dictum, aut factum. [...]
Quod mente statutum est, consilium, et vt recentiores vocant, intentio. [...]
Proponendi actus. [...]
Pars maris inter Hellespontum et Bosporum Thracium. [...]
pr.
Vlterius, praeterea. [...]
est, Duarum pluriumue rerum, quatenus ad quantitatem pertinet, inuicem facta comparatio. [...]
etc.
vid. PROPONO.
Sed Gronou. p. 597 pro Praefectis.
Qui cum auctoritate Praetoria aliquo mittitur: qui pro Praetore prouinciam tenet; dissoluitur etiam in duo vocabula, pro Praetore. [...]
Quod peculiare est vniuscuiusque, cui contrarium est alienum. [...]
apud Logicos. Quinctil. 5, 10 Sunt eiusdem rei plura propria, vt ipsius ignis lucere, calere, etc. Conf. 7, 3, 25.
Quod alicuius rei proprium est. [...]
Cuius aliquid est proprium. [...]
extr. [...]
i. Proprie. Nonius 11, 18. Restituit Lambin. Al. Propriatim.
Praepositio, Accusatiuo casui seruit, et significat causam quamcunqu. [...]
Ob eam causam. [...]
De hoc nomine Festus Paulli, Propudium dicebant, cum maledicto nudare turpitudinem volebant, quasi porro pudendum. [...]
V. modo dicta voce PROPVDIVM.
Idem. Plaut. Truc. 2, 2, 16 [...]
Pugnando defendere ac tueri. Plin. 12, 19 [...]
Locus munitus, vnde defendi vrbs, castra, fines possint. [...]
etc. vid. PROPELLO.
Latine Vestibulum, vel porticus ante portas templorum. [...]
Qui Quaestoria auctoritate accepta mittitur in aliquam regionem. [...]
Idem quod Quiritare. Apul. Apol. p. 326 Epistolam saepe aperiens proquiritabat, etc.
Promulgatus. [...]
Anterior pars nauis. Liu. 24, 34 [...]
Custos et gubernator in prora nauis ventos captans, scopulos obseruans etc. [...]
Duarum syllabarum vox, proprium nautae apud Ouid. Met. 3, 634. Dicitur autem Graecis qui et Proreta, id est prorae gubernator, vt dictum est.
Vltra in conspectum repere. [...]
et PROREVS Disyllabum: vid. PRORA.
vid. PERORIGA.
Celeriter rapere et auferre, et in primis cum reciproco ad fugam celerem indicandam ponitur. [...]
Prouocare. [...]
Protrahere, prolongare, continuare, videturque proprie comitiale verbum esse, vt irrogare, abrogare etc. [...]
Dispensator. Sic, Arcarii prorogatores tritici, vini et casei leguntur apud Cassiodor. Epist. 10, 28. Conf. Chrysol. Serm. 23 et 26. Pignor. de Seru. p. 308. vel Veget. 4, 7.
vid. PRORSVS.
vel PRORSVM Adu. [significat Omnino. [...]
i. Prorsum, Antrorsum. Afranius apud Festum in Remeare, Vetuit me sine mercede prosum paucius (Scal. Paccius) remeare in Iudum. Sic Susum dixere pro Sursum.
Idem plane quod Prorsus et Susum Sursum etc. [...]
vlt. [...]
cum impetu prodire. [...]
vt, Cic. pro Rosc. Amer. 68 c. 24 [...]
de risu. Simulata proruptio hostium, i. Eruptio Aur. Vict. de Caes. c. 33.
Proiicere, facere vt aliquid cadat. [...]
PROSA, PROSAICVS etc. vid. paullo ante sub PRORSVS, a, um.
vel PROSAPIES êi. f. Progenies antiqua. [...]
pluribus sententiis sua cuique ratio subiicitur.
Locus ante scenam porrectus, vbi pulpitum excitatum erat, quo actores fabularum prodirent, ita vt scena altior esset pulpito: pulpitum autem altius orchestra, quae ipsa locus erat saltantium. [...]
Promagister, subdoctor. [...]
Progressu et linea quadam scindere. [...]
i. [...]
Aliquid in Conspectum hominum per scripturam proponere et publicare. [...]
Proscribendi actus, in primis vero res illa omnium crudelissima, a Sulla post deuictum Marium inuenta, de qua vid. Plut. in Vita p. 472. [...]
Desideratiuum Verbum. [...]
Secare. [...]
Hinc
ap. Non. d. l.
Datiuo casu) dentilum. Et Eodem 8 p. 214 Prosectu gladiorum, ictuque flagrorum.
Verbum, quod habent plerique MSS. Lactantii, iis locis, quae dedimus paullo ante in PROSECO.
PROSECVTVS, PROSECVTIO etc. vid. post PROSEQVOR.
auctore Festo, quod ante stabula sedeat. [...]
vel PROSEDANVM i. n. Vitium est arietibus et hircis circa coitum proueniens ex nimio labore. [...]
Arcadum epitethon est, qui
se [id est ante Lunam fuisse gloriabantur. [...]
Aduena, nouus, peregrinus, a verbo Graeco [quod est aduenio. [...]
Femina, quae ad Iudaeos transit. vid. Sponii Misc. Sect. 378.
apud Non. 3, 152 Vel in tegulis proseminare ostreas.
Sic Gronou. nulla varietatis mentione facta.
Vltra, siue post sequi, deducere. [...]
vid. supra passim.
etc. et Cod. l. 9 de Cursu publ.
int. Epistolas.
Conf. Nemesian. Ecl. 3, 63.
i. exserere. Linguam proserere in tussiendo Plaut. Asin. 4, 1, 50. Add. Auien. Phaenom. Arati v. 1111 et Descript. Orb. v. 342.
Serpendo in conspectum venire. [...]
Praeter dicta vtitur Ammian. 15, 20 Malum vltro proserpens.
Iouis ex Cerere filia, coniux Plutonis, inferorumque adeo regina. [...]
Herba vulgaris, eximli aduersus scorpiones remedii. vid. Plin. 27, 12. et 26, 4. Apul. de Herb. c. 18.
Herba. Al. Dracontion. Marcell. Empir. c. 9.
vel PROSEVCHA ae. f. [Obsecratio vel oratio, quae ad Deum funditur. [...]
et PROSICIVM Vet. Gloss. Prosiciae, [
Qui in secunda acie stat, quum antesignanus in prima. tum prosignanis, qui in secunda acie erant, imperauit, vt etc. Frontin. Strateg. 2, 3, 17. conf. Kauchen. ad h. l.
et ii, sultum, îre. [Vltra, seu foras, vel ante salire, prorumpere. [...]
Salmas. in Capitolini Marcum c. 6. sic ait in antiquis Glossis reperiri, et perperam id in Praesultor mutatum.
aut POSTMVRIVM i. n. Pontificale pomoerium, vbi Pontifices auspicabantur: dictum autem Pomoerium, quasi promurum, id est proximum muro. [...]
vnde
Elmenh. p. 257 Pric. i. prominentibus.
apud Festum.
Phthongus ita dictus a Vitruu. 5, 4.
Vxoris auus vel mariti. [...]
Latine Accentus dicitur: estque Lex, siue regula ad eleuandam deprimendamue syllabam vniuscuiusque particulae orationis accommodata: Alio nomine apud Graecos [dicta. [...]
errore quodam huc relata pro Paronomasia. v. v.
Aegypti praefectura Plin. 5, 9.
Persona est. [...]
Ad verbum dicitur Personae fictio: hoc est figura personam inducens, quum persona aliqua fingitur, vt quum inanimatum loquitur ad animatum, vel e conuerso. [...]
PROSPECTO, âre. et PROSPECTVS vid. PROSPICIO.
Procul speculari. Liu. 3, 43 pr. L. Siccium prospeculatum ad locum castris capiendum mittunt. Id. 31, 1 Multitudo e muris aduentum Imperatoris Romani et regis prospeculabatur.
et PROSPERVS era, erum. Adi. [Felix, secundus, tum passiue de his, quibus bene succedit, tum de ipsis quae succedunt, tum denique de DIS felicitatis auctoribus. [...]
Felicitas, et ad votum successus. [...]
inquit Non. 2, 788. [...]
apud Priscian. 15 p. 1010.
Prosperum facere. [...]
Aspergere. Tacit. Ann. 15, 44, 2 Vnde hausta aqua, templum et simulacrum deae prospersum est.
Laudatur Apul. Met. 2 p. 243 Flore prospersus.
Ante, et velut e longo videre, vel oculis vel animo. [...]
conf. v. 159. et Aen. 12, 136. Varro R. R. 1, 23, 3 Prospiciens annus proxime futurus.
conf. Tertull. de Corona c. 8.
vt Auspex. Idem. Tertull. de Anima c. 5 [...]
et 3.
Quae esu potuque intra corpus admittuntur Cael. Aurel. 9, 15.
et DESPICA Intenta et contempla. Naeuius, Ac sibi prospica ac despica. Potest ergo prospicus ac despicus dici. Haec Non. 2, 667.
Prouide, circumspecte. Gell. 2, 29 Res salubriter ac prospicienter animaduersas in mentes, animosque hominum cum audiendi quadam illecebra induxit.
Cura, prouidentia. [...]
Pro Conspicuo aut visendo. [...]
Elmenh. Benigne et prospicue in me consuluit.
Spiritum longe lateque diffundo. [...]
i. Sero admodum. Aruspices si quid boni promittunt, prospisso euenit Plaut. Poen. 3, 5, 47. vbi diuisim scribit Gronou. add. Non. 4, 422. qui perspisso legit. Turneb. Adu. 39, 2.
Membrum domus, quod et Parastas (appellatur, atrio Romanorum fere respondens. [...]
siue PROSTASIA ae. f. [Praefectura vel praesidentia Latine dicitur. [...]
Modo Praesidem adiutoremue in bello, aut vicarium, aut defensorem significat. [...]
Sic sternere, vt aliquis porrectus iaceat. [...]
Appositio literae vel syllabae ad principium dictionis. vid. Grammaticos v. g. Charis. 4 p. 248.
Vid. sub PROSTITVO.
In aperto siue publico statuere, in primis turpitudinis perpetiendae causa. [...]
Libidini publicae expositus. [...]
Scortum, quod prostituitur vel meretur prostitui. [...]
Meretrix. [...]
Prostibulo dignum, iam legebat et interpretabatur apud Plautum Stich. 5, 4, 6 edit. [...]
Stare in loco publico, s. pro vnoquoque volente. [...]
etc. vid. in PROSTERNO.
vid. PASTOMIS.
In fronte columnatus. Vitruu. 3, 1. et Bald. Lex. p. 94.
Ante se subigere, vel subigendo progredi. Virg. Georg. 3, 25 [...]
Vtilitati esse, quasi pro aliquo esse. [...]
Dueis nomen apud Ammian. 31, 7.
Genus nauigii, speculatorium paruum. [...]
Porro vel prorsum sumere, consumere. [...]
Index inferorum, de quo sic scribit Arnobius aduersus gentes 5 p. 176 [...]
vid. PROSA.
Ciuitatis nomen est, in qua Iuno colitur: cuius situm vide apud Strabonem 8. Celsa Prosymna Stat. Theb. 1, 383. et 4, 44.
vt indicat Plin. 14, 7.
et PROTAGORICVS a, um. Possess. a Protagora philosopho. Protagorium responsum Gellius 5, 11.
Dicitur Propositio. Donatus in prol. Ter. Protasis, Primus actus est, initiumque dramatis. Vid. Gell. 5, 11. Apul. de Syll. Cat. p. 29.
Ad Protasin pertinens, vt, Persona protatica, quae tantum loquitur in Protasi, vt refert Donatus ibid.
Tegendo tueri. [...]
Subst. [...]
Burm. p. 81. Tertull. de Fuga persec. c. 2. Ambros. Serm. 88 extr.
inquit Donatus. [...]
Apud Nonium supra citat.
Tenor et continuatio primo arandi, tum pugnandi, vel alterius laboris Lucret. 2, 531 [...]
et tum, ere. [Vltra tendere, porrigere. [...]
Aliud Partic. [
interprete Seruio. [...]
Fines promouere. Apul. Met. 9 p. 235 Licet priuato suis possessionibus paupere, fines vsque et vsque proterminaueris. Add. Sidon. Epist. 3, 1.
Ante se terere, et quasi pedibus conculcare. [...]
vid. ACIES. Arbores Tacit. Hist. 2, 70, 2. Frumentum protritum et corruptum Liu. 34, 26.
Terrendo abigere et fugare. [...]
Qui obvios proterit: quod faciunt tauri in appetitu coitus feminarum, in quas calent. [...]
Immoderate et superbe. [...]
apud Nonium 11, 28 Quis est, qui nostris foribus tam proteruiter.
Superbia, petulantia. [...]
Idem. [
Petulanter agere. Tertull. de Patient. c. 12 Dilectio non inflatur, non proteruit, [Conf. Guil. Briton. 6, 328 Me solum quaerit, Regna (in) mea sola proteruit.
Vnus e Graecorum ducibus, qui ad Troiam profecti sunt: quum primus ex nauibus in litus prosiliret, ab Hectore est interfectus. [...]
Palam testari. [...]
docet Priscian. p. 799.
duarum syllabarum vox,, i. m. [Filius Oceani et Tethyos, marinus deus, pastor Phocarum: et vates, sed nisi coactus, nulla dans responsa. [...]
Herba palustris. Apul. de Herb. c. 67.
Praeuia consideratio. Mart. Capell. 2 p. 35 Formae multiangulae protheorematum vel elementorum diuersitate formatae.
Latine dicitur Praepositum, siue Praepositio. [...]
Ex Graeco [
Promtitudo, alacritas Latine dicitur. [...]
Ancon. Vitruu. 4, 6. Vid. Bald. Lex. p. 7.
Vestibulum in ianua domus, ita de priuatis aedibus dictum, vt propylaeum de vestibulo vrbis, vel templi, vel regiae. [...]
Idem ac Protenus, i. Statim, et recta antrorsum via, quae est breuissima, quasi Porro tenus. [...]
Idem apud veteres significabat. [...]
Quasi prima glutinatio, prima Scheda, primo loco glutinata in chartae scapis et in libris compactis. [...]
Prima coma. Veget. de Re vet. 2, 11, 4 Caput et tempora sub ipso Protocomio semisse inuris cauterio.
Pictor nobilissimus, cui patria fuit Caunus, gens Rhodiis subiecta. [...]
Vltra tollere. Plaut. Pseud. 3, 2, 71 [...]
Scalig. [Prima aequi portio.
Mystarum princeps. Mystae autem sacerdotes appellantur, qui mysteria et ecclesiae secreta regunt, et administrant. Vtitur Sidon. Epist. 2, 9.
Vocem, instar tonitru, horribilem emittere. [...]
Notariorum primus.
Primo formatus, Adam. [...]
i. Prima exactio, vel priuilegium, vt quis caeteris creditoribus anteponatur, vt explicat ipse Traianus, respondens Plinio suo ad illud Epist. 10, 109 [...]
i. praesident in thronis.
Iuri reddendo praefectus apud Constantinopolim. Harmenopul. Epit. 1 Luitprandus de Reb. per Europam gest. 3, 7.
Vt, Protostasiae munus, in l. 8 [...]
Primae sectionis. [...]
esse dicitur Apul. Apol....
In publicum, certe in conspectum trahere. [...]
de lineis.
Al. Procinctu. Vid. Elmenhorst. Emend. ad p. 259.
Instructiuus et exhortatiuus. [...]
PROTRIMENTVM, PROTRITVS vid. PROTERO.
Genus vini. Plin. 14, 9 [...]
siue vltra trudere. [...]
Instar tuberis eminere. Solin. c. 45 (57) de Bucephalo, De fronte eius quaedam exstantium corniculorum minae protuberabant. Et c. 46 (59) Poma protuberant.
siue vltra, et a se, aut extra turbare, Repellere. [...]
Nisi distincte pro tutore malis legere, est, Qui aut se ingerit in tutelam, aut pro ipsomet tutore occupato, tuetur. [...]
Quod in typi vicem ante formatum est. [...]
Producere. Plaut. Rud. 3, 6, 25 [...]
etc.
al. Partic. [
Progressus. Sidon. Epist. 4, 4 Provectu aetatis. conf. Cassiodor. Epist. 1, 24. Dictys Cret. 6, 11 Insula prouectu frugum redundatura. al. Prouentu.
i. quod proficere et prouehi in melius possit.
Venire in conspectum. [...]
extr. Ideo ex aspiratione oris prouenta suauitas excluditur.
vid. Non. 12, 12. [...]
apud Cic. de Senect. 20 c. 6 Prouentabant oratores noui, stulti adolescentuli, al. proueniebant.
dicitur quasi publicum et Commune omnium verbum: est enim sententia, quae in ore omnium versatur. [...]
Ante vel a longe, et futurum aliquid videre, antequam sit factum. [...]
de iuuene. Inscript. Vet. apud Gruter. p. 459 n. 1 ORDINIS PROVISORI.
Visum venio. Nam duo significat, inquit Donatus: Procedere, et Videre. [...]
Prudens, qui praeuidet futura et cauet. [...]
Prudentia prouidendi futura. [...]
Diligens, solers. [...]
Diligenter. Plin. 10, 33 Iam publicum quidem omnium est, tabulata ramorum sustinendo nido prouide eligere.
Proprie Prouinciae dictae sunt Regiones extra Italiam bello acquisitae, quod eas Romanus Populus provicerit, id est ante vicerit, inquit Festus. [...]
Per Prouincias. Sueton. Aug. c. 49 Ex militaribus copiis legiones et auxilia prouinciatim distribuit. conf. Ammian. 31, 10.
dicti sunt, qui ex prouinciis sunt, siue vt ait Vlpian. de Verb. Signific. [...]
PROVISIO, PROVISO, PROVISVS vid. PROVIDEO.
Vltra et amplius vivere. [...]
etc.
Vocare in publicum, s. vt prodeat. [...]
vt, Prouocatoria dona militaria, i. Quae meruit prouocatus: quod humanius est quam prouocasse Gell. 2, 11.
Volando prodire Plin. 11, 10 [...]
vocat Ascon. ad Cic. Diuin. 50 c. 16. quae Proiecta alias dicuntur. Vid. totus locus in Maenia Columna.
de prestere.
i. Sicut, vel vt: aut quod vulgo dicunt Secundum quod. [...]
Conf. Tertull. adu. Marc. 4, 21 et de Cultu Fem. 1, 2. Sidon. Ep. 9, 11.
Exclamandi particula, quasi Proba vox: Bona vox, velut quidam putant, significare videtur, vt ait Labeo de iure Pontificio libro vndecimo. Festus. [...]
inquit Budaeus) sunt Conciliatores et interuentores, quasique conglutinatores hominum inter se stipulantium et spondentium, aut quemuis contractum, conuentumque ineuntium. [...]
Pronuba, nuptiarum conciliatrix. Dispunct. 1, 22.
Merces, quae pro opera, proxenetis datur, quae et licito iure peti potest. Vlpian. l. j et ij De proxenet.
PROXIMVS, PROXIMATVS etc. vid. PROPE.
Quasi Prouidens: interdum Sapiens, aut Sciens dicitur. [...]
Quasi Prouidentia, a prouidendo. [...]
Sapienter, prouide. [...]
Poëta Christianus. Floruit Theodosit M. et filiorum eius temporibus, eo nemo diuinius de rebus Christianis vnquam scripsit, vti censet Barthius.
Ex rore gelido nascitur. [...]
Pruinae obnoxius. [...]
a Carbone ita distinguitur, quod quamdiu ardet, pruna dicitur: carbo, quum exstincta fuerit. [...]
Arbor pruna producens. [...]
Pl. Pruna, Fructus pruni. [...]
vid. PERORIGA.
Libidine scalpendi ardere. [...]
Sensus, aut morbus adeo prurientis. Plin. 9, 45 Contactos pisces, attrituque petrae scalpentes pruritum inuadit. Seren. 87 Pruritus autem salsos leuat humor aceti.
Idem. Columel. 7, 5 [...]
Vid. Reines. Var. Lect. 3, 18.
vnde PERPRVRISCO.
Oppidum est Bithyniae Phrygibus et Mysis finitimum, a Prusia rege, qui contra Croesum bellum gessit, ad radices Olympi montis conditum. [...]
De quo multa Liuius 45 [...]
Funis nauticus. Apud Festum Pompeium palus, ad quem funis nautieus religatur, quem alii Tonsillam nominant.
Locus erat Athenis in arce
dignissimus, vbi iudices et magistratus habere consilium solebant. [...]
Magistratus. Vid. supra. Sen. de Tranquil. c. 3 [...]
Canere, cantare. Gell. 19, 9 [...]
Al. Psilocitharista.
Canticum; a [canto, quod ad psalterium cantaretur. Tertull. adu. Iud. c. 14. et ad Vxor. 2, 9 etc.
Scriptor psalmorum. Sidon. Epist. 7, 9. Tertull. adu. Marc. 3, 120. et Fortunat. 9, 2 etc.
pro Dauide.
Idem. Vt, Clerici psalmicines Sidon. Epist. 5, 17.
et 3, 1 in Esai. c. 39 etc.
Latine Cantor dicitur. Quinctil. 1, 10 Psaltis se et Geometris multa dicit dedisse. Sidon. Epist. 8, 9 Chorda, voce, metro stupende pfaltes.
Cantatrix. Ter. Adelph. 3, 3, 34 Isthaec iam penes vos psaltria est? Cic. pro Sext. 116 c. 54 Qui in coetum mulierum pro psaltria adducitur.
Genus organi musici, dulcius et amoenius sonans quam cithara, cuius similitudinem quidem habet, ipsa tamen non est. [...]
Fons apud Thebas. Valer. Argon. 1, 364 [...]
Oppidum Laconicum vnde et PSAMMATHVNTIVS, siue PSAMMATHVSIVS. Steph.
Rex Aegypti, cuius tempore, teste Herodoto 2 ducenta et octo millia Aegyptiorum ad Aethiopes transiere. Conf. Plin. 6, 30. et 36, 13.
dicit Plin. 36, 22.
Gutta, siue stilla dici potest. Apul. de Mundo p. 61 [...]
Idem fere quod Flos aeris. Agricola. [...]
Decretum significat. [...]
Mendacium. Hinc Pseudolus, mendax seruus: Pseudologus, Falsidicus: Pseudopropheta, Falsus propheta, et multa alia id genus.
Quasi Falso anchusa dicta, de qua Plin. 22, 2.
et de Resurr. c. 24 et contra Marcion. 4, 3.
i. Quod falso Hesiodo adscribitur. Cic. Attic. 7, 13.
i. Inaequaliter structum Plin. 36, 22. Vitr. 2, 8.
i. Purpuram imitans, vt, Pseudoalethinae vestes, apud Cyprian. Vid. Salmas. Hist. Aug. p. 342.
Herba, quae vt Plin. 24, 16 ait, napi folia habet, fruticans palmi altitudine. Laudatissima in Creta.
Calorem mentiens. Marc. Emp. c. 8.
qui se Catonem mentitur.
Herba, Plin. 17, 13 et 34, 13.
Pyri genus, quasi Falsus Decimianus. Plin. 15, 15.
Falsa cantio. Hieron. Epist. 79.
Falsum dictamnum, genus herbac, quae in Creta similis pulegio nascitur. [...]
Ex Diptero interpretationem nanciscitur Vitruu. 7 praef. et 3, 1. et 2. Vid. Pseudoporticus.
Pl. [
i. Gratia ficta. Sarisb. 2 vlt. Pseudogratiam vendere.
Falsa loquens, mendax. 1 Tim. 4, 2.
Seruus veterator et fraudulentus, nomen Plautinae fabulae. Cic. de Senect. c. 14.
Sophismatis genus, de quo Cic. de Diuin. 2, 11 c. 4 [...]
Herba nardum referens. Plin. 12, 12.
Falsum nomen gerens, nomen mentiens.
Ficticium tabulatum aut pauimentum. Zeno c. 8 t. 10 l. 12 §. 3.
Ex Peripteri notione intelligitur.
Fictus rex Macedoniae.
Falsa porticus. [...]
et de Praescript. c. 4.
Vt, spiritus Tertull. de Pudic. c. 21.
Pl. Insulae iuxta portum Isidis apud Troglodytas Plin. 6, 29.
Apiastrum. Apul. de Herb. c. 2.
Falsum ostium: vnde pro Postico sumitur. [...]
dicuntur a Vitruuio 6, 8 Aedificia rustica, vrbana elegantia exstructa.
vid. PSOALGICVS.
Pl. a nudus; sunt Vestes villis carentes: vti contra, Amphitapae, Tapetes vtrinque habentes villos. [...]
vid. PSALLOCITHARISTA.
Medicamentum exstirpandis pilis, nudandaeque cuti aptum. [...]
Pilos exstirpare per psilothri medicamentum. Plin. Valer. 3, 52. Vid. Barth. Aduers. 28, 20.
Cerussa. [...]
Idem. De hac vide Vitruu. 7, 12 et Dioscor. 5, 94.
Piscis plani genus, quem nos passerem vocamus, vt vertit Theodorus ex Aristotele de Natura animalium. Plin. 9, 16.
Auis Indica, vocem humanam miro naturae artificio effingens. [...]
Qui lumborum dolore afficitur. Cael. Aurel. Tard. 5, 1.
Laborans lumbis, a [lumbus, et dolor. Theod. Prisc. 2, 34 Mate scribitur Psialgicus.
Verpus. Priap. Carm. 68 Psoleon ille vocat, quod nos psoloënta vocamus.
Arcadiae ciuitas, a Psophide Lycaonis filio, aut, vt alii malunt, a Psophide Erycis Sicani filia condita. [...]
Lepra. Plin. 20, 1 [...]
et Cels. 6, 6 vbi docet ad oculos scabros collyria. Psoricum medicamentum Plin. 34, 12.
Infructuosa herbarosmarini. Apul. de Herb. c. 779.
Anima. Psychen vt formosissimam puellam sistit Apul. Met. 4. Cuius fabulam allegorice ad animam retulit Tulgent. Vid. Beroald. Not. p. m. 522.
Animalis. Tertull. Montanista scripsit librum contra Psychicos, quo orthodoxos reprehendit, vt nimis corpori animali, [deditos. Conf. Idem aduers. Marc. 4, 22.
Sic carmen vocat Prudentius, in quo pugna virtutum et vitiorum, quae in anima sunt, describitur.
Locus vaticinii, vbi frebat manium euocatio. [...]
Herba de qua Plin. 25, 8 s. 46 Quae Vettonica dicitur in Gallia, in Italia autem serratula, a Graecis Cestros aut Psychotrophon.
Frigidum lauacrum. vid. Cael. Aurel. Acut. 1, 14, 112. et Tard. 1, 1, 47. 3, 2, 40. etc.
vel PSYCHROLVTA Qui frigida lauatur. [...]
Genus pustularum durarum et subalbidarum acutarumque, caput praecipue infestantium. Paul. Aegineta Cels. 5, 28.
Populi sunt Libyae in Africa, a Psyllo rege dicti, quibus, vt scribit Plin. 7, 2 [...]
Herba radice tenui, superuacua; sarmentosum, fabae granis in cacuminibus, foliis canino capiti non dissimilibus, semine autem pulici, vnde et nomen: hoc in baccis; ipsa herba in vineis inuenitur, etc. [...]
Ptolemaeo 5, 1 vrbs Bithyniae: vulgo Picello.
speciatim
Vuae epitheton. Virg. Georg. 2, 93 [...]
Sternutatorius. Dioscor. 2, 156.
Syllabica adiectio Ablatiuis aliquando iungi solita; vt Meapte, tuapte, suapte, nostrapte, vestrapte. [...]
siue vt Vitruu. 3, 2. [...]
Taphiorum rex, de quo Ouid. in Ibin 362. [...]
Herba, prima species est filicis, herbae nobilis, quam Plin. describit, eiusdemque vires monstrat 27, 9. conf. Apul. c. 76. et Dioscor. 4, 186.
de qua Plin. 21, 16. al. Pternix.
et PTERON vid. PTERA.
Alatus, ansatus. Pteroti, duo Neronis calices ex vitro. [...]
In oculis vocatur Membranula quaedam neruosa, quae oriens ab angulo, vel a narium vel temporum parte ad coronam vsque, interim et pupillam operit. [...]
Est Pegma aedificii instar, alae, Vitruu. 10, 17. vid. Bald. Lex. p. 95.
Hordeum decorticatum et pistillo contusum, vnde (nomen habet: it. Sorbitionis s. tenuissimae pultis genus ex illa paratum. [...]
Forma Diminut. Hor. Serm. 2, 3, 155 [...]
s. PTOCHION i. n. [Domus alendis pauperibus destinata, idem quod Ptochodochium l. 15 et 17 §. 1 vlt. C. de Sacrosanct. Eccles.
Plur. Diuersoria siue domus, in quibus mendici nutriuntur: [enim Graeci mendicum dicunt, et nutrio. [...]
Qui pauperes alit. Vid. l. 1 Cod. Tit. 3. et ibid. leg. 42.
Pl. Populi in Africa, qui canem pro rege habent, motu eius imperia augurantes, sicut et PTOËMBARI Plin. 6, 30.
Nomen Aegypti post Alexandrum M. regibus commune a Ptolemaeo Lagi F. vno Ducum Alexandri ductum. [...]
quinque syllabarum. [...]
De Cleopatra. Adiectiue Sidon. Carm. 5, 461 Ptolemaide gaza.
a [spuere] Aspidis genus quoddam, quod sputum homini letale in oculos exspuit. [...]
com. vid. infra in
Proprie Lanugo, quae maribus decimoquarto anno, feminis duodecimo circa pudenda oriri incipit. [...]
ab obsoleto PVBEO [per translationem Virg. Georg. 4, 514 [...]
vnde superest
Lanuginem emittere, ad maturitatem, et generandi facultatem peruenire, quod eleganti translatione etiam de stirpibus et plantis dicitur. [...]
Idem quod Pubens. [...]
Aetas generando sui simile apta, quam leges certo annorum numero finire solent. [...]
Pubes, vel in pube pili. Gloss. Gr. Lat. [
vel PVBETA ae. m. Adolescens. Gloss. Isidor. Glossae aliae, Pubeda, Iuuenis siue pube. al. Pubeda adultus. Mart. Capell. 1 p. 12 Pubeda vixdum. conf. 9 p. 308.
Gentis Romanae nomen, vnde nobiles illi aediles Publicii, de quibus Ouid. Fast. 5, 288. [...]
quasi Populicus, a populo; vnde et Poplicus, Poplicola, et Gr. [
In Conspectu populi etc. vt in PVBLICVS ostendimus. [...]
Publicum facere, quod interdum ad solam notitiam refertur, vt sit Omnibus palam facere, manifestare. [...]
scil. Opus Plin. Nat. Hist. praef.
et 8, 1, 5. Publicata, vid. Pudicitia, in PVDEO. Sermones publicati Petron. c. 39. i. Copia facta omnibus inter se et cum conuiuatore loquendi.
Sic, Publicatrix intestini decoris, Venus ab Arnobio dicta 1.
appellarunt, qui Publica, i. vectigalia omnesque adeo Pop. Rom. reditus exigendos rediniebant. [...]
quasi Cultor et obseruator populi, hoc cognomine dictus est Publius Valerius, qui in locum Tarquinii Collatini consul a populo suffectus est. [...]
Vid. supra suo loco.
Idem quod publice. [...]
Publii puer siue seruus. Vid. PVER n. 1. it. MARCIPOR. itemque QVINTIPOR ex Festo.
genere Syrus fuit, conditione seruus cuius Mimi, i. versus vitae quandam picturam habentes, plusculi supersunt. [...]
Aliud nomen a Publio descendens. Vid. Sigon. de Nom. Rom.
Hinc
vt, Pucinum vinum [ab oppido Pucino, in quo nascitur. [...]
Charta, s. papyrus, sec. Voss. ad Melam 3, 9 p. 599. vid. BVDA.
Fere semper in tertiis tantum personis legitur. [...]
pro Pudet. Prudent. Cathem. 2, 26 Piget, pudescit, poenitet.
Cum verecundia, vel verecunde: cui contrarium Impudenter. [...]
Aliud Adi. [Idem quod Pudens. [...]
a Pudefacio fit. Gell. 15, 17 Traditas sibi tibias quum ad os adhibuisset, inflassetque, pudefactus oris deformitate abiecit, infregitque. de Alcibiade.
Quem pudet facile vbi oportet. [...]
Idem. Apul. Apol. 1 p. 312 ed. Colu. Versus tanto pudicitius compositi. Elmenb. leg. pudicius: vid. eius Emendd. p. 281.
Virtus pudicorum. Plin. 17, 25 [...]
Metus et fuga turpitudinis, non venereae modo, sed omnis etiam alterins, adeo quidem, vt interdum generale virtutis omnis nomen videatur. [...]
Idem. Gloss. Gr. Lat.
i. Rubicundus. Naeu. apud Gell. 19, 7 Auroram pudoricolorem.
etc. vid. post PVER.
ap. Censorin. de Die Nat. c. 14. et Isidor. 11, 2. [...]
Etiam declinatur antique. [...]
i. Puella. Varro, Properate viuere puerae, quas sinit aetatula ludere et amare, et Veneris tenere, leges: Nonius 2, 674. [...]
a Puerus. [...]
Aliud Dimin. Arnob. 2 p. 59. et 7 p. 247.
Mulier quae recens peperit. Ter. Adelph. 5, 7, 23 Multo rectius est, quam illam puerperam nunc duci huc per viam aegrotam. Plin. 7, 4 et 28, 19. Hor. Epod. 17, 52.
Quod partum iuuat: Ouid. Met. 10, 511 [...]
Tempus, quo puerpera ex dolore partus, recumbit, vel etiam tempus ipsum, quo parit mulier. [...]
Puerorum amator. Gloss. Gr. Lat. [
i. puer aliquantum robustus, vix amplius puer.
Quod est pueri, vel quod puerorum proprium esse solet. [...]
Leuitas puerilis. [...]
More puerorum. [...]
Aetas puerilis. E ludo et pueritiae disciplina Cic. pro L. Man. c. 10. [...]
a Puer. [
a Puera. Cic. Att. 1, 5 [...]
Alterum Dimin. Catull. in Epithal. Iul. f. 59 (62) 57 [...]
Quod puellarum proprium est, vel quod puellarum est. [...]
Verum, forte cum Burm. leg. Pullarius.
etc.
Effeminari. Pacuuius, Puellascunt lasciuia adulescentes. [...]
Quod est puellarum, aut simile huic rei, quam faciunt puellae. [...]
vt ait Donatus: vel a Pugno: Qui vel quae pugno pugnandi artem novit. [...]
et PVGILLOR âri. Verbum antiquum. [...]
Pugilum exercitatio. [...]
Conf. Sidon. Epist. 9, 14 Pugilator, [
Vid. post PVGNVS, PVGILLVS.
Pugilum ludus. Plaut. Capt. 4, 2, 13 [...]
Firmiter, valenter, quemadmodum pugiles solent. Plaut. Epid. 1, 1, 18 Quid, herilis noster filius valet? T. pugilice, atque athletice.
vid. PVGNVS.
Genus teli, a pugno dictus, quod facile prehenditur, vel quod eo praesentius pugnetur. [...]
Lucta, praelium, et omne certamen, quod manu et viribus peragitur. [...]
Pro Leui pugna Catonem vsurpasse, ait Perottus p. 595. Forte ad locum modo laudatum respiciens.
Pugnis certare, Pugnam committere. [...]
Bellicosus. Plin. 22, 21 Perdices et gallinaceos pugnatiores fieri putant, in cibum eorum additis. [...]
Pugnandi vis. Plin. 10, 33 Perdices capiuntur quoque pugnacitate eiusdem libidinis. Argumentorum pugnacitas Quinctil. 4, 3.
Pertinaciter, instanter. Cic. Acad. 4, 9 c. 3 [...]
Locus vnde pugnatur. Plaut. Mil. 2, 3, 63 Deturbabo iam ego illum de pugnaculis. Ammian. 21, 12 Susceptus ad pugnaculum solus.
auctore Festo. [...]
apud Nonium 11, 38 Quidam qui se malit pugnitus pessundari. i. pugnis.
a Pugnus. Vt in Pugil, ita hic primam corripiunt. [...]
Idem.
Quod pugillum siue pugnum implere potest, Quantum pugnus potest continere. [...]
vel PVGILLAR siue PVGILLARE is. n. [Tabellae cereae, vel alterius materiae, in quibus stilo scribimus: dictae quod pugno comprehendantur. [...]
Quod pugno percutitur. [...]
Hoc nomine colorem quasi quendam virtutis et omnis praestantiae indicamus. [...]
Vt, Pulchralibus, atque cupediis, Festus, qui addit, idem in ea, quae est de fundo oleario. [...]
Aeque late patet, ac nomen Pulcher: verbo, vbi pulchre dicimus, ibi placere nobis rem et vel oculorum vel reliquo iudicio probari, significamus. [...]
vlt. -- succis hederae pulchrescit foeda cicatrix. [...]
Species, venustas, decor, elegantia, honestas, et quidquid placet. Cic. Off. 1, 98 [...]
Pulchritudo. Nonius 2, 665 Caecilius, Dii boni quid illud est pulchritatis.
Herba hortensis vulgo nota. [...]
Pro Vino puleio seu pulegio condito, dixit Lamprid. Heliog. c. 19.
Sic vocantur Couponarum aestiua animalia, pernici molesta saltu Plin. 9, 47 s. 71. [...]
Pulices progignere. Gloss. Gr. Lat. [
Herba Psyllium. Octau. Hor. 1, 10.
Pulicibus plenum. Columel. 7, 13 [...]
Pl. Insula in Illyrico. Plin. 3 vlt. Clarae ante ostia Timaui calidorum fontium, cum aestu maris crescentium: iuxta Istrorum agrum, Cissa, Pullariae et Absyrtides.
PVLLARIVS, PVLLASTER vid. PVLLVS Subst.
vid. PVLLVS Adi.
PVLLESCO, PVLLICENVS, PVLLITIES vid. PVLLVS Subst.
PVLLASCO, PVLLVLO vid. PVLLVS Subst.
Quidam per syncopam a Puellus dici volunt: significat certe paruum, nouellum non hominem modo, sed omnium animalium fetum. [...]
Germinare. Calpurn. Ecl. 5, 20 Gramine silua pullat. vid. PVLLVLO.
Quasi Pullulos emittere. [...]
Pullulantem fieri. Columel. 4, 21 extr. Et ita ex nouello palmite vitis pullulascit. [...]
Idem quod Pullulascere. Columel. 4, 21 extr. Quidquid est supra vetusti brachii, amputatur, et ita ex nouello palmite vitis pullescit. Legitur et Pullulascit.
vel PVLLASTRA ae. f. [Significat Gallum siue Gallinam adolescentes. [...]
vel PVLLITRA ae. m. vid. PVLLASTER.
a Pullus. Lamprid. de Alex. Seuero c. 41 [...]
Quod est pulli. Vnde, Pullini dentes, quos primum equi iaciunt. [...]
Ad pullos spectans. Pullaria collectio Veget. 2, 25. [...]
Qui pullorum curam habet. [...]
Int. passio. Est morbus pullorum equinorum.
Fetura pullorum. Columel. 8. 5, 9 Plerique tamen etiam ab aestiuo solstitio non putant bonam pullationem.
Pro Pullo gallinaceo, an PVLEIACEVS pro Puleio dixerit, Augustus, dubium faciunt libri veteres, et noui Critici apud Suet. August. c. 87.
Puerorum plagiarius, vel Paedico. Auson. Epigr. 70, 8.
Pulli. Columel. 9, 11 Itaque quum primo Vere in eo vase nata est pullities, nouus rex eliditur. [...]
Fuscus, quali oues non albae nascuntur. [...]
Pulla veste indutus, hoc est Lugubrem habitum ferens, vel luctus causa, vel alia quauis ratione. [...]
Idem quod Pullus color. [...]
Dimin. Pullula terra Columel. 2, 2, 19 MSS. quidam Pulila. al. Pulla.
Non puls, sed, vt ait Varro de L. L. 4, 22 p. 28, 6 [...]
Quod pertinet ad pulmentum. Plin. 18, 12 Praeualens pulmentari cibo.
Idem plane quod pulmentum, quidquid praeter pultem, et postea panem in cibo sumebatur. [...]
Follis ille naturalis, quo spiritum ducunt, et reddunt animalia. [...]
Paruus pulmo, vel caruncula paruo pulmoni similis. [...]
Pulmonis speciem habens. Pulmonacea radix Veget. 1, 12.
Qui laborat pulmonis morbo. Ouis pulmonaria, apud Columel. 7, 5.
Tumens et mollis instar pulmonis Plaut. Epid. 5, 1, 21 [...]
Pars mollior in arboribus. [...]
a Pulpa dictum est, et tum ipsam pulpam significat, tum accipitur pro quouis Cibo lautiore. [...]
Vox vulturis, quasi dicatur pulpam seu carnem poscere. Auctor Philomel. 27 Vultur pulpare probatur.
Pulpa plenus. Apul. Met. 7 p. 195 Terga pulposis torulis obesa.
Genus piscis. Theod. Prisc. de Diaet. c. 1.
conf. Vitr. 5, 6) it. Locus ante scenam editior, in quo omnis comoedia recitabatur. [...]
i. Pulpitis et asseribus fulcire. Sidon. Epist. 8, 12 Pandi carinarum ventres abiegnarum trabium textu pulpitabuntur.
Victus antiquissimus ex farina, et aqua apud lautiores etiam melle seu caseo, ouo decocto factus. [...]
add. Cels. 4, 6. Aurel. Ac. 2, 18, 108.
forte intelligitur, vas in quo vel coquebatur puls, vel inferebatur, et si quod aliud huic esset simile. [...]
Opifex, qui pultem vorat, apud Plautum legitur Most. 3, 2, 141. vid. Scalig. ad Varr. de R. R. 3, 7, 3. Nempe Poeni amabant Pultem. vid. PVLS Punica ex Caton. 85.
PVLSO, PVLSVLA, PVLSVS, PVLTO vid. PELLO.
PVLVERO, PVLVEREVS etc. vid. PVLVIS.
Est Quod capiti dormituri supponimus. [...]
Sedens in puluinis. Pica Puluinaris Petron. 37. Conuicium in mulierem de puluino suo semper concionantem.
Idem quod Puluinar, id est lectus, qui in templis sterni consueuerat. [...]
Culcitra, saccus plumis vel pilis effartus, in quo mollius cubetur, sedeatur. [...]
Quod est ad similitudinem pulvini, conuexum. [...]
Aliud. Dimin. [...]
Minutiarum terrestrium multitudo. [...]
vel PVLVISCVLVM i. n. Dimin. [...]
ead. significatione est Solin. c. 15 extr. Salmas. Totum locum damus in AVRATILIS.
Plenum pulueribus. [...]
Idem. Martial. 7, 31 [...]
Resoluere in puluerem. [...]
siue PVLVERATICA ae. f. Honorarium est quod quasi pro labore et puluere agrimensoribus datur, Frontinus. [...]
vt ait, Seruius in Georg. 2, 418 [...]
i. in puluerem redactum, leuigatum.
Lapis cauernosus ad corpora leuiganda laudatissimus, in mari crescens. [...]
Quod pumicis vel naturam vel similitudinem habet, h. e. Rarum et cauernosum. [...]
Aliud Adi. [
Pumice polire, leuigare. [...]
Pumice politus. Plin. Epist. (2, 11) Qui titulus a vita hominis comti semper et pumicati non abhorrebat. conf. Sidon. 8, 3. Dentes pumicati Hieron. Ep. 10 ad Furiam.
seu POMILIO ônis. m. [Qui Nanus alias dicitur: quanquam Plin. 11, 49 [...]
Legitur apud Statium pro Pumilione, Silu. 1, 6, 57 Hic audax subit ordo pumilonum, etc. Producit hic primam, quum alibi contrahat.
Ab eodem Statio, pro Pumilione vsurpatur, Silu. 1, 6, 64 Casuraeque vagis grues rapinis, Mirantur pumilos ferociores. Contrahitque primam, quum alibi producat.
Idem. Sueton. August. c. 83 Nam pumilios, et distortos, et omnes generis eiusdem, vt ludibria naturae, malique ominis, abhorrebat. vid. Torrent.
Adiectiue sumitur, atque hinc Compar. formatur apud Apul. Met. 5 p. 163 Maritum sortita sum quouis puero pumiliorem.
Vitis genus Plin. 14, 3.
PVNCTA, PVNCTILLVM etc. statim damus sub PVNGO.
dicuntur corpora acuta, cum imprimuntur et penetrant in molliora, cum sensu quodam doloris. [...]
etc. Idem 8, 57.
Aliud Partic. [i. perbreui. Puncti stigmate Petron. c. 103.
Ictus, qui punctim infertur. [...]
et PVNCTVM, i. n. frequentius. [...]
ex Punctulo Diminut. Solin. 25 (15) Punctilla interlucentia.
Per punctiones, siue pungendo. Liu. 22, 46 Hispano punctim magis quam caesim assueto petere hostem.
a Pungo: vox medii aeui: sed nec vetustis inaudita, si verum est
Leuis pugna, cuius auctor laudatur, vt nunc legitur, Cato apud Festum.
Signate, quasi per punctum: aut Breuiter, vt punctis solemus scribere. Claud. Mamert. de Stat. Anim. 3, 14 Collectim strictimque et veluti punctatim sub mentis oculum redegi.
Quasi Poenicus, a Poenus qui a Phoenicia, detracta adspiratione, deducitur. [...]
quod inuenias etiam POENICEVS. [...]
Similiter Adi. [ex Phoenicia, vel qualibus Carthaginienses vti solebant: Cic. pro Muraen. 75 c. 36 [...]
Puniceum colorem habere. Apul. Met. 3 pr. Commodum punicantibus phaleris aurora roseum quatiens lacertum, caelum inequitabant.
Castigare, supplicio afficere, vlcisci. [...]
Ex varietate lectionis coniicitur, dedisse Ciceronem Poeniens.
Vid. Salmas. ad Lamprid. Com. c. 11.
pr. Punitione liberari. Tertull. ad Nation. 1, 16.
et PVPVS i. m. [Puella et Puellus. [...]
et PVPVLA Dimin. Catull. 56, 5 [...]
et PVPILLA Dimin. Noua sunt a Pupulo et Pupula. [...]
Quod ad pupillum pertinet. Liu. 24, 18 Pecuniae quoque pupillares primo, deinde viduarum coeptae conferri. Plin. 7, 18. Suet. Aug. c. 66.
Idem, apud Scholiast. Pers. 2, 19.
Conf. Caluin. Lex. Iur. p. 769.
Vox Pauonis. Auct. Philomelae 26 Pupillat pauo, trinsat hirundo vaga.
Posterior pars nauis. [...]
inquit Acron apud Horatium) ita affectus spectantium mouit, vt eos flere compelleret. [...]
vid. PVPILLA. sub PVPA.
Mundare, a purus, quasi puricare vel purigare. [...]
Aliud Partic. [
apud Nonium 1, 296 Enucleate dicitur, purgate, exquisite.
Conf. Ser. Sammon. 29, 9. Purgatoriae virtutes Macrob. Somn. Scip. 1, 8.
i. Excusant.
Pro purgatione. [...]
Sordes, quae purgando auferuntur. [...]
Quod facile purgatur. Plin. 15, 23 Rotundior quae balanitis vocatur, purgabilis maxime et sponte prosiliens.
PVRIFICO, PVRITAS vid. PVRVS.
Quod purpurae colorem refert. [...]
Purpurae colorem habere, siue reddere. [...]
Purpureum fieri. Cic. in Acad. ap. Non. 2, 717 Quid mare, nonne caeruleum: aut eius vnda, quum est pulsa remis, purpurascit? conf. Vopisc. in Flor. c. 4.
Quod est purpura ornatum. [...]
al. Purpuratorum.
aliud Adi. [Quod ad purpuram pertinet: Officina purpuraria, In qua purpura sit Plin. 35, 6. [...]
Genus coloris facticii, quo vtuntur pictores, sitque e creta argentaria, et cum purpuris pariter tingitur, bibitque eum colorem celerius quam lanae Plin. 35, 6. [...]
Idem. Quid facit in facie Christianae purpurissus et cerussa Hieron. Epist. 10 ad Furiam.
Purpurisso inficere. Vnde Partic.
pro Consulares Sidon. Epist. 8, 8. Plaut. Truc. 2, 2, 35 Quiaque istas buccas tam belle purpurissatas habes.
Idem quod Porphyreticus. Vet. Inscript. apud Gruter. p. 128 VETVSTATE CORRVPTAM AMPLIAVIT COLVMNIS PVRPVRITICIS.
qui dicantur in l. Aut damnum, De poenis. vid. in dictione PYRRHICHA.
etc. vid. PVS.
Mundus, sine sorde, aut quacunque re, quam abesse melius est. [...]
Aliud Adu. [Idem. [...]
Munditia. [...]
Vid. Fragm. Scalig. p. 96.
pro Purgare. Plaut. Aulul. 2, 3, 3. conf. Varro et Iul. Caes. in Adrasto. vid. Taubmann. ad Plaut. p. 186.
Idem apud Non. 2, 355.
Purum facere. [...]
Sic Martial. 8, 1. vid. LVSTRVM. Plin. 15, 30 Laurus purificationibus adhibetur.
pr. Baptismus purifici roris perfusio. al. purificati. Claud. Cons. Hon. 6, 328 -- Purificumque Iouem Triuiamque precatus.
melius diuiditur puri menstruo. Itaque modo dedimus in PVRVS n. 2.
Sanies est, et quicunque humor in putredinem versus. [...]
Pure plenum. [...]
de Omphacio.
est ipsa Puris tumiditas aut plenitudo, vel Vulnus pure plenum. Metaphor. Tertull. de Pallio extr. Haud facile has purulentias ciuitatis quis eliciet et exsuppurabit.
pro Puella, vid. PVSVS.
vid. POSCA.
et reliqua sic incipientia sub PVSILLVS inter deriuata a PVSVS.
vel PVSVLA ae. f. [Tuberculum in summitate cutis nascens, qualia in cuti adusta solent exsistere, vnde suspicari licet, esse quasi bustulas, permutatione literarum cognatarum: sed praestat a Pus, puris deriuare. [...]
vel PVSVLOSVS a, um. Adi. Celsus 5, 26, 31 Vlcus in locum pustulosum serpit. Pecus pusulosa Columel. 7, 5, 17.
Pustulam emittere. Tertull. de Cult. Fem. 1, 6 Si concha aliquid intrinsecus pustulat, vitium eius magis debet esse quam gloria.
s. PVSVLATVS Argenti epitheton, cum purissimum significatur. [...]
Morbum ergo Pustularum notat.
Puer. Epigrammation Papinii vel Pomponii laudat Varro de L. L. 6, 3 p. 70 extr. [...]
Puella. Vet. Poëta in epigrammatio modo laudato, Dic tu illam pusam, sit fiet Muta muli. Sed Horat. Serm. 2, 3, 216 Pupam non Pusam legunt hodie.
Paruus puer. [...]
Parua puella. Prudent. Pass. Eul. 19 Ipsa crepundia reppulerat Nescia ludere pusiola.
vt Pupus, Pupulus, Pupillus. [...]
i. paullo.
Quod est pusilli animi: cui contrarium Magnanimus. [...]
conf. Lactant. de Ira Dei c. 5 pr.
PVTA Dea, PVTAMEN, PVTATIO, PVTATOR vid. PVTO.
Idem quod Heliotropium. Apulei. de Herb. 49.
PVTEAL, PVTEALIS vid. post PVTEVS.
Foetere, et mali odoris esse. Hor. Serm. 2, 2, 42 Putet aper, rhombusque recens. Quinctil. 6, 3, 65 Aliquando desinet putere. Diurno mero putere Hor. Epist. 1, 19, 11.
Quod est mali odoris. [...]
Insuauiter, austere, rancide. [...]
Dimin. [
Aliud Adi. Dimin. [...]
antique. Lucret. 3, 583 Atque ideo tanta mutatum pute ruina Conciderit corpus. Sed Putre editur hodie.
siue PVTESCO ere. Cic. Fin. 5 c. 13 [...]
a Puteo, êre. Foetor. [...]
Pl. [Oppidum maritimum Campaniae, octauo lapide a Neapoli distans non procul ab Auerno lacu, a Samiis conditum, teste Eusebio, sub idem fere tempus, quo Tarquinii Roma sunt exacti. [...]
Locus defossus seu depressus manu hominum, vt ibi aqua colligatur, quae hauriri inde, cum opus est, possit. [...]
Dixit Varro, De miris secundo de statiuis, aquis, vt sunt lacus, et stagna, et putea, et maria, apud Nonium 3, 155. [...]
Quod ex puteo est, vnde Aquam puteanam dicimus Plin. 14, 9.
Eiusdem significationis. [...]
Explicat Pomponius l. 14 ff. [...]
Qui puteos fodit. Plin. 31, 3 s. 28 Depressis puteis sulphurata vel aluminosa occurrentia, putearios necant.
Pl. Extra oppida sunt appellatae a puteis, quod ibi in puteis obruebantur homines, nisi potius, quod putescebant ibi cadauera proiecta: qui locus publicus vltra Esquilias. [...]
vid. PVTEO, êre.
ex Festo.
Falsa et superflua et infructifera ex quacunque re a veris et fertilibus resecare, et purgare. [...]
Vid. supra.
Idem ac Purus apud antiquos. Vid. Paullum ex Festo supra. Aurum putatum, ratio putata ibid.
inquit Donatus. [...]
Opus putatoris in vite vel arbore. [...]
quod putatur, nec est. [...]
Idem. Interp. Iren. et Hieron. Epist. 61.
Dea, putationibus arborum praesidens Arnob. 4 p. 130.
vid. PVTEO.
PVTREO, PVTRESCO, PVTREFACTVS, PVTRICAVVS, PVTRIDVS vid. post PVTRIS.
Quod est corruptum ab humore acri, certe resolutum, etiam sine vitio. [...]
pro Putris antique, Varr. R. R. 1, 8, 4 Palus puter cuertitur.
Carie exesus et excauatus, nomen tributum Lucret. 2, 859 Sed legendum, Quae quum ita sunt tandem, vt mortalia constent, Molli lenta, fragosa putri, caua corpore raro etc.
Idem quod Caries, apud Non. 1, 79.
Corruptus. [...]
Corruptio, resolutio. Plin. 20, 20. et 22, 24. Estur, vt occulta vitiata putredine nauis Ouid. ex Pont. 1, 1, 69.
pro Putridulus. Voces putredulae Ammian. 22, 42.
Putridum fieri. [...]
Corrumpere, resoluere, putre aliquid facere. [...]
Primas duas corripuit Ouid. Met. 15, 389 [...]
et Sept. 9.
Idem quod Putredo. [...]
Purus: vnde Putum argentum, i. Purgatum. [...]
Vox in blanditiis adhibita, dum pueros putillos, et puellas putillas dixere a lasciuia nutricum, de qua in PVTVS n. 2. [...]
et alibi: vid. PYXIS.
a [
Verbascum. Apul. de Herb. c. 71.
Nomen herbae, quam Plin. 26, 8 describit. Sed hodie incognita est. vid. Dioscor. 4, 169.
vel PYCNOSTYLOS i. m. [Aedificium deambulationi aptum, cinctum columnis densioribus, modicoque interuallo a se inuicem distantibus. vid. Vitruu. 3, 2 et 3.
falsa lectio est nominis PITTACIVM, v. v.
Genus vini. Plin. 14, 6. al. Praecianum.
siue PYCTA ae. m. [Pugil dicitur. [...]
i. Pugillaris. Seru. in Virg. Aen. 5, 373 Victus est pyctali certamine.
Idem quod Pyctes, vel pugil. Firmic. 8, 8 Hunc locum si Mars respexerit, stadiodromos facit: si Luna cum Marte, pyctomacharios.
Vrbs Macedoniae in Pieria iuxta sinum Thermaicum. vid. Geogr. conf. Nep. 2, 8, 5. et Iustin. 14, 6. etc.
Labrum balneatorium, in quo lauatur, solium. [...]
Podex, nates. [...]
vel PYGICIACVS a, um. Adi. Petron. c. 140 Puellam inuitabat ad Pygiaca sacra.
Caprea quaedam filuestris, non dissimilis damis.
Populi sunt ad extremos fines Indiae. [...]
i. Gerana matrona, a Pygmaeis olim culta, sed a Iunone in gruem conuersa Ouid. Met. 6, 90. [...]
vid. PIGMALION.
ex [pugnus. Al. Pegmares. vid. Pitisc. Lex.
Latine dicitur Porta. [...]
Strophii filius, Agamemnonis amicissimi. [...]
vid. supra AMPHICTIONES.
Ad verbum Ianitor, est Intestinum, de quo Galen. 6 de Anatom. administrat. [...]
vel PYLVS i. m. [Achaiae vetusta ciuitas in agro Messenio, quem Coryphasium Graeci nominauerunt: a Sparta, stadia circiter quadraginta sita, vt Thucydides 4 scribit: Nestore alumno, qui Pylius inde cognominatus est, celebris. [...]
Latine dicitur Ignis: a quo multa per compositionem fiunt.
Rogus, lignorum congeries. [...]
Inter Cyclopes, Vulcani famulos, numeratur. [...]
Frutex est quem Dioscorides 1, 22 [...]
vt legit Sipontinus, vel potius PHYRAMA, ae. f. Lacrymae genus ex Metopio arbore stillans pingue et resinosum Plin. 12, 28.
Moles maxima in quadrata basi ita constructa, vt e lato in acutum tendat in formam flammae, quae latior surgens, in acutum desinit: quales Romae adhuc exstant duae, iam vetustate fatiscentes. [...]
In formam pyramidis factum. [...]
Adolescens Babylonius, qui amore Thisbes amatae se ipsum interemit, eaque re mortis illi causa fuit. Pulcherrime narrat Ouid. Met. 4, 55 seqq. [...]
i. Morus, cuius fructus a sanguine Pyrami et Thisbes rubent. P. Seren. Sammonic. c. 29, 550.
Potus ex pyris. Hieron. adu. Iou. 2. conf. Voss. de Vit. L. L. 3, 35. al. Pyraceum. Optimum forte Piratum.
Animal in igne viuens. vid. PYRALIS. [...]
Egregius sculptor in paruis imagunculis fuit. [...]
al. pyrena.
vid. PIRENE.
et PYRENAEVS i. m. Prima communi. [dicitur, et numero multitudinis Pyrenaei montes, qui Gallias Hispaniasque disterminant, promontoriis in duo diuersa maria proiectis Liu. 21, 60. [...]
Rex Thraciae, qui Daulida Phocidis vrbem occupauit: vbi quum quodam die pluuioso Musas ad Parnasum euntes vidisset, vt domum suam subirent, donec pluuia cessaret, inuitauit. [...]
Herba medicinalis, linguam adurens et mordicans. [...]
Febris ab incendio appellata: quemadmodum apud nos febris a feruore. [...]
Pl. [auctore Plin. 3, 5. [...]
Herba, quae et Cynoglossa. Apul. de Herb. c. 96.
Nutrix filiorum Priami. Virg. Aen. 5, 645.
Nomen, quasi tu turrium vrbiumque victorem dicas. Etenim
Vid. Plin. 37, 1. Rursum 7, 37.
Turris Latine dicitur. [...]
vid. PYRRHOPOECILVS.
Lapis pretiosus. Plin. 37, 11. s. potius Pyritis.
a [Calefacere. Petron. Fragm. c. 73. vid. Reines. h. l.
Fluuius igne ardens apud inferos. Mart. Capell. 2, 40.
Lapis, sic dictus quod plurimus illi ignis sit: vnde hunc nos igniarium vocamus. [...]
Telum ardens, quod cum flamma emittitur. Plutarch. in Dione.
Iaculator pyrobolorum. [...]
Alpium incola Plin. 10, 48 s. 68. Sed Hard. Pyrrho corax.
Lapis, qui et Pyrites dicitur. [...]
s. PYROEIS entis. m. Trisyll. [Nomen vnius ex equis Solis, quasi ardens, nam quatuor esse perhibentur: Pyrois scilicet, Aethon, Phlegon, Eous. [...]
vid. PYRRHOP.
Genus carounculi, vt nonnullis placet. [...]
Thymelaea frutex, de qua abunde Plin. 13, 21 [...]
Quasi tu triticum agreste dicas, al. Chelidonia. Apul. de Herb. c. 73.
Inter Deli insulae antiqua nomina refertur a Plin. 4, 12 s. 22 igne, vt ait, ibi primum reperto. Pyrpole rectius, vt ostendit Salmas. ad Solin. p. 126, a. G.
Quae cum Deucalione marito Poëtis dicitur humanum genus reparasse, vt latissime scribit Ouid. Met. 1, 350 etc. [...]
siue PYRRHICHE es. f. [Saltatio Graecanica antiquissima, Mineruae inuentum vel Curetum, vt ait Dion. Halic. 7 p. 476, 40. [...]
Saltator pyrrhichae. Legitur et more antiquo Purrhicharii. Vid. Vlpian. l. 8 §. 11 D. de poenis.
Adfertur Liu. 31, 32 Quum legibus eautum esset, ne de pace, belloue, nisi in Panaetolico, et Pyrrhiacho concilio ageretur. Sed recte editur hodie Pylaico.
Genus pedis constans e duabus breuibus, vt Deus. [...]
Nomen Philosophi, a quo Philosophi PYRRHONII dicti, quos Graeco cognomento [id est consideratores appellant. [...]
al. Pyrocorax.
Marmoris genus, quod et a Syene Thebaidis vrbe, circa quam effodiebatur Syeniticum dicebatur: siue lapis Syenites. Plin. 36, 8 et 22. al. Pyropoecilus.
a rufo s. igneo pilorum colore dictus primum filius Achillis, qui alias Neoptolemus vocabatur; conditor regni Epirotici. [...]
rectius PIRVS, nec enim Graecum nomen est: Vid. Voss. Etym. p. 393. [...]
melius PIRVM i. n. [Fructus, de quo multa apud Plin. 15, 15. [...]
PYRATICVM, s. PYRATVM vid. supra loco suo.
Interrogatio ad quam vnica tantum voce respondendum est. Martian. Cap. 5 p. 171.
Qui sectam Pythagorae sequitur, hominum et dogmatum epitheton. [...]
Idem. Cic. de Diuin. 1, 62 [...]
Pl. Quomodo a Pythagoricis differant, disputat scholiastes Theocriti in Eidyll. 14, 5. [...]
extr. p. 352.
et PYTHAVLES ae. m. [Tibicen, qui in vrbe Pytho paeanes in honorem Apollinis Pythii canebat. [...]
vid. PITHEVS.
Damonis amicus, qui tamen Plutarcho et Iamblicho dicitur [vid. DAMON.
Eximius sculptor et pictor, quem tamen a Timagora Chalcidense, apud Delphos in picturae certamine, superatum narrat Plin. 35, 9. [...]
Cognomen Apollinis a pythone dracone, quem ipse in prima infantia sagittis interfecit, Iunonis nutu immissum, vt fingunt Poëtae. [...]
i. Apollinis. Vates Pythia Iuuenal. Sat. 13, 169.
Pl. [Ludi Apollinares, qui in Apollinis honorem sunt instituti, ob caedem pythonis serpentis nocentissimi: aut, vt Strabo 9 scripsit, hominis sceleratissimi cognomento Draconis. [...]
Bulbi genus. Plin. 19, 5.
Herba. Apul. de Herb. c. 4 et 14.
Locus est in Asia, de quo Plin. 10, 23 s. 31 [...]
Mulier spiritu Pythonico correpta, quam etiam Tibullus Pythona appellat: Delphica, inquiens, Python; tanquam Pythonis vocabulum duobus generibus commune sit. [...]
Magicus. Tertull. de Anima c. 28 et 57.
Ciuitas est in Mysia Plin. 5, 32.
vid. PITYSMA.
vid. PITISSO.
Frutex est spinosus, cubitalibus ramis, foliis buxi, vnde et quasi Buxea acanthus dicitur. [...]
Graecum nomen, [quod Latine Buxum significat, vasculum est exiguum, quod primo ex eo ligno fieri coepit. [...]
In qua aromata continentur. Cels. 6, 6, 5 de Cleonis collyrio. Al. Pyxidula.
Quod ad effigiem pyxidis in commissura formatum est. [...]
Buxeus. Cels. 6, 6, 25.
Herba, al. Aristolochia. Apul. de Herb. c. 19.